Wednesday, 13 December , 2017

News.kozaninet.gr

Ενημέρωση χωρίς όρια

Archive for the ‘ΑΙΓΑΙΟ’ Category

Τα νησιά του Αιγαίου και της Μεσογείου

Posted by Συντ. Ομάδα On Μάρτιος - 17 - 2012

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2012/03/ellada.jpg 760w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />

 

Ν. Λυγερός

Όταν οι δικοί μας έχουν φοβίες και απολογούνται λόγω λαϊκισμού, διότι οι θέσεις τους δεν έχουν ούτε βάσεις ούτε σταθερότητα, προσέχουν τα πάντα για τον εαυτό τους και δεν εξετάζουν το πολιτικό και το εθνικό κόστος της πατρίδας μας. Μας εξηγούν ότι μερικοί θέλουν ακόμα και να πουλήσουμε και τα νησιά μας στο Αιγαίο για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στα οικονομικά μας προβλήματα. Στην πραγματικότητα, η γεωστρατηγική ανάλυση δίνει άλλες εξηγήσεις που έχουν μια διαχρονική βάση.
Αν εξετάσουμε, λοιπόν, τη Μεσόγειο και ειδικά τα νησιά της δίχως να εμπλακούμε στην παγίδα του διαχωρισμού μεταξύ Αιγαίου και Μεσογείου, όπως προσπαθούν να μας βάλουν άλλοι λαϊκιστές, τότε μπορούμε να αντιληφθούμε τη σημασία τους. Ενώ υπάρχουν δύο ξεκάθαρα τόξα οριζόντια. Στο πάνω μέρος της Μεσογείου υπάρχει το ευρωπαϊκό και χριστιανικό τόξο, ενώ στο κάτω μέρος της Μεσογείου υπάρχει το αφρικανικό και μουσουλμανικό τόξο. Ενώ το πρώτο είναι ιστορικό, το δεύτερο προέρχεται από τον επεκτατισμό.
Σε αυτό το πλαίσιο αναλογίας βλέπουμε ότι όλα τα νησιά της Μεσογείου ανήκουν στο πάνω τόξο διότι αποτελούν σημεία ανθεκτικής αντίστασης. Μάλιστα πρέπει να σημειώσουμε ότι όλα αυτά τα νησιά έχουν δεχτεί πολιορκίες από την πηγή, δηλαδή το σχήμα της οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και γενικότερα του μουσουλμανικού στοιχείου. Οι Βαλεάρες έχουν υποστεί τις επιθέσεις των αραβο-μουσουλμάνων, των Αλμοραβιδών, η Σικελία των Φατιμιδών, η Κορσική των Σαρακηνών, η Σαρδηνία των Αράβων, η Μάλτα, η Κρήτη, η Ρόδος και η Κύπρος των Οθωμανών. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτά τα νησιά αντιστάθηκαν και τώρα ζουν ελεύθερα την ιστορία τους.
Όλοι οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν αυτά τα ιστορικά δεδομένα και ξέρουν τη σημασία τους. Κατά συνέπεια, κανένας από αυτούς δεν θεωρεί ότι η Ελλάδα πρέπει να παραχωρήσει το παραμικρό νησί. Και ο καθένας τους ξέρει ακριβώς τι σημαίνει γκρίζα ζώνη. Πρέπει, λοιπόν, και εμείς να είμαστε στο επίπεδο της αξίας των προγόνων μας, και όχι μόνο να αντισταθούμε στις παράλογες επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας, και όχι να μας διακατέχουν φοβικά σύνδρομα που ακυρώνουν κάθε δράση μας.
Γι’ αυτό το λόγο, και το πλαίσιο της ΑΟΖ είναι τόσο σημαντικό. Κι αν μερικοί από τους δικούς μας δεν έχουν καταλάβει ακόμα τι γίνεται σε επίπεδο γεωστρατηγικό, αυτό οφείλεται μόνο και μόνο σε μια απώλεια βούλησης. Τα νησιά πρέπει να προστατευτούν, διότι είναι αυτά που εξασφαλίζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση μια γαλάζια ζώνη που αποτελεί ένα ανθεκτικό σύστημα άμυνας και απορρόφησης επιθέσεων.
Αυτό το πλαίσιο είναι διαχρονικό και δεν εξαρτάται από τις τοπικές κυβερνήσεις που προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από τη σκιά τους. Θέλουν δεν θέλουν, είμαστε ένας λαός του ήλιου και του χρόνου, δεν πρόκειται να φοβηθούμε τις σκιές. Απλώς, θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για να συνεχίσουν τα παιδιά μας να ζουν την ελευθερία τους με αξιοπρέπεια, δίχως ραγιάδες.

ΑΟΖ, Στρατηγική και Καστελλόριζο

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιανουάριος - 2 - 2012

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2012/01/aoz-1024x716.jpg 1024w, http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2012/01/aoz.jpg 1500w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />


Ν. Λυγερός

Δεν είναι πια ανάγκη να αναδείξουμε το κοινό πεδίο της ΑΟΖ, της Στρατηγικής και του Καστελλόριζου, με την έννοια του συμπλέγματος βέβαια, αφού όλοι ξέρουμε τη μέγιστη σημασία και της Στρογγύλης. Καθώς, το 2012 θα είναι το έτος της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ, πρέπει να υπολογίσουμε από τώρα τα επόμενα βήματα. Διότι η θέσπιση είναι το πρώτο αλλά παραμένει στην ουσία συμβολικό ενώ οι διμερείς υπογραφές έχουν ένα πρακτικό χαρακτήρα. Είναι, λοιπόν, καλό όχι μόνο να ακολουθήσουμε στρατηγικά αυτά τα βήματα αλλά και να υπολογίζουμε και παράλληλες κινήσεις που αφορούν ειδικά την περιοχή του Καστελλόριζου, λόγω της επαφής της ελληνικής ΑΟΖ με την Κυπριακή. Επιπλέον, σε αυτό το σημείο πρέπει να υπολογίσουμε και τις απελπισμένες κινήσεις της Τουρκίας με την Αίγυπτο για να προκαλέσει ένα δεδικασμένο στην περιοχή, αν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις της δεν επαρκούν για να φοβίσουν τους κατοίκους του νησιού και την ελληνική κυβέρνηση, όποια και να είναι εκείνη τη στιγμή ! Είναι σημαντικό να ενισχύσουμε τις θέσεις μας και να τις υποστηρίξουμε, ακόμα και τακτικά στο νησί. Έτσι ώστε να μην υπάρξει πλαίσιο έκπληξης από την πλευρά της Τουρκίας, η οποία βάζει το Καστελλόριζο μέσα σε κάθε σχεδιασμό που προβλέπει κατάληψη ελληνικού εδάφους. Αυτό σημαίνει, ότι τα δρομολόγια τα ναυτιλιακά θα πρέπει και αυτά να επιτρέπουν μια άμεση πρόσβαση και να μην δίνουν την εντύπωση ότι αδιαφορούν για το Καστελλόριζο και τους κατοίκους του διότι είναι δικοί μας άνθρωποι και όχι ανώνυμα άτομα όπως πιστεύουν μερικοί ακόμα και σε επιτελεία μας. Ακόμα κι αν δεν δίνουμε σημασία σε όλα αυτά λόγω κυνισμού και αδιαφορίας , πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το γεγονός ότι η Τουρκία δείχνει ξεκάθαρα το ενδιαφέρον της για το συγκεκριμένο νησί. Και βέβαια, δεν πρέπει να κοιτάζουμε μόνο το νησί αλλά και το απέραντο γαλάζιο του, το οποίο ως εμβαδόν είναι μεγαλύτερο από την Πελοπόννησο. Αντί να βλέπαμε την Ελλάδα ως ξηρά με τη θάλασσά της θεωρούσαμε ότι το πλαίσιό της είναι ενιαίο, τότε το μέγεθός της ΑΟΖ που ελέγχει το Καστελλόριζο θα ήταν κατανοητό σε όλους μας. Και όλοι μας θα καταλαβαίναμε την αξία του αν το χάναμε λόγω έλλειψης στρατηγικής. Σε πρακτικό επίπεδο, για να έχουμε όλοι μας μια εικόνα των δεδομένων, θα ήταν καλό πλέον αντί να στέλνουμε κάρτες, πράξη η οποία ήταν την πρώτη, να πάμε στο Καστελλόριζο για να δούμε τους δικούς μας και να καταλάβουμε πρακτικά τι σημαίνει για όλους τους Έλληνες, το δώρο που αποτελεί. Είναι το πρέπον, αν πραγματικά θεωρούμε ότι προσέχουμε και αγαπάμε την πατρίδα μας. Δίχως να ξεχάσουμε σε πολιτικό επίπεδο ότι έχουμε ένα ρόλο να παίξουμε και ως ψηφοφόροι, διότι η θέσπιση δεν θα γίνει μόνη της. Χρειάζεται μια δύναμη που να αντιπροσωπεύει τις ανάγκες του λαού μας και της πατρίδας. Αλλιώς όλα αυτά θα είναι μεγάλα λόγια ενώ χρειαζόμαστε πια πράξεις. Σε στρατηγικό επίπεδο πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί πάνω στο τριπλό σημείο επαφής, όχι μόνο της Ελλάδας, Τουρκίας και Κύπρου, πράγμα το οποίο είναι αυτονόητο, αλλά να κινηθούμε δυναμικά και αποτελεσματικά στο άλλο τριπλό σημείο που αφορά την Ελλάδα, την Αίγυπτο και την Κύπρο. Εύστοχοι ελιγμοί είναι δυνατοί για να προσφέρουν ένα χειροπιαστό αποτέλεσμα το οποίο θα ενισχύσει έμμεσα το Καστελλόριζο αλλά και όλο το απέραντο γαλάζιο που δίνει στην πατρίδα μας με την ύπαρξή του και τους ανθρώπους μας.

Χωρική θάλασσα, ραγιαδισμός και Casus Belli

Posted by Συντ. Ομάδα On Δεκέμβριος - 17 - 2011


Ν. Λυγερός

Το πλαίσιο της Χωρικής θάλασσας είναι ξεκάθαρο κι όμως υπάρχει μια τάση ραγιαδισμού που όχι μόνο αλλοιώνει τα πράγματα αλλά προωθεί στον δικό μας χώρο το Casus Belli. Η μελέτη των δεδομένων επαρκεί για να απορρίψει αυτήν την τάση και να δείξει το πεδίο δράσης.

Η Ελλάδα έχει καθορίσει το εύρος των 6 ΝΜ για τη χωρική θάλασσα με το Νόμο 230/17 Σεπτ.-13 Οκτ. 1936 (ΦΕΚ Α΄ 450/1936), ο οποίος επιβεβαιώνεται με τον νεώτερο Νόμο 187/20 Σεπτ. 1973, (ΦΕΚ Α΄ 261/1973). Στη συνέχεια κύρωσε την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας με το Νόμο 2321/1995 (ΦΕΚ 136 Α΄ από 23 Ιουν. 1995) η οποία καθορίζει το εύρος των 12 ΝΜ για τη Χωρική θάλασσα. Η Τουρκία έχει ορίσει εύρος 12 ΝΜ στην Μαύρη θάλασσα και στην Μεσόγειο με την υπ’ αριθμ. 8/4672 απόφαση του Υπουργικού της Συμβουλίου.

Καταλαβαίνουμε τώρα ότι σε όλο αυτό το πλαίσιο, το οποίο είναι φυσιολογικό, ότι η γενική κατάσταση είναι ότι τα 12 ΝΜ είναι μια παγκόσμια σταθερά για το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας. Ενώ η Τουρκία και ο ραγιαδισμός μαζί της προσπαθεί να μας πείσει ότι δεν είναι σωστό να επιβάλουμε τα 12 ΝΜ στο Αιγαίο. Πολλοί από τους δικούς μας δεν ξέρουν και ότι η Τουρκία έχει συμφωνήσει για τα 12 ΝΜ και στην Μαύρη θάλασσα και στην Μεσόγειο και τους δημιουργείται η εντύπωση ότι έχει άλλη άποψη για όλο το θέμα. Κι όσον αφορά στο ραγιαδισμό, εκείνος μας εξηγεί ότι το Αιγαίο δεν είναι δίκαιο.

Ξεχνά βέβαια τις γενοκτονίες που διέπραξε η Τουρκία κατά τους Ασσυροχαλδαίους, τους Πόντιους, τους Εβραίους και τους Αρμένιους για να μην υπάρχει μη τουρκικό στοιχείο στην Τουρκία κι ότι αφάνισε τον Ελληνισμό από τις ακτές της και μας παρουσιάζει τα νησιά του Αιγαίου ως μία αδικία. Και δεν τους φοβίζει το γελοίο της υπόθεσης. Ακόμα κι αν δεν είχαν γίνει όλες αυτές οι γενοκτονίες, τις οποίες δεν αναγνωρίζει η Τουρκία, η δικαιοσύνη θα ήταν η ίδια για τα νησιά του Αιγαίου.

Όλα τα νησιά που βρίσκονται πέρα από 3 ΝΜ της ακτής της Τουρκίας, ανήκουν στην Ελλάδα καθώς είναι ρητά γραμμένο και στην απόφαση των Έξι δυνάμεων και στη Συνθήκη της Λωζάνης. Και δεν υπάρχει κανένα σοβαρό επιχείρημα εναντίον της Ελλάδας.

Τώρα ότι η Ελλάδα στο άρθρο 2 του υπόψη κυρωτικού νόμου αναφέρει ότι επιφυλάσσεται όποτε κρίνει να επεκτείνει με Νόμο τη Χωρική θάλασσά της έως 12 ΝΜ, δεν είναι θέμα δικαιοσύνης αλλά απλής πολιτικής βούλησης. Εδώ ο ραγιαδισμός παίζει το ρόλο του και έχει πεδίο δράσης, διότι ο καθένας, όταν δεν μπορεί να σταθεί, βρίσκει δικαιολογίες. Όμως ο λαός δεν ξεχνά το ρητό του Ρίτσου: «Για να σε γονατίσουν πρέπει να γονατίσεις». Το εύρος της Χωρικής θάλασσας δεν μετριέται σε μήκος αλλά σε ύψος.

Συνέντευξη του Ν.Λυγερού για την ΑΟΖ

Posted by Συντ. Ομάδα On Δεκέμβριος - 13 - 2011

Συνέντευξη του Νίκου Λυγερού
στην εκπομπή του Δημοσθένη Δούκα «D.N.A»
Δέλτα T.V
13/12/2011

YouTube Preview Image

 

Το θέμα της ΑΟΖ είναι υπερκομματικό

Posted by Συντ. Ομάδα On Οκτώβριος - 22 - 2011


http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/ligeros1_494x3203.jpg 479w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />Ν. Λυγερός

Λίγο ή πολύ τώρα ο ελληνικός λαός γνωρίζει το θέμα της ΑΟΖ. Και αυτό οφείλεται στο έργο των ανθρώπων σαν τον καθηγητή Καρυώτη και τον κύριο Κασσίνη. Και γι’ αυτό το λόγο πρέπει να τους είμαστε υπόχρεοι. Αναγνωρίζουμε τώρα ότι η ΑΟΖ μας επιτρέπει να ακυρώσουμε το πρόβλημα του Casus Belli για τα 12ΝΜ και να αποφύγουμε την παγίδα της υφαλοκρηπίδας με τα αβέβαια αποτελέσματα στο Διεθνές Δικαστήριο. Με άλλα λόγια, η ΑΟΖ ως στρατηγική κίνηση προσφέρει μια διέξοδο για την Ελλάδα και μάλιστα της δίνει την δυνατότητα να βρει μια οικονομική και πρακτική λύση μέσω των διακρατικών συμφωνιών. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας που δεν προέρχεται από τα κόμματα είναι ότι αρχίζει να γίνεται ελκυστική και προς αυτά. Κατά συνέπεια, είναι αναμενόμενο να τοποθετηθούν πάνω στο θέμα της ΑΟΖ. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η τοποθέτηση δεν μπορεί να παραμείνει θεωρητική, αλλιώς δεν θα είχε καμιά αξία. Έτσι η ΑΟΖ μετατρέπεται ξαφνικά σε αξιολογικό κριτήριο για τα κόμματα. Το καθένα πρέπει να πάρει θέση κι αν υπάρξουν εκλογές θα πρέπει να είναι ξεκάθαρη αυτή η θέση. Λέμε συχνά ότι τα προγράμματα των πολιτικών είναι ταυτόσημα. Θα πρέπει να το δούμε και σ’ αυτό το σημείο. Ζήσαμε το ανάλογο και στην Κύπρο το 2004 με το Σχέδιο. Όποιο και να ήταν το κόμμα στο οποίο ανήκε ο καθένας ήταν σεβαστό, αλλά δεν είχε καμιά σημασία πρακτικά. Το μόνο που ήταν σημαντικό ήταν η θέση του σε σχέση με το Σχέδιο. Αν τώρα η ΑΟΖ της Κύπρου είναι τόσο δυναμική και έχει αυτό το στρατηγικό βάθος που απέκτησε τα τελευταία χρόνια με τις διακρατικές συμφωνίες είναι διότι η Κύπρος είναι ένα πλήρες κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλιώς δεν θα είχε αυτές τις δυνατότητες. Τώρα η Ελλάδα βρίσκεται σε μια ανάλογη φάση σε σχέση με την ΑΟΖ. Δεν έχει σημασία σε ποιο κόμμα ανήκει ο καθένας, αλλά αν η ΑΟΖ ανήκει στην Ελλάδα. Η θέσπιση της ΑΟΖ εξαρτάται μόνο από εμάς και αυτό θυμίζει τον αφορισμό του Επίκτητου: θεώρησε τον εαυτό σου ως ελεύθερο ον ή ως σκλάβος, όλα εξαρτώνται από σένα. Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα. Ήρθε η ώρα να διεκδικήσει τα δικαιώματά της μέσα από το πλαίσιο του Δικαίου της Θάλασσας: 137 χώρες του κόσμου το έχουν κάνει ήδη. Δεν πρέπει να σταματούν οι φοβίες, ούτε οι πολιτικές σκοπιμότητες. Η Ελλάδα δεν πρόκειται να γονατίσει και είναι ελεύθερη να αποφασίσει για το μέλλον της. Σε αυτό ανήκει και η ΑΟΖ.

YouTube Preview Image

Συνέντευξη του Νίκου Λυγερού
στην εκπομπή «Η ώρα των πνευματικών ανθρώπων»
με τον Γιάννη Σπανό. Ράδιο Λόγος,
11/10/2011 

ΑΟΖ, Λιβύη και Στρατηγική Διαπραγμάτευσης

Posted by Συντ. Ομάδα On Οκτώβριος - 14 - 2011

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/7761-1024x606.jpg 1024w, http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/7761.jpg 1048w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />

Ν. Λυγερός

Ασχολούμαστε συνεχώς με την Τουρκία λόγω των προβλημάτων που προκαλεί κι όμως όσον αφορά στην ΑΟΖ, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να ασχοληθούμε με τα άλλα κράτη. Αλλιώς εγκλωβιζόμαστε σε μια αδιέξοδο, διότι η Τουρκία δεν έχει όφελος με το θέμα της ΑΟΖ, γιατί λοιπόν να προωθήσει σε διακρατικό επίπεδο όταν γνωρίζει ότι θα πρέπει να παρακάμψει το Δίκαιο της θάλασσας, διότι δεν θέλει ν’ ακούσει για μια δίκαιη επίλυση του θέματος. Μια σημαντική διαπραγμάτευση που οφείλουμε να κάνουμε είναι με τη Λιβύη. Σε αυτή την περίπτωση, βέβαια, πρέπει να έχουμε στο νου μας και τις ΑΟΖ της Ιταλίας αλλά και της Μάλτας, ακόμα και αν δεν συνορεύει η τελευταία με τη δική μας. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να βάλουμε την όλη διαπραγμάτευση στο πλαίσιο της θεωρίας παιγνίων κατά Nash, για να απεγκλωβιστούμε από τα παίγνια μηδενικού αθροίσματος. Σε γενικές γραμμές η Λιβύη είναι θετική για να καθοριστούν τα σύνορα των ΑΟΖ, απλώς αμφισβητεί το νησί της Γαύδου ως αντικείμενο της ΑΟΖ. Είναι βέβαια λάθος κατά το Δίκαιο της θάλασσας αφού η Γαύδος είναι κατοικημένη και κατά συνέπεια έχει de facto και de jure ΑΟΖ. Επιπλέον, από την άλλη πλευρά η Λιβύη διεκδικεί μια γραμμή βάσεων όσον αφορά στον κόλπο της Σύρτης που αποτελεί μια υπέρβαση για τους κανόνες του Δίκαιου της θάλασσας. Σε αυτό το σημείο πρέπει να υπενθυμίσουμε το εξής. Σε προηγούμενο κύκλο διαπραγμάτευσης δεχθήκαμε πολύ γρήγορα αυτήν την απαίτηση της Λιβύης και δεν συμπεριλάβαμε το αίτημά μας μέσα στο παίγνιο, πράγμα το οποίο αποδείχθηκε ότι ήταν σφάλμα, διότι δεν άλλαξε τη γνώμη της η Λιβύη για το θέμα της Γαύδου. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα αντικειμενικό στρατηγικό λάθος. Διότι η αποδοχή του κλεισίματος του κόλπου της Σύρτης έχει επιπτώσεις όχι μόνο στη δική μας ΑΟΖ αλλά και στις ΑΟΖ της Μάλτας και της Ιταλίας. Με άλλα λόγια η αποδοχή επιβαρύνει και άλλα συμμαχικά κράτη. Αφού λοιπόν η διαπραγμάτευση δεν κατέληξε, είναι σημαντικό να κάνουμε χρήση της έννοιας της tabula rasa. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να εξετάσουμε ορθολογικά τα εμβαδά για τα οποία μιλάμε όταν χρησιμοποιούμε τη Γαύδο και τον κόλπο της Σύρτης. Έτσι αντιλαμβανόμαστε ότι αν η Λιβύη δεν αποδεχθεί τη Γαύδο κι εμείς ως απάντηση δεν αποδεχθούμε τον κόλπο της Σύρτης, το κόστος για τη Λιβύη είναι μεγαλύτερο και χάνει μεγάλη έκταση. Επιπλέον με την Μάλτα και την Ιταλία δημιουργούμε ένα συμμαχικό πλαίσιο, όπου το παίγνιο δεν είναι προς όφελος της Λιβύης. Η στρατηγική εξέταση του θέματος και όχι μόνο η διπλωματική κατασκευάζει ένα θετικό πεδίο δράσης. Η Γαύδος δεν είναι πια μια αδυναμία όπως νομίζουν οι δικοί μας αλλά ένα δυνατό χαρτί που έχει την ικανότητα να προκαλέσει μια ισορροπία του Nash που έχει ως αποτέλεσμα ένα win-win.

Από το τριπλό σημείο επαφής έως το Καστελλόριζο

Posted by Συντ. Ομάδα On Οκτώβριος - 8 - 2011


http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/7678-1024x768.jpg 1024w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />Ν. Λυγερός

Το τριπλό σημείο επαφής των ΑΟΖ της Αιγύπτου, της Ελλάδας και της Κύπρου είναι καθοριστικό, όχι ως ορισμός αλλά ως συνέπεια για το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου. Αρχικά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο μόνος τρόπος για να υπάρχει επαφή της ΑΟΖ της Ελλάδας με την ΑΟΖ της Κύπρου, είναι να έχει όχι μόνο το Καστελλόριζο μια οικονομική δραστηριότητα αλλά και η Στρογγύλη. Επιπλέον, πρέπει η τοπική ΑΟΖ να μην είναι περιορισμένη, διότι αυτή δε θα επαρκούσε για να δώσει την ιδιότητα της συνεκτικότητας στην ευρωπαϊκή ΑΟΖ. Κατά συνέπεια μια άμεση αντιμετώπισή της μπορεί να μην υποστηριχθεί από το διπλωματικό σώμα. Ένας τρόπος για να αποφύγουμε αυτή τη δυσκολία είναι να ενεργοποιήσουμε το τριπλό σημείο επαφής, το οποίο έχει τη δυνατότητα να αποδείξει την ύπαρξη μιας πλήρης ΑΟΖ για το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου. Ο καθηγητής Καρυώτης προτείνει σε αυτό το πλαίσιο μια διακρατική συμφωνία μεταξύ Αιγύπτου, Ελλάδος και Κύπρου. Αυτή η ιδέα βασίζεται βέβαια και στη διακρατική συμφωνία της Αιγύπτου με την Κύπρου, η οποία έγινε το 2003. Με άλλα λόγια, να γίνει μια διπλή συμφωνία. Για να προωθήσουμε αυτήν την ιδέα σε πρακτικό επίπεδο μπορούμε να επισημάνουμε ότι η διακρατική συμφωνία με την Αίγυπτο προσφέρει ήδη στην Ελλάδα, το τριπλό σημείο επαφής, πράγμα το οποίο αποδεικνύει de facto και de jure την ύπαρξη της ΑΟΖ του Καστελλόριζου και μαζί και δίχως περιορισμούς. Δηλαδή αυτή η κίνηση δημιουργεί ήδη μια κατάσταση η οποία βοηθά το οικοδόμημα της διπλής συμφωνίας μεταξύ των τριών κρατών. Αντί να προσπαθήσουμε ν’ αγγίξουμε πρώτα την κανονική ΑΟΖ του Καστελλόριζου, μπορούμε ν’ αναζητήσουμε τη διπλή συμφωνία και για να γίνει αυτή μπορούμε να επικεντρωθούμε στο τριπλό σημείο επαφής. Σε κάθε περίπτωση είναι το πρέπον να παίξουμε με την Αίγυπτο, η οποία είναι ένας δύσκολος παίκτης που ξέρει από τη διπλωματία. Δεν πρέπει να έχουμε επιφυλάξεις για τις τοπικές αλλαγές. Τα οικονομικά συμφέροντα είναι τόσο σημαντικά που αγγίζουν αναγκαστικά την υψηλή στρατηγική του κράτους, κατά συνέπεια δεν πρέπει να εμπλέκουμε σε κομματικές αντιπαραθέσεις που δεν έχουν καμιά σχέση με το πλαίσιο της ΑΟΖ. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε και το ιστορικό της Αιγύπτου… Αλλιώς θα παραμείνει επιφυλακτικά σε ένα παραδοσιακό συμμαχικό πλαίσιο. Αλλά σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να παραμερίσουμε το γεγονός ότι η Αίγυπτος υπέγραψε μια συμφωνία με την Κύπρο το 2003. Τώρα είναι η ώρα να κινηθούμε και ως Ελλάδα.

ΑΟΖ, ονομασίες και στρατηγική

Posted by Συντ. Ομάδα On Οκτώβριος - 7 - 2011

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/ligeros1_494x3201.jpg 479w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />

Ν. Λυγερός

Το πλαίσιο της ΑΟΖ δημιουργεί μια δυναμική σε πολλούς τομείς και ενώ φαίνεται να αφορά αποκλειστικά ένα οικονομικό θέμα έχει επιπτώσεις σε διάφορους τομείς λόγω στρατηγικής. Ένα χειροπιαστό παράδειγμα αφορά τη σημειωτική. Οι ονομασίες των κοιτασμάτων στο πεδίο της έρευνας δεν είναι τυχαίες. Όσον αφορά στο Ισραήλ έχουμε ήδη τις ονομασίες Dalit, Leviathan και Tamar, οι οποίες έχουν σχέση με την εβραϊκή μυθολογία. Όσον αφορά στην Κύπρο έχουμε πλέον την Αφροδίτη, κι ας μην ξεχάσουμε ότι η πλατφόρμα της γεώτρησης ονομάζεται Όμηρος όπως το είχαμε ήδη επισημάνει σε παλαιότερη αναφορά. Για λόγους λειτουργικότητας τα blocks, τα οικόπεδα δηλαδή, καθορίζονται γεωμετρικά έτσι ώστε να ελαχιστοποιούν τις κορυφές του τόπου και για λόγους απλοποίησης έχουμε συχνά ένα τετραγωνικό σχήμα. Στην περίπτωση της Κύπρου, τα 13 οικόπεδα έχουν αυτήν την ιδιότητα, δεν έχουν όμως σημασία. Και οι ονομασίες των εταιριών αφορούν τα κοιτάσματα που έχουν μια πολυπλοκότερη δομή λόγω γεωλογίας. Από την άλλη πλευρά, η τοποστρατηγική ανάλυση της ΑΟΖ μέσω των διαγραμμάτων Voronoi, επιτρέπει με τις κυψέλες αλλά και τις γενικευμένες κυψέλες να καθοριστούν εύκολα και αποτελεσματικά περιοχές. Δηλαδή, με άλλα λόγια προσφέρει τη δυνατότητα της ονομασίας. Πιο συγκεκριμένα, για την περίπτωση της Ελληνικής ΑΟΖ, κάθε νησί μας μπορεί να έχει μια γενικευμένη κυψέλη, η οποία αποτελείται από τα σημεία της θάλασσας, τα οποία βρίσκονται σε κοντινότερη απόσταση από το νησί. Αφού τα διαγράμματα Voronoi υποστηρίζουν τη μέση γραμμή είναι εύκολο να γίνει ο επιμερισμός της ΑΟΖ μας με τις γενικευμένες κυψέλες και αυτές να έχουν την ονομασία των νησιών. Με αυτόν τον τρόπο, δείχνουμε με άμεσο τρόπο την περιοχή της ΑΟΖ, που υπάγεται σε αυτό το νησί. Αυτή η στρατηγική ονομασία επιτρέπει βέβαια την επικάλυψη όλης της ελληνικής ΑΟΖ και αναδεικνύει και την επιρροή κάθε νησιού. Έτσι, δίχως να υπάρχει αρίθμηση μπορούμε εύκολα να αναφερόμαστε σε μια ειδική περιοχή της ΑΟΖ μας. Και η ελληνική ονομασία αποτελεί το επιπλέον στίγμα όταν πρόκειται να βρεθούμε σε κρατικές διαπραγματεύσεις για τις διακρατικές συμφωνίες. Ακόμα και αν υπάρχει μια χώρα που να αμφισβητεί μερικά σημεία της ΑΟΖ μας, θα πρέπει να κάνει χρήση της ονομασίας αυτής και όχι μιας ουδέτερης αρίθμησης που δεν θα αντιπροσωπεύει κανένα από τα μέρη της διαπραγμάτευσης και της διεκδίκησης.


http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/7883.jpg 464w" sizes="(max-width: 206px) 100vw, 206px" />Ν. Λυγερός

Η ΑΟΖ είναι πιο ανθρώπινη από την υφαλοκρηπίδα. Με την απαίτηση της οικονομικής δραστηριότητας, ενεργοποιεί και την ανθρώπινη. Γι’ αυτό το λόγο, το κατοικημένο νησί έχει εξ ορισμού οικονομική δραστηριότητα. Η ύπαρξη και μόνο των ανθρώπων εξασφαλίζει την ύπαρξη της ΑΟΖ. Ενώ αυτό δεν ισχύει με την υφαλοκρηπίδα. Αυτή η διαφορά κάνει και τη διαφορά για τους δικούς μας στο σύμπλεγμα Καστελλόριζου. Όλα τα νησιά είναι σημαντικά σε αυτό το σύμπλεγμα διότι το καθένα παρέχει κάτι στα άλλα, και όλα μαζί βοηθούν την πατρίδα μας για να έχει αυτό το απέραντο γαλάζιο, που την ενώνει με την Κύπρο και επιτρέπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση να έχει μια συνεκτική ΑΟΖ στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτό σημαίνει όμως ότι πρέπει πραγματικά να προσέχουμε τους δικούς μας σε αυτές τις περιοχές, τις οποίες αμφισβητεί η Τουρκία για λόγους ευνόητους. Με άλλα λόγια δεν επαρκεί η απασχόλησή μας με το έδαφος, πρέπει να δώσουμε σημασία και στους ανθρώπους μας. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει μ’ έναν παθητικό τρόπο αλλιώς θα έχουμε ένα μουσειακό αποτέλεσμα. Στο Καστελλόριζο δεν αρκεί να θυμόμαστε το παρελθόν. Η ουσία είναι να ενισχύσουμε το μέλλον με αυτό. Σε αυτό το πλαίσιο είναι εύκολο να κατανοήσουμε ότι το σχολείο χρειάζεται μια ενεργή όχι μόνο υποστήριξη αλλά και παρουσία για να βλέπουν οι δικοί μας ότι είμαστε όντως εδώ μαζί τους και ειδικά στις κρίσιμες μέρες. Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη τους ανθρώπους και πρέπει να νιώθουν ότι τους θέλουμε πραγματικά λόγω σχέσεων και όχι από συμφέρον αλλιώς το μέλλον θα έχει ημερομηνία λήξης. Ούτως ή άλλως, οι ανθρώπινες δραστηριότητες παράγουν και αυτές οικονομικές δραστηριότητες. Κατά συνέπεια πρέπει να επικεντρωθούμε στις δράσεις για να είμαστε μαζί με τους ανθρώπους μας, για να έχουν ονόματα που μας αγγίζουν. Κι ύστερα η οικονομική δραστηριότητα θα είναι δεδομένη. Έτσι, θα φάμε μαζί το ψαράκι που ψάρεψε δικός μας στην ΑΟΖ μας, είτε θα πάμε μαζί βόλτα στο απέραντο γαλάζιο. Οι ανθρώπινες σχέσεις μπορεί να είναι οι πιο αδύναμοι θεσμοί αλλά είναι οι πιο ισχυροί δεσμοί και αυτούς έχουμε ανάγκη. Τα πλατάνια υπάρχουν και χωρίς δέντρα διότι υπάρχουν οι άνθρωποι αλλά γιατί να μην φυτέψουμε καινούρια δέντρα για τους ανθρώπους; Αυτές οι λεπτομέρειες όταν συνδυάζονται παράγουν ένα διαχρονικό έργο το οποίο υποστηρίζει το μέλλον, χάρη στις αξίες που προωθεί. Η οικονομική αξία, δίχως ανθρώπινη αξία είναι απλώς μια τιμή που δεν έχει τιμή. Ας αρχίσουμε λοιπόν με τον φόρο τιμής στο σύμπλεγμα Καστελλόριζου κι όλα τα άλλα θα ακολουθήσουν.

 


Ν. Λυγερός

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/ligeros1_494x320.jpg 479w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />

Στη συμβατική αντίληψη των πραγμάτων, τα ακριτικά σημεία δεν είναι παρά ασήμαντες λεπτομέρειες. Ενώ στα μαθηματικά γνωρίζουμε τη σημαντικότητα των άκρων μιας οντότητας. Επιπλέον, ξέρουμε ότι οι ιδιομορφίες αποτελούν χαρακτηριστικά στοιχεία. Έτσι παραδείγματος χάριν, οι πολλαπλότητες του Riemann χαρακτηρίζονται από τις ιδιομορφίες. Η σπουδαιότητα των άκρων, των ιδιομορφιών και των ανωμαλιών είναι καθοριστική. Όλο αυτό το πλαίσιο έχει φυσιολογικά επιπτώσεις στην τοποστρατηγική και μας προσφέρει δυνατότητες ερμηνείας του χώρου. Το πρόβλημα που υπάρχει, όταν εφαρμόζουμε αυτήν την προσέγγιση σε κλασικές και πραγματικές περιπτώσεις, είναι πως έχουμε την εντύπωση ότι τα σημεία που μελετάμε έχουν ελάχιστη επιρροή. Και ενισχύουμε αυτήν την άποψη μέσω του μοντέλου της καμπύλης του Gauss, δίχως να προβληματιστούμε και να αναρωτηθούμε αν το μοντέλο της κατανομής του Pareto, το οποίο δίνει μεγαλύτερη σημασία στα άκρα, δεν θα ήταν πιο αποτελεσματικό. Αυτό το πρόβλημα εξηγείται λόγω της τοπικής προσέγγισης. Έχουμε συνηθίσει να εξετάζουμε τα νησιά μας έχοντας στο μυαλό μας τα 6 ΝΜ, τα 10 ΝΜ και τα 12 ΝΜ. Βέβαια, όταν οι αποστάσεις με τα σύνορα είναι μικρές αντιλαμβανόμαστε το ρόλο που παίζουν τα όρια. Στην ουσία δεν συνειδητοποιούμε την αξία της δράσης εξ αποστάσεως λόγω των περιορισμών. Αν η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη είναι τόσο σημαντική, οφείλεται βασικά στην ενεργοποίηση των 200 ΝΜ. Με αυτήν τη ριζική αλλαγή τα ακριτικά σημεία παίρνουν μεγαλύτερη σημασία, ειδικά αν πρόκειται για απομακρυσμένα νησιά. Κι ο λόγος είναι απλός. Σε μεγάλη απόσταση από γείτονες ακόμα κι ένα μοναδικό σημείο ελέγχει π(200)2 τ. ΝΜ. Με άλλα λόγια η ΑΟΖ δίνει την πραγματική αξία ενός νησιού, όπως είναι το Καστελόριζο ή η Γαύδος, διότι δίνει έμφαση στην επιρροή του και όχι μόνο στην ίδια του την οντότητα. Η αξιολογία κι όχι η αξιολόγηση ενσωματώνει τη δράση στο πλαίσιο της ύπαρξης. Με άλλα λόγια συνδυάζει το ον με το έργο κι αναδεικνύει αυτό το φιλοσοφικό νοητικό σχήμα, ότι είναι το έργο που δημιουργεί το ον.

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/08/AOZ_L1.jpg 700w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />Με νόμο η Ελλάδα («τη προτροπή» των ΗΠΑ) προχωρά στην de facto ανακήρυξη για πρώτη φορά Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) σε όλο το μήκος της ηπειρωτικής και νησιωτικής αιγιαλίτιδας ζώνης της, (πέρα από το Ιόνιο και τη Νότια Κρήτη που περιλαμβάνονταν στην πρόσκληση ενδιαφέροντος προς τις εταιρείες για την διενέργεια ερευνών και εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων φυσικού αερίου) και σε όλες τις θαλάσσιες περιοχές της από τον Έβρο μέχρι την Μεγίστη (Καστελόριζο). Η νόμος θα ψηφιστεί αμέσως μόλις ανοίξει η Βουλή από το θερινό τμήμα.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου κινούμενη μεταξύ των παραδοσιακών φοβικών συνδρόμων έναντι της Τουρκίας, της διάθεσης εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων (όπως αποκάλυψε χθες το defencenet.gr με το βιβλίο του Ν.Μπουλούκμπασι) στην Άγκυρα και της αμερικανικής «δίψας» για φυσικό αέριο που θα διοχετευθεί και θα απεξαρτήσει εν μέρει τουλάχιστον την Ευρώπη από την Ρωσία για την ώρα διαλέγει το τελευταίο. Με τις εγγυήσεις των ΗΠΑ, οι οποίες πλέον αντιμετωπίζουν την Τουρκία περισσότερο ως ανταγωνιστή, παρά ως σύμμαχο στην ανατολική Μεσόγειο.

Το κείμενο του νέου νόμου που καθορίζει τις ιδρυτικές διατάξεις για την δημιουργία του δημόσιου φορέα παροχής αδειών έρευνας και αξιοποίησης φυσικού αερίου και υδρογονανθράκων, είναι πραγματική «βόμβα», αφού καθορίζει μια υφαλοκρηπίδα ή μια ΑΟΖ («αφ’ης κηρυχθεί» κάνοντας την κήρυξη της ΑΟΖ εντελώς τυπική διαδικασία) 200 ναυτικά μίλια από τις ακτές ηπειρωτικών και νησιωτικών περιοχών! Αλλά το πιο ενδιαφέρον σημείο είναι άλλο.

Προβαίνει σε μια de facto «αφ’εαυτής» ρύθμιση, έστω και αν δεν έχει υπάρξει συμφωνία οριοθέτησης με γειτονικά κράτη, βασικά με την Τουρκία: Τη μέση γραμμή!

Κάτι που αφορά κυρίως την Ανατολική Μεσόγειο, αφού το Αιγαίο μετατρέπεται σε «κλειστή ελληνική λίμνη» με αυτή την ρύθμιση με εξαίρεση κάποιες περιοχές  στο Βόρειο Αιγαίο όπου η Ίμβρος δίνει μια «ανάσα» στην Τουρκία.

Ιδού πως προσδιορίζει ο νόμος τις υποθαλάσσιες περιοχές ερευνών:

«Ο βυθόs και το υπέδαφος των εσωτερικών υδάτων, της αιγιαλίτιδας ζώνης, της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ης κηρυχθεί) μέχρι την απόσταση των 200 ν.μ. από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης. Eλλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ης κηρυχθεί) είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης”!

Πολύ καλό για να είναι αληθινό; Ας είμαστε ρεαλιστές στις εκτιμήσεις μας. Ούτε η Ελλάδα – ειδικά με την παρούσα κυβέρνηση – ούτε πολύ περισσότερο η Κύπρος θα προχωρούσαν σε τέτοιες κινήσεις αν δεν υπήρχε η κάλυψη των Ηνωμένων Πολιτειών και η σύμπηξη της συμμαχίας με το Ισραήλ που και αυτή οι ΗΠΑ την επέβαλαν.

Για το λόγο αυτό έχει μεγάλη σημασία να δούμε πως θα εξελιχθεί και η 1η Οκτωβρίου, όπου η Τουρκία δήλωσε ότι θα αντιδράσει με τον ενδεικνυόμενο τρόπο κατά των σκαφών της αμερικανικής Noble Energy που θα κάνει τις πρώτες γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ για φυσικό αέριο.

Σε ότι αφορά τα «οικόπεδα» και τους όρους παραχώρησής τους στις εταιρείας (αμερικανικές κατά βάση, φυσικά…). «Οι άδειες αναζήτησης 18μηνες  σε συγκεκριμένες περιοχές που δεν μπορούν να υπερβαίνουν τα 4.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στην ξηρά και τα 20.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στη θάλασσα. Η παραχώρηση δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης γίνεται με τρεις τρόπους: είτε μετά από διακήρυξη, είτε μετά από αίτηση ενδιαφερόμενου επενδυτή, ή με ανοιχτή πρόσκληση (open door) για εκδήλωση ενδιαφέροντος»

Το ζήτημα είναι ότι το όλο σκηνικό υπαγορεύεται επό τα συμφέροντα μιας ξένης δύναμης, η οποία στην παρούσα φάση είναι πλήρως προσανατολισμένα υπερ της ελληνική πλευράς. Αυτή η συγκυρία πόσο θα διαρκέσει; Πόσο έτοιμη είναι η ελληνική πλευρά από άποψη ισχύος να εξασφαλίσει μόνη της την υπεράσπισι των δικαιωμάτων της; Μην ξεχνάμε ότι η καταστροφή του 1922 επήλθε όταν άλλαξαν οι γεωστρατηγικές ισορροπίες εις βάρος μας, και μας έπιασαν εντελώς απροετοίμαστους!

Στο μεταξύ τα κόμματα της Αριστεράς εξέδωσαν πρώτα ανακοινώσεις, επιδεικνύοντας αξιοθαύμαστα αντανακλαστικά, αναφορικά με την αποκάλυψη του defencenet.gr για το βιβλίο του Ντενίζ Μπουλούκμπασι, πρώην εμπειρογνώμονα του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, ο οποίος αναφέρει ότι η κυβέρνηση Σημίτη με υπουργό Εξωτερικών τον Γιώργο Παπανδρέου, είχε συμφωνήσει στη εκχώρηση του δικαιώματος μη επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα 12 μίλια σε όλο το εύρος των περιοχών που γειτνιάζουν με την Τουρκία και σε όλους τους διύλους και θαλάσσιες περιοχές στρατηγικής σημασίας. Σε δήλωση προέβη πριν λίγα λεπτά και η Ν.Δ. δια του υπεύθυνου του Τομέα Εξωτερικών, Πάνου Παναγιωτόπουλου.

«Ανεξάρτητα από το τί θα πει ή δεν θα πει η κυβέρνηση, ο λαός πρέπει να έχει το νου του», τονίζει το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του σχετικά με τα όσα ισχυρίζεται ο Ντενίζ Μπουλούκμπασι. Το ΚΚΕ τονίζει ότι «οι κίνδυνοι για κυριαρχικά δικαιώματα είναι τεράστιοι», καθώς «η NATOποίηση και συνεκμετάλλευση του Αιγαίου βρίσκεται διαρκώς στο τραπέζι, όπως το ΚΚΕ έχει εδώ και καιρό καταγγείλει, γιατί αυτό επιδιώκουν ισχυρά τμήματα της ελληνικής και τουρκικής πλουτοκρατίας».

Να ενημερωθεί η Βουλή για τις ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις για το Αιγαίο και να συνεδριάσει το Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής, ζητεί, με ανακοίνωσή του, ο ΣΥΝ και ταυτόχρονα κατηγορεί την κυβέρνηση ότι είναι απαράδεκτο να ενημερώνονται τα πολιτικά κόμματα και η κοινή γνώμη της χώρας από ανεπίσημα τουρκικά δημοσιεύματα για πτυχές των, μέχρι σήμερα, 50 κύκλων συνομιλιών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας σε ευαίσθητα εθνικά μας θέματα.

Στην ανακοίνωσή του ο ΣΥΝ «απαιτεί να υπάρξει ενημέρωση στην Ελληνική Βουλή για τις εξελίξεις των συνομιλιών» και προσθέτει ότι η μυστική διπλωματία δεν είναι προς όφελος των λαών και ενέχει κινδύνους πολύπλευρων εκμεταλλεύσεων για ιδιοτελείς σκοπούς ακόμα και εσωτερικής κατανάλωσης.

Το θέμα της υφαλοκρηπίδας και των διαφορών μεταξύ των δύο χωρών, που άπτονται αυτού του ζητήματος, οφείλουν να διευθετηθούν με βάση τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και την από κοινού προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης», επισημαίνει ο ΣΥΝ, υποστηρίζοντας ότι η προοπτική αυτή «είναι μια λύση που διασφαλίζει τόσο την διαφάνεια όσο και την ειρηνική επίλυση των διαφορών προς όφελος και των δύο γειτονικών λαών, σε μια εποχή όπου η βαθιά οικονομική κρίση δεν επιτρέπει κανενός είδους μικροτυχοδιωκτισμούς αλλά ούτε και εφησύχαση».

Επίσης σε σχετική ανακοίνωσή του ο υπεύθυνος του Τομέα Εξωτερικών της Ν.Δ. Πάνος Παναγιωτόπουλος αναφέρει τα εξής:

“Από τα όσα αναφέρει στο βιβλίο του ο Τούρκος πρώην διπλωμάτης Ντενίζ Μπολούκμπασι, ο οποίος έλαβε μέρος στις 36 από τις 50 διερευνητικές επαφές Ελλάδας – Τουρκίας, που έχουν δρομολογηθεί από το 2002, ανακύπτουν – εκ νέου- πολλά ερωτηματικά και απορίες για το πραγματικό περιεχόμενο αυτών των συνομιλιών, που διεξάγονται μεταξύ εκπροσώπων των δύο Υπουργείων των Εξωτερικών.

Τα ερωτηματικά αυτά πολλαπλασιάζονται και από το γεγονός ότι οι ισχυρισμοί του Τούρκου πρεσβευτή ότι “ η Ελληνική πλευρά δέχθηκε σε ορισμένες περιοχές του Αιγαίου να υποχωρήσει από  το δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών της  υδάτων στα 12 μίλια” αναφέρονται στην χρονική περίοδο όπου πολιτικός προϊστάμενος του ΥΠΕΞ ήταν ο κ. Γιώργος Παπανδρέου και Πρωθυπουργός ο κ. Κώστας Σημίτης.

Επειδή τα όσα υποστηρίζει ο κ. Μπολούκμπασι για το ακριβές περιεχόμενο των διερευνητικών συνομιλιών Ελλάδας – Τουρκίας έρχονται να προστεθούν σε ένα πλήθος δηλώσεων Τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων, (μεταξύ αυτών, στο παρελθόν,  ο Αντιπρόεδρος Αρίντς αλλά και επίσημες πηγές του Τουρκικού ΥΠΕΞ) ήρθε η ώρα ο ίδιος ο Πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου να αποκαταστήσει την αλήθεια και να βάλει τα πράγματα στην θέση τους, για να σταματήσει η Τουρκική πλευρά να δημιουργεί εντυπώσεις σε βάρος της Ελλάδος και να παραπληροφορεί την διεθνή κοινή γνώμη, προπαγανδίζοντας και προβάλλοντας απόψεις, από πλευράς Τουρκίας, που θίγουν κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας στο Αιγαίο.

Οι “αναιμικές” δηλώσεις και διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου του εκπροσώπου του Υπουργείου Εξωτερικών, που γίνονται από καιρού εις καιρόν, δεν επαρκούν πλέον…”.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Δυό-Δυό στη Χάγη δυό-δυό

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιούλιος - 8 - 2011

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/07/anagl_hellas_meg.jpg 430w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />Έτοιμο είναι Σχέδιο Συνυποσχετικού, με το οποίο Ελλάδα και Τουρκία συμφωνούν να προσφύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, αλλά και για άλλα εκκρεμή θέματα στο Αιγαίο. Μεταξύ αυτών και η κυριαρχία σε 114 νησίδες ειδικά στο νότιο Αιγαίο. Έπειτα από 52 γύρους ελληνοτουρκικών διαβουλεύσεων έχει διαμορφωθεί ένα σχέδιο Συνυποσχετικού βάσει του οποίου:
«Οι δύο χώρες εξουσιοδοτούν το ΔΔΧ να οριοθετήσει επί χάρτου την υφαλοκρηπίδα».
Το θέμα όμως δεν εξαντλείται εδώ, αφού η Τουρκία έχει πολλές διεκδικήσεις. Στο Σχέδιο Συνυποσχετικού φαίνεται ότι οι δύο χώρες εξουσιοδοτούν το ΔΔΧ να επιλύσει και «…όσα προβλήματα ήθελε ανακύψουν». Το ερώτημα είναι αν ο πρωθυπουργός και ο νέος υπουργός Εξωτερικών αποδεχθούν ένα τέτοιο σχέδιο.

Είναι μεν πάγια θέση όλων των ελληνικών κυβερνήσεων η προσφυγή στη Χάγη για την υφαλοκρηπίδα. Όμως από το συγκεκριμένο Σχέδιο Συνυποσχετικού φαίνεται ότι γίνεται δεκτός και ο όρος της Άγκυρας να εξετασθούν και άλλα ζητήματα τα οποία η τουρκική πλευρά θα θέσει. Γιατί; Γιατί η Άγκυρα μπορεί να συμφωνήσει για την προσφυγή στη Χάγη μόνο αν μπορεί να υποστηρίξει την αμφισβήτηση της ελληνικότητας εκατοντάδων νησίδων και βραχονησίδων.
Αν το ΔΔΧ αποδεχθεί ότι δεκάδες νησίδες δεν είναι ελληνικές, (ακόμα και αν δεν είναι τουρκικές) αυτομάτως η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, θα στηριχθεί σε άλλα δεδομένα. Θα σπάσει δηλαδή το ενιαίο της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, ειδικά στον κεντρικό δίαυλο από Λέσβο – Λήμνο προς Κάρπαθο – Κρήτη, αλλά και γύρω από τα Δωδεκάνησα.
Η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν φτάσει μία ακόμα φορά (2003) πολύ κοντά στη συμφωνία για Συνυποσχετικό, αλλά η τακτική της Άγκυρας ακύρωσε την προσπάθεια. Η συμφωνία τότε ήταν για προσφυγή στο ΔΔΧ «για οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας», χωρίς άλλα θέματα. Η τουρκική πλευρά θέλησε όμως στο προοίμιο του Συνυποσχετικού να υπάρξει αναφορά στο ζήτημα της Θράκης. Όρο που η Αθήνα δεν μπορούσε να αποδεχθεί.

Δεν επιθυμούσε… διαταραχή ο Δρούτσας

Το προχωρημένο των σημερινών διαπραγματεύσεων φάνηκε από το Μάιο, λόγω της στάσης του πρώην υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Δρούτσα. Επέμενε ότι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας καλύπτει τα ελληνικά συμφέροντα και δεν υπάρχει λόγος να τεθεί τώρα ζήτημα καθορισμού ΑΟΖ. Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών (9.5.2011) άνοιξε τα χαρτιά του, λέγοντας ότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται να ασκήσει το δικαίωμα που της παρέχει το διεθνές δίκαιο να ανακηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), επειδή δεν επιθυμεί να διαταράξει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Έσπευσε να προσθέσει ότι η ανακήρυξη ΑΟΖ δεν προσφέρει στην Ελλάδα κανένα επιπλέον όφελος ως προς το δικαίωμα εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου. Μάλιστα είχε μιλήσει για μόδα σε ότι αφορά την ΑΟΖ.
Το Νοέμβριο του 2010 είχε έρθει στη δημοσιότητα («Κόσμος του Επενδυτή»: Λυγερός, Κωνσταντακόπουλος) ένα έγγραφο που έδειχνε ότι «είναι σε πιο προχωρημένο στάδιο απ’ ό,τι αναγνωρίζει δημοσίως η κυβέρνηση Παπανδρέου, οι διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Τουρκίας για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από πρόσφατο (1η Νοεμβρίου) της Δ1 Διεύθυνσης του υπουργείου Εξωτερικών (ΟΗΕ, Διεθνείς Οργανισμοί και Διασκέψεις).
Το έγγραφο με τίτλο “Απεικόνιση των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο” είχε αποδέκτη τον Α’ γενικό διευθυντή (αρμόδιος για τις Πολιτικές Υποθέσεις) Τρύφωνα Παρασκευόπουλο και κοινοποιήθηκε στο γραφείο του υπουργού Δημήτρη Δρούτσα. Συντάχθηκε για να απαντήσει σε ερωτήματα που έχουν εγερθεί στην πορεία των ελληνοτουρκικών διερευνητικών επαφών, γεγονός πού επιτρέπει την εξαγωγή συμπερασμάτων για τη βάση και το περιεχόμενο των διμερών διαπραγματεύσεων…
Η πρώτη αποκάλυψη είναι ότι η τουρκική πλευρά απαιτεί η διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο να είναι ξεχωριστή από τη διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Δεν πρόκειται για διαδικαστικό ζήτημα. Ουσιαστικά, η Άγκυρα επιχειρεί να αποσυνδέσει το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου από τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα και να το εμφανίσει σαν αποκομμένες νησίδες, οι οποίες επικάθονται σε τουρκική υφαλοκρηπίδα, προκειμένου να αμφισβητήσει το νομικό δικαίωμα αυτών των νησιών να έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ)».
Και αυτές οι ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι είμαστε για μία ακόμα φορά μπροστά στο ενδεχόμενο Ελλάδα και Τουρκία να προσφύγουν στη Χάγη. Το παρελθόν όμως διδάσκει ότι τα πάντα μπορεί να ανατραπούν την τελευταία στιγμή. Άλλωστε στην Ελλάδα το κλίμα δεν είναι ευνοϊκό για τέτοιου είδους βήματα.

Οι πρωταγωνιστές των διαπραγματεύσεων

Το Σχέδιο Συνυποσχετικού έχει διαμορφωθεί στις ελληνοτουρκικές συναντήσεις σε επίπεδο πρέσβεων που πραγματοποιούνται από το 2002. Πρωταγωνιστές τα τελευταία δύο χρόνια στις διαπραγματεύσεις είναι:
• Ο πρέσβης επί τιμή Παύλος Αποστολίδης επικεφαλής της ελληνικής πλευράς στις άτυπες (μυστικές) διαβουλεύσεις Ελλάδας – Τουρκίας για τα θέματα του Αιγαίου.
• Ο πολιτικός διευθυντής του υπουργείου Εξωτερικών Τρύφων Παρασκευόπουλος και τρεις ακόμα διπλωμάτες.
• Από τουρκικής πλευράς επικεφαλής είναι ο Φ. Σινιρλίογλου.
Στις διαπραγματεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων είναι μυστικό (όπως είχε συμφωνηθεί), η κάθε πλευρά κρατά τα δικά της πρακτικά. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν 52 Εκθέσεις, μία για κάθε γύρο διαβουλεύσεων. Αν τελικώς προκύψει συμφωνία και οι δυο κυβερνήσεις προχωρήσουν για τη Χάγη, για το θέμα πρέπει να ενημερωθεί και η Βουλή. Επειδή όμως οι καιροί είναι δύσκολοι, η Βουλή (η αρμόδια επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας) θα μπορούσε να καλέσει τον κ. Αποστολίδη να ενημερώσει για την πορεία των διαβουλεύσεων. Αν ο κ. Αποστολίδης δεν έχει έγγραφη (δηλαδή σαφή) εντολή για τα όρια της δικαιοδοσίας του, τότε θα ενημερώσει ο γ.γ. του υπουργείου πρέσβης Γ.Α. Ζέππος.

Ξεκινά αναζήτηση πετρελαίου σε Ιόνιο – Κρήτη
Η ελληνική κυβέρνηση δείχνει έτοιμη να προχωρήσει στην αναζήτηση και εκμετάλλευση κοιτασμάτων πετρελαίου ή φυσικού αερίου. Το θέμα συζητήθηκε προχθές στο υπουργικό συμβούλιο και μέσα στο επόμενο 20ήμερο αναμένεται προκήρυξη προκειμένου να αναζητηθούν εταιρείες που θα κάνουν σεισμικές έρευνες για την αναζήτηση πετρελαίου στο τόξο Ιονίου – Κρήτης, σε μια έκταση 230.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων που, με βάση παλαιότερα στοιχεία, ενδεχομένως να κρύβει πολύ σημαντικά κοιτάσματα μαύρου χρυσού. Τρεις εταιρείες φέρονται να έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον και υπολογίζεται πως πιθανόν να υπάρχουν συγκεκριμένες προσφορές ως τον Οκτώβριο, ενώ σε ένα χρόνο από τώρα θα υπάρχει μια σαφέστερη εικόνα για τα κοιτάσματα. Η άποψη πολλών είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων στις περιοχές όμως που δεν αμφισβητούνται από την Τουρκία. Έτσι προωθούνται παράλληλα και οι δυο διαδικασίες. Και η εκμετάλλευση στο Ιόνιο και νοτίως της Κρήτης και η διευθέτηση της διαφοράς με την Τουρκία.

 

http://www.dixti.net/

Το πρόβλημα του Αιγαίου και τα Στενά

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιούνιος - 12 - 2011

ΤΟΥ ΔΡΟΣ ΜΑΝΟΥ ΔΑΝΕΖΗ *
Δεν έχουν περάσει παρά λίγες εβδομάδες από τότε που ο Τούρκος πρωθυπουργός ανήγγειλε διθυραμβικά ένα μεγαλόπνοο σχέδιο διάνοιξης ενός τεράστιου διαύλου ο οποίος θα παρακάμπτει τα Στενά και θα αποτελεί μια εναλλακτική λύση εξόδου από τη Μαύρη θάλασσα. Η αναγγελία αυτή συνοδεύτηκε από ένα μπαράζ άρθρων που ήθελαν την Τουρκία, μέσω αυτού του διαύλου, να αναδεικνύεται σε τοπική μεγάλη δύναμη.
Βέβαια, η απαισιόδοξη αυτή προοπτική, για τα ελληνικά συμφέροντα, συνοδευόταν στη συνείδηση του μέσου Έλληνα πολίτη από απόψεως περί μιας συνολικής ηττοπαθούς εξωτερικής πολιτικής των ελληνικών ηγεσιών.

Ως παράδειγμα αυτής της «κακής» και «ηττοπαθούς» πολιτικής, η ελληνική αρθρογραφία αναφέρει την αδυναμία μονομερούς εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών του Αιγαίου και του καθορισμού της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), καθώς και τη μη δυναμική στρατιωτική αντίδραση στις τουρκικές προκλήσεις. Είναι, όμως, αλήθεια όλα τα προηγούμενα;

Επειδή το μεγάλο ζητούμενο, αυτή την περίοδο, είναι η σύμπνοια και όχι ο διχασμός, η κρίση μας σε τόσο σημαντικά εθνικά θέματα δεν πρέπει να είναι επιπόλαιη, αλλά πρέπει να στηρίζεται στη βαθιά γνώση κάποιων γεγονότων που κανένας δεν ενημέρωσε τους πολίτες γι’ αυτά.
Ας υπενθυμίσουμε όμως κάποια θέματα που αφορούν το Αιγαίο και τα προβλήματα του, που ίσως δεν μας αρέσουν καθόλου, αλλά αποτελούν μια πραγματικότητα την οποία δεν μπορούμε να κάνουμε ότι αγνοούμε.
Τα όποια άλυτα προβλήματα στην περιοχή του Αιγαίου (υδρογονάνθρακες, ΑΟΖ κ.λπ.) πάνε «πακέτο» με τα καυτά προβλήματα που αφορούν το καθεστώς των Στενών, τα Στενά -αυτή η ενεργειακή, εμπορική και στρατηγικής σημασίας δίοδος για όλες τις μεγάλες δυνάμεις- αποτελούν το μεγάλο πρόβλημα και οι οποιεσδήποτε διευθετήσεις στο Αιγαίο θα είναι «αποτέλεσμα» και θα «έπονται» χρονικά της «τελικής» διευθέτησης του καθεστώτος τους.
Άσχετα με την ύπαρξη διεθνών κανόνων δικαίου, τα ισχυρά κράτη έχουν πάντα την παρασκηνιακή δυνατότητα, μέσω εκβιαστικών εθνικών διλημμάτων, να δρουν όπως επιτάσσουν τα συμφέροντα τους.
Η ισχύς της Συμφωνίας της «Γιάλτας» που χώριζε τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής των υπερδυνάμεων, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έληξε τον Δεκέμβριο του 1989. Τότε, στα ανοιχτά της Μάλτας, πραγματοποιήθηκε συνάντηση κορυφής μεταξύ των τότε προέδρων των ΗΠΑ και της πρώην ΕΣΣΔ, Τζορτζ Μπους και Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και ξαναμοιράστηκε ο κόσμος σύμφωνα με τα νέα δεδομένα (Συμφωνία της Μάλτας) . Στην ανακοίνωση που εκδόθηκε τότε, αναφερόταν ότι οι δύο υπερδυνάμεις θα εργαστούν για την επίτευξη μιας «ειρηνικής, δημοκρατικής αλλαγής» στην Ανατολική Ευρώπη. Τη νέα αυτή μοιρασιά του κόσμου κατήγγειλε η μεγάλη Ελληνίδα τραγωδός Άννα Συνοδινού στο κείμενο της παραίτησης της από το βουλευτικό της αξίωμα.
Ας δούμε, όμως, μερικά ουσιαστικά θέματα που αφορούν το καθεστώς των Στενών.
Η θαλάσσια δίοδος που περιλαμβάνει τα Στενά, τη Σαμοθράκη, τη Λήμνο, την Ίμβρο, την Τένεδο και τις Λαγούσες Νήσους με βάση τη Συνθήκη της Λωζάννης ουδετεροποιείτο, επιτρέποντος έτσι στην τότε Σοβιετική Ένωση να βγαίνει ελεύθερα προς τις «θερμές» θάλασσες χωρίς τον φόβο ενός στρατιωτικού μπλοκαρίσματος.
Το καθεστώς αυτό ανατράπηκε με τη Συνθήκη του Μοντρέ (20 Ιουλίου 1936), η οποία επέτρεπε την επαναστρατικοποίηση όλων των προηγούμενων περιοχών, εγκλωβίζοντας εκ νέου την τότε Σοβιετική Ένωση στη Μαύρη θάλασσα.
Η διάρκεια ισχύος της Συνθήκης του Μοντρέ ήταν 20ετής (έληξε τον Ιούλιο του 19S6) και σήμερα διατηρείται σε ισχύ με βάση το άρθρο 28 που προβλέπει: «…εάν δύο χρόνια μετά την πάροδο της προαναφερθείσης περιόδου (των 20 ετών), καμία από τις συμβαλλόμενες δυνάμεις δεν καταθέσει μια προειδοποίηση καταγγελίας της σύμβασης στη γαλλική κυβέρνηση, η παρούσα σύμβαση θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι να περάσουν δύο χρόνια μετά το στάλσιμο μιας προειδοποίησης καταγγελίας της σύμβασης από κάποια από τις συμβαλλόμενες δυνάμεις (Αγγλία, Βουλγαρία, Γαλλία, Γιουγκοσλαβία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Ελλάδα, Τουρκία). Εάν η παρούσα καταγγελθεί σύμφωνα με τις διευθετήσεις του άρθρου αυτού, οι συμβαλλόμενες δυνάμεις υποχρεούνται να παραστούν σε μια νέα σύνοδο με σκοπό να συμφωνήσουν τους όρους μιας νέας συμφωνίας»…
Έπειτα από όλα τα προηγούμενα, μπορούμε να κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις:
– Με βάση τη Συνθήκη του Μοντρέ, η στρατικοποίηση από την Τουρκία των Στενών δεν αποτελεί κυριαρχικό της δικαίωμα, αλλά ανάθεση στρατιωτικής φύλαξης όσο είναι σε ισχύ η συνθήκη.
– Η αναθεώρηση της Συνθήκης του Μοντρέ, με πιθανή αποστρατικοποίηση των Στενών, βασική στρατηγική επιδίωξη της Ρωσίας, δεν είναι δυνατόν να μην απασχόλησε ή να μην περιέχεται στη Συμφωνία της Μάλτας.
– Η αποστρατικοποίηση των Στενών δεν πρόκειται να γίνει στα πλαίσια του άρθρου 28 της Συνθήκης του Μοντρέ, αλλά με άλλες «μεθόδους», εφόσον στα συμβαλλόμενα κράτη δεν περιλαμβάνονται οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Γερμανία. Παράλληλα, η σύνθεση της ομάδας των συμβαλλομένων κρατών δεν εγγυάται ότι η σύνοδος του άρθρου 28 θα καταλήξει στα προσυμφωνηθέντα αποτελέσματα.
– Μία αποστρατικοποίηση των Στενών στερεί την Τουρκία από το μεγαλύτερο «ατού» της στο παιχνίδι κυριαρχίας της στην περιοχή και τον βασικό μοχλό πίεσης της απέναντι στους ενδιαφερόμενους «ισχυρούς» παίκτες που καθορίζουν το παιχνίδι της περιοχής. Παράλληλα, αποκόπτει στρατιωτικά την Τουρκία από την Ανατολική Θράκη, καθιστώντας την αποκλειστικά ασιατική χώρα, με ότι άλλο αυτό σημαίνει.
Η γνώση όλων των προηγουμένων θέτει, όμως, κάποια ερωτήματα και λύνει κάποιες απορίες. Η προαναγγελία ανοίγματος ενός διαύλου από την Τουρκία που θα παρακάμπτει τα Στενά καθορίζει την ισχύ της ως κράτους ή τον φόβο της ότι η ώρα της αποστρατικοποίησης των Στενών είναι κοντά; Ένα δεύτερο ερώτημα είναι το εξής: Είναι δυνατόν, αφού δεν έχει διευθετηθεί το τελικό καθεστώς των Στενών, να επιβληθεί μονομερώς από την Ελλάδα μια λύση για τα προβλήματα του Αιγαίου;
Όλα τα προηγούμενα, καθώς και οι δραματικές ανακατατάξεις στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Ευρώπη και στη Βόρεια Αφρική μάς οδηγούν στο συμπέρασμα ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο επαναχάραξης των ζωνών επιρροής σε ολόκληρη την περιοχή. Την κρίσιμη αυτή περίοδο δεν θα πρέπει να επαναλάβουμε τα λάθη που κάναμε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τότε οι Μεγάλες Δυνάμεις μάς παρέσυραν σε έναν εμφύλιο σπαραγμό, στερώντας μας το δικαίωμα να συμμετάσχουμε στο παιχνίδι της χάραξης των νέων συνόρων της περιοχής. Θα επαναλάβουμε το μεγάλο λάθος μας και σήμερα;
Μην ξεχνάμε ότι ο θεϊκά ηρωικός αλλά θερμοκέφαλος Αχιλλέας ούτε την Τροία εκπόρθησε ούτε γύρισε ζωντανός στην πατρίδα του. Αντίθετα, ο υπομονετικός και πολυμήχανος Οδυσσέας και την Τροία εκπόρθησε και επέστρεψε στην πατρίδα του, ασχέτως των δεινών του, βασιλεύοντας μέχρι το τέλος της ζωής του.
* Επίκουρος Καθηγητής Αστροφυσικής-Τμήμα Φυσικής ΕΚΠΑ
ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ

http://kranosgr.blogspot.com/2011/06/blog-post_2254.html

Ένα βίντεο που εξηγεί πολλά για την σημερινή εθνική τραγωδία, που μόλις φαίνεται πώς τώρα αρχίζει. Ίσως το μυστικό κλειδί για την κατανόηση της πολυδιάστατης «κρίσης» που βιώνουμε, βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα κάτω από την Κρήτη…

 

 

Αντιθέσεις – Φώσκολος – 13 Μαϊ 11 from a:LoMak on Vimeo.

http://ethniki-paideia.blogspot.com/2011/05/blog-post_7419.html

Παπανδρέου – Δρούτσας έμειναν με το… φέσι

Posted by Συντ. Ομάδα On Απρίλιος - 7 - 2011


Από Το Ποντίκι 6.4.2011

Με απερίφραστο και κατηγορηματικό τρόπο η Άγκυρα διεμήνυσε – προ δεκαημέρου –, δείχνοντας μάλιστα και σχετικούς χάρτες στην Αθήνα, ότι η περιοχή νότια του Καστελόριζου «εμπίπτει απόλυτα στην τουρκική υφαλοκρηπίδα»! Με τον τρόπο αυτόν η Άγκυρα διέλυσε τις ψευδαισθήσεις Παπανδρέου και Δρούτσα περί των δυνατοτήτων της ελληνοτουρκικής προσέγγισης και τίναξε στον αέρα την αφελή επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης για μια συνολική διευθέτηση των ελληνοτουρκικών.

Αξίζει, ίσως, να σημειωθεί, ως χαρακτηριστικό της ελληνικής αμηχανίας από την επίσημη τουρκική τοποθέτηση, ότι ο υπουργός Εξωτερικών Δ. Δρούτσας το καλύτερο που βρήκε ως απάντηση προκειμένου να υποσημειώσει τα ελληνικά συμφέροντα στο νησί ήταν να λάβει μέρος την περασμένη βδομάδα σε εκδήλωση δενδροφύτευσης στο Καστελόριζο!

Την ώρα, λοιπόν, που ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας φύτευε δεντράκια στο Καστελόριζο, το τουρκικό ΥΠΕΞ είχε ήδη ξεκαθαρίσει επίσημα και κατηγορηματικά στην ελληνική πρεσβεία της Άγκυρας ότι:

♦ Το Καστελόριζο με τα χωρικά του ύδατα (6 μίλια) επικάθεται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα και δεν διαθέτει κανένα δικαίωμα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).

♦ Σύμφωνα με τους τουρκικούς χάρτες, τους οποίους παρουσίασαν στον Έλληνα διπλωμάτη της ελληνικής πρεσβείας στην Άγκυρα, η τουρκική ΑΟΖ στην περιοχή συνορεύει με την ΑΟΖ της Αιγύπτου.

♦ Η τουρκική κυβέρνηση έχει ενημερώσει για τις θέσεις της την Αίγυπτο και, συνεπώς, το Κάιρο, συμμεριζόμενο τις τουρκικές θέσεις, έχει διακόψει τις ελληνοαιγυπτιακές συζητήσεις για την ΑΟΖ στην περιοχή!

Το ιστορικό

Αφορμή για να παρουσιαστούν με κατηγορηματικό και σαφή τρόπο οι τουρκικές θέσεις ήταν το διάβημα που έκανε η ελληνική πρεσβεία στην Άγκυρα προς το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών για την ενέργεια της γειτονικής χώρας να εκδώσει οδηγίες Navtex (ναυτιλιακές οδηγίες αντίστοιχες των αεροπορικών notam) για τις συμπληρωματικές εργασίες που πρόκειται να πραγματοποιήσει το ιταλικό ερευνητικό πλοίο Explora σε θαλάσσια περιοχή ελληνικής (νότια του Καστελόριζου) δικαιοδοσίας.

Όπως είναι γνωστό, στις 12 Μαρτίου το πλοίο Explora, το οποίο είχε λάβει άδεια από τις ελληνικές αρχές να πραγματοποιήσει έρευνες για την πόντιση καλωδίου οπτικών ινών που θα συνδέει το Ισραήλ με την Ιταλία, παρενοχλήθηκε από τουρκική κορβέτα. Το τουρκικό πολεμικό πλοίο υποχρέωσε το Explora να αποχωρήσει υποστηρίζοντας ότι η άδεια που είχαν εκδώσει οι ελληνικές αρχές δεν έχει ισχύ διότι η περιοχή αυτή ανήκει στην τουρκική υφαλοκρηπίδα.

Μία εβδομάδα αργότερα το Explora επρόκειτο να περάσει ξανά σε περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και η Τουρκία εξέδωσε Navtex – οδηγία προς ναυτιλλομένους – για τις έρευνες. Δηλαδή η Τουρκία έδωσε άδεια για έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα!!!

Κατόπιν όλων αυτών το ελληνικό ΥΠΕΞ έδωσε οδηγίες στην πρεσβεία της χώρας στην Άγκυρα να προβεί στο σχετικό διάβημα. Όταν ο εντεταλμένος υπάλληλος της πρεσβείας πήγε στο τουρκικό ΥΠΕΞ για να διαμαρτυρηθεί, έλαβε την απάντηση την οποία περιγράψαμε παραπάνω και την επαναλαμβάνουμε συνοπτικά:

♦ Το Καστελόριζο επικάθεται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα.

♦ Δεν έχει δικαίωμα στον ορισμό ΑΟΖ.

♦ Και ότι η Τουρκία έχει ενημερώσει (και πείσει) την όμορη Αίγυπτο για τις θέσεις της και γι’ αυτό σταμάτησαν οι ελληνοαιγυπτιακές συνομιλίες για την οριοθέτηση των θαλάσσιων οικονομικών ζωνών των δύο χωρών.

«Δηλώστε την ΑΟΖ»

Τα εν λόγω περιστατικά με το ιταλικό πλοίο Explora, τα διαβήματα και τις τουρκικές απαντήσεις περιγράφουν, όπως υπογραμμίζουν με ανησυχία έμπειροι Έλληνες διπλωμάτες, το αδιέξοδο της πολιτικής των διευθετήσεων με κάθε κόστος, που έχει υιοθετήσει και προωθεί ο Γ. Παπανδρέου.

Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι η Άγκυρα έχει ξεκαθαρίσει πως το θέμα του Καστελόριζου δεν περιλαμβάνεται στις ελληνοτουρκικές συζητήσεις για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο. Κατά συνέπεια, όπως σημειώνουν οι ίδιες πηγές, η ελληνική κυβέρνηση έχει συμφωνήσει για την εξέλιξη μιας συζήτησης η οποία οδηγεί στη διανομή ή συνδιαχείριση του Αιγαίου και ταυτόχρονα δημιουργεί μια νέα γκρίζα ζώνη επί της ελληνικής ΑΟΖ στο Καστελόριζο.

Παράγοντες της ελληνικής διπλωματίας (εκτός κυκλώματος Δρούτσα, συμβούλων και λοιπών χειροκροτητών) υπογραμμίζουν ότι είναι ακατανόητη η σιωπή με την οποία η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει όλες αυτές τις κινήσεις της Τουρκίας, η οποία μεθοδικά φροντίζει για το «γκριζάρισμα» της ελληνικής ΑΟΖ στην περιοχή του Καστελόριζου.

Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι θα ήταν περισσότερο αποτελεσματικό για την προώθηση των ελληνικών συμφερόντων και θέσεων στην περιοχή αν ο υπουργός Εξωτερικών, εκτός από δενδροφυτεύσεις, φρόντιζε και για την ανακοίνωση της δήλωσης της ελληνικής ΑΟΖ λαμβάνοντας υπόψη τα δικαιώματα που από το διεθνές δίκαιο έχει το Καστελόριζο!

Nέα εκβιαστική πρόταση στην Ελλάδα για να παραιτηθεί τους δικαιώματός της να επεκτείνει να χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια με αντάλλαγμα την άρση του casus belli, αλλά και σαφή δήλωση και παραδοχή ότι συζητά με την ελληνική κυβέρνηση για να αλλάξει το καθεστώς του Αιγαίου, έκανε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου σε συνομιλία που είχε σήμερα το πρωί με Έλληνες δημοσιογράφους, λίγο πριν αναχωρήσει για τη Θράκη.

Δηλαδή ο Α.Νταβούτογλου θεωρεί συμβατό με την διεθνή νομιμότητα το να απειλεί μια χώρα μία άλλη με πόλεμο επειδή η δεύτερη έχει ένα δικαίωμα που απορρέει από διεθνή συνθήκη!

Υποστήριξε ότι «Η απόφαση της τουρκικής Βουλής να προτείνει στην τουρκική κυβέρνηση να λάβει όλα τα κατάλληλα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων και των στρατιωτικών στην περίπτωση που η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια δεν συνιστά casus belli (δηλαδή αιτία πολέμου), αλλά αποτελεί απάντηση σε προηγείθεισα απόφαση της ελληνικής Βουλής, η οποία καλούσε την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει στην επέκταση στα 12 μίλια».

Εξέφρασε μάλιστα την αντίληψη ότι οι διερευνητικές επαφές για το Αιγαίο βρίσκονται σε «θετικό σημείο» (σ.σ.: η κυβέρνηση Παπανδρέου ακόμα αρνείται ότι διαπραγματεύεται με την Τουρκία για το καθεστώς του Αιγαίου!) και ότι «Θα πρέπει να προκύψει ένα νέο καθεστώς για το Αιγαίο, το οποίο θα εξυπηρετεί εξίσου τα συμφέροντα των δύο χωρών, χαρακτηρίζοντας το αρχιπέλαγος, απο νομικής πλευράς, ως την «δυσκολότερη θάλασσα του κόσμου».

Επανέλαβε μάλιστα ότι «Η Τουρκία δεν έχει επιθετικές βλέψεις απέναντι στην Ελλάδα και δεν επιβουλεύεται τα ελληνικά νησιά» (σ.σ.: απλώς θέλει να μην έχουν υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, χωρικά ύδατα και εναέριο χώρο, ούτε FIR). Ως προς τις παραβιάσεις και τις υπερπτήσεις των τουρκικών αεροσκαφών, αυτές, κατά τον κ. Νταβούτογλου, «Οφείλονται σε διαφορετική ερμηνεία ως προς το καθεστώς του εναερίου χώρου του Αιγαίου και πάντως έχουν μειωθεί, συμβάλοντας έτσι στη μείωση της έντασης» (ψεύδος, αλλά μικρή σημασία έχει μπροστά σε όλα τα άλλα που είπε).

Είπε μάλιστα ότι θα πρέπει κάποτε η ελληνική και η τουρκική σημαία να κυματίζουν η μια δίπλα στην άλλη, σε ένδειξη φιλίας μεταξύ των δύο λαών. Ως προς το Κυπριακό ο κ. Νταβούτογλου επανέλαβε τη γνωστή τουρκική θέση ότι η Αγκυρα έδειξε την καλή της θέληση για την εξεύρεση λύσης με την αποδοχή του σχεδίου Ανάν και κατηγόρησε την ελληνοκυπριακή πλευρά για αδιαλλαξία. Είπε μάλιστα ότι το χειρότερο σενάριο θα ήταν να μην υπάρξει ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, να μην υπάρξει λύση του Κυπριακού και να μην συμφωνηθεί ένα νέο καθεστώς για το Αιγαίο.

To εντυπωσιακό και ύποπτο ταυτοχρόνως είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση και το ΥΠΕΞ παρακολουθούν τις κινήσεις και δηλώσεις Νταβούτρογλου επί ελληνικού εδάφους ως να είναι προσυμφωνημένες. Ήτοι, καμία αντίδραση…

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
9-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
4-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
15-Ιούν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
29-Ιαν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Μήπως… υποτίθεται…;

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
20-Νοέ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μήπως… υποτίθεται…;

Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
30-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
8-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
13-Σεπ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

    Διαφημιζόμενοι


Add new tag CIA Cinema Facebook Αφγανιστάν Βαλκάνια Γερμανία Γεωργία Γκουαντάναμο Γκρουέφσκι ΕΛΛΑΔΑ Επαναστατικός Αγώνας Ευρωπαϊκή Ένωση Ευρώπη ΗΠΑ Ηνωμένες Πολιτείες Ιράκ Ιράν Ισραήλ Κοζάνη Κοσσυφοπέδιο Κύπρος Μακεδονία Μπαράκ Ομπάμα Μόσχα ΝΑΤΟ Νέα Τάξη Νέα τάξη Πραγμάτων Οικολόγων Πράσινων Ομπάμα Ουάσιγκτον Ουκρανία Παγκοσμιοποίηση Πακιστάν Ρωσία Σινεμά Σκόπια Ταλιμπάν Τελευτέα Νέα Τουρκία Χίλαρι Κλίντον γρίπη των χοίρων επίθεση λαθρομετανάστες τρομοκράτες. Higilight (5.782)
Home (28)
Slide (343)
Video (523)
ΑΙΓΑΙΟ (60)
ΑΙΣΧΟΣ (112)
άρθρα και κείμενά μας (19)
Βαλκάνια (98)
Γράφουν… (2.361)
ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ (70)
Διεθνή Νέα (546)
Δικαστικά (112)
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ (1.048)
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ (262)
ΕΛΛΑΔΑ (454)
Ενδιαφέροντα (542)
Επικαιρότητα (692)
Ευρωπαϊκά Νέα (193)
ΗΠΑ (69)
ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ (25)
ΘΡΑΚΗ (11)
ΘΡΗΣΚΕΙΑ (44)
ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ (245)
ΙΣΤΟΡΙΑ (144)
Κοζάνη-Τοπικά Νέα (106)
Κυπριακό (154)
Μακεδονικό (91)
Νέα Τάξη (552)
Ντοκιμαντέρ (21)
Οικονομία (1.183)
Ομογένεια (14)
Πολιτική (2.167)
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ (102)
προβοκάτσιες (53)
Ρωσία (27)
Σκοπιανό (29)
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ (139)
ΤΟΥΡΚΙΑ (85)
υγεία (28)
Ψυχαγωγία (62)

WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck requires Flash Player 9 or better.