Sunday, 25 June , 2017

News.kozaninet.gr

Ενημέρωση χωρίς όρια

Archive for the ‘ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ’ Category

 

 

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΤΟΥ ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟΥ ΛΑΥΡΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ

kataylismos-prosfygwn-lavrio-300x200Εμείς οι Κούρδοι εδώ και πολλά χρόνια, λόγω της κατάστασης πολέμου στην πατρίδα μας το Κουρδιστάν, ζούμε στην Ελλάδα σαν πολιτικοί πρόσφυγες. Σε όλο αυτό το διάστημα γνωρίσαμε την φιλοξενία και την αληθινή φιλία του ελληνικού λαού.

Και μάλιστα, για ένα διάστημα, γνωρίσαμε τη βοήθεια και την υποστήριξη του ελληνικού κράτους. Όμως, ταυτόχρονα με τη διεθνή συνωμοσία, καταλάβαμε ότι η υποστήριξη του κράτους προς εμάς είχε πολιτικούς σκοπούς. Αυτό το καταλάβαμε με τα όσα ζήσαμε και με τις αδικίες σε βάρος μας. Θα προσπαθήσουμε να σας εξηγήσουμε την κατάσταση όπως έχει σήμερα.

Ταυτόχρονα με την αλλαγή των πολιτικών απέναντί μας, το κράτος ακολουθεί διάφορες μεθόδους με στόχο να μας απομακρύνει από τον Προσφυγικό Καταυλισμό Λαυρίου. Εδώ και χρόνια παραμελήθηκαν οι εργασίες επισκευής και ανακαίνισης των κτιρίων. Από το 2006 και μετά, με πρόφαση τις επισκευές των εγκαταστάσεων, ασκούν επάνω μας πολιτική, ψυχολογική, νομική βία, ή μας αφήνουν νηστικούς για να μας εξαναγκάσουν να το εγκαταλείψουμε. Μάλιστα, τα τελευταία δύο χρόνια, αυτές οι πιέσεις έφτασαν στο απροχώρητο. Κυρίως πέρυσι, το χρονικό διάστημα ανάμεσα στις δύο εκλογικές περιόδους, για έξι εβδομάδες μας έκοψαν τα πάντα, τρόφιμα, είδη υγιεινής κ.λπ. Ευτυχώς, ήταν άμεση η βοήθεια του φίλου ελληνικού λαού και των φορέων του και μπορέσαμε να ξεπεράσουμε την κρίσιμη αυτή περίοδο χωρίς δυσάρεστα αποτελέσματα.

Χωρίς να υπάρχει κάποια ριζική λύση, τα προβλήματα μας συνεχίζονται ακόμη πιο έντονα. Στο κτίριο το οποίο ζούμε το χειμώνα υπάρχουν συχνές διακοπές ρεύματος, τα σημεία από όπου πέφτουν οι σοβάδες δεν επισκευάζονται και ο κίνδυνος της κατάρρευσης είναι μεγάλος. Μετά από οδηγίες του υπουργείου στο Α μπλοκ δεν γίνονται εργασίες επισκευής στα υδραυλικά, στις τουαλέτες και στο μπάνιο, το χειμώνα δεν μας δίνουν συσκευές θέρμανσης (πέρυσι μας έδωσε ο Δήμος), σε αυτό το μπλοκ εδώ και δύο χρόνια δεν υπάρχει παροχή ζεστού νερού, ενώ στο Β μπλοκ υπήρχε παροχή ζεστού νερού σπάνια και για λίγο. Εδώ και δύο χρόνια μας αναγκάζουν να πηγαίνουμε στην Αθήνα για να πάρουμε την κόκκινη κάρτα και όταν πηγαίνουμε δεν μας την δίνουν. Μολονότι είμαστε πολιτικοί πρόσφυγες, δεν μας παραχωρούνται τα πολιτικά δικαιώματά μας και για χρόνια δεν μας αναγνωρίζουν ως πολιτικούς πρόσφυγες.

Από τις αρχές του 2013 και μετά, προστέθηκαν και νέα προβλήματα. Το τουρκικό κράτος, ο πρωθυπουργός Ερντογάν και ο τουρκικός τύπος έβαλαν στόχο τους τον καταυλισμό. Σχετικά με τον καταυλισμό εκτοξεύουν συκοφαντίες και ψεύτικες ειδήσεις με στόχο να κλείσει ο Προσφυγικός Καταυλισμός Λαυρίου. Μάλιστα, κατά την επίσκεψη του κ. Σαμαρά στην Τουρκία συζητήθηκε το ζήτημα του καταυλισμού, αλλά δεν γνωρίζουμε αν υποσχέθηκε ότι θα το κλείσει ή όχι. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Ερντογάν δόθηκε αυτή η υπόσχεση, όμως οι Έλληνες αξιωματούχοι αυτό δεν το επιβεβαίωσαν.

Η περιοδική συμφωνία που κάθε χρόνο υπογράφεται ανάμεσα στο υπουργείο και τον Ε.Ε.Σ., φέτος δεν υπογράφηκε. Επειδή δεν υπογράφηκε η νέα συμφωνία το προσωπικό που εργάζεται εκεί είναι απλήρωτο, καθώς επίσης απλήρωτες είναι και οι εταιρείες που εφοδιάζουν τον καταυλισμό με τρόφιμα, είδη υγιεινής, παιδικό γάλα, παιδικές τροφές κ.λπ. Γι’ αυτούς τους λόγους οι εταιρείες σταμάτησαν τον ανεφοδιασμό.

Ζούμε κάτω από άθλιες συνθήκες, οι δυνάμεις μας και οι αντοχές μας εξαντλήθηκαν. Γι’ αυτούς τους λόγους, παρά την πολιτική μας ταυτότητα, λόγω ης μη παροχής κανενός είδους πρώτης ανάγκης, αναγκαζόμαστε να ακολουθήσουμε αυτές τις μορφές αγώνα. Ζούμε κάτω από άθλιες. Αυτές οι μέθοδοι δεν πρέπει να εφαρμόζονται ειδικά σε γυναίκες και σε παιδιά.

Ζητούμε να υπογραφεί η νέα σύμβαση, να γίνουν επισκευές στις κτιριακές εγκαταστάσεις, ως πολιτικοί πρόσφυγες ζητούμε να αναγνωριστεί η ταυτότητά μας, να απλοποιηθούν οι διαδικασίες αίτησης ασύλου, και οι διαδικασίες για την χορήγηση της κόκκινης κάρτας να γίνονται μόνο στο Λαύριο, όπως γινόταν παλαιότερα. Δεν θέλουμε να ασκούνε επάνω μας πολιτική ούτε το υπουργείο ούτε ο Ε.Ε.Σ. Τα αιτήματά μας είναι ανθρώπινα και ηθικά.

Περιμένουμε από τον φίλο ελληνικό λαό και τους φορείς του να βρεθούνε δίπλα μας και να μας υποστηρίξουν.

Οι Πολιτικοί Πρόσφυγες του Προσφυγικού Καταυλισμού Λαυρίου
Κουρδική Δημοκρατική Λαϊκή Βουλή
Κουρδικός Δημοκρατικός Πολιτιστικός Σύλλογος

http://infognomonpolitics.blogspot.gr

 

photohttp://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2013/05/photo-300x187.jpg 300w" sizes="(max-width: 410px) 100vw, 410px" />Με την την κατάληξη της ογκώδους πορείας προς το τουρκικό προξενείο, όπου θυροκολλήθηκε ψήφισμα για τη Γενοκτονία των Ποντίων, ολοκληρώθηκαν λίγο μετά τις 10 το βράδυ, στη Θεσσαλονίκη, οι εκδηλώσεις μνήμης της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος για τη συμπλήρωση 94 ετών από τη 19η Μαΐου του 1919.

«Όσοι συγγνώμη δεν ζητούν στην Ευρώπη δεν χωρούν» και «Όχι άλλη γενοκτονία», ήταν μερικά από τα συνθήματα που ακούστηκαν.

Η πορεία, που κινήθηκε προς το τουρκικό προξενείο διά των οδών Εγνατία, Ιασωνίδου και Αγίου Δημητρίου, είχε ως αφετηρία την πλατεία Αγίας Σοφίας, όπου το απόγευμα πραγματοποιήθηκε επιμνημόσυνη δέη ση, παρουσία -μεταξύ άλλων- του αναπληρωτή υπουργού ΠΕΚΑ, Σταύρου Καλαφάτη και του δημάρχου Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη.

Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο μνημείο ποντιακού ελληνισμού και ομιλία του εν αποστρατεία στρατηγού και συγγραφέα Φραγκούλη Φράγκου.

Μετά την ολοκλήρωση της πορείας και τη θυροκόλληση του ψηφίσματος στο τουρκικό προξενείο, η πορεία επέστρεψε στο Άγαλμα του Βενιζέλου στην πλατεία Αριστοτέλους, όπου οι συγκεντρωμένοι διαλύθηκαν.

Στο μεταξύ, εκδήλωση μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων, με τη συμμετοχή υποστηρικτών της Χρυσής Αυγής από τη Βόρεια Ελλάδα, πραγματοποιήθηκε απόψε και σε κεντρική πλατεία του Ελευθερίου Κορδελιού Θεσσαλονίκης. Στελέχη της Χρυσής Αυγής απηύθυναν χαιρετισμούς και κατέθεσαν στεφάνια, παρουσία αστυνομικής δύναμης.

Πηγή: ΑΜΠΕ

http://www.naftemporiki.gr/

symploki190513Άδοξα και με κίνδυνο για μικρά παιδιά έληξε η απόδοση τιμών για την επέτειο της γενοκτονίας των Ποντίων στις 19 Μάη στον Άγιο Κωνσταντίνο.

Η παρουσία στον χώρο του βουλευτή και μελών της Χρυσής Αυγής έκαναν τους υπεύθυνους να επισπεύσουν την κατάθεση στεφάνων και ουσιαστικά να αποτρέψουν το να καταθέσει ο Κώστας Μπαρμπαρούσης στεφάνι, καθώς είχαν συγκεντρωθεί και αρκετά άτομα για να αποδοκιμάσουν αυτή την παρουσία στο χώρο.

Μετά το πέρας της θείας λειτουργίας και αφού υπήρξε ένα μικρό τελετουργικό στον χώρο του μνημείου του ποντιακού ελληνισμού, υπήρξε ανάκρουση του εθνικού ύμνου.

Τον εθνικό ύμνο τραγούδησαν μέλη της Χρυσής Αυγής για να ακολουθήσουν συνθήματα για το ΕΑΜ από αριστερούς και συντεταγμένα μέλη του ΚΚΕ.

Η κατάθεση έγινε άρον-άρον από το δήμαρχο και δυο μέλη ενώσεων των Ποντίων και κηρύχθηκε το πέρας της εκδήλωσης.

Όμως ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Κώστας Μπαρμπαρούσης θέλησε να καταθέσει και ο ίδιος στεφάνι που είχε φέρει μαζί του (η παρουσία χρυσαυγιτών ήταν έντονη) και εμποδίστηκε από ένα ή δύο άτομα αρχικά.

 

Αυτό έφερε συμπλοκές σώμα με σώμα και πανδαιμόνιο. Τα μικρά παιδιά, οι επίσημοι και η μπάντα του δήμου φυγαδεύτηκαν και για μερικά λεπτά έπεφτε ξύλο που κατέληξε σε ανταλλαγή συνθημάτων.

Η αστυνομία προσπάθησε να χωρίσει τους συμπλεκόμενους αλλά είχε ιδιαίτερα βίαιη εμπλοκή με τα μέλη του ΚΚΕ από τα οποία συνέλαβε δύο άτομα.

Ένας από τους συλληφθέντες που απομακρύνθηκαν με αυτοκίνητα της αστυνομίας είναι ο κ. Μπούρος, πρώην πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, ενώ μέλη του κόμματος κατευθύνθηκαν προς την αστυνομική διεύθυνση για να μάθουν την τύχη των συλληφθέντων.

Η αστυνομία απομάκρυνε όλους τους εμπλεκόμενους και τα μέλη της Χρυσής Αυγής αποχώρησαν φωνάζοντας συνθήματα με τους περισσότερους που δεν συμμετείχαν να αναρωτιούνται αν έπρεπε ή όχι να γίνει καν η εκδήλωση σε αυτές τις συνθήκες.

πηγή: agrinionews.gr

http://kartesios.com/?p=125709

Χαρὰ Νικοπούλου: Κατάθεση ψυχῆς!

Posted by Συντ. Ομάδα On Νοέμβριος - 15 - 2012
YouTube Preview Image
Βίντεο ἀπὸ πρόσφατη ἐκδήλωση στὴν Κόρινθο
Στὸ δημοτικὸ θέατρο Κορίνθου βρέθηκε ἠ Χαρᾶ Νικοπούλου μαζι μὲ μία ὁμάδα συνεργατῶν τῆς ὅπως τὸν κύριο Σεμπαιδην Καραχότζα Πομακο δημοσιογράφο καὶ τὸν κύριο Νικο Λυγερό σε μία ὁμιλία συζήτηση ποὺ σὰν θέμα εἶχε τὴν Θράκη.
Σὲ αὐτὴ τὴν ὁμιλία της ἡ Χαρὰ Νικοπούλου ἐξηγεῖ τὴν κατάσταση στὴν Θράκη, τὸν ἀγώνα ποὺ ἔχει γίνει γιὰ νὰ μὴν ἐκτουρκιστεῖ ἡ περιοχή.
Ἐπίσης κάλεσε σὲ συστράτευση ὅλους τους Ἕλληνες λέγοντας…
πὼς ἂν ἡ «ἑλληνικὴ» πολιτεία καὶ τὸ τουρκικὸ προξενείο εχουν φτιάξει μία θηλιά στον λαιμὸ τῶν Θρακιωτῶν ἐμεῖς δὲν θὰ τραβήξουμε τὸ σχοινί. Κι ἂν κάποιοι Ἕλληνες ποῦν πὼς ἡ Θράκη εἶναι μακρυὰ καὶ γιατί νὰ πάω στὴ Θράκη θὰ σᾶς πῶ πὼς στὴν Ἑλλάδα πιὰ δὲν ἔχουμε τὴν πολυτέλεια νὰ ρωτᾶμε ἀπὸ ποὺ εἶσαι, ἂν εἶσαι Στερεοελλαδίτης, Πελοποννήσιος, ἡ Ἠπειρώτης. Πλέον στὴν Ἑλλάδα ρωτᾶμε ἂν εἶσαι Ἕλληνας.
Ἂν εἶσαι Ἕλληνας ὅταν ματώνει ἡ Θράκη γίνεσαι Θρακιώτης ,
Ἂν θὰ ματώσει ἡ Κύπρος γίνεσαι Κύπριος,
ὅποιο μέρος κι ἂν ματώσει γίνεσαι ἕνα μὲ αὐτὸ και δίνεις τὸ παρόν !

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2012/03/sir-basil-markensinis-12_low.jpg 400w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />«Δεν είμαι και δεν θέλω να γίνω πολιτικός. Θέλω να έχω την ελευθερία της σκέψης»

[Ομιλία από την εκδήλωση «Δύο ώρες με τον Βασίλειο Μαρκεζίνη στις 20 Μαρτίου 2012 στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών]

Η χώρα μας βιώνει μια πρωτοφανή κρίση. Παρά τις καθησυχαστικές δηλώσεις που ακούμε συχνά από τον πρωθυπουργό αλλά και από όλα τα κυβερνητικά στελέχη, θεωρώ ότι όλοι τους ξέρουν καλά ότι δεν λένε όλη την αλήθεια στον λαό. Αυτό ισχύει και για τις πρόσφατες ανακοινώσεις σχετικά με τις υποτιθέμενες θετικές συνέπειες της εφαρμογής του PSI, το οποίο οι αγορές, αν μη τι άλλο, δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν με την αισιοδοξία που εκφράζει ο Έλληνας πρωθυπουργός (βλ. The Times, 20 Μαρτίου 2012, σ. 50).

Η Ελλάδα λοιπόν βρίσκεται σε κρισιμότατη κατάσταση, η οποία, σύμφωνα με πολλούς ξένους παρατηρητές και αξιωματούχους, είναι πολύ πιθανό να επιδεινωθεί. Η ύφεση, που άγγιζε το 7,5% το τελευταίο τρίμηνο του 2011 και, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, θα παραμείνει στο 4-5% (αν όχι και περισσότερο) στη χρονιά που διανύουμε. Η ανεργία αναμφισβήτητα θα αυξηθεί. Το κόστος ζωής, ομοίως, θα ανέβει. Τα εισοδήματα των πολιτών, από την άλλη πλευρά, θα μειωθούν δραστικά. Οι συντάξεις έχουν σχεδόν μηδενισθεί και ως μοντέλο βιωτικού επιπέδου οι Ευρωπαίοι φίλοι μας μας επιβάλλουν αυτό της Βουλγαρίας ή και της Ρουμανίας, λύση που χαροποιεί μερικούς επιχειρηματίες μας! Η αγορά θα στεγνώσει από ρευστό. Μόνον οι τράπεζες θα καταφέρουν να ανακεφαλαιοποιηθούν έχοντας παντού στον κόσμο μεταβληθεί στο ασθενέστατο σημείο το σύγχρονου καπιταλισμού. Έτσι, τα όποια κονδύλια βρεθούν για δημόσια έργα θα κάνουν – κυρίως – ακόμη πλουσιότερους ορισμένους πλούσιους επιχειρηματίες, οι οποίοι, απλώς, θα εκμεταλλευθούν την εργασία ενός απίστευτα κακοπληρωμένου εργατικού δυναμικού.

Επιπλέον, όμως, όπως και οι περισσότεροι ξένοι σχολιαστές, προσωπικά δεν έχω πειστεί ότι η κυβέρνηση θα μπορέσει να εκπληρώσει τους όρους που της επέβαλαν. Η σχεδιαζόμενη αλλά αμφιλεγόμενη «άσκηση σωτηρίας» μπορεί να μην τελεσφορήσει. Πολλοί ξένοι ειδικοί πιστεύουν ότι η χρεοκοπία δεν θα αποφευχθεί. Η έξοδος από το ευρώ, επίσης, δεν μπορεί να αποκλειστεί ως ενδεχόμενο, απλώς έχει αναβληθεί. Και η έξοδος αυτή – δεν πρέπει να το ξεχνάμε – δεν αποτελεί ζήτημα επιλογής για τους Έλληνες, αλλά μια εξέλιξη την οποία τεχνηέντως θα επιβάλουν οι ξένοι όταν θα έχουν πια απηυδήσει πλήρως με τη χώρα μας! Ακόμη πιο ανησυχητικό όμως είναι το τι θα γίνει όταν ξεσπάσει η (σχεδόν αναπόφευκτη) κοινωνική αναταραχή στους δρόμους και πώς (ή μάλλον αν) θα σταθεί δυνατόν να αποτραπεί. Γιατί προσοχή: με το να λέμε ότι αυτή πηγάζει από μερικούς αριστερούς ή κουκουλοφόρους δεν είμεθα μόνο υπεύθηνοι αυταπάτης αλλά και απάτης!

 

                              —————————

 

Τα άτομα που «ενορχήστρωσαν» αυτή την πορεία, τις συνέπειες της οποίας σύντομα θα βιώσουμε ακόμη πιο έντονα, είναι οι ορισμένοι αποτυχημένοι πολιτικοί των ελληνικών κυβερνήσεων από το 2000 και μετά.

Αυτή η ολέθρια πορεία, όμως, δεν θα ήταν δυνατόν να έχει καθοριστεί μόνον από τους ίδιους. Έτσι, οι πολιτικοί μας έλαβαν πολύτιμη βοήθεια από ευάριθμους (άπληστους λένε πολλοί)  τραπεζίτες και επιχειρηματίες, οι οποίοι δεν αρκούνται να βγάζουν χρήματα αλλά θέλουν επίσης να «κυβερνούν την Ελλάδα», καθώς και από μερικούς μεγιστάνες των ΜΜΕ, οι οποίοι έχουν μεταμορφώσει τις εφημερίδες και τα τηλεοπτικά κανάλια σε μηχανές προπαγάνδας και παραπληροφόρησης.

Η δυσπιστία των αναγνωστών και των τηλεθεατών απέναντι στα ΜΜΕ, την οποία περίτρανα αποδεικνύουν τα χαμηλά ποσοστά αναγνωσιμότητας και τηλεθέασης, δεν αποτελεί εντούτοις επαρκή τιμωρία για μια τέτοια συμπεριφορά! Έτσι, πολλές ελληνικές εφημερίδες είναι σήμερα οικονομικά υπερχρεωμένες, ενώ αρκετές άλλες μετά βίας καταφέρνουν να επιβιώσουν μοιράζοντας… δωρεάν DVD! Εκεί λοιπόν καταντήσαμε; Έμποροι παλαίων DVD να μας επιβάλλουν μαθήματα ηθικής και πολιτικής δεοντολογίας;

Και σαν να με έφταναν όλα αυτά στα πρόσωπα μερικών από αυτούς τους μηχανορράφους των ΜΜΕ βρίσκουν ιδανικούς «συνεταίρους» ορισμένοι ξένοι παράγοντες οι οποίοι εποφθαλμιούν τους πόρους μας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο και ορυκτό πλούτο.

Πρός τι μία τέτοια συντονισμένη μεγαλό-συνωμοσία; Και πως αποφεύγεται; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θέλω να εξετάσω σ΄αυτό το δοκίμιο και, στο τελευταίο μέρος, να αναπτύξω μερικές ιδέες μου για περαιτέρω συζήτηση.

 

————————

 

Καταρχάς, σκοπός των προαναφερθέντων κατεστημένων – και η χώρα μας δεν κυβερνάται από κατεστημένο αλλά από συντονισμένα κατεστημένα – είναι να χρησιμοποιήσουν τις επερχόμενες εκλογές για να διαιωνίσουν το status quo. Είναι άλλωστε διάχυτος ο φόβος ότι μερικά από αυτά μπορεί και να καταφύγουν σε εκβιασμούς, δωροδοκίες, παραπληροφόρηση και προπαγάνδα για να επιτύχουν τον στόχο τους. Το κεντρικό επιχείρημά τους θα φέρει τους ψηφοφόρους αντιμέτωπους με το δίλημμα: «θέλετε ή δεν θέλετε να μείνουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση;» Εξαιρουμένου του ΚΚΕ, δεν γνωρίζω άλλο κόμμα το οποίο να δηλώνει αντίθετο με την παραμονή μας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό που λένε σήμερα ακόμη και τα κόμματα της Αριστεράς είναι ό,τι ακριβώς ισχυρίζεται (ορθώς) η Δεξιά τα τελευταία δύο χρόνια: «Θέλουμε να βρούμε έναν τρόπο επαναδιαπραγμάτευσης». Εκτός τούτου, σας επαναλαμβάνω: στο τέλος η απόφαση αν μείνομε δεν θα είναι δικία μας αλλά δικία τους! Ό,τι έγινε το τελευταίο χρόνο δείχνει ότι οι ενέργιες των Ευρωπαίων αποσκοπούσαν να προστατεύσουν τα δικά των συμφέροντα και μόνο παρεμπιπτόντως τα δικά μας!

Θα εξετάσουμε άραγε σοβαρά αυτό το επιχείρημα τους επόμενους δύο μήνες; Ή μήπως θα το απλουστεύσουμε λέγοντας: «Ή είστε μαζί μας ή σας θεωρούμε ότι είστε εναντίον μας»;

Οι Έλληνες έχουν περάσει τους τελευταίους δεκαοκτώ τουλάχιστον μήνες με τέτοια ψευδοδιλήμματα που τους έθετε συστηματικά ο τύπος. Τρομοκρατημένοι από τα ΜΜΕ, υποχώρησαν κάθε φορά σ’αυτές τις πιέσεις. Θα υποχωρήσουν όμως και τώρα; Δεν θα μπορέσουν άραγε να καταλάβουν ότι αυτό το επιχείρημα αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής με σκοπό την αποδυνάμωση – μια και είναι αδύνατη η εξουδετέρωση – των κομμάτων της Αριστεράς; Εάν όμως υποχωρήσουν, αυτοί και μόνο θα φταίνε για τα δέκα (ή και περισσότερα) χρόνια δυστυχίας που τους περιμένουν, όπως και για την απώλεια των εθνικών πόρων τους, που επίσης τους περιμένει στο άμεσο μέλλον.

Σε πολλούς ευσταθεί η άποψη ότι στη χώρα μας η δημοκρατία υπάρχει σήμερα μόνον εν μέρει. Παραδείγματος χάριν, το δικαίωμα της δημόσιων διαδηλώσεων αποτελεί αντικείμενο καθημερινής κατάχρησης χωρίς να αποφέρει κανένα αποτέλεσμα. Εντούτοις, το δικαίωμα καταστολής της δημόσιας διαμαρτυρίας αποτελεί αντικείμενο ακόμη μεγαλύτερης κατάχρησης, η οποία μάλιστα μερικές φορές συνοδεύεται και από πρωτοφανή άσκηση βίας ή ακόμη – όπως φημολογείται – και συγκαλυμμένη κρατική προβοκάτσια. Οι πολιτικοί μας παρεκτρέπονται, σε οικονομικό ή άλλο επίπεδο, αλλά τα ελληνικά ΜΜΕ σπανίως ερευνούν στον δέοντα βαθμό τις ενδείξεις αυτών των παρεκτροπών, ενώ οι ίδιοι οι πολιτικοί στο τέλος καταφέρνουν να απαλλαχθούν από κάθε ευθύνη χρησιμοποιώντας παρωχημένες κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Και σήμερα, μέσα από την τεχνητή επίταση της αντιαριστερής προπαγάνδας, βλέπουμε ένα τμήμα του πολιτικού κόσμου να προσπαθεί να κερδίσει μερικές ποσοστιαίες μονάδες στις δημοσκοπήσεις με κίνδυνο να αναζωπυρωθούν υπό δριμύτατη μορφή οι διχασμοί του Εμφυλίου Πολέμου. Κατά τα φαινόμενα, οι υστερόβουλοι αυτοί υπολογισμοί παραβλέπουν το γεγονός ότι οι ψηφοφόροι, για πρώτη φορά, θα έχουν να επιλέξουν μέσα από μια σειρά μικρότερα κόμματα που θα διεκδικούν την ψήφο τους. Κατά κύριο λόγο, όμως, παραβλέπουν τη βαθιά δυσαρέσκεια του λαού για τα δύο μεγάλα κόμματα που έχουν (κακο)κυβερνήσει τη χώρα εδώ και τουλάχιστον δέκα χρόνια. Αυτή η δυσαρέσκεια αποφεύγεται με κομματικά τεχνάσματα;

Τα αστικά κόμματα, καθώς και οι εφημερίδες που εξασφαλίζουν τη στήριξή τους, φέρουν κοινό μερίδιο ευθύνης για την επιδιωκόμενη αυτή πόλωση. Διότι, μπορεί, μετά τις εκλογές, τα κόμματα αυτά να αποδειχθούν ανίκανα να κυβερνήσουν (είτε μόνα τους είτε – πιθανότατα – υπό κάποια μορφή συνεργασίας) εάν έχουν ακυρώσει πλήρως την διάθεση συνεργασίας η ανοχής – τουλάχιστο σ’ ένα βαθμό – των αριστερών κομμάτων με το να τους κολλήσουν την ετικέτα των «επικίνδυνων εξτρεμιστών». Αντίθέτως, όλοι μας πρέπει να είμεθα έτοιμοι να συμπράξομε – έστω και χαλαρά – μαζί τους μέσα στο ευρύτερο δημοκρατικό πλαίσιο και για να εδραιώσομε ακόμη καλύτερα το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Εκτός τούτου, αυτή η ετικέτα των «επικίνδυνων εξτρεμιστών» θα είναι και άδική μια και πολλοί που θα ξηφίσουν αριστερίζοντα ή φιλελεύθερα κόμματα δεν θα είναι ούτε αριστεροί ούτε εξτρεμισταί αλλά άνεργοι, πεινασμένοι ή αδικημένοι μικρό-αστοί, συνταξιούχοι, νέοι άνεργοι, ακόμη και … απογοητευμένοι νεοδημοκράται!

Αυτή είναι η μια μεριά του νομίσματος. Η άλλη είναι ότι σοβαρό μερίδιο της ευθύνης για μια βαθύτερη εθνική διχόνοια ανήκει την ίδια την Αριστερά, εφόσον, αντί να επιζητεί και αυτή τη συμφιλίωση ή τον εκσυγχρονισμό των ιδεών της, ενθαρρύνει την πολιτική σύγκρουση παρουσιάζοντας προγράμματα που, τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς τη διατύπωσή τους, παραμένουν προσκολλημένα σε μια εντελώς παρωχημένη αριστερή ρητορική. Ακόμη και η Εκκλησία, πραγματικός στυλοβάτης της κοινωνίας μας, απειλείται καθημερινά από μέλη του αριστερού κόσμου (άλλα όχι μόνο), αντί να αντιμετωπίζεται, από κοινού με την ιστορία και τον πολιτισμό μας, ως σημείο αναφοράς για το τι ήμασταν, τι είμαστε, και τι θα μπορούσαμε κάποτε να γίνουμε.

Το ίδιο ισχύει για τον εθνικά αποκοδομητικό ρόλο που έπαιξαν αριστεροί συγγραφείς στην παραγωγή των νέων σχολικών εγχειριδίων του Δημοτικού σχολείου που εγράφησαν στη συνέχεια της απαράδεκτης συμφωνίας Παπανδρεόυ-Τζέμ που κατέληξε – συχνά με Ελληνο-Κυπριακά χρήματα – στν εμφάνιση συγγραμμάτων που  παρεποιήσαν τα δεινά του λαού και της Εκκλησίας μας κατά την διάρκεια της βάρβαρης τουρκοκράτιας και, αντιστρόφως, να ωραιοποιήσουν τους Ασιάτες κατακτητάς. Η προσπάθεια αυτή έτυχε ευρύτατης αποδοκιμασίας από διάφορα τμήματα της κοινωνίας μας και σήμερα πλέον φυτοζωεί παρα την υποστήρηξη οργανώσεων που πασχίζουν να κρατήσουν ζωντανό το θνήσκοντα Ευρωπαϊκό «Ατλαντισμό». Αναμφισβήτητα όμως συνέβαλλε και αυτή στην εθνική αποσύνθεση, η αποφορά της οποίας έχει ήδη αρχίσει να γίνεται δυσβάσταχτη!

Η συμφιλίωση λοιπόν είναι υποχρέωση όλων, δεξιών και αριστερών, για να υπάρξει η αναγκαία υποδομή για να ανακάμψει εθνικά και οικονομικά η βαρύτατα πάσχουσα πατρίδα μας. Καταδικάζομε λοιπόν όσους και όλους που δυσκολεύουν αυτή την πορεία, παρατείνοντας έτσι την κακουχία που πηγάζει από εθνικούς διχασμούς και κομματικούς φατριάσμους.

 

                          ————————

 

Επί πέντε χρόνια, και μέσα από έξι βιβλία και περισσότερα από εκατό άρθρα, προσπάθησα να διαμορφώσω ένα νέο πρόγραμμα. Τα όσα έγραψα και είπα σκοπό είχαν, ασφαλώς, να λειτουργήσουν ως αφετηρία και μόνο για έναν νέο επικοδομητικό διάλογο· για έναν τρόπο επίτευξης του στόχου που είχε θέσει και ο κ. Καραμανλής το 2004, ήτοι της δημιουργίας ενός «νέου κράτους». Η προσπάθεια όμως αυτή απέτυχε. Για διαφορετικούς λόγους δεν θεωρώ ότι εγώ στάθηκα περισσότερο επιτυχημένος. Εντούτοις, η δική μου προγραμματική στοχοθεσία, αντίθετα με τη δική του, έχει δύο αιχμές, ενώ ο ίδιος μόνο μία προσπάθησε να επιδιώξει (και αυτήν όχι μέχρι τέλους).

Σε κοινωνικό επίπεδο, προέβαλα τον στόχο της «κοινωνικής συμφιλίωσης». Η επιδίωξη αυτού του στόχου δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Τον διατύπωσα όμως με εντελώς νέο τρόπο, μια και μέχρι τώρα η συμφιλίωση και η συνεργασία νοούνταν μόνο στο πλαίσιο της «κομματικής συνεργασίας» – υποτίθεται, για το καλό της χώρας, αλλά στην πραγματικότητα μόνο για να παραμείνουν στην εξουσία τα δύο μεγάλα κόμματα.

Κατά την άποψή μου, απαιτείται άμεση και πλήρης αλλαγή της υφισταμένης νοοτροπίας, καθότι χρειαζόμαστε επειγόντως κοινωνική ειρήνη και συμφιλίωση, και όχι μια «ευκαιριακή κομματική» ανακωχή μέχρις ότου ο χρόνος επιτρέψει σε ένα από τα δύο κόμματα να πάρει και πάλι το πάνω χέρι!

Η συνετή προσπάθεια που κάνω, όχι μόνο δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί στην πράξη, αλλά δεν έχει καν εξεταστεί ως πρόταση, εφόσον και η Δεξιά και η Αριστερά πάντα τρέφονται από τις πολιτικές συγκρούσεις, ενώ τα ΜΜΕ εξακολουθούν να προτιμούν ως τακτική τις γενικές ταμπέλες και τις ολοκληρωτικές – αν όχι και συκοφαντικές – απορρίψεις οποιασδήποτε ιδέας και οποιουδήποτε ανθρώπου θεωρούν ότι δεν στηρίζει τα συμφέροντά τους. Με σκοπό να μειώσω τις εντάσεις που επικρατούν σε αυτό το επίπεδο, έγραψα πρόσφατα στο Αντίβαρο τις ακόλουθες παρατηρήσεις, τις οποίες θεωρώ ότι αξίζει να επαναλάβω κατά λέξη:

 

Η θεραπεία που προτείνω … στηρίζεται στην ιδέα ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου, το οποίο όλοι οι πολίτες –δεν αναφέρομαι καν στους εξ ορισμού εγωκεντρικούς πολιτικούς πρέπει να δεχθούν, έστω και αν δεν τους ικανοποιεί όλους εκατό τοις εκατό.

Κάτι τέτοιο όμως μπορεί να γίνει εφόσον όλοι πάρουμε κάτι και δώσουμε κάτι: βασιλείς και στρατιώτες, πλούσιοι ή πένητες, εργοδότες ή εργαζόμενοι, συνδικαλιστές ή απλά μέλη συνδικάτων, αστυνόμοι και διαδηλωτές όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν συμφέρον να επιτύχει αυτή η προσπάθεια. Σε αυτή την υπαρξιακή μάχη, πρέπει να ερωτηθούν οι πάντες, ακόμη και οι νομοταγείς αναρχικοί, και, ει δυνατόν, να συμφωνήσουν!

Έτσι, η άμεση λήψη των μέτρων που ανέφερα ενδεικτικά πρέπει να συνδυαστεί με:

(α) τη συνειδητή απόφαση όλων των Ελλήνων πολιτών να μην προβαίνουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες επί ένα ορισμένο διάστημα, ώστε να μπορέσουν τα νέα μέτρα να τελεσφορήσουν·

(β) την προθυμία των πιο ευκατάστατων πολιτών να προστατεύσουν από τον οικονομικό πόνο τούς λιγότερο τυχερούς·

(γ) την απόφαση των εργαζομένων και των συνδικάτων τους που οφείλουν να απελευθερωθούν από τις κομματικές κηδεμονίες να επιτρέψουν την αναδόμηση του κράτους, να δουλέψουν συνειδητά για τη συλλογή των φόρων, να συμπράξουν με κάθε τρόπο στη μείωση της γραφειοκρατίας προκειμένου η χώρα να προσελκύσει νέες επενδύσεις.

Όλα αυτά πρέπει να γίνουν με απώτερο σκοπό να επανέλθουμε σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και, επιπλέον, να πείσουμε τους ξένους ότι έχει γίνει μια πραγματικά νέα αρχή, η οποία, αργά, κοπιαστικά αλλά με βεβαιότητα, θα επαναφέρει τη χώρα μας σε θέση οικονομικής ανταγωνιστικότητας.

Αυτή η αναδόμηση πιθανότατα θα απαιτήσει τη συνέχιση της εξυγίανσης και της σμίκρυνσης του δημόσιου τομέα, αλλά και την απόλυση όσων δεν εργάζονται επειδή οφείλουν τις θέσεις τους αποκλειστικά και μόνο σε κομματικούς διορισμούς και εξυπηρετήσεις.

Επειδή αυτά τα μέτρα δεν θα είναι εύκολα, θα πρέπει να ληφθούν κατά «έξυπνο» τρόπο, που σκοπό θα έχει να μετριάσει των πόνο των πολιτών που θα τα υποστούν. Να αποφευχθούν, όμως, ΔΕΝ είναι δυνατόν. Πιστεύω, ωστόσο, ότι θα γίνουν αποδεκτές οι σχετικές αποφάσεις από τους περισσότερους από εμάς, ιδίως εάν εφαρμοστούν αφού πρώτα αποκατασταθούν διάφορες κατάφωρες αδικίες  π.χ. αφού οι διαπιστωμένοι μεγαλοοφείλετες του δημοσίου υποχρεωθούν να πληρώσουν τους τεράστιους φόρους που οφείλουν.

Θα μου πείτε: «Κλείνει έτσι η μαύρη τρύπα των εσόδων;» Η απάντηση είναι: «Όχι, βεβαίως». Εντούτοις, μια τέτοια κίνηση θα καθιστούσε πιο εύκολη την εφαρμογή της λιτότητας, γιατί θα έπειθε τους θιγόμενους πολίτες ότι δεν θα μπαίνουν πάντα οι ίδιοι στο στόχαστρο για να προφυλάξουν τους πολυπροστατευμένους τραπεζίτες, ξένους και δικούς μας, οι οποίοι τον τελευταίο καρό έχουν γίνει τα «αγαπημένα παιδιά» του κράτους!

Επανέρχομαι λοιπόν στην απόλυτη ανάγκη για μια ευρεία συναίνεση και όχι για έξωθεν επιβεβλημένες υποχρεώσεις, μια συναίνεση βασισμένη στην ισοκατανομή των βαρών, προκειμένου να βεβαιωθούμε ότι θα αποφευχθούν οι εσωτερικές κοινωνικές αναταραχές και θα μειωθούν, όσο το δυνατόν περισσότερο, οι σοβαροί κίνδυνοι του πληθωρισμού που συνοδεύουν κάθε υποτίμηση του εγχώριου νομίσματος και πηγάζουν από την πίεση να αναπληρωθούν αμέσως οι απώλειες από την υποτίμηση.

Εν ολίγοις, έμφαση πρέπει να δοθεί όχι μόνο στην αποκατάσταση αδικιών αλλά και στη συγκράτηση των τιμών και στη δημιουργία όλων εκείνων των θεμελίων που θα πείσουν τους απλήρωτους πιστωτές μας διότι θα έχουμε πολλούς ξένους που θα υπάγονται σε αυτή την κατηγορία,  μια και δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε χωρίς να αποτινάξουμε το χρέος μας ότι μια μέρα θα είμαστε και πάλι αρκετά ελκυστικοί ώστε να σκεφτούν την πιθανότητα νέων επενδύσεων στη χώρα μας.

——————————–

 

Η δεύτερη αιχμή του πολιτικού προγράμματος που πρότεινα ήταν η ανανέωση των στόχων της εξωτερικής πολιτικής μας. Όπως προείπα, ο κ. Καραμανλής κινήθηκε εν μέρει προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά, δεχόμενος ίσως απειλές, εγκατάλειψε την αξιέπαινη αυτή προσπάθεια.

Προσωπικά ουδέποτε ήμουν κατά της Αμερικής, και επ’ ουδενί κατά της Ευρώπης, μια και ειδικά η δεύτερη αυτή ήπειρος και η κουλτούρα της αποτελούσαν ανέκαθεν τα κεντρικά θέματα που προώθησα καθ’ όλη τη διάρκεια του επαγγελματικού βίου μου. Το τονίζω αυτό, όχι, προφανώς, επειδή θέλω να περιαυτολογήσω, αλλά επειδή θέλω να δείξω πόσο ανενημέρωτοι και προκατειλημμένοι είναι αρκετοί από τους επικριτές μου, οι οποίοι, αγνοώντας το έργο της ζωής μου και τον σχεδόν Ευρωπαϊκό έπαινο που έχει τύχει, έχουν το θράσος να με κατηγορούν ως… αντιευρωπαίο!

Παρ’ όλα αυτά, οι εμπειρίες μου στην Αμερική και την Ευρώπη ποτέ δεν με εμπόδισαν να ασκήσω εποικοδομητική κριτική και στους δύο αυτούς κόσμους (πρακτική, άλλωστε, την οποία ασκούν και οι ίδιοι οι πολίτες τους) για διάφορα ελαττώματα, για εσφαλμένες πολιτικές, καθώς και για περιπτώσεις απληστίας και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η βαθιά μου αγάπη και αφοσίωση σε ορισμένες χώρες ποτέ δεν με εμπόδισε να επισημάνω τα λάθη τους και να τους ασκήσω κριτική, κάθε φορά που θεωρούσα ότι όφειλαν να προβούν σε διορθωτικές κινήσεις.

Έτσι, έχοντας την πεποίθηση ότι καθετί ευρωπαϊκό ή αμερικανικό δεν είναι αυτομάτως και τέλειο, και λαμβάνοντας επιπλέον υπόψη ότι ούτε οι Ευρωπαίοι ούτε οι Αμερικανοί έχουν στηρίξει με συνέπεια τα ελληνικά συμφέροντα, έχω ταχθεί εδώ και καιρό υπέρ της άσκησης μιας πολυγαμικής εξωτερικής πολιτικής.

Η πεποίθηση αυτή, που παραμένει ακλόνητη μέσα μου, στηρίζεται στην επίγνωση του γεγονότος ότι μπορούμε να βρούμε και άλλες χώρες – τη Ρωσία και την Κίνα, για παράδειγμα – οι οποίες μπορούν να πειστούν να μας βοηθήσουν ταυτόχρονα με τους παραδοσιακούς συμμάχους μας. Αποτελεί απλώς ένδειξη στενότητας πνεύματος και προκατάληψης να αποκλείει κανείς εκ των προτέρων αυτό το ενδεχόμενο και να το θεωρεί ανέφικτο, χωρίς τουλάχιστον να έχει κάνει μια ουσιαστική προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση.

Το πώς μπορεί να γίνει αυτό έχει αναπτυχθεί πολλές φορές τόσο από εμένα όσο και από διάφορους άλλους συγγραφείς. Θα πρόσθετα όμως ότι όσοι επιθυμούν να εξετάσουν σε βάθος τις συγκεκριμένες ιδέες καλά θα έκαναν να διαβάσουν με περισσότερη προσοχή τα λεπτομερώς τεκμηριωμένα κείμενά μου.

Οφείλουν επίσης να αναλογιστούν προσεκτικά τις αρχικές προσπάθειες που κατέβαλε ο κ. Καραμανλής και να διερωτηθούν γιατί έκανε πίσω τόσο ξαφνικά. Αν αυτή η αποτυχία οφειλόταν σε πιέσεις από «ξένους φίλους» μας, τότε θα πρέπει και αυτό το γεγονός να αναλυθεί δεόντως και να συναχθούν τα αναγκαία συμπεράσματα.

Η τάση όμως των Ελλήνων πολιτικών αρχηγών να μη διανοούνται καν την πιθανότητα επίσκεψης στη Μόσχα αν πρώτα δεν το συζητήσουν με την Αμερικανική Πρεσβεία αποτελεί εκδήλωση μιας μορφής αποικιοκρατίας 19ου (ούτε καν 20ού!) αιώνα. Μπορούν οι Έλληνες να ανεχθούν τέτοια υποτακτικότητα; Προσωπικά, ούτε μπορώ και ούτε πρόκειται να την ανεχθώ ποτέ!

Η λήψη και η υλοποίηση νέων πρωτοβουλιών θα μπορούσαν να αποβούν ιδιαίτερα χρήσιμες ως προς δύο βασικά σημεία των εξωτερικών και διεθνών οικονομικών σχέσεών μας.

Το πρώτο καθίσταται σαφές άπαξ και αρχίσουμε να σκεφτόμαστε τις περιοριστικές συνέπειες του Μνημονίου 2, τους όρους του οποίου θέλουν να επαναδιαπραγματευθούν όλα σχεδόν τα κόμματα. Προφανώς, θα είναι δύσκολο κάτι τέτοιο. Εντούτοις, η απόκτηση νέων δεσμών με μεγάλες δυνάμεις, πέραν του παραδοσιακού κύκλου σχέσεών μας, δεν θα είναι απλώς επωφελής αυτή καθ’ εαυτήν· θα μας προσφέρει παράλληλα τη δυνατότητα επιρροής στο πλαίσιο της επαναδιαπραγμάτευσης των επαχθέστατων υποχρεώσεων στις οποίες μας έχει οδηγήσει το Μνημόνιο 2. Και τούτο, διότι συχνά οι «εταίροι» ανταποκρίνονται πιο πρόθυμα σε νέα δεδομένα που διευρύνουν τις επιλογές του συν-εταίρου τους, και όχι επειδή αίφνης αισθάνονται συμπάθεια για αυτόν.

Το δεύτερο ζήτημα είναι η προστασία των εδαφικών και οικονομικών συμφερόντων μας στη Μακεδονία και στη Θράκη, καθώς και τα δικαιώματά μας στους υποθαλάσσιους πόρους μας. Ορισμένοι συγγραφείς, όπως ο Καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης – οικονομολόγος  κατ’ επαγγέλμα – επιχειρηματολογούν (ορθώς) με ανεξάντλητη υπομονή υπέρ της άσκησης αυτών των δικαιωμάτων εδώ και δεκαετίες!

Σ΄αυτόν το αγώνα προσωπικά, μαζί με άλλους σχολιαστές, συνέβαλα δια της τηλεοράσεως στην επικέντρωση της προσοχής του κοινού στο συγκεκριμένο θέμα πριν από τρία περίπου χρόνια, μόνο και μόνο για να δω τα επιχειρήματά μου να παραμερίζονται με το αιτιολογικό ότι οι εν λόγω διεκδικήσεις ήταν ανούσιοι ισχυρισμοί μια και η χώρα… δεν διέθετε σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου – αμφιβολία που ακόμη και τον Οκτώβριο του 2011 διετύπωνε το ΕΛΙΑΜΕΠ.

Σήμερα, που όλοι ξέρουν ότι η χώρα μας διαθέτει πράγματι τέτοια κοιτάσματα, το όλο ζήτημα πρόκειται να πάρει – πρέπει να πάρει – νέα μορφή.Και πάλι, όμως, κανείς δεν δείχνει να κατανοεί τη νέα έμφαση που πρέπει να δώσουμε στο όλο ζήτημα εάν θέλουμε να έχουμε αποτελέσματα αντί να επαναλμβάνομε γενικές ιδέες που είναι ήδη γνωστές.

Πράγματι, στο εξής, οι συζητήσεις πρέπει να γίνουν πολιτικές: να προσανατολιστούν στην επιδίωξη ενός πολιτικού συμβιβασμού μέσα στο πλαίσιο που μας παρέχει το διεθνές δίκαιο αλλά και τα ενδεχόμενα δίκαια δικαιώματα της Τουρκίας.

Αυτή η αλλαγή θα στεφθεί με επιτυχία μόνον: (α) εφόσον η έμφασή μας μετατοπιστεί από τις γενικόλογες (και επαναλαμβανόμενες) θέσεις και συζητήσεις για το κείμενο της Σύμβασης περί Δικαίου της Θαλάσσης προς τον τρόπο κατά τον οποίο το έχουν εφαρμόσει στην πράξη οι σχετικές νομικές αποφάσεις· και (β) εφόσον αυτή η αξιολογική εξέταση του νομικού υλικού συνδυαστεί με τεχνικές αναλύσεις (σαν και αυτές που κάνει ο κ. Νικος Λυγερός) σχετικά με το πώς μπορούν να περιγραφούν γεωγραφικά οι περιοχές όπου υπάρχουν τα αντίστοιχα δικαιώματά μας.

Τότε, και μόνον τότε, μια ανανεωμένη διπλωματία μας θα περάσει σε πλήρη δράση και, με τη βοήθεια νέων συμμάχων, θα αναδείξει έναν συναινετικό και όχι έξωθεν επιβεβλημένο πολιτικό συμβιβασμό. Εν ολίγοις, απαιτείται  και ως προς αυτό το σημείο μια σημαντική αλλαγή έμφασης – από τη γενική και γνώριμη, ως ετόνισα, πλέον εικόνα προς μια περισσότερο νομική αλλά και επίμονη τάση προς έναν βιώσιμο πολιτικό συμβιβασμό.

 

—————————–

 

Κατά τη γνώμη μου, όλες οι ανωτέρω προτάσεις θα ευοδωθούν όταν προβούμε στις προαναφερθείσες αλλαγές ως προς τον τρόπο σκέψης μας. Και μόνη η λέξη «όταν», όμως, δείχνει ότι δεν έχει ακόμη έλθει η κατάλληλη η στιγμή για να επιδιωχθούν στην πράξη οι προγραμματικοί στόχοι μου, έστω και αν πολλοί από τους ‘παθιασμένους’ επικριτές μου δείχνουν πλέον να κινούνται αργά προς τις κατευθύνσεις που προβάλλω εδώ και αρκετό καιρό.

Οφείλουμε ωστόσο να καλύψουμε περισσότερο έδαφος. Διότι τα κατεστημένα συμφέροντα – κομματικά, δημοσιογραφικά, τραπεκητικά – που προανέφερα παραμένουν ακόμη στα οχυρά τους. Και δεδομένου ότι διαισθάνονται πως το τέλος τους πλησιάζει, προβλέπω ότι, για αυτόν τον λόγο και εξαιτίας αυτής της νοοτροπίας (και της παράλογης προσκόλλησης σε μια τελείως παρωχημένη εξωτερική πολιτική), οι επικείμενες εκλογές πρόκειται να αποτελέσουν ένα από τα πιο βρόμικα, ανειλικρινή, βάναυσα και άτιμα παραδείγματα εκλογών που έχει δει ο πολιτικός κόσμος στη σύγχρονη εποχή.

Επανέρχομαι, έτσι, στο θέμα της de facto περιορισμένης δημοκρατίας. Θα ασκήσει άραγε ο λαός μας το ένα και μόνο ουσιαστικό πολιτικό του δικαίωμα που έχει και αυτό ΜΟΝΟ κάθε δύο ή τρία χρόνια, δηλαδή να αποδοκιμάσει (ή τιμήσει) τους εκπροσώπους του;  Ή μήπως, για άλλη μία φορά, θα υποκύψει στις δωροδοκίες, τους πειρασμούς, τις υπεραπλουστεύσεις της σύγχρονης δημοσιογραφίας, τις προσωπικές υποσχέσεις που θα του γίνουν αλλά ακόμη και την απάθεια που φέρνει η απογοήτευση και, ως συνήθως, ‘επιτρέψει’ στους υπαιτίους – δεν καταδικάζομε όλους – των δεινών του να παραμείνουν στην εξουσία;

Ασφαλώς, είναι ίδιον της ανθρώπινης φύσης να επιλέγει πάντα την οδό της μικρότερης αντίστασης και, ως εκ τούτου, μπορεί να μη δοθεί καμία προσοχή στην έκκλησή μου για οργανωμένη και αποφασισμένη αρνητική ψήφο των υπεύθυνων αστών. Ωστόσο, οι Έλληνες ενίοτε ξυπνούν και στέκονται σε εκπληκτικά ύψη γενναιότητας, αυτοθυσίας, ευφυίας, και τότε κάνουν το καθήκον τους προς την πατρίδα. Κατά την προσωπική μου άποψη λοιπόν ο ελληνικός λαός οφείλει να «μαυρίσει» όλους τους υπουργούς των τελευταίων δέκα χρόνων που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην καταστροφή μας στον οικονομικό και εξωτερικό χώρο.

Έτσι, δεδομένου ότι πολλά από τα φημολογούμενα αδικήματα των τελευταίων χρόνων έχουν παραμείνει ατιμώρητα, μεγάλο μέρος του πόνου στον οποίο έχει υποβληθεί ο λαός μας μπορεί εν μέρει να ανακουφιστεί μόνον εάν στην επόμενη Βουλή καταψηφιστούν και απομακρυνθούν ένα σημαντικό ποσοστό από τους σημερινούς βουλευτές, και ειδικά όσοι κατείχαν ανώτερα αξιώματα συνδεόμενα με την διαχείρηση των οικονομικών και εξωτερικών υποθέσεων της χώρας μας.

Δεδομένου ότι τα ΜΜΕ θα αποσιωπήσουν αυτή την έκκληση, δεν μπορώ παρά να στηριχθώ στα blogs και σε άλλες σύγχρονες μορφές επικοινωνίας και ειδησεογραφίας, για να στείλω αυτό το μήνυμα με τον πιο σαφή και ηχηρό τρόπο. Θα μεταβληθεί κυριολεκτικά και πρός το καλύτερο το πολιτκό μας τοπίο αν αυτή η έκκληση εισακουσθεί!

Αυτός είναι ο τρόπος που προσωπικά αντιλαμβάνομαι τη σημερινή κρίση, και αυτό είναι το μοναδικό φάρμακο άμεσης δράσης που διαθέτουν οι συμπατριώτες μου.

 

—————————

 

Επιτρέψτε μου, λοιπόν, τώρα να στραφώ σε μερικές ευρύτερες ιδέες, τις οποίες προσωπικά θα είχα δοκιμάσει να προωθήσω σε μια εποχή που θα επέτρεπε τον ειλικρινή και ανοικτό διάλογο – πράγμα που αίναι αδύνατο στη σημερινή εποχή επιστημονικής παραπληροφόρησης.

Ιδού λοιπόν μερικές προτάσεις, επιλεγμένες ενδεικτικά, οι οποίες αναπτύσσουν τον διάλογο ακόμη περισσότερο από τα βιβλία μου και το πρόσφατο δοκίμιό μου στο Αντίβαρο, προορισμένες καθώς είναι για μια μελλοντική εποχή, όπου – ελπίζω – θα υπάρξει ξανά η δυνατότητα σοβαρού πολιτικού αναστοχασμού μια και τα κυρίαρχα κατεστημένα θα έχουν πλέον τότε ανατραπεί!

Πρώτη στον κατάλογο των επιτακτικών αναγκαιοτήτων για τη χώρα μας είναι η προσπάθεια να επιτύχουμε την κοινωνική συμφιλίωση με τον τρόπο που περιέγραψα αδρομερώς προηγουμένως.

Δεύτερη είναι η ανάγκη να εγκύψουμε αποφασιστικά στο ζήτημα της αμετάβλητης εξωτερικής πολιτικής μας και να τη σχεδιάσουμε κατά τρόπο που όχι μόνο θα προσφέρει καλύτερη φυσική προστασία σε μια χώρα που πλήττεται τραγικά από την οικονομική κρίση, αλλά θα μας δώσει και κάποια διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα αν θέλουμε να ξανασυζητήσουμε με τους φαινομενικά ακλόνητους και ανυποχώρητους Ευρωπαίους και Αμερικανούς, με σκοπό να επιτύχουμε νέους συμβιβασμούς. Έχω ήδη εξετάσει κάποιες νέες πτυχές αυτής της προσπάθειας, οπότε δεν θα αφιερώσω εδώ περισσότερο χώρο.

Τρίτον: πολλοί πανεπιστημιακοί μας συνωστίζονται σήμερα στις παρυφές της ελληνικής πολιτικής σκηνής, κάνουν τηλεοπτικές εμφανίσεις, εκφωνούν ομιλίες, οργανώνουν δημόσιες συζητήσεις, απειλούν να δημιουργήσουν νέα πολιτικά κόμματα. Πρόκειται αναμφίβολα για έξυπνους ανθρώπους. Οι περισσότεροι όμως στερούνται πολιτικού ενστίκτου και πείρας.

Όντως, πόσοι από αυτούς γνωρίζουν πώς να εξασφαλίζουν χρηματοδοτήσεις; Πόσοι έχουν οργανώσει εκλογές; Πόσοι έχουν βιώσει τον εφιάλτη της κατάρτισης εκλογικών καταλόγων και της συμφιλίωσης των εσωκομματικών αντιπάλων; Πόσοι μπορούν έστω και να διανοηθούν πόσο δύσκολο είναι να ορίζει κανείς εκλογικούς αντιπροσώπους, να στελεχώνει γραφεία σε πανελλαδικό επίπεδο, να τυπώνει εκατομμύρια ψηφοδέλτια, και συγχρόνως να φροντίζει ώστε πάντα να βρίσκεται στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή; Οι πρώτες εκλογές που μπορώ να θυμηθώ λεπτομερώς ήταν το 1951· έκτοτε, έχω ζήσει τουλάχιστον άλλες δώδεκα, συνειδητοποιώντας όλο και πιο έντονα το μέγεθος αυτών των πρακτικών προβλημάτων.

Άραγε όμως είναι καθόλου καλύτεροι αυτοί οι πανεπιστημιακοί – αλλά και τα κόμματα – όταν διοργανώνουν και συμμετέχουν σε ομάδες ατέρμονων συζητήσεων; Αρκεί να σκεφτούμε τον τεράστιο κατάλογο με τις συνταγματικές τροπολογίες που θέλουν να περάσουν  στην επόμενη, ιδεατή, Βουλή τους για να καταλείξομε στο συμπέρασμα πως «όχι»!. Νομίζουν, στ’ αλήθεια, ότι μπορεί/θα έπρεπε να γίνει κάτι τέτοιο σε μια στιγμή που μαίνονται τόσο πολλές και τόσο σοβαρές κρίσεις οικονομικής και εξωτερικής πολιτικής;

Κατά τη γνώμη μου, οι συνταγματικές μεταρρυθμίσεις θα έπρεπε, σε πρώτη φάση, να περιοριστούν σε ευάριθμα επείγοντα προβλήματα, στα οποία περιλαμβάνεται η δυνατότητα να δίνουμε το πράσινο φως σε ξένες επενδύσεις χωρίς το Συμβούλιο της Επικρατείας να μπορεί να μπλοκάρει αυτά τα σχέδια με την παραμικρή αφορμή και επί μακρό διάστημα.

Έτσι, τα περιβαλλοντικά ζητήματα, που μνημονεύονται συχνότερα ως αφορμές, μπορούν εύκολα να προκαλέσουν νομικές δυσκολίες, καθότι πολλά από αυτά δικαίως θεωρούνται άκρως σημαντικά για το μέλλον μας. Επί του παρόντος, όμως, είναι αδήριτη ανάγκη να επιταχύνουμε και να απλοποιήσουμε τη διαδικασία της προσέλκυσης ξένων επενδυτικών κεφαλαίων προκειμένου να ξεκινήσουν έργα μεγάλης κλίμακας. Έτσι, με τη προκαταρτική συμβουλή των ανώτατων δικαστών που εκδίδουν τις αποφάσεις για αυτές τις υποθέσεις, πρέπει να πρέπει να προσπαθησομε να διαμορφώσομε ένα ρεαλιστικό modus vivendi σ’ αυτό το φλέγον θέμα.

Η επόμενη επιτακτική ανάγκη, πάντα στο συνταγματικό πλαίσιο, είναι η διαμόρφωση ενός νέου καθεστώτος ως προς τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων – ο καθορισμός μιας νέας σειράς κανόνων που θα εξασφαλίζουν μεν θεμιτή προστασία από τις πολιτικές παρεμβάσεις, αλλά όχι και απεριόριστη εργασιακή ασφάλεια για όλους όσοι δεν δουλεύουν ή δουλεύουν ανεπαρκώς.

Είναι δύσκολη η εξεύρεση της σωστής ισορροπίας και στις δύο αυτές περιπτώσεις. Πρόκειται όμως για επείγοντα ζητήματα, σχετικά με τα οποία πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πολύ σοβαρά και να διαμορφώσουμε ένα αποτελεσματικό χρονοδιάγραμμα για την ταχύτερη δυνατή διευθέτησή τους. Υπάρχουν πράγματι πάρα πολλά θέματα στη συνταγματική ατζέντα μας, αλλά, αν θέλουμε να επιτύχουμε κάτι, θα πρέπει απλώς να θέσουμε όλα αυτά τα θέματα σε σειρά προτεραιότητας.

Τέταρτον: οι (ελάχιστοι) πολιτικοί που σκέφτονται μακροπρόθεσμα θα πρέπει να αρχίσουν να εξετάζουν πώς θα δομήσουν τη σημερινή ασχεδίαστη εγκατάλειψη των μεγαλύτερων πόλεων, όπως είναι η Αθήνα, εγκαινιάζοντας ίσως ένα πρόγραμμα κυβερνητικής αποκέντρωσης, το οποίο μπορεί να δώσει νέα ζωή στην επαρχία, και ειδικά στις πιο ευαίσθητες πολιτικά περιοχές.

Έτσι, η μεταφορά π.χ. του Υπουργείου Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη θα έστελνε ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα τοποθετώντας την καρδιά των πολιτιστικών δραστηριοτήτων μας σε μια περιοχή της Ελλάδας η οποία αξίζει να βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής και πολιτιστικής μας ζωής όσο και η Αθήνα. Θα μπορούσε επίσης να δημιουργηθεί ένα Υπουργείο Θρακικών Υποθέσεων, με έδρα την Ξάνθη ή την Κομοτηνή, το οποίο θα ήταν επιφορτισμένο με το είδος των λεπτομερών προγραμμάτων ανανέωσης που περιέγραψα σε σχετικό κεφάλαιο του βιβλίου μου Η Ελλάδα των Κρίσεων και το οποίο θα είχε στόχο να δώσει ίσα και ουσιαστικά προνόμια σε όλους τους Έλληνες, ασχέτως αν αυτοί είναι χριστιανοί, Πομάκοι, τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι ή Ρομά.

Πέμπτον: θα πρέπει να επικεντρωθούμε στη δημιουργία μιας πλήρως εκσυγχρονισμένης παιδείας, με στόχο την ανάπτυξη μιας βιομηχανίας υψηλής τεχνολογίας, και να σταματήσουμε να δαπανούμε τους πόρους μας στον αέναο πολλαπλασιασμό σχολών Νομικής, Θεολογίας, Οικονομικών και Αρχαιολογίας. Δεν υποστηρίζω ότι οι σχολές αυτές πρέπει να καταργηθούν. Τάσσομαι απλώς κατά του άσκοπου πολλαπλασιασμού σχολών και αποφοίτων οι οποίοι απλώς αδυνατούν στη συνέχεια να βρουν δουλειά. Τάσσομαι επίσης υπέρ της μεταφοράς πόρων σε έναν τομέα τον οποίο ένας πολύ γνωστός Καθηγητής του Χάρβαρντ, ο Ricardo Hausmann – στο βιβλίο του The Atlas of Economic Complexity – έχει ονομάσει «παραγωγική γνώση».

Το βιβλίο και η θεωρία του Καθηγητή Hausmann αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή. Από όσο μάλιστα είμαι σε θέση να γνωρίζω, δεν έχουν μέχρι τώρα προσελκύσει το αναγνωστικό ενδιαφέρον των Ελλήνων (εκτός από το φίλο μου Νίκο Ξυδάκη). Η κεντρική θέση της θεωρίας του δεν είναι διόλου περίπλοκη, και το στοιχείο αυτό την καθιστά ακόμη πιο ελκυστική.

Η μάχη για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας δεν θα έπρεπε να εστιαστεί αποκλειστικά και μόνο στα αντίστοιχα πλεονεκτήματα των δημοσιονομικών ή κεϋνσιανικών μέτρων – λ.χ. της αύξησης των φόρων, της μεγαλύτερης περικοπής των δαπανών, του περιορισμού των χρεών σε αντιδιαστολή με την ανάπτυξη και τις μειώσεις των φόρων, – αλλά στην ανάπτυξη της «παραγωγικής γνώσης». Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Καθηγητή Hausmann, «μια χώρα με υψηλό επίπεδο «παραγωγικής γνώσης» είναι μια χώρα που εξάγει πολλά και διαφορετικά προϊόντα και όπου η παραγωγή αυτών των προϊόντων αποτελεί σύνθετη διαδικασία. Η «παραγωγική γνώση» προδιαγράφει πόσο πλούσια θα είναι μια χώρα και άρα πόσο γρήγορα θα αναπτυχθεί».

Οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, το Ισραήλ ή, στην ευρωπαϊκή σκηνή, η Ιρλανδία είναι χώρες που έχουν κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Η Ιρλανδία, μάλιστα, έχει επίσης να αντιμετωπίσει ένα μεγάλο οικονομικό φορτίο, αλλά έχει κινηθεί ταχύτερα προς ένα πλεόνασμα ισοζυγίου πληρωμών «χάρις στη γνωσιακή βάση του ανταγωνιστικού εξαγωγικού τομέα της». Με άλλα λόγια, η Ιρλανδία έχει ό,τι χρειάζεται για να γίνει τόσο πλούσια όσο είναι τώρα – παρά τις σημερινές δυσκολίες της – ενώ η Ελλάδα βρίσκεται σχεδόν στο τέλος του καταλόγου των 128 χωρών που εξετάζει στο βιβλίο του ο Ricardo Hausmann.

Ας σκεφτούμε λίγο καλύτερα αυτές τις ιδέες, αν μη τι άλλο επειδή είναι νέες, πρωτότυπες, και μας δείχνουν έναν εναλλακτικό δρόμο μακριά από το αδιέξοδο των καθημερινών λογομαχιών μας. Ας πάρουμε, φέρ’ ειπείν, τη μισή έκταση του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού και ας τη μετατρέψουμε σε ένα είδος Silicon Valley. Ας ψηφίσουμε φορολογικούς νόμους ευνοϊκούς για τους επενδυτές. Ας προσελκύσουμε στη χώρα μας παιδιά-θαύματα από το εξωτερικό, μετριάζοντας ίσως τους νόμους περί μετανάστευσης, υπό τον όρο βεβαίως ότι δεν θα πρόκειται απλώς για μετανάστες αλλά για πραγματικές μεγαλοφυίες. Ας διαμορφώσουμε μια γεωγραφική γειτνήασια που να επιτρέπει τη τακτική και γόνιμη διασταύρωση των ιδεών, και ας μεταρρυθμίσουμε τους νόμους περί πνευματικών δικαιωμάτων και συναφών θεμάτων, προκειμένου να επισπεύσουμε τον μετασχηματισμό των νέων ιδεών σε επιτυχημένες ευρεσιτεχνίες.

Αυτός είναι ο τρόπος για να ενισχύσουμε τις εξαγωγές. Αυτός είναι ο τρόπος για να διαμορφώσουμε σταδιακά μια ελληνική οικονομία η οποία θα κατασκευάζει μηχανές, ηλεκτρονικές συσκευές, χημικά προϊόντα, και δεν θα στηρίζεται στην εξαγωγή… αγροτικών προϊόντων. Και, για να προλάβω τους κακεντρεχείς επικριτές, επιτρέψτε μου να ξεκαθαρίσω πως δεν είμαι εναντίον αυτού του είδους εξαγωγών, κυρίως δε εάν η μεταφορά τους στο εξωτερικό γίνει πιο ανταγωνιστική από ό,τι είναι σήμερα. Ισχυρίζομαι απλώς ότι αυτό το είδος τοπικής παραγωγής δεν πρόκειται να κάνει ποτέ ισχυρή την εξαγωγική βιομηχανία μας!

 

—————————-

 

Στο κείμενο αυτό παρουσιάσα μερικές ιδέες μου ενδεικτικά, θεωρώντας ότι αναφέρονται στο είδος των θεμάτων που αξίζει να εξεταστούν διεξοδικότερα όταν η οικονομική ένταση θα έχει, κάπως, καταλαγιάσει, και θα έχει διαμορφωθεί ένα πιο εποικοδομητικό πολιτικό κλίμα αντί του σύγχρονου κομματικού φανατισμού. Και με τον κίνδυνο να γίνω κουραστικός, θα επαναλάβω ακόμη μια φορά την προσωπική μου άποψη – ότι το πολιτικό κλίμα δεν πρόκειται να εξυγιανθεί όσο οι άνθρωποι που μας εξώθησαν στο χείλος της αβύσσου εξακολουθούν να ασκούν εξουσία μέσα από τα τηλεοπτικά τους κανάλια, τα πορτοφόλια τους και τα πολιτικά τους δίκτυα.

Μπορώ, λοιπόν, τώρα, να παρουσιάσω τα γενικά μου συμπεράσματα κατά τον απλούστερο και σαφέστερο τρόπο.

Πρώτον: το αν θα πέσουμε τελικά στον γκρεμό θα καθοριστεί, σε πρώτη φάση, από τις ερχόμενες εκλογές αν δεν οδηγήσουν στην ήττα του παλαιού κόσμου των παρωχημένων κατεστημένων, έναν κόσμο που πρέπει να εξαφανιστεί τάχιστα!

Δεύτερον: η σωτηρία θα εμφανιστεί στην επόμενη εκλογική φάση, η οποία μπορεί να έλθει πολύ πιο γρήγορα από όσο πιστεύουμε.

Μέχρι τότε, όμως, οφείλουμε να δώσουμε τη δέουσα σημασία όχι απλώς στην απαισιόδοξη αποτίμηση των στοιχείων του χαρακτήρα μας, αλλά και στην τεράστια αισιοδοξία που απορρέει από κάθε μας προσπάθεια να σκεφτόμαστε διαφορετικά, να είμαστε ευφάνταστοι, να είμαστε πρωτότυποι και να μην αναλίσκουμε τα ταλέντα και τις δυνάμεις μας στην καταστροφολογία και τις συκοφαντίες!
 

Πηγή: Αντίβαροhttp://www.antibaro.gr/node/3866

Φοβού… την ξευτίλα

Posted by Συντ. Ομάδα On Μάρτιος - 16 - 2012

thumb

Της Μιχαλούς

Κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη που πρόσφατα ανέλαβε για τρίτη κατά σειρά φορά την πολιτική ηγεσία του υπουργείου θα πραγματοποιηθεί η παρέλαση της 25ης Μαρτίου… Ο πολιτικός κόσμος επιμένει να παραταχτεί στις εξέδρες των επισήμων  για να λάβει τιμές!!! Φοβούνται όμως το πλήθος. Γιατί άραγε; Ήδη το έχουν σώσει κανά δυο τρεις φορές ίσαμε τώρα… Μήπως πιστεύουν ότι οι εκδηλώσεις λατρείας των πολιτών που θα πραγματοποιηθούν θα γινουν  επικίνδυνες για τη σωματική τους ακεραιότητα; Μπορεί; Ότι κι αν είναι,  αποφάσισαν να βγουν στις εξέδρες με δεκάδες χιλιάδες «μπράβους» να τους προστατεύουν!

Είναι τόσος ο φόβος που διακατέχει την κυβέρνηση Παπαδήμου για πιθανά επεισόδια κατά τη διάρκεια της μεγάλης στρατιωτικής παρέλασης ώστε αποφασίσθηκε να διακοπούν όλες οι άδειες των αστυνομικών και η Αθήνα να γίνει απόρθητο κάστρο. Μαθαίνουμε  ότι κατεβάζουν περισσότερους από 10.000 αστυνομικούς , 3000 άνδρες των ΜΑΤ και των ΥΜΕΤ με γκλομπ και δακρυγόνα ενώ ακόμη και υπάλληλοι της ΕΥΠ θα χρησιμοποιηθούν. Έχουν δοθεί και εντολές για προληπτικούς σωματικούς ελέγχους σε καθένα που θα τον θεωρούν ύποπτο αλλά και να του κάνουν ακόμα και προσαγωγή στην Ασφάλεια Αττικής! Τι γίνεται ρε παιδιά όλοι οι Έλληνες είναι τρομοκράτες… Που φθάσαμε απορώ!!!

Κόβουν και τις άδειες, προγραμματισμένες ή απρογραμμάτιστες, του αστυνομικού προσωπικού για τις 24 και 25 Μαρτίου, με αιτία τα «δρακόντεια» μέτρα ασφαλείας της παρέλασης Μάλιστα, οι σχετικές διαταγές των ανώτατων και ανώτερων αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ, έρχονται προφορικά προς τους διοικητές των αστυνομικών υπηρεσιών, αφού αν κάτι τέτοιο αποτυπωνόταν σε έντυπη διαταγή… θα ήταν παράνομο και θα καταπατούσε κατάφορα το Σύνταγμα και το προεδρικό διάταγμα που ορίζει τον τρόπο εργασίας και χορήγησης αδειών.

Εντωμεταξύ οι πολίτες θα είναι παντελώς, απροστάτευτοι και άρα έρμαια των κάθε λογής κακοποιών -κατά τ’ άλλα το όνομα του Υπουργείου το άλλαξαν από Δημόσιας Τάξης σε Προστασίας του Πολίτη-, αφού  με την διαταγή αυτή της ΓΑΔΑ καλούνται οι διοικητές των αστυνομικών υπηρεσιών το συγκεκριμένο διήμερο να καλύψουν τα αναγκαία με το λιγότερο δυνατό αστυνομικό προσωπικό και το υπόλοιπο να διατεθεί στα μέτρα ασφάλεια της παρέλασης. Τους ζητείται επίσης να καταθέσουν «τα αριθμητικά δεδομένα της παρούσας δύναμης» των υπηρεσιών τους αλλά και των απολύτως απαραίτητων υποχρεώσεών τους έως τις 19 Μαρτίου που είναι προσωπικό για, αξιωματικούς υπηρεσίας, σκοπούς, εποχούμενες περιπολίες, μεταγωγές κρατουμένων, λήψη μέτρων αθλητικών εκδηλώσεων, τοπικές παρελάσεις και φρούρηση στόχων!!

Τελικά αναρωτιέμαι είναι λογικό στην επέτειο  της απελευθέρωσης, να τιμώνται με το ζόρι εκείνοι που προκάλεσαν την κατοχή της Ελλάδας!!!

 

http://topontiki.gr/article/32162

Απαξίωσαν εαυτούς, τώρα απαξιώνουν την παρέλαση…

Posted by Συντ. Ομάδα On Μάρτιος - 16 - 2012

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2012/03/PARELASI2.jpg 560w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />

Τρέμουν τα γιαούρτια στις παρελάσεις

Ο εφιάλτης τους, είναι το πλάνο με το γαλακτοκομικό προϊόν πάνω στα ρούχα τους. Ο «κεντροδεξιός» και «εθνοφιλελεύθερος» υπουργός Υποδομών Μάκης Βορίδης, μιλώντας στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ, υπογράμμισε ότι «πρέπει να αστυνομευθεί αποτελεσματικά» η στρατιωτική παρέλαση της 25ης Μαρτίου στο Σύνταγμα.

Η πολιτική τάξη απεχθάνεται τη βία εκ μέρους αγανακτισμένων πολιτών. Φυσικά, ποτέ δεν θα σας πει ότι έχει φερθεί πολύ βίαια κατά του συνόλου των πολιτών τα τρία τελευταία χρόνια, επιβάλλοντάς τους μέτρα απεχθή, τα οποία ρημάζουν στην κυριολεξία τη ζωή τους.

Το να κόβουν από έναν φτωχό άνθρωπο το 50% της σύνταξής του, να του επιβάλλουν κεφαλικούς φόρους και να του λένε ότι από τον Ιούνιο θα του κάνουν και άλλα, δεν αποτελεί μορφή βίας, έστω και θεσμικής, έναντι ανυπεράσπιστων πολιτών; πολιτών; Ας κόψουν λοιπόν τα υποκριτικά ορισμένοι, διότι δεν περνούν πια. Υπάρχει πολύς κόσμος έξω, που δεν έχει πλέον τίποτα να χάσει.

Προβληματισμό έχει προκαλέσει στην κυβέρνηση η παρέλαση της 25ης Μαρτίου, αφού υπάρχει ο φόβος επεισοδίων, ενώ τα γιαούρτια αναμένεται να πέσουν βροχή. Σήμερα έγινε κυβερνητική σύσκεψη και οι υπουργοί κατέθεσαν προτάσεις, για να διεξαχθεί κανονικά η παρέλαση.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος, πρότεινε να μην υπάρχουν επίσημοι στην παρέλαση και η κυβέρνηση να εκπροσωπηθεί μόνο από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος είναι συνηθισμένος στα γιαουρτώματα.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, πρότεινε να προβληθούν τα τούρκικα σίριαλ την ώρα της παρέλασης για την 25η Μαρτίου, ώστε να μην βγει ο κόσμος στο δρόμο…».  Τα παραπάνω, είναι βέβαια αποσπάσματα από ένα χιουμοριστικό κείμενο του ιστολόγου pitsirikos.

Κι όμως, σε δεύτερη φάση, ίσως τα δούμε να εφαμνμόζονται επί ατόμων χωρίς συνείδηση, όπως έχουν καταντήσει κάποιους, οι δεκαετίες μηδενιστικής προπαγάνδας.
Πάντως, όλοι οφείλουν να θυμούνται ότι την 25η Μαρτίου, τιμούμε τη μνήμη όλων όσων έδωσαν τη ζωή τους για να είμαστε σήμερα ελεύθεροι, χριστιανοί και Έλληνες.

Νίκος Χιδίρογλου

Κομματικά μέλη, οι πραιτωριανοί του καθεστώτος

Posted by Συντ. Ομάδα On Μάρτιος - 14 - 2012

 

Τα κόμματα –ιδίως αυτά της εξουσίας- ανασυντάσσονται, αναδιοργανώνονται, καθορίζουν την τακτική τους, με μόνο σκοπό, την υφαρπαγή μιας νομιμοποίησης, δια μέσου των εκλογών, η οποία θα τους δώσει τη δυνατότητα να συνεχίσουν τον καταστροφικό τους ρόλο…

Ενώ οι ξένοι ήρθαν και ανέλαβαν επίσημα τις θέσεις τους στην κατακτημένη χώρα, οι οπαδοί του ενός από τα δύο κόμματα εξουσίας, μαζεύτηκαν σε μια από τις πιο γελοίες συναθροίσεις που έγιναν ποτέ, με επίσημο σκοπό να εκλέξουν τον αρχηγό τους.

Θα περίμενε κανείς, πως μετά απ΄όσα έκαναν, μετά από την πλήρη παράδοση της χώρας, στους Ευρωπαίους κατακτητές της, θα τους είχε μείνει ελάχιστη αιδώ, ώστε να αυτοδιαλυθούν. Είναι το λιγότερο που έπρεπε να κάνουν, αν διαισθάνονταν τα αποτελέσματα της πολιτικής τους.

Όμως όχι. Αντί για αυτό, τα κόμματα –ιδίως αυτά της εξουσίας- ανασυντάσσονται, αναδιοργανώνονται, καθορίζουν την τακτική τους, με μόνο σκοπό, την υφαρπαγή μιας νομιμοποίησης, δια μέσου των εκλογών, η οποία θα τους δώσει τη δυνατότητα να συνεχίσουν τον καταστροφικό τους ρόλο.

Σ αυτό το παιχνίδι, κυρίαρχο ρόλο, δεν παίζουν μόνο, τα γνωστά και συχνά προβαλλόμενα, -δια των βοηθούντων σε αυτό ΜΜΕ-, γνωστά στελέχη. Στη μάχη, ήδη μπήκαν, -αυτό αποδεικνύει η πρόσφατη Εθνική συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ- και τα μεσαία και τα μικρότερα στελέχη. Αυτά που υποτίθεται πως είναι πιο κοντά στην κοινωνία, την κοινωνία που χτύπησε αλύπητα ο δικομματισμός. Υποτίθεται πως αυτά τα στελέχη, έζησαν και ζουν από κοντά την απομύζηση του πλούτου της κοινωνίας, το ξεχαρβάλωμά της. Όταν όμως αυτά τα στελέχη, είναι ώρα να επιλέξουν, επιλέγουν πάντα να είναι μέλη του κομματικού στρατού. Δεν έχει σημασία η δικαιολογία. Πάντα υπάρχουν δικαιολογίες και αν θέλουν τα στελέχη και τα μέλη των κομμάτων, μπορεί ο καθένας από εμάς να τους προμηθεύσει, ακόμα πιο όμορφες δικαιολογίες από αυτές που μας σερβίρουν. Η πραγματικότητα όμως παραμένει η ίδια. Ανάμεσα στην Ελληνική κοινωνία και τα κόμματα, τα μέλη των κομμάτων, επιλέγουν τα κόμματα.

Έτσι είναι συνυπεύθυνοι, -ιδίως των δυο μεγάλων κομμάτων- για το ξεχαρβάλωμα της χώρας. Όχι μόνο στην πράξη το υπογράφουν, αλλά αγωνίζονται, για να συνεχιστεί η ίδια κατάσταση. Αγωνίζονται για να συνεχίσουν να μας κλέβουν οι πολιτικοί. Να συνεχίσουν οι ξένοι να κάθονται στο σβέρκο μας. Να συνεχίσουμε να πεθαίνουμε ως κοινωνία καθημερινά.

Δείτε τους, είναι δίπλα μας. Είναι συνήθως ‘στελέχη’ στις δημόσιες επιχειρήσεις. Είναι συνδικαλιστές που νοιάζονται για τα εργατικά μας δικαιώματα. Είναι μέλη σε ‘πρωτοποριακούς’ συλλόγους και ΜΚΟ που υλοποιούν ‘μοναδικά projects με χρήματα του δημοσίου φυσικά. Είναι κατασκευαστές που μας φτιάχνουν τους δρόμους και τα άλλα δημόσια έργα, 7 φορές ακριβότερα από άλλες χώρες. Είναι δημοσιογράφοι που είναι στο pay roll επιχειρηματιών και πολιτικών. Είναι ΜΜΕ που έχουν «ανοιχτή επικοινωνία» με ξένες πρεσβείες. Είναι οι ‘ευγενείς ομάδες’ που η εργασία τους, λόγω της πολιτικής εκπροσώπησης, επιβάλλεται στην κοινωνία. Είναι οι ‘άρχοντες’ της τοπικής αυτοδιοίκησης, που χρησιμοποιούν τα γραφεία τους στους δήμους, για ‘εξυπηρέτηση’ μελλοντικών ψηφοφόρων και στις εθνικές εκλογές. Είναι καλλιτέχνες διαπλεκόμενοι με το σύστημα.

Όχι δεν είναι μόνο οι πολιτικοί, που στηρίζουν αυτό το σάπιο σύστημα. Είναι και τα μεσαία στελέχη. Είναι και τα απλά μέλη, που ευελπιστώντας ένα διορισμό, ή οποιουδήποτε άλλου είδους εξυπηρέτηση, ξεχνούν το γενικό συμφέρον και επιλέγουν την πολιτική υποτέλειας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό. Αμέτρητοι ήταν όσοι ‘έσπασαν’ την εποχή της τουρκοκρατίας. Τι να κάνουμε με όλους αυτούς; Δεν μπορούμε να τους ξεχάσουμε, όταν απεργάζονται την καταστροφή μας. Θα θυμηθούμε και εδώ τον Κολοκοτρώνη και τη συμβουλή του. «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»
Δηιδάμεια
kostasxan

http://anti-ntp.blogspot.com/2012/03/blog-post_1439.html

Κι όμως… την Κυριακή άλλαξαν πολλά!

Posted by Συντ. Ομάδα On Φεβρουάριος - 17 - 2012

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2012/02/5871_0906.jpg 480w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />

Την Κυριακή η συγκέντρωση του κόσμου ήταν μεγαλειώδης! Ένα ανθρώπινο ποτάμι που ξεχύθηκε και είχε κατακλύσει το Σύνταγμα ήδη από τις πέντε η ώρα και κόσμος να έρχεται συνεχώς…
Ένας κόσμος που ξεχύθηκε αυθόρμητα στο κάλεσμα για αντίσταση και βγήκε να βροντοφωνάξει “ΟΧΙ” στο σχέδιο πλήρους απαξίωσης και ξεπουλήματος της χώρας… στο σχέδιο υποδούλωσης και παράδοσης του Ελληνικού λαού στα χέρια των πιστωτών που εφαρμόζεται βίαια από τα ντόπια τσιράκια τους με όπλο το “χρέος” και το “ύψιστο καθήκον”, υψηλότερο και από την ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τη ζωή (!), το “καθήκον” προς τους δανειστές!

Έχω πολλές φορές αναλύσει σε προηγούμενα άρθρα μου τη σκοπιμότητα όλων αυτών και το παιχνίδι λεηλασίας που έχει στηθεί για το οποίο τρέχουν να προλάβουν, γι αυτό δε θα ασχοληθώ ιδιαίτερα σε αυτό το άρθρο. Όμως θέλω να σας παραπέμψω σε δύο ειδήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας μετά την ψήφιση της Κυριακής και νομίζω ότι είναι μία ακόμη απόδειξη του ότι δολίως κάνουν ό,τι κάνουν με καθαρό στόχο την εξυπηρέτηση των ξένων αφεντικών τους αλλά και τα προσωπικά τους οφέλη… (σχετικά λινκ¹ ² θα βρείτε στο υγ. στο τέλος)

Ας επιστρέψουμε λοιπόν σε όσα διαδραματίστηκαν την Κυριακή αλλά και σε όσα έχουμε πετύχει…
Όπως προανέφερα, ο κόσμος ήταν τόσο πολύς που τους πανικόβαλε! Και ο κόσμος αυτός ήταν από όλο το φάσμα της μέσης Ελληνικής οικογένειας. Δεν ήταν οι συνήθως γνωστοί κατευθυνόμενοι, άρα και χειραγωγήσιμοι και ελεγχόμενοι, από κόμματα ή συνδικαλιστικές οργανώσεις…
Και αυτό είναι που τους τρόμαξε ακόμη περισσότερο, διότι απέναντί τους είχαν όλη την ελληνική κοινωνία που ξεσηκώνεται και δε χαύτει πλέον το παραμύθι τους!
Μία κοινωνία που μέχρι λίγο καιρό πριν τους πίστευε, τσακώνονταν για το κόμμα και τον κομματάρχη, έπινε νερό στο όνομά τους, έτρεχε πίσω τους και δεν τους αμφισβητούσε! Μία κοινωνία που πίστευε ό,τι της σέρβιρε η τηλεόραση και που για πολλά χρόνια είχε αφεθεί και τους είχε αφήσει ασύδοτους και ανεξέλεγκτους…

Αυτή η κοινωνία είναι που τώρα κατάλαβε ή άρχισε επιτέλους να καταλαβαίνει τι γίνεται, τους γυρνάει την πλάτη, τους φωνάζει κλέφτες και προδότες, απαιτεί την καταδίκη τους και την επιστροφή των κλεμμένων, αρχίζει να μην παραμυθιάζεται και να καταλαβαίνει το θέατρο και την κοροϊδία, τους έχει αναγκάσει να κάνουν τη μία κωλοτούμπα πίσω από την άλλη και να μην τολμάνε να κυκλοφορήσουν καν ανάμεσα στους ψηφοφόρους τους που μέχρι πρότινος θεωρούνταν δεδομένοι…
Μία κοινωνία που πλέον δεν πιάνει (τουλάχιστον όσο έπιανε) ο κοινωνικός αυτοματισμός, που τα ΜΜ Εξαπάτησης δεν έχουν ουσιαστική επιρροή και που αρχίζει να συνειδητοποιεί ποιος είναι ο εχθρός και ότι δεν είναι ο διπλανός της ή ο γείτονάς της…
Μία κοινωνία της οποίας έχουν χάσει πλέον τον έλεγχο, που τόσα χρόνια εξασφάλιζε τον πλουτισμό τους και τα συμφέροντά τους…

Αυτή η κοινωνία μπορεί να καταστρέψει τα σχέδιά τους και να ανατρέψει την κατάσταση που στρώνουν μεθοδικά τόσα χρόνια…
Αυτή η κοινωνία είναι εχθρός τους και ταυτόχρονα και ο χειρότερος εφιάλτης τους!!!

Ο πανικός τους ήταν (και είναι) τόσο μεγάλος που έσπευσαν μέσω του παρακράτους τους να διαλύσουν τη συγκέντρωση από πολύ νωρίς… πριν καλά-καλά μαζευτεί ο κόσμος! Και όταν διαπίστωσαν ότι ο κόσμος με πείσμα παρέμενε και επέστρεφε τότε μετέτρεψαν το κέντρο σε πεδίο μάχης! Ένα πεδίο μάχης που έπρεπε να δημιουργεί ασφυκτική κατάσταση στο Σύνταγμα, να αποτρέπει όσους επέμεναν να φτάσουν ή να επιστρέψουν και να χρησιμοποιείται για τη βρώμικη γκεμπελική προπαγάνδα των καναλιών που παραπληροφορούσαν λέγοντας ότι ο κόσμος αποχώρησε, όταν ο κόσμος ήταν στους γύρω δρόμους!
Η πλατεία συντάγματος έπρεπε να παραμείνει άδεια ώστε να μην υπάρχει πίεση και στους βο(υ)λευτές που τόσο πολύ νοιάζονταν για το τι ψηφίζουν που έβλεπαν μπάσκετ ή χαριεντιζόντουσαν στο καφενείο της βο(υ)λής και δεν είχαν καν την περιέργεια να ακούσουν τον αντίλογο…
Τώρα πια είναι ολοφάνερο ότι δρουν σε διατεταγμένη υπηρεσία εις βάρος τους Ελληνικού λαού και των συμφερόντων του και δυστυχώς έναν τέτοιο ρόλο δείχνει να υπηρετεί και η κοινοβουλευτική “αριστερά”! Η παρουσία της στη συγκέντρωση ανύπαρκτη και ας μας καλεί να εξεγερθούμε… Το ΚΚΕ, που σε προηγούμενη συγκέντρωση είχε αναλάβει το ρόλο φρουράς της βουλής ξυλοκοπώντας όποιον ήθελε να πλησιάσει και βοηθώντας τους ΜΑΤάδες να ξεκουραστούν από την ορθοστασία τους (θα μου πείτε “εργαζόμενοι” είναι και αυτοί!), την Κυριακή δε μπορούσε με τίποτα να φτάσει εκεί που έφταναν τόσοι άλλοι, πολίτες διαφόρων ηλικιών, που αποδείχτηκε ότι είχαν περισσότερο τσαγανό και πείσμα…

Εντός του “κοινοβουλίου” τώρα εξελισσόταν ένας τραγέλαφος με τους βουλευτές να παραιτούνται και τους επόμενους να σπεύδουν να αναλάβουν το καθήκον τους προς το κόμμα και τον παπά σε ετοιμότητα να ορκίζει τον ένα πίσω από τον άλλο τα κομματικά τσουτσέκια που αναλάμβαναν εν ονόματι του συντάγματος (!!!) το ξεπούλημα και την προδοσία της χώρας!
Ο Βενιζέλος να παραδέχεται δημοσίως πλέον ότι όλα πρέπει να περάσουν “πριν το άνοιγμα των αγορών”(!), ο Παπανδρέου να τονίζει ότι όλα τα σημαντικά νομοσχέδια πέρασαν με συνοπτικές διαδικασίες και πάντα Κυριακή (προφανώς πριν το άνοιγμα των αγορών!) και τον Παπαδήμο σε ένα παραλήρημα βλακείας και πανικού να μας εξηγεί ότι αν δεν ξεπουληθούμε στο βωμό των αγορών και του ευρώ και αν δεν προστατεύσουμε τα συμφέροντα των τραπεζιτών, δε θα έχουμε να φάμε διότι θα αδειάσουν τα ράφια!!! Φαίνεται οι αγελάδες, τα πρόβατα, οι κότες, τα λιβάδια… είναι θιασώτες των αγορών και θα μας κρατούσαν κακία διότι θα έχαναν από το τζογάρισμα και θα κατέβαιναν σε απεργία εσαεί!  Επίσης δε μας εξήγησαν ποτέ πώς αφού δεν παράγουμε “τίποτα” έχουμε αύξηση εξαγωγών (του τίποτα;!) και, σύμφωνα με τα λεγόμενα του πραξικοπηματία-τραπεζίτη, “βελτίωση της ανταγωνιστικότητας κατά 30%”… Φυσικά δεν έγινε καμία αναφορά στην έκθεση της ΠΑΣΕΓΕΣ που τεκμηριώνει ότι έχουμε διατροφική επάρκεια σε ποσοστό 94%!
Όμως από το παραλήρημα του τραπεζίτη-διαπλεκόμενου μάθαμε κάτι… Ότι δεν έχει καμία σχέση με οικονομία, ότι όντως προωθήθηκε ελέω συμφερόντων και trillateral ως καλό και πειθήνιο όργανο για την εξυπηρέτηση των σκοπών τους… και ότι πιθανότατα και το δήθεν πτυχίο που τον μετεξέλιξε από ηλεκτρολόγο σε “οικονομολόγο” του δόθηκε με πλαστές διαδικασίες για να υπηρετήσει τους αφέντες του! Αυτούς που τον έστειλαν να εκκαθαρίσει και να διαλύσει τη χώρα σε όλα τα επίπεδα… Διότι δεν υπάρχει σοβαρός οικονομολόγος που θα έλεγε τις αρλούμπες Παπαδήμου χωρίς ούτε μία τεκμηρίωση αυτών που λέει…!

Και από την άλλη είχαμε την ύποπτη πλέον στάση της αριστεράς…
Ομολογώ ότι είμαι ένας από εκείνους που περίμενα, λόγω των αυξημένων πιέσεων της ίδιας της κοινωνίας, να δω την αριστερά να κάνει την “υπέρβαση”. Αυτό που εδώ και καιρό έχει αναφερθεί αλλά που πριν την ψήφιση του νέου μνημονίου ήταν επιβεβλημένο…
Τη σύσσωμη παραίτηση και αποχώρηση από τη βουλή ώστε να προκληθούν εκλογές, έστω στις περιφέρειες που εκλέγονται οι βουλευτές της! Καμία νομοθετική διαδικασία δε θα μπορούσε να προχωρήσει χωρίς τη βουλή σε απαρτία και πριν την πλήρωση των κενών θέσεων!
Το περιμέναμε από την πραξικοπηματική επιβολή του Παπαδήμου, το περιμέναμε στον προϋπολογισμό, το απαιτούσαμε την Κυριακή… και δεν έγινε! Πράγμα που δείχνει να επιβεβαιώνει ότι η “αριστερά” λειτουργεί ως δεκανίκι του συστήματος που με ανέξοδες κοκορομαχίες το “εγκαλεί” και με τη στάση της το στηρίζει ώστε να συνεχίζει…

Κέρδος όμως του Ελληνικού λαού δεν είναι και αυτό; Το ότι οι μάσκες πέφτουν και τα “σύμβολα” καταρρέουν με πάταγο; Το ότι όλοι και όλα πλέον κρίνονται και αναθεωρούνται;

Τι γίνεται από δω και πέρα;

Από τη Δευτέρα γίνεται μία γιγαντιαία προσπάθεια να πείσουν τον κόσμο ότι ό,τι ήταν να γίνει έγινε και ότι όλα έχουν τελειώσει… Κι όμως, συμβαίνει το εντελώς αντίθετο! Την Κυριακή, συν τοις άλλοις, χάθηκε και η δεδηλωμένη που είχε το Πασόκ! Έτσι πλέον η πραξικοπηματική και παράνομα διορισμένη “κυβέρνηση” Παπαδήμου δεν έχει ούτε την προσχηματική “νομιμοποίηση”! Παράλληλα αποδεικνύεται ξεκάθαρα και ο ρόλος της ΝΔ που μέχρι πρότινος δήλωνε ότι σύρεται σε αυτά λόγω των συνθηκών και ότι ακόμη και αν αποχωρούσε από τη στήριξη Παπαδήμου δε θα άλλαζε τίποτα, αφού θα συνέχιζε με τη στήριξη του Πασόκ που είχε την πλειοψηφία…! Τώρα λοιπόν φαίνεται καθαρά η σύμπραξη στην ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ και των δύο (συν του Καρατζαφέρη και της Μπακογιάννη, πέρα από τα επικοινωνιακά τερτίπια!)
Ό,τι έχει ψηφιστεί είναι παράνομο και αντισυνταγματικό άρα δεν έχει καμία νομιμοποίηση, όσα ψέμματα και αν λένε!

Όσο και αν δεν το έχετε συνειδητοποιήσει, όλες οι εξελίξεις και ο πανικός τους έχουν πυροδοτηθεί από την αντίδραση του κόσμου! Γι αυτούς έχουμε γίνει πλέον ανεξέλεγκτοι άρα και απρόβλεπτοι και αυτό τους προκαλεί τόσο φόβο που προσπαθούν άμεσα να κάνουν κάτι γι αυτό³…
Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να μην τους αφήσουμε να κερδίσουν καιρό, κάνοντας τις αντιδράσεις μας ακόμα πιο δυναμικές και πιο επιθετικές!
Με αφορμή τις κινητοποιήσεις που γίνονται διεθνώς το Σάββατο υπέρ του Ελληνικού λαού, να οργανωθούν και εδώ αντίστοιχες κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα… Πιο ογκώδεις, πιο δυναμικές!
Απέναντι στην καταστολή να αντιτάξουμε τον όγκο και να καταλάβουμε ότι κάθε φορά που αναγκάζονται να καταφύγουν σε ανελέητη καταστολή, αποκαλύπτονται και φθείρονται όλο και περισσότερο… Παράλληλα όμως, μας φοβούνται!

Να καταλάβουμε ότι δεν έχουμε περιθώριο να περιμένουμε “ηγέτες” ή “σωτήρες”
Εμείς πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να καταλάβουμε ότι εμείς είμαστε οι σωτήρες του εαυτού μας και των συμπολιτών μας, ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί!

Από τη στιγμή που το σύνταγμα έχει καταλυθεί από αυτούς που εκ της θεσμικής τους θέσης έπρεπε να το προστατεύουν, το άρθρο 120 του συντάγματος έχει ενεργοποιηθεί και επαφίεται σε εμάς η αποκατάσταση της δημοκρατίας…


Υγ.
1. “ Αναγκαστικές επιτάξεις ιδιωτικής περιουσίας εγγυήθηκαν στην τρόϊκα!
2. ” ΠΑΣΟΚ – ΝΔ: Σχεδιάζουν να ”σβήσουν” τα 230 εκ. ευρώ που χρωστάνε!
3. ” Μνημόνιο και στις διαδηλώσεις!

antinemecis

 

http://filologos10.wordpress.com/2012/02/16/since_sunday/

Στην γαλλική πόλη Λυών παρευρέθηκαν το περασμένο Σάββατο η Ντόρα Μπακογιάννη και ο Γιάννης Πρετεντέρης για να συμμετάσχουν στο φόρουμ της εφημερίδας Liberation, σε μια ομιλία με θέμα ‘H Ελλάδα υπό ευρωπαϊκή κηδεμονία;’.
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας τους και οι δύο αναφέρθηκαν στην ακροδεξιά τονίζοντας πως δεν την παίρνουν στα σοβαρά και χαρακτηρίζοντάς την αστεία. Μια ομάδα αποτελούμενη από Έλληνες φοιτητές και εργαζόμενους αποφάσισε να παρέμβει με κείμενο που εκφωνήθηκε για να εκφράσει την αντίθεσή της απέναντι στους δύο Έλληνες εκπροσώπους του φόρουμ αλλά και στην εν γένει πολιτική κατάσταση της χώρας. Όπως ανέφεραν οι φοιτητές που ήταν παρόντες στην ομιλία, »ένας φουσκωτός ήρθε προς την πλευρά του ατόμου που έκανε την παρέμβαση. Οι διοργανωτές του φόρουμ ανησύχησαν μην τους χαλάσουμε την γιορτή τους και μην ακουστεί κάποια διαφορετική άποψη, δείχνοντας ότι η επιλογή των καλεσμένων κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν».

Η παρέμβαση αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά παρεμβάσεων που έχουν πραγματοποιηθεί σε Παρίσι, Βρυξέλλες και Βερολίνο με σκοπό να καταδείξει ότι ακόμα και οι Έλληνες του εξωτερικού αντιτίθενται στις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα.

YouTube Preview Image

http://www.koutipandoras.gr/

 

Συνέλαβαν τον πρόεδρο της ΓΕΝΟΠ και άλλα 14 άτομα

Posted by Συντ. Ομάδα On Νοέμβριος - 24 - 2011

Βίντεο από τη σύλληψη του προέδρου της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ στο Χολαργό

 

Επεισόδια συνδικαλιστών με ΜΑΤ στο κτίριο της ΔΕΗ by Miss-Jessy-Lays
 

YouTube Preview Image YouTube Preview Image

 

ΟΙ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ
ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Ν           ΠΡ. ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ
ΒΛΑΣΤΟΣ Α.                    ΕΤΕ ΔΕΗ
ΜΑΣΤΡΟΛΕΩΝ Η           ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ
ΧΑΤΖΑΡΑΣ Ν                    ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ
ΔΗΜΑΣ Γ                         ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ
ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ     ΕΤΕ ΔΕΗ
ΧΑΤΖΗΣΤΡΟΓΓΥΛΗΣ Δ  ΕΤΕ ΔΕΗ
ΛΥΜΠΕΡΗΣ Κ                 ΕΤΕ ΔΕΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ Γ               ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ
ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ ΕΡΜ.         ΕΤΕ ΔΕΗ
ΒΑΡΒΟΝΙΚΟΣ ΧΡ           ΠΡ. ΕΚΑΒ
ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ            ΛΑΙΚΗ ΣΥΝ.ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ
ΧΟΥΛΗΣ Χ.                      ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ
ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ    ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ
ΛΟΥΚΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ        ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

 

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ

ΟΛΟΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ

Μετά την επέμβαση των ΜΑΤ και τη βίαιη προσαγωγή των συναδέλφων από την Αστυνομία, καλούμε όλους τους συναδέλφους να διαμαρτυρηθούμε και να διαδηλώσουμε την αντίθεσή μας έξω από τα Δικαστήρια της οδού Ευελπίδων οπου και θα μεταφερθούν οι συλληφθέντες συνάδελφοί μας προκειμένου να δικαστούν.

Απλά παρακολουθείστε το για να διαπιστώσετε το φρόνημα και την φιλοπατρία των νέων αξιωματικών μας και την αγάπη του λαού μας σε αυτούς.
Με ομοψυχία και θάρρος θα καθαρίσουμε όλοι μαζί την προδοτική σπείρα που προσπαθεί να μας τσακίσει το ηθικό και την αισιοδοξία….

YouTube Preview Image

(το βίντεο είναι από το Youtube και τον grd142)
το είδαμε στον Σύνδεσμο 71

http://koukfamily.blogspot.com/2011/10/blog-post_961.html

YouTube Preview Image

Θεσσαλονίκη 28.10.2011: Βίντεο που δεν θα αρέσει καθόλου στους ιδεοληπτικούς παρλαπίπες, αφού τραγούδησαν «Ελλάδα σ’αγαπώ, Ελλάδα είσαι μία, η Κύπρος είναι ελληνική και η Μακεδονία!» και «Μακεδονία ξακουστή»! Δείτε το βίντεο:

Η Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων – ΣΣΑΣ -, παρά την ακύρωση της στρατιωτικής παρέλασης στη Θεσσαλονική, παρελαύνει στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης στη τιμή της επετείου του ΟΧΙ της 28η Οκτωβρίου 1940.

YouTube Preview Image

http://taxalia.blogspot.com/2011/10/k_28.html

Ποιός έριξε την Μπουνιά στον Μαγκούφη

Posted by Συντ. Ομάδα On Οκτώβριος - 29 - 2011

 Βγήκε χθες ο βουλευτής Τρικάλων του ΠαΣοΚ Μαγκούφης σε όλα τα κανάλια και βρωντοφώναζε ότι τα επεισόδια τα οργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ και ότι ήταν υπεύθυνος για την μπουνιά που έφαγε.

Για κακή του τύχη όμως υπήρξε εικόνα τηλεοπτική και  αυτός που τον χτύπησε είναι ο Δημήτρης ΔΑλαμάγκας, στέλεχος του ΠαΣοΚ , είναι εκλεγμένο στέλεχος της Ν.Ε. Τρικάλων του ΠαΣοΚ και υποψήφιος με το «πράσινο» ψηφοδέλτιο στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές του Δήμου Τρικκαίων υπό το ψηφοδέλτιο του Χρήστου Λάππα.

Ο Δημήτρη Δαλαμάγκα δήλωσε «Θέλω να επισημάνω ότι η επίθεση αυτή έχει να κάνει πρωτίστως με την κακή πολιτική του ΠΑΣΟΚ, που προσωπικά την θεωρώ προδοσία! Είναι αντιλαϊκή και………. θεωρώ ότι γίνετε ξεπούλημα της χώρας μου! Ο κ. Μαγκούφης ήταν εντελώς τυχαίο πρόσωπο θα μπορούσε να είναι στόχος οποιοσδήποτε έβαλε την υπογραφή του, στο μνημόνιο και στην καταστροφή της χώρας μου! Επίσης θέλω να σημειώσω ότι τον κ. Μαγκούφη τον γνωρίζω όπως γνωρίζω και τους υπόλοιπους κατά καιρούς, υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ, διότι είμαι μέλος της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ Τρικάλων από το 2008. Και αυτά διότι αποπροσανατολιστικά ειπώθηκαν ότι η επίθεση ή οι επιθέσεις γίνονται από ακροδεξιά στοιχεία ή ΣΥΡΙΖΑ ή οτιδήποτε άλλο φαντάζονται! Αυτό που δεν κατάλαβε ο κ. Μαγκούφης και πολλοί άλλοι πολιτικοί είναι ότι ο λαός βγήκε στους δρόμους σύσσωμος και απαλλαγμένος από κομματικές ταυτότητες».

http://kafeneio-gr.blogspot.com/2011/10/blog-post_3887.html

 

YouTube Preview Image

Με δυναμική παρέμβαση και  συνεχείς αποδοκιμασίες κατά των επισήμων, στιγματίστηκε και η σημερινή παρέλαση της μαθητιώσας νεολαίας και του στρατού στην πόλη της Κοζάνης.

Στο «στόχαστρο» των διαμαρτυρόμενων ήταν ο εκπρόσωπος της Κυβέρνησης, υφυπουργός Εσωτερικών και βουλευτής Κοζάνης, Πάρις Κουκουλόπουλος.

 

«Έξω οι κλέφτες από την πόλη», «ε-ε-ε-, ο-ο-ο, πάρτε το Μνημόνιο και φύγετε από ‘δώ», «το ΠΑΣΟΚ είν’ εδώ και ληστεύει το λαό», «κλέφτες, κλέφτες, υπουργοί, δεν τα φάγαμε μαζί», « δεν σας θέλει ο λαός πάρτε την τρόικα και μπρος», «Ψωμί Παιδεία Ελευθερία, η χούντα δεν τελείωσε το 73», είναι μερικά από τα συνθήματα που ακούστηκαν.

Από την πλευρά τους οι μαθητές έστρεφαν επιδεικτικά τα κεφάλια τους στην αντίθετη πλευρά από την εξέδρα των επισήμων, ενώ άγνωστος πέταξε μπουκάλι με νερό στην εξέδρα των επισήμων.

Πριν ξεκινήσει η παρέλαση των μαθητών για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου στην κατάθεση στεφανιών, ένας νεαρός πλησίασε τον υφυπουργό Εσωτερικών Πάρι Κουκουλόπουλο και του φώναξε «Υπουργέ, συλλαμβάνεσαι για εσχάτη προδοσία! Η Ελλάδα ποτέ δεν συγχωρεί, ποτέ δεν παραδίδεται. Ελευθερία η θάνατος !!».

————————————————————————————————————————————

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/28h-1-1024x682.jpg 1024w, http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/28h-1.jpg 1181w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/28h-2-1024x682.jpg 1024w, http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/28h-2.jpg 1181w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/28h-3-1024x682.jpg 1024w, http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/28h-3.jpg 1181w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/28h-5-1024x682.jpg 1024w, http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/28h-5.jpg 1181w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/28h-4-1024x682.jpg 1024w, http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/28h-4.jpg 1181w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />

 

 

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/DSC00287-1024x768.jpg 1024w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Δ.Ε.Η. Α.Ε.                                 

                                ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η:

 

Η Διοίκηση με μεγάλη δύναμη  μελών του Σωματείου συμμετείχαν Δυναμικά στο Συλλαλητήριο που διοργανώθηκε  από την ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ  και την ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΝ/ΧΩΝ ΔΕΗ  ( Π.Ο.Σ-Δ.Ε.Η.) στην Αθήνα στις 18-10-2011 τόσο στο Υπουργείο Εργασίας, όσο και στη ΚΑΤΑΛΗΨΗ   των γραφείων του ΤΑΥΤΕΚΩ.

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/10/PIC_0374-1024x768.jpg 1024w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />     Βρισκόμαστε ως συνταξιούχοι στην πιο κρίσιμη καμπή όλων των εποχών.

Οι δραματικές περικοπές των συντάξεων με τις Εισφορές Αλληλεγγύης δεν έχουν τελειωμό.

Τα φάρμακα τα πληρώνουμε 100%  από την τσέπη μας και  άγνωστο πότε θα πληρωθούμε.

Οι εξετάσεις των ιατρών  δεν πληρώνονται.

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ

Κατόπιν όλων των παραπάνω καλούμε όλους τους συνταξιούχους να συσπειρωθούν γύρω από τα Σωματεία, για την δυναμική διεκδίκηση κοινωνικών κατακτήσεων ετών του εργατικού κινήματος.

ΓΙΑ ΤΟ Δ/Σ

 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ               Ο Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

 

 

Ταγάρας Αθανάσιος              Κωνσταντίνου Κων/νος

 

ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
9-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
4-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
15-Ιούν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
29-Ιαν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Μήπως… υποτίθεται…;

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
20-Νοέ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μήπως… υποτίθεται…;

Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
30-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
8-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
13-Σεπ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

    Διαφημιζόμενοι


Add new tag CIA Cinema Facebook Αφγανιστάν Βαλκάνια Γερμανία Γεωργία Γκουαντάναμο Γκρουέφσκι ΕΛΛΑΔΑ Επαναστατικός Αγώνας Ευρωπαϊκή Ένωση Ευρώπη ΗΠΑ Ηνωμένες Πολιτείες Ιράκ Ιράν Ισραήλ Κοζάνη Κοσσυφοπέδιο Κύπρος Μακεδονία Μπαράκ Ομπάμα Μόσχα ΝΑΤΟ Νέα Τάξη Νέα τάξη Πραγμάτων Οικολόγων Πράσινων Ομπάμα Ουάσιγκτον Ουκρανία Παγκοσμιοποίηση Πακιστάν Ρωσία Σινεμά Σκόπια Ταλιμπάν Τελευτέα Νέα Τουρκία Χίλαρι Κλίντον γρίπη των χοίρων επίθεση λαθρομετανάστες τρομοκράτες. Higilight (5.782)
Home (28)
Slide (343)
Video (523)
ΑΙΓΑΙΟ (60)
ΑΙΣΧΟΣ (112)
άρθρα και κείμενά μας (19)
Βαλκάνια (98)
Γράφουν… (2.361)
ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ (70)
Διεθνή Νέα (546)
Δικαστικά (112)
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ (1.048)
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ (262)
ΕΛΛΑΔΑ (454)
Ενδιαφέροντα (542)
Επικαιρότητα (692)
Ευρωπαϊκά Νέα (193)
ΗΠΑ (69)
ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ (25)
ΘΡΑΚΗ (11)
ΘΡΗΣΚΕΙΑ (44)
ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ (245)
ΙΣΤΟΡΙΑ (144)
Κοζάνη-Τοπικά Νέα (106)
Κυπριακό (154)
Μακεδονικό (91)
Νέα Τάξη (552)
Ντοκιμαντέρ (21)
Οικονομία (1.183)
Ομογένεια (14)
Πολιτική (2.167)
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ (102)
προβοκάτσιες (53)
Ρωσία (27)
Σκοπιανό (29)
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ (139)
ΤΟΥΡΚΙΑ (85)
υγεία (28)
Ψυχαγωγία (62)

WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck requires Flash Player 9 or better.