Friday, 26 April , 2019

News.kozaninet.gr

Ενημέρωση χωρίς όρια

Archive for the ‘Πολιτική’ Category

Η Ραχήλ Μακρή καλεσμένη του Κωνσταντίνου Μπογδάνου

Posted by Συντ. Ομάδα On Φεβρουάριος - 7 - 2014

Η ΡΑΧΗΛ ΜΑΚΡΗ στην εκπομπή »Ευθέως» του Κ.Μπογδάνου

Ο Πάνος Καμμένος δεν έχει την στόφα του ηγέτη»
«Έχουμε μια προδοτική κυβέρνηση «Τσολάκογλου»…’Οταν ξεπουλάς την πατρίδα σου είναι εσχάτη προδοσία»
«Δεν ανήκω κάπου ιδεολογικά…οι διαχωριστικές γραμμές Αριστεράς-Δεξιάς είναι ένα επικοινωνιακό τέχνασμα για να μας ελέγχουν και να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας»
Η Ραχήλ Μακρή καλεσμένη του Κωνσταντίνου Μπογδάνου στην εκπομπή του Σκάι «Ευθέως». Η μαχητική βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων δηλώνει «αντισυστημική» και μιλάει για τις εσωκομματικές εντάσεις που την οδήγησαν σε σκέψεις ανεξαρτητοποίησης ασκώντας παράλληλα δριμεία κριτική στα ΜΜΕ κάνοντας λόγο για σκόπιμη παραπληροφόρηση και υποτέλεια τους απέναντι σε επιχειρηματικά συμφέροντα που «εξουσιάζουν και λυμαίνονται την χώρα και τον πλούτο της επί δεκαετίες». Αναφερόμενη στην επίσκεψη αντιπροσωπείας βουλευτών των ΑΝ.ΕΛ στο μουσείο της Ακρόπολης δήλωσε πως το μήνυμα της συμβολικής αυτής κίνησης ήταν πως «μας χρωστούν, δεν τους χρωστάμε». Μιλώντας τέλος για την σχέση της με την πολιτική διευκρίνισε οτι η ίδια δεν αισθάνεται ως πολιτικός και τόνισε χαρακτηριστικά οτι πιστεύει «σε μια άλλη «σχολή» πολιτικών που θα μπορούν να κυβερνήσουν βασιζόμενοι στις έννοιες της ισονομίας, της ισοπολιτείας και της αξιοκρατείας»

 

 

Ούτε ευρω-εκμετάλλευση, ούτε δραχμο-εκμετάλλευση.

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιανουάριος - 8 - 2014

 
Του Νίκου Μπογιόπουλου
Το νόμισμα, εν γένει η νομισματική πολιτική, συνιστά σημαντικό εργαλείο άσκησης οικονομικής πολιτικής. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά από τη στιγμή που, μέσω της νομισματικής πολιτικής, καθορίζονται ετούτοι ή εκείνοι οι χειρισμοί στους τομείς της προσφοράς του χρήματος, της πίστης, των επιτοκίων.
Με άλλα λόγια, όταν μιλάμε για νομισματική πολιτική, μιλάμε για τον παράγοντα που…

καθορίζει το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας. Από τις επενδύσεις μέχρι το επίπεδο των τιμών, από τις εισαγωγές και εξαγωγές (ειδικά σε συνθήκες δυνατότητας υποτίμησης ή ανατίμησης του νομίσματος) μέχρι τους όρους και τη δυνατότητα του εξωτερικού δανεισμού.

Όμως, το πρόβλημα στην Ελλάδα -και όχι μόνο- δεν είναι νομισματικό. Δεν είναι καν οικονομικό (και θα γίνει κατανοητό στη συνέχεια τι εννοούμε). Είναι βαθιά πολιτικό. Δεν κάνουμε την παραπάνω σημείωση για να αντιπαραθέσουμε την πολιτική με την οικονομία, αλλά για να τονίσουμε ακριβώς τη βαθιά διαλεκτική τους σύνδεση, όπως την αποδίδει με μέγιστη επιστημονική διαύγεια ο μαρξισμός: «Η πολιτική είναι συμπυκνωμένη έκφραση της οικονομίας» έγραφε ο Λένιν. Και πρόσθετε: «Η πολιτική δεν μπορεί να μην έχει τα πρωτεία απέναντι στην οικονομία. Το να σκέπτεται κανείς διαφορετικά, θα πει ότι ξεχνάει το αλφάβητο του μαρξισμού…».
Το πολιτικό πρόβλημα της χώρας κάθε άλλο παρά αποδίδεται μέσα από την αντιπαράθεση «ευρώ ή δραχμή». Ίσα ίσα, ένας τέτοιος περιορισμός θα μπορούσε να λειτουργήσει και αποπροσανατολιστικά ως προς τα πραγματικά διλλήματα που τίθενται ενώπιον του ελληνικού λαού.
Εξηγούμαστε: Από τη μια μεριά, έχουμε τους σεσημασμένους εκβιαστές του «μονόδρομου» που με το γνωστό τους ύφος γαυριούν: «Ευρώ! Ευρώ!». Δεδομένης της πολιτικής τους, που προκαλεί κοινωνικά ερείπια, και μη έχοντας να πιαστούν από πουθενά αλλού, έχουν μετατρέψει το ίδιο το νόμισμα «τους» σε κάτι σαν «καθρεφτάκι», που το επιδεικνύουν στους ιθαγενείς για να τους ξεγελάσουν. Η τακτική τους είναι μια πρώτης τάξεως απόδειξη, αφενός του πόση αξία έχει το νόμισμα «τους», αφού οι ίδιοι το περιφέρουν σαν φύκι που καμώνεται τη μεταξωτή κορδέλα, αφετέρου του πόσο σέβονται τον ελληνικό λαό, στον οποίο συμπεριφέρονται σαν σε ιθαγενή που αυτοί, οι κονκισταδόρες, του κουνάνε μπιχλιμπίδια.
Πρόκειται για αστείους κομπογιαννίτες της πολιτικής οικονομίας, που πασχίζουν να προσδώσουν ρόλο «τοτέμ» στο ευρώ. Αλλά παρά την καταρρακτώδη προπαγάνδα, παρά το φετιχισμό του εμπορεύματος-νομίσματος που προσπαθούν να καλλιεργήσουν, παρά τη μετατροπή του ευρώ σε «τοτέμ», πίσω από το οποίο η άρχουσα τάξη πασχίζει να κρυφτεί για να συνεχίσει τη βάρβαρη πολιτική της, η ουσία είναι άλλη και απολύτως ευδιάκριτη: Το νόμισμα, το κάθε νόμισμα, δεν είναι ο σκοπός. Δεν είναι η αρχή και δεν είναι το τέλος. Είναι το επίπεδο της οικονομίας μιας χώρας, είναι το παραγωγικό της επίπεδο, είναι η θέση της στο πλαίσιο της αλληλεξάρτησης εντός του παγκόσμιου οικονομικού περιβάλλοντος και του παγκόσμιου «καταμερισμού εργασίας», που καθορίζουν την αξία και τη σημασία (και) του νομίσματος της.
Στη «φετιχοποίηση» του νομίσματος κατρακυλούν, από άλλη σκοπιά, και οι οπαδοί της δραχμής. Ειδικά όσοι μιλούν βάζοντας στη δραχμή «αριστερό» πρόσημο μοιάζουν να βάζουν το κάρο μπροστά από το άλογο. Δείχνουν να ξεχνούν ότι η ύπαρξη της δραχμής από το 1833 μέχρι το 2000, είτε σε διασύνδεση με το φράγκο είτε όχι, δεν είχε τίποτα το «αριστερό» μέσα στην καπιταλιστική Ελλάδα. Κάνουν τη λάθος εκτίμηση να αντιμετωπίζουν το ζήτημα του νομίσματος σαν «κρίκο» από τον οποίο θα μπορούσε να τραβηχτεί το σύνολο της πολιτικής «αλυσίδας» υπέρ του λαού. Αλλά έναν τέτοιο κίνδυνο θα τον είχαν αντιληφθεί και εκείνες οι μερίδες της άρχουσας τάξης που -για δικούς τους λόγους- επίσης «παίζουν» με τη δραχμή. Το «εθνικό» νόμισμα σε μια χώρα που απαρτίζεται από «δύο έθνη» δεν θα είναι ποτέ νόμισμα στην υπηρεσία του «έθνους» των εργαζομένων, όσο η εξουσία θα βρίσκεται στα χέρια του «έθνους» των κεφαλαιοκρατών.
Καταρχάς, το νόμισμα, ακόμα κι αν δεχτούμε ότι είναι αναγκαία, εντούτοις δεν είναι ταυτόχρονα και η ικανή συνθήκη που θα καθορίσει την πορεία μιας οικονομίας. Για παράδειγμα, αν αύριο η Ταγκανίκα ανακηρύξει ως επίσημο νόμισμα της το δολάριο, προφανώς δεν θα γίνει Αμερική. Όταν η Αργεντινή κατέρρευσε και χρεοκόπησε, νόμισμα της ήταν το δολάριο. Η Κίνα ανεβαίνει την πυραμίδα της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης χωρίς να έχει νόμισμα το ευρώ ή το δολάριο. Και η Ελβετία δεν χρειάζεται το ευρώ ή το δολάριο για να λειτουργεί ως παγκόσμιος αποθησαυριστής.
Το νόμισμα είναι ένα «εργαλείο». Και όπως κάθε εργαλείο κρίνεται με βάση το «ποιανού» τη δουλειά κάνει, και σε ποιο πλαίσιο την κάνει. Και είτε με τη δραχμή, είτε τώρα με το ευρώ, εκείνα που υπηρετούνται, δεδομένης της ανισομετρίας εντός της ΕΕ, είναι τα συμφέροντα της τάξης των κεφαλαιοκρατών, είναι τα συμφέροντα της εγχώριας πλουτοκρατίας. Η οποία γι’ αυτό, άλλωστε, επέλεξε την προσχώρηση της χώρας στο ευρώ, καταθέτοντας από την πρώτη στιγμή ένα κομμάτι εθνικής κυριαρχίας (την οποία τώρα θυμούνται οι θιασώτες του Μάαστριχτ, της ΟΝΕ και της ευρωζώνης) διά της απεμπόλησης της δυνατότητας άσκησης αυτοτελούς νομισματικής πολιτικής.
Σε ό,τι αφορά τον λαό, όμως, στον καπιταλισμό, στην καπιταλιστική Ελλάδα και για όσο θα υπάρχει καπιταλιστική Ελλάδα, το ευρώ (η δραχμή, η αρχαία μνα, τα τάλαντα και τα γρόσια), το χρήμα γενικά, αποτελεί και θα αποτελεί εκείνο το γενικό ισοδύναμο που αποτυπώνει την ανταλλακτική αξία των εμπορευμάτων και την αποκρυσταλλωμένη κοινωνική εργασία μέσα στο καθεστώς της εκμετάλλευσης. Από αυτή την άποψη, λοιπόν, το ζήτημα για τον λαό δεν είναι μια «καλύτερη» δραχμο-διαχείριση ή μια «καλύτερη» ευρω-διαχείριση της εκμετάλλευσης του. Δεν είναι αν θα μετράει τη φτώχεια του σε ευρώ ή σε δραχμές. Το καίριο, το αποφασιστικό, το καθοριστικό, είναι η αποτίναξη της εκμετάλλευσης. Με όποιο γενικό ισοδύναμο κι αν τη μετρούν. Είτε σε ευρώ. Είτε σε δραχμές.
Από τη στιγμή λοιπόν που αυτά που καθορίζουν την αξία και τη σημασία (και) του νομίσματος μιας χώρας είναι -επαναλαμβάνουμε- το επίπεδο της οικονομίας της, οι παραγωγικές της δυνατότητες, η δυνατότητα της να καθορίζει χωρίς εξαρτήσεις τη θέση της στο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον, η αξιοποίηση όλων των φυσικών και ανθρώπινων πόρων που της επιτρέπουν την κατάκτηση της θέσης που της ανήκει στον παγκόσμιο «καταμερισμό εργασίας», τότε για να γίνουν όλα αυτά -με όρους λαϊκών συμφερόντων- απαιτούνται πολιτικές λύσεις που κατατείνουν στο να πάρει ο λαός τα κλειδιά του συνόλου της οικονομίας στα χέρια του. Τέτοιες πολιτικές λύσεις, σήμερα στην Ελλάδα (και όχι μόνο) είναι: Η πολιτική απόφαση μονομερούς διαγραφής του χρέους. Η πολιτική απόφαση πλήρους αποδέσμευσης από την ΕΕ. Η με όρους ανατροπής της καπιταλιστικής εξουσίας πολιτική απόφαση για την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής.
Καμία φιλολαϊκή νομισματική πολιτική δεν μπορεί να ασκηθεί χωρίς την ικανοποίηση αυτών των προϋποθέσεων. Και κανένας λαός δεν θα βγει αποφασισμένος και χειραφετημένος στο προσκήνιο της Ιστορίας (αυτή είναι η τέταρτη και σπουδαιότερη προϋπόθεση) για να απαιτήσει την εκπλήρωση αυτών των προϋποθέσεων, εγκλωβισμένος στο δίλημμα -ή έστω παρακινημένος από το δίλημμα- «ευρώ ή δραχμή». 
Πηγή: Unfollow

Από:  tvxs.gr

http://hassapis-peter.blogspot.gr/2014/01/blog-post_8241.html

Να τι θα συμβεί στην Ελλάδα αν επιστρέψει στη δραχμή!

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιανουάριος - 8 - 2014

593de9d58a8224f751402aebf298c2b8_Lhttp://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2014/01/593de9d58a8224f751402aebf298c2b8_L-300x159.jpg 300w" sizes="(max-width: 628px) 100vw, 628px" />Του Στρατή Μαζίδη.

Αν η Ελλάδα τολμήσει να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη και επιστρέψει στη δραχμή τότε μια σειρά από τρομερά δεινά θα τη συνταράξουν:

– δε θα έχουμε νερό

– θα σταματήσει να βρέχει

– τα σπίτια μας θα γκρεμιστούν και θα κατεδαφιστούν από μόνα τους πριν τα αγοράσουν οι ξένοι για ένα κομμάτι ψωμί αντί για ένα γερμανικό στρούντελ

– θα πάψει να υπάρχει καλοκαίρι

– η θερμοκρασία αμέσως θα υποχωρήσει κατά 30-40 βαθμούς

– τα δένδρα θα ξεραθούν

– τα ψάρια θα φύγουν για άλλες θάλασσες

– θα στερέψουν τα ποτάμια και οι λίμνες

– τα πουλιά θα σταματήσουν να κελαηδούν

– δε θα μπορούμε να κατουράμε όρθιοι

– θα υποστεί καθίζηση όλο το οδικό δίκτυο της χώρας

– δε θα ανατείλει ποτέ ξανά ο ήλιος

– θα ψοφήσουν όλα τα ζωντανά

– δε θα μπορούμε να αγοράσουμε πετρέλαιο (αλήθεια η Αλβανία πως το αγοράζει; κι εμείς τώρα που το προμηθευόμαστε από το Ιράν το πληρώνουμε; )

– θα μας αποκλείσουν οι αγορές (ενώ τώρα δεν είμαστε αποκλεισμένοι)

– θα προκληθεί γιγαντιαίο τσουνάμι στο Αιγαίο

– θα κλείσουν οι βιομηχανίες που παράγουν λουκέτα

– θα επικρατήσει ο τρόμος κι η αναρχία ενώ τώρα ζούμε σε ένα σοβαρό οργανομένο κράτος

– θα λιώσουν τα χιόνια στην Πίνδο

– θα φύγει ο Πέτρος από τη Μύκονο

– θα φύγουν όλοι οι λαθρομετανάστες

– θα αδειάσουν τα καταστήματα ενώ τώρα μπορούμε και πηγαίνουμε ξοδεύοντας αδρά για τις αγορές μας

Αυτά και άλλα πολλά φοβερά και τρομερά πράγματα πρόκειται να συμβούν ΑΝ επιστρέψουμε στη Δραχμή.

freepen.gr

Μέτωπο και γεωπολιτικοί συσχετισμοί (2)

Posted by Συντ. Ομάδα On Δεκέμβριος - 30 - 2013

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

hqdefaulthttp://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2013/12/hqdefault-300x225.jpg 300w" sizes="(max-width: 314px) 100vw, 314px" />Ο οικονομικός και πολιτικός αυτοκαθορισμός μας σαν λαού προϋποθέτει οικονομική και εθνική κυριαρχία, η οποία είναι αδύνατη μέσα στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση γενικά, και την ΕΕ ειδικότερα. Eπομένως, το αίτημα για αυτοκαθορισμό σήμερα είναι μόνο αμυντικό και στοχεύει στην προστασία της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας από την Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε), η οποία διαχειρίζεται την παγκοσμιοποίηση και επιδιώκει να ελέγχει όχι μόνο οικονομικά και πολιτικά, αλλά ακόμη και πολιτιστικά, τον λαό κάθε χώρας ενσωματωμένης σε αυτήν.

Φυσικά, η εκφυλισμένη «Αριστερά» (δηλαδή η πλήρως ενσωματωμένη Αριστερά τύπου ΣΥΡΙΖΑ) δεν βλέπει κανένα πρόβλημα στην ενσωμάτωση αυτή, εξαπατώντας τους λαούς για την «Ευρώπη των λαών» κ.λπ., εν πλήρη γνώσει ότι η ΕΕ ούτε ήταν ποτέ, ούτε μπορεί να γίνει στο μέλλον, Ευρώπη των λαών. Παραδόξως, όμως, και η «παλαιολιθική» Μαρξιστική Αριστερά επίσης δεν αναγνωρίζει σαν νέο συστημικό φαινόμενο την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, αλλά την θεωρεί απλά (και εντελώς εσφαλμένα) ως την συνέχεια της απόπειρας για παγκοσμιοποίηση στις παραμονές του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Η προσπάθεια αυτή απέτυχε λόγω της τότε έλλειψης των αντικειμενικών συνθηκών γι’ αυτήν και ιδιαίτερα του ανοίγματος και απελευθέρωσης των αγορών. Αναπόφευκτα αυτό οδήγησε στον προστατευτισμό και την αναζωπύρωση των επιθετικών εθνικισμών.

Έτσι, σε αντίθεση με ένα μικρό πεφωτισμένο τμήμα της Μαρξιστικής Αριστεράς που προσπαθεί να ερμηνεύσει την ανάδυση αυτού που ονομάζει Υπερεθνική Καπιταλιστική Τάξη στο πλαίσιο της εξάπλωσης των πολυεθνικών, το παλαιολιθικό τμήμα της, χρησιμοποιώντας υπεραιωνόβια και εντελώς ξεπερασμένα θεωρητικά εργαλεία, μιλά ακόμη για ιμπεριαλισμούς και ενδό-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις, όντας σε πλήρη αδυναμία να κατανοήσει τα ζωτικά κοινά συμφέροντα που συνδέουν τα μέλη της Υ/Ε. Όμως, όταν οι Μαρξιστές θεωρητικοί του περασμένου αιώνα μιλούσαν για ιμπεριαλισμούς, την μετεξέλιξη σε μονοπώλια των μεγάλων εθνικών καπιταλιστικών επιχειρήσεων, καθώς και την αυξανόμενη σημασία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου έναντι του παραγωγικού, το σημείο αναφοράς τους ήταν το καπιταλιστικό κράτος-έθνος ―ακόμη και όταν αυτό ήταν μια τεράστια αυτοκρατορία όπως η Βρετανική.

Η ανάδυση όμως της πολυεθνικής επιχείρησης, η οποία έχει δίκτυα παραγωγής και διανομής σε όλο τον κόσμο, είναι πρωτόγνωρο φαινόμενο που ορίζει την σημερινή παγκοσμιοποίηση, μαζί με τα επίσης πρωτόγνωρα φαινόμενα του πλήρους ανοίγματος και απελευθέρωσης των αγορών κεφαλαίου και εμπορευμάτων που επέβαλαν οι πολυεθνικές ―και όχι κάποιοι «κακοί» νεοφιλελεύθεροι, όπως υποστηρίζουν αποπροσανατολιστικές συνωμοσιολογίες τύπου Ναόμι Κλάιν. Αντίστοιχα, πρωτόγνωρη ήταν η ουσιαστική άρση των κοινωνικών ελέγχων στις αγορές εργασίας που οδήγησε στον σημερινό εργασιακό Μεσαίωνα. Με άλλα λόγια, ήταν η μαζική ανάδυση των πολυεθνικών που οδήγησε στην σημερινή παγκοσμιοποίηση, αλλά, αναπόφευκτα, και στον νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα της. Η ίδια η κερδοφορία τους άλλωστε θεμελιώνεται στο άνοιγμα και την απελευθέρωση των αγορών και την ικανότητά τους να μετακομίζουν κατά το δοκούν από τις αναπτυγμένες δυτικές καπιταλιστικές χώρες στις υπανάπτυκτες χώρες της Ασίας κ.λπ., όπου το κόστος παραγωγής είναι πολλοστημόριο του δυτικού, προκαλώντας αποβιομηχάνιση στις πρώτες, και οικονομικά-«θαύματα» στις δεύτερες!

Η μετάβαση από την καπιταλιστική οικονομία του έθνους-κράτους στην διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς είχε βέβαια και τεράστιες πολιτικές επιπτώσεις. Στο έθνος-κράτος, ο ρόλος της επιβολής των κανόνων της καπιταλιστικής αγοράς ανετίθετο στις πολιτικές και οικονομικές ελίτ που το έλεγχαν, ενώ στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία,  ο ρόλος αυτός ανατίθεται βασικά σε μια υπερεθνική ελίτ που συμπληρώνει  το κράτος-έθνος, το οποίο διατηρεί μεν το μονοπώλιο βίας, αλλά για την εφαρμογή κανόνων που διαμορφώνει η Υ/Ε και όχι το ίδιο! Οι κανόνες  αυτοί τυπικά μπορεί να ξεκινούν είτε από διεθνείς οικονομικούς θεσμούς, όπως το ΔΝΤ, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, η Παγκόσμια Τράπεζα κ.λπ., είτε από περιφερειακούς υπερεθνικούς πολιτικό-οικονομικούς θεσμούς, όπως η ΕΕ και η NAFTA.

Ένας βασικός στόχος της Υ/Ε που επιδιώκει συστηματικά είναι η πλήρης ενσωμάτωση στην Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ), η οποία ανέτειλε με την ανάδυση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, κάθε άλλης εθνικής ελίτ που αντιστέκεται ακόμη στην διαδικασία της ενσωμάτωσης, Όταν, όμως,  η οικονομική ενσωμάτωσή τους δεν είναι αρκετή για να εξασφαλίσει την απώλεια της οικονομικής και συνακόλουθα της εθνικής τους κυριαρχίας , τότε επεμβαίνει  το ΝΑΤΟ, στο οποίο, μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», ανατέθηκε ο καινούριος ρόλος της συντριβής της αντίστασης κάθε λαού και εθνικής ελίτ που αντιστέκονται στην απώλεια της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας τους (Ιράκ, Λιβύη, Συρία κλπ.)

Ο έλεγχος που ασκεί η Υ/Ε στις άλλες ελίτ παίρνει διάφορες μορφές, ανάλογα με τον βαθμό οικονομικής και, συνακόλουθα, πολιτικοστρατιωτικής εξάρτησης τους απο αυτή. Προφανώς, για τις ίδιες τις ελίτ των χωρών που απαρτίζουν την Υ/Ε, όπου ουσιαστικά εδράζονται οι μερικές εκατοντάδες πολυεθνικές, οι οποίες ελέγχουν την παγκόσμια οικονομία, δεν τίθεται θέμα εξάρτησης, αλλά διαφόρων βαθμών αλληλεξάρτησης, ανάλογα με την οικονομική και πολιτικοστρατιωτική δύναμη που συγκεντρώνουν οι ελίτ αυτές στα χέρια τους. Η δύναμη αυτή εκδηλώνεται με τον βαθμό ελέγχου που ασκούν στην παγκόσμια οικονομία ―είτε άμεσα, μέσω του εμπορίου και των επενδύσεων, είτε έμμεσα, μέσω των διαφόρων διεθνών οικονομικών θεσμών που ανέφερα. Εκδηλώνεται, ακόμη, με τον βαθμό πολιτικο-στρατιωτικού ελέγχου που ασκούν στην άτυπη παγκόσμια διακυβέρνηση, κυρίως μέσω του ΝΑΤΟ. Και εκδηλώνεται, τέλος, με τον βαθμό ελέγχου που ασκούν στην διαμόρφωση και αναπαραγωγή της ιδεολογίας της παγκοσμιοποίησης, μέσα από τα ελεγχόμενα διεθνή ΜΜΕ, αλλά και τις χρηματοδοτούμενες από την ίδια Υ/Ε διεθνείς ΜΚΟ, καθώς και τα αντίστοιχα χρηματοδοτούμενα διεθνή ερευνητικά κέντρα και think tanks, είτε ανήκουν σε διεθνή Πανεπιστήμια, είτε σε «αυτοτελή» ινστιτούτα (Brookings Institution, Levy Economics Institute κ.λπ.).
Αλλά, θα χρειαστεί να επανέλθω με το «στρατόπεδο» των χωρών, των οποίων οι  ελίτ αντιστέκονται στην απώλεια της εθνικής ή/και οικονομικής κυριαρχίας τους, στο οποίο θα μπορούσε να ενταχθεί και η Ελλάδα μετά την άμεση και μονομερή έξοδό της από την ΕΕ, που είναι ο μόνος τρόπος διεξόδου από τη σημερινή καταστροφή.

 

http://inclusivedemocracy.org/

 

Μέτωπο και γεωπολιτικοί συσχετισμοί (1)

Posted by Συντ. Ομάδα On Δεκέμβριος - 24 - 2013

 
Του Τάκη Φωτόπουλου
Όπως προσπάθησα να δείξω στα προηγούμενα άρθρα, μόνο ριζικές αλλαγές στην οικονομική και πολιτική δομή μπορούν να μας οδηγήσουν έξω από την πρωτόγνωρη καταστροφή που κτυπά αλύπητα τα θύματα της παγκοσμιοποίησης μέσα στα λαϊκά στρώματα, τα οποία αποτελούν την…

μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού.

Από την άλλη μεριά, οι βολεμένοι και μισό-βολεμένοι μέσα στην παγκοσμιοποίηση (λιγότεροι από το 1/3 του λαού) προφανώς δεν θέλουν να ακούσουν για παρόμοιες αλλαγές και είναι αυτοί που στηρίζουν βασικά τα κόμματα εξουσίας στα οποία, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, σύντομα θα προσθέσουν και τον ΣΥΡΙΖΑ που αναγκαστικά θα ακολουθήσει τις ίδιες πολιτικές ―αλλά με κάποιο  ροζ περικάλυμμα― σε μια σαφή προσπάθεια νέας εξαπάτησης των λαϊκών στρωμάτων.
Και αυτό, διότι κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα, οργανώσεις και Μέτωπα (εκτός ΚΚΕ ―αλλά μετά την σοσιαλιστική επανάσταση!) δεν δεσμεύεται για άμεση και μονομερή έξοδο από την ΕΕ (και όχι απλά από το Ευρώ που είναι εξίσου απάτη) και, φυσικά, για αποδέσμευση από την παγκοσμιοποιημένη οικονομία της αγοράς. Όμως, χωρίς αυτές τις ριζικές αλλαγές, κανένα κόμμα δεν μπορεί να υιοθετήσει τις θεμελιακά διαφορετικές πολιτικές που απαιτούνται:
n       βραχυπρόθεσμα, για την επαναφορά των πραγμάτων στην προμνημονιακή περίοδο, με μεταρρυθμίσεις που θα επιβάλλει το κοινωνικό σύνολο και όχι οι αγορές, και
n       μακροπρόθεσμα, για την επαναθεμελίωση της παραγωγικής μας δομής, μέσα από μια στρατηγική αυτοδυναμίας (όχι αυτάρκειας), ώστε να καλύπτονται τουλάχιστον οι βασικές ανάγκες όλων των πολιτών.
Οι πολιτικές αυτές προϋποθέτουν τον κοινωνικό έλεγχο των αγορών κεφαλαίου, εργασίας και εμπορευμάτων, στη θέση της σημερινής «απελευθέρωσής» τους ―δηλαδή τον έλεγχό τους από τις πολυεθνικές, όπως επιβάλλει η Υ/Ε που διαχειρίζεται τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, μέσω της ΕΕ, του ΔΝΤ, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και του ΝΑΤΟ. Ο οικονομικός και πολιτικός αυτοπροσδιορισμός μας σαν λαού προϋποθέτει οικονομική και εθνική κυριαρχία, η οποία είναι αδύνατη μέσα στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση γενικά, και την ΕΕ ειδικότερα.
Αυτό δεν σημαίνει επιστροφή σε εθνικισμούς και «εθνικές περιχαρακώσεις, όπως προσπαθεί να δυσφημήσει παρόμοιες πολιτικές μια εκφυλισμένη «Αριστερά», σαν αυτή που εκπροσωπεί η Ευρωπαϊκή Αριστερά και το εδώ παρακλάδι της στον ΣΥΡΙΖΑ. Σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, όπως η σημερινή, είναι αδύνατοι οι εθνικισμοί του παρελθόντος, όπως και ο μπαμπούλας του φασισμού, ενάντια στον οποίο υποτίθεται αγωνίζεται η ίδια «Αριστερά».
Το αίτημα για αυτοκαθορισμό σήμερα είναι μόνο αμυντικό και στοχεύει στην προστασία της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας από τις πολυεθνικές και τα όργανά τους στην Υ/Ε και τις ντόπιες ελίτ που έχουν οδηγήσει στη σημερινή αθλιότητα και δυστυχία την συντριπτική πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού, για χάρη της ευμάρειας μιας μικρής μειοψηφίας.  Στην πραγματικότητα, η αυτοδυναμία αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα πραγματικό διεθνισμό μεταξύ λαών όπου, αφού αποκτούσαν την εθνική κυριαρχία τους, θα μπορούσαν στη συνέχεια να αποφασίσουν την μορφή κοινωνικό-οικονομικού συστήματος που θα ήθελαν να υιοθετήσουν (Περιεκτική Δημοκρατία, κρατικιστικός σοσιαλισμός, κάποια ριζοσπαστική μορφή σοσιαλδημοκρατίας κ.λπ.).
Είναι επομένως φανερό ότι η  άμεση και μονομερής έξοδος από την ΕΕ, αλλά και η αποδέσμευση από την Υ/Ε και τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση καθώς και από τους θεσμούς που την υλοποιούν (ΕΕ, ΔΝΤ, ΠΟΕ, ΝΑΤΟ κ.λπ.) είναι αναγκαία προϋπόθεση για τη σωτηρία μας σαν λαού. Όχι μόνο την οικονομική, αλλά και την  κοινωνική, διότι σήμερα η παγκοσμιοποίηση έχει αποσυνθέσει τον κοινωνικό ιστό που θεμελιωνόταν στις κοινότητες, καθώς και την πολιτισμική, αφού η παγκοσμιοποίηση σταδιακά εξαφανίζει και την ίδια την κουλτούρα μας, (ή διατηρεί μόνο κάποια διαστρεβλωμένα απομεινάρια της σαν φολκλόρ για την προσέλκυση τουριστών που αποτελούν την «βαρειά βιομηχανία» μας, κατά τις προδιαγραφές της Υ/Ε και της ΕΕ) αλλά και καταστρέφει το περιβάλλον μας, δημιουργώντας αξεπέραστες αντιφάσεις μεταξύ απασχόλησης και περιβάλλοντος (π.χ. Σκουριές).
Όμως, το εύλογο ερώτημα είναι: μπορούμε σαν λαός, σε μια μικρή χώρα στην Ευρωπαϊκή περιφέρεια, να προσπαθήσουμε παρόμοιες ριζικές αλλαγές, ιδιαίτερα όταν έχουμε δει πόσο αδίστακτες είναι οι ελίτ (ντόπιες και ξένες) που ξέρουν ότι παρόμοιες αλλαγές θα τους στερούσαν τη χλιδή και τα άλλα προνόμια μέσα  στα οποία ζούνε; Το παράδειγμα άλλωστε της Χιλής, όπου ένα Λαϊκό Μέτωπο της Αριστεράς πνίγηκε στo αίμα, είναι ακόμη νωπό. Όμως, οι συνθήκες σήμερα είναι εντελώς διαφορετικές από το 1973.
Αρχικά, έχει αρχίσει και γίνεται συνείδηση  ότι το παλλαϊκό μέτωπο που απαιτείται σήμερα είναι μέτωπο πολιτών «από κάτω» και όχι μέτωπο πολιτικών παρατάξεων «από πάνω», όπως τα παραδοσιακά μέτωπα ―πράγμα που εγγυάται την λαϊκή υποστήριξη για ένα πρόγραμμα ριζικών μεταρρυθμίσεων για την έξοδο από την καταστροφή. Το ερώτημα όμως παραμένει: είναι δυνατό μια εκλεγμένη κυβέρνηση με παρόμοιο πρόγραμμα να επιβιώσει μιας λυσσασμένης επίθεσης της Υ/Ε μέσα από μια «πορτοκαλί επανάσταση», σαν αυτές στις οποίες έχει ειδικευθεί τα τελευταία χρόνια, με αξιοσημείωτη επιτυχία (Γεωργία 2003, Ουκρανία 2004 κλπ);
H απάντηση στο ερώτημα αυτό δόθηκε μόλις προχθές, πάλι στην Ουκρανία, όπου η πιο αδίστακτη επιχείρηση υπονόμευσης της εθνικής κυριαρχίας μιας χώρας από την Υ/Ε, με τους εκπροσώπους της να φθάνουν μέχρι στην πρωτοφανή αθλιότητα να μετέχουν σε διαδηλώσεις με συνθήματα υπέρ της ΕΕ, ενάντια στην απόφαση της εκλεγμένης κυβέρνησης, απέτυχε οικτρά. Αυτό που ουσιαστικά επιχείρησε η Υ/Ε στην Ουκρανία, (αναγκαστικά πολύ πιο «χοντρά» από ό,τι στην Ελλάδα, όπου διέθετε την κατάλληλη πολιτική και πνευματική ηγεσία), ήταν αυτό που επέτυχε στην χώρα μας πριν τριάμισι χρόνια, όταν ολοκληρώθηκε η διαδικασία καταστροφής της παραγωγικής δομής της που είχε αρχίσει βασικά με την ένταξη μας στην ΕΟΚ, σχεδόν 30 χρόνια νωρίτερα.
Το 2010 ξεκίνησε η διαδικασία μετατροπής της χώρας σε πλήρες προτεκτοράτο της Υ/Ε, μέσα από την αδίστακτη εξαπάτηση του λαού ότι οι ακολουθούμενες πολιτικές ήταν μονόδρομος, παραλείποντας να προσθέσουν το αυτονόητο: μονόδρομος μέσα στην ΕΕ!

Πηγή: 

inclusivedemocracy.org

http://hassapis-peter.blogspot.gr/2013/12/1.html

 

Όπου κοιτάζω να κοιτάζεις..*

Posted by Συντ. Ομάδα On Δεκέμβριος - 18 - 2013

 0a5c7-vouli-xeirokrotimahttp://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2013/12/0a5c7-vouli-xeirokrotima-300x200.jpg 300w" sizes="(max-width: 400px) 100vw, 400px" />    Κοιτάζουν τα κοράκια..
Και χειροκροτούν..
     ..το ”μάνα εξ ουρανού”, που περιμένουν να πέσει στο κεφάλι τους με την μορφή του ψηφισθέντος προϋπολογισμού, που θα τους φέρει την διατήρησή τους στην εξουσία,
     ..τις καρεκλίτσες τους,
..την διατήρηση των προνομίων τους,
 ..το ”άρμεγμα” του δημόσιου χρήματος (όσο υπάρχει, όλο γι αυτούς),
..τους διορισμούς των συγγενών τους.
Κοιτάζουν και χειροκροτούν την δικαίωση της ανικανότητάς τους, την δουλοπρέπειά τους, την μηδαμινότητά τους,
..τα λύτρα της προδοσίας τους.
     Κοιτάζουν και χειροκροτούν την ίδια την προδοσία τους..
     Δεν βλέπουν όμως..
     ..πίσω, πέρα απ’ αυτούς τους τοίχους, που νομίζουν ότι τους προστατεύουν, τί ακριβώς έρχεται,
..τί ακριβώς θα πέσει πάνω στα κεφάλια τους..

     Δεν βλέπουν την οργή του κόσμου, το μίσος που σιγοβράζει,
..δεν βλέπουν τα κόκκινα μάτια, τα σηκωμένα από απελπισία χέρια,
..τα άδεια στομάχια των παιδιών στα σχολεία,
..την παραφροσύνη του πατέρα που δεν μπορεί να θρέψει τα παιδιά του,
 ..δεν βλέπουν τα νύχια της γριάς μάνας, που βλέπει τον γιό της ν’ αυτοκτονεί από ανέχεια,
 ..τα μαγκάλια, που θα βάλουν φωτιά σε όλα..

     Δεν βλέπουν.
     Και καλά κάνουν και δεν βλέπουν:
     Η τυφλότητά τους αυτή, θα σώσει μιά μέρα, τον λαό..

     
     * Προς τον ποιητή του στίχου αυτού: η λαϊκή σοφία λέει ”τα στερνά, τιμούν τα πρώτα”!
     Κρίμα για τα δικά σου στερνά, αλλά προπαντός για τα ”πρώτα”..
     Η  ”Παράγκα” των νιάτων σου απ’ όπου ξεφώνιζες την εξουσία, έγινε το ανάκτορο της άφωνης συναίνεσής των γηρατειών σου..

 

mandatoforos

http://mysatelite.wordpress.com/

Φασισμός ή χρεοκοπία της Αριστεράς;

Posted by Συντ. Ομάδα On Δεκέμβριος - 10 - 2013
Του Τάκη Φωτόπουλου

 

hqdefaulthttp://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2013/12/hqdefault-300x225.jpg 300w" sizes="(max-width: 280px) 100vw, 280px" />Τα γεγονότα στην Ουκρανία είναι διδακτικά, έστω και αν  η ψευδής εικονα που δίνουν τα ΜΜΕ της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε) είναι μιας λαΐκής «επανάστασης» κρετίνων για το δικαίωμα τους να γίνουν υπόδουλοί της μέσα στην ΕΕ, ώστε να λιμοκτονούν όπως ο Ελληνικός λαός! Δεν θα σταθώ όμως εδώ στη νέα στημένη πορτοκαλί «επανάσταση» στη χώρα αυτή από τους δυτικόφιλους αστούς και μικροαστούς του Κιέβου, καθώς και τους…

προβοκάτορες των υπηρεσιών της Υ/Ε που την οργάνωσαν, αλλά στα δύο βασικά διδάγματά της, τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά για όλους τους Ευρωπαϊκούς λαούς και  ιδιαίτερα τον Ελληνικό.

 

Πρώτον, η Κοινωνική Πάλη στην εποχή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης δεν μπορεί να είναι μόνο κοινωνικο -απελευθερωτικού χαρακτήρα, αλλά πρέπει να είναι και εθνικο -απελευθερωτική. Αυτό δείχνει το γεγονός ότι η ενσωμάτωση στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση χωρών που δεν ανήκουν στην Υ/Ε (βασικά, στην «Ομάδα των 7»), σημαίνει απώλεια κάθε ίχνους οικονομικής και συνακόλουθα εθνικής κυριαρχίας. Γι’ αυτό ο αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση, σήμερα, περνά μέσα από την εθνική. Τα κατοχικά στρατεύματα που καταστρέφουν και λεηλατούν την χώρα και τα λαϊκά στρώματα, (με την αγαστή σύμπνοια ενός μικρού τμήματος βολεμένων που ελέγχουν τα ΜΜΕ, τα κόμματα, την αριστερή  «ιντελιγκέντσια» κ.λπ.) δεν είναι ένας κανονικός στρατός με στολές και φονικά μέσα φυσικής βίας, αλλά ένας οικονομικός στρατός με κουστουμάκια, που διαθέτει εξίσου φονικά μέσα οικονομικής βίας και μέσα δικαιολόγησης της.

 

 

Δεύτερον, ο στόχος της Κοινωνικής Πάλης δεν μπορεί παρά να είναι η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, την οποία διαχειρίζεται μια Υ/Ε που φροντίζει ώστε μόνο οι δικές της ψευτό -«επαναστάσεις» να πετυχαίνουν (πορτοκαλί «επαναστάσεις» στην Ανατολική Ευρώπη, ψευτό – εξεγέρσεις στην Λιβύη, Συρία κ.λπ.) ενώ ακόμη και οι απόπειρες εξεγέρσεων των λαών που είναι δεμένοι χεροπόδαρα από αυτήν, όπως του Ελληνικού, καταπνίγονται με τον πιο άγριο τρόπο μόλις εκδηλωθούν. Αντίστοιχα, οι λαοί που αντιστέκονται στην ενσωμάτωση καταδικάζονται σε ανηλεή σφαγή, όπως ο Λιβυκός και ο Συριακός. Παρόλα αυτά, ο θρασύτατος Μπαρόζο δεν δίστασε να μιλήσει για παραβίαση δικαιωμάτων στην Ουκρανία, όταν η αστυνομία τόλμησε να κτυπήσει «διαδηλωτές» που έκαναν επιθέσεις με μπουλντόζες σε κυβερνητικά κτίρια, «ξεχνώντας» ότι ανάλογη πράξη σε άλλη «δημοκρατική» χώρα της  ΕΕ θα είχε στείλει πολλούς στο νεκροτομείο!

 

 

Αντίθετα, δηλαδή,  με την αποπροσανατολιστική προπαγάνδα της εκφυλισμένης «Αριστεράς», η παγκοσμιοποίηση δεν είναι χίμαιρα κ.λπ., αλλά συστημικό φαινόμενο που εύκολα δείχνεται ότι μόνο νεοφιλελεύθερη μπορεί να είναι μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα. Αντίστοιχα, ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι δόγμα (του «σοκ» και άλλα παραμύθια) ούτε κακή πολιτική κάποιων «κακών» νεοφιλελεύθερων πολιτικών και οικονομολόγων, αλλά απλώς η ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης. Η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι, δηλαδή, το αναγκαίο θεσμικό πλαίσιο που εξασφαλίζει το απαραίτητο άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών (κεφαλαίου, εμπορευμάτων και εργασίας) για την αποτελεσματική λειτουργία των πολυεθνικών επιχειρήσεων που  σήμερα ελέγχουν την παγκοσμιοποιημένη οικονομία.

 

 

Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη έχει φουντώσει σήμερα «από κάτω» ένα πρωτόγνωρο μαζικό κίνημα, το οποίο, άμεσα, στρέφεται κατά της ΕΕ αλλά, έμμεσα, ενάντια στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Το κίνημα αυτό  στηρίζεται βασικά στα θύματα της παγκοσμιοποίησης που οδηγούνται στη μαζική ανεργία και φτώχεια, στους πλειστηριασμούς των σπιτιών τους ή στην αυτοκτονία. Τα λαϊκά αυτά στρώματα, αργά η γρήγορα συνειδητοποιούν την απάτη της εκφυλισμένης «Αριστεράς» που συνειδητά τα αποπροσανατολίζει ότι η σημερινή καταστροφή θα μπορούσε να ξεπεραστεί ακόμη και μέσα στην ΕΕ, παρά την απώλεια της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας. Τότε, αναπόφευκτα, στρέφονται σε εθνικιστικά κινήματα παντός τύπου που είναι τα μόνα που σηκώνουν την αντί-ΕΕ σημαία: από πατριωτικά μέχρι φασιστικά ― ανάλογα με τις τοπικές συνθήκες. Ο εθνικισμός όμως αυτός που καταδικάζει μετά βδελυγμίας η Υ/Ε καθώς και η Σιωνιστική ελίτ (τη στιγμή, μάλιστα, που το ισχυρότερο εθνικιστικό κράτος σήμερα είναι το Σιωνιστικό!) ελάχιστη έχει σχέση με τον προπολεμικό επιθετικό εθνικισμό που είχε οδηγήσει σε δύο παγκόσμιους πολέμους. Πρόκειται περί ενός νέου αμυντικού εθνικισμού που δεν έχει στόχο την κατάκτηση νέου «ζωτικού χώρου» κ.λπ. όπως ο παλαιός αλλά, κυρίως, την «προστασία» της εθνικής κυριαρχίας (εθνική κουλτούρα, εγχώρια εργασία κ.λπ.) που κινδυνεύει από το άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση.

 

 

Η βασική αιτία που τα λαϊκά αυτά στρώματα στρέφονται στα εθνικιστικά κινήματα δεν είναι επομένως ότι έγιναν ξαφνικά φασιστικά, αλλά η χρεωκοπία της εκφυλισμένης «Αριστεράς» που αντί να σηκώσει την αντί-ΕΕ σημαία στη θέση των εθνικιστών, σε έναν αγώνα κοινωνικής και εθνικής απελευθέρωσης, κάνει «αντιφασιστικούς» αγώνες μαζί με τους βολεμένους «αριστερούς». Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι η «Αριστερά» αυτή σιωπηρά συναινεί στη ψήφιση αντιρατσιστικών ή «αντιφασιστικών» νόμων, όπως απαιτεί η Υ/Ε μαζί με την Σιωνιστική.  Έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ, αντί να ξεκινήσει αγώνα ενάντια στο «αντι-ρατσιστικό» νομοσχέδιο (όπως προς τιμή του έκανε μόνο το ΚΚΕ από την Αριστερά), με το οποίο η Υ/Ε, σε συνεργασία με την Σιωνιστική, επιβάλλει λογοκρισία, απείχε ψηφίζοντας «παρών»! Αυτό σημαίνει  ότι εάν π.χ. κάποιος στηρίξει τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της Συριακής Μπααθικής ηγεσίας κατά της Υ/Ε και των εγκληματιών που παριστάνουν τους επαναστάτες και έχουν καταστρέψει την χώρα, κινδυνεύει να πάει φυλακή ως υποστηρικτής εγκλημάτων πολέμου και κατά της ανθρωπότητας, όπως μόλις απεφάνθη το όργανο της Υ/Ε, η Επιτροπή Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Φυσικά, ούτε η Επιτροπή αυτή, ούτε οι ομογάλακτοί τους στις ΜΚΟ για τα δικαιώματα (Διεθνής Αμνηστία, HRW κ.λπ.) διανοήθηκαν ποτέ να χαρακτηρίσουν ως εγκληματίες πολέμου τους αρχι-εγκληματίες Μπους, Μπλερ κ.ά. που είναι υπεύθυνοι για τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων. Παρόλα αυτά, οι άθλιοι πολιτικάντηδες που ψήφισαν αυτόν τον σαφέστατα φασιστικό νόμο τολμούν και μιλούν για δημοκρατία και αγώνα κατά του …φασισμού. Η χρεωκοπία όμως της «Αριστεράς» είναι άλλος ένας βασικός λόγος που επιβάλλει την ανάγκη παλλαϊκού Μετώπου για την οποία θα επανέλθω.

 

inclusivedemocracy.org

Μέτωπο κατά των ελίτ ή εμφύλιος; (2)

Posted by Συντ. Ομάδα On Νοέμβριος - 18 - 2013

 

 

 

 

 

Του Τάκη Φωτόπουλου

 

Το σκηνικό των εναλλασσόμενων θιάσων (ΝΔ/ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ), στο οποίο αναφέρθηκα στο προηγούμενο άρθρο, επιβεβαιώθηκε πλήρως με την πρόταση μομφής. Έτσι, ακόμη και ο θίασος που αποτελεί την κοινοβουλευτική Χούντα των σημερινών οργάνων της Υπερεθνικής ελίτ (Υ/Ε),  που εγκληματούν κατά των λαϊκών στρωμάτων, επέτυχε να εξευτελίσει τον εναλλακτικό θίασο που περιμένει να πάρει την σκυτάλη από την Υ/Ε. Όχι βέβαια λόγω…

του (δεδομένου) αποτελέσματος της ψηφοφορίας ―κανένας δεν περίμενε τους κομπάρσους να χάσουν εκούσια το ψωμί τους― αλλά γιατί ήταν παιχνίδι ο ευτελισμός ενός κόμματος που επαγγέλλεται ότι θα σκίσει τα μνημόνια και τους σχετικούς νόμους… μέσα στην ΕΕ και την ΟΝΕ. Γι’ αυτό και ο λαός αγνόησε το «παλλαϊκό» συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, σωστά διαβλέποντας ότι οι Χούντες δεν πέφτουν με καραγκιοζηλίκια, χωρίς πραγματικό εναλλακτικό πρόγραμμα.

 

Συγχρόνως, όμως, ο εκφασισμός της ελληνικής κοινωνίας προχωρά αλματωδώς, με την εντατική καλλιέργεια του εμφυλιοπολεμικού κλίματος. Από τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ (το ένα «άκρο» κατά του άλλου), αλλά και από την εκφυλισμένη «Aριστερά» («αντιφασίστες» κατά φασιστών) κ.λπ. Άλλωστε, το κλίμα αυτό είναι το μόνο που θα μπορούσε να διαιωνίσει την σημερινή οικονομική καταστροφή, όπως επιδιώκουν οι ντόπιες και ξένες ελίτ, με την κατατρομοκράτηση των λαϊκών στρωμάτων και την άμεση ή έμμεση στήριξη της «Αριστεράς» αυτής. Ο εκφασισμός ξεκινά με τον φραστικό φασισμό που λασπώνει (με την βοήθεια λίγων επωνύμων, και κυρίως ανωνύμων «εν υπηρεσία», λασπολόγων) κάθε εναλλακτικό λόγο ―όπως αυτόν της στήλης― ως «κρυφο-φασιστικό», «αντισημιτικό» κ.λπ. και φθάνει μέχρι τις δολοφονίες. Σύντομα μάλιστα, με τον «αντιρατσιστικό νόμο», θα ολοκληρωθεί ο εκφασισμός αυτός όταν θα απαγορεύεται ακόμη και η έκφραση λόγου που τα άνωθεν κέντρα θα τον χαρακτηρίζουν «φασιστικό», «αντισημιτικό» κ.λπ…

 

 

Είναι, λοιπόν, φανερό ότι μόνο ένα παλλαϊκό Μέτωπο για Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση, δηλαδή ένα μαζικό πολιτικό κίνημα με συγκεκριμένο πρόγραμμα και στρατηγική για την έξοδο από την καταστροφή, θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για ριζικές αλλαγές. Ο κορμός του θα είναι, βέβαια, τα θύματα της παγκοσμιοποίησης, δηλαδή η πλειοψηφία του λαού: οι άνεργοι και οι χαμηλόμισθοι, οι γέροι χωρίς σύνταξη επιβίωσης, η επόμενη γενιά που καταστρέφεται κ.ο.κ. Όλοι αυτοί θα μετατραπούν σε μόνιμα θύματα αν παραμείνουμε στην ΕΕ και δεν διαρρήξουμε κάθε δεσμό με την παγκοσμιοποίηση, στον δρόμο για την οικονομική αυτοδυναμία. Δηλαδή, στον δρόμο της οικοδόμησης:

 

 

– μιας παραγωγικής δομής, που θα καλύπτει τις ανάγκες μας, την οποία θα ελέγχουμε εμείς οι ίδιοι και όχι οι πολυεθνικές, όπως σήμερα

 

– μιας πολιτικής δομής που θα ελέγχουμε άμεσα ως πολίτες, και

 

– μιας πολιτιστικής δομής, με βάση την δική μας κουλτούρα

 

 

Η μονομερής, δηλαδή, έξοδος από την ΕΕ (και όχι απλώς από το Ευρώ που είναι άλλη μια απάτη!) είναι αναγκαία προϋπόθεση ― όχι φυσικά και επαρκής ― τόσο για την έξοδο από την οικονομική καταστροφή όσο και για την θεμελίωση της οικονομικής αυτοδυναμίας. Δεν είναι δηλαδή απλώς αναγκαία για να ακυρώσουμε τα μνημόνια ή να διαγράψουμε το χρέος, όπως υποστηρίζουν διάφοροι «χρεωλόγοι». Το χρέος είναι η συνέπεια και όχι η αιτία της καταστροφικής κρίσης. Η αιτία είναι η μετά την ένταξή μας στην ΕΟΚ καταστροφή της στοιχειώδους παραγωγικής δομής που είχαμε μέχρι την δεκαετία του 1970, εξαιτίας του ανοίγματος και απελευθέρωσης των αγορών που μας επιβλήθηκε. Όταν, λοιπόν, κάποιοι στην αντικαπιταλιστική «αριστερά» μιλούν για μια «προοδευτική» ΕΕ, ή ακόμη και για μια «καλή» παγκοσμιοποίηση, σαν δήθεν προ-στάδιο της… παγκόσμιας σοσιαλιστικής επανάστασης, απλά παραμυθιάζουν τον λαό.

 

 

Ο πραγματικός διεθνισμός μπορεί να ξεκινήσει μόνο «από τα κάτω» από τον κάθε λαό χωριστά, αφού θα έχει επιτύχει την οικονομική αυτοδυναμία του. Αυτό, όμως, είναι αδύνατο σε οποιαδήποτε διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς, με τις τεράστιες ανισομέρειες τις οποίες έχει ήδη δημιουργήσει το καπιταλιστικό σύστημα. Ακόμη και η ορθόδοξη οικονομική θεωρία μπορεί να δείξει ότι η οικονομική ένωση χωρών με διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης, παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας θα ωφελήσει κατ’ αρχήν τις χώρες που ήδη βρίσκονται στα ανώτερα επίπεδα. 

 

 

Επομένως, μετά την μονομερή έξοδο από την ΕΕ και τη ρήξη με τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, πρέπει αναγκαστικά να υπάρξει ένα μεταβατικό στάδιο αυστηρών κοινωνικών ελέγχων πάνω στις αγορές κεφαλαίου, εμπορευμάτων και εργασίας, αλλά και στα μέσα παραγωγής, μέχρις ότου ο λαός, έχοντας κατακτήσει την οικονομική αυτοδυναμία, δηλαδή την οικονομική και εθνική (λαϊκή) κυριαρχία, αποφασίσει δημοκρατικά εάν και τι είδους συστημική αλλαγή επιθυμεί (κρατικό σοσιαλισμό, ελευθεριακό σοσιαλισμό, Περιεκτική Δημοκρατία κ.λπ.). Παράλληλα, δεδομένου ότι το εγκληματικό ΝΑΤΟ και οι άλλοι θεσμοί της Υ/Ε θα έκαναν βέβαια το πάν για να εμποδίσουν παρόμοια απελευθερωτική διαδικασία, θα ήταν απαραίτητος ένας ριζικός αναπροσανατολισμός των γεωπολιτικών μας σχέσεων, έξω από τους θεσμούς αυτούς, μαζί με τους λαούς που παλεύουν ενάντια στην παγκοσμιοποίηση.

 

 

Τα παραπάνω στοιχεία που θα αναπτύξω στο επόμενο αποτελούν συστατικά στοιχεία ενός μεταβατικού προγράμματος που οδηγούν στην έξοδο από την κρίση αλλά και ανοίγουν τον δρόμο για συστημική αλλαγή. Σε παρόμοια στρατηγική αντιτίθεται το ΚΚΕ που ουσιαστικά απορρίπτει κάθε μεταβατικό πρόγραμμα (πέρα από κάποια αμυντικά αιτήματα), υποθέτω θεωρώντας (σωστά) ότι ένα «αντικαπιταλιστικό» μεταβατικό πρόγραμμα ―όπως αυτό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ― εσκεμμένα συγχέει τη μεταβατική διαδικασία με τον στόχο.

 

 

Όμως, ενώ είναι σωστό ότι ένα μεταβατικό πρόγραμμα δεν μπορεί να είναι αντικαπιταλιστικό, εφόσον προφανώς δεν είναι ώριμες οι συνθήκες για σοσιαλιστική επανάσταση, υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι είναι ώριμο το αίτημα της μονομερούς εξόδου από την ΕΕ, με στόχο την οικονομική αυτοδυναμία. Και αυτό διότι η πλειοψηφία ήδη έχει συνειδητοποιήσει  ότι έχουμε χάσει κάθε οικονομική και λαϊκή κυριαρχία. Και όπως πάντα στην Ιστορία, η επίτευξη εθνικής απελευθέρωσης ήταν προϋπόθεση της κοινωνικής.

 

Πηγή:  inclusivedemocracy.org

http://hassapis-peter.blogspot.gr/2013/11/2.html

«Δεν υπάρχουν λεφτά»; Κι αυτά, τότε, τι είναι;

Posted by Συντ. Ομάδα On Νοέμβριος - 15 - 2013

του Νικου Μπογιόπουλου

590_6b72a4bd62ad42098ce8eea8a0b80563http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2013/11/590_6b72a4bd62ad42098ce8eea8a0b80563-300x206.jpg 300w" sizes="(max-width: 290px) 100vw, 290px" />Ο ήρωας του Μπρεχτ, ο Μακχίθ, αναρωτιόταν στην «Όπερα της Πεντάρας»: «Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυση μιας τράπεζας»…

Τα συγκλονιστικά στη Βουλή άργησαν μια μέρα! Αλλά ήρθαν!
Την Κυριακή που μας πέρασε ακούσαμε για «τρύπια δολάρια» και για «μονομαχίες στο Ελ Πάσο», απολαύσαμε  πρωθυπουργικούς κουτσαβακισμούς και κοινοβουλευτικές «μαγκιές».  Αλλά τα σπουδαία – τα πραγματικά σπουδαία –  συνέβησαν τη Δευτέρα. Χωρίς κάμερες. Χωρίς απευθείας μεταδόσεις. Χωρίς πολλά- πολλά…

Τη Δευτέρα το βράδυ, λοιπόν, ο κ.Σταικούρας, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, μετά από σχετική ερώτηση του Μανώλη Γλέζου, διαβίβασε στη Βουλή τον αναλυτικό κατάλογο ο οποίος περιλαμβάνει τα ποσά με τα οποία έχει τροφοδοτήσει το κράτος τις τράπεζες από την έναρξη της κρίσης, το 2008. Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται για πρώτη φορά  είναι  πλέον και  επίσημα! Είναι δικά τους! Έχουν την εγκυρότητα και την σφραγίδα των «σωτήρων»! Δεν πρόκειται για «συνωμοσιολογία»! Ούτε για ευφάνταστα σενάρια των «ψεκασμένων»!

Ο συγκεκριμένος κατάλογος, αν τον δει κανείς από τη σκοπιά του τραπεζίτη, μοιάζει με… ηλιοβασίλεμα.  Με τι μοιάζει αν τον δει κανείς με τα  μάτια του ελληνικού λαού θα το δούμε στη συνέχεια.

Εχουμε και λέμε λοιπόν:

Από το 2008, όταν η κυβέρνηση Καραμανλή ψήφισε τον νόμο  3723/2008 περί «Ενίσχυσης ρευστότητας της οικονομίας για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης», οι τραπεζίτες – από τον κρατικό κορβανά – έχουν λάβει:

Το ποσό των 4,5 δις ευρώ  για τις προνομιούχες μετοχές των πιστωτικών ιδρυμάτων που ανέλαβε το ελληνικό δημόσιο.
Το ποσό των 127,3 δις ευρώ με τη μορφή εγγυήσεων που παρείχε το ελληνικό δημόσιο  για δάνεια των πιστωτικών ιδρυμάτων.
Το ποσό των 10, 5 δις ευρώ με τη μορφή ειδικών τίτλων προς τα πιστωτικά ιδρύματα. Εδώ προσθέστε και το ποσό των 2,4 δις ευρώ από το συγκεκριμένο κονδύλι που παραμένει ανεξόφλητο.

Εν ολίγοις:
Τα χρόνια της δυστυχίας, της καταστροφής της φτώχειας, της πείνας και της λεηλασίας, οι τράπεζες – μόνο δια αυτού του δρόμου – έχουν ενθυλακώσει το ποσό των 145 δις ευρώ!

Εδώ δυο παρατηρήσεις:

Πρώτον, κάποιοι συνήθεις «έξυπνοι οικονομολογούντες» θα ισχυριστούν ότι πολλά από αυτά τα ποσά αυτά δεν συνιστούν «ζεστό χρήμα», αλλά εγγυήσεις, και συνεπώς δεν θα πρέπει, τάχα, να υπολογίζονται στην καθαρή ενίσχυση των τραπεζών. Απαντάμε: Οι «σωτήρες», αυτοί δηλαδή που εγγυώνται  για τις τράπεζες, για τα σπίτια του κοσμάκη που βγαίνουν στον πλειστηριασμό εγγυώνται; Αυτοί που εγγυώνται για τις τράπεζες, από ποια τσέπη εγγυώνται, τη δική τους ή του ελληνικού λαού; Αυτοί που εγγυώνται για τις τράπεζες τα βάρη των εγγυήσεων και της εξόφλησης αυτών των εγγυήσεων στις πλάτες ποιών υποζυγίων τα φορτώνουν με τη μορφή των αλλεπάλληλων λαοκτόνων (και πάντα τελευταίων) μέτρων;

Δεύτερον, όταν λέμε ότι ο παραπάνω πακτωλός συνιστά ένα μόνο μέρος, από ένα μόνο δρόμο, της χρηματοδότησης των τραπεζών, εννοούμε ότι: Στα ποσά αυτά

ΔΕΝ περιλαμβάνονται τα 125 δις ευρώ που έχουν λάβει οι τράπεζες με τη μορφή ρευστότητας από την ΕΚΤ (έκθεση Eurobank – Μάης 2012)
ΔΕΝ περιλαμβάνονται τα 18 δις ευρώ από το PSI
ΔΕΝ περιλαμβάνονται τα 50 δις ευρώ της ανακεφαλαιοποίησης!

Κατόπιν αυτών:
Υπάρχει ακόμα κάποιος που να μπορεί, τώρα πια, να ισχυριστεί ότι δεν καταλαβαίνει  ποιους ταΐζει  η πολιτική των Σαμαρά – Στουρνάρα – Βενιζέλου όταν φτάνει να φορολογεί μέχρι τα μαντριά και στάνες;
Υπάρχει  ακόμα κάποιος που δεν καταλαβαίνει  για χάρη ποιών έρχονται πλειστηριασμοί στα σπίτια του κόσμου ή που καταλήγουν τα σφάγια  των λεηλατημένων μισθών και των συντάξεων;
Υπάρχει  κανείς που να μην καταλαβαίνει ότι «λεφτά – πράγματι – υπάρχουν», αλλά ότι η κύρια πηγή ανεύρεσής τους δεν βρίσκεται στο λαθρεμπόριο… τσιγάρων που λέει ο κ.Τσίπρας;
Στη χώρα των 2 εκατομμυρίων ανέργων, των 600.000 υποσιτισμένων παιδιών, των 6 στους 10 νέους που είναι άνεργοι, στη χώρα των συσσιτίων, των 400 ευρώ βασικό, των αστέγων και  των τρισ-χαρατσωμένων, μέσα στο διάστημα της γενικευμένης φτωχοποίησης και του κοινωνικού εξανδραποδισμού, μόνο από τα κρατικά ταμεία έχουν διατεθεί  145.000.000.000 (ο αριθμός – «ηλιοβασίλεμα» που λέγαμε…) σε μια χούφτα τραπεζίτες!
Για όσους παριστάνουν ότι ακόμα και τώρα δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτός ο εξελισσόμενος και μονομερής «ταξικός πόλεμος» εις βάρος του ελληνικού λαού,  να το κάνουμε πιο «λιανό»:

Το ποσό αυτό ισοδυναμεί  με τα 4/5 ολόκληρου του ΑΕΠ της χώρας, που παράγεται από εκατομμύρια ανθρώπους, αλλά καταλήγει  σε κάποιους ελάχιστους.
Το ποσό αυτό είναι 8 φορές μεγαλύτερο από το σύνολο των μισθών και των συντάξεων που προβλέπει το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2014.
Το ποσό αυτό είναι 11 φορές μεγαλύτερο από το σύνολο των κονδυλίων που προβλέπονται  στο προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2014 για την κοινωνική ασφάλιση και την περίθαλψη ενός ολόκληρου λαού.
Το ποσό αυτό είναι 6 φορές μεγαλύτερο από τους έμμεσους φόρους  που έρχονται να προστεθούν με το προσχέδιο του προϋπολογισμού στην καμπούρα του λαού για το 2014.

Και μιας και μιλάμε για καμπούρα, υπάρχει μια παλιά παροιμία: «Αν η καμήλα δεν γονάτιζε, δεν θα τηνε φορτώνανε».

email: mpog@enikos.gr
enikos

Γεωργιάδης: Σε μένα…η δόξα των απολύσεων.

Posted by Συντ. Ομάδα On Νοέμβριος - 14 - 2013

Τα πρωτεία από τον Τόμσεν στις εντολές απόλυσης φοβάται μην χάσει ο υπουργός Υγείας Άδωνις.

adonis_Tomsenhttp://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2013/11/adonis_Tomsen1-300x192.jpg 300w, http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2013/11/adonis_Tomsen1-1024x658.jpg 1024w" sizes="(max-width: 632px) 100vw, 632px" />

 

«Αν υπάρξουν απολύσεις γιατρών στον ΕΟΠΥΥ, σάς παρακαλώ αυτό δεν θέλω να το χρεωθεί η τρόικα, δεν θέλω να μου παίρνει τη δόξα ο Τόμσεν για τα αυτονόητα. Οι αποφάσεις είναι δικές μου», δήλωσε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης.

ΠΑΣΟΚ… πιο βλάκας πεθαίνεις! (video)

Posted by Συντ. Ομάδα On Νοέμβριος - 14 - 2013

Σε βίντεο του CNN με τίτλο «ο Φάνης Λαμπρόπουλος θέλει να στείλει μήνυμα», ο πρωταγωνιστής οπαδός του ΠΑΣΟΚ αναπολεί τις “παλιές καλές μέρες” που ο μπαμπάς του έφτιαχνε το ψηφοδέλτιο, το έβαζε στο φάκελο και τον έστελνε να ψηφίσει!

Επίσης αναφέρει ότι ο ΠΑΣΟΚος μπαμπάς του, έβαλε αυτόν και τα τρία αδέρφια του στο… δημόσιο…!

“Θαυμάσιο ταξίδι όσο το ΠΑΣΟΚ ήταν στην κυβέρνηση” αναφέρει…

Αυτά και άλλα πολλά λέει ο Φάνης, αποδεικνύοντας τι γινότανε τόσα χρόνια με τις κλαδικές και το φαγοπότι από το “λαϊκό” ΠΑΣΟΚ…

Κλείνοντας τη συνέντευξη, πετάει κι ένα τραγούδι στα ελληνοαμερικάνικα…

Δείτε το βίντεο του αμετανόητου νοσταλγού…

 

 

 

Το παραπάνω άρθρο είναι προϊόν επινόησης.
Το δημοσίευμα ή η υποτιθέμενη είδηση, είναι πλασματική, δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα και δεν πρέπει να συγχέεται με αυτή. Μοναδικό στόχο έχει τη σάτιρα και ως σατιρικό θα πρέπει να εκλαμβάνεται από τους αναγνώστες. Οι συντάκτες και οι διαχειριστές της ιστοσελίδας δεν έχουν καμία πρόθεση να προσβάλλουν, να δυσφημίσουν ή να συκοφαντήσουν τα πρόσωπα που αναφέρονται σε αυτές τις δημοσιεύσεις.

http://www.madatoforos.com/

ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΚ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΣ Η ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΕΜΑΧΙΩΝ

Posted by Συντ. Ομάδα On Οκτώβριος - 22 - 2013

0http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2013/10/0-300x225.jpg 300w" sizes="(max-width: 480px) 100vw, 480px" />

 

 ΣΤΑΥΡΟΣ Π. ΚΑΠΛΑΝΟΓΛΟΥ ΓΕΩΠΟΝΟΣ

Εδώ και πολύ καιρό από την στιγμή της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα [ΕΟΚ]  είμαστε μάρτυρες ενός υπογείου πολέμου που γίνεται από τις πλούσιες χώρες του Βορρά (Γερμανία, Ολλανδία κ.λ.π) σε βάρος των χωρών του νότου (Ελλάδα Πορτογαλία, Ισπανία κ.α.). Αυτό γίνεται εδώ και καιρό στην πατρίδα μας με διάφορα όπλα κατά περίπτωση, και πρώτα από όλα το χρήμα.

  • α) Έτσι δινόταν  επιδοτήσεις για να καταστραφούν εκατομμύρια στρέμματα από διάφορες καλλιέργειες  όπως π.χ. των αμπελιών βάζοντας συγχρόνως εμπόδια στην φύτευση νέων οινοποιήσιμων ποικιλιών ή δινονται επιδοτήσεις να καταστραφούν προϊόντα που πλεονάζουν  π.χ.  τα ροδάκινα
  • β) Δινόταν  επιδοτήσεις σε καλλιέργειες που δεν αφήνουν κέρδη  π.χ. καλλιέργεια σιτηρών άλλα και της υδροφόρας καλλιέργειας του βαμβακιού
  • γ) Γίνονται εισαγωγές αγροτικών προϊόντων που περιθωριοποιούν τα εις την Ευρώπη παραγόμενα  με ανταλλαγή πολλές φορές βιομηχανικών προϊόντων των χωρών του βορρά από τρίτες χώρες που έχουν πολύ φθηνά χέρια αλλά και ελεύθερη φθηνή γη με αποτέλεσμα να είναι απολύτως ανταγωνιστικές που τις περισσότερος φορές έχουν  κακή ποιότητα προϊόντων π.χ. Πακιστάν κ.α.
  • δ) Βάζουν πλαφόν σε καλλιέργειες που χρειαζότανε πρώτα από όλα για τις ανάγκες των Ελλήνων  (καλλιέργειά ζαχαρότευτλων και παραγωγή ζάχαρης )
  • ε) Βάζουν πλαφόν παράγωγης γάλακτος σε ποσότητες πολύ μικρότερες από της ανάγκες της π.χ. Όριο παραγωγής αγελαδινού γάλακτος όριο παραγωγής 800.000 τόνοι.
  • στ) Με την επέκταση των πολυεθνικών εταιριών τους στον τομέα των τροφίμων εξαφανίζουν της μικρές επιχειρήσεις του είδους από την Ελληνική αγορά και προωθούν προϊόντα και ιδίως γεωργικά από της πιο απίθανες χώρες αποκλείοντας τα Ελληνικά
  • ζ) Επιβάλουν κοινές αγροτικές πολιτικές άλλα με αλλά μέτρα και σταθμά στις χώρες τους και κανονισμούς επαχθής για τις χώρες νότου πχ επιτρέπετε στην Γερμανία η παραγωγή κρασιού με την χρήση ζάχαρης για ανέβασμα των βαθμών οινοπνεύματος άλλα απογορεύται να γίνει το ίδιο για τις χώρες του νότου.
  • η) Ανοίγουν τα σύνορα για την εκτροφή των ζώων με μεταλλαγμένες ζωοτροφές που παράγουν κυρίως στις χώρες της  Αμερικής π.χ. σόγιας
  •  θ) Με την νομισματική ενοποίηση αφαιρούν το δικαίωμα της χώρας, για την έκδοση του δικού της νομίσματος, με αποτέλεσμα να τις αφαιρούν την δυνατότητα να έχει ένα εργαλείο για να προωθεί τα δικά της προϊόντα π.χ. υποτιμώντας το Ελληνικό νόμισμα τα προϊόντα της είναι φθηνοτερα στο εξωτερικό και προτιμούνται.

Και όλα αυτά με την σύμπραξη των πολιτικών που στην καλύτερη περίπτωση ήταν άνθρωποι ανίκανοι χωρίς διορατικότητα για ότι ερχόταν και στην πιθανότερη περίπτωση ενσυνείδητα η ασυνείδητα συναλλάσσονταν με οικονομικά συμφέροντα για ίδιον πολιτικό η οικονομικό συμφέρον αδιαφορώντας για το συμφέρον της πατρίδας τους οδηγώντας την στα βράχια.
Και  στην κατάρρευση της  με  τα αλλεπάλληλα μνημόνια που έφεραν μέχρι στιγμής την καταγεγραμμένη ανεργία του 30%, τις  πάνω από 4.000 αυτοκτονίες, την ύφεση στα 4 χρονιά πάνω από 25%, την μείωση μισθών και συντάξεων, το κλείσιμο 180000 μικρών επιχειρήσεων την καταστροφή της βιοτεχνίας, την μετανάστευση μεγάλων βιομηχανιών στην Ευρώπη, την μετανάστευση 200000 νέων ανθρώπων με εξαιρετική μόρφωση των περισσότερων στο εξωτερικό
Μέσα σε αυτή την θλιβερή κατάσταση που διαμορφώνετε κάποιοι άνθρωποι κυρίως νέας ηλικίας χωρίς την βοήθεια της πολιτείας αντιμετωπίζοντας οικονομικά προβλήματα και την ανεργία άρχισαν να στρέφονται στο τελευταίο αποκούμπι για να αντιμετωπίσουν τις δύσκολες οικονομικές στιγμές στην αποσχόληση στην γεωργία.

Προσπαθώντας να γίνουν σχετικά αυτάρκης  στον τομέα τις διατροφής τους άλλα και να αποκτήσουν ένα μικρο εισόδημα για να καλύψουν τις υπόλοιπες ανάγκες βοηθώντας σύγχρονα την πατρίδα τους στον τομέα της ανάπτυξης για τον οποίο ισχυρίζεται το ιδιο το κράτος  ότι είναι ο μόνος δρόμος για την έξοδο από την κρίση
Ενστερνιζόμενοι την ρήση του Αριστοτέλη που στα  »Πολιτικά » του λέει: η καλύτερη πολιτεία είναι η γεωργική, εκεί δηλαδή που οι περισσότεροι ζουν από την γεωργία και την κτηνοτροφία «βέλτιστος γαρ δήμος ο γεωργικός εστιν, όπου ζει το πλήθος από γεωργίας ή νομής»
Και τι κάνει ή και τι έκανε μέχρι τώρα η πολιτεία  για να πετύχουν στον στόχο τους; Τίποτα απολύτως. Εκανε ότι είναι δυνατόν για να αποτύχουν.
Ψήφισε  νόμο που όλοι οι αγρότες θα εξομοιωθούν ουσιαστικά με τους επαγγελματίες και θα τηρούν από το 2014 βιβλία που ασφαλώς αυτό σημαίνει κάποια στιγμή θα  αντιμετωπίσουν τα ίδια προβλήματα με  τους άλλους  επιτηδευματίες  που το κράτος τους αντιμετωπίζει με εχθρότητα με τους περισσότερους από αυτούς να τους οδηγεί καθημερινά στην ανεργία και σε όσους παραμένουν στην συνεχή μείωση του τζίρου
Επιβαρύνοντας με τέλη επιτηδεύματος -υπερβολικές ασφαλιστικές εισφορές – φορολόγηση από το πρώτο ευρώ- αύξηση τις ενέργειας και άλλα πολλά με αποτέλεσμα να φυτοζωούν
Ξεπούλησε την ΑΤΕ [διαχωρίζοντας μάλιστα σε καλή και κακή}έναντι πινακίου φακής αφήνοντας στα χέρια του ιδωτικού κεφαλαίου το μεγαλύτερο μέρος της γόνιμης γης (Η πλειοψηφία των αγροτών έχει υποθηκευμένα τα χωράφια στην ΑΤΕ και ακόμη στα ίδια χέρια έχουν πέραση και οι  αγροτικές βιομηχανίες που άνηκαν στην ΑΤΕ
Εδω και αρκετά χρόνια διέλυσε τα εργαλεία στήριξης των αγροτών πουν ήταν οι συνεταιρισμοί
Και τις  υπηρεσίες γεωργικών εφαρμογών του υπουργείου γεωργικής ανάπτυξης
Κατάργησε τα επιστημονικά ινστιτούτα ερευνάς και τα κέντρα σποροπαραγωγής
Κατάργησε  τις βιομηχανίες λιπασμάτων  και οτιδήποτε θετικό υπήρχε στην ελληνική πολιτεία και θα τον βοηθούσε
Και τώρα έρχεται να επιβάλει φορολογία όχι στην φορολογία των αγροτικών εισοδημάτων που θα ήταν κάτι φυσιολογικό άλλα στον χωράφι από το πρώτο στρέμμα είτε καλλιεργείτε είτε όχι .
Να επιβάλει δηλαδή ένα χαράτσι σε ένα ακόμη περιουσιακό στοιχείο την κατοχή ενός αγροτεμαχίου όπως και στις οικοδομές αδιαφορώντας αν αυτό του δίδει εισόδημα η όχι
Ο αγρότης θα είναι αδύνατον να ανταποκριθεί στη νέα φορολόγηση το κράτος θα τον απειλεί  με  κατάσχεση και κάποια στιγμή έχει την  δυνατότητα να αρπαξη το χωράφι αφαιρώντας ένα περουσιακό στοιχείο που  απέκτησε με κόπο ιδρώτα αγωνιά για να μπορεί να ζει οδηγώντας  τον σε  απόγνωση όπως μέχρι τώρα οδήγησε πολλούς ανθρώπους με την φορομπηχτική  πολίτικη του

Λεπτομέρειες για την άδικη φορολόγηση των αγροτών που ετοιμάζουν δώσαμε στην εκπομπή αειφορια στο FLASH -TV  {ακολουθεί το VIDEO της εκπομπής στο ΥOUTUBE]

Ο καθηγητής πολιτικής επιστήμης και πρώην πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργος Κοντογιώργης καλεσμένος της εκπομπής του Kontra Channel «Επί του Πιεστηρίου» κατακεραυνώνει το σημερινό διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα..

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ,Δείτε το βίντεο..

 

http://www.rafailhellas.com/

Δικό σου το χέρι, δικό σου και το δάχτυλο…

Posted by Συντ. Ομάδα On Οκτώβριος - 2 - 2013

Από το Ας μιλήσουμε επιτέλους
Σήμερα συζητούσα με κάποιον φίλο αριστερό και μου έλεγε πως το πρόβλημα είναι ο κόσμος που ψηφίζει Χρυσή Αυγή και πως πρέπει να παραμεριστεί, για να πάει η χώρα μπροστά.
– Μα είναι σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι. Πώς θα τους αφήσεις πίσω για να πάει η χώρα μπροστά; Πόσο μπροστά μπορείς να πας όταν εγκαταλείψεις έστω και έναν άνθρωπο και τον διαγράψεις από την καλύτερη ζωή που εσύ θέλεις να έχουμε; τον ρώτησα.
– Δεν με νοιάζει, μου είπε. Δεν θα καταστραφούμε εμείς, επειδή αυτοί είναι φασίστες ή δεν
έχουν μυαλό. Εξάλλου, στην ιστορία υπήρχαν πάντοτε αυτοί που έμεναν πίσω…

Βούρκωσε η ψυχή μου με τα λόγια του.
Τον κοίταξα στα μάτια και του είπα:
– Πόσα δάχτυλα έχει το χέρι σου;
– Πέντε, μου απάντησε
– Καλώς, του είπα. Και το άλλο χέρι;
– Άλλα πέντε, μου απάντησε.
– Πολύ ωραία, του είπα. Και δεν μου λες, είσαι αριστερόχειρας ή δεξιόχειρας;
Χαμογέλασε και μου είπε:
– Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο, αλλά αριστερών πεποιθήσεων και αριστερόχειρας, μου απάντησε.
Τότε, κοιτάζοντάς τον αυστηρά, του είπα:
– Και πως θα σου φαινόταν να σου κόψω από το δεξί χέρι το μικρό δαχτυλάκι, που δεν κάνει τίποτε απολύτως…;
– Και γιατί να μου το κόψεις; με ρώτησε
– Μα, αφού σου είναι άχρηστο. Δεν το χρησιμοποιείς και είναι και από το δεξί σου χέρι…
– Δικό μου είναι το χέρι κι ας μην χρησιμοποιώ το δάχτυλο αυτό, μου είπε θυμωμένος και φυσικά κάθε σκέψη να το κόψουμε, σταμάτησε πριν καν ξεκινήσει…
Για να μην τα πολυλογώ, αρνήθηκε και μου θύμωσε, έχοντας προφανώς τους λόγους του.
Λοιπόν, με το να αποκόψουμε ή να συμπεριφερθούμε επιθετικά σε όσους πίστεψαν πως η Χρυσή Αυγή μπορεί να τους λύσει τα προβλήματα ή μπορεί να κάνει να πληρώσουν όλοι εκείνοι που τους αδίκησαν ή τους κατέστρεψαν, είναι ότι ακριβώς θα κάναμε και με το κόψιμο του μικρού δαχτύλου ενός χεριού, του δικού μας «όχι καλού» χεριού…
Εγώ σας τα είπα κι εσείς τώρα κάνετε όπως σας αρέσει… 
Μόνο μην πείτε ποτέ πως κανείς δεν σας προειδοποίησε ότι το επόμενο «κομμένο δάχτυλο» μπορεί να είστε εσείς…
Και συγχωρείστε όλους εμάς που θέλουμε όλα τα δάχτυλά μας, που θέλουμε όλοι οι Έλληνες να βγούμε από τον εφιάλτη που ζούμε, χωρίς να μείνει κανένας πίσω για να επιβεβαιώσει την ιστορία…

Κωνσταντίνος

Ποιό 40%; Στὸ 60% τὴν πηγαίνουν τὴν Χρυσῆ Αὐγή!!!

Ο ΧΙΤΛΕΡ ΤΟ 1924 ΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΠΟΙΝΗ 5 ΕΤΩΝ, ΕΞΕΤΙΣΕ ΤΟΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ, ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ΤΕΘΗΚΕ ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ.
ΤΟ ΜΕΤΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ, Η ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΓΝΩΣΤΟ, ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΕΠΑΝΙΔΡΥΘΗΚΕ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΝΟΜΙΜΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ Ο ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΤΟΝ ΣΤΗΡΙΞΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΦΕΡΕ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΑΝ ΣΩΤΗΡΑ.
ΛΕΤΕ ΝΑΝΑΙ Η ΙΔΙΑ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ ΣΥΝΤΑΓΗ;

Ὅπως ἀνέβασαν τὸν Χίτλερ, ἔτσι ἀνεβάζουν καὶ τὴν Χρυσῆ Αὐγή.

 

Μαριάννα Εὐαγγέλου

Τί λέμε τόσον καιρό;
Ἐὰν οὐδεῖς ἠσχολεῖτο μὲ τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ σήμερα θὰ ἦταν ἕνα κόμμα τοῦ 3-4%, στὴν καλλιτέρα τῶν περιπτώσεων. Ἴσως νὰ μὴν εἶχε κἄν εἰσέλθῃ στὴν βο(υ)λή.
Μὲ τὸν ἀγώνα ὅμως ποὺ κάνουν γιὰ νὰ τὴν προβάλουν, μὲ κάθε δυνατὸν τρόπο, οὐσιαστικῶς ὁδηγοῦν ὅλους, μὰ ΟΛΟΥΣ τοὺς προδομένους Ἕλληνες στοὺς κόλπους της.
Τί δέν καταλάβαμε; Τί δέν κάνουμε σωστά;

Ἀπὸ τὴν ἄλλην…
Ποῦ εἶναι ἡ ἄλλη, ἡ καλή λύσις, γιά τήν Πατρίδα μας;
Γιατί; Ποιός σᾶς εἶπε πώς θά μᾶς δώσῃ τό πολιτικό κατεστημένο καλή λύσι γιά τήν Πατρίδα μας;
Αὐτὸ εἶναι ἄλλο… Ἐν τελῶς ἄλλο ζήτημα… Εἶναι ἕνα θέμα ποὺ θὰ ἐξετάσουμε ὅταν θὰ ἔχουμε κλείσῃ μὲ κόμματα, ἀποκόμματα, κινήματα καὶ λοιπὲς σαχλαμποῦχλες.

Φιλονόη

φωτογραφία

Ο Γιάννης Πανούσης δηλώνει ανήσυχος για την επόμενη μέρα..
Ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ και καθηγητής Εγκληματολογίας δηλώνει ανήσυχος για την επόμενη ημέρα μετά την «ώρα των δικαστών», αμφισβητεί την «αφύπνιση του πολιτικού συστήματος», και θεωρεί επιβεβλημένη την αποχώρηση από την πολιτική σκηνή «όλης της γενιάς της Μεταπολίτευσης».

Εξηγεί ότι πολλά πρέπει να γίνουν για να ξεριζωθεί η «κοινωνική αποδοχή» της Χ.Α. Και καλεί την Αριστερά να θυσιάσει ιδεολογήματα του χθες και εκλογικές τακτικές για να μην ξαναζήσει τον εφιάλτη μιας κυβερνώσας Ακροδεξιάς.

.

Ακολουθεί απόσπασμα της συνέντευξής του στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία:

-Εκτός από τις πολιτικές καταδίκες, ποιες θα μπορούσαν να είναι οι ουσιαστικές παρεμβάσεις των κομμάτων;

«Το πολιτικό σύστημα αφυπνίστηκε, έπαθε δημοκρατικό σοκ και αποφάσισε να αντιμετωπίσει με όλα τα θεσμικά του μέσα τη Χρυσή Αυγή; Κι όλα αυτά χωρίς συναίνεση και με οξείες εκφράσεις του ενός κόμματος εναντίον των άλλων; Η μηδενική ανοχή απέναντι όχι μόνο στη Χρυσή Αυγή, αλλά και στο “χρυσαυγιτισμό” ως κουλτούρα και πρακτική βίαιης επίλυσης των διαφορών και διαφωνιών, δεν επιτυγχάνεται με δηλώσεις, διακηρύξεις, με δημοκρατικές συσπειρώσεις του τύπου “όλοι μαζί” για μια μέρα και μετά χώρια. Η Χρυσή Αυγή βρήκε την κοινωνία αβοήθητη, αμήχανη και διχασμένη και μπήκε μέσα στα σπίτια, στα σχολεία, στους δήμους, στα γήπεδα. Βρήκε τον εξτρεμισμό όλων και του καθενός και τον έκανε φασιστικό όπλο. Η ευθύνη των κομμάτων δεν είναι μόνο να διώξουν τα φαντάσματα του φασισμού, αλλά να αποκαταστήσουν τη δημοκρατική τάξη και την κοινωνική συνοχή. Κι αυτό μπορεί να γίνει με ένα μόνο τρόπο. Με την αποχώρηση από την πολιτική σκηνή όλης της γενιάς της Μεταπολίτευσης. Ο κύκλους τους μας έκλεισε».

-Το γεγονός ότι η Χ.Α. εκμεταλλεύεται «κενά» του κοινωνικού κράτους, δεν λειτουργεί ως άλλοθι για όσους την ψηφίζουν;
«Η μικρή και ασήμαντη Χρυσή Αυγή αναπτύχθηκε (και ρίζωσε;) στο πολιτικό σύστημα και στην ελληνική κοινωνία για έξι τουλάχιστον λόγους:
1 Διότι η κουλτούρα της βίας και της (ένοπλης) ανυπακοής είχε διεισδύσει τα τελευταία χρόνια στα πολιτικά μας ήθη.
2 Διότι πολλοί θεωρούν ότι ο εμφύλιος ή η χούντα δεν έχουν πλήρως κλείσει τον κύκλο τους μέσα στην ελληνική ιστορία, αλλά ότι πάντοτε υπάρχει χώρος για “αντιστασιακές” καθάρσεις.
3 Διότι το πολιτικό έγκλημα (βλ. δίκη 17Ν, ΕΛΑ κ.λπ.) ή η νέο-τρομοκρατία ή οι συνεχείς καταστροφές εξακολουθούν να θεωρούνται κοινωνικές εξεγέρσεις.
4 Διότι οι θεσμοί (Αστυνομία, Δικαιοσύνη, Παιδεία) περισσότερο φοβούνταν παρά διαχειρίζονταν στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του τις ακρότητες.
5 Διότι το πολιτικό σύστημα επί 39 χρόνια είχε ως κύριο μέλημά του, ως αυτοσκοπό, την επιβίωση και διαιώνισή του και η μόνη σχέση που είχε με την κοινωνία ήταν τα πελατειακά δίκτυα.
6 Διότι κανείς δεν ενδιαφερόταν επί μακρόν για την ενδυνάμωση της Δημοκρατίας. Όλοι (κόμματα, φορείς, προσωπικότητες, ΜΜΕ) ανέπτυξαν μια θεωρία ανομίας και συμψηφισμού παρανομιών, που στην ουσία υπονόμευε τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Η κρίση και η φτωχοποίηση διεύρυναν τη “μαύρη τρύπα”, αλλά δεν την άνοιξαν. Γι’ αυτό πρέπει να ανατρέξουμε στο 1974 και εντεύθεν και όχι μόνο στο 2010-2013».

-Ποια η ευθύνη των αριστερών κομμάτων σε αυτή τη συγκυρία;
«Αν έκανε ένα “καλό” η Χρυσή Αυγή είναι ότι επιτάχυνε την ανάδειξη των παθογενειών του πολιτικού συστήματος και τις αδυναμίες της Αριστεράς να αντιμετωπίσει ενιαία και ενωμένα τις κρίσεις. Αν η Αριστερά θεωρεί ότι η Χρυσή Αυγή είναι κίνδυνος για την αστική/φιλελεύθερη Δημοκρατία (στην οποία ομνύει), τότε πρέπει να θυσιάσει ιδεολογήματα του χθες και εκλογικές τακτικές και να ομονοήσει.

Αν συνεχίσει το παλαιό γνωστό τροπάριο του ποιος είναι περισσότερο αριστερός και περισσότερο πιστός στον Μαρξ ή τον Λένιν, τότε είναι άξια της μοίρας της, που δεν είναι άλλη από το να ξαναζήσει τον εφιάλτη μιας κυβερνώσας Ακρο-Δεξιάς»

http://www.eglimatikotita.gr/2013/09/blog-post_5907.html

ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
9-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
4-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
15-Ιούν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
29-Ιαν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Μήπως… υποτίθεται…;

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
20-Νοέ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μήπως… υποτίθεται…;

Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
30-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
8-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
13-Σεπ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

    Διαφημιζόμενοι


Add new tag CIA Cinema Facebook Αφγανιστάν Βαλκάνια Γερμανία Γεωργία Γκουαντάναμο Γκρουέφσκι ΕΛΛΑΔΑ Επαναστατικός Αγώνας Ευρωπαϊκή Ένωση Ευρώπη ΗΠΑ Ηνωμένες Πολιτείες Ιράκ Ιράν Ισραήλ Κοζάνη Κοσσυφοπέδιο Κύπρος Μακεδονία Μπαράκ Ομπάμα Μόσχα ΝΑΤΟ Νέα Τάξη Νέα τάξη Πραγμάτων Οικολόγων Πράσινων Ομπάμα Ουάσιγκτον Ουκρανία Παγκοσμιοποίηση Πακιστάν Ρωσία Σινεμά Σκόπια Ταλιμπάν Τελευτέα Νέα Τουρκία Χίλαρι Κλίντον γρίπη των χοίρων επίθεση λαθρομετανάστες τρομοκράτες. Higilight (5.782)
Home (28)
Slide (343)
Video (523)
ΑΙΓΑΙΟ (60)
ΑΙΣΧΟΣ (112)
άρθρα και κείμενά μας (19)
Βαλκάνια (98)
Γράφουν… (2.361)
ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ (70)
Διεθνή Νέα (546)
Δικαστικά (112)
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ (1.048)
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ (262)
ΕΛΛΑΔΑ (454)
Ενδιαφέροντα (542)
Επικαιρότητα (692)
Ευρωπαϊκά Νέα (193)
ΗΠΑ (69)
ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ (25)
ΘΡΑΚΗ (11)
ΘΡΗΣΚΕΙΑ (44)
ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ (245)
ΙΣΤΟΡΙΑ (144)
Κοζάνη-Τοπικά Νέα (106)
Κυπριακό (154)
Μακεδονικό (91)
Νέα Τάξη (552)
Ντοκιμαντέρ (21)
Οικονομία (1.183)
Ομογένεια (14)
Πολιτική (2.167)
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ (102)
προβοκάτσιες (53)
Ρωσία (27)
Σκοπιανό (29)
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ (139)
ΤΟΥΡΚΙΑ (85)
υγεία (28)
Ψυχαγωγία (62)

WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck requires Flash Player 9 or better.