Sunday, 20 August , 2017

News.kozaninet.gr

Ενημέρωση χωρίς όρια

Archive for the ‘Γράφουν…’ Category

ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιούλιος - 9 - 2015

Άρθρο του καθηγητή οικονομικών Λιότσιου Σ. Βασίλη
«Το χρήμα δεν αλλάζει τον άνθρωπο ,τον αποκαλύπτει ! »
Σ.Νέκερ

Ο Μπέρτολ Μπρέχτ εκφράζοντας μια παλιότερη ρήση του Επίκουρου, είπε το αφοπλιστικό : » Η αλήθεια είναι θυγατέρα του χρόνου όχι της νόησης». Το δημοψήφισμα έτσι πέρασε, θα καταγραφεί στην ιστορία και το μέλλον θα δείξει – μετά από καιρό – αν είχαμε δίκιο εμείς του «όχι» ή εσείς του «ναι». Ναι υπάρχει θέμα : είμαστε εμείς του «όχι» και εσείς του «ναι» ! Εσείς του ΣΕΒ, της Εκάλης, των πολιτικών φαντασμάτων, των βορείων προαστίων, των δημοσιογράφων και της διαπλοκής του «ναι σε όλα» και εμείς των φτωχών, πτωχευμένων, απολυμένων και εξοργισμένων Ελλήνων του «όχι» σε υφεσιακά μέτρα και του «όχι» στον παραγκωνισμό και τον εξευτελισμό του λαού.
Γι αυτό, τα πράγματα δεν είναι απλά. Η διαφορά των δυο θέσεων στο συγκεκριμένο δημοψήφισμα, δεν συγγένευε με τη (σεβαστή) διαφοροποίηση σε μια προεκλογική διαδικασία ,όπου δυο κόμματα ανταγωνίζονται για το ποιο θα κάνει περισσότερα «καλά» για τον λαό. Εδώ είχαμε κόμματα και δυστυχώς λαό από πίσω τους, υποστηριχτές, που ανερυθρίαστα πρότειναν το «ναι στο ευρώ» , με κάθε κόστος (!?). Ο πρόεδρος του «ποταμιού» Στ. Θεοδωράκης ,δήλωνε ότι ο Ελληνικός Λαός πρέπει αν αποδεχτεί οποιαδήποτε συμφωνία του προσφέρουν (!?) αρκεί να μη φύγουμε από το Ευρώ. Το ίδιο ουσιαστικά πρότεινε και η ΝΔ. Οποιαδήποτε συμφωνία, άσχετα αν μακροοικονομικά είναι ηλίου φαεινότερο ότι θα μας πετάξει νομοτελειακό σε αυτό που οι οικονομολόγοι ονομάζουμε «σπιράλ του θανάτου». Όλα αυτά, προσέξτε, δεν είναι «σχετικά» , ούτε επιδέχονται διαφοροποιήσεις, αντίθετα, περιγράφονται στις πρώτες σελίδες των μακροοικονομικών του πρώτου έτους σε όλα τα οικονομικά πανεπιστήμια και είναι νομοτελειακά. Παρόλα αυτά , στρατηγοί , σαλαμέμποροι , ελαιοχρωματιστές, γίνανε όλοι οικονομολόγοι και συντάχθηκαν πίσω από τον πρετεντέρη ,τα τραπεζορομπότ που κρύβονται πίσω από την τήβεννο των καθηγητών σαν τον τσαμουργκέλη και τα αισχρά κανάλια της διαπλοκής .
Ε λοιπόν, όλοι αυτοί οι «οπαδοί» είναι εχθροί μου, είτε δια βλακείας (αν και δεν είναι δυνατόν να είναι κάποιος τόσο ηλίθιος) είτε δια φανατισμού, είτε δια προδοσίας. Το ίδιο κάνει. Με το «ναι» τους με θέλαν υπό απόλυση, με θέλαν στημένο στα γραφεία του ΟΑΕΔ, χωρίς μέλλον και κυρίως χωρίς περηφάνια. Θέλαν να είμαστε συνέχεια σε άγχος, σε μνημόνια για να μη χάσουν προφανώς τις καταθέσεις τους σε ευρώ, ή για να κρύβονται πίσω από …συμμάχους μη γίνει κανένας πόλεμος και μετατραπούν από δημόσιοι υπάλληλοι σε …στρατηγούς . Με θέλαν φοβισμένο. Το ίδιο το ΔΝΤ τους έλεγε ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο και αυτοί δεν το δεχόντουσαν, λέγαν πως είναι βιώσιμο !? Ήθελαν σώνει και καλά να πληρώσω, σα να ήταν οι ίδιοι δανειστές. Θεωρούσαν το χρέος βιώσιμο επειδή το΄ λεγε ο σαμαράς και ο βενιζέλος (με εκκατ. ευρώ καταθέσεις) και ήθελαν να πληρώσω , άσχετα αν δεν έχω χρήματα, άσχετα αν είμαι ψηφίο στο άθροισμα των 2 εκκατομ. ανέργων. Ψηφίζοντας «ναι» , λοιδορούσαν όλους αυτούς που αυτοκτόνησαν κατά τη διάρκεια της κρίσης και δεχόντουσαν ότι δεν είναι πολλοί, ήταν «αναλώσιμοι » και άρα αντέχουμε περισσότερους. Από εμάς προφανώς, όχι από αυτούς.
Αυτό όμως που με λύπησε περισσότερο, ήταν η κατάπτυστη δήλωση υποταγής των ανώτατων απόστρατων αξιωματικών μας που με έκανε να ιδρώσω ! Να ιδρώσω γιατί επιβεβαιώθηκε η υποψία μου ότι μετά τον Μ. Αλέξανδρο, το Ελληνικό έθνος δεν έχει πλέον ανώτατους αξιωματικούς . Έχει κομματάρχες που το μόνο κριτήριο ώστε να γίνουν ανώτατοι και να μην φωλιάσουν στο βαθμός του Συν/χη είναι να είναι …αρεστοί. Άρα ακίνδυνοι. Τόσο καιρό όταν οι Έλληνες αυτοκτονούσαν, όταν με το άρθρο 14 οι Ελληνόφωνοι πράκτορες των τραπεζιτών παραχωρούσαν «αμετάκλητα και άνευ όρων» την εθνική μας κυριαρχία, όταν ο στρατός μας αφοπλιζόταν εξόφθαλμα και κατ΄εξακολούθηση, όταν ρεζιλευόταν με το διορισμό της πλήρως σχετικής φώφης στο ΥΠΕΘΑ , δε βγάλαν άχνα ! Τώρα, άρχισαν να τσαουνίζουν και να λένε τι ; Να μην χάσουν τους συμμάχους τους ρε, να μην στερηθούμε τη βοήθεια από τον νεοφασισμό της μέρκελ και των άλλων εξαγορασμένων δορυφόρων της (που σημειωτέο δεν έκαναν ούτε καν μια δήλωση ότι τα σύνορα της Ελλάδας είναι και σύνορα της Ε.Ε) .
Τι σημαίνει το μήνυμά τους ; Μα είναι ξεκάθαρο ,είναι μαζί τους. Έχουν μεταβληθεί σε δημοσίους υπαλλήλους, υποτακτικοί των ευρωπαίων τραπεζιτών και της καλής ζωής και ικανοί μόνο για παρελάσεις στολές, καλό φαί και ταραταταμ . Σου λέει ,αν χάσουμε τους συμμάχους μας και γίνει τίποτα, θα πρέπει να γίνουμε από δημόσιοι υπάλληλοι …στρατηγοί, θα πρέπει να πολεμήσουμε. Αντί να διαβεβαιώνουν – ως οφείλουν σαν στρατηγοί – ότι ό,τι και να γίνει, «όποιος μας επιτεθεί θα πεθάνει» και μη φοβάστε τίποτα, επιρρώνοντας το ηθικό του λαού και του στρατεύματος, έσπειραν την ηττοπάθεια λέγοντας, εμμέσως πλην σαφώς ,ότι αν χάσουμε τους συμμάχους μας και βγούμε από το ευρώ, θα είμαστε «αδύναμοι» και κάποιοι γύρω μας …θα μας φάνε ! «Σημαντικός παράγοντας ισχύος μιας χώρας είναι οι σύμμαχοί της, είναι εκείνοι που θα προστρέξουν όταν αντιμετωπίσει τον ύψιστο κίνδυνο. Δίχως συμμάχους, η δύναμή μας μικραίνει, η θέση της χώρας μας απαξιώνεται και οι συνέπειες θα είναι τρομακτικές».
Τότε εσάς τι σας έχουμε ; Τι σας είχαμε τόσο καιρό ; Τι κάνατε; Δηλαδή η δύναμη αποτροπής των Ε.Δ εξαρτάται από συμμάχους αλλιώς «οι συνέπειες θα είναι ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΕΣ» ; Υπάρχει περίπτωση να μας επιτεθούν καμιά δεκαριά χώρες ταυτόχρονα και έτσι οι συμμαχίες είναι εκ των ων ουκ άνευ ; Αν το στράτευμα είναι τόσο αδύναμο , γιατί δεν το είπατε, γιατί δεν παραιτηθήκατε όταν ήσασταν εν ενεργεία ;
Δηλαδή αν δεν υπάρξουν βιβλία και πίνακες εγώ δεν θα μπορώ να διδάξω στους μαθητές μου οικονομικά ; Τι λέτε ρε, εγώ θα τους διδάξω με τη γη ανάποδα , ό,τι κι αν γίνει γιατί απλά ξέρω τι θα τους πω… Εσείς ; Θα τους πείτε πριν την πρώτη επίθεση ότι «περιμένετε τους συμμάχους γιατί χωρίς αυτούς οι συνέπειες θα είναι τρομακτικές» ;
Ο Θ. Κολοκοτρώνης σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες και χωρίς Leopard 2 και F16 , έλεγε πως » ότι κάνουμε , θα το κάνουμε μόνοι μας και θα νικήσουμε…». Τι σχέση έχει αυτή η αντρική – παλικαρίσια λογική του Αρχιστράτηγου του ΄21 με την ντροπιαστική επιστολή ενός μέρους απόστρατων πτωμάτων του Ελλην.Στρατού που υποτίθεται ότι θα υπερασπιζόταν τα σύνορά μας με, ή χωρίς συμμάχους ;
Μην θέλετε λοιπόν να μας επιβάλετε τον εμφύλιο ως …απαραίτητο. Δείτε μπροστά σας απαλλαγείτε από ιδεοληψίες και κομματισμούς ,πιστέψτε στις δυνάμεις σας και κυρίως, παλέψτε.
Είχα τρείς θείους που πολέμησαν στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Οι δύο σκοτώθηκαν . Ο ένας δεν βρέθηκε ποτέ ! Όλοι εσείς που ψηφίσατε «ναι» θα΄χετε κάποιους . Κοιτάξτε τις φωτογραφίες τους, που σίγουρα θα χετε, και πείτε τους ότι ψηφίσατε «ναι με κάθε κόστος» και εξηγείστε τους γιατί . Θα έχει πλάκα…
ΟΧΙ λοιπόν ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΒΓΕΙ από δω και πέρα ! Η πλειοψηφία του λαού μίλησε και οι λιπόψυχοι να πάψουν. Δε τους θέλουμε δίπλα μας, δεν πειράζει ,δεν έχουν και τίποτα να προσφέρουν (αντίθετα θα φοβόμαστε και τα νώτα μας). Μη μπαίνουν και μπροστά όμως και ακόμα και τώρα μας κουνάν το δάχτυλο. Ο λαός, η συντριπτική του πλειοψηφία, είπε «όχι» και ό,τι βγει ! Αυτός ήταν πάντα ο παράλογος «τσαμπουκάς» του Έλληνα με τον οποίο όμως χαζά – χαζά , στήσαμε κράτος και κυρίως, κερδίσαμε θαυμασμό στην ώρα του πολέμου ! Τώρα θα φοβηθούμε ;

ΥΓ : Η χρήση μικρών γραμμάτων (πεζά) στα κύρια ονόματα , δεν είναι συμπτωματική και έχει απόλυτη σχέση με την …πραγματικότητα.

Μήπως… υποτίθεται…;

Posted by Συντ. Ομάδα On Νοέμβριος - 20 - 2014

Υποτίθεται ότι, οι Δυτικοί, άλωσαν πρώτοι την Κωνσταντινούπολη γιατί λόγω παρακμής και διαφθοράς δεν μπορούσαμε να προστατέψουμε την Ευρώπη από την επερχόμενη βαρβαρότητα της Ανατολής.
Υποτίθεται ότι, οι Δυτικοί, μας έφεραν με το ζόρι (και χωρίς να μας ρωτήσουν) τον Όθωνα, γιατί εκείνοι οι προδότες που για αιώνες είχαν αναλάβει να μας κρατούν υποταγμένους στους Τούρκους, δεν επέτρεπαν να ασκηθεί μια κεντρική διοίκηση που θα εγγυάτο την ανεξαρτησία μας (βλέπετε τότε ήθελαν να μας αποσπάσουν από τους Τούρκους για να μας προσεταιριστούν).
Υποτίθεται ότι μας έβαλαν με το ζόρι (και χωρίς να μας ρωτήσουν) στην ΕΕ, γιατί εκείνοι οι προδότες που για αιώνες είχαν αναλάβει να μας κρατούν υποταγμένους στο Ελληνικό κεφάλαιο, έλεγχαν με απόλυτο τρόπο τους κυβερνώντες, επιβάλλοντας την διαφθορά και την λαμογιά ως κατεστημένο της πολιτικής ζωής.
Υποτίθεται ότι διέλυσαν με το ζόρι (και χωρίς να μας ρωτήσουν) την εγχώρια βιομηχανική και οικονομικά ακμάζουσα παραγωγή, προκειμένου να συμμετέχουμε σε μια μεγαλύτερη και ακμάζουσα Ευρωπαϊκή ζώνη.
Υποτίθεται ότι μας άλλαξαν με το ζόρι και χωρίς να μας ρωτήσουν το εθνικό μας νόμισμα (τη δραχμή) για να μας ισχυροποιήσουν οικονομικά μέσα σε μια άκρως ανταγωνιστική και διεθνοποιημένη αγορά.
Υποτίθεται ότι μας έβαλαν με το ζόρι (και χωρίς να μας ρωτήσουν) στο ΔΝΤ, για να εξυγιανθεί η οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας, από την ασυδοσία της Ελληνικής αστικής τάξης.
Υποτίθεται ότι θα διαλύσουν τα πολιτικά συστημικά κόμματα, για να μας απαλλάξουν από την κομματοκρατία που εμποδίζει την φιλελεύθερη έκφραση μιας «δημοκρατικής» συνείδησης.
Υποτίθεται ότι θα μας επιβάλλουν με το ζόρι (και χωρίς να μας ρωτήσουν), την συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, την αλλαγή εις βάρος μας των συνόρων, την ανεξαρτοποίηση και ομοσπονδιοποίηση περιοχών, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ειρήνη στα Βαλκάνια.
Μήπως το μόνο που εγγυάται ότι θα απαλλαγούμε, επιτέλους, από τους Δυτικούς προαιώνιους Σωτήρες μας είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΝΗΚΑΜΕ ΣΤΗΝ ΔΥΣΗ και ότι για την Ελλάδα και τους Έλληνες, εκ της Δύσεως έρχεται κάθε καταστροφή;
Μήπως το κακό που θα πάθουμε προσπαθώντας να αποδεσμευτούμε από τον θανατηφόρα ασφυκτικό και ταπεινωτικό εναγκαλισμό της βάρβαρης Δύσης θα είναι μικρότερο από τον αφανισμό μας σαν εθνότητα, που μας εγγυώνται οι προαιώνιες πράξεις των Δυτικών «φίλων» μας;
Μήπως η προσκόλληση νοοτροπιών στην Δυτική σκέψη δεν μαρτυρά τίποτε άλλο, από την διανοητική αδυναμία κάποιων Ελληνογεννών, να μετέχουν της Ελληνικής παιδείας;
Μήπως το μέλλον της ανθρωπότητας είναι μακράν της ομογενοποιημένης πολυπολιτισμικής σούπας που προάγουν τα νεοταξικά διεθνή κέντρα και οι ντόπιοι συνειδητοί και ασυνείδητοι πρακτορίσκοι;
Λόγω διανοητικής αδυναμίας και εθνικής αλαζονείας κάποτε χάσαμε το Πνεύμα μας και υποδουλωθήκαμε διανοητικά. Κάποτε χάσαμε μια αυτοκρατορία και καταντήσαμε ένα ασήμαντο κρατίδιο. Κάποτε χάσαμε την πολυτιμότερη γλώσσα επί της Γης και καταντήσαμε εθνικοί βλάκες. Κάποτε χάσαμε το κράτος αλλά παραμείναμε έθνος.
Αν τώρα χαθούμε σαν έθνος σε ποια άφαντη πατρίδα θα επιστρέψουμε όταν αντιληφθούμε το λάθος μας;
Μήπως είναι καιρός να κοιτάξουμε τα του οίκου μας προκειμένου να σωθούμε;
Ν

 

http://olympia.gr/

ΑΛΛΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΑΙΔΕΙΑ

Posted by Συντ. Ομάδα On Αύγουστος - 20 - 2014

Η εκπαίδευση, οι «δημιουργικές διδασκαλίες» κατά τον Πλάτωνα, χρησιμεύουν στην επαγγελματική κατάρτιση των πολιτών. Εκπαίδευση, μπορεί να δεχθή κι ένα άλογο ή ένας σκύλος. Η παιδεία όμως, είναι η μόρφωση τού Έλληνος Ανθρώπου. Η Ελληνική Αγωγή. Η παιδεία, είναι η διδασκαλική εκείνη τέχνη, η οποία καθοδηγεί τον Έλληνα νέο στο πώς να αφομοιώση όλα εκείνα που ΟΦΕΙΛΕΙ να γνωρίζη για τον μετέπειτα βίο του. Η παιδεία, τον απαλλάσει από τη χειρίστη μορφή αγνοίας, την αμάθεια (αμαθία κατά τον Πλάτωνα).

 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ_ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗhttp://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2014/08/ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ_ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ-300x206.jpg 300w" sizes="(max-width: 296px) 100vw, 296px" />Δεν είναι «δικαίωμα» του καθενός από εμάς να γίνει γιατρός ή μηχανικός. «Δικαίωμα» της κοινωνίας είναι να έχει γιατρούς και «υποχρέωσή» της είναι να αναζητά τους καλύτερους μαθητές που μπορούν να γίνουν τέτοιοι. Δεν υπάρχει «δικαίωμα» στην ανώτατη εκπαίδευση …Δικαίωμα υπάρχει στη μόρφωση. Η ανώτατη εκπαίδευση δεν είναι μόρφωση …Είναι επαγγελματική κατάρτιση. Η «υπερπαραγωγή» των Πανεπιστημίων δεν «υπερπαράγει» μορφωμένους, γιατί τότε δεν θα είχαμε πρόβλημα. Η «υπερπαραγωγή» των Πανεπιστημίων «υπερπαράγει» επαγγελματίες, τους οποίους, αν δεν μπορεί να τους απορροφήσει η κοινωνία, είναι βέβαιον ότι θα στραφούν εναντίον της, προκειμένου να επιβιώσουν.

…Απλά πράγματα. Η ανώτατη εκπαίδευση είναι «πρωταθλητισμός» του πνεύματος, που αφορά τους λίγους και έχει συμφέρον η κοινωνία αυτοί να είναι όσοι χρειάζεται η ίδια για τη λειτουργία της …και αυτοί να είναι οι καλύτεροι. Η μόρφωση έχει τα ακριβώς αντίθετα χαρακτηριστικά από την ανώτατη εκπαίδευση. Η μόρφωση είναι «αθλητισμός» του πνεύματος, που αφορά τους πάντες και έχει συμφέρον η κοινωνία να είναι ΟΛΟΙ μορφωμένοι. Όμως, δεν μορφώνεται ο άνθρωπος στα Πανεπιστήμια …Είναι αργά για να τον μορφώσεις στα Πανεπιστήμια. Ο άνθρωπος μορφώνεται στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αν περιμένεις να μορφωθεί ο άνθρωπος όταν μαθαίνει να κάνει τομές σε πτώματα ή να κάνει αντισεισμικούς ελέγχους, την «πάτησες».

Πηγή:  http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2014/08/c-asus-belli.html

http://esxatianasxesi.blogspot.gr/

Δὲν θέλουν τὰ λεφτά μας… Θέλουν τὴν ἐλευθερία μας…

Posted by Συντ. Ομάδα On Αύγουστος - 19 - 2014

e1bc901http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2014/08/e1bc901-300x233.jpg 300w" sizes="(max-width: 250px) 100vw, 250px" />Τρομακτικοὶ καὶ ἄδικοι φόροι…
Μπουχαχαχά……!!!

Ναί… Σήμερα γελᾶμε… Γελᾶμε ἔως δακρύων καὶ ἔως ἀναισθησίας!!!
Μᾶς ἐπεξεργάζονται ἀκόμη καὶ τὰ …μπιμπίκια!!! Ἀφῆστε δὲ ποὺ τραβοῦν νὰ βγοῦν κι ἀπὸ ἐπάνω, θεωρῶντας πὼς …πλανήθηκαν πλάνην οἰκτράν!!!
Τὰ σούργελα!!!

Οἱ φόροι, ποὺ ΑΥΤΟΙ ψήφισαν, διότι αὐτὲς τὶς ἐντολὲς ἔλαβαν, δὲν εἶναι οὔτε ἄδικοι, οὔτε τρομακτικοί, οὔτε ἀπάνθρωποι. Οἱ φόροι εἶναι ΜΟΧΛΟΣ γιὰ νὰ κινηθοῦν διαδικασίες ΔΟΥΛΟΠΟΙΗΣΕΩΣ κάθε ἀνθρώπου, σὲ κάθε μεριὰ τοῦ  πλανήτου, ἀνεξαρτήτως ἐθνικότητος ἤ πολιτικοκοινωνικῶν καταβολῶν.
Δὲν ὑπάρχουν φόροι. Δὲν ὑπάρχουν εἰσπρακτικοὶ μηχανισμοί. Τὸ μόνον ποὺ ὑπάρχει εἶναι μηχανισμοὶ ΔΟΥΛΟΠΟΙΗΣΕΩΣ κάθε ἀνθρωπίνου ὄντος.

 

Γιατί νά μειωθῇ ὁ ΕΝΦΙΑ;

Ἐδῶ ἀγαπημένε μου Ἕλληνα μᾶς …«ἔδωσαν» λίγο ἀέρα γιὰ νὰ ἀναπνεύσουμε, ἀλλὰ φρόντιζαν ΠΑΝΤΑ νὰ κρατοῦν τὰ λουριά, κατὰ πῶς ἐξυπηρετοῦσε τοὺς κρατοῦντες. Αὐτὸ σημαίνει πὼς τὰ …«δάνεια» μοιράστηκαν ἁπλόχερα μὲ στόχο ΟΧΙ φυσικὰ τὴν ἀνάπτυξιν ἀλλὰ τὴν δημιουργία συνθηκῶν ἐξαρτήσεως.
Ποιός δέν «τσίμπησε»;;
Ἔ, ὅσοι «τσίμπησαν» ἔχουν πρὸ πολλοῦ διαπιστώσει τὸ τὶ σημαίνει νὰ εἶσαι ὁ ἀπόλυτος καὶ ἰσόβιος ΔΟΥΛΟΣ!!!

Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ σὲ ΟΛΗΝ τὴν εὐρωπαϊκὴ ζώνη. Ἄνθρωποι ποὺ γιὰ ἑπτὰ δεκαετίες, ἀπὸ τὴν λήξιν δῆλα δὴ τοῦ τελευταίου μεγάλου πολέμου, πίστεψαν πὼς ξέφυγαν ἀπὸ τὴν μιζέρια καὶ τὴν φτώχεια, τώρα ξαφνικὰ καλοῦνται νὰ ἀντιμετωπίσουν συνθῆκες μεσαιωνικές. Ἀρκεῖ μία ματιὰ στὰ «νομομαγειρέματα» τῆς ΕὐρωπΕϊκῆς Ἑνώσεως γιὰ νὰ μᾶς πείσουν διὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές.

ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΑ μέσα καταστολῆς, φυλακίσεως καὶ ἐλέγχου θεωροῦνται ΝΟΜΙΜΑ στὴν Ε.Ε.

Καί μόνον αὐτά;
Ποιός ἀμείβεται  σήμερα; Ποιός ἐργάζεται; Ὑπό ποίες συνθῆκες;
Ἤ,  ἀπὸ ἄλλην ὀπτική…
Ποιός συνταξιοῦχος ἔχει διασφαλισμένα τά …«κατοχυρωμένα» του; Μέ ποιές συντάξεις καί ποιοί μποροῦν νά ἐπιβιώσουν τώρα πιά; Καὶ φυσικά, ποιός ἐγγυᾶται αὐτές τίς συντάξεις;
Καί τό καλλίτερο ὅλων; Ποιές τραπεζικές καταθέσεις, σέ ποιές πλευρές τοῦ πλανήτου, εἶναι διασφαλισμένες; Ποιός γνωρίζει γιά τό πῶς θά ξημερώσουν αὐτές οἱ καταθέσεις κι ἐάν θά …ξημερώσουν; Ποιό νόμισμα ἐγγυᾶται στούς πολῖτες του πλέον αὐτάρκεια; Ποιοί πληθυσμοί καί ποιάς ἐθνικότητος ἔχουν ἐλπίδες ἐπιβιώσεως;

Ἐρωτήματα ποὺ σιγὰ σιγὰ ἀπασχολοῦν ὅλο καὶ περισσοτέρους, σὲ κάθε πλευρὰ τοῦ πλανήτου, ἀλλὰ πονοῦν περισσότερο αὐτοὺς ποὺ εἶχαν κι ἔχασαν κι ὄχι αὐτοὺς ποὺ δὲν εἶχαν. Ὅπως ἐμᾶς… Ὅπως τὸν κάθε Εὐρωπαῖο… Ὅπως τὸν κάθε Ἀμερικανό. (Ναί, νὰ τοὺς παρατηροῦμε κι αὐτούς… Παράλληλος εἶναι ἡ πορεία!!!)

Βγαίνουν λοιπὸν τώρα τὰ καραγκιοζάκια τῆς συμφορᾶς, ὅπως τὸ μπιμπίκιον, ὁ Πάκης, ἀλλὰ καὶ ὅλα τὰ λοιπὰ μαϊμούνια (κλεμμένο αὐτό!!!) γιὰ νὰ καταγγείλλουν καὶ νὰ κλάψουν καὶ νὰ συμπονέσουν καὶ νὰ διαμαρτυρηθοῦν καὶ νὰ θυμώσουν καὶ νὰ ἀποστασιοποιηθοῦν…. Καραγκιοζιλίκια δῆλα δή… Ἐν τελῶς…
Διότι ΟΛΟΙ τους γνωρίζουν τὸ τελικὸ σχέδιον. ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ!!!
Καὶ ἀκριβῶς αὐτὴ ἡ γνώσις τοὺς κάνει νὰ ὑπογράφουν κάθε κ@λόχαρτο, νὰ σκύβουν τὸ κεφάλι σὲ κάθε νεῦμα καὶ νὰ γλείφουν κάθε κατουρημένη ποδιά… Ξέρουν… Γιὰ αὐτὸ καὶ σέρνονται, ὅπως κάθε καλὸ …τιποτένιο μίασμα. Πασχίζουν νὰ μᾶς ἀποπροσανατολίσουν, γιὰ ἀκόμη μίαν φορά, πρὸ κειμένου νὰ παίξουν καὶ πάλι μὲ τὶς ἐλπίδες μας, τὴν ὑπομονή μας καὶ τὴν ἀνοχή μας…

Καί τό χειρότερον;
Τὴν ὥρα ποὺ ἐμεῖς καταπιανόμαστε μὲ τὶς παραλογίες τοῦ ΕΝΦΙΑ, τοῦ φόρου  δικαιώματος ὑπάρξεως καὶ ἀναπνοῆς, ἐκείνην ἀκριβῶς τὴν στιγμὴ μᾶς χώνουν ἀκόμη πιὸ βαθειὰ σὲ συνθῆκες ΔΟΥΛΕΙΑΣ..
Ὅλη ἡ «νομοθεσία» τοῦ Εὐρωαπϊκοῦ ἐκτρώματος ὁδηγεῖ βεβαιωμένα ἐκεῖ, ἀλλὰ ἐμᾶς μᾶς ἀπασχολοιῦν μὲ ἕναν σωρὸ ἄσχετα. Διότι ὁ κάθε φόρος παραμένει ΜΟΧΛΟΣ κι ὄχι στόχος.

Δὲν θέλουν τὰ λεφτά μας… Θέλουν τὴν ἐλευθερία μας…

Φιλονόη

φωτογραφία

http://filonoi.gr

ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΣ = ΗΛΙΘΙΟΣ

Posted by Συντ. Ομάδα On Αύγουστος - 12 - 2014

κατάλογος

 

Γράφει ο  Ιωάννης  Αυξεντίου

 

 

Δυστυχώς στην εποχή μας, η νοοτροπία και η ικανότητα αντίληψης μεγάλου αριθμού ακαδημαϊκών, οδηγεί στο να ταυτιστεί η λέξη ακαδημαϊκός με τη λέξη ηλίθιος. Αναφέρομαι σε πολλούς ακαδημαϊκούς του θεωρητικού πεδίου. Πάνε οι εποχές, πριν το 1960, που μεγάλα και διεισδυτικά μυαλά στόλιζαν τις καθέδρες των μεγάλων ευρωπαϊκών πανεπιστημίων.

 

 

Έτυχε να παρακολουθήσω μία εκπομπή στην  Ελληνική τηλεόραση  κατά την διάρκεια της οποίας, ένας καθηγητής αναφερόμενος σε κάποια κοινωνικά φαινόμενα, δήλωσε ότι πίσω από αυτά δεν πρέπει να βλέπουμε κάποιο «προμελετημένο σχέδιο», αλλά να τα αντιλαμβανόμαστε απλώς σαν «τάσεις που αναπτύσσονται μέσα στις εξελισσόμενες κοινωνίες». Φυσική η δήλωση του: εάν έλεγε κάτι διαφορετικό δεν θα μπορούσε να σταθεί μέσα στον πανεπιστημιακό χώρο, ντόπιο και διεθνή.

 

Έτσι τους μαθαίνουν να σκέπτονται τα πεφωτισμένα συγγράμματα που λαμβάνουν από την εσπερία. Βέβαια ακόμη πιο λυπηρό είναι το γεγονός, ότι αυτές τις απόψεις δεν τις υποστηρίζουν μόνον για να διατηρούν ένα καλό »ακαδημαϊκό όνομα», αλλά τις πιστεύουν κιόλας.
Στα διάφορα »επιστημονικά έργα» τους, παρουσιάζουν τα ιστορικά γεγονότα ως απλώς να «συμβαίνουν», ή το ένα γεγονός το αιτιολογούν ως απόρροια του προηγούμενου: Η Γαλλική επανάσταση απόρροια της ανόδου της αστικής τάξης, ο ναζισμός απόρροια της δημοκρατίας της Βαϊμάρης, η πολιτισμική επανάσταση του ’60 απόρροια της μαζικής δημοκρατίας, και πάει λέγοντας…

 

 

Πίσω από αυτή την νοοτροπία κρύβεται ένα βασικό δόγμα του σύγχρονου ακαδημαϊσμού : «Δεν υπάρχει συνομωσία που καθορίζει την ροή της ιστορίας». Αυτό το δόγμα εδραιώθηκε για έναν βασικό λόγο: Αν δεχθούμε την συνομωσία, τότε, αναγκαστικά, θα τεθεί το ζήτημα  που ποτέ δεν πρέπει να συζητηθεί: ποιος οργανώνει την συνομωσία και σε τι αποσκοπεί.

 

 

Έτσι λοιπόν, η  αποβλάκωση τους φθάνει σε τέτοιο σημείο, που δεν είναι σε  θέση να δουν πράγματα που δεν είναι κρυμμένα, ούτε χρειάζεται ιδιαίτερη έρευνα για να τα διαπιστώσει κάποιος: για παράδειγμα, το γεγονός ότι μεγάλες  πολυεθνικές εταιρείες και τραπεζικοί κολοσσοί χρηματοδοτούν την προπαγάνδα υπέρ των γκέι. Μόνον τις ειδήσεις να παρακολουθούσαν, θα έφθανε για αντιληφθούν κάποια πράγματα.

 

 

Βέβαια, εδώ στην  Ελλάδα το έχουν παρακάνει από παλιά: Μόλις διάβαζαν τα βιβλία της Σχολής της Φρανκφούρτης, παπαγάλιζαν τα ίδια. Διάβαζαν τον Ντεριντά,  τον  Φουκώ, ή τον Λακάν, και παπαγάλιζαν καλυτέρα από τον παπαγάλο του Αμαζονίου.

 

 

Τώρα  παπαγαλίζουν την  «ομοφοβία», την «μετα-πατερική θεολογία», και άλλα παρόμοια. Όμως για να παπαγαλίσουν καλά, υπάρχει μία απαραίτητη προϋπόθεση: η ύλη προς παπαγαλισμό πρέπει να έχει όλες τις χρωματικές αποχρώσεις του ροζ(=όχι με τον σεξουαλικό συμβολισμό,  αλλά με τον φιλοσοφικό-ανθρωπολογικό): ροζ κοινωνιολογία, ροζ φιλοσοφία, ροζ ιστορία, ροζ πολιτική, ροζ θεολογία. Μόλις δουν άλλο χρώμα, μαύρο, πορφυρό, χρυσό, ασημένιο, κάτι παθαίνει το κέντρο του εγκέφαλου και η παπαγαλία  μπλοκάρεται.

 

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπήρξαν και υπάρχουν ακαδημαϊκοί εξαιρετικής ευφυΐας. Όμως η ικανότητα της ορθολογικής ανάλυσης  δεν επαρκεί για να γίνουν αντιληπτά κάποια πράγματα, αν δεν συνοδεύεται από ιδιαίτερες πνευματικές ευαισθησίες:  το  αισθητήριο  που  διαβλέπει  την ανορθολογική  διάσταση η οποία  συμμετέχει  στην  διαμόρφωση  της  πραγματικότητας.

 

 

Έτσι, άνθρωποι που ουδέποτε υπήρξαν ακαδημαϊκοί, κατάφεραν να αντιληφθούν και να αναλύσουν τις πραγματικές δυνάμεις που ευθύνονται για τις παρακμιακές εξελίξεις των κοινωνιών μας. Μπορείτε, για παράδειγμα, να απολαύσετε  την οξυδέρκεια και το βάθος του κειμένου επί του θέματος που έχουμε δημοσιεύσει στο Θεόδοτο, γραμμένο από τον Γάλλο διανοούμενο Rene Guenon. Μετά την ανάγνωση του, προσπαθήστε να  σκεφθείτε έναν σύγχρονο ακαδημαϊκό που να διατύπωσε ποτέ έναν τέτοιο λόγο. Εγώ δεν βρήκα κανένα.

http://theodotus.blogspot.gr

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΙΒΑΛΩΝ

Posted by Συντ. Ομάδα On Αύγουστος - 8 - 2014

elas01088http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2014/08/elas01088-300x200.jpg 300w" sizes="(max-width: 378px) 100vw, 378px" />Άρθρο του καθηγητή οικονομικών Λιότσιου Σ.Βασίλη

Κοινωνία αγράμματων και κανίβαλων. Κοινωνία της τηλεοπτικής τρομο-δημοκρατίας , του λιθοβολισμού και της επιλεκτικής δικαιοσύνης, με όρνεα έτοιμα να κατασπαράξουν οποιονδήποτε βρεθεί σε αδυναμία, μπας και ξεχάσουν τη δική τους ένδεια . Ό,τι και να είναι, όσο κάθαρμα και να αποδειχθεί, ΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ !!! ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΟΧΟΣ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΑΠΟΦΑΝΘΕΙ ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΑ (απόφαση εφετείου δηλαδή) ΤΟ ΑΡΜΟΔΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ. Μέχρι τότε ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΑΘΩΟΣ. ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ. Τι θα γίνει δηλαδή αν ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος αθωωθεί ; Από την άλλη, δεν επηρεάζεται η δικαιοσύνη, όταν στα ΜΜΕ έχει ήδη καταδικαστεί σε θάνατο από την σαρκοβόρα «κοινή γνώμη» και τους αυτόκλητους ηθικολόγους και κάθε αθώωση θα τους στρέψει κατά των δικαστών ;
Στη δημοκρατία όμως δεν έχει «ολίγον έγκυος», ή έχεις ή δεν έχεις. Ξεχάσανε τόσο γρήγορα τους ναρκομπάτσους του Βόλου (ανώτερους αξιωματικούς παρακαλώ), τους οποίους δεν είδαμε στο… υψόμετρο κανενός αστυνομικού τμήματος, για να «βοηθήσουμε» στη σύλληψη και άλλων μελών, και επιρρώνουν «ανεπαισθήτως» την μπατσοκρατία στη χώρα, νομίζοντας ότι δεν θα έρθει ποτέ η σειρά τους. Δίνοντας όμως τόση δύναμη και εξουσία σ΄αυτούς που ενσυνείδητα και εξόφθαλμα διάλεξαν το στρατόπεδο των εισβολέων δανειστών και υποδύονται – με μεγάλη επιτυχία – τους πραιτοριανούς των σαμαροβενιζέλων, δεν κατανοούν ότι σκάβουν το λάκκο των παιδιών τους , τα οποία θα βλέπουν σε λίγο στα κολαστήρια των μπάτσων, με τη διαφήμισή τους από πίσω, μπας και πείσουν ότι δουλεύουν για εμάς, ότι είναι με το λαό ; Αυτά συνέβαιναν και παλιότερα, όμως δεν τα βλέπαμε, δεν ήταν δουλειά μας να τα βλέπουμε και αφορούσαν τα αρμόδια όργανα. Τι άλλαξε λοιπόν σήμερα ; Καθώς είμαστε πιο… πολιτισμένοι, με μεγαλύτερη ευαισθησία στην προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των προσωπικών δεδομένων γιατί ρέπουμε προς τον κανιβαλισμό ; Μήπως γιατί είναι ένα ακόμα παράγωγο της κρίσης και της εσωστρέφειας που πρέπει να προωθηθεί ; Μήπως γιατί συμφέρει στους εισβολείς να στοχοποιούν τις χαμηλές και μεσαίες τάξεις για να δικαιολογούν τις διώξεις τους στη συνέχεια ; Όποιος δεν καταλαβαίνει τον κοινωνικό αυτοματισμό και τον αλληλοσπαραγμό των τάξεων και των επαγγελμάτων που προωθούν, όποιος δε βλέπει την παρακμή του πολιτισμού μας στο όνομα δήθεν της προστασίας μας, δεν είναι απλά ανιστόρητος ,δεν είναι απλά αδαής , αλλά συνυπεύθυνος και συνένοχος όσων βιώνουμε.
Η δημοκρατία και η ανθρωπιά δεν είναι εύκολη υπόθεση κύριοι. Απαιτεί «μεγάλους» , μεταρσιωμένους ανθρώπους με σθένος, στωικότητα και φιλαλληλία δεν είναι για ανθρωπάκια ,δεν αφορά ανθρωποειδή.
ΥΓ : » όταν οι μπάτσοι σκοτώσουν τα παιδιά σας, τότε θα βγείτε από τα κλουβιά σας».
Σύνθημα σε τοίχο.

Όταν η αριστερά αγκαλιάστηκε με την Νέα Τάξη

Posted by Συντ. Ομάδα On Αύγουστος - 7 - 2014

 untitled
‘κάθε άνθρωπος να έχει ένα ζευγάρι ηλεκτρονικές χειροπέδες’

Μέχρι την πτώση του ανατολικού μπλοκ τα πράγματα ήταν σχετικά ξεκάθαρα. Είχαμε από την μια την ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ, της «ναυαρχίδας» του διεθνούς καπιταλισμού και από την άλλη υποτίθεται την πλευρά της εργατικής τάξης, του προλεταριάτου που μάχονταν για τα δίκαια του ανθρώπου και τα εργατικές διεκδικήσεις.
 Από τα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα με την σταδιακή κατάρρευση του κομουνισμού, ακούσαμε για πρώτη φορά τον όρο, Νέα Τάξη Πραγμάτων, Νέα Εποχή, όροι που απαγγέλλονταν με την προοπτική της επιτέλους υλοποίησης της ευημερίας της ανθρωπότητας, της κατοχύρωσης των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», των «δημοκρατικών διαδικασιών», της «ανάπτυξης» και της «προόδου».
Δηλαδή το αμερικανικό μοντέλο σε όλο του το μεγαλείο. Όλα αυτά είχαν γοητέψει τον ανίδεο κόσμο στις πρώην κομουνιστικές χώρες. Εκείνο που κυριάρχησε τις πρώτες μέρες της κατάρρευσης ήταν ότι τα δυτικά σουπερ μάρκετ γέμισαν από ανθρώπους που σαν τους Ινδιάνους της εποχής της ανακάλυψης της Αμερικής, γνώριζαν επιτέλους τα αγαθά του καπιταλισμού.

 Το τείχος του Βερολίνου δεν έπεσε εξ’ αίτιας ιδεολογικών
 αιτιών, αλλά εξ’ αιτίας των καταναλωτικών αγαθών της δυτικής Ευρώπης. Τι κρίμα που οι άνθρωποι αυτοί, οι νέοι καταναλωτές, γρήγορα κατάλαβαν πως τα αγαθά αυτά έφερναν παράλληλα και την φτώχια, την ανεργία, την ιδιωτικοποίηση της υγείας και της παιδείας με αποτέλεσμα να πάψουν να έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε αυτά τα κοινωνικά αγαθά και τελικά την κυριαρχία μιας άγριας μασονοκίνητης μαφίας που δεν λογαριάζει τίποτα για την εξυπηρέτηση των εγκληματικών της συμφερόντων. Η εποχή του ξένιαστου διπολισμού έχει πεθάνει οριστικά.
Εκείνο όμως που συνεχίζονταν ακάθεκτα ήταν η πορεία εφαρμογής των αρχών της Νέας Τάξης, δηλαδή της άλωσης όχι μόνο των σωμάτων αλλά και των ανθρωπίνων ψυχών. Την πορεία αυτή εκείνοι που θα την στήριζαν στον μεγαλύτερο βαθμό, όσο και αυτό φαίνεται εξ αρχής παράδοξο, ήταν ακριβώς αυτοί που παρέμειναν στις παλιές ιδεοληψίες της αριστεράς και της προόδου.
Οι σοσιαλιστικός διεθνισμός παντρεύονταν με πανηγυρικό τρόπο με την Παγκοσμιοποίηση και πιο προχωρημένα, με τον θρησκευτικό οικουμενισμό και γίνονταν ένα από τα μεγαλύτερα όπλα στην  διαδικασία επιβολής της πιο στυγνής δικτατορίας σε όλη την ανθρωπότητα. Η Παγκοσμιοποίηση της Νέας Τάξης και ο σοσιαλιστικός διεθνισμός ταυτίζονταν απόλυτα στην υπηρεσία των σκοτεινών κέντρων που θέλουν κάθε άνθρωπος να έχει ένα ζευγάρι ηλεκτρονικές χειροπέδες για να τον ελέγχουν απόλυτα και να τον κατευθύνουν σύμφωνα πάντα με  τα συμφέροντα τους.
 Όλα τα συνθήματα, όλα τα σλόγκαν που είχαν κυριαρχήσει
 τις περασμένες δεκαετίες της ξένιαστης εποχής του διπολισμού, ξαναέρχονταν στην επικαιρότητα αυτή την φορά για να στηρίξουν μια στυγνή και απάνθρωπη Παγκοσμιοποίηση. Κάθε διαστροφή της ανθρώπινης φύσης που άλλοτε φάνταζε σαν μια παρά φύση εκτροπή, τώρα γίνονταν σημαία της απελευθέρωσης της… «αληθινής» φύσης.
 Οι δημοκρατικές διαδικασίες που ήταν ο στόχος των αριστερών κινημάτων, γίνονταν τώρα το θέατρο της επιβολής της Νέας Τάξης, καθώς η πλύση εγκεφάλου με ένα καλά στημένο σύστημα ΜΜΕ είχε καταργήσει προ πολλού την  εγκυρότητα αυτών των διαδικασιών.  Ακόμα και τα ανθρώπινα δικαιώματα γίνονταν το καλύτερο όργανο για να πολεμηθούν όσοι εμφανίζονταν αντίθετοι στις αρχές της Νέας Τάξης.
 Οι απανταχού αριστεροί συντάσσονταν με τους σκοτει
νούς ηγεμόνες της Παγκοσμιοποίησης για να υπερασπιστούν τις αρχές μιας Δημοκρατίας που είχε γίνει κουρελόχαρτο από τα ηλεκτρονικά συστήματα της Νέας Εποχής.
Έτσι η αριστερά που κάποτε ήταν η εμπροσθοφυλακή των  δημοκρατικών και εργατικών διεκδικήσεων, έρχονταν τώρα να αναλάβει ίσως τον πραγματικό της ρόλο για τον οποίο είχε δημιουργηθεί πριν από δυο αιώνες. Δηλαδή να εξυπηρετήσει την  επικράτηση της Νέας Τάξης, της Νέας Εποχής, όπου όλοι οι άνθρωποι θα είναι ευτυχισμένα ρομπότ που θα κινούνται με κάποια κουμπιά από τα κέντρα του Μεγάλου Αδελφού.
 Οι πάσης φύσεως αριστεροί και προοδευτικοί, θα ήταν
αυτοί που θα στήριζαν τα σχεδία της Νέας Τάξης για αλλοίωση και πολτοποίηση των δυτικών κοινωνιών με τα αλλεπάλληλα κύματα εισβολής  λαθρομεταναστών χάριν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, (Άλλωστε γιατί νομίζετε πως έγιναν οι αμερικανικές επεμβάσεις στην Σομαλία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ κ.α., σπέρνοντας την καταστροφή και εξαναγκάζοντας εκατοντάδες χιλιάδες απελπισμένους να κατευθυνθούν προς την Δύση και πρώτα και καλύτερα στην χώρα μας ;).
 Οι πάσης φύσεως αριστεροί θα ήταν αυτοί που θα στήριζαν κάθε εκδήλωση διαστροφής της ανθρώπινης φύσης, όπως οι παρελάσεις ομοφυλοφίλων, χάριν της… «προόδου». Οι πάσης φύσεως αριστεροί θα ήταν αυτοί που χάριν των σοσιαλιστικών τους τσιτάτων θα στήριζαν την άγρια καταπολέμηση όλων των θρησκευτικών αξιών για χάριν της «ελευθερίας» υποτίθεται των συνειδήσεων, βλέπε άγρια καταδίωξη του θρησκευτικού μας φρονήματος.
 Οι πάσης φύσεως αριστεροί θα ήταν αυτοί που θα στήριζαν την πλήρη κατάλυση των βασικών αρχών της οικογένειας, χάριν της «απελευθέρωσης» της ανθρώπινης προσωπικότητας, βλέπε της καταρράκωσης κάθε παραδοσιακής αξίας για να μην υπάρχει τίποτα πλέον που να κρατήσει τον άνθρωπο όρθιο στην λαίλαπα της Νέας Τάξης. Οι πάσης φύσεως αριστεροί και δημοκράτες, έγιναν τα καλύτερα πιόνια τις Νέας Τάξης και των σκοτεινών της κέντρων, συχνά μέσα από το θέατρο των ιδεοληπτικών τους ψευδαισθήσεων.
Όλων αυτών ο κεντρικός στόχος ήταν η παραδοσιακή Ορθοδοξία γιατί εδώ υπήρχε ακόμα κάποια σθεναρή αντίσταση. Αυτή θα έπρεπε να καταπολεμηθεί και από τα αριστερά και από τα δεξιά, (βλέπε Γιουγκοσλαβία,  Μέση Ανατολή και τώρα Ουκρανία). Τζιχαντιστές μουσουλμάνοι, Οικουμενιστές πάσης φύσεως, Μασόνοι, φιλελεύθεροι λιμπεραλιστές, «προοδευτικοί» κεντροαριστεροί, δημοκράτες ελευθερίων ηθών, ακόμα και κομουνιστές, όλοι μαζί στον μεγάλο πόλεμο κατά της παραδοσιακής Ορθοδοξίας. Το δυστύχημα ήταν ότι ακόμα και μέσα στους κόλπους της Ορθοδοξίας  βρεθήκαν πολλοί «εφιάλτες» που ταυτιστήκαν, είτε από άγνοια, ή ακόμα χειρότερα, από συνειδητή ιδιοτέλεια,  με την πλευρά αυτών που επιδιώκουν με κάθε μέσο την εξόντωση της χάριν της «προόδου», της «δημοκρατίας», των «ανθρωπινών δικαιωμάτων» και… πιο σωστά της Νέας Τάξης
Ζούμε το τέλος μιας μεγάλη φάσης της ανθρώπινης ιστορίας, όπου όλοι κρίνονται από τα έργα τους. Εμείς άραγε σε όλο αυτόν τον ορυμαγδό των γεγονότων  και, κυρίως στην μεγάλη κατρακύλα όλων των αξίων μας, που βρισκόμαστε ;
 http://ellinonea.blogspot.gr/

Πως «πολτοποιείται» by islam μια προδομένη χώρα

Posted by Συντ. Ομάδα On Αύγουστος - 7 - 2014

ΠΩΣ «ΠΟΛΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ» BY ISLAM ΜΙΑ ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ ΧΩΡΑ
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της Νέας Τάξης είναι το ανακάτωμα λαών και θρησκειών με συνέπεια τον καλύτερο έλεγχο τους υπό το πρόσχημα της θρησκευτικής «ελευθερίας» και της «αντιρατσιστικής» ιδεολογίας. Έτσι, διάφορες εθνοφυλετικές και θρησκευτικές ομάδες ανακατεύονται με γηγενείς κατοίκους νοθεύοντας την παραδοσιακή εθνοθρησκευτική τους υπόσταση, απομυθοποιώντας και τελικά εξαλείφοντας το παραδοσιακό ιστορικό τους υπόβαθρο. Παράλληλα η προώθηση «χρυσών» ιδεοληψιών περί ανθρωπίνων «δικαιωμάτων» και η ψήφιση «αντιρατσιστικών» νομοσχεδίων, εξουδετερώνουν κάθε πιθανότητα αντίδρασης σε όλη αυτή την εκστρατεία πολτοποίησης λαών και θρησκειών.
Οι αμερικανικές στρατιωτικές επεμβάσεις μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ στο Αφγανιστάν, Σομαλία, Ιράκ, και αλλού, είχαν σαν κύριο σκοπό όχι την τιμωρία των εξτρεμιστών ισλαμιστών, (άλλωστε made by USA), ή την υποταγή των χωρών αυτών στο αμερικανικό «άρμα», αλλά την δημιουργία χάους με συνέπεια εκατομμύρια μουσουλμάνων κατοίκων των χωρών αυτών να εξωθούνται προς την δύση.
Τα αλλεπάλληλα κύματα λαθρομεταναστών άρχισαν να εισβάλουν με κάθε μέσο στην Ευρώπη με πρώτο σταθμό και με καλύτερο υποδοχέα, με την συνδρομή και κάποιων εγχώριων μειοδοτικών κυβερνήσεων, την χώρα μας. Στη συνέχεια η μεγάλη άπατη της «αραβικής άνοιξης» συμπλήρωσε με τον καλύτερο τρόπο το πάζλ της επιχείρησης ισλαμικής προώθησης, πάλι με κύριο στόχο την χώρα μας που βρίσκεται ακριβώς στον είσοδο όλου αυτού του κόσμου που ασταμάτητα εισβάλει από τα ανατολικά και τα νότια προς τα δυτικά και βόρεια.
Έχουμε γράψει σε πολλά παλαιοτέρα άρθρα μας τον ρολό που παίζει η Τουρκία με την γνωστή τουρκική μαφία και με τις συνεργαζόμενες τουρκικές μυστικές υπηρεσίες στην μεγάλη αυτή και πολύ καλά οργανωμένη προώθηση μουσουλμάνων προς την Ελλάδα. Όμως στο μεγάλο αυτό «έργο» εκτός από τους Τούρκους σημαντικό ρόλο στην προώθηση και υλοποίηση του έπαιξαν και οι διάφορες μειοδοτικές, (αν όχι προδοτικές), ελληνικές κυβερνήσεις. Οι κυβερνήσεις αυτές, που μόνο ελληνόφρονες δεν ήταν, εκείνο που πρώτιστα υπηρετούσαν ήταν τα ξένα νεοταξικά σχέδια για την πολτοποίηση της χώρας. Θα θυμάστε εκείνο το περίφημο σλόγκαν της εποχής του κ. Σημίτη, που καλούσε τον Χασάν και τους μουσουλμάνους της ανατολής να έρθουν να εργαστούν στην Ελλάδα. «Λουκούμι» στα χέρια αδίστακτων επιχειρηματιών που αποκτούσαν φτηνά εργατικά χέρια ξεσχίζοντας τα βασικά εργατικά δικαιώματα των γηγενών. Η κατάσταση αυτή όμως έπρεπε να πλαισιωθεί και με το ανάλογο ιδεολογικό πλαίσιο για να κατοχυρωθεί και να γίνει αποδεκτή και αρεστή σε μεγάλο μέρος του ανύποπτου λαού. Έτσι αναπτύχτηκε από τις αρχές της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα και ενώ το κύμα του μουσουλμανικού εξτρεμισμού άρχισε να ακουμπά και την χώρα μας, τα «αντιρατσιστικά» ιδεολογικά ευρήματα και οι διάφορες «όμορφες» θεωρίες περί προάσπισης των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και άλλα συναφή. Όλα αυτά εξυπηρετούσαν με τον καλύτερο τρόπο την ριζική αλλοίωση της δομής του ελληνικού πληθυσμού και την αποχαύνωση του έτσι ώστε όταν αργότερα θα έρχονταν τα εθνοκτόνα μνημόνια το κακό θα είχε γίνει και θα ήταν ανίκανος να προβάλει ουσιαστική αντίδραση. Η ταυτότητα των Ορθόδοξων Ελλήνων θα είχε γίνει κουρελόχαρτο στον  βωμό της «δημοκρατίας» και της «προόδου» της αδίστακτης και δολοφονικής Νέας Τάξης με την ανοχή, αν όχι και συνδρομή, ακόμα και της εκκλησιαστικής του ηγεσίας.
Και πάλι εδώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε τον ρόλο της γειτονικής και «συμμαχικής» μας Τουρκίας. Από την δεκαετία του ενενήντα η μουσουλμανική παρουσία στην Ελλάδα, made by Turkey, άρχισε να επεκτείνεται εκτός από την δ. Θράκη και στα Δωδεκάνησα. Εκεί ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά μουσουλμανική μειονότητα που αναζητά την επανασύνδεση της με την «μητέρα πατρίδα», Τουρκία. Στη συνέχεια όμως αρχίζει η πραγματική επιχείρηση. Η ίδρυση μουσουλμανικών ενώσεων στην ελληνική πρωτεύουσα με την άμεση στήριξη της ομόδοξης Τουρκίας, ήταν η πρώτη μεγάλη πράξη στο «έργο». Σήμερα κανείς δεν μας λέει επίσημα πόσοι είναι πραγματικά οι μουσουλμάνοι στην χώρα μας, πόσο οργανωμένοι είναι και κυρίως, το πόσο επηρεάζονται από τις εξτρεμιστικές τζιχαντιστικές απόψεις, (με βασικό σπόνσορα την Τουρκία του Ερντογάν), που άρχισαν να εξαπλώνονται σαν χείμαρρος από τα ανατολικά προς τα δυτικά.  Η «πυριτιδαποθήκη» είχε οικοδομηθεί και ο ορθόδοξος ελληνισμός κάθονταν πλέον πάνω σε ένα εκρηκτικό έδαφος που ανά πάσα στιγμή, σαν πέμπτη φάλαγγα, μπορεί να ανάψει καίγοντας το ίδιο μας το σπίτι. Η Νέα Τάξη με την συνδρομή διαφόρων αφελών, ή σκόπιμα κινούμενων τουρκολαγνικά και ισλαμολαγνικά δημοσίων παραγόντων, (κλασικό παράδειγμα η κίνηση ίδρυσης τμήματος ισλαμικών σπουδών στην Θεσσαλονίκη, μια κίνηση όχι τυχαία και στην δεδομένη συγκυρία που αγνοεί με εγκληματικό τρόπο το πολιτικό υπόβαθρο αυτής της σημερινής κατάστασης ), είχε επιτύχει σε μεγάλο βαθμό το σχέδιο της. Η μειοδοσία είχε αποδώσει το έργο της.
Το θέμα είναι τεράστιο και μέσα σε λίγες γραμμές ίσως δεν είναι δυνατόν να δώσει κάνεις ολόκληρη την εικόνα. Το γεγονός όμως είναι πως διακόσια χρόνια μετά την αποτίναξη της αιματοβαμμένης οθωμανικής κατοχής και έναν αιώνα σχεδόν μετά την φρικτή γενοκτονία του ελληνισμού της Ανατολής, η χώρα μας βρίσκεται ξανά εμπρός στο μαύρο φάσμα του Ισλάμ, ενός Ισλάμ, που σήμερα είναι από τα πιο αδίστακτα και εγκληματικά όπως το βλέπουμε καθημερινά στις ίδιες τις μουσουλμανικές χώρες. Αν δεν αφυπνιστούμε και αν δεν σταματήσουμε τους αφελείς, (;;;), ή σκόπιμα κινούμενους  ισλαμολάγνους, τότε θα είναι πολύ αργά και αν η θρησκευτική ηγεσία δεν ξεσηκωθεί, τότε οι μιναρέδες και τα ουρλιαχτά των χοτζάδων θα γίνουν η φυσική κατάληξη μιας «αντιρατσιστικής» Ελλάδας ηλιθίων και χωρίς καμία ταυτότητα κατοίκων, που θα χειροκροτούν αυτοκτονικά το νέο μεγάλο τέμενος της Αθήνας!  «Οι τρούλοι των τζαμιών θα γίνουν οι ασπίδες μας και οι μιναρέδες οι λόγχες μας»!!! Τάδε έφη, Ταΐπ Ερντογάν!
Αλλοίμονο σου Ελλάδα!
Αφιερώνεται στους πολιτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες αυτής της χώρας.

χόρχε μπουκάι: αποδεσμεύσου για να ζήσεις

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιούλιος - 9 - 2014

Χόρχε Μπουκάι: Αποδεσμεύσου για να ΖήσειςΉταν μια φορά ένας ορειβάτης και επιχειρούσε μια πολύ δύσκολη αναρρίχηση σε ένα βουνό με έντονη χιονόπτωση. Πέρασε τη νύχτα μαζί με άλλους στο καταφύγιο. Το πρωί το χιόνι έχει σκεπάσει για τα καλά το βουνό, πράγμα που κάνει την αναρρίχηση ακόμη πιο δύσκολη. Δεν θέλει, όμως, να γυρίσει πίσω, κι έτσι, όπως μπορεί, με μεγάλη προσπάθεια και θάρρος, συνεχίζει την αναρρίχηση, συνεχίζει να σκαρφαλώνει στο απόκρημνο βουνό. Μέχρι που κάποια στιγμή, ίσως από κακό υπολογισμό, ίσως γιατί η κατάσταση ήταν πραγματικά δύσκολη, πάει να στερεώσει στον πάσσαλο το σχοινί ασφαλείας και του γλιστράει ο γάντζος. Ο ορειβάτης γκρεμίζεται… αρχίζει να κατρακυλάει στο βουνό χτυπώντας άγρια στα βράχια ενώ το χιόνι πέφτει πυκνό…
Από μπροστά του βλέπει να περνάει όλη του η ζωή. Κλείνει τα μάτια περιμένοντας το χειρότερο, και ξαφνικά, νιώθει στο πρόσωπο του ένα χτύπημα από σχοινί. Χωρίς καθόλου να σκεφτεί, πιάνεται από το σχοινί με μια ενστικτώδη κίνηση. Ποιος ξέρει… Το σχοινί αυτό μπορεί να έμεινε εκεί κρεμασμένο από κάποιον πάσσαλο… κι αν είναι έτσι, θα μπορέσει να τον κρατήσει και να σταματήσει την πτώση του.
Κοιτάζει προς τα πάνω, αλλά το μόνο που βλέπει είναι η χιονοθύελλα και το πυκνό χιόνι που πέφτει πάνω τον. Τα δευτερόλεπτα μοιάζουν αιώνες σ’ αυτό το κατρακύλισμα που γίνεται όλο και πιο γρήγορο και μοιάζει να μην τελειώνει… Ξαφνικά, το σχοινί τινάζεται και νιώθει αντίσταση. Ο ορειβάτης δεν βλέπει τίποτε, ξέρει όμως ότι προς το παρόν έχει σωθεί. Το χιόνι πέφτει ασταμάτητα, κι αυτός εκεί, δεμένος με το σχοινί, μέσα στο φοβερό κρύο, κρεμασμένος από ένα κομμάτι λινάρι, που τον κρατάει για να μην τσακιστεί πέφτοντας στη χαράδρα ανάμεσα στα βουνά.
Προσπαθεί να δει τι υπάρχει γύρω του, αλλά μάταια’ δεν ξεχωρίζει τίποτε. Φωνάζει δυο-τρεις φορές, αλλά καταλαβαίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να τον ακούσει κανείς. Η πιθανότητα να σωθεί είναι απειροελάχιστη. Και να δουν ότι λείπει, δεν θα μπορέσει κανείς ν’ ανέβει να ψάξει γι’ αυτόν πριν σταματήσει η χιονοθύελλα, αλλά και τότε ακόμη, πώς να ξέρουν ότι βρίσκεται κρεμασμένος στο γκρεμό;
Αντιλαμβάνεται πως αν δεν κάνει κάτι γρήγορα, αυτό θα είναι το τέλος του.
Όμως, τι να κάνει;
Θα μπορούσε ίσως να σκαρφαλώσει προς τα πάνω και να προσπαθήσει να φτάσει στο καταφύγιο, αμέσως όμως καταλαβαίνει πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Ξαφνικά… ακούει μια φωνή από μέσα τον που τον λέει «λύσου!» Μπορεί να είναι η φωνή του Θεού, ή η φωνή της εσωτερικής τον σοφίας, μπορεί όμως να είναι κάποιο κακό πνεύμα, ή παραίσθηση… ακούει πάντως τη φωνή να επιμένει «λύσου, λύσου!»
Σκέφτεται πως αν λυθεί αυτή τη στιγμή σίγουρα θα σκοτωθεί. Θα είναι ένας τρόπος για να τελειώσει το μαρτύριο του. Μπαίνει στον πειρασμό να επιλέξει το θάνατο για να σταματήσει να υποφέρει. Σαν απάντηση όμως στη φωνή δένεται ακόμη πιο σφιχτά. Και η φωνή επιμένει «λνσον!…
Μη βασανίζεσαι άλλο, δεν έχει νόημα τόσος πόνος… λνσον!» Εκείνος, όμως, δένεται ακόμη πιο σφιχτά, ενώ πολύ αποφασιστικά λέει μέσα τον πως καμία φωνή δεν πρόκειται να τον πείσει να αφήσει αυτό που χωρίς αμφιβολία του έχει σώσει τη ζωή. Η σύγκρουση αυτή συνεχίζεται για ώρες, ο ορειβάτης όμως εξακολουθεί να είναι δεμένος μ αυτό που νομίζει πως είναι η μοναδική του δυνατότητα για να σωθεί.
Ο μύθος λέει ότι την άλλη μέρα η ομάδα διάσωσης βρήκε τον ορειβάτη μισοπεθαμένο. Η ζωή τον κρεμόταν από μια κλωστή. Ακόμα λίγα λεπτά, και ο ορειβάτης θα είχε πεθάνει από το κρύο, παγωμένος, και, παραδόξως, δεμένος με το σχοινί του… σε απόσταση λιγότερο από ένα μέτρο από το έδαφος.
Λέω, λοιπόν, ότι, καμιά φορά, το να μην εγκαταλείπεις κάτι είναι θάνατος.
Κάποιες φορές, ζωή είναι να παρατάς αυτό που κάποτε σ’ έσωσε.
Να αφήνεις πίσω τα πράγματα που μαζί τους είσαι δεμένος σφιχτά, επειδή νομίζεις ότι αν τα κρατήσεις θα σε σώσουν από την κατάρρευση.
Όλοι έχουμε αυτήν την τάση να δενόμαστε σφιχτά με ιδέες, πρόσωπα και καταστάσεις. Δενόμαστε με ανθρώπους, με χώρους, με τόπους γνωστούς, γιατί είμαστε βέβαιοι πως αυτό είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να μας σώσει. Πιστεύουμε στο «γνώριμο κακό», όπως λέει ένα γνωστό γνωμικό.
Και παρόλο που από διαίσθηση καταλαβαίνουμε ότι το δέσιμο σημαίνει θάνατο, συνεχίζουμε να μένουμε αγκιστρωμένοι σ’ αυτό που πια δεν μας χρειάζεται, σ’ αυτό που δεν υπάρχει πια, τρέμοντας τις φανταστικές συνέπειες αν αποδεσμευτούμε.
 Χόρχε Μπουκάι – Ο Δρόμος των Δακρύων – Εκδόσεις OPERA

 

ΠΗΓΗ

http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Σε άκρως επικίνδυνη παγίδα έχει πέσει η ιρανική ηγεσία με τη φιλοαμερικανική στροφή της: έχει την αυταπάτη ότι η αμερικανική κυβέρνηση την έχει απόλυτη ανάγκη για να ελέγξει την κατάσταση στη Μέση Ανατολή! Μετατρέπει δηλαδή τη δική της υποχώρηση και την υποχώρηση ολόκληρης της ιρανικής κοινωνίας σε δήθεν αδήριτη ανάγκη του μέχρι τώρα εχθρού! Επιχειρεί έτσι την ιδεολογική συγκάλυψη της δικής της ήττας! Η ισλαμική ηγεσία του Ιράν δείχνει έτσι ότι δεν έχει πάρει κανένα μάθημα από τα παθήματα ηγετών κρατών της αραβικής κοινότητας. Πρώτα πρώτα δεν έχει καταλάβει το θεμελιώδες: Νομίζει ότι αυτή, η ισλαμική ηγεσία, θα διαχειριστεί την προσέγγιση με τις ΗΠΑ. Είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητα νυχτωμένη! Αν όντως υλοποιήσει στην πράξη την αρχή της συνεργασίας με τις ΗΠΑ, πολύ σύντομα οι ίδιοι οι Αμερικανοί θα πετάξουν με αμείλικτο τρόπο στα σκουπίδια της ιστορίας τούς αγιοταλάχ του Ιράν και θα τους αντικαταστήσουν με Ιρανούς αστούς πολιτικούς, οι οποίοι δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο από την ισλαμική εξουσία! Θα τους γδάρουν ζωντανούς τους αγιοταλάχ! Ετσι νόμιζε και ο Σαντάμ, όταν διέτασσε την επίθεση του Ιράκ εναντίον του Ιράν τον Σεπτέμβριο του 1980, ενάμιση μόλις χρόνο μετά την ισλαμική επανάσταση που είχε φέρει τον Χομεϊνί στην εξουσία. Εξυπηρετούσε τους Αμερικανούς που ήθελαν να ανατρέψουν το νέο ιρανικό καθεστώς. Οκτώ ολόκληρα χρόνια πολεμούσε ο Σαντάμ εναντίον του Ιράν, θυσιάζοντας πολλές εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες του για χάρη των Αμερικανών. Είχε την αυταπάτη ότι θα αμειβόταν για τις υπηρεσίες του.

Οταν, ενάμιση χρόνο μετά το τέλος ιρακινοϊρανικού πολέμου, τον Αύγουστο του 1990, ο Σαντάμ θεώρησε ότι είχε το πράσινο φως από τον Λευκό Οίκο να εισπράξει την ανταμοιβή του για τις υπηρεσίες που παρέσχε στις ΗΠΑ εισβάλλοντας στο Κουβέιτ, οι Αμερικανοί τον τσάκισαν κυριολεκτικά. Σκότωσαν πάνω από… 85.000 (!) Ιρακινούς στρατιώτες και έπιασαν αιχμαλώτους άλλες… 175.000 (!) Ιρακινούς στρατιώτες. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, στις 30 Δεκεμβρίου 2006, με εντολή των Αμερικανών οι Ιρακινοί που τον είχαν αντικαταστήσει στην εξουσία μετά τη στρατιωτική κατοχή του Ιράκ από τις ΗΠΑ, τον κρέμασαν.

Και ο Καντάφι τις ίδιες αυταπάτες είχε, όταν άρχιζε τα ανοίγματά τους προς τις ΗΠΑ, την Αγγλία και τους υπόλοιπους συμμάχους του. Αφού αρχικά τον αποκοίμισαν οι Αμερικανοί, στη συνέχεια οργάνωσαν εξέγερση εναντίον του. Μόλις δύο – τρία 24ωρα πριν την καταστείλει στρατιωτικά, επιτέθηκε εναντίον της Λιβύης το ίδιο το ΝΑΤΟ! Συνέτριψε τον στρατό του Καντάφι, διέλυσε εντελώς τη χώρα και τον ίδιο τον Καντάφι τον έσφαξαν κυριολεκτικά σαν το σκυλί στ’ αμπέλι οι κατσαπλιάδες μισθοφόροι των Αμερικανών.

Στη διαδικασία αυτή βρίσκεται και ο Μπασάρ αλ Ασαντ της Συρίας. Μέχρι και βασανιστήρια για χάρη των Αμερικανών (!) έκανε το συριακό καθεστώς μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 με την επίθεση εναντίον των δίδυμων Πύργων και του Πενταγώνου των ΗΠΑ. Υπέβαλαν σε ανελέητα μαρτύρια πραγματικά ή υποτιθέμενα μέλη της Αλ Κάιντα και ό,τι αποσπούσαν ως πληροφορίες από τους δυστυχείς που μεταφέρονταν στα νύχια του καθεστώτος Ασαντ, το μετέφεραν στους Αμερικανούς, που συχνά παρευρίσκονταν στις κτηνώδεις ανακρίσεις.

Ως… ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του, οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί οργάνωσαν εξέγερση εναντίον του με χρηματοδότες τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και άλλα εμιράτα του Κόλπου και χιλιάδες αερομεταφερόμενους μισθοφόρους «τζιχαντιστές» μέσω Τουρκίας. Εχουμε ισχυρότατες αμφιβολίες αν θα είχε κατορθώσει να νικήσει τους μισθοφόρους ο Ασαντ, αν δεν υπήρχε το μέχρι πρότινος αντιαμερικανικό ισλαμικό καθεστώς του Ιράν και η αμέριστη στρατιωτική και οικονομική, πέρα φυσικά από την πολιτική, βοήθεια που παρείχε η Τεχεράνη στη Δαμασκό.

Ζοφερό είναι το μέλλον του Ασαντ, αν όντως υλοποιηθεί η φιλοααμερικανική στροφή του Ιράν. Η υπόθεσή του δεν έχει τελειώσει. Δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι ο Μπασάρ αλ Ασαντ θα πεθάνει από γεράματα! Ενώ όμως η ιρανική ισλαμική ηγεσία έχει όλα αυτά τα παραδείγματα και μάλιστα τόσο πρόσφατα για το ποια τύχη περιμένει τους αντιαμερικανούς ηγέτες που κάποια στιγμή προσκυνούν τις ΗΠΑ, νομίζουν οι Ιρανοί ισλαμιστές ηγέτες ότι οι ίδιοι θα τη γλιτώσουν! Αν νομίζουν ότι δεν θα ισχύσει ο μέχρι στιγμής απαράβατος κανόνας της συμπεριφοράς των Αμερικανών γι’ αυτούς, αυταπατώνται. Πλανώνται πλάνην οικτράν, όπως θα διαπιστώσουν στη συνέχεια. Η υπεροψία είναι πολύ κακός σύμβουλος. Κάποτε μοιραίος…

http://www.ethnos.gr/

Παρά τις πολιτικές και ποινικές διώξεις εναντίον του κόμματος της ΧΑ και τη χλεύη των ψηφοφόρων του, εντούτοις το κόμμα αυτό αύξησε τη δύναμή του. Συγκεκριμένα, η ΧΑ αύξησε τη δύναμή της από τον Ιούνιο 2012 κατά 110.417 νέους ψηφοφόρους (από 426.025 σε 536.442). Όλοι αυτοί αποφάσισαν να πάνε κόντρα στις επίσημες διώξεις και στη χλεύη των ΜΜΕ και να συνταχθούν με τους διωκόμενους.
Ποιοι αλήθεια είναι αυτοί οι «μυστήριοι» ψηφοφόροι της ΧΑ που

συνεχώς αυξάνονται; Είναι φασίστες; Είναι ναζιστές; Είναι παραπλανημένοι ψηφοφόροι; Τι, τέλος πάντων είναι;

Ολόκληρο το καθεστώς και κυρίως τα καθεστωτικά ΜΜΕ, γνωρίζουν πολύ καλά τι είδους ψηφοφόροι είναι αυτοί. Γνωρίζουν ότι πολλοί από αυτούς είναι ένστολοι και ακόμα πιο πολλοί οργισμένοι με το πολιτικό σύστημα πολίτες. Ανάμεσά τους και μεγάλο ποσοστό μορφωμένων, αλλά και ευκατάστατων οικονομικά πολιτών. Επίτηδες όμως τα ΜΜΕ θέλουν να τους παρουσιάσουν διαφορετικά. Θέλουν να τους παρουσιάσουν κάτι σαν μιάσματα της ελληνικής κοινωνίας, σαν εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου και στην καλύτερη περίπτωση ως ναζιστές και φασίστες. Αυτό το κάνουν, αφενός για να αποθαρρύνουν αυτούς που ψήφισαν ΧΑ, αφετέρου κυρίως για να αποτρέψουν άλλους πολίτες από το ακολουθήσουν το ίδιο παράδειγμα, δηλαδή να ψηφίσουν ΧΑ. Παρόλα αυτά, αυτοί αντιθέτως αυξάνονται!!!
Όσοι όμως από εμάς ζούμε μέσα στην πραγματική κοινωνία και όχι κλεισμένοι στον εικονικό κόσμο που φτιάχνουν τα καθεστωτικά ΜΜΕ, γνωρίζουμε την αλήθεια. Γνωρίζουμε ότι οι ψηφοφόροι αυτοί είναι οι φίλοι μας, οι συγγενείς μας, οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργαζόμαστε, οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας  και μπορούμε να ξέρουμε ότι είναι απόλυτα συνειδητοποιημένοι για την επιλογή τους, καθώς και τι ακριβώς δηλώνουν ενσυνείδητα με την ψήφο τους. Επιλέγουν αυτό που (θεωρητικά τουλάχιστον) πονάει πιο πολύ το σύστημα. Αυτό που δηλώνουν, δεν είναι η αγάπη τους ή η πίστη τους στον κ. Μιχαλολιάκο, στον κ. Κασιδιάρη, στον κ. Παναγιώταρο, στον ναζισμό κ.λ.π. Αυτό που δηλώνουν ενσυνείδητα, είναι μια «μούντζα» προς το πολιτικό σύστημα και μια προσδοκία ή και προσπάθεια ανατροπής του με το μόνο «όπλο» που διαθέτουν, δηλαδή την ψήφο.
Αυτή είναι η αλήθεια και αυτή ακριβώς την αλήθεια κρύβει το υπό κατάρρευση σάπιο πολιτικό σύστημα. Αν και οι υπόλοιποι δεν καταλάβουμε αυτή την αλήθεια, πάντα θα βρισκόμαστε προς εκπλήξεως. Το φαινόμενο θα αντιμετωπιστεί μόνο με περισσότερη δημοκρατία. Μόνο με την κατάρρευση του υπάρχοντος ολιγαρχικού συστήματος και την αντικατάστασή του από ένα άλλο δημοκρατικό πολιτικό σύστημα.

Δυτική Μακεδονία:

2acb867b8ed498b44c82c6279bfae633_Lhttp://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2014/05/2acb867b8ed498b44c82c6279bfae633_L-300x200.jpg 300w" sizes="(max-width: 417px) 100vw, 417px" />Ο πρώτος γύρος των Περιφερειακών εκλογών ολοκληρώθηκε με την επικράτηση του συνδυασμού του Γιώργου Δακή με διαφορά 6,5 ποσοστιαίων μονάδων, που μεταφράζεται σε 13.000 ψήφους.

Πολλά γράφτηκαν, πολλά ακούστηκαν, πολλά σχολιάστηκαν…

3 σημεία που παρατηρήθηκαν:

1) Μια σειρά δημοσκοπήσεων, κρυφών που τελικά φανερώθηκαν, ως είθισται σε κρίσιμες εκλογικές μάχες, για λογαριασμό μη τοπικών εφημερίδων και ιστοσελίδων, που σε καμία απολύτως (δημοσκόπηση) δεν παρουσιαζόταν ο συνδυασμός Καρυπίδη στη δεύτερη θέση την οποία τελικά κατέλαβε. Μουμουλίδης και Ζεμπιλιάδου ήταν τα φαβορί για τη 2η θέση αυτών των δημοσκοπήσεων, πλην μιας (δημοσκόπησης), όπου και ακούστηκε το όνομα του Καρυπίδη. Το σίγουρο είναι πως όλο αυτό το παιχνίδι δημιούργησε κλίμα θετικό για κάποιους και αρνητικό για άλλους και αν μη τι άλλο επηρέασε.

2) Παρατηρήσαμε μια σφοδρή επίθεση εις βάρος του Θ. Καρυπίδη τις τελευταίες ημέρες πριν την 1η Κυριακή των εκλογών, πρώτα από τον συνδυασμό «ΕΛΠΙΔΑ» και συγκεκριμένα από την Γ. Ζεμπιλιάδου και στη συνέχεια (3 ημέρες πριν τις εκλογές) από την Νομαρχιακή Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ Κοζάνης.

Η μεν Γ. Ζεμπιλιάδου κατηγόρησε τον τηλεοπτικό σταθμό Flash (που τυχαίνει να ανήκει στη σύζυγο του Θ. Καρυπίδη), για «αποκλεισμό εκπροσώπου της από τηλεοπτικό Debate αντιπεριφερειαρχών»! Το ότι ο συγκεκριμένος εκπρόσωπος της Γ. Ζεμπιλιάδου δεν ήταν αντιπεριφερειάρχης προφανώς δεν παίζει κανέναν απολύτως ρόλο στους καταγγέλλοντες και στην άρνηση του σταθμού να τον δεχτεί στο panel! Η καταγγελία να σημειώσουμε πως απεστάλθηκε στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (Ε.Σ.Ρ.) και είχε την «ανάλογη» προβολή στα ΜΜΕ.

Η δε Νομαρχιακή Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ Κοζάνης, «ξεσήκωσε» δημοσιεύματα που αναφέρονταν στην υπόθεση ενός δανείου που έλαβε ο Θ. Καρυπίδης από τη Συνεταιριστική Τράπεζα Δυτικής Μακεδονίας, καθώς επίσης «κόπτονταν» και για τα «…κενά που υπάρχουν και για το οικονομικό παρελθόν του καναλάρχη Καρυπίδη». Τέλος αναρωτάται για το πως ο κόσμος μπορεί να εμπιστευτεί κάποιον που έχει τέτοιες «οικονομικές δεσμεύσεις και ανοίγματα»! Ανακοινώσεις – πυροτεχνήματα τις τελευταίας πραγματικά στιγμής άνευ ουσίας αλλά και ορθής λογικής. Σίγουρα πάντως περιλαμβάνουν αρκετή «πολιτική λογική».

3) Με το πέρας της καταμέτρησης των αποτελεσμάτων της 1ης Κυριακής των εκλογών, παρατηρήσαμε κάτι το οποίο δεν γράφτηκε αλλά και δεν ακούστηκε πουθενά:

Βλέπουμε τον συνδυασμό του Γ. Δεληγιάννη, ο οποίος ήταν υπό τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας στο Δήμο Κοζάνης να καταλαμβάνει σχεδόν 18%, που σημαίνει 7442 ψήφους.

Παρατηρώντας τη σταυροδοσία του συνδυασμού του Γ. Δακή στην Περιφέρεια, βλέπουμε πρωτοκλασσάτα ονόματα που ανήκουν στο χώρο της δεξιάς να βρίσκονται στις πρώτες θέσεις του ψηφοδελτίου του και να συγκεντρώνουν έναν σπουδαίο αριθμό ψήφων. Οι 3 πρώτοι συγκεντρώνουν πάνω από 4000 ψήφους ο καθένας και οι αμέσως 3 επόμενοι πάνω από 3000 ψήφους ο καθένας.

Εκ των πραγμάτων προκύπτει, πως σε καμία περίπτωση δεν στηρίχθηκε ο συνδυασμός του Γ. Δεληγιάννη όπως θα έπρεπε από τον ευρύτερο χώρο της Νέας Δημοκρατίας της Κοζάνης και φυσικά από τα στελέχη του κόμματος αλλά και από τα πρωτοκλασσάτα αυτά ονόματα. Τα παραπάνω νούμερα σίγουρα μαρτυρούν κάτι τέτοιο… Για ποιο λόγο συνέβει αυτό;

Τελικό συμπέρασμα για εμάς είναι ότι δυστυχώς στην πολιτική παίζονται χοντρά παιχνίδια, που δεν έχουν κατ’ανάγκη σχέση με το καλό του τόπου και των πολιτών.

Εν αναμονή της «Μάχης» της 2ης Κυριακής για την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, μιας και μόνο μάχη μπορεί να χαρακτηριστεί με τα μέσα τα οποία χρησιμοποιούνται.

http://www.kozanilife.gr/

Σοσιαλιστική Τάση του ΣΥΡΙΖΑ: Δέκα ερωτήσεις-προβληματισμοί για τα γεγονότα της Ξάνθης και τη Σαμπιχά

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 
Οι χειρισμοί γύρω από την υποψηφιότητα της Σουλεϊμάν Σαμπιχά (ΣΣ): α) έβλαψαν σημαντικά το κόμμα, β) ανέδειξαν βαθιές διαφορές στο εσωτερικό του σε ζητήματα κεντρικής σημασίας, όπως τα εθνικά και γ) με λιγότερη βεβαιότητα από τα παραπάνω, αλλά αρκετή ώστε να μας επιτρέπει την διατύπωση, υπέδειξαν μια μονομέρεια εις βάρος του ‘πατριωτικού’ υποσυνόλου του κόμματος και υπέρ του ‘διεθνιστικού’ ή ‘πολυπολιτισμικού’ μέρους του.
Αυτό φάνηκε με την απομάκρυνση της Ρομά υποψήφιας, με την ένταξη του Τουρκογενούς σ’ αυτό, καθώς και με την μη απομάκρυνση του Δ. Χριστόπουλου απ΄ αυτό. Όλα τα παραπάνω δυστυχώς έγιναν λίγο πολύ, πίσω από μισόκλειστα γραφεία, με συζητήσεις, συνεννοήσεις και αντιπαραθέσεις όχι επαρκώς ανοικτές , και αυτό σχεδόν αναγκαστικά, μιας και σε τελική ανάλυση ούτε πριν ούτε πολύ περισσότερο μετά την ενοποίηση του κόμματος, μπορέσαμε να συζητήσουμε έστω και κατ΄
ελάχιστο ζητήματα σαν τα παραπάνω που είναι γνωστό ότι μας διαιρούν. Το ότι τα
αποφύγαμε εν όψει των διαφορών μας και με πρόθεση την αποφυγή της ‘εσωστρέφειας’
και την ανάδειξη του κοινωνικού προβλήματος της χώρας, δυστυχώς αποδεικνύεται
πολιτική με κοντά ποδάρια ήδη από σήμερα, με γεγονότα όπως αυτά της ΣΣ, και
φοβούμαστε περισσότερο αύριο, με ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών. Να το πούμε εδώ
καθαρά, οι εσωτερικοί συσχετισμοί στο κόμμα, ιδίως σε διανοούμενα, ηγετικά κλιμάκια
στην Αθήνα, αλλ΄ όχι μόνο, παρουσιάζουν στα εθνικά θέματα(αλλά και σε συναφή θέματα
όπως το μεταναστευτικό κτλ.) απόκλιση συχνά και σημαντική σε σχέση με την μέση
αντίληψη των ψηφοφόρων του κόμματος, ήδη και του παλιού 4%, αλλά οπωσδήποτε του
νεότερου 23%, και σε κάθε περίπτωση ακόμα παραπάνω του μεγάλου μέρους του λαού, το
οποίο ελπίζουμε να προσελκύσουμε αν πρόκειται να αποτελέσουμε την ηγετική δύναμη
αλλαγής στην χώρα. Η απόκλιση αυτή δεν αντανακλά πιστεύουμε μια ηγεμονική υπεροχή
μας , η οποία σύντομα θα μεταφραστεί σε αποδοχή εκ μέρους της κοινωνίας των απόψεων
που εν πολλοίς κυριαρχούν στο εσωτερικό του κόμματος. Αυτό φαίνεται και από την
διαρκή αδυναμία δημόσιας και ανοικτής υποστήριξης τους. Η ελάχιστα αποτελεσματική
προσπάθεια από μέρους μας αποφυγής του θέματος στα διάφορα φόρα δημόσιας
διαβούλευσης, ανέδειξε αφενός μεν την έλλειψη αξιόλογων επεξεργασιών εκ μέρους μας,
αφετέρου την αδυναμία ή/και αποτυχία των επικρατουσών στο εσωτερικό του κόμματος
απόψεων, να σταθούν ισότιμα στο δημόσιο διάλογο. Και τούτο γιατί η επικρατούσα λογική
των στελεχών μας, στην συγκυρία της Θράκης, είναι το ‘στρίβειν δια του κοινωνικού
προβλήματος’ και πολύ λιγότερο (και ευτυχώς θα λέγαμε), η αντιπαράθεση πάνω στο
πνεύμα των κυρίαρχων εσωτερικά ιδεών. Στο κυρίως κείμενο κριτικάρουμε διεξοδικά τις
θέσεις που άτομα ή και οργανώσεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης , ο Δ. Χριστόπουλος, ο Ν.
Θεοδωρίδης κτλ. εκθέτουν, τις οποίες θεωρούμε και λανθασμένες επί της ουσίας τους,
αλλά και μεγάλα εμπόδια στην προοπτική και την τύχη του κοινού εγχειρήματος μας. Θα
πρέπει να γίνει καθαρό ότι στο σκεπτόμενο τμήμα του λαού μας, η στάση μας πέρασε στην
πιο ευνοϊκή για μας περίπτωση, ως μια καιροσκοπική προσπάθεια προσέλκυσης
μειονοτικών ψηφοφόρων και στην χειρότερη ως πάρα πολύ προβληματική. Δεν πείσαμε
βέβαια και πολλούς για την δημοκρατική μας ευαισθησία στο δικαίωμα της αυτοέκφρασης όταν εκδιώξαμε την ΣΣ, ως εκφράζουσα καθαρά μειοψηφικές θέσεις στην μειονότητα
(μερικοί χαρακτηρισμοί ήταν και πολύ βαρύτεροι, σε κάθε περίπτωση ατεκμηρίωτοι και στο
τέλος απαράδεκτοι, αν συνυπολογίσει κανείς ότι εμείς την προτείναμε, δεν
αυτοπροτάθηκε), ενώ εντάξαμε τον τουρκογενή. Αν ήταν το πλειοψηφικό κριτήριο να
επικρατεί με συνέπεια (και δεν υποστηρίζουμε αυτήν την θέση) δεν θα έπρεπε καν να
υπάρχει μουσουλμάνος υποψήφιος της μειονότητας, οποιοσδήποτε και αν ήταν ο
επιμέρους προσδιορισμός του. Αυτό που φαίνεται να έγινε ήταν μια προσπάθεια
δικαίωσης των επικρατουσών κατά το παρελθόν (αλλά ασυζήτητων στην μετά το 2009
συγκυρία) απόψεων στο εσωτερικό κόμματος και των εκφραστών τους και ήδη
πληρώνουμε τις συνέπειες. Καιρός είναι να σκεφτούμε σε βάθος και κριτικά την
παραδοσιακή στάση μας πάνω σ΄ αυτά τα θέματα, πριν προκύψουν πολύ λιγότερο
διαχειρίσιμα προβλήματα.

ΚΥΡΙΩΣ ΚΕΙΜΕΝΟ 
Πρώτον: Τι ακριβώς ήταν τελικά η υποψηφιότητα Σουλεϊμάν Σαμπιχά ; Μια καλή
υποψηφιότητα που απλά αντικαταστάθηκε από μια κάπως καλύτερη, όπως διατυπώθηκε
από ηγετικά στελέχη και που είχε ως ατυχές αποτέλεσμα να εισπράξουμε μια σχεδόν
καθολική αποδοκιμασία σε πανεθνικό επίπεδο; Mια «ίσως όχι αρκετά ψαγμένη» σύμφωνα
με τον εκπρόσωπο τύπου μας; Και συνεπώς η νέα μας επιλογή είναι « πιο κατάλληλη γι’
αυτό που θέλαμε να σηματοδοτήσουμε» πάλι κατ’ αυτόν; Ή μήπως η παρακάτω θέση του
ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης μας εκφράζει καλύτερα «Η υποψηφιότητα της Σουλεϊμάν Σαμπιχά για τις
ευρωεκλογές με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν τόσο αθώα και κυρίως μια ‘καλή
υποψηφιότητα’ από τη μειονότητα, όπως εσκεμμένα συνεχίζει να παρουσιάζεται από τα
καθεστωτικά ΜΜΕ», και «Η τοπική οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης γνωρίζει τον πραγματικό
ρόλο και τις σκοπιμότητες που υπηρετεί μια υποψηφιότητα, όπως αυτή της κ. Σουλεϊμάν
Σαμπιχά και γνωρίζει όλα αυτά τα χρόνια στη Θράκη και ειδικότερα στην Ξάνθη, τις
δραστηριότητές της» και τέλος «Ο ρόλος της είναι γνωστός όλα αυτά τα χρόνια (συνεργασία
με τον μεγαλοεργολάβο Εμφιετζόγλου και Δίκτυο 21, μαύρες χρηματοδοτήσεις του ΥΠΕΞ,
‘πολιτικό σουλάτσο’ σε ΔΗΜΑΡ, ΑΝΕΛ, ΠΑΣΟΚ, επαφές με Αμερικανό πρόξενο,
‘διαχειρίστρια’ προγραμμάτων επιμόρφωσης ρομά κτλ.» Γιατί αν μεν ισχύουν τα λεχθέντα
από ηγετικούς κύκλους, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι πηγαίνοντας για μια έστω καλύτερη
υποψηφιότητα, σημειώσαμε όχι ένα αυτογκόλ κατά την προσφυή έκφραση του Δ.
Παπαδημούλη, αλλά δύο και τρία. Αν πάλι ισχύουν τα λεχθέντα από τον ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης και
πολλούς άλλους, τότε έχουμε ένα βασικό πρόβλημα : ποιοι πρότειναν και επέβαλαν στο
κόμμα μια όχι αθώα και κακή υποψηφιότητα, με ύποπτο και σκοτεινό παρελθόν και ρόλο;
Πρόκειται για απλά λάθος τους, ή κάτι σκοτεινότερο κρύβεται εκεί; Και τι γίνεται σε αυτήν
την περίπτωση μ’ αυτούς; Ή πάλι αν δεν ισχύουν τα λεχθέντα από τον ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης και
άλλους, μήπως αντίθετα υπάρχει πρόβλημα ολικό και ριζικό με αυτήν την οργάνωση (και
όχι μόνο)και θα πρέπει να επανεξετάσουμε την θέση μας απέναντι της, αποδοκιμάζοντας
αντί να προβάλουμε τις θέσεις του(των);

Δεύτερον: Είναι όντως απαξιωτική κατηγορία το «’πολιτικό σουλάτσο’ σε ΔΗΜΑΡ, ΑΝΕΛ,
ΠΑΣΟΚ, επαφές με Αμερικανό πρόξενο, ‘διαχειρίστρια’ προγραμμάτων επιμόρφωσης ρομά
κτλ» που απευθύνει ο ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης στην ΣΣ; Τι ακριβώς από αυτά δεν ήταν-είναι, ή δεν κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, υποθέτουμε για το καλό της χώρας; Μήπως δεν συστεγάζονταν με την
ΔΗΜΑΡ επί δεκαετίες, μέχρι πολύ πρόσφατα; Μήπως με τους ΑΝΕΛ δεν εκτιμάται πιθανή
έστω και αναγκαστική συνεργασία μαζί τους; Ή μήπως και η πιθανότητα συνεργασίας
μετεκλογικά με την ΔΗΜΑΡ, αν η ανάγκη το φέρει, έχει αποκλειστεί; Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν
έχει φτάσει εκεί που έφτασε ( 27%) από το ‘πολιτικό σουλάτσο’ του ελληνικού λαού από το
ΠΑΣΟΚ προς αυτόν, από ανθρώπους που αυτοχαρακτηρίζονταν ως ΠΑΣΟΚ μέχρι πολύ
πρόσφατα και για δεκαετίες; Μήπως ο Α. Τσίπρας, αλλά και αρκετοί άλλοι στα ηγετικά μας
κλιμάκια, δεν έχει πραγματοποιήσει επαφές με αμερικανούς παράγοντες και μάλιστα σε
πολύ ψιλότερο επίπεδο από το προξενικό, χωρίς να το κρύψει ή απολογηθεί γι΄ αυτό;
Μήπως μια σειρά από μέλη μας ιδίως πανεπιστημιακούς, και ο ίδιος, ο βασικός διώκτης
της ΣΣ Δ. Χριστόπουλος, αποστρέφονται τα πολυποίκιλης(συχνά κοινοτικής και πάντως όχι
υποχρεωτικά σε κάθε περίπτωση ύποπτης) προέλευσης προγράμματα επιμόρφωσης; Με
μια εξαιρετικά πρόχειρη αναζήτηση στο διαδίκτυο, μπορεί πολύ εύκολα να βρει κανείς ότι
τo ΚΕΜΟ (Κέντρο Έρευνας Μειονοτικών Ομάδων) , το ίδρυμα στο οποίο ενεργά δρα από
ηγετικές θέσεις εδώ και δεκαετίες ο Δ. Χριστόπουλος, πήρε χρηματοδότηση από το ίδρυμα
Λάτση, το ίδρυμα Σόρος, από το ΥΠΕΞ επί Γιωργάκη Παπανδρέου (τουλάχιστον), από την ΕΕ
κτλ. κτλ. Αν επομένως αποτελεί κατηγορία η εκμετάλλευση των ευκαιριών που τα διάφορα
προγράμματα προσφέρουν για να μορφωθούν κάπως τα τσιγγανόπουλα της περιοχής
Δροσερού Ξάνθης, που στο κάτω κάτω δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, δεν αποτελεί πολύ
μεγαλύτερη η χρηματοδότηση από όχι υποχρεωτικά καλόφημα ιδρύματα, συχνά δε τα ίδια
σαν αυτά που αναφέραμε μόλις, από το ΚΕΜΟ του Δ. Χριστόπουλου; Πως και ο κατά τα
άλλα τόσο παρατηρητικός ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης, απέτυχε να ανιχνεύσει τα παραπάνω και να
ζητήσει επομένως εξίσου με την αποπομπή της ΣΣ, και την αντίστοιχη για τον Δ.
Χριστόπουλο; Αληθεύει ή όχι ότι αποτέλεσμα (μεταξύ άλλων, δεν είμαστε δυστυχώς
επαρκείς γνώστες των πραγμάτων της περιοχής ) αυτής και πιθανά και άλλων ενεργειών της
ΣΣ, οι μαθητές Ρομά στο Δροσερό Ξάνθης από 160 έφτασαν στους 800; Πως ορισμένα
τσιγγανόπουλα μπόρεσαν να πάρουν απολυτήρια λυκείου (αντλούμε τις παραπάνω
πληροφορίες από τον τύπο); Είναι κάτι από όλα αυτά τα παραπάνω μειωτικό, ντροπιαστικό
για μια εκπρόσωπο μιας «μειονότητα μέσα στην μειονότητα», για μια εκπρόσωπο που
προσπαθεί να βελτιώσει την δραματική κατάσταση της κοινότητας της, ακόμα και αν
χρησιμοποιεί κονδύλια από το ΥΠΕΞ ή τον Εμφιετζόγλου;

Τρίτον: Ίσως βέβαια πάλι ειπωθεί πως αν και τα παραπάνω δύσκολα μπορεί να
χαρακτηριστούν μειωτικά για την ΣΣ, η επαφή της και μόνο με τον Εμφιετζόγλου και το
Δίκτυο 21 είναι όντως πρόβλημα. Δεν μπορούμε να προσφέρουμε κάτι ιδιαίτερο στην
συζήτηση, αν δηλ. είναι σωστό αυτό που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης για την ΣΣ, ότι πρόκειται για
μια ακροδεξιά και εθνικιστική κατά βάση Ρομά, ή αυτό που ίδια δηλώνει: «Δεν απαντώ στα
περί Ακροδεξιάς. Τα λένε όσοι δεν με γνωρίζουν. Με πληγώνει γιατί δεν είχα ποτέ μου
σχέση με αυτόν τον πολιτικό χώρο, αλλά δεν θα απαντήσω». Απλά να πούμε ότι η όλη
παρουσία της και η τσιγγάνικη προέλευση της, που περίπου αυτόματα την καθιστά άμεσο
στόχο της ακροδεξιάς, δύσκολα μας προδιαθέτει για ακροδεξιά απόκλιση. Επιπλέον στον
ήδη επί 5ήμερο καταιγιστικό δημόσιο διάλογο, δεν καταγράφηκε ούτε ένα επιχείρημα
υποστήριξης της θέσης περί ακροδεξιάς ταυτότητας της ΣΣ! Αλλά ας υποβάλλουμε το
ρητορικό μας ερώτημα προς τον ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης και όχι μόνο: τα ακροδεξιά και εθνικιστικά
ερωτήματα για την παρουσία της ΣΣ έχουν γίνει αντικείμενο προσεκτικής καταγραφής εκ
μέρους του και καλώς εφόσον αληθεύουν. Πως και δεν έτυχαν ανάλογης προσεκτικής καταγραφής από το περισκόπιο του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ, οι επαφές του παρ΄ ολίγον υποψήφιου
περιφερειακού συμβούλου του ΣΥΡΙΖΑ Α. Κουρτ, πρώην εκπροσώπου της Τουρκικής
Ένωσης Ξάνθης, με τον Τούρκο Πρόεδρο των ακροδεξιών και εθνικιστών Γκρίζων Λύκων
Μπαρτσελί; Πως ακόμα δεν κατέγραψαν τις ευχές του για καλή επιτυχία στο αντίπαλο με
το κόμμα μας, μειονοτικό κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας, στο οποίο κατά το Ποντίκι
εντάχθηκε εδώ και δυό τρεις μέρες (ουσιαστικά υποθέτουμε επρόκειτο περί κρυφού
μέλους του σε διατεταγμένη ‘εισοδιστική’ υπηρεσία ως περιφερειακός σύμβουλος); Το
κόμμα αυτό κινείται προφανώς (τουλάχιστον) σε αγαστή συνεργασία με το τουρκικό
προξενείο και ο Κουρτ του εύχεται κατά το Έθνος (και δεν διαψεύστηκε ) «είναι απόλυτη η
πίστη του πως η τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης θα περάσει με επιτυχία αυτές τις
εξετάσεις». Και μάλιστα ακόμα παραπάνω, πως μια οργάνωση όπως αυτή του ΣΥΡΙΖΑ
Ξάνθης, που έχει την ικανότητα να ανιχνεύει «μαύρες χρηματοδοτήσεις του ΥΠΕΞ» για την
ΣΣ, απέτυχε ακόμα και να παρατηρήσει φωτογραφίες στα Facebook και στα Twitter για τον
Α. Κουρτ, καθώς και τις εξίσου μη κρυμμένες πηγές χρηματοδότησης των ινστιτούτων του
Δ. Χριστόπολου; Και ακόμα από όλους τους δημοτικούς περιφερειακούς κτλ. υποψήφιους
συμβούλους της μειονότητας, αλλά και γενικότερα τωρινούς ή αλλοτινούς παράγοντες της,
πόσους άραγε έχει καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης να καταγράψει και να εκθέσει δημοσίως ως
πιθανά συνδεδεμένους-υποκινούμενους ή /και χρηματοδοτούμενους από τον Τουρκικό
παράγοντα; Πως και πριν την απομάκρυνση Κουρτ, ούτε μια φωτό Τουρκογενών
υποψηφίων ή εν ενεργεία πολιτικών όλων των κομμάτων, με συχνά ακροδεξιούς ( αλλά και
άλλους Τούρκους πολιτικούς) όπως ο Γκρίζος Λύκος Μπαχτσελί, που θα αποκάλυπταν
επομένως τις σχέσεις των Τουρκογενών στελεχών με το ας πούμε Τουρκικό δίκτυο 21, δεν
είχε ανιχνευθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης στα δικά μας και πολύ περισσότερο στα αντίπαλα
ψηφοδέλτια, ενώ αμέσως μετά τον Κουρτ βρέθηκαν ένα σωρό; Να υποθέσουμε ότι
υπήρχαν στα συρτάρια της οργάνωσης, αλλά δεν θεωρούνταν ψόγος; Ενώ τα (αναπόδεικτα)
ανάλογα για την ΣΣ σαφώς ήταν; Πώς είναι δυνατό επομένως να μας προβληματίζουν οι
επαφές της ΣΣ με τον ελληνικό εθνικισμό (εφόσον φυσικά ισχύουν), αλλά να μας αφήνουν
παγερά αδιάφορους αντίστοιχες επαφές πολλών άλλων με τον Τουρκικό και να ενεργούμε
κατόπιν εορτής στην περίπτωση Α. Κουρτ, μόλις βγάλουν άλλοι τα ‘άπλυτα’ μας στην φόρα,
οπότε αναγκαζόμαστε να βγάζουμε και εμείς τα δικά τους; Μήπως οι ίσες αποστάσεις
μεταξύ των δύο εθνικισμών, ακόμα και αν μπορεί να θεωρηθεί ικανοποιητική πολιτική, δεν
είναι τελικά και τόσο ίσες για τον ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης (τουλάχιστον), λόγω του ιδεοληπτικού
αντιεθνικισμού του; Αν όλα τα παραπάνω δεν ισχύουν και κάπου εμείς έχουμε πέσει
θύματα παραπληροφόρησης, ή/και σφαλερής αντίληψης, κάτι που το ελπίζουμε και το
ευχόμαστε, αλλά δυστυχώς δεν το πιστεύουμε, μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης, αλλ΄ όχι μόνο,
πρέπει να προχωρήσει σε μια πραγματικά δραστική μετατροπή του επικοινωνιακού του
προφίλ και όχι μόνο, μιας και με το παρόν προκαλεί σειρά εύλογων ερωτημάτων για τα
πιστεύω και τις δράσεις του, ακόμα και σε καλοπροαίρετους και όχι εχθρικούς
παρατηρητές;

Τέταρτον: Έχουμε κάποιο πρόβλημα με μια πολιτική που προσπαθεί να διασπάσει τις τρεις
μουσουλμανικές κοινότητες της Θράκης, όταν μάλιστα αυτό επιδιώκεται να γίνει μέσα από
την αναβάθμιση και του υλικού και του πολιτισμικού τους πλούτου και όχι μέσα από
κατατρεγμούς, αποκλεισμούς κτλ; Μας ενοχλεί αν ονομάζουμε τους Πομάκους Πομάκους,
τους Τούρκους Τούρκους (ή καλύτερα τους Τουρκογενείς Τουρκογενείς) και τους
Τσιγγάνους Τσιγγάνους, Ρομά ή όπως αλλιώς θέλουν, ή αν μερικοί απ΄ αυτούς, λίγοι ή πολλοί αδιάφορο, επιθυμούν να αυτοχαρακτηρίζονται με κάποιο από τα παραπάνω
ονόματα; Μήπως άραγε αυτά είναι επινόηση -εφεύρεση του ελληνικού εθνικισμού;
Έχουμε άραγε δει ποτέ τους Τσιγγάνους να ταυτίζονται οπουδήποτε με μια άλλη εθνότητα,
όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, ώστε να μην αντιλαμβανόμαστε ότι δεν
ταυτίζονται με τους Τούρκους; Και αν κάπου έκλειναν στο παρελθόν προς την τουρκική
πλευρά, δεν αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό έγινε από μια έξυπνη πολιτική καρότου από
πλευράς των Τούρκων και μαστιγίου ηλιθίως εκ μέρους των Ελλήνων, που μπορεί και
πρέπει έστω και δύσκολα να αντιστραφεί και όχι να θεωρηθεί παγίως δεδομένη, όπως
υποθέτει ο Δ. Χριστόπουλος; Και αν τα παραπάνω ισχύουν, τότε αποδεχόμαστε το
«συμπαγές Τουρκικό πράγμα» για την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης που
υποστηρίζει ο υποψήφιος ευρωβουλευτής μας Δ. Χριστόπουλος; Αν πάλι όχι τι κάνουμε για
να αποδοκιμάσουμε ως «ίσως όχι αρκετά ψαγμένες», αν όχι και ανάστροφα εθνικιστικές
τέτοιες απόψεις; Και αν καλέσαμε τον Α. Κουρτ να παραιτηθεί και αποπέμψαμε την ΣΣ ,
μήπως κάτι ανάλογο πρέπει να επιδιώξουμε και για τον Δ. Χριστόπουλο, ώστε να
διατηρήσουμε και τις όποιες ισορροπίες; Μας καλύπτει επομένως η θέση που ανοικτά
διατυπώθηκε από τον Δ. Χριστόπουλο, αλλά ουσιαστικά υιοθετήθηκε από το κόμμα, ότι η
υποψηφιότητα ΣΣ διασπά την μειονότητα, μιας και αντιτίθενται σε αυτήν η μεγάλη
πλειοψηφία της και προφανώς και το Τουρκικό προξενείο, και γι’ αυτό απορρίφθηκε;

Πέμπτον: Αν είναι αλήθεια ότι «Η ομόφωνη καταδίκη της Ελλάδας από το Δικαστήριο του
Στρασβούργου στην υπόθεση των μειονοτικών σωματείων της Θράκης ήταν αναμενόμενη:
με τις πρόσφατες αποφάσεις του, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απλώς επιβεβαίωσε την πάγια
νομολογία του ότι, στη δημοκρατία, το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι δεν μπορεί να
περιορισθεί παρά μόνον όταν διαπράττεται αξιόποινη πράξη. Και τέτοια προφανώς δεν
είναι η χρήση του επιθέτου «τουρκικός» ή «τουρκική» στην επωνυμία των συλλόγων που
έχουν από χρόνια συστήσει ή ιδρύουν τώρα οι Θρακιώτες μειονοτικοί.», όπως αναφέρεται
στο site της ‘Εταιρίας Προστασίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου’ στην οποία ηγετική
θέση κατέχει ο Δ. Χριστόπουλος, τότε πως και δεν στέκεται δύο φορές κοντά στην
«μειονότητα μέσα στην μειονότητα», ή έστω στην μειονότητα μέσα στην μειονότητα μέσα
στην μειονότητα, αν, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, η ΣΣ δεν εκφράζει πλειοψηφικά ούτε καν
τους τσιγγάνους του Δροσερού ή της Θράκης; Δεν είναι αυτός ένας αταλάντευτος
,διαπρύσιος υποστηρικτής του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού «αν δεν προκύπτει
αξιόποινη πράξη»; Και μήπως ενοχλείται ο υποψήφιος ευρωβουλευτής, αν το ‘περίφημο’
«συμπαγές Τουρκικό πράγμα», τελικά δεν είναι και τόσο συμπαγές; Αν κάποιοι, έστω και
ελάχιστοι, δεν επιθυμούν να συμπεριληφθούν σ΄ αυτό; Στέκεται δίπλα τους στην
προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού τους, ή τους καταγγέλλει συμφωνώντας με τον Ν.
Θεοδωρίδη που σε email του που διακινεί εγκωμιαστικά το κείμενο του Δ. Χριστόπουλου,
συμφωνώντας με την Οργάνωση Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ, παραθέτει και τους παρακάτω
χαρακτηρισμούς «άθλια Σαμπιχά (φερέφωνο του αντιτουρκισμού στην περιοχή, και 
ΕΓΚΑΘΕΤΗ του ακροδεξιού ΚΥΠατζή επιχειρηματία Εμφιετζόγλου)»; Ακόμα αν πράγματι
αληθεύει αυτό που γράφει ο ίδιος ο Δ. Χριστόπουλος «Το ότι στη μειονότητα της Θράκης
υπάρχουν τρεις εθνοτικές ομάδες είναι ιστορικά δεδομένο, και έτσι δεν χρειάζεται να
επιμείνω ούτε σε αυτό. Τέλος, το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού των ανθρώπων είναι
απαραβίαστο ό,τι και λέει αυτός που αυτοπροσδιορίζεται. Διότι αν είμαστε υπέρ του
δικαιώματος του αυτοπροσδιορισμού κάποιου επειδή μας αρέσει ότι δηλώνει Τσιγγάνος,
ενώ παραβιάζουμε το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού αυτού που λέει ότι είναι Τούρκος, κάποιο λάκκο έχει η φάβα» τότε γιατί δεν υποστηρίζει την ΣΣ με όλη την ψυχή του, έστω και 
αν είναι μόνη, αλλά αντίθετα αποτέλεσε τον πολιορκητικό κριό αυτών που επιδίωξαν και 
πέτυχαν την εκδίωξη της; Αν πάλι όπως λέει ο ίδιος «ότι το ελληνικό κράτος, για πολλά
χρόνια, ακολουθούσε μια ενιαία πολιτική διακρίσεων σε βάρος όλων των μουσουλμάνων,
εδραιώνοντας, βέβαια, την «τουρκοποίησή» τους», τι τον ενοχλεί αν το ελληνικό κράτος ή 
εν προκειμένω εδώ, ο ΣΥΡΙΖΑ, με την υποψηφιότητα της ΣΣ, ακολουθεί τον ακριβώς 
αντίθετο δρόμο, δηλαδή πολιτική μη διακρίσεων, προτείνοντας άλλοτε μεν μια τουρκογενή, 
άλλοτε μια πομάκικη ή τσιγγάνικη υποψηφιότητα εδώ ή εκεί, σε περιφερειακό, εθνικό ή 
ευρωπαϊκό επίπεδο, μη επομένως καταπνίγοντας, αλλά ενισχύοντας επιμέρους 
πολιτισμικές ταυτότητες;
Γιατί ανέχεται τον τουρκογενή και τουρκόφιλο Αχμέτ Κουρτ, ή τον Ουμίτ Μεστάν, ή τον Χουσείν Ζεϊμπέκ, αλλά και τόσους άλλους τουρκογενείς στις οργανώσεις και τα ψηφοδέλτια του κόμματος και ξεσπά με την πρώτη υποψηφιότητα Ρομά αντίθετης άποψης; Αν απαιτείται από την ΣΣ αποκήρυξη του ελληνικού εθνικισμού, τόσο με διακήρυξη όσο και με πράξεις, που είναι οι αντίστοιχες αξιώσεις και προς τους τουρκογενείς; Δεν αντιλαμβανόμαστε τους κινδύνους που η θέση αυτή προκαλεί; Αν η
τουρκοποίηση είναι επιτέλους προϊόν κακής πολιτικής του ελληνικού κράτους, γιατί δεν θα
έπρεπε να υποστηρίζουμε να διορθώσει τα λάθη του αποτουρκοποιώντας το «πράγμα»,
επιμένοντας μόνο στο να μην μεροληπτεί υπέρ ή κατά καμιάς από τις τρεις κοινότητες και
όχι να ενοχλούμαστε από την προσπάθεια έκφρασης της μιας απ’ αυτές, όσο μειοψηφική
και αν μας φαίνεται (ΣΣ); Γιατί, ενώ θεωρεί την τουρκοποίηση όχι φυσική αλλά εσφαλμένο
προϊόν κατασκευής του ελληνικού εθνικισμού, αρνείται ρητά την δυνατότητα
αποτουρκοποίησης της, ως ορθό προϊόν του ελληνικού αντεθνικισμού; Γιατί επομένως
κάτι που κατασκευάστηκε κοινωνικά δεν μπορεί να αποδομηθεί αναλόγως; Δεν προκαλεί
εύλογα απορίες μια τέτοια στάση; Ακόμα στο τέλος τέλος, η θέση του Δ. Χριστόπουλου σε
θέματα όπως τα αναφερόμενα σε «Μακεδονική μειονότητα», οι απόψεις του σχετικά με τα
γεγονότα γύρω από την Γιουγκοσλαβία (πόλεμος εθνοτήτων, βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ κτλ.)
ή πάλι σήμερα σχετικά με την Ουκρανική κρίση, απηχούν σε πανελλήνια κλίμακα κάτι
παραπάνω από τις απόψεις της ΣΣ στην μουσουλμανική κοινότητα; Πόσο π.χ. πλειοψηφική
στην χώρα είναι η άποψη του για τα γεγονότα της Ουκρανίας «Ακούω στην Ελλάδα να
λέγεται κατά κόρον ότι «μπροστά σ’ αυτούς, καλύτερα ο Πούτιν» – και μου δημιουργεί
τρόμο η ιδέα της ανάδειξης του πιο φανατικού και δολοφονικού κρατικού αυταρχισμού
στην Ευρώπη σε σωτήρα των γειτόνων του το 2014».Πόσοι αλήθεια στην Ελλάδ,α αριστεροί
και δεξιοί, διαβάζουν υπό αυτό το πρίσμα τα γεγονότα της Ουκρανίας; Πόσοι Έλληνες
συμφωνούν με τον Δ. Χριστόπουλο ότι «Ταυτόχρονα, ο κάθε εχέφρων άνθρωπος δεν
μπορεί να μην εξεγείρεται με τον τρόπο με τον οποίο η ΕΕ και οι ΗΠΑ λειτούργησαν στην
Ουκρανία. Πώς με τυχοδιωκτικό και αγοραίο τρόπο ενίσχυσαν την αντιπολίτευση,
γνωρίζοντας τους πολιτικούς προσανατολισμούς μείζονος κομματιού της. Πώς πορεύτηκαν
με εξαιρετική ανευθυνότητα και εγκληματική αμέλεια ενώπιον του ορατού ενδεχομένου της
ρωσικής επέμβασης, οδηγώντας ή αφήνοντας ακόμη μία φορά την Ευρώπη στο αδιέξοδο.»
Πόσοι για να το πούμε απλά από μας θεωρούν τους Ρώσους ως τους πιο δολοφονικούς και
φανατικούς; Άραγε τι ακριβώς κάνουν οι Γάλλοι στην μισή Αφρική, οι Άγγλοι και Αμερικάνοι
σε Ιράκ, Λιβύη, Αφγανιστάν, Υεμένη και δεν ξέρουμε σε πόσες ακόμα χώρες; Πόσοι από μας
τους Έλληνες, ιδίως τους αριστερούς, θεωρούμε εν σχέσει με τα ουκρανικά τους
Ευρωπαίους και Αμερικανούς (!) ως απλούς τυχοδιώκτες (όχι δηλ. πως έχουν
συγκροτημένη ιμπεριαλιστική γραμμή περικύκλωσης αρχικά και εξώθηση της σε υποτέλεια ακόμα και διάλυσης στην συνέχεια της Ρωσίας); Ή πάλι αγοραίους (τι είναι αυτό;). Ή ίσως
τους αποδίδουμε ως κατηγορία ότι δεν πρόσεξαν τον μέγιστο κίνδυνο της Ρωσικής
επέμβασης και όχι ότι υποκίνησαν και κατεύθυναν τα γεγονότα στην Ουκρανία; Ή τέλος
πόσοι τους κατηγορούμε ότι φέρθηκαν ανεύθυνα και αμελώς; Τι ακριβώς αμέλησαν;
Αντίθετα επιδίωξαν τους σκοπούς τους με μεγάλη επιμέλεια, ξοδεύοντας δις δολάρια,
στήνοντας πολιτικούς, οργανώσεις και καταστάσεις ακόμα και κάνοντας τα στραβά μάτια
(για να μην πούμε και τίποτα χειρότερο) σε δολοφονικές προβοκάτσιες. Πόσοι επομένως
από μας διαβάζουν τα αντιπαρατιθέμενα μέρη στην Ουκρανία ως από την μια δολοφόνους
και φανατικούς και από την άλλη τυχοδιώκτες, αγοραίους, ανεύθυνους και επιπόλαιους;
(ούτε κακοί μαθητές να ήταν). Όπως και παλιότερα με την Σερβία και το Κόσσοβο, το σχέδιο
Ανάν κτλ. είναι σαφής αν και γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης, η φιλοδυτική κλίση
αυτού του μέρους της ΄πολυπολιτισμικής’ ή ‘αριστεράς των δικαιωμάτων’, που εδώ
εκφράζεται από τον Δ. Χριστόπουλο, τελεία και παύλα. Να υποθέσουμε ότι το ποσοστό
συμφωνίας με την ΣΣ στην μουσουλμανική μειονότητα των τσιγγάνων, είναι μάλλον
καλύτερο από το αντίστοιχο του Δ. Χριστόπουλου στην χώρα, ή θα πέφταμε λίγο έξω; Και
αν ναι, τότε, εφόσον κρίθηκε επιβεβλημένη η απόσυρση της ΣΣ ως εκφράζουσα εξαιρετικά
μειοψηφική θέση στην μειονότητα (τα περί ελληνικού εθνικισμού τα παρερχόμαστε ως
ανάξια σχολιασμού) και μη επομένως εκλογικά ωφέλιμη, μήπως ανάλογης τύχης πρέπει να
τύχει και η υποψηφιότητα του Δ. Χριστόπουλου; Ή πάλι αν ως αριστερό κόμμα δεν
επιθυμούμε τέτοιους αποκλεισμούς, δεν μας πολυαπασχολούν τα εκλογικά μας ποσοστά
και κυρίως μας ενδιαφέρουν οι σωστοί συμβολισμοί με συμπερίληψη οσοδήποτε
μειοψηφικών, αλλά αποδεκτών ή έστω ανεκτών, από εμάς απόψεων , τότε γιατί τους
πραγματοποιούμε εις βάρος της ΣΣ; Γιατί δεν ανακαλούμε την απόρριψη της, επιτρέποντας
άλλωστε και την παρουσία και του άλλου τουρκικής προελεύσεως υποψηφίου
ευρωβουλευτή, ώστε να εκφράσουμε όσο πιο πλατειά γίνεται τον πλουραλισμό μας; Αυτή
δεν είναι μια θέση πιο ευαίσθητη απέναντι στις μειονοτικές ομάδες από την άποψη
Θεοδωρίδη, Χριστόπουλου, ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης κτλ., αν σε τελική ανάλυση αυτός είναι ο σκοπός
μας; Αν πάλι είναι η επικέντρωση στο κοινωνικό πρόβλημα, στο αντιμνημονιακό μέτωπο,
και αυτό σήμερα περνά μέσα και από την μεγιστοποίηση της εκλογικής μας επιρροής,
νομίζει η ηγεσία του κόμματος, αλλά και οι παραπάνω σύντροφοι, ότι με τις ενέργειες τους
πρόσθεσαν κάτι, ή μάλλον αφαίρεσαν πολλά με την συγκεκριμένη στάση τους;

Έκτον: Αντιλαμβάνονται άραγε οι σύντροφοι, αλλά και αρκετοί παραπάνω από αυτούς,
ότι η μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης διαπνέεται στον ένα ή στον άλλο
βαθμό από εθνικά αισθήματα; Μπορεί αυτά να ξεκινούν από μια αμυντική πατριωτική
διάθεση χωρίς επιθετικές εχθρότητες απέναντι σε άλλα έθνη, από μια αίσθηση ρεαλισμού
ως προς τις διεθνικές πραγματικότητες, να προχωρούν σε πλατειά διαδεδομένα πατριωτικά
-εθνικά αισθήματα αγάπης για την χώρα ακόμα και περηφάνιας γι΄ αυτήν, και δυστυχώς
σήμερα και ντροπής για την κατάντια της (κάτι που πιθανά δεν αποτελεί παρά το
ανεστραμμένο είδωλο της περηφάνιας), και να καταλήγουν σε υπαρκτά αν και μειοψηφικά
οπωσδήποτε, εθνικιστικά- σοβινιστικά, ακόμα και ακραία ρατσιστικά αισθήματα. Σε κάθε
περίπτωση όμως, αντιλαμβάνονται οι παραπάνω σύντροφοι ότι η πλατειά ελληνική
πλειοψηφία έχει- διαπνέεται από εθνικά αισθήματα; Αντιλαμβανόμαστε επομένως ότι, δεν
προκαλεί καλό στην απαιτούμενη αυτή την στιγμή ευρύτερη δυνατή ενότητα για την
απελευθέρωση της χώρας μας από την οικονομική και μόνο ελπίζουμε (αλλά δυστυχώς
φοβόμαστε ότι θα προχωρήσει και παραπέρα) κατοχή της χώρας, η πρόκληση των εθνικών αντανακλαστικών και αισθημάτων της ευρύτατης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, για να
ικανοποιηθούν ιδεασμοί ορισμένων, πιθανότατα αγνών ιδεολόγων, που όμως δυστυχώς
πάσχουν από εθνικό δαλτονισμό;

Έβδομον: Αντιλαμβάνονται οι παραπάνω σύντροφοί και όσοι παραπάνω απ΄ αυτούς
συμπαρατάχθηκαν μαζί τους, ότι στις παρούσες διεθνείς σχέσεις και στο προβλεπτό μέλλον
θα υπάρχουν (δυστυχώς λέμε εμείς, αλλά θα υπάρχουν) εθνικές διαφορές- δίκαια-
συμφέροντα-προβλήματα-διεκδικήσεις, ακόμα και πόλεμοι; Και πως βλέπουν την Τουρκία
στο παραπάνω πλαίσιο; Ή νομίζουν ότι ξαφνικά περάσαμε σε ένα άλλο κόσμο διεθνικής
αλληλεγγύης; Και αν αντιλαμβάνονται την βαριά παρουσία των διεθνών σχέσεων,
προτιμούν ένα « συμπαγές τουρκικό πράγμα» στα βόρεια και ανατολικά της χώρας μας
κατά την διατύπωση του Δ. Χριστόπουλου, ή μια χαλαρή θρησκευτική κοινότητα
αποτελούμενη από τρεις διακριτές δομές; Αν μάλιστα αυτή η τρισυπόστατη δομή
επιδιωχθεί να αναπτυχθεί με τρόπο περιεκτικό για όλους, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς
καταπίεση κτλ. με προσπάθειες αφενός μεν έκφρασης της πολιτισμικής ιδιαιτερότητας του
καθενός, αλλά και ενοποίησης στα πλαίσια του ελληνικού κράτους, μέσα από την καλή
εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας π.χ., κάτι που θα τους προσδώσει και μεγαλύτερες
επαγγελματικές κτλ. ευκαιρίες , που υπάρχει το πρόβλημα; Δεν αντιλαμβάνονται όλοι
αυτοί, ότι μια προσπάθεια αυτού του τύπου, ενώ δεν προκαλεί τα αισθήματα κανενός
(εκτός του τουρκικού σωβινισμού), διευκολύνει και το ελληνικό κράτος να διαχειρισθεί
καλύτερα τα προβλήματα με το τουρκικό κράτος; Δεν αντιλαμβάνονται ότι ίσως η διάσπαση
του «συμπαγούς τουρκικού πράγματος» , είναι επ΄ ωφελεία και των δύο λαών, γιατί δεν
δημιουργεί ή τουλάχιστον περιορίζει τις ορέξεις του τουρκικού κράτους, επομένως και τους
κινδύνους πολέμου, μέσω εκμετάλλευση του «συμπαγούς τουρκικού πράγματος»; Ή ίσως
θεωρούν το ελληνικό εθνικισμό ως ύποπτο επιθετικότητας κατά της Τουρκίας; Ή μήπως
πάλι θεωρούν ότι το τουρκικό κράτος είναι αμέτοχο τέτοιων επιθετικών ενεργειών; Μήπως
το θεωρούν μια Δανία της Μικράς Ασίας; Μήπως τότε να απευθυνθούν στον διάσημο
Αμερικανό δημοσιογράφο Σ. Χερς που πρόσφατα αποκάλυψε τον ρόλο του στην χημική
προβοκάτσια κατά της Συρίας, με στόχο την πολεμική εμπλοκή του ίδιου του τουρκικού
κράτους (και όχι μόνο), για να δουν τι είναι ικανό να κάνει; Γιατί επομένως δεν ακούμε να 
καταγγέλλεται επαρκώς ο ρόλος του τουρκικού προξενείου στην Θράκη και ευρύτερα του 
τουρκικού κράτους, τουλάχιστον στον ίδιο βαθμό που καταγγέλλεται το ελληνικό ΥΠΕΞ, η 
ΚΥΠ, οι ακροδεξιοί έλληνες πολιτικοί και επιχειρηματίες; Δεν αντιλαμβάνονται οι
παραπάνω πόσο συχνά τα τελευταία χρόνια τα μειονοτικά ζητήματα έχουν χρησιμοποιηθεί
παγκόσμια για την διάσπαση μη φιλικών χωρών, για την δημιουργία κρίσεων που μέσω του
μηχανισμού του διαίρει και βασίλευε, οι δυτικοί ιμπεριαλιστικοί κύκλοι σταθεροποιούν την
κυριαρχία τους σε Βαλκάνια, Ανατολική Ευρώπη, Μέση Ανατολή κτλ.;

Όγδοον: Αν είναι σαφές ότι ο τελικός στόχος κάθε σοσιαλιστικού ή /και κομμουνιστικού
κόμματος που σέβεται την ιδεολογία του, είναι ένας κόσμος χωρίς τάξεις και έθνη, όπως
τουλάχιστον τις/τα γνωρίσαμε ιστορικά με την ανταγωνιστική και συχνά ανοικτά πολεμική
σχέση μεταξύ τους, δεν είναι εξίσου σαφές ότι αυτό μπορεί να προκύψει μόνο σε βάθος
χρόνου, ως αποτέλεσμα ενός μακρού επιτυχούς αγώνα και όχι αύριο το πρωί; Αν στα
κοινωνικά –ταξικά ζητήματα , αυτό έχει γίνει εύκολα αποδεκτό στο εσωτερικό του
κόμματος και κανείς δεν ζητά την αντικατάσταση του καπιταλισμού με τον σοσιαλισμό και
την αταξική κοινωνία την επομένη της νίκης μας, αλλά επιδιώκεται να βρεθεί ένα εξαιρετικά μακρύ και κακοτράχαλο μονοπάτι που θα μας οδηγήσει στους στόχους μας, γιατί υπάρχει αυτή η αδυναμία κατανόησης από πολλούς στο κόμμα για την ανάγκη να βρεθεί το ανάλογο μονοπάτι στα εθνικά; Ή μήπως νομίζουν ορισμένοι ότι η υποστήριξη κάθε αντιπάλου του ελληνικού εθνικισμού, σκοπιανής, αλβανικής, τούρκικης, αγγλικής αμερικανικής κτλ. αφετηρίας, ανεξάρτητα των συγκεκριμένων απόψεων του, απλά και μόνο για να εναντιωθούμε στον ελληνικό εθνικισμό όπως τον αντιλαμβανόμαστε, αποτελεί δίκαιη και ευφυή πολιτική, είναι όντως αυτό το μακρύ και κοπιαστικό μονοπάτι προς τους στόχους μας;
Αν ναι, και έτσι φοβούμαστε ότι συμβαίνει, πρέπει να τους προειδοποιήσουμε από σήμερα ότι μας περιμένουν πολλές δυσάρεστες εκπλήξεις στον δρόμο μας. Το να κάνεις τις επιθυμίες σου πραγματικότητες, ιδίως μάλιστα αν αυτά τα δύο μεγέθη αποκλίνουν εντυπωσιακά, δεν αποτέλεσε παρά διαχρονικά βέβαιη οδό προς την καταστροφή. Ας ερωτηθεί επ΄ αυτού και ο τελευταίος σοβιετικός ηγέτης, όταν στην δική του και μόνο σκέψη εξάλειψε τις αντιπαλότητες με την Δύση, εξαλείφοντας κάποιες κοινωνικές ρίζες της αντιπαλότητας μέσω προσχώρησης στο αντίπαλο σύστημα, με αποτέλεσμα σήμερα ο Πούτιν να αντιμετωπίζει τα Νατοϊκά στρατεύματα στα πόδια του.

Ένατον: Μια μικρή ακόμα απορία: δικαιολογείται άραγε από την άποψη έστω της τυπικής
ευγένειας η στάση που δείξαμε προς ανθρώπους που εμείς στο κάτω κάτω επιλέξαμε να
προτείνουμε όπως ο Καρυπίδης και η ΣΣ; Αν δεν μας αρέσουν ή δεν μας καλύπτουν 
ιδεολογικά είναι ποτέ δυνατό, ενώ πρώτα εμείς τους προσκαλούμε, στην συνέχεια να τους 
αποπέμπουμε, χωρίς αυτοί στο μεταξύ να έχουν ενεργήσει κατά κανένα τρόπο εις βάρος 
μας, με ένα σωρό χαρακτηρισμούς, που στο όριο μπορεί να παρουσιάζουν και νομικό 
ενδιαφέρον (π.χ. συκοφαντική δυσφήμηση); Είναι ποτέ δυνατή αυτή η συμπεριφορά; Αν
δεν μας αρέσουν, δεν είναι τουλάχιστον συμφεροντολογικά (για να μείνουμε εκεί) ορθό, να
τους αποπέμψουμε με μια συγγνώμη και όχι καθυβρίζοντας τους, όπως στην περίπτωση
της ΣΣ, η οποία προς τιμή της μέχρις εδώ, δεν έχει σηκώσει το γάντι που της πετάξαμε,
παρά μόνο με τον πιο αξιοπρεπή τρόπο; Είναι τόσο πολύ δύσκολο να σκεφτούμε την
αποπομπή να συνοδεύεται μόνο από την έκφραση απόκλισης από τις δικές μας επιθυμίες
και πιστεύω και μια συγγνώμη, χωρίς τους ‘κοσμητικούς’ χαρακτηρισμούς που
απευθύναμε ;

Δέκατον: Και τέλος κάτι ακόμα: πως παίρνουμε τις αποφάσεις στο κόμμα μας; Σεβόμαστε τις
τοπικές απόψεις και δεν αντιπαρατιθέμεθα μ’ αυτές ακόμα και αν δεν μας καλύπτουν
αρκετά ή το αντίθετο; Ερχόμαστε σε κόντρα με τις τοπικές οργανώσεις της Δυτικής
Μακεδονίας, καταργούμε τις αποφάσεις τους και εφαρμόζουμε αποφάσεις των κεντρικών
οργάνων για τον Καρυπίδη, διακινδυνεύοντας μάλιστα να μας αποκαλέσουν και τσιράκια
ξένων, Αμερικανών, Εβραίων, κτλ. (Τράγκας κτλ.), ή το αντίθετο όπως έγινε με τις
οργανώσεις της Πελοποννήσου και την υποψηφιότητα Βουδούρη , διακινδυνεύοντας να
μας χαρακτηρίσουν συχνά οι ίδιοι, ενδοτικούς έναντι του μνημονίου, των Γερμανών, νέο
ΠΑΣΟΚ κτλ.; Ή πάλι καταργώντας τις αποφάσεις συλλογικών οργάνων και εφαρμόζοντας –
σεβόμενοι τις απόψεις των τοπικών οργανώσεων όπως στην Θράκη, διακινδυνεύοντας τον
χαρακτηρισμό των φιλότουρκων (συχνά ξανά από τους ίδιους κύκλους); Δύσκολα 
μπορούμε να παρακολουθήσουμε αυτά τα ζιγκ –ζάγκ και αναστροφές. Αποτελούν όλα τα
παραπάνω υποδείγματα συνέπειας και λειτουργικής (όχι μόνο στα λόγια), εσωκομματικής
δημοκρατίας; Σε κάθε περίπτωση, απέχουμε ως κόμμα ελάχιστα από το να μας αποδοθούν
σειρά χαρακτηρισμών που εμείς εδώ δεν θέλουμε καν να προφέρουμε, αλλά που εύκολα
μπορούν να εννοηθούν με απλή επισκόπηση των παραπάνω κινήσεων.
Καιρός είναι επομένως να γίνει αντιληπτό σε μερίδα της βάσης αλλ’ ίσως και της ηγεσίας, ότι θέματα όπως τα παραπάνω δεν είναι για εσωκομματικά παιγνίδια, ούτε για άσκηση ιδεοληπτικών
κατασκευών. Ότι αφήνουν ακάλυπτο ένα συντριπτικά μεγάλο μέρος από αυτό το 22%, 23%
ή 25% του ελληνικού λαού που πρόσφατα στήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ , αλλά πιστεύουμε ακόμα
και ένα σημαντικό μέρος των παραδοσιακών οπαδών του. Ότι αποδυναμώνουν τον κοινό
στόχο να ανδρωθεί μια παράταξη σε εθνικό επίπεδο, ικανή να αντιπαρατεθεί με το σάπιο
κατεστημένο και τους διεθνείς προστάτες του και να αρχίζει να χαράσσει ένα διαφορετικό
δρόμο στην χώρα αλλά και στην Ευρώπη και παραπέρα. Δεν είναι προς όφελος του ΣΥΡΙΖΑ
η συνέχιση-διαιώνιση αυτών των καταστάσεων. Δεν είναι προς το συμφέρον του να αγνοεί
ότι δημιουργεί ένα σημαντικό κενό στα πλευρά του, που ας μην υπάρχει αμφιβολία πολλοί
θα προστρέξουν να το καλύψουν ασμένως. Και κάτι τελευταίο: πολλοί από εμάς που
πιστεύουμε -ασπάζονται στον ένα ή τον άλλο βαθμό τις παραπάνω απόψεις, επιδείξαμε
ψυχραιμία αποφεύγοντας να δημοσιοποιήσουμε τις ανοικτές και πολύ έντονες διαφωνίες
μας με όσα έγιναν. Δεν βγάλαμε δημόσιες ανακοινώσεις, δεν βγήκαμε στα κανάλια κτλ.
Όμως αρκετοί άλλοι, δεν έδειξαν και δεν δείχνουν την ανάλογη αυτοσυγκράτηση. Αφού
κατ΄ αρχάς δημιούργησαν το πρόβλημα, διαρκώς με άρθρα, δημόσιες εμφανίσεις σε
τηλεοράσεις κτλ. ανοικτά υποστηρίζουν τις θέσεις τους, επαίρονται για την επικράτηση των
ιδεών τους (δες π.χ. την τοποθέτηση Δ. Χριστόπουλου για την συμβολή του στην αποπομπή
ΣΣ, αλλά και γενικότερα για το ποιες είναι οι σωστές θέσεις περί αριστεράς και έθνους κτλ.)
και συντηρούν το πρόβλημα στην επικαιρότητα. Παρά την κρισιμότητα του θέματος και
παρά την κατά την γνώμη μας εντελώς λανθασμένη αντίληψη , αλλά και διαχείριση του
θέματος, πρέπει αυτή την στιγμή να πέσουν οι τόνοι για να επικεντρωθούμε στον
προεκλογικό αγώνα. Μετά τις εκλογές πρέπει να το αντιμετωπίσουμε άμεσα. Για να γίνει
όμως δυνατή η επικέντρωση στον προεκλογικό αγώνα, θα πρέπει και αυτοί που
προκάλεσαν και συντηρούν το πρόβλημα να αντιληφθούν ότι δεν ωφελούν το κόμμα, ότι
οι απόψεις τους που τόσο φωναχτά υποστηρίζουν, μιας και αντανακλούν την γνώμη ενός
μάλλον ελάχιστου ποσοστού του λαού μας, αφαιρούν και δεν προσθέτουν. Οι καιροί ου
μενετοί… για να έχουμε την πολυτέλεια να πυροβολούμε τα πόδια μας.

Έφη Κωτσάκη
Πηγή: Σοσιαλιστική Τάση / ΣΥΡΙΖΑ

Είπε Ελλην βουλευτής: «Εμείς οι Τούρκοι»

Posted by Συντ. Ομάδα On Απρίλιος - 26 - 2014

picture-1492Του Σάββα Καλεντερίδη
Στο άρθρο μας της προηγούμενης Κυριακής αναφερθήκαμε γενικώς στο θέμα της πορείας της Ε.Ε. και ειδικώς στον τρόπο με τον οποίο τα κόμματα έκαναν της επιλογές τους για την κατάρτιση των ψηφοδελτίων τους, σημειώνοντας μάλιστα ότι το θετικό βήμα της σταυροδοσίας, ακυρώνεται κατά κάποιο τρόπο από τον τρόπο επιλογής των υποψηφίων, που γίνεται από κλειστές ομάδες, οι οποίες, συνήθως, είναι εκτός τόπου και χρόνου ή κατά πώς λέει ο λαός μας, ζουν στον κόσμο τους.
Για να απονείμουμε τα του Καίσαρος των Καίσαρι, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον τηρήθηκαν τα προσχήματα, αφού τις υποψηφιότητες που αποφασίστηκαν και πάλι από μια στενή ομάδα ατόμων, που κατηγορούνται από τους ίδιους τους συντρόφους τους ότι δεν απέβαλαν ποτέ τα σταλινογενή τους χαρακτηριστικά, κλήθηκε να τις εγκρίνει η Κεντρική Επιτροπή. Επίσης, πρέπει να αναφέρουμε ότι κέρδισε τις εντυπώσεις και η κίνηση των Ανεξάρτητων Ελλήνων να ζητήσει βιογραφικά από όλους τους ενδιαφερομένους και να επιλέξει από αυτούς με κλήρωση τους δέκα από τους 42 υποψηφίους του ευρωψηφοδελτίου.
Αυτή η παρωδία της δημοκρατίας, που αποτελεί τον κεντρικό παράγοντα της κακοδαιμονίας της πατρίδας μας, απέκτησε τραγελαφικά χαρακτηριστικά στην περίπτωση εκείνου που τηρούσε έστω και τύποις τα προσχήματα.
Η πρώτη παρασπονδία με έντονα χαρακτηριστικά υποκρισίας, έγινε στην υπόθεση του Θεόδωρου Καρυπίδη, ο οποίος εκπαραθυρώθηκε από τη θέση του υποψηφίου περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας για μια ανάρτηση που αναμετέδωσε από τη σελίδα του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, η οποία έθιγε εβραϊκούς κύκλους και θεωρήθηκε αμάρτημα καθοσίωσης, αν και όλοι γνώριζαν ότι ο άνθρωπος δεν έχει απολύτως καμία σχέση με ρατσιστικούς ή αντισημιτικούς κύκλους. Τότε ο Γ.Γ. του κόμματος, κ. Βίτσας, μετά τις διαμαρτυρίες εβραϊκών οργανώσεων, πανικόβλητος μετέβη στην Κοζάνη, θέτοντας το θέμα σε ψηφοφορία. Τα μέλη του Περιφερειακού Συμβουλίου Δ. Μακεδονίας ψήφισαν εννέα υπέρ και τρία κατά της υποψηφιότητας. Παρά το 80%, η …ηγεσία έκοψε τον κ. Καρυπίδη!
Η δεύτερη παρασπονδία έγινε με τον ΠΑΣΟΚογενή κ. Βουδούρη. Στην περίπτωσή του, οι Νομαρχιακές Οργανώσεις αλλά και οι οργανώσει Νεολαίας της Πελοποννήσου του ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν εναντίον της υποψηφιότητας του άλλοτε εκλεκτού του Γιώργου Παπανδρέου. Παρ’ όλα αυτά, και πάλι η …ηγεσία έκανε του κεφαλιού της, αγνοώντας τη βούληση των πολλών και της βάσης.
Η τρίτη παρασπονδία είχε αντιπαράλληλη κατεύθυνση. Η υποψηφιότητα της Σαμπιχά Σουλεϊμάνογλου συζητήθηκε την το Σάββατο του Λαζάρου στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί ο Πομάκος βουλευτής Ξάνθης κ. Χουσεΐν Ζεϋμπέκ είπε εις επήκοον όλων: «Εμείς οι Τούρκοι δεν θέλουμε την Σαμπιχά». Παρά την εκφρασθείσα διαφωνία, η Κεντρική Επιτροπή ενέκρινε με συντριπτική πλειοψηφία την υποψηφιότητα της τισγγάνας ακτιβίστριας, η δράση της οποίας είχε ενοχλήσει το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και την ίδια την Άγκυρα.
Παρά την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής, επειδή τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στη Θράκη λύσσαξαν, απειλώντας με ομαδικές παραιτήσεις, αποφασίστηκε η μετάβαση του κ. Βίτσα στην Ξάνθη. Εκεί ο κ. Βίτσας έπεσε σε ρατσιστικό-κεμαλικό τοίχο ειδικής κατασκευής, και αντί να τον «γκρεμίσει», υποχώρησε! Τα αποτελέσματα γνωστά. Ένα κόμμα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει την Ελλάδα, υποχώρησε στις απειλές ενός βουλευτή και έβαλε στη θέση της Σαμπιχά τον …γραμματέα του βουλευτή!!!
Το χειρότερο ίσως από όλα, είναι ότι ο κ. Χριστόπουλος, για τον οποίο υπάρχει θέση στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και μετά την άκρως ρατσιστική δήλωσή του, που λέει ότι «οι διάφοροι μηχανισμοί ελαφρού και βαθέος κράτους βάλθηκαν να μας πουν ότι η μειονότητα δεν είναι ένα ενιαίο συμπαγές τούρκικο πράμα αλλά δύο και τρεις εθνοτικές ομάδες, «πομάκων, τσιγγάνων και τουρκογενών»», υιοθετώντας πλήρως τις θέσεις του τουρκικού κατεστημένου, που ξόδεψε δισεκατομμύρια δολάρια δεκαετίες τώρα για να τις εμπεδώσει, δεν ήθελε την Σαμπιχά στο ψηφοδέλτιο επειδή λέει ότι είναι Ρομά και χαλάει το συμπαγές της μειονότητας!

Φυσικά η κατάπτωση της πολιτικής δεν περιορίζεται μόνο στο ΣΥΡΙΖΑ. Το γεγονός ότι εντελώς ακατάλληλα και αμφιβόλου ηθικής παιδαρέλια έχουν την τύχη του κόμματος της ΝΔ στα χέρια τους, στοχεύοντας στα …κονδύλια του ΕΣΠΑ μέσω φίλων Περιφερειαρχών, που κατέρχονται στις εκλογές ερήμην του κόμματος, το γεγονός ότι βουλευτές, δημόσιοι υβριστές του πρωθυπουργού, είναι υπουργοί ή μπαινοβγαίνουν στο κόμμα, όπως επίσης το γεγονός ότι υπουργός συνεχίζει να βρίσκεται στη θέση του, παρότι παρέστη σε παρουσίαση μπερλουσκονικού τύπου συνδυασμού που κατέρχεται κόντρα σε υποψήφιο δήμαρχο που υποστηρίζεται από τη ΝΔ, τα λέει όλα.
δημοκρατία
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/

Δύσμοιρη Ελλάδα…

Posted by Συντ. Ομάδα On Απρίλιος - 5 - 2014

Του Σάββα Καλεντερίδη
«ΑΙΔΩΣ, ΑΡΓΕΙΟΙ…»
Με ζήλο στα σκολειά της προδοσίας
του σάπιου αιώνα σέπεται η γενιά!
Χαίρονται της σκλαβιάς την ξεγνοιασιά 
και τρέμουν του λαού την παρουσία.
Κι αν στα βουνά κράξ’ η τρομπέτα: «Ανάστα!»
θα τρέξουν τον οχτρό να διπλαρώσουν,
να ξαναδέσουν τη φτωχιά πατρίδα, 
κι όσοι απροσκύνητοι, όλους ντουφεκίδι.
Μακρυγιάννη, οι πληγές σου από τα βόλια 
τρέχαν αίματα κι όμπυο ολοζωής,
μα τώρα διπλοτρέχουνε, Πατέρα, 
της ψυχής σου οι πληγές από ντροπή.
Αυτό το ποίημα του Κώστα Βάρναλη (φώτο), ενός Έλληνα του Μείζονος Ελληνισμού, επιλέξαμε για να αρχίσουμε το σημερινό μας άρθρο, το οποίο δικαιωματικά είχαμε αποφασίσει να αφιερώσουμε στον Ερντογάν και τις αυτοδιοικητικές εκλογές της Τουρκίας, πλην όμως οι εξελίξεις που σχετίζονται με τη συνομιλία Μπαλτάκου-Κασιδιάρη μας υποχρεώνουν να ασχοληθούμε με τα ημέτερα.

Παραμερίζοντας τα ελάσσονα, που είναι το γεγονός της συνομιλίας του Γ.Γ. της Κυβέρνησης με τον υπόδικο βουλευτή της Χρυσής Αυγής και το δυσαπάντητο ερώτημα πώς είναι δυνατόν ένας δικηγόρος να μην αντιλήφθηκε ότι ο Κασιδιάρης με τις ερωτήσεις του τον παγίδευε και μάλιστα με χονδροειδή τρόπο, στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με τα μείζονα.

Και τα μείζονα είναι αυτά που συνεπάγονται από τις απαράδεκτες πρόνοιες του ισχύοντος συντάγματος, το οποίο όχι μόνο επιτρέπει αλλά επιβάλλει και μάλιστα νομοτελειακά την εμφάνιση τέτοιων φαινομένων.
Το μείζον λοιπόν είναι το γεγονός ότι το Σύνταγμα, που επιβάλλει το διορισμό της Δικαστικής Εξουσίας από την Κυβέρνηση, δηλαδή από την Εκτελεστική Εξουσία, δημιουργεί συνθήκες που οδηγούν στην εμφάνιση φαινομένων όπως αυτό της συνομιλίας Μπαλτάκου-Κασιδιάρη, το περιεχόμενο της οποίας αναδεικνύει με ενάργεια την παθογένεια του πολιτεύματός μας.
Επίσης, το γεγονός ότι το ίδιο το Σύνταγμα δίνει τη δυνατότητα στην Κυβέρνηση, δηλαδή στην Εκτελεστική Εξουσία να νομοθετεί και μάλιστα με τις περίφημες Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, περιορίζοντας το ρόλο της Νομοθετικής Εξουσίας σε αυτόν του «τροχονόμου», μας δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο γιατί η Ελλάδα «κωλοσούρνεται» από το 1830 μέχρι σήμερα, όπως χαρακτηριστικά προέβλεψε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, μας δείχνει το πώς και το γιατί φθάσαμε στην τραγική κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα.
Όταν κάποια στιγμή ο γράφων συνομιλούσε με κορυφαίο στέλεχος εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος και αναφέρθηκε σε ενέργειες του κινήματος που αποδείχτηκαν άδικες για πρόσωπα και πράγματα, το στέλεχος απάντησε ως εξής: «Εμείς είμαστε ένα μαχόμενο κίνημα και στις περισσότερες περιπτώσεις ένα άτομο ή μια μικρή ομάδα είναι αυτή που νομοθετεί, δικάζει και διοικεί/εκτελεί. Και όταν συμβαίνει αυτό, είναι πολύ εύκολο να γίνει λάθος, να γίνει αδικία, εν τέλει να πληγεί το ίδιο το κίνημα. Ενώ εσείς είστε τυχεροί, γιατί άλλοι νομοθετούν, άλλοι δικάζουν, άλλοι διοικούν τη χώρα».
Με τον ίδιο τρόπο, χωρίς διάκριση των εξουσιών, λειτουργούν περίπου και οι κάθε είδους ομάδες εξουσίας, όπως για παράδειγμα οι συμμορίες.
Τελικώς, με την περίπτωση της συνομιλίας Μπαλτάκου-Κασιδιάρη αποδεικνύεται ότι στην ουσία στην Ελλάδα δεν υφίσταται η αναγκαία και δημοκρατική αρχή της διάκρισης των εξουσιών, που ορίστηκε με καθαρότητα από τον Αριστοτέλη και επανήλθε σε σύγχρονη μορφή από τον Μοντεσκιέ, γεγονός που οφείλεται στο Σύνταγμα με την υφιστάμενη μορφή του, το οποίο αποδεικνύεται πηγή όλων των κακών και των προδοσιών που έχει υποστεί η δύσμοιρη πατρίδα μας και ο Ελληνισμός.
Η απόλυτη κυριαρχία της Εκτελεστικής Εξουσίας έναντι των άλλων δυο και των πολιτικών έναντι των πάντων και των πολιτών, επιτρέπει σε κάποιους από τους πολιτικούς να προδίδουν την πατρίδα και να υπηρετούν εξωγενή συμφέροντα, χωρίς να έχουν κανέναν φόβο ότι θα σημάνει γι’ αυτούς κάποια στιγμή η ώρα της Δικαιοσύνης και της Νεμέσεως.
Μάλιστα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή είναι ίσως η κυριότερη αιτία της εμφάνισης φαινομένων πολιτικής αυτοδικίας και εγκληματικών δράσεων εναντίον πολιτικών στην Ελλάδα, με απεχθέστερο την τρομοκρατία.
Αν για παράδειγμα μια πραγματικά ανεξάρτητη Δικαστική Εξουσία είχε ερευνήσει το πώς και γιατί η Ελλάδα τέθηκε στην κλίνη του Προκρούστη, δηλαδή στο Μνημόνιο και την Τρόικα, αλυσοδένοντας μια χώρα και έναν ολόκληρο λαό, αν είχε ερευνήσει ποιος ήταν ο ρόλος ελληνόφωνων πρακτόρων που δρούσαν ανενόχλητοι στα ανώτατα κλιμάκια της εξουσίας, χρηματοδοτώντας μάλιστα με εκατοντάδες εκατομμύρια τους μηχανισμούς τους, από τα κονδύλια του Υπουργείου Εξωτερικών και όχι μόνον, σήμερα δεν θα υπήρχε καν στο προσκήνιο το φαινόμενο της Χρυσής Αυγή και άρα η συνομιλία Μπαλτάκου-Κασιδιάρη.
Την ασθένεια (αιτία) πρέπει να καταπολεμήσουμε αδέλφια και όχι να θεραπεύσουμε τον ασθενή (αποτέλεσμα).
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «δημοκρατία

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ, ΚΑΠΩΣ ΘΑ ΞΕΣΠΑΣΕΙ…

Posted by Συντ. Ομάδα On Μάρτιος - 19 - 2014

Γράφει ο  Ιωάννης Αυξεντίου
 
Ζούμε, τα τελευταία είκοσι χρόνια, μέσα σε μία κατάσταση συνεχούς ΥΒΡΕΩΣ: επιδεικνύεται μία πλήρης περιφρόνηση της κοσμικής νομοτέλειας και όλο το αξιακό σύστημα έχει αντιστραφεί. Κάθε φραγμός που η ίδια η φύση έθεσε , έχει διαρραγεί. Από το ανακάτεμα των διαφορετικών φυλών, δηλαδή το σπάσιμο των συνοριακών ορίων, τα οποία διαφύλατταν την πνευματική και φυσική υπόσταση κάθε έθνους, μέχρι την ένωση των ομοίων, δηλαδή την θεσμοθέτηση των ομοφυλοφιλικών συμβιώσεων. Όπως σωστά επισήμανε ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών  Κύριλλος: «Ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν έχει χρησιμοποιηθεί ο κρατικός νόμος για να δικαιολογηθεί η αμαρτία. Ούτε οι ειδωλολάτρες δεν είχαν κάτι τέτοιο (…) Ο Θεός έδωσε στους ανθρώπους νόμους, η παραβίαση των οποίων συνεπάγεται την καταστροφή της ανθρωπότητας».


Η απουσία πνευματικής ζωής και ηθικών κανόνων, η παντελής έλλειψη ανώτερων στόχων, με άλλα λόγια ο  μηδενισμός της καθημερινής ζωής, δημιουργεί συμπτώματα που αποκαλούνται με διάφορες ονομασίες , όπως «ενδοσχολική βία», «εθισμός στο διαδίκτυο», «παραβατικές συμπεριφορές» κλπ. Ταυτόχρονα, οι άνθρωποι  χάνουν την εσωτερική τους ηρεμία εξαιτίας του άγχους για την εύρεση εργασίας, η έλλειψη της οποίας τους δημιουργεί τεράστια προβλήματα υπαρξιακής ανασφάλειας. Αποτελεί πλέον ύψιστη αμαρτία η απαίτηση για μία σταθερή εργασία, δηλαδή, απαγορεύεται να γνωρίζεις πως θα είναι η επομένη ημέρα σου.
 
Στην γεωπολιτική σκακιέρα, η οποία πάντα αντανακλά την κρυφή φιλοσοφία των διαφόρων παικτών, συνεχίζεται η προσπάθεια απομόνωσης της Ρωσίας και του πνεύματος που αυτή διαφυλάσσει μέσα στην καρδιά της: μία Ορθόδοξη, Μυστηριακή, αντι-μετανεωτερική, αντι-προτεσταντική φλόγα, που η Δύση φοβάται ότι θα καεί από αυτήν. Σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο,  χαράσσονται πολιτικές και προγράμματα όλων των τύπων, από την διατροφή μέχρι την εκπαίδευση, από την οικονομία μέχρι την άμυνα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η θέληση των λαών, και ισχύ έχει  μόνον η βούληση των διαφόρων λόμπι και των κλειστών κύκλων διάφορων ανώμαλων τύπων, με τεχνοκρατικές ψυχοπάθειες και όχι μόνον. Είναι πολύ ενδιαφέροντα όσα αναφέρονται στο ακόλουθο άρθρο (Think Tank: “Extraordinary  Crisis” Needed  to Preserve “New World Order”): 
 
«Γράφοντας για το »Ατλαντικό Συμβούλιο», μία εξέχουσα δεξαμενή σκέψης με έδρα την Ουάσιγκτον, ο Harlan Κ. Ullman (ένας εβραίος ασκενάζι ) προειδοποιεί ότι μία «έκτακτη κρίση είναι απαραίτητη για να διατηρηθεί  η  «νέα παγκόσμια τάξη»,  η οποία απειλείται να εκτροχιαστεί από μη κρατικούς φορείς, όπως ο Edward Snowden. Σε ένα άρθρο με τίτλο «Ο πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας, δεν είναι η μόνη απειλή», ο Ullman ισχυρίζεται ότι: «οι τεκτονικές αλλαγές που αναδιαμορφώνουν το διεθνές γεωστρατηγικό σύστημα, δεν είναι στρατιωτικές υπερδυνάμεις, όπως η Κίνα, αλλά «μη κρατικοί παράγοντες» , όπως ο Edward Snowden, ο Bradley Manning και ανώνυμοι χάκερ οι οποίοι αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για το 365χρονο σύστημα της  Βεστφαλίας, επειδή είναι η ενθάρρυνση των ατόμων να γίνουν αυτό- εξουσία, και να ανατρέψουν τον έλεγχο του κράτους. Η επανάσταση της πληροφορικής και η στιγμιαία παγκόσμια επικοινωνία, αναχαιτίζουν την «νέα παγκόσμια τάξη» που ανακοινώθηκε από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ  George W. Bush περισσότερο από δύο δεκαετίες πριν. »
 
Χωρίς την έκτακτη κρίση, λίγα είναι πιθανό να γίνουν για να αναστραφεί ή να περιοριστεί η ζημιά που θα προκύψει από μία αποτυχημένη διακυβέρνηση, γράφει ο Ullman, πράγμα που σημαίνει ότι μόνο ένας άλλος κατακλυσμός τύπου 11ης Σεπτεμβρίου,  θα επιτρέψει στο κράτος να διεκδικήσει εκ νέου την κυριαρχία του. Ο Ullman καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι η εξάλειψη των μη κρατικών φορέων και των αυτόνομων ατόμων  πρέπει να γίνει , προκειμένου να διατηρηθεί η «Nέα Παγκόσμια Τάξη» . Μία περίληψη του υλικού τους υποδηλώνει ότι ο ορισμός του Ατλαντικού Συμβουλίου για την «Νέα Παγκόσμια Τάξη», είναι μία παγκόσμια τεχνοκρατία που διευθύνεται από την συγχώνευση των ισχυρών κυβερνήσεων και των μεγάλων επιχειρήσεων, κάτω από τις οποίες η ατομικότητα αντικαθίσταται από την μετανθρωπιστική  ιδιαιτερότητα .
 
Η ρητορική του Ullman ακούγεται κάπως παρόμοια με αυτήν που υιοθετήθηκε από τον συνιδρυτή της Τριμερούς Επιτροπής Zbigniew Brzezinski, ο οποίος το 2010 σε μία συνάντηση του Συμβούλιου Εξωτερικών Σχέσεων είπε ότι μία «παγκόσμια πολιτική αφύπνιση», σε συνδυασμό με την φαγωμάρα μεταξύ των ελίτ , απειλεί να εκτροχιάσει την μετάβαση προς την παγκόσμια κυβέρνηση .
 
Nέμεσις
Η υπαινισσόμενη έκκληση του Ullman για μία «έκτακτη κρίση» ώστε να αναζωογονηθεί η υποστήριξη της κρατικής εξουσίας και το ισχυρό κράτος, έχει ανησυχητικές αποχρώσεις από το «Πρόγραμμα για ένα Νέο Αμερικανικό Αιώνα»(1997) στο οποίο αναφέρεται ότι, «η απουσία κάποιου καταστροφικού καταλυτικού γεγονότος – όπως ένα νέο Περλ Χάρμπορ», θα καθιστούσε την μιλιταριστική επέκταση των ΗΠΑ  αδύνατη.
 
Το 2012, ο Patrick Clawson, μέλος του ισχυρού φίλο-Ισραηλινού Ινστιτούτου της Ουάσιγκτον για την Πολιτική στην Εγγύς Ανατολή (WINEP), ανέφερε επίσης ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να ξεκινήσουν μία σταδιακή πρόκληση για να ξεκινήσουν  έναν πόλεμο με το Ιράν.» Νομίζω ότι δεν χρειάζονται σχόλια, είναι πλήρως κατανοητό ποιοι δημιουργούν τις παγκόσμιες κρίσεις και για ποιους σκοπούς.
 
Άλλο χαρακτηριστικό της εποχής μας, είναι η απουσία πνευματικών προσωπικοτήτων μεγάλης εμβέλειας. Οι  διανοητές και οι σοβαροί στοχαστές εκλείπουν παγκοσμίως. Που είναι οι φιλόσοφοι; που είναι οι συγγραφείς και οι ακαδημαϊκοί; Τους έφαγε…η απόλαυση: το χρήμα, η άνομη ηδονή, η επιδίωξη να γίνουν αρεστοί στο σύστημα. Πάρτε για παράδειγμα την Ελλάδα: ένας ακαδημαϊκός κόσμος που ομοιάζει με μούμια που βρίσκεται σε αποσύνθεση.
 
Όταν η ανθρωπότητα πνίγεται μέσα στον βούρκο της σήψης και της παρακμής, τότε, ίσως η ήμερα της κάθαρσης δεν θα αργήσει να έλθει, και ο Πόλεμος, γίνεται ΑΓΙΟΣ .  

ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
9-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
4-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
15-Ιούν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
29-Ιαν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Μήπως… υποτίθεται…;

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
20-Νοέ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μήπως… υποτίθεται…;

Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
30-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
8-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
13-Σεπ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

    Διαφημιζόμενοι


Add new tag CIA Cinema Facebook Αφγανιστάν Βαλκάνια Γερμανία Γεωργία Γκουαντάναμο Γκρουέφσκι ΕΛΛΑΔΑ Επαναστατικός Αγώνας Ευρωπαϊκή Ένωση Ευρώπη ΗΠΑ Ηνωμένες Πολιτείες Ιράκ Ιράν Ισραήλ Κοζάνη Κοσσυφοπέδιο Κύπρος Μακεδονία Μπαράκ Ομπάμα Μόσχα ΝΑΤΟ Νέα Τάξη Νέα τάξη Πραγμάτων Οικολόγων Πράσινων Ομπάμα Ουάσιγκτον Ουκρανία Παγκοσμιοποίηση Πακιστάν Ρωσία Σινεμά Σκόπια Ταλιμπάν Τελευτέα Νέα Τουρκία Χίλαρι Κλίντον γρίπη των χοίρων επίθεση λαθρομετανάστες τρομοκράτες. Higilight (5.782)
Home (28)
Slide (343)
Video (523)
ΑΙΓΑΙΟ (60)
ΑΙΣΧΟΣ (112)
άρθρα και κείμενά μας (19)
Βαλκάνια (98)
Γράφουν… (2.361)
ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ (70)
Διεθνή Νέα (546)
Δικαστικά (112)
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ (1.048)
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ (262)
ΕΛΛΑΔΑ (454)
Ενδιαφέροντα (542)
Επικαιρότητα (692)
Ευρωπαϊκά Νέα (193)
ΗΠΑ (69)
ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ (25)
ΘΡΑΚΗ (11)
ΘΡΗΣΚΕΙΑ (44)
ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ (245)
ΙΣΤΟΡΙΑ (144)
Κοζάνη-Τοπικά Νέα (106)
Κυπριακό (154)
Μακεδονικό (91)
Νέα Τάξη (552)
Ντοκιμαντέρ (21)
Οικονομία (1.183)
Ομογένεια (14)
Πολιτική (2.167)
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ (102)
προβοκάτσιες (53)
Ρωσία (27)
Σκοπιανό (29)
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ (139)
ΤΟΥΡΚΙΑ (85)
υγεία (28)
Ψυχαγωγία (62)

WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck requires Flash Player 9 or better.