Wednesday, 24 April , 2019

News.kozaninet.gr

Ενημέρωση χωρίς όρια

Archive for the ‘Κυπριακό’ Category

Πώς να μην είμαστε καχύποπτοι;

Posted by Συντ. Ομάδα On Σεπτέμβριος - 25 - 2011

Αποκλειστικό! Μήπως η Πραξούλα τελεί σε διατεταγμένη υπηρεσία; Ποίος ο ρόλος του Χριστόφια;Τι υποκρύβει η πρότασή του για διαμοιρασμό του εθνικού μας πλούτου με τους Τούρκους; Ποιος θα τους σταματήσει;

Πώς να μην είμαστε καχύποπτοι όταν αυτές τις κρίσιμες ώρες μας κυβερνούν αυτοί που είτε άμεσα είτε έμμεσα με το τσιμέντωμα το 2004 πολέμησαν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να πολεμούν για  να διαλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία;

Έχουμε κάθε λόγο να υποψιαζόμαστε την Πραξούλα Αντωνιάδου και αυτόν που τη διόρισε ως Υπουργό στο νευραλγικό αυτό Υπουργείο!  Το περιβόητο πόνημα της το 2009  “Η Επόμενη Μέρα”,  το οποίο συνέγραψε μαζί με την τουρκάλα έποικο Οζλέμ Όουζ  Τζιλσαλ και την ιδιαιτέρα του ανθέλληνα Αλεξάντερ Ντάουνερ  εγγλέζα Φιόνα Μούλλεν, που τώρα έχει στη Λευκωσία το γραφείο Σαπιέντα και δίνει οικονομικές συμβουλές σε όσους ξένους θέλουν να επενδύσουν στα κατεχόμενα, όζει προδοσίας! Το ανωτέρω πόνημα το προλόγισε ο πρωταγωνιστής της σημαδεμένης τράπουλας, Αλεξάντερ Ντάουνερ, που  τελώντας  υπό την προστασία του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ συνεχίζει να δρα εναντίον μας!  Το πόνημα αυτό χρηματοδοτήθηκε από το γνωστό για τον ανθελληνισμό του και για τον γνωστό ρόλο που διαδραμάτισε στο Σχέδιο Ανάν, ίδρυμα PRIO, το οποίο Ίδρυμα συντηρείται από γνωστούς ανθελληνικούς και φιλοτουρκικούς διεθνείς κύκλους και τον Οίκο Σιόρος! Ανάμεσα στους χρηματοδότες του βιβλίου της Πραξούλας υπήρξε και  φημισμένος Τούρκος επιχειρηματίας με πλούσια φιλοτουρκική και ανθελληνική δράση.  Αποσπάσματα του βιβλίου αυτού θα δημοσιεύσω αύριο στην εφημερίδα “Σημερινή”.

Πώς είναι δυνατόν να εμπιστευόμαστε την Πραξούλα Αντωνιάδου που με το πόνημα της αυτό, από το 2009 ζητούσε τη διάλυση της κυπριακής Δημοκρατίας με το επιχείρημα ότι  την επόμενη ημέρα τάχα  θα είμαστε κατά πολύ πλουσιότεροι, αφού θα συνεκμεταλευτούμε από κοινού με τη Τουρκία και τους λεγόμενους Τουρκοκύπριους τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων; Μετά από όλα αυτά είναι δυνατόν αυτό το άτομο  να αγωνίζεται για το καλό της Κυπριακής Δημοκρατίας ;

  •  Μήπως οι υποσχέσεις που έδωσε στους Τούρκους ο Χριστόφιας για διαμερισμό του κέρδους από την εξόρυξη των κοιτασμάτων ήταν ήδη προσυμφωνημένο;
  • Μήπως ο διορισμός της Πραξούλας στο νευραλγικότατο, υπό τις περιστάσεις, Υπουργείο  ήταν προσυμφωνημένος;
  • Μήπως το σύγγραμμα της Πραξούλας ήταν υποβολιμιαίο;
  • Μήπως η Πραξούλα βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία;

Το κτυπημένο καράβι της Κυπριακής Δημοκρατίας πλέει  ακυβέρνητο και έρμαιο των κυμάτων εν μέσω υφάλων  με τη φουρτουνιασμένη θάλασσα να το κτυπά από όλες τις πλευρές  ! Και  ο καπετάνιος δείχνει να μην ξέρει που βρίσκεται η γέφυρα! Η τραγωδία στο Μαρί είναι το αποτέλεσμα τέτοιας ακυβερνησίας.  Ο καπετάνιος του καραβιού φαίνεται να τελεί σε διατεταγμένη υπηρεσία αλλ’ ωστόσο η παροιμιώδης  ”αχαπαροσύνη” του, που ενέπνευσεν τη δημιουργία ξεκαρδιστικών ανεκδότων,  ενδεχομένως να αποδειχθεί σωτήρια για τον Ελληνισμό της Κύπρου.

Σ’ αυτό ακριβώς ελπίζουμε! Στη βλακώδη αντίληψή του! Για το λόγο αυτό παρακαλούμε γονυπετείς  τον Θεό  να τον τυφλώνει για να μην μας φέρει και άλλα δεινά.

Σάββας Πέτρου

ταγματαρχης ε.α
caringbridge.org/visit/savvaspetrou/journal
vasilia5@cytanet.com.cy

 

http://antistasi.org/?p=20837

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/08/polypolyviou1-small.jpg 800w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />

Ο Πόλυς Πολυβίου και ο δίκαιος Λουκαΐδης

Χρίστος Σιοπαχάς*

“Σήμερα στο Υπουργικό Συμβούλιο αποφασίστηκε ο διορισμός του διακεκριμένου νομικού κ. Πόλυ Πολυβίου ως μονομελούς ερευνητικής επιτροπής. Η ευθύνη του θα είναι να ερευνήσει με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα όλες ανεξαιρέτως τις πτυχές και όλα τα συμβάντα για την τραγωδία”. (Διάγγελμα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Δημήτρη Χριστόφια στο Προεδρικό Μέγαρο, 14/07/2011).

 

Μα αν σεβόταν, ο “διακεκριμένος νομικός”, τα κολακευτικά επίθετα που του προσδίδουν, θα καταδεχόταν να διορισθεί “ως μονομελής (!) ερευνητική επιτροπή”;! Ένας “μόνορχις” είναι ένας άνδρας. Ένας άνδρας με δύο όρχεις, είναι επίσης ένας άνδρας, δεν μπορεί, όμως, ν’ αποτελέσει “μονομελή επιτροπή”! Ακόμη κι αν αξίζει, όπως αξίζει σίγουρα ο “διακεκριμένος”, όσο πενήντα κι εκατό άνδρες και γυναίκες νομικοί αξίζουν. Σε ποιά γλώσσα ομιλεί στο δικαστήριο;! “Επιτροπή”, στα ελληνικά, σημαίνει “συλλογικό όργανο”, άρα απαιτεί, τουλάχιστον, δύο μέλη! Όχι ένα “όργανο” με δύο! Αλλά και αγγλικά να “σκέφτεται”, δεν νοείται “επιτροπή” με ένα άτομο! Η δήλωσή του ότι, “η Επιτροπή είναι μονομελής υπό την έννοια ότι οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν από τον ίδιο”, αποτελεί, στην καλύτερη γι’ αυτόν περίπτωση, ηθελημένη, και άρα προσβλητική για τον λαό, ανοητολογία, που φωνάζει, και μάλιστα με τηλεβόα, ότι οι πολίτες πρέπει να είναι καχύποπτοι απέναντί του!

Ότι η νεοπαπαριά, “μονομελής διευρενητική επιτροπή”, εφευρέθηκε απ’ το καθεστώς, για να ληφθούν “οι τελικές αποφάσεις από τον ίδιο”!, ο οποίος, ως άτομο, ως δικηγορικό γραφείο και ως διακεκριμένο “αστικό τζάκι”, που επηρεάζει εδώ και πενήντα χρόνια την πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου και που έχει τεράστια συμφέροντα από τις συναλλαγές του με τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ήταν η χειρότερη, ίσως, επιλογή για να “ερευνήσει με ταχύτητα(!) και αποτελεσματικότητα(!) όλες(!) ανεξαιρέτως(!) τις πτυχές(!) και τα συμβάντα(!) της τραγωδίας”(!). Με δεδομένο μάλιστα, ότι ανάμεσα στους εντολείς του, που κατηγορούνται, από την πλειοψηφία του λαού, ως δολοφόνοι ανθρώπων και ως καταστροφείς της οικονομίας, έχει συγγενική σχέση με τον υπουργό οικονομίας και στενή “κομματική”, τρόπος του λέγειν, σχέση με τον υπουργό δικαιοσύνης, ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, αντικατέστησε τον “διακεκριμένο” κουνιάδο του “διακεκριμένου”, ο οποίος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον θώκο του, μετά το σκάνδαλο με τον βαρυποινίτη και ο οποίος, είναι πρόεδρος του ολιγομελούς οικογενειακού πολιτικού κλαμπ “Έπαλξη για την ανασυγκρότηση του Κέντρου”.

Βεβαίως όλα αυτά, “σε μια χώρα με υψηλό πολιτικό πολιτισμό”, όπως θα έλεγε και ο στάζων ευγένεια, σοφία και καμπυλάτες λιμαρισμένες φράσεις χωρίς ακίδες, βουλευτής της ΕΔΕΚ και πρώην υπουργός του Χριστόφια, Νίκος Νικολαΐδης, αποτελούν εντελώς τυχαία γεγονότα και ο “διακεκριμένος”, επειδή εκτός από “διακεκριμένος” είναι και “έγκριτος”, συνεχίζει να περαμένει υπεράνω υποψίας. Ακόμη κι αν έχει αναλάβει την υπεράσπιση της εταιρείας “Ήλιος” (A-Jet Aviation Ltd)! Αμαρτία ξομολογημένη, δεν είναι αμαρτία! Το δήλωσε ο ίδιος. “Δεν διαβλέπει”, είπε, όπως έγραψαν οι εφημερίδες, “καμία αντίφαση ανάμεσα στην υπεράσπιση της εταιρείας «Ηλιος» από τη μια, και στη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης από την άλλη”. Κι αν άλλοι, άλλα γυαλιά φορώντας, “διαβλέπουν” άλλα;! Ήδη, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές (24/07/2011), η εφημερίδα ‘Σημερινή’, δημοσιεύει δημοσκόπηση, σύμφωνα με την οποία, μόνο το 28,46% “εμπιστεύεται την ερευνητική επιτροπή” του “διακεκριμένου”, ενώ το 48,03%, όχι.

Τα περί “λειτουργήματος του δικηγορικού επαγγέλματος” απευθύνονται σε αφελείς. Τα δικηγορικά γραφεία είναι μπίζνες με αποκλειστικό σκοπό το κέρδος και μάλιστα απ’ τις πιο προσοδοφόρες. Το ύψος της αμοιβής, καθορίζει, σχεδόν κατά κανόνα, σε ό,τι αφορά στα μεγαλογραφεία και στους μεγαλοδικηγόρους, την ανάληψη ή μη της υπεράσπισης κάποιου. Ο “διακεκριμένος” ανέλαβε την υπεράσπιση των κατηγορουμένων της αεροπορικής τραγωδίας “Ήλιος”, επιλέγοντας, ανάμεσα στα συμφέροντα του γραφείου του και στο λαϊκό αίσθημα, για “δικαίωση” των νεκρών, τα πρώτα. Δεν είχε καμία υποχρέωση να πράξει το αντίθετο. Αλλά η επιλογή του, καταγράφεται στο λαϊκό υποσυνείδητο. Εξάλλου, η απονομή δικαιοσύνης στηρίζεται (πρέπει να) πάνω σε πραγματικά γεγονότα και δεν αποδίδεται για να ικανοποιήσει το λαϊκό αίσθημα, το οποίο μπορεί και να είναι λανθασμένο.

Οι δηλώσεις του “διακεκριμένου” για τον τρόπο που του έγινε η πρόταση, επιβαρύνουν, ακόμη περισσότερο την καχυποψία και προς τον ίδιο και προς το καθεστώς. “Δεν επεδίωξε αυτόν το διορισμό”, γράφουν οι εφημερίδες. “Μου προσφέρθηκε κατά τρόπο έντονο, δηλαδή, ότι έχω καθήκον να το διερευνήσω”(!), είπε. Δυσκολεύεσαι να καταλάβεις ακόμη και τί λέει, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Τί εννοεί, όταν περιαυτολογώντας προκλητικά χωρίς λόγο, δηλώνει πως δεν “επεδίωξε το διορισμό”; Υπάρχει νόμιμος διαδικασία επιδίωξης(!) συμμετοχής σε “ερευνητική επιτροπή”; Αν δεν υπάρχει, γιατί το λέει; Για δημιουργία εντυπώσεων; Ναρκισσιστικές φλυαρίες για το πόσο σπουδαίος είναι, κι ορίστε, όχι μόνο δεν υπήρξε παρασκήνιο υπέρ του διορισμού του, αλλά τον παρακαλεί ο ίδιος ο πρόεδρος της Δημοκρατίας;! Με τόση πείρα στην απονομή δικαιοσύνης, που φαντάζομαι ότι διαθέτει, έπρεπε να γνωρίζει ότι ο διορισμός του είναι εξαρχής αρνητικά χρωματισμένος, αφού ο εντολέας του, ο οποίος έχει αποδείξει ότι στερείται στοιχειώδους ευθικρισίας, με αποτέλεσμα να ακολουθεί τυχοδιωκτικές πολιτικές, απ’ το εθνικό θέμα μέχρι την οικονομία και τη διαχείριση του δημοσίου χρήματος, είναι ήδη πολιτικά και ηθικά έκπτωτος στη συνείδηση του λαού. Εν πάση περιπτώσει. Αν, σε αντίθεση με τον ίδιο, που δεν επεδίωξε τον διορισμό, υπάρχουν άλλοι που τον επεδίωξαν, να τους υποδείξει για να τους γελοιοποιήσει. Διαφορετικά, θα μπορούσε να εικάσει κανείς, ότι σκοπίμως αναφέρεται σε φανταστικές κατακριτέες πράξεις, άλλων, για να υποβάλει, με έμμεσο τρόπο στο πόπολο, τη δική του ηθική ανωτερότητα!

Και τί εννοεί, όταν λέει ότι ο διορισμός “του προσφέρθηκε κατά τρόπο έντονο”; Ο “διακεκριμένος” δεν είναι γκόμενα και ο διορισμός δεν είναι δώρο, δαχτυλίδι, ανθοδέσμη ή ότι άλλο ήθελε και ονειρευόταν να του “προσφερθεί”! Ως ένας εκ των εκλεκτών της κάστας των μεγαλοδικηγόρων, θα συμφωνεί, ότι η γλώσσα της “διακεκριμένης νομικής”, απαιτεί διακεκριμένη σαφήνεια και διακεκριμένη ακριβολογία. Ανάμεσα στο “μου προσφέρθηκε” και στο “μου προτάθηκε”, υπάρχει εννοιολογική άβυσσος κι ενοχλητικά συμποραμαρτούντα. Αν του “προτάθηκε”, στο κέντρο της προσοχής βρίσκεται ο προτείνων, αν του “προσφέρθηκε”, και μάλιστα με παρακαλητά, ο κεντρικός προβολέας φωτίζει αποκλειστικά τον αποδέκτη των προσφορών, ο οποίος, τελικά, παρά τις αντιρρήσεις του, λύγισε και είπε το “ναι”, για λόγους “καθήκοντος”! Λόγια του αέρα! Θα μπορούσε να του αντιτάξει κανείς, χίλιους άλλους λόγους. Ότι, η αμοιβή τον λύγισε. Ότι ήθελε, να βοηθήσει τον πρόεδρο και το ΑΚΕΛ, για να εισπράξει αντίδωρα. Ότι άρπαξε την ευκαιρία για να πέσουν τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του. Να καρπωθεί προσωπικό κύρος κι έμμεση διαφήμιση. Ότι ορέγεται, πολιτικούς ρόλους, και γιατί όχι, ανώτατα πολιτειακά αξιώματα.

Ακόμη όμως κι αν πρόκειται περί “προσφοράς” κι όχι “πρότασης”, αυτός, ως “διακεκριμένος νομικός”, όφειλε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός στις δηλώσεις του. Για να προστατεύσει κι όχι να εκθέσει τον εντολέα του, ρίχνοντας φως, με μια αντωνυμία(!) κι ένα ρήμα(!), στο παρασκήνιο του διορισμού του. Δημόσια όφειλε να πει, “μου προτάθηκε”. Οι “προσφορές”, προϋποθέτουν αντίδωρα. Παίρνεις, δίνεις.

Σε ό,τι αφορά στο πόρισμα της έρευνας, ο “διακεκριμένος”, βρίσκεται εξαρχής σε αδιέξοδο.Και η πίττα γερή και ο σκύλος χορτάτος”, σ’ αυτήν ειδικά την περίπτωση, είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοσθεί. Η κοινωνία κοχλάζει. Το καθεστώς Χριστόφια πνέει τα λοίσθια. Στην προσπάθειά του να κρατηθεί απ’ την εξουσία, είναι ικανό να χρησιμοποιήσει κάθε μέσον. Οι εντολείς του “διακεκριμενου”, τον διόρισαν για να ρίξει τον πρωταγωνιστή της τραγικοκωμωδίας, στα μαλακά. Γι’ αυτό εξάλλου και του “πρόφεραν τον διορισμό κατά τρόπο έντονο”. Αν το πόρισμα θα ικανοποιεί τους εντολείς, όπως αυτοί αναμένουν, τότε ο “διακεκριμένος” θα τσουρουφλιστεί στη λαϊκή συνείδηση και θα εκτεθεί ανεπανόρθωτα στο ίδιο του το σινάφι. Ήδη, πάρα πολλοί, θα τρίβουν από τώρα τα χέρια τους! Αν, αντίθετα, εκδόσει ένα καταδικαστικό για τους εντολείς του πόρισμα, χάνει όλα τα αντίδωρα του καθεστώτος και με μαθηματική ακρίβεια, η καϋμένη “Έπαλξη”, θα πέσει επί του πορίσματος, ως πύργος σε ταινία κινουμένων σχεδίων με γάτους και ποντίκια. Υπάρχει και μια τρίτη πιθανότητα. Το πόρισμα, όχι απλώς να είναι “διαχειρίσιμα” καταδικαστικό, αλλά πόρισμα καταπέλτης, το οποίο θα συμπαρασύρει στην πτώση μαζί με τον Χριστόφια και τις ηγεσίες του ΑΚΕΛ και του ΔΗΚΟ. Αυτό, θα δώσει την ευκαιρία στο σύστημα να αποφορτισθεί απ’ την πίεση και να ξαναμοιράσει, σε πολιτικό επίπεδο, τους ρόλους και τα μερίδια της πίττας. Σ’ αυτήν την περίπτωση, ο “διακεκριμένος” θα λειτουργήσει ως εκτελεστής-καθαριστής και ταυτόχρονα, ως σωτήρας, του συστήματος. Τα θαύματα δεν τελειώνουν ποτέ! Επιτέλους κάθαρση! Και το σύστημα γερό και ο λαός χορτάτος! Οι ένοχοι θα τιμωρηθούν κι ο λαός θα γυρίσει στον καναπέ του. Οι γραφίδες και τα μικρόφωνα του συστήματος, θα θυμηθούν τον ανακριτή της υπόθεσης Λαμπράκη, Χρήστο Σαρτζετάκη, ο οποίος έγινε και πρόεδρος και η “Έπαλξη”, θα έχει την ευκαιρία να μεταλλαχθεί σε “Κύπρος (Χρυσοστομίδης) των Αξιών”, κατ’ αναλογίαν του κόμματος “Ιταλία των Αξιών”, που ίδρυσε ο κυνηγός της πολιτικής μαφίας εισαγγελέας Ντι Πιέτρο. Όσον αφορά, ειδικότερα, στον Γενικό Εισαγγελέα, αυτός θα συνεχίσει να τρέχει με ρυθμούς βοϊδάμαξας πίσω από φακέλους και γεγονότα πυραύλους!

Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει τίποτα. Τα πράγματα, και σε ό,τι αφορά στο πόρισμα του “διακεκριμένου”, θα διαμοφώνονται στην πορεία, ανάλογα με τις πολιτικές εξελίξεις και την πίεση που αυτές δημιουργούν στην κοινωνία. Η ευκολία των Αγγλοαμερικάνων να σπρώχνουν τις εξελίξεις προς την κατεύθυνση εξυπηρέτησης των στρατηγικών τους στόχων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, είναι δεδομένη.

Η πόρτα έχει ήδη ανοίξει διάπλατα κι έχει ήδη κληθεί ο “επόμενος” “πρόεδρος λύσης”!

Προκαλεί, πάντως, δυσάρεστη εντύπωση η φιλάρεσκη και την ίδια στιγμή, αμήχανη κι ατσούμπαλη, εικόνα, που ο “διακεκριμένος” βγάζει προς τα έξω. Ας προσέξει, για το καλό της έρευνάς του και της προσωπικής του προβολής, να λέει λιγότερα και να υπονοεί πολύ λιγότερα απ’ τα λίγα. Τα αυτομπουρδουκλώματα και οι στραβές στο χώρο της επικοινωνίας, μπορούν να του μαδήσουν, σε ελάχιστο χρόνο, τα πούπουλα απ’ τα διάφορα “επίθετα” που τού προσδίδει το καθεστώς και το σινάφι, όπως, “διακεκριμένος”, “έγκριτος”, “εξαίρετος”, “λαμπρός” νομικός. Με φαλακρές φτερούγες και χωρίς ουρά, τα πετούμενα πέφτουν. Ιδιαίτερα μάλιστα, όταν δεν είσαι προικισμένος με στοιχειώδη αίσθηση του γελοίου.

Γιατί, αν ο ‘διακεκριμένος”, διέθετε στοιχειώδη αίσθηση του γελοίου, δεν θα καταδεχόταν να είναι μέλος της οικογενειακής “Έπαλξης για την ανασυγκρότηση του Κέντρου” και να συνεργάζεται με το ΑΚΕΛ, που η νεοταξίτικη κλίκα που το διοικεί, το μετέτρεψε σε παράκεντρο του εαυτού της! Με την όπισθεν πήγαιναν κι εξώκειλαν;! Αυτή δεν είναι “Έπαλξη” εις ύψος, είναι οριζοντιομένη μακριά γαϊδούρα, ακατάλληλη μάλιστα, λόγω βάρους, για ενήλικες. Πεντέξι νοματαίοι (δεν υπάρχει περίπτωση να είναι περισσότεροι) σκυφτοί και κολλημένοι ο ένας πάνω στον άλλον, περιμένουν να περάσει κάποιος να “παίξει” μαζί τους! Πεντέξι δευτεροκλασάτα κοπέλια του ΑΚΕΛ, πηδάνε πάνω τους, τους τάζουν διάφορα και τους καπαρώνουν. Πρωτοτυπία! Η “Έπαλξη” εξέλαβε το ΑΚΕΛ ως “Κέντρο” και το ΑΚΕΛ εξέλαβε την “Έπαλξη” ως “Νέες Δυνάμεις” και την ενέταξε στη Νέα Γεωγραφία και στη Νέα Τάξη. Από κοντά και ο “Αντένα Κύπρου”, που βγάζει κάθε τρεις και λίγο τον “διακεκριμένο” κουνιάδο του “διακεκριμένου”, να γνωματεύσει υπέρ Χριστόφια! Σκέτη σχιζοφρένεια!

Τώρα που ο καλύτερος, κι απ’ τον Κληρίδη, βέρι μπέστ “καλός καραβοκύρης”, έκατσε τη βάρκα, οι επί των επάλξεων για τα λαϊκά συμφέροντα και την πρόοδο του τόπου, καλού κακού, ας κοιτάζουν κάπου κάπου εάν εε! εάν έρχεται βαπόρι! Η πρεσβεία, που έχει “επαφές με επιχειρηματίες, τραπεζίτες και οικονομολόγους διαφόρων πολιτικών πεποιθήσεων, αλλά κυρίως της κεντροδεξιάς” (Wikileaks), γνωρίζει σίγουρα πότε θα εμφανισθεί στον ορίζοντα το επόμενο κότερο. Εκτός κι αν “επαλξίτες”, σε αντίθεση με, σχεδόν, όλους τους υπόλοιπους που κελαηδάνε στην πρεσβεία, για λόγους αρχής, κελαηδάνε μόνο στα μπάνια τους!

Είδα τον επικεφαλής του εαυτού του “διακεκριμένο νομικό” στις ειδήσεις. Ευτραφής και ευθυτενής, πλησίαζε προς την κάμερα, με αδρό σίγουρο ποζάτο βηματισμό και φωνακλάδικα ευτυχισμένη φάτσα επιτυχημένου. Από τρία περίπου μέτρα πιο πίσω (τόσο υπολογίζεται διεθνώς η απόσταση, που πρέπει να κρατούν οι υποτακτικοί απ’ τον προπορευόμενο αφέντη), ακολουθούσε η συνοδεία του, μια γυναίκα κι ένας άντρας, κουβαλώντας διάφορους φακέλους, αμήχανοι και οι δύο απέναντι στον φακό. Γιατί δεν πάνε όλοι μαζί “σεμνά και ταπεινά”, όπως θα έλεγε και ο επονομαζόμενος “Βούδας της Ραφήνας;”! Κι αν θέλει να κάνει δηλώσεις, να κοντοσταθεί και ν’ αφήσει να τον προσπεράσουν διακριτικά οι συνοδοί του. Το ανάστημά του, αν έχει, θα το δηλώσει μέσα απ’ την έρευνα, όχι μπροστά στις κάμερες. Δεν είναι ανάγκη να μας γυρίζει πενήντα χρόνια πίσω, τότε που ο άντρας πήγαινε καβάλα στο γαϊδούρι κι από πίσω ακολουθούσε η γυναίκα με τα πόδια. Αυτή η εποχή, υποτίθεται ότι πέρασε ανεπιστρεπτί κι όχι γιατί τα μηχανικά μέσα εξοστράκισαν τα γαϊδούρια. Ταξιδεύεις με το μετρό στις άλλες χώρες του κόσμου και δεν ξέρεις ποιός κάθεται δίπλα σου. Καθηγητής πανεπιστημίου – διάνοια με φοβερές ανακαλύψεις για το καλό της ανθρωπότητας ή ένας απλός υπάλληλος γραφείου. Εμείς έχουμε πιο πολλούς λόρδους, σελέμπριτις και σταρ, απ’ όσους έχει, η πολυαγαπημένη των αστικών τζακιών, Αγγλία!

Αισθητικά απαράδεκτος, ο “διακεκριμένος”! Αν νομίζει κι αυτός, ότι εισήλθε στην ορχήστρα της τραγωδίας, για να κάνει τη φιγούρα του και να πετάξει στον Χορό, ως Αγγελιαφόρος από άλλο έργο, έναν νομικίστικο μονόλογο ήξεις αφήξεις για τις ευθύνες του εντολέα του, είναι βαθειά νυχτωμένος, όπως πολλοί σ’ αυτόν τον τόπο. Ο Χορός των Πολιτών, μετά κι απ’ αυτήν τη μεγάλη εθνική τραγωδία, δεν ικανοποιείται πλέον να σχολιάζει απλώς επί των ερειπίων το παρόν και το μέλλον του και διεκδικεί αποφασιστικό ρόλο στις εξελίξεις.

Ζούμε ιστορικές στιγμές. Ο λαός γνωρίζει πως χωρίς κάθαρση, κι αυτήν τη φορά, είναι καταδικασμένος σε αφανισμό. Για να σωθούμε, έχουμε ανάγκη από μια διαρκή ειρηνική επανάσταση επαναπροσδιορισμού των εθνικών και κοινωνικών μας στόχων. Να συμφωνήσουμε, ως λαός, ένα καινούργιο συμβόλαιο. Ποιοί είμαστε και πού θέλουμε να πάμε. Και το πιο βασικό, πώς θα φτάσουμε στο στόχο. Οι κυβερνήσεις συναλλαγής της κομματοκρατίας-κλεπτοκρατίας, διαφθείρουν την κοινωνία και εξαχρειώνουν τους πολίτες.

Ίσως να είναι πολύ αργά. Αργά ξύπνησε, η νεολαία, τόσο αργά, που ίσως είναι πολύ δύσκολο, να μετακινήσει, έστω, κι ένα λιθαράκι. Οφείλουμε όμως να προσπαθήσουμε. Είμαστε η πλειοψηφία.

Προσωπικά, για ένα είμαι σχεδόν βέβαιος: τώρα που ο Μικτός Χορός των Πολιτών, Άνδρες, Γυναίκες, Νέοι, Ηλικιωμένοι, Παιδιά, Γέροντες, πολιορκούν τα προπύλαια των ανακτόρων και απαιτούν να φύγει απ’ την πόλη ο  ανάξιος άνακτας  και το μίασμα που έφερε μαζί του, το μόνο που δεν περιμένουν, είναι να ‘ρθεί ο κάθε προκλητικός, πολύς ή λίγος, Πόλυς Πολυβίου με τα “υφάκια” του, να κάτσει κάτω απ’ τον προβολέα, πρώτο τραπέζι πίστα στο παρακμιακό σκυλλάδικο της κλεπτοκρατίας-κομματοκρατίας, και να προσπαθήσει ν’ αποφορτίσει την πίεση απ’ το φρικώδες τυχοδιωκτικό πολιτικό σύστημα της καταστροφής. Ο “διακεκριμένος” δεν έχει καμιά πολυτέλεια κινήσεων. Εκατοντάδες χιλιάδες συνειδήσεις τον εξετάζουν με χίλια μάτια η κάθε μια και τον “μετράνε” με τα μέτρα των δικών τους ηρώων.

Ένας λαϊκός ήρωας, με τον οποίον θα “αναμετρηθεί” ο “διακεκριμένος”, είναι ο δικηγόρος, πρώην δικαστής του ΕΔΑΔ, πρώην Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, Λουκής Λουκαΐδης. Στάθηκε δίπλα στο λαό, προ και μετά Ανάν και του  πρόσφερε αφειδώλευτα τις γνώσεις του. Απέδειξε με επιχειρήματα και μαζί με άλλους, πόσο καταστροφικό θα ήταν το ρατσιστικό Σχέδιο Ανάν για την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού.

Ο Χριστόφιας είχε κι αυτήν την επιλογή για την ερευνητική του επιτροπή. Ο λαός θα δεχόταν το οποιοδήποτε πόρισμα του δίκαιου Λουκαΐδη. Ακόμη κι αν αυτό ήταν αθωωτικό για τον άνακτα. Αλλά ο πρώην κολίγας, επιλέγει με προσοχή τις κολιγιές του. Ακόμη και τώρα, μετά την τραγωδία της 11ης Ιουλίου, για την οποία είναι απόλυτα υπεύθυνος, απαιτεί να βγάλει απ’ τη μύγα ξίγκι! Η επιλογή του θεωρητικού της “Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας”, ήταν, για κάποιον που γνωρίζει τα κριτήρια με τα οποία λαμβάνει τις αποφάσεις του, αναμενόμενη. Και πολλαπλά πονηρή! Η καθεστωτική κλίκα Χριστόφια κερδίζει χρόνο, ο κόσμος ξεχνά γρήγορα κι έρχονται εξελίξεις. Το παραδέχεται στη συνέντευξη του στην Καθημερινή Κύπρου (24/07/2011), ο Γάμα Γάμα του Ακέλ, με αποκαλυπτική αφέλεια!  Ότι οι αρνητικές για τους ίδιους, αντιλήψεις, που έχουν διαμορφωθεί στην κοινωνία, σε δύο ή τρεις μήνες μπορεί ν’ αλλάξουν! Γι’ αυτό και εξαπέλυσαν γενική επίθεση λυσσώδους προπαγάνδας εναντίον όλων των υπολοίπων, καλλιεργώντας ατμόσφαιρα εμφυλίου.

Σε δύο τρεις μήνες, αναμένεται και το πόρισμα!

Σε δύο τρεις μήνες, ο Χριστόφιας θα βρίσκεται σε τριμερή μαζί με τον γραμματέα του ΟΗΕ και τον εκπρόσωπο της κατοχής. Είναι ικανός, ακόμη και για να εκδικηθεί το λαό, που σήμερα τον αποκαλεί “φασίστα” και “δολοφόνο”, να συμφωνήσει σε ακόμη χειρότερη λύση, απ’ ό,τι ο ίδιος θα μπορούσε να υπογράψει, με τη βοήθεια της ηγεσίας του ΔΗΣΥ, πριν την τραγωδία!

Απ’ την άλλη, σ’ αυτούς τους δύο τρεις μήνες, ο “διακεκριμένος” θα καλλιεργεί στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, μαζί με το “αδαμάντινο νομικό του προφίλ” και το “λαϊκό του ίματζ”. Ίσως, πολύ σύντομα, με δεδομένο μάλιστα ότι τα πρωτοπαλλήκαρα του ανανισμού του 2004, πρώην Γενικός Εισαγγελέας Αλέκος Μαρκίδης και ο ακελικός των αγγλοαμερικανικών σεμιναρίων Τουμάζος Τσελεπής, έχουν καεί και κανένας δεν μπορεί να τους λάβει πλέον στα σοβαρά, η συμμαχία των ανανικών, του “προσφέρει” μια νέα, πολιτική αυτήν τη φορά, εντολή. Να υπερασπισθεί στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, τη νέα μορφή του Σχεδίου Ανάν, απέναντι στον Λουκή Λουκαΐδη.

Επί της ουσίας, το πρόβλημα δεν αφορά στον “διακεκριμένο”, ο οποίος έπεσε, απ’ την πρώτη μέρα του διορισμού του, με τα μούτρα στο σπορ της αυτοπροβολής με φοβερή, μέχρι παρεξηγήσεως, βουλιμία, αλλά στον “αδιάκριτο”, προσβλητικό και θλιβερό αρχιεντολέα του, ο οποίος, μαζί με τη συνυπεύθυνη ηγεσία του ΑΚΕΛ, θέλει, πάση θυσία, να πάρει τη ρεβάνς. Από ποιόν;!

* Ο Χρίστος Σιοπαχάς είναι σκηνοθέτης.

 
Ηλεκτρονική διεύθυνση άρθρου: http://www.efylakas.com/archives/9317

Με αφορμή τα τουρκικά διαβήματα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον της Κύπρου αλλά και τις προκλήσεις…
Αμερικανικό φρένο στα διαβήματα της Τουρκίας για τις εξορύξεις στην Κύπρο

της Άγκυρας, που έφτασε στο σημείο να απειλεί εμμέσως και για πολεμική ενέργεια, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απαντά ότι η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών υποστηρίζει το δικαίωμα όλων των χωρών, συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου, να εξασφαλίζουν την προμήθεια ενέργειας. 

Η Ουάσιγκτον υποστηρίζει επίσης και την ενεργειακή διαφοροποίηση και απορρίπτει τα ενεργειακά μονοπώλια. Μιλώντας στην εφημερίδα Φιλελεύθερος ο Αμερικανός αξιωματούχος είπε ότι «γνωρίζουμε τη θέση της τουρκικής κυβέρνησης στο ζήτημα αυτό» και πρόσθεσε:

«Η διασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού μέσω της βελτίωσης της ενεργειακής ποικιλομορφίας είναι κάτι που οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζουν σθεναρά για όλες τις χώρες».

Ο ίδιος αξιωματούχος τόνισε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να υποστηρίζουν σθεναρά τις προσπάθειες των δύο πλευρών της Κύπρου να επανενώσουν το νησί σε μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία».

Σύμφωνα με πληροφορίες της κυπριακής εφημερίδας, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ενημέρωσε την Άγκυρα απαντώντας στα διαβήματά της ότι δεν έχει δικαίωμα να συμβουλεύει ιδιωτικές αμερικανικές εταιρείες. Την ίδια στιγμή, τονίστηκε στους Τούρκους ότι η Ουάσιγκτον θα υποστηρίξει τα συμφέροντα -εάν απειληθούν- κάθε αμερικανικής εταιρείας.

 

Μεταξύ της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και των χωρών που έχουν ενεργειακά συμφέροντα στη Μεσόγειο (Ισραήλ και ΗΠΑ) συμφωνήθηκε ότι στην πλατφόρμα που θα στηθεί στο τέλος Σεπτεμβρίου θα κυματίζουν η κυπριακή, η ισραηλινή, η αμερικανική και η σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο μεταξύ, η Ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ Ελένη Θεοχάρους κατάγγειλε ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τις τουρκικές προκλήσεις στην υπόθεση του φυσικού αερίου και προέτρεψε την Επιτροπή να παρέμβει διότι απειλείται η Κυπριακή Δημοκρατία, η περιφερειακή ασφάλεια, και τα συμφέροντα της ΕΕ.

Η κ. Θεοχάρους, με επιστολή της προς τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και τους Επιτρόπους αρμόδιους για θέματα Διεύρυνσης, Στέφαν Φούλε, και Ενέργειας, Γκάντερ Εντιγκερ, καταγγέλλει την προκλητική στάση της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου στην υπόθεση της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων του φυσικού αερίου και του πετρελαίου που βρίσκονται εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κύπρου.

Η κ. Θεοχάρους καλεί την ΕΕ και την Επιτροπή να επέμβουν ώστε να αποτραπεί η συνεχής παραβίαση του διεθνούς Δικαίου, του Δικαίου της Θάλασσας ειδικότερα, των αρχών και των αξιών της ΕΕ, καθώς και της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία.

Στην επιστολή της, η κ. Θεοχάρους επισημαίνει ότι η Άγκυρα κλιμακώνει τις απειλές της σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και δημιουργεί εκρηκτικό κλίμα που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια ολόκληρης της περιοχής. Επίσης, σημειώνει ότι από τον πλούτο του φυσικού αερίου και του πετρελαίου που ενδεχομένως να βρίσκονται στο θαλάσσιο βυθό της Κύπρου, δεν θα έχει όφελος μόνο η Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά και η ΕΕ, και συνεπώς, όταν η Τουρκία απειλεί να πλήξει τα συμφέροντα της Κύπρου, είναι ως να απειλεί να πλήξει τα συμφέροντα της ίδιας της ΕΕ.

 

http://www.epikaira.gr/home.html

ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΚΟΙΝΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΤΡΟΪΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ!

Για πρώτη φορά μετά την Τουρκική εισβολή του 1974, η Κύπρος διέρχεται μια τόσο σοβαρή οικονομική και πολιτική κρίση, η οποία επιτάθηκε μετά τη φονική έκρηξη στο Μαρί και τις τραγικές επιπτώσεις της.

Ο κίνδυνος, πλέον, να τεθεί γρήγορα και η Κύπρος υπό την κηδεμονία της τρόικα και του μνημονίου είναι ορατός, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι οι έγκυροι κύκλοι που το προδιαγράφουν ως αναπόφευκτο!

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση του ΑΚΕΛ στην Κύπρο και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Κύπρου Δ. Χριστόφιας χάνουν έδαφος, τελούν υπό πολιτική απομόνωση, ενώ δέχονται μια «βρώμικη» επίθεση από την πιο ακραία εσωτερική και εξωτερική αντίδραση.

Για τη δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει η κυβέρνηση του ΑΚΕΛ και ο Δ. Χριστόφιας δεν είναι καθόλου άμοιροι ευθυνών οι ίδιοι και οι επιλογές τους.

Πράγματι οι νοεφιλελεύθερες πολιτικές της κυβέρνησης ΑΚΕΛ- ΔΗΚΟ, οι οποίες λαμβάνουν με την πάροδο του χρόνου ένα όλο και πιο έντονο και συχνά ακραία προκλητικό χαρακτήρα, αποξένωναν την Κυπριακή Αριστερά από παραδοσιακά κοινωνικά της ερείσματα.

Ακόμα περισσότερο, η συνεχής διαχρονική αναδίπλωση της ηγεσίας του ΑΚΕΛ και του Προέδρου του από αντιιμπεριαλιστικές θέσεις στο Κυπριακό πρόβλημα, η μετατροπή του τελευταίου σε διαφορά, περίπου, ανάμεσα σε δύο κοινότητες και η «επιστροφή» σε απόψεις που θύμιζαν παραλλαγές του σχεδίου Ανάν, απομάκρυναν την αριστερή κυπριακή κυβέρνηση από το φιλικό της προοδευτικό και πατριωτικό κοινωνικό έδαφος και την καθιστούσαν ευάλωτη σε ετερόκλητες επιθέσεις.

Αυτή την ώρα που ναυαγούν τα «όνειρα» μετατροπής της Κύπρου σε χρηματιστικό περιφερειακό κέντρο, ενώ η Τουρκία του Ερντογάν προκαλεί αγέρωχα και «ρίχνει το γάντι» στη Λευκωσία, ενόψει της Προεδρίας της Ε.Ε., τόσο η κυβέρνηση του ΑΚΕΛ όσο και ο Πρόεδρος της Κύπρου κινδυνεύουν να θεωρηθούν ως «καμένα χαρτιά» από τις ίδιες εκείνες ιδιοτελείς δυνάμεις, που προσπάθησαν να «κατευνάσουν», αν όχι και να ωφελήσουν, με τις πολιτικές επιλογές τους.

Ο διαγραφόμενος κίνδυνος να εγκλωβιστεί, μετά την Ελλάδα και η Κύπρος στους νεοαποικιακούς μηχανισμούς της τρόικας και στα μνημόνια λεηλασίας θα ήταν μια πραγματική καταστροφή, με πολύ ευρύτερες συνέπειες από τις οικονομικοκοινωνικές!

Η Κύπρος έκανε μέγα λάθος, όπως 10 χρόνια πριν η Ελλάδα, που έσπευσε να ενταχθεί στο ευρώ (δήθεν για εθνικούς λόγους). Όπως μέγα λάθος θα κάνει το ΑΚΕΛ και ο Δ. Χριστόφιας, αν θεωρήσουν ότι μπορούν να αποφύγουν τρόικα και μνημόνια, εφαρμόζοντας «συναινετικές» πολιτικές σκληρής λιτότητας! Ο δρόμος της «συναίνεσης» και της «λιτότητας» είναι ο πλέον σίγουρος για την τροϊκανή αγκάλη!

Μια Ελλάδα και Κύπρος στα δόκανα της τροϊκας και του μνημονίου θα αντιπροσωπεύουν ένα παραδομένο δίδυμο στον αμερικανοβρεττανικό και ισραηλινό άξονα, έτοιμα να υποστεί τις πιο ταπεινωτικές υπαγορεύσεις και συμφωνίες.

Η Κύπρος στο δρόμο της τρόϊκας, μετά τη νεοαποικιακή παράδοση της Ελλάδας, μόνο μείζονες εθνικές περιπέτειες εγκυμονεί.

Αυτή την ώρα χρειάζεται ξανά ένα μεγάλο κοινό μέτωπο του ελληνικού και του κυπριακού λαού ενάντια στην τροϊκα και τα μνημόνια για νέες προοδευτικές πολιτικές και επιλογές αποδέσμευσης από τις ιμπεριαλιστικές δικλείδες!

http://www.iskra.gr

 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΣ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιούλιος - 18 - 2011

Ο Πόλυς Πολυβίου είναι ένας έγκριτος , άξιος , εξαίρετος , διακεκριμένος , λαμπρός νομικός τον οποίο επέλεξε ο πρόεδρος της δημοκρατίας κ. Χριστόφιας να αναλάβει την διερεύνηση του γεγονότος της εκρήξεως στο Βασιλικό που πολύ θόρυβο προκάλεσε και περισσή αναστάτωση στους κυβερνόντες που τόσα σοβαρά ζητήματα έχουν αναλάβει να διεκπεραιώσουν.
Ο εν λόγω νομικός είναι γνωστός από την υπόθεση της εταιρείας «ΗΛΙΟΣ» την οποία υπερασπίστηκε σθεναρά από κάθε ένοχη σχέση με το δυστύχημα που στοίχησε τη ζωή 121 συνανθρώπων μας.
Επίσης ο έγκριτος νομικός τυγχάνει να είναι πρώτος εξάδελφος του υπουργού οικονομικών Χαρίλαου Σταυράκη ως και κουνιάδος του Κύπρου Χρυσοστομίδη του διατελέσαντος υπουργού δικαιοσύνης κατά την λαμπρή εποχή Κίτα . Αν ψάξουμε το σόι του κυρίου Πολυβίου δεν αποκλείεται να ανέβρουμε φλέβα βασιλικού αίματος.
Τα προσόντα του κ. Πολυβίου θεωρήθηκαν αρκετά ώστε να αποφευχθεί η ταλαιπωρία και το κόστος μιας πολυμερούς ερευνητικής επιτροπής όπου θα είχαν δικαίωμα πρόσβασης και οι εκπρόσωποι των συγγενών των θυμάτων.
Περιμένουμε τα αποτελέσματα της έρευνας του κυρίου Πολυβίου , που μάλλον θα είναι χρονοβόρα κατά δήλωση του , με πλήρη εμπιστοσύνη και ήρεμη μέχρι αηδίας συνείδηση.
Είμαστε ένας ευτυχισμένος λαός
ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ – ΕΔΗΚ
ΤΟΜΕΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

http://edikcyprus.blogspot.com/2011/07/blog-post_2363.html

Η Κύπρος δεν είναι σατραπεία κανενός

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιούλιος - 5 - 2011

Τo Wikileaks αποκαλύπτει όλο το πρόστυχο παρασκήνιο σε βάρος του κράτους μας.

Δεν θέλουν με κανέναν τρόπο η Κύπρος να προεδρεύσει της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Γι’ αυτό όλοι οι καλοθελητές έχουν πάθει πολιτικό παροξυσμό. Από τον πρώην γκολφίστα και σημερινό υπουργό Εξωτερικών της Φινλανδίας τον Αλέξανδρο Σταπ, τον περιβόητο πλέον Καρλ Μπιλτ της Σουηδίας, με πρωταγωνιστές πάντοτε τους Αγγλο-Αμερικανούς και με την Γραμματεία του ΟΗΕ να λειτουργεί για νιοστή φορά ως ένας κατ’ εξοχήν σφογγοκωλάριος της Ουάσιγκτον, τρέχουν-τρέχουν όλοι να προλάβουν.
Ο κόσμος στην Κύπρο ίσως να μην το αντιλαμβάνεται. Αλλά το σημερινό παρασκήνιο – η μυστικοπάθεια, η αδιαφάνεια η περίτεχνη παραπληροφόρηση και προπαγάνδα αλλά και η δική μας χαμέρπεια, όλα θυμίζουν έντονα τους τελευταίους μήνες της προεδρίας Κληρίδη καθώς επίσης και τις δραματικές μέρες πριν από τον Απρίλη του 2004. Οι πρόσφατες αποκαλύψεις μέσω του Wikileaks (έπονται και άλλες άμεσα σχετικές και προσωποποιημένες) γύρω από το πρόστυχο παρασκήνιο και τους πρόστυχους πρωταγωνιστές, ντόπιους και ξένους, έρχονται να επιβεβαιώσουν πόσο ενοχλημένοι είναι όλοι διότι υπάρχει, υφίσταται και λειτουργεί το κυπριακό κράτος στα διάφορα διεθνή φόρα αλλά κυρίως στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πάνω από όλα βέβαια ενοχλούνται οι Τούρκοι. Η Άγκυρα πολεμά από το 1974 να απονομιμοποιήσει το κυπριακό κράτος. Η τουρκική εισβολή και η σφαγή πάνω από 5.000 Κυπρίων σε ένα και μόνο μήνα από Νατοϊκά όπλα και στρατό (δηλαδή το 1% του πληθυσμού του τόπου), η κατάκτηση εδαφών και ο εποικισμός, δεν απέδωσαν στην Άγκυρα το στρατηγικό ζητούμενο.

Από το 1974 μέχρι σήμερα η Άγκυρα αδυνατεί να επιτύχει τον στρατηγικό της στόχο. Κάθε πόλεμος και κάθε πόλεμος με άλλα μέσα, έχουν πολιτική στοχοθεσία. Ο πολιτικός στόχος της Άγκυρας το 1974 απέτυχε διότι επιβίωσε η Κυπριακή Δημοκρατία. Και όσο επιβιώνει η Κυπριακή Δημοκρατία η τουρκική στοχοθεσία και στρατηγική παραμένουν ανεκπλήρωτες.

Αναλογιστείτε τον στρατηγικό συμβολισμό μιας Κύπρου να προεδρεύει στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή που προεδρεύει σε οποιαδήποτε διακρατικό ή διεθνή θεσμό. Το γεγονός από μόνο του αποδομεί την τουρκική στρατηγική. Η «πραγματικότητα» για την οποία μιλά και κόπτεται η Άγκυρα, ανατρέπεται από τα πράγματα.

Τον περασμένο μήνα στην Κωνσταντινούπολη συνεδρίασε πανηγυρικά το Συμβούλιο της Ευρώπης την προεδρία του οποίου έχει την περίοδο αυτή η Άγκυρα. Η Κύπρος δεν μπορούσε να αποκλειστεί από την Κωνσταντινούπολη. Η πραγματικότητα αυτή ανάγκασε την Άγκυρα να αποδεχτεί την επίσημη αντιπροσωπεία της Κύπρου. Αλλά η παρουσία της Κύπρου προσέβαλε βαθύτατα τον εγωισμό των κεμαλοπασάδων.

Έτσι ο Μέγας Μάγιστρος Νταβούτογλου και οι συμβουλάτορές του κατέφυγαν στην εξής μικροπρέπεια για να αποφύγουν να απευθύνουν επίσημα το λόγο στην κυπριακή αντιπροσωπεία που ηγείτο ο Κύπριος Υπουργός Εξωτερικών. Αντί ο κ. Νταβούτογλου να καλωσορίσει την κάθε αντιπροσωπεία όπως είθισται, αποφάσισε να γίνει «αμερικανάκι» και να απευθυνθεί στον κάθε αρχηγό αποστολής με το μικρό του όνομα: Dear Κarl(Σουηδία), Dear Αlexander (Φινλανδία) Dear Μarkos (Κύπρος) κλπ.

Αναλογιστείτε τώρα μόνο τούτο: Για τους έξι μήνες της Κυπριακής Προεδρίας η Άγκυρα, ο πολύς κ. Νταβούτογλου και οι πολλοί και διάφοροι αντιπρόσωποί του -πρέσβεις και τουρκικές αποστολέςθα αναγκαστούν να συναλλάσσονται με την Κύπρο. Θα πρέπει να επικοινωνούν με τη Λευκωσία, θα πρέπει να πάνε στο Προεδρικό Μέγαρο και το Υπουργείο Εξωτερικών κ.λπ. κ.λπ.

ΕΝΟΨΕΙ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ
Τρέχουν λοιπόν όλοι να προλάβουν, τρέχουν οι Εγγλέζοι, τρέχουν οι Αμερικανοί, τρέχουν οι Σουηδοί, τρέχουν οι Φινλανδοί, τρέχουν ο κ Ντάουνερ και ΟΗΕδες.
Τρέχουν δυστυχώς και πολλοί από τους δικούς μας. Διότι αδυνατούν να κατανοήσουν στοιχειώδη πράγματα του διακρατικού συστήματος. Αγνοούν ότι το κράτος είναι και παραμένει η τελευταία άμυνα των πολιτών του από τη βουλιμία των ισχυρών. Αγνοούν ότι τα κράτη έχουν πολιτική αυτάρκεια. Ότι τα κράτη είναι αυτεξούσια. Ότι τα κράτη νομιμοποιούν το διακρατικό σύστημα και δεν νομιμοποιούνται από αυτό. Και ότι τα κράτη δεν αυτοκαταργούνται.

Είναι δυνατόν; Πενήντα χρόνια από το 1960 και ένα μέρος της πολιτικής ελίτ της Κύπρου επιδιώκει τη μετατροπή του κράτους σε σατραπεία και τους πολίτες της Κύπρου σε σατράπηδες;

Η Κύπρος δεν είναι σατραπεία κανενός, ούτε των ταγών της.
Του Μάριου Ευρυβιάδη
ΠΗΓΗ

http://elladasimera.blogspot.com/

ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΠΕΡΝΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΣΧΑ

Posted by Συντ. Ομάδα On Μάρτιος - 14 - 2011

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/03/cyprus.jpg 400w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />Πρώην διπλωμάτης (1975-1981), ο Βρετανός λέκτορας του Ιονίου Πανεπιστημίου, Γουίλιαμ Μάλινσον, ο οποίος ζει μόνιμα στην Ελλάδα, στο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του «Πικρές Ελιές» -που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες από τις εκδόσεις της Εστίας- ανατρέχει στην ιστορία της Κύπρου και τις ποικίλες περιπέτειες που ο λαός τής μαρτυρικής Μεγαλονήσου βίωσε, ενώ στη συνέντευξή του στην «Ε» μιλά και για το σήμερα, το Αιγαίο, το Καστελόριζο, τα πετρέλαια, την ελληνοκυπριακή προσέγγιση με το Ισραήλ και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Πρώην Βρετανός διπλωμάτης, ο Γουίλιαμ Μάλινσον καταγράφει στο βιβλίο του «Πικρές Ελιές» (εκδ. Εστία) μερικές πικρές αλήθειες για την Κύπρο.

-Από τη διπλωματία γιατί φύγατε;

«Ισως παραήμουν ευθύς χαρακτήρας για διπλωμάτης. Αν και ο σοβαρότερος λόγος ήταν η αίσθηση ότι η Βρετανία είχε πάψει πλέον να είναι ανεξάρτητη, συνεπώς, στο υπόλοιπο της καριέρας μου, δεν θα δούλευα για την πατρίδα μου αλλά για την Αμερική…».

-Και πώς φτάσατε στη συγγραφή ενός βιβλίου με θέμα την Κύπρο;

«Οταν βρέθηκα το 1994 με υποτροφία στην Ελλάδα για το διδακτορικό μου, που ήταν σχετικό με τον Ψυχρό Πόλεμο, ανακάλυψα ένα έγγραφο του 1975, υπαγορευμένο από τον επικεφαλής του Φόρεϊν Οφις, το οποίο έλεγε: «Πρέπει να διαιρέσουμε τους Ελληνες και τους Τούρκους». Δεν πίστευα στα μάτια μου, οπότε αποφάσισα να το ερευνήσω περισσότερο. Στην πορεία συνειδητοποίησα τη σημασία του θέματος της Κύπρου, παρότι οι Ελληνες μάλλον τείνουν να το αποφεύγουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο θέμα της παροχής των ντοκουμέντων για την Κύπρο, οι Ελληνες με δυσκόλεψαν περισσότερο από τους Βρετανούς!».

-Για ποιο λόγο οι Ελληνες «ζορίζονται» με το θέμα της Κύπρου;

«Επειδή υπάρχουν πολλοί «σκελετοί στο ντουλάπι τους». Προσωπικότητες του δημόσιου βίου που έκαναν πολύ άσχημα πράγματα στο θέμα της Κύπρου και είναι ακόμη εν ζωή… Επίσης, η ελληνική ιντελιγκέντσια και οι πολιτικές τάξεις δεν θέλουν να αναφέρονται ιδιαίτερα στο θέμα, επειδή υπήρξαν φορές στο παρελθόν που η «κυπριακή ουρά έσερνε το ελληνικό σκυλί»: η ιστορία του Μακάριου, η ιστορία της τουρκικής εισβολής, η ιστορία της χούντας κ.λπ. δημιούργησαν ένα κλίμα στην Ελλάδα όχι ευνοϊκό για δημόσιες συζητήσεις σχετικά με την Κύπρο. Υπάρχει μια διάθεση να κρατιούνται χαμηλοί τόνοι κι ένας λόγος που συμβαίνει αυτό είναι, κατά την ταπεινή μου άποψη, ο φόβος της Τουρκίας».

-Φόβος για ποιο πράγμα;

«Για αύξηση της στρατιωτικής επιθετικότητας της Τουρκίας. Οι Τούρκοι κατόρθωσαν να συνδέσουν το θέμα της Κύπρου με το θέμα του Αιγαίου. Γι’ αυτό η ελληνική κυβέρνηση δεν θέλει το ένα θέμα να επηρεάζει το άλλο. Ενώ, αντίθετα, η τουρκική επιθυμεί να εξετάζονται αυτά μαζί. Για να το πω πιο ωμά, χρησιμοποιώντας «ορολογία Κίσινγκερ», η τουρκική κυβέρνηση κρατάει την ελληνική από τα αρχ…α…».

-Δηλαδή, εάν η Ελλάδα αποφασίσει ένα πρωί να σηκώσει τους τόνους στο θέμα της Κύπρου, τι θα γίνει;

«Θα υπάρξει ένταση, ίσως υπάρξουν «καινούργια Ιμια», ίσως κάτι χειρότερο».

-Αρα, λέτε ξεκάθαρα ότι η Ελλάδα φοβάται την Τουρκία.

«Δεν ακούγεται πολύ ευχάριστο, αλλά ναι».

-Θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα διαφορετικά εάν, τα 37 χρόνια που μεσολάβησαν από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, η Ελλάδα κυβερνιόταν από πιο ισχυρές προσωπικότητες, πολιτικούς, διπλωμάτες κ.λπ.;

«Θεωρώ ότι στο θέμα της Κύπρου, όλα αυτά τα χρόνια, υπήρξε από την πλευρά της Ελλάδας μια έλλειψη επιμονής. Από τη μια είχες τη δημόσια ρητορική του Ανδρέα Παπανδρέου, μπλα-μπλα-μπλα, μετά την ήπια προσέγγιση του Καραμανλή στη Ρωσία, αλλά κάπως αυτά δεν συνδυάστηκαν ποτέ. Κι αυτό είναι χαρακτηριστικό της Ελλάδας: οι Ελληνες δεν δείχνουν διάθεση να ενεργήσουν ομαδικά, πριν φτάσει το τελευταίο λεπτό. Κυρίως για κομματικούς λόγους. Βέβαια, για να είμαι δίκαιος, η Ελλάδα δεν ελέγχει απολύτως το τι συμβαίνει».

-Για ποιο λόγο;

«Υπάρχουν τεράστια συμφέροντα, αυτή τη στιγμή με το θέμα του πετρελαίου γίνονται πολλά στο παρασκήνιο με την Κύπρο, την Ελλάδα, το Ισραήλ, την Τουρκία, όπως π.χ. το Καστελόριζο, με την Τουρκία να διεκδικεί τις περιοχές γύρω από αυτό, διεκδίκηση που φαινομενικά δεν έχει σχέση με την Κύπρο αλλά φυσικά εντάσσεται στη γενικότερη τουρκική εξωτερική πολιτική. Ενώ υπάρχουν κι εκείνοι που δεν έχουν κάνει ακόμη την εμφάνισή τους αλλά σίγουρα θα την κάνουν στον επόμενο γύρο, διεκδικώντας πρόσβαση στα πετρελαϊκά αποθέματα της περιοχής: οι Ρώσοι. Οπότε, για να είμαι δίκαιος με τους Ελληνες, υπάρχουν διπλωμάτες που γνωρίζουν τι ακριβώς συμβαίνει, αλλά γνωρίζουν επίσης ότι οι Αγγλοσάξονες υποστηρίζουν την Τουρκία περισσότερο από την Ελλάδα. Κι ότι αν τα πράγματα φτάσουν σ’ ένα κρίσιμο σημείο, η Αμερική και η Βρετανία στο τέλος θα πάνε με το μέρος της Τουρκίας. Παράλληλα, η Ευρώπη είναι αδύναμη. Δεν έχει δείξει το κουράγιο που απαιτείται για να παίξει ρυθμιστικό ρόλο σε όλα αυτά».

-Πρόσφατα, με αφορμή το πετρέλαιο, υπήρξε προσέγγιση Κύπρου-Ισραήλ.

«Νομίζω ότι η Τουρκία θα χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη προσέγγιση για να διαιρέσει την Ελλάδα και την Κύπρο. Βέβαια, και ο Παπανδρέου «χόρεψε πολύ» με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου. Θεωρώ ότι ήταν ένας «χορός τακτικής»…».

-O οποίος δεν βοήθησε την Ελλάδα;

«Οχι, επειδή εκνεύρισε τον Ερντογάν. Είναι καλή ιδέα να ερεθίζεις τον Ερντογάν; Εντάσσεται στα συμφέροντα της Ελλάδας να είναι πάρα πολύ κοντά στο Ισραήλ ή μήπως είναι καλύτερο να κρατά κάποιες αποστάσεις;».

-Πώς αντιμετωπίζει η Ελλάδα την προσέγγιση Κύπρου-Ισραήλ;

«Προφανώς η Ελλάδα θέλει να διασφαλίσει ότι η Κύπρος δεν θα κάνει κάτι που θα προκαλέσει προβλήματα σε σχέση με τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, όπως π.χ. συμβαίνει ήδη με το Καστελόριζο. Η Ελλάδα προς το παρόν δεν μπορεί να εξορύξει το δικό της πετρέλαιο, π.χ. στη Λήμνο, αφού η Τουρκία απειλεί. Συνεπώς η Ελλάδα ασφαλώς και θα επιδιώξει να εκμεταλλευτεί το τι κάνει η Κύπρος, κρατώντας όμως το Αιγαίο «εκτός»».

-Και η Τουρκία; Πώς θα διαχειριστεί τη νέα κατάσταση;

«Η Τουρκία, εξαιτίας αυτής της προσέγγισης και εξαιτίας των πετρελαίων, θα γίνει πιο εχθρική απ’ ό,τι ήδη είναι. Θα προσπαθήσει να κερδίσει όσο περισσότερα μπορεί, και αυτό θα αυξήσει την ένταση».

-Ποιος θα ήταν ο ιδανικός, κατά την άποψή σας, τρόπος χειρισμού της όλης κατάστασης από την Ελλάδα;

«Να υποστηρίξει αυτό που κάνει η Κύπρος. Βέβαια φοβάμαι ότι ίσως η Κύπρος προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την προσωρινή κόντρα Τουρκίας – Ισραήλ. Ωστόσο, μην ξεχνάτε ότι οι δύο χώρες συνεχίζουν να έχουν μεταξύ τους στρατιωτικές συμφωνίες, ενώ η Αμερική και η Βρετανία δουλεύουν πολύ πολύ σκληρά για να εξασφαλίσουν ότι οι ισραηλινοτουρκικές σχέσεις θα συνεχίσουν στο στρατιωτικό επίπεδο, αν και όχι δημοσίως. Και δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει αυτή η δημόσια εχθρότητα».

-Δηλαδή, πιθανόν η Κύπρος να παγιδευτεί υπερεκτιμώντας αυτήν τη φαινομενική κόντρα Τουρκίας -Ισραήλ;

«Θα μπορούσε. Αλλά γεγονός είναι ότι η Κύπρος βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο: και αυτή τη φορά όχι μόνο για γεωπολιτικά παιχνίδια αλλά και για πετρελαϊκά. Και πάλι υπάρχει ένα γαϊτανάκι: Τουρκία, Κύπρος, Ισραήλ (που σημαίνει Λίβανος και Συρία), την ίδια στιγμή έχουμε κάποια «προβληματάκια» στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, ενώ δεν είμαι σίγουρος ότι η Αμερική και η Βρετανία έχουν καταλήξει σε μια δική τους πολιτική, αφού πιθανότατα περιμένουν να δουν πού θα «κάτσει η μπίλια» σε όλα αυτά που συμβαίνουν. Ταυτόχρονα η γαλλο-γερμανική πολιτική είναι διαφορετική από την αγγλοσαξονική, ιδίως στη Βόρεια Αφρική, ενώ η Ρωσία δρα αργά, υπομονετικά, σταθερά και μεθοδευμένα, όπως πάντοτε έκανε στην ιστορία της, περιμένοντας ενδεχομένως να επωφεληθεί από την όλη σύγχυση που επικρατεί. Ιστορικά, οι Ρώσοι θεωρούσαν πάντοτε την πρόσβασή τους στη Μεσόγειο εξαιρετικά σημαντική. Μην ξεχνάτε ότι οι Ρώσοι εναντιώθηκαν απόλυτα στο σχέδιο Ανάν και θα το ξανακάνουν εάν δουν ότι θίγονται τα συμφέροντά τους, τα οποία στην Κύπρο είναι τεράστια. Ημουν εκεί πριν από λίγες μέρες και μπορούσες να δεις τους Ρώσους παντού. Οι Ρώσοι είναι εκεί και περιμένουν. Απλώς οι Αμερικανοί παίζουν ντραφτ, όπου ενεργείς γρήγορα, ενώ οι Ρώσοι σκάκι, όπου σκέφτεσαι πολύ πριν κάνεις την κίνησή σου. Η Ρωσία είναι πολύ έξυπνη στην εξωτερική της πολιτική. Μερικές φορές, όταν θεώρησε αναγκαίο, υποστήριξε και την Τουρκία. Αλλά το μεγάλο πετρελαϊκό παιχνίδι που πλέον παίζεται συνδέεται με την Κύπρο. Αν δεις το χάρτη, η εικόνα είναι φρικτή».

-Τι εννοείτε με το «φρικτή»;

«Εννοώ ότι είναι γεμάτη από αγωγούς πετρελαίου και αερίου. Ο ένας πηγαίνει στην νότια Ιταλία, ο Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη συνεχίζει να μην είναι έτοιμος, τον οποίο ο Γιώργος Παπανδρέου δυστυχώς δεν υποστήριξε όσο θα έπρεπε. Οι Ρώσοι τα βλέπουν όλα αυτά και είναι θυμωμένοι. Επίσης, η Ρωσία προμηθεύει την Ευρώπη με αέριο αλλά αυτό είναι το όπλο της και μπορεί να απειλήσει να «κλείσει τη στρόφιγγα» εάν δει να απειλούνται τα συμφέροντά της στη Μεσόγειο. Η Ρωσία συνήθως υποστηρίζει την επίσημη θέση της κυπριακής κυβέρνησης. Η Ρωσία συνήθως δεν υποστηρίζει την ισραηλινή πολιτική εναντίον των Παλαιστινίων. Αυτό που θα ήθελε η Ρωσία, στον επόμενο «γύρο», σε λίγους μήνες, είναι να εκμεταλλευτούν οι ρωσικές εταιρείες το αέριο στα νερά της Μεσογείου. Τώρα υπάρχει μια αμερικανική εταιρεία που έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον και μια ισραηλινή. Θα υπάρξουν και άλλες στο μέλλον: γερμανικές, γαλλικές, ρωσικές κ.ά. Συνεπώς η κυπριακή πλευρά θα πρέπει να έχει καλές σχέσεις με όλους. Θυμήσου τον Μακάριο, πώς ισορροπούσε ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση».

-Η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι πιο δυναμική στο θέμα της εκμετάλλευσης των ενεργειακών της αποθεμάτων;

«Κατά την άποψή μου, η Ελλάδα θα έπρεπε να ζητήσει πολύ μεγαλύτερη βοήθεια από τη Ρωσία για πετρελαϊκές έρευνες. Παραδοσιακά, αφήνοντας έξω την ιδεολογία και τα υπόλοιπα, η Ρωσία έχει υπάρξει η λιγότερο εχθρική μεγάλη δύναμη απέναντι στην Ελλάδα. Η Ρωσία τώρα έχει λόγους να μην εμπιστεύεται την Ελλάδα. Στη διάρκεια της κρίσης η Ρωσία προσφέρθηκε να δώσει ένα μεγάλο φθηνό δάνειο, το οποίο ίσως οδηγούσε στην αποφυγή του ΔΝΤ. Ο Παπανδρέου είπε «όχι», απέρριψε την προσφορά, με τη δικαιολογία ότι θα βρισκόμασταν κάτω από τον έλεγχο των Ρώσων. Είναι άραγε βέβαιο ότι θα βρισκόμασταν κάτω από το ρωσικό έλεγχο με τον ίδιο τρόπο που βρισκόμαστε τώρα κάτω από τον έλεγχο του ΔΝΤ; Δεν είμαι αριστερός, απλώς προσπαθώ να ακολουθήσω την κοινή λογική. Συνεπώς, η διπλωματία της ελληνικής πλευράς με τη Ρωσία δεν μελετήθηκε τόσο στενά όσο θα έπρεπε και δεν υπήρξε τόσο αποτελεσματική όσο θα μπορούσε. Και ο μόνος λόγος που μπορώ να σκεφθώ είναι η αγγλοσαξονική πίεση και ελληνικά ιδρύματα, όπως το ΕΛΙΑΜΕΠ, με τους κ. Βερέμη και Κουλουμπή, που εκφράζουν την αμερικανική θέση στην Ελλάδα».

-Οι πρόσφατες εξεγέρσεις στην Αίγυπτο, την Τυνησία, τη Λιβύη κ.λπ. πώς μπορούν να επηρεάσουν την Ελλάδα;

«Η Ελλάδα πάντοτε προσπαθούσε να ισορροπήσει τις σχέσεις της με τον αραβικό κόσμο και το Ισραήλ. Τώρα, με τη συνεργασία της με το Ισραήλ, το πράγμα μπερδεύεται λιγάκι…»

-Η Τουρκία μπορεί να ενδυναμωθεί από αυτές;

«Ναι, επειδή μπορεί να παρουσιαστεί ως ο εγγυητής της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή».

-Η Ελλάδα δεν μπορεί να το κάνει αυτό;

«Η Ελλάδα έχει προσπαθήσει να το κάνει αυτό. Αλλά δεν είναι στη Μέση Ανατολή».

-Η Κύπρος είναι;

«Γεωγραφικά, ναι. Διανοητικά, όχι και τόσο. Βέβαια η Κύπρος μπορεί να παρουσιαστεί ως εστία σταθερότητας. Οπως έγινε με την κρίση στον Λίβανο: πόσο χρήσιμη αποδείχθηκε η Κύπρος, όπου συνέρρεαν οι πρόσφυγες κ.λπ.».

-Για την ενδεχόμενη ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. τι λέτε;

«Υποστηρίζω τη γαλλογερμανική θέση για μια ειδική σχέση της Τουρκίας με την Ευρώπη. Ασπάζομαι την άποψη του Ζισκάρ Ντ’ Εστέν ότι η ένταξη της Τουρκίας θα είναι το τέλος της Ευρώπης. Αφού η Τουρκία δεν είναι στην Ευρώπη. Επειτα, πώς είναι δυνατόν να υποστηρίζουν η Αμερική και η Βρετανία την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρώπη, όταν η Τουρκία κατέχει μέρος της Ευρώπης, το οποίο δεν αναγνωρίζεται; Αν και είμαι βέβαιος ότι οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί δεν θέλουν δύο επίσημα αναγνωρισμένα κράτη στην Κύπρο, γιατί τότε τι θα γίνει με τις Συνθήκες, τι θα γίνει με τις βάσεις τους στο νησί; Θέλουν μια αδύναμη κεντρική κυβέρνηση ενώ ο μεγαλύτερος φόβος τους, παρότι δεν θέλουν να το παραδεχτούν, είναι η Ρωσία. Συνεχίζουν να διακατέχονται από αυτή την εμμονή».

-Συνεπώς, ο Ψυχρός Πόλεμος δεν έχει ακόμη τελειώσει;

«Ασφαλώς και όχι. Αλλωστε και ο Ψυχρός Πόλεμος δεν ήταν για την ιδεολογία, η οποία απλώς αποτελούσε τη δικαιολογία. Ηταν περί συμφερόντων οικονομικών. Κι αυτό συνεχίζεται με έναν πιο μαλακό τρόπο δημόσια αλλά με σκληρό στο παρασκήνιο. Οι Ρώσοι δεν ακούγονται πολύ τον τελευταίο καιρό κι αυτό είναι ενδιαφέρον. Ισως σύντομα στην Κύπρο κάποιες μοσχοβίτικες τρομπέτες ηχήσουν…»

-Τους Βρετανούς, οι Κύπριοι πώς τους βλέπουν;

«Τους αρέσει ο βρετανικός τρόπος ζωής, οι βρετανικές ιδέες, η βρετανική οργάνωση, αλλά δεν εμπιστεύονται τις βρετανικές κυβερνήσεις. Και νομίζω ότι έχουν πολύ καλούς λόγους γι’ αυτό. Γνωρίζουν ότι η βρετανική κυβέρνηση είναι σε συνεννόηση με την αμερικανική. Οι Κύπριοι έχουν επίσης πολύ υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και πολύ υψηλό ποσοστό δαπανών για την παιδεία. Το 8% του προϋπολογισμού τους πηγαίνει στην εκπαίδευση ενώ στην Ελλάδα είναι, πόσο, 2-2,5%; Στην πραγματικότητα οι Κύπριοι είναι λίγο παραπάνω Ευρωπαίοι από τους Ελληνες. Δεν είναι Βαλκάνιοι, είναι κοσμοπολίτες. Επίσης, είναι πιο οργανωμένοι από τους Ελληνες ενώ και οι «πελατειακές σχέσεις» που διακρίνουν την ελληνική κοινωνία βρίσκονται στην Κύπρο σε χαμηλότερο επίπεδο· υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια».

-Η Ελλάδα βγήκε κερδισμένη από τη διαχρονική σχέση της με τη Βρετανία και την Αμερική;

«Γενικά, η Ελλάδα δεν υπήρξε τόσο ικανή όσο η Τουρκία στο να κερδίσει τη στρατηγική και πολιτική στήριξη της Βρετανίας και της Αμερικής ή ακόμη και της Γαλλίας και της Γερμανίας. Επειδή τα ελληνικά πολιτικά κόμματα δεν θα συμφωνήσουν ποτέ σε μια κοινή πολιτική. Η Ελλάδα φοβάται να πάρει ρίσκα, να μπλοφάρει, ενώ η κατάσταση απαιτεί κάποια ρίσκα, έστω υπολογισμένα. Η Αμερική είναι στην άλλη άκρη του κόσμου, η Ρωσία είναι δίπλα της. Η Ελλάδα πρέπει να κερδίσει μεγαλύτερη υποστήριξη από τη Ρωσία και, αν χρειαστεί, την Κίνα, για να φτάσει σε λύση με την Τουρκία για την Κύπρο. Βέβαια χρειάζεσαι πολύ σπουδαία διπλωματία για να το πετύχεις αυτό. Η Τουρκία είναι καλύτερη στις διεθνείς δημόσιες σχέσεις, χρησιμοποιεί μεγάλα ξένα γραφεία για να υποστηρίζουν τις υποθέσεις της. Η Ελλάδα είναι πολύ διχασμένη, κοιτά πολύ το τώρα, δεν βλέπει σε βάθος χρόνου και δεν μπορεί να δουλέψει ομαδικά. Υπάρχει και το γνωστό ανέκδοτο με τους Ελληνες και τους Γιαπωνέζους: Ενας Ελληνας είναι θαύμα, ένας Γιαπωνέζος είναι ένας «καθυστερημένος». Δύο Ελληνες είναι δύσκολοι, δύο Γιαπωνέζοι είναι απλώς βλάκες. Είκοσι Ελληνες είναι καταστροφή, είκοσι Γιαπωνέζοι είναι ένα θαύμα…».

-Αρα, τα προβλήματα της Ελλάδας είναι η διχόνοια και ο ατομισμός.

«Και, σε επίπεδο κοινωνίας, η ξενομανία της. Η Ελλάδα έχει τάση να εισάγει οτιδήποτε ξένο, ανεξαρτήτως αν είναι καλό, κακό ή άσχημο. «Είναι ξένο, ω!, πρέπει να είναι καλό! πρέπει να είναι καλύτερο από τα δικά μας!». Δείτε την υπουργό Παιδείας, τη Διαμαντοπούλου: είναι ένα τέτοιο παράδειγμα στην εκπαίδευση· θα σκοτώσει την εκπαίδευση αν συνεχίσει έτσι! Προσπαθεί να αντιγράψει αγγλοσαξονικές αηδίες, να ρωτάς το μικρό παιδί «ποια είναι η ταυτότητά σου;» κ.λπ. Υπάρχει καλό εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα, δεν χρειάζεται να εισαχθούν νέες ιδέες, χρειάζεται απλώς να αξιοποιηθούν οι υπάρχουσες. Υπάρχουν όμορφα πράγματα εδώ, όμως οι Ελληνες δεν είναι υπερήφανοι γι’ αυτά, θαυμάζουν πολύ τα ξένα πράγματα. Αλλά αυτός ο θαυμασμός δείχνει κάτι: ότι δεν μπορείς να κάνεις τη διάκριση μεταξύ τού τι είναι πράγματι καλό και τι είναι κακό. Υιοθετούνται θεωρίες από το εξωτερικό στην Ελλάδα και «η πλάκα», πολλές φορές, είναι ότι η ρίζα αυτών των θεωριών βρίσκεται στην αρχαία Ελλάδα! Θα ήθελα να δω λίγο παραπάνω αυτοσεβασμό στους Ελληνες. Ακούω πολλούς να λένε: «Με το ΔΝΤ χάνουμε τον αυτοσεβασμό μας». Μα, αυτό έπρεπε να το σκεφτείς είκοσι, τριάντα χρόνια πριν, όχι τώρα! Τι διάολο έκανες τόσον καιρό;».

ΠΗΓΗ: »ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»-»ΑΝΤΙΝΕWS»

http://www.elkeda.gr/

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΓΚΥΡΑΣ!

Posted by Συντ. Ομάδα On Μάρτιος - 5 - 2011

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/03/nikosia_2.jpg 485w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />ΟΡΓΗ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ

Με νέο μεγάλο συλλαλητήριο οι Τουρκοκύπριοι χθες Τετάρτη (02.03) αντέδρασαν στα μέτρα λιτότητας που ζητά να επιβάλει η Αγκυρα στα Κατεχόμενα εκβιάζοντας με την οικονομική βοήθεια που προσφέρει για την επιβίωση του ψευδοκράτους αλλά και στον γενικότερο έλεγχο που επιβάλλει η Τουρκία στο καθεστώς.

Περίπου 50.000 Τουρκοκύπριοι, σύµφωνα µε µετριοπαθείς υπολογισµούς, συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Ινονού στην κατεχόµενη Λευκωσία, ανταποκρινόµενοι στο κάλεσµα 30 και πλέον συνδικαλιστικών και άλλων οργανώσεων, διοργανώνοντας το πιο µαζικό συλλαλητήριο στην ιστορία τους – µεγαλύτερο ακόµα και από εκείνα του 2004. Συμμετείχαν, επίσης, όλα τα κόμματα εκτός του ΚΕΜ του κ. Ερογλου.
Από το ποσό των 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων που φθάνει ο προϋπολογισμός στα Κατεχόμενα, τα 600 εκατομμύρια προέρχονται από την οικονομική βοήθεια της Τουρκίας, η οποία όμως τώρα ζητά να υπάρξουν περικοπές στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, πώληση ζημιογόνων επιχειρήσεων κ.λπ.
Κεντρικά µηνυµατα του συλλαλητηρίου, το οποίο αποτέλεσε ένα ηχηρό μήνυμα προς την Αγκυρα και τον πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν ήταν «Οχι στην εξαφανισή μας», «οι Τουρκοκύπριοι είναι εδώ και κοινωνικά υπάρχουν»
Θυμίζουμε ότι είχε προηγηθεί η προσβλητική για τους Τουρκοκυπρίους συμπεριφορά του Τ. Ερντογάν, μετά το πρώτο συλλαλητήριο της 28ης Φεβρουαρίου (βλ. σχετικό άρθρο παρακάτω), η οποία τροφοδότησε ακόμη περισσότερο την οργή στα Κατεχόμενα, δημιουργώντας όμως ένα παράξενο σκηνικό: οι αντιδράσεις στρέφονταν εναντίον του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ στην Τουρκία και προσωπικά εναντίον του Τούρκου πρωθυπουργού, ο οποίος όμως ήταν αυτός που υποτίθεται ότι ήρθε σε αντίθεση με το στρατιωτικό κατεστημένο υποστηρίζοντας τον κ. Ταλάτ στη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού.

«ΕΣΥ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;». Tην Τεταρτή υπήρχαν πάρα πολλές κυπριακές σημαίες και οι αστυνοµικοί του ψευδοκράτους έσπευσαν να συγκρουστούν µε όσους κρατούσαν και να τις κατασχέσουν. Ο τούρκος πρωθυπουργός είχε ζητήσει, επίσης, να µην υπάρχουν συνθήµατα εναντίον της Τουρκίας. Τα περισσότερα ήταν εναντίον της Τουρκίας, του ίδιου του κ. Ερντογάν και του κόµµατός του. Ενα πανό είχε την φωτογραφία του Ταγίπ Ερντογάν µε τη φράση «Εσύ ποιος είσαι;» και ακριβώς από κάτω τη φωτογραφία του Τζεµίλ Τσιτσέκ, τούρκου υπουργού,αρµόδιου για την Κύπρο, µε τη φράση«Hade Barra» που οι Τουρκοκύπριοι χρησιµοποιούν και σηµαίνει «Στ’ ανάθεµα». Αλλα πανό έγραφαν «Αγκυρα, πάρε τα χέρια σου από πάνω µας», «Εµείς είµαστε Τουρκοκύπριοι, εσύ ποιος είσαι;», που απευθυνόταν στον τούρκο πρωθυπουργό, «ΑΚΡ, πάρε τα χέρια σου από πάνω µας», «Λύση, ειρήνη, αµέσως τώρα», «Οχι στη διοίκηση µε οδηγίες», «Αυτή η χώρα είναι δική µας, εµείς θα τη διοικήσουµε».

«ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΜΑΣ». Από νωρίς τα µέλη της Κίνησης Γιασεµί και οι εργαζόµενοι στηνεφηµερίδα «Αφρίκα» είχαν µαζευτεί κάτω από τοκτίριο της εφηµερίδας και κρατούσαν σηµαίες της Κυπριακής ∆ηµοκρατίαςµε συνθήµατα όπως «Και αυτή είναι σηµαία µας», «Στο Σύνταγµα της Κύπρου του 1960 υπάρχουν και δικαιώµατα και η ταυτότητά µου και το διαβατήριό µου», «Η Τουρκία πήρε τα λεφτά µας».

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Οι κινητοποιήσεις, οι οποίες διαρκώς κλιμακώνονται έχουν σαφώς διαταράξει τις σχέσεις με την κυβέρνηση Ερντογάν, και δεν αποκλείεται, πέραν της αντίδρασης για τα οικονομικά μέτρα- να φτάσουν και στο σημείο αμφισβήτησης της παρουσίας των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων στο νησί και της πολιτικής κηδεμονίας από την Τουρκία, κινήσεις που θα δημιουργούσαν νέα δεδομένα και στο Κυπριακό.

Πηγές: ΕΘΝΟΣ, ΤΑ ΝΕΑ

Παραθέτουμε, ακολούθως, άρθρο του Μακάριου Δρουσιώτη από την Ελευθεροτυπία (07.02) όπου αναφέρεται στα γεγονότα και τις εξελίξεις που πυροδότησαν τις μαζικές λαϊκές αντιδράσεις των Τουρκοκυπρίων στα κατεχόμενα :

Κλιμακώνεται η κρίση Ερντογάν – Τουρκοκυπρίων

Του ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ

Διαστάσεις κρίσης προσλαμβάνουν οι σχέσεις μεταξύ του πρωθυπουργού της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων, με αφορμή επιτιμητικές δηλώσεις που είχε κάνει την περασμένη εβδομάδα ο Ταγίπ Ερντογάν κατά των Τουρκοκυπρίων.
Η συνδικαλιστική πλατφόρμα που οργάνωσε τις κινητοποιήσεις οι οποίες ενόχλησαν τον Ερντογάν προγραμμάτισε για σήμερα συλλαλητήριο διαμαρτυρίας μπροστά από την τουρκική πρεσβεία στην κατεχόμενη Λευκωσία. Οι προγραμματισμένες κινητοποιήσεις ενόχλησαν τον Ερντογάν, ο οποίος επικοινώνησε χθες τηλεφωνικά με τον Ερογλου και συζήτησαν την κατάσταση. Οπως μεταδίδεται από τα κατεχόμενα, ο Ερογλου είχε συγκαλέσει εκτάκτως σύσκεψη στο γραφείο του με όλα τα κόμματα που εκπροσωπούνται στη «Βουλή».
Το ζήτημα έχει ήδη αντανακλάσεις και στην Τουρκία, με τον αρχηγό της αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτσάρογλου να επικρίνει τον Ερντογάν για τις δηλώσεις του. «Είναι ντροπή για τον ίδιο τον Τούρκο πρωθυπουργό και δεν αρμόζουν στον πρωθυπουργό της Τουρκικής Δημοκρατίας τέτοιες εκφράσεις», είπε.

«Προβοκατόρικες»

Ολα ξεκίνησαν από δηλώσεις που έκανε ο Ερντογάν σε δημοσιογράφους που τον συνόδευαν στο Κιργιζιστάν, με τις οποίες χαρακτήρισε τις συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις στα κατεχόμενα «προβοκατόρικες», υποκινούμενες από τους Ελληνοκύπριους.
Ο Ερντογάν αναφέρθηκε σε συνθήματα κατά της Τουρκίας σε συλλαλητήριο που έγινε στις 28 Ιανουαρίου. «Μας λένε να φύγουμε. Η διοίκηση είναι απαθής. Από τον πρόεδρο μέχρι τον πρωθυπουργό, η διοίκηση πρέπει να πάρει ξεκάθαρη θέση», είπε και αναφέρθηκε στους προνομιακούς μισθούς που παίρνουν οι Τουρκοκύπριοι σε σύγκριση με αυτούς των Τούρκων δημόσιων υπαλλήλων. «Λένε να φύγει η Τουρκία. Ποιος είσαι, ρε φίλε; Εχω νεκρούς και τραυματίες στρατιώτες εγώ εκεί… Εχω στρατηγικό ενδιαφέρον. Οποιο είναι το στρατηγικό ενδιαφέρον της Ελλάδας στην Κύπρο, το ίδιο έχει και η Τουρκία», είπε και πρόσθεσε πως είναι η Τουρκία που συντηρεί οικονομικά την «ΤΔΒΚ».

Στις δηλώσεις Ερντογάν αντέδρασαν τα κόμματα και ο Τύπος. Η εφημερίδα «Βατάν» είχε πρωτοσέλιδο τίτλο «Δεν μας τα λες καλά κ. Ταγίπ», η «Κίπρισλι», «Ποιος είσαι εσύ ρε άνθρωπε;» και η «Αφρικα», «Και εσύ ποιος είσαι;», ενώ η εφημερίδα του αντιπολιτευόμενου Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (ΡΤΚ) «Γενί Ντουζέν», έδωσε τις δηλώσεις Ερντογάν υπό τον τίτλο «Φτάνει πια».
Το «κυβερνών» Κόμμα Εθνικής Ενότητας του Ερογλου προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, όμως το βασικό αντιπολιτευόμενο κόμμα ΡΤΚ ανακοίνωσε ότι οι δηλώσεις Ερντογάν ήταν βαριές, απαράδεκτες, προκάλεσαν λύπη και τις αποδίδει σε λάθος ενημέρωση.

Δηλώσεις όπως «εμείς τους τρέφουμε» ή «θα καλέσω τον πρόεδρο και θα συζητήσουμε», αναφέρει το ΡΤΚ, «αποδεικνύουν στη διεθνή κοινότητα ότι η «ΤΔΒΚ» είναι υποτελής στην Τουρκία». Ακόμη, το ΡΤΚ αναφέρει πως «ενώ ο Ταγίπ Ερντογάν καλεί τον Μουμπάρακ να ακούσει τη φωνή του λαού του, ο ίδιος δεν κάνει το ίδιο για τους Τουρκοκύπριους».

Περικοπές
Το πρόβλημα στις σχέσεις δημιουργήθηκε με αφορμή τα μέτρα λιτότητας που έχει επιβάλει η Τουρκία στο ψευδοκράτος. Το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού της «ΤΔΒΚ» καλύπτεται με χορηγίες από την Τουρκία. Ο επίσημος πληθυσμός των κατεχομένων είναι 220.000 και το ενεργό εργατικό δυναμικό 110.000. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι 30.000, όμως το «κράτος» εκδίδει 70.000 επιταγές το μήνα, περιλαμβανομένων πρόωρων συντάξεων με υψηλές απολαβές. Η Τουρκία ζητεί περικοπές και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις αντιδρούν.

Ο αντίλογος των Τουρκοκυπρίων είναι πως το «κράτος» εξυπηρετεί βασικά τους έποικους που όλο και αυξάνονται και η Τουρκία έχει υποχρέωση να πληρώσει για τους πολίτες της που φτάνουν ανεξέλεγκτα στην Κύπρο.

Τα τελευταία χρόνια υπήρξε ραγδαία επιχειρηματική διείσδυση από την Τουρκία, με αποτέλεσμα οι Τουρκοκύπριοι να αισθάνονται πλέον μειονότητα, αφού κινδυνεύει η συνοχή τους ως κοινότητας. Ακόμη και ο υιός Ντενκτάς, Σερντάρ, ζήτησε να πραγματοποιηθεί απογραφή πληθυσμού και να τερματιστεί η ανεξέλεγκτη μετακίνηση Τούρκων προς την Κύπρο. *

http://www.iskra.gr/

Η βροντερή σιωπή…

Posted by Συντ. Ομάδα On Φεβρουάριος - 21 - 2011

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/02/xristofias-thumb-large.jpg 320w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />
Του Μιχάλη Ιγνατίου
Είναι ν’ απορεί κανείς με τη συνεχιζόμενη βροντερή σιωπή της Λευκωσίας και της Αθήνας για τη φασιστική επίθεση του Ταγίπ Ερντογάν εναντίον των Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι διαδήλωσαν στα κατεχόμενα εναντίον της Τουρκίας με αφορμή τον οικονομικό στραγγαλισμό, όπως υποστηρίζουν, που επέβαλε η Άγκυρα στο κατοχικό καθεστώς των κατεχομένων.

Εάν κάποιος ηγέτης άλλης χώρας εξαπέλυε τον λίβελο και εκστόμιζε τα λόγια που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, οι κυβερνήσεις της Κύπρου και της Ελλάδας θα….
έσκιζαν τα ιμάτιά τους και θα ομιλούσαν για φασιστικές πρακτικές και παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όμως επειδή οι δηλώσεις προήλθαν από τον φίλο του Έλληνα πρωθυπουργού, η Αθήνα έκλεισε ερμητικά το στόμα, ενώ η Λευκωσία έκανε σαν να μην καταλάβαινε. Ποιος τους επέβαλε την σιωπή;

Η Ουάσιγκτον; το Λονδίνο; Και οι δύο μαζί; Η σιωπή είναι ένα τεράστιο πρόβλημα και αποδεικνύει πως οι πολιτικές ηγεσίες των δύο χωρών κυριαρχούνται από φόβο και τρόμο όταν το θέμα αφορά την Τουρκία. Είναι ένας φόβος που επέβαλε η τουρκική κυβέρνηση και δεν περιορίζεται μόνο στο θέμα της Κύπρου. Άλλωστε εμμέσως οι κυβερνώντες την Ελλάδα έχουν παραδεχθεί πως η Άγκυρα θεωρεί πρόκληση την ανακήρυξη της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).

Και αυτός είναι ο λόγος που επιχείρησαν να παρουσιάσουν ως αναξιόπιστους όσους υποστήριξαν την ανάγκη καθορισμού της ΑΟΖ.

Η Τουρκία παρουσιάζει την εξέγερση (με ή χωρίς εισαγωγικά ολίγη σημασία έχει) των Τουρκοκυπρίων ως την προσπάθεια μίας κακομαθημένης ομάδας ανθρώπων, οι οποίοι ζουν βασιλικά με τα χρήματα που στέλνει η «μητέρα πατρίδα» και οι οποίοι ξεκίνησαν διαμαρτυρίες όταν αποφασίστηκε η μείωση της βοήθειας. Εάν έχουν έτσι τα πράγματα τότε θα μπορούσε κανείς να δικαιώσει τον Ερντογάν, όπως ήδη επιχείρησε ελληνοκυπριακό έντυπο, το οποίο αποδέχεται προφανώς πως η Τουρκία έχει δικαιώματα στο νησί.

Θα διαφωνήσω όχι επειδή έχω πραγματική πληροφόρηση αλλά επειδή συνεχίζω και εγώ να πιστεύω πως οι Τουρκοκύπριοι είναι και αυτοί θύματα της κατοχής, αν και για μεγάλο χρονικό διάστημα ανέχθηκαν τον τουρκικό ζυγό και εκμεταλλεύθηκαν την Κυπριακή Δημοκρατία χρησιμοποιώντας τα δικαιώματα που έχουν ως πολίτες της. Βέβαια, είχε κάθε λόγο η Κυπριακή Δημοκρατία επειδή στην Κύπρο έχουμε «εμπόλεμη κατάσταση» να αναστείλει αυτά τα δικαιώματα. Δεν το έπραξε και είναι ένα θέμα που πρέπει κανείς να το ξαναδεί με ψυχρή πολιτική κρίση εάν όντως στοχεύει τους κατακτητές. Οι χορτασμένοι δεν θα επαναστατήσουν ποτέ, δίδασκαν στις σχολές προπαγάνδας της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης.

Οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου πρέπει να αλλάξουν στάση και συμπεριφορά. Εάν όντως ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Χριστόφιας πιστεύουν αυτά που λένε κατά καιρούς για τους Τουρκοκύπριους ας ενισχύσουν την εξέγερσή τους και τρόποι υπάρχουν πολλοί. Εάν δεν τους γνωρίζουν τότε είναι άξιοι της τύχης τους. Εάν η μη αντίδρασή τους οφείλεται σε πληροφορίες ότι η εξέγερση ήταν μία σικέ ιστορία, μία κατευθυνόμενη διαδήλωση, ή μία διαμαρτυρία ολίγων «προβοκατόρων» που καπέλωσαν μία ειρηνική και όχι αναγκαστικά αντιτουρκική διαδήλωση, πρέπει να το ανακοινώσουν. Διαφορετικά δικαιολογούμαστε να υποστηρίζουμε ότι έκλεισαν στόματα επειδή -για μία ακόμη φορά- τους το επέβαλαν από το εξωτερικό.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Ι:
Είναι κάτι περίεργοι τύποι στην Ουάσιγκτον και τη Νέα Υόρκη, που προσπαθούν να πείσουν την ελληνική κυβέρνηση να τους δώσει το κονδύλι της προπαγάνδισης των ελληνικών θέσεων και της προώθησης της Ελλάδας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ανάμεσά τους και ένα «παλληκαράκι» που την εποχή του δημοψηφίσματος στην Κύπρο εγκαταστάθηκε στο ξενοδοχείο «Χίλτον» της Λευκωσίας, απ’ όπου καλούσε τους Ελληνοκύπριους να ψηφίσουν «ναι», διότι διαφορετικά όπως απειλούσε θα ερχόταν η καταστροφή. Πληροφορήθηκα ότι ζήτησε συνάντηση με τον κ. Δρούτσα στη Νέα Υόρκη. Συναντήθηκαν; Και αν συναντήθηκαν συμφώνησαν; Ας δώσει μία απάντηση ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:
Εξαιρετικά τα πήγε στις επαφές που είχε στην Ουάσιγκτον ο γενικός διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών, Νίκος Αιμιλίου, ο οποίος είχε την ευκαιρία να συναντήσει υψηλόβαθμους αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και του Κογκρέσου. Ενημέρωσε με ακρίβεια για τα νέα δεδομένα στις «κυπριακής ιδιοκτησίας» διαπραγματεύσεις και απέδειξε ποιοι ενδιαφέρονται πραγματικά για λύση και ποιοι την πολεμούν στην Άγκυρα και τα κατεχόμενα. Πάντως, ο Αμερικανός πρέσβης στη Λευκωσία προκαλεί πολλά προβλήματα στην Κύπρο και τον πρόεδρό της και ο κ. Χριστόφιας πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα. Δεν έχει τον Θεό του! Έχει ήδη προβλέψει πλήρες αδιέξοδο με ευθύνη δήθεν της ελληνοκυπριακής πλευράς… Ευτυχώς που τον αγνοούν στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ διότι γνωρίζουν πως ήταν οπαδός του ανεκδιήγητου διδύμου Μπους-Τσέινι.

Πηγή:   http://www.philenews.com/AssetService/Image.ashx?t=2&pg=36067&

http://hassapis-peter.blogspot.com/2011/02/blog-post_21.html

ΕΝΑ….ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΠΟΥ ΑΠΛΑ ΔΕΝ…..ΥΠΑΡΧΕΙ ???

Posted by Συντ. Ομάδα On Φεβρουάριος - 15 - 2011


Το περίφημο “Πρωτόκολλο της Άγκυρας” στο οποίο τόσο σημαντικά ζητήματα βασίζει η Ελληνική αλλά κυρίως η Κυπριακή Δημοκρατίας σχετικά με τις υποχρεώσεις της Άγκυρας έναντι της ΕΕ… δεν υπάρχει. Αυτό προκύπτει από την ανάγνωση εμπιστευτικού εγγράφου του Σταίητ Ντηπάρτμεντ που διέρρευσε από τις ιστοσελίδες WIKILEAKS, και αναφέρεται σε συζήτηση Αμερικανού διπλωμάτη με τον Ολλανδό διπλωμάτης που μετείχε της Συνόδου Κορυφής στην οποία αποφασίστηκε η απόδοση στην Τουρκία ημερομηνίας εκκίνησης διαπραγματεύσεων, για τη συμμετοχή της στην ΕΕ!

Από το πλήρες κείμενο του τηλεγραφήματος αβίαστα προκύπτει πως έγινε όλη η τελική διαπραγμάτευση και η ΕΕ υποχρεώθηκε να δεχθεί ένα Τούρκικο εκβιασμό, που από τότε συνεχίζεται αδιαμαρτύρητα!

Σύμφωνα με τον Ολλανδό διπλωμάτη Πήτερ Ντεγκόγιερ (Pieter de Gooijer, διευθυντής Ευρωπαϊκών υποθέσεων, τότε), ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου, αποχώρησε όταν συνειδητοποίησε ότι θα έπρεπε να αποδεχθεί την αναγνώριση της Κύπρου προκειμένου να ου δοθεί ημερομηνία και οι Ολλανδοί, ζήτησαν από τον τότε Βρεταννό πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ να παρέμβει για να επιλυθεί η κρίση. Ο κ. Μπλερ λοιπόν, κυνήγησε τον Τ. Ερντογάν ως το ξενοδοχείο του όπου τον έπεισε “να μην χάσει την ευκαιρία” και να επιστρέψει μαζί του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, την ώρα που ο  Γάλλος πρόεδρος  Ζισκάρ ντ Εσταίνγκ, ο Γερμανός Καγελλάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ και ο προεδρεύων Ολλανδός πρωθυπουργός, Γιάν Π. Μπαλκενέντε, πίεζαν και τελικά έπεισαν τον Κύπριο πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο, να αποδεχθεί τις ρυθμίσεις με τις οποίες εξασφαλιζόταν η Κυπριακή Δημοκρατία. Δηλαδή το “Πρωτόκολλο” με το οποίο (αν και δεν ήταν μέρος του τελικού ανακοινωθέντος) η Τουρκία αποδεχόταν τη διαδικασία έμμεσης αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ωστόσο, όπως αναφέρει ο συνομιλητής (και βαθύς γνώστης των γεγονότων) του Αμερικανού διπλωμάτη Άντριου Σόφερ (Andrew Schofer), “οι ιστορικοί του μέλλοντος, όσο και να ψάξουν δεν πρόκειται να βρουν ποτέ παρόμοιο πρωτόκολλο γιατί απλά ουδέποτε υπεγράφη κάτι σχετικό”! Όλοι αναφέρονται σ αυτό, λέει ο κ. Ντεγκόγιερ, αλλά κανείς δεν μπορεί να το επιδείξει.
Επειδή τα λεγόμενα του Ολλανδού διπλωμάτη αλλάζουν άρδην πολλές παραμέτρους της Ελληνικής και της Κυπριακής εξωτερικής πολιτικής σε σχέση με το Κυπριακό και τη στάση της Άγκυρας, καλό θα ήταν να υπάρξει έρευνα και αντίδραση στο σχετικό τηλεγράφημα του Σταίητ Ντηπάρτμεντ ενώ θα άξιζε να ερωτηθεί για το σκοπό αυτό και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

http://patrinaki.blogspot.com/

Δεν θα αυτοκτονήσουν οι Ελληνοκύπριοι.

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιανουάριος - 30 - 2011

Του Μιχάλη Ιγνατίου
Η υπόθεση του σχεδίου Ανάν δεν πρόκειται να «πεθάνει» ποτέ. Το συμπέρασμα δεν είναι δικό μου, αλλά του μακαρίτη Τόμας Γουέστον, του ειδικού συντονιστή του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ για το Κυπριακό, ο οποίος έντονα ενοχλημένος από την απόρριψη του κειμένου του Κόφι Ανάν εκ μέρους των Ελληνοκυπρίων εκστόμισε μία φράση που τον ακολουθούσε μέχρι τον θάνατό του. Είπε στη διάρκεια τηλεφωνικών επικοινωνιών που είχε με δημοσιογράφους, τους οποίους ενημέρωσε εκείνο το μοιραίο βράδυ της 24ης Απριλίου 2004, ότι πρέπει να τιμωρηθούν. Εννοούσε βέβαια τους Έλληνες της Κύπρου…
Λίγες μέρες μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν, ένας άλλος αξιωματούχος της κυβέρνησης Μπους, ανακοίνωσε στον τότε πρέσβη της Κύπρου στην Ουάσιγκτον και σε ένα δημοσιογράφο ότι «στα κεφάλια των Ελληνοκυπρίων θα πέφτουν κεραμίδια»! Όταν μεταδόθηκε η είδηση από το MEGA έγινε πολιτικός σεισμός στο νησί. Ο αξιωματούχος εκείνος εργάζεται σήμερα στην Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών και έχει ευθύνη την… επίλυση του Κυπριακού.
Από τότε μέχρι το τέλος της διακυβέρνησης Μπους -ήταν η χειρότερη κυβέρνηση στην ιστορία των ΗΠΑ- ακούσαμε άπειρες απειλές και γίναμε μάρτυρες εκβιασμών. Σήμερα μπορούμε να αποκαλύψουμε ότι..
ένας έξαλλος Ντικ Τσέινι είχε διατάξει την αναγνώριση των Σκοπίων με την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», επειδή ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής δεν βοήθησε όσο έπρεπε -προφανώς δεν στήριξε όσο ο σημερινός πρωθυπουργός- για την επιβολή του σχεδίου Ανάν στους Ελληνοκύπριους.
Ήταν η πρώτη πράξη εκδίκησης του διδύμου Μπους-Τσέινι, επειδή οι Ελληνοκύπριοι δεν περπάτησαν στον δρόμο της αυτοκτονίας, που τους είχαν στρώσει με ροδοπέταλα η Ουάσιγκτον, το Λονδίνο και οι Βρυξέλλες σε στενή συνεργασία με την Άγκυρα και (δυστυχώς) την Αθήνα.
Για τους περισσότερους το σχέδιο ήταν ένα αντιδημοκρατικό και φιλοτουρκικό κείμενο, που παρέδιδε την Κύπρο για πάντα στη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας. Το πιστεύω και εγώ. Έζησα από κοντά τις διαδικασίες, μερικές φορές ίσως άθελά μου να ήμουν μέρος αυτών των διαδικασιών, διότι επέμενα να συνεχιστούν οι προσπάθειες επίλυσης επειδή πίστευα πως η επανένωση ήταν στόχος που μπορούσε να επιτευχθεί.
Άλλοι, που αποτελούσαν την μειοψηφία, είχαν εντελώς διαφορετική άποψη. Υποστήριξαν το σχέδιο -κάποιοι με πρωτόγνωρο πάθος. Αυτό το πάθος που έδειξαν λίγοι οπαδοί του «ναι» με υποψίασε και με προβλημάτισε. Διότι, κατά την γνώμη μου, ήταν τόσο προφανές πως το κείμενο του κ. Ανάν εξυπηρετούσε την Τουρκία, που δεν χρειαζόταν η παραμικρή προσπάθεια ή συζήτηση για να πειστούν οι υποστηρικτές του ότι η Κύπρος θα τελείωνε στις 12 τα μεσάνυχτα της 24ης Απριλίου.
Θα συμφωνήσω με έναν Αμερικανό αξιωματούχο, που δεν ζει πια, ο οποίος σε μία στιγμή ειλικρίνειας διέγνωσε πως αρκετοί που ψήφισαν υπέρ του «ναι» το έπραξαν επειδή αντιπαθούσαν τον τότε Πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο. Εάν η «διάγνωσή» του είναι ορθή, τότε το ποσοστό υπέρ του «όχι» πρέπει να ξεπερνά το 80%. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι κρυφές δημοσκοπήσεις που διεξάγονται στην Κύπρο δείχνουν πως μόνο το 20% θα ψήφιζε το σχέδιο Ανάν ή κάτι παρόμοιο.
Την Τετάρτη 26 Ιανουαρίου ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν κι Μουν, ένας άβουλος και αναποφάσιστος άνθρωπος και διπλωμάτης, κάλεσε στη Γενεύη τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια και τον κατοχικό ηγέτη Ντερβίς Έρογλου. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά.
Άλλωστε, ποιος περίμενε κάτι το διαφορετικό πέραν της αποτυχίας; Ο κ. Έρογλου και οι πάτρωνες του στην Άγκυρα είχαν τορπιλίσει τη διαδικασία πριν φτάσουν στην Γενεύη με την εισαγωγή θεμάτων που δεν μπορεί να αποδεχθεί κανένας ηγέτης που έχει στοιχειώδη σεβασμό για τον εαυτό του, διότι εξευτελίζουν κάθε έννοια των δικαιωμάτων του ανθρώπου.
Κάποιοι κύκλοι στην Ελλάδα έχουν παρεξηγήσει τους Ελληνοκύπριους και μερικές φορές ήμουνα και εγώ μάρτυρας υποτιμητικών σχολίων που με πίκραναν, αλλά δεν με απογοήτευσαν. Ήθελα απλά να τους πω ότι στην Κύπρο βρίσκεται η άμυνα του ελληνικού χώρου. Πιο απλά θα υπέβαλλα σ’ αυτούς που με μειωτικούς χαρακτηρισμούς επιρρίπτουν όλες τις αμαρτίες του κόσμου σε εμάς, το εξής ερώτημα: Τι θα συνέβαινε στην Ελλάδα εάν οι Τούρκοι δεν αιμορραγούσαν στο μέτωπο της Κύπρου;
Με ανοικτή την πληγή του Κυπριακού έχουν κάνει σουρωτήρι τους ουρανούς του Αιγαίου, έχουν «καταλάβει» οικονομικά την Θράκη και έχουν στείλει χιλιάδες λαθρομετανάστες στη χώρα. Εάν κλείσει το Κυπριακό με τρόπο που εξυπηρετεί την Τουρκία, τι θα συμβεί στην Ελλάδα;
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να επιλυθεί το πρόβλημα. Αντίθετα. Το πρόβλημα πρέπει να λυθεί με βάση το Διεθνές Δίκαιο, τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο τότε η Κύπρος θα ανήκει στον λαό της και όχι στην Τουρκία. Μόνο τότε θα συνετιστεί η Άγκυρα και θα σταματήσει να απειλεί τους γείτονές της. Πότε πρέπει να αντιληφθούμε πως είναι η επιβράβευση της εισβολής και της κατοχής που κάνει προκλητική και αχόρταγη την τουρκική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία;
Όσοι παρακολουθούμε από κοντά τον τρόπο σκέψης και δράσης των αξιωματούχων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, γνωρίζουμε πως εκείνο το ιστορικό βράδυ της 24ης Απριλίου 2004, υπήρχαν και γραφειοκράτες που στάθηκαν με σεβασμό μπροστά στους Έλληνες της Κύπρου. Ουδείς μπορεί να διαψεύσει την πληροφορία ότι ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ εκείνη την εποχή μίλησε με θαυμασμό για τις 500 χιλιάδες ψυχές στην Κύπρο που είχαν τη δύναμη και το κουράγιο να πουν «όχι» στην υπερδύναμη. Σίγουρα θύμωσε και εκνευρίστηκε και φώναξε και μίλησε απαξιωτικά για τον πρόεδρο της Κύπρου και τον λαό της. Όμως, όταν πέρασε το πρώτο σοκ και ο πρώτος θυμός, άρχισε να αναζητεί που έγινε το λάθος…
Δυστυχώς οι άνθρωποι της Αμερικής στην Κύπρο -ακόμα και ο Τόμας Γουέστον που ήταν πολύ διαφορετικός από τα γεράκια της Πρεσβείας- δεν σκέφθηκαν ούτε μία στιγμή ότι για να έβγαιναν θριαμβευτές από τα δημοψηφίσματα έπρεπε να προσφέρουν και ένα κόκαλο στους Ελληνοκύπριους, που ήταν τα θύματα…
Υστερόγραφο Ι: Στο πλαίσιο μίας μακροχρόνιας έρευνας για το σχέδιο Ανάν και τα χρήματα που ξόδεψαν οι Αμερικανοί στην Κύπρο, ρώτησα μέλη των ομάδων που είχαν αναμειχθεί στην «κατασκευή» του σχεδίου Ανάν εάν οι ίδιοι θα αποδέχονταν για τις πατρίδες τους το συγκεκριμένο κείμενο. Η απάντηση όλων ήταν αρνητική… Μάλιστα, ένας εκ των πιο στενών συνεργατών του Αλβάρο ντε Σότο μου είπε: «Αστειεύεσαι; Όχι. Ποτέ».
Υστερόγραφο ΙΙ: Μετά το «όχι» των ελληνοκυπρίων, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ έδωσε εντολή να συνταξιοδοτηθούν ή να μετατεθούν από τα πόστα που υπηρετούσαν όσοι είχαν και την παραμικρή απασχόληση με το Κυπριακό… Σίγουρα όχι επειδή απέτυχαν να επιβάλουν το σχέδιο…
aixmi.gr/

http://vathiprasino.blogspot.com/2011/01/blog-post_8945.html

Το Κυπριακό «όμηρος» του αερίου

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιανουάριος - 13 - 2011

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2011/01/kypros.jpg 530w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" />

Εξελίξεις στρατηγικής σημασίας κυοφορούνται γύρω από τη διεθνή θέση της Κύπρου μετά την ανακάλυψη αξιόλογων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) που καθόρισε το Ισραήλ για τον εαυτό του, ερχόμενο σε συμφωνία με την Κυπριακή Δημοκρατία για την οριοθέτηση των ΑΟΖ τους, αλλά ερήμην του Λιβάνου, που απορρίπτει ήδη τη συμφωνία αυτή.

Εν πρώτοις η συμπαράταξη της Λευκωσίας με το Τελ Αβίβ στο θέμα αυτό αντικειμενικά φέρνει την Κύπρο αντιμέτωπη με όλα τα αραβικά κράτη, κάτι που ευνοεί την Τουρκία, η οποία έχει ήδη αποκαταστήσει άριστες σχέσεις με τους Αραβες λόγω της εξαιρετικά γενναίας στάσης του Ερντογάν στο Παλαιστινιακό, που δικαίως τον έχει καταστήσει ήρωα του αραβικού κόσμου.

Η διεύρυνση του τουρκοαραβικού μετώπου που ήδη σφυρηλατείται διευκολύνει την Αγκυρα να επιδιώξει και να πετύχει αναγνωρίσεις του κατοχικού καθεστώτος του «Αττίλα» στο βόρειο κομμάτι της Κύπρου, αν και όταν η τουρκική ηγεσία κρίνει ότι τη συμφέρει μια τέτοια κίνηση, από πολλά αραβικά και μουσουλμανικά καθεστώτα.

Μέχρι τώρα οι Αραβες ήταν απόλυτα αντίθετοι σε μια τέτοια αναγνώριση, λογικό όμως είναι να αλλάξει πλέον η στάση τους εξαιτίας της ενεργειακής συμμαχίας Κύπρου – Ισραήλ. Αυτή είναι μια σοβαρή προφανώς αρνητική και ανεπιθύμητη εξέλιξη.

Από την άλλη πλευρά, το σημαντικότερο είναι πως αν όντως αποδειχθούν μεγάλα τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στις ΑΟΖ του Ισραήλ και της Κύπρου σε βαθμό που να μπορούν να γίνουν εξαγωγές αερίου στην Ευρώπη, τότε θα λάβει χώρα μια στρατηγικής σημασίας αλλαγή για το Κυπριακό: θα αλλάξει ριζικά το πλαίσιο εντός του οποίου θα αντιμετωπίζουν πλέον το πρόβλημα οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις πρωτίστως η Γερμανία και η Γαλλία, αλλά και οι ΗΠΑ σε έναν βαθμό.

Από μια «ενοχλητική» ελληνοτουρκική διαφορά στο ανατολικό άκρο της Μεσογείου, το Κυπριακό θα ενταχθεί για το Βερολίνο και το Παρίσι στο πλαίσιο της ενεργειακής τροφοδοσίας της Ευρώπης! Ως πρόβλημα τέτοιας φύσης πλέον είναι βέβαιο ότι θα τύχει ιδιαίτερης προσοχής από τους Γερμανούς και τους Γάλλους.

Θα τους ενδιαφέρουν στο μέλλον πολύ περισσότερο οι εξελίξεις στο Κυπριακό ιδίως αν εκτιμήσουν ότι διακυβεύεται η ομαλή ροή φυσικού αερίου προς την Ευρώπη – αν, επαναλαμβάνουμε, αποδειχθεί εμπράκτως ότι όντως υπάρχει φυσικό αέριο προς εξαγωγή, κάτι το οποίο δεν είναι καθόλου βέβαιο σήμερα.

Το Ισραήλ θα επιδιώξει βεβαίως να εντάξει την Κύπρο στον σχεδιασμό του στον τομέα της ενέργειας και μέσω αυτού να τη χρησιμοποιήσει και ως παράγοντα προώθησης της πολιτικής του απέναντι στα αραβικά κράτη και την Τουρκία, όταν αυτό το επιτρέπουν οι περιστάσεις.

Δεν πρόκειται περί απλής υπόθεσης φαντασίας. Το Τελ Αβίβ το έκανε ήδη αυτό προ δύο εβδομάδων όταν ο Ισραηλινός υπουργός Υποδομών Ούζι Λαντάου υποστήριξε σε συνέντευξη Τύπου ότι «η συμφωνία με την Κύπρο χαράσσει το όριο των θαλάσσιων συνόρων του Ισραήλ προς βορρά και ορίζει ντε φάκτο τα σύνορα με τον Λίβανο»!

Εύλογη είναι η σκέψη ότι τώρα που το ενδιαφέρον των μεγάλων χωρών για την Κύπρο πιθανόν θα αναβαθμιστεί εξαιτίας του φυσικού αερίου, ενδέχεται οι Γερμανοί, οι Γάλλοι και οι λοιποί Ευρωπαίοι να υποστηρίξουν περισσότερο τις θέσεις της Λευκωσίας για την επίλυση του Κυπριακού.

Η ορθότητα αυτής της σκέψης είναι άκρως αμφιλεγόμενη. Επί τριάντα πέντε χρόνια τώρα οι κυπριακές κυβερνήσεις επιδιώκουν λύσεις του προβλήματος βασιζόμενες στις αρχές και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, ζητώντας να εφαρμοστούν θεμελιώδεις κανόνες του διεθνούς δικαίου.

Θα συνιστούσε σοβαρότατο σφάλμα να εγκαταλείψει η Λευκωσία αυτό το πλαίσιο και να εναποθέσει τη λύση του Κυπριακού στα τρέχοντα ενεργειακά συμφέροντα των Γερμανών και των Γάλλων, έχοντας την αυταπάτη ότι έτσι το Βερολίνο και το Παρίσι θα? ευνοήσουν την Κύπρο εις βάρος της Τουρκίας, όσες παροδικές κόντρες και αν έχουν με την Αγκυρα.

Η εκμετάλλευση αντιθέσεων άλλων

Η ΔΙΑΤΑΡΑΞΗ των σχέσεων Τουρκίας – Ισραήλ έχει οδηγήσει τόσο την Αθήνα όσο και τη Λευκωσία στο να εγκαταλείψουν την παραδοσιακά φιλοαραβική πολιτική τους και να στραφούν προς το Ισραήλ, νομίζοντας ότι έτσι μπορούν να εκμεταλλευθούν υπέρ των ελληνικών και κυπριακών συμφερόντων τις αντιθέσεις μεταξύ Αγκυρας και Τελ Αβίβ. Είναι άλλο πράγμα όμως η προσπάθεια αξιοποίησης της κατάστασης αυτής με στόχο την αποκόμιση οποιουδήποτε βραχυπρόθεσμου κέρδους καταστεί δυνατόν και εντελώς άλλο η χάραξη στρατηγικής βασιζόμενης στις αντιθέσεις αυτές. Το δεύτερο συνιστά επιπόλαιη και επικίνδυνη πολιτική, που θα βρεθεί μετέωρη αν το Ισραήλ αποκαταστήσει τις σχέσεις του με την Τουρκία όπως απεγνωσμένα επιδιώκει.

Από το Έθνος, 12/1/2011

Η «χολή» των Βρετανών και οι βάσεις στην Κύπρο

Posted by Συντ. Ομάδα On Δεκέμβριος - 11 - 2010

Του Δημήτρη Μπεκιάρη
«Η Κύπρος δεν θα έπρεπε να ενταχθεί, αλλά οι Έλληνες επέµεναν στην ένταξή της προκειμένου να συναινέσουν στην ένταξη κάποιων υποψήφιων χωρών από τη Βόρεια Ευρώπη» έλεγε ο Υπεύθυνος Εξωτερικών Σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης λόρδος Κρις Πάτεν, όπως αποκαλύπτει τηλεγράφημα από την πρεσβεία των ΗΠΑ στις Βρυξέλλες.
Ο βρετανός λόρδος, όπως αναφέρουν τα αμερικανικά διπλωματικά έγγραφα τα οποία διέρρευσαν από το WikiLeaks, υποστήριζε ότι ήταν ένας από τους θερμότερους υποστηρικτές της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Βρετανός αξιωματούχος το 2004, δηλαδή λίγο μετά την άρνηση της τότε κυπριακής κυβέρνησης και του μακαρίτη προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου να συμβιβαστούν με το σχέδιο Ανάν, εμφανιζόταν λάβρος κατά της ελληνοκυπριακής πλευράς και είχε χρησιμοποιήσει βαρείς και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για τους Κυπρίους και τους Έλληνες. Ο λόγος του Πάτεν ξεχειλίζει από νοσταλγία για το «ένδοξο» αποικιοκρατικό παρελθόν της βρετανικής αυτοκρατορίας.
Η αντίληψη της βρετανικής διπλωματίας αντιμετώπιζε την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς μάλιστα να έχει προηγηθεί επίλυση του Κυπριακού, ως εμπόδιο για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ταυτόχρονα ο Πάτεν είχε εισηγηθεί την οικονομική ενίσχυση από την Ευρωπαϊκή Ένωση των Τουρκοκυπρίων κάνοντας λόγω για την ανάγκη που υπήρχε να ξεπεραστούν τα νομικά εμπόδια. Μάλιστα αυτές οι θέσεις διατυπώνονταν όχι μόνο μετά την καταψήφιση του σχεδίου Ανάν από τον κυπριακό λαό, αλλά και δύο περίπου χρόνια μετά τη νίκη του μετριοπαθούς ισλαμικού κόμματος του AKP στις εκλογές του 2002. Πιθανότατα οι αξιολογικές κρίσεις βρετανών αξιωματούχων σήμερα θα κατέληγαν στο ότι η Τουρκία μάλλον επιδιώκει μια ειδική σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά την πλήρη ένταξή της.  Ωστόσο τις θέσεις του Πάτεν επανέλαβε, τότε, δημόσια και ο υπεύθυνος για την διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γκίντερ Φερχόιγκεν.
Οι βρετανικές βάσεις
Η βρετανική κυβέρνηση ήταν ιδιαίτερα ενοχλημένη για τις αναγνωριστικές αμερικανικών αναγνωριστικών αεροσκαφών τύπου U2 των οποίων κάνει χρήση η CIA και απογειώνονταν από την βρετανική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου, χωρίς μάλιστα να το γνωρίζει η κυπριακή κυβέρνηση. Τα αμερικανικά διπλωματικά έγγραφα αποκαλύπτουν αυτές τις πτήσεις των κατασκοπευτικών αεροσκαφών, οι οποίες είχαν αναγνωριστικό χαρακτήρα και πραγματοποιούνταν πάνω από τον Λίβανο, από την Τουρκία και από το Βόρειο Ιράκ. Τότε, κυβερνητικοί κύκλοι των Εργατικών υποστήριζαν ότι «ο έλεγχος του στρατού πρέπει να περάσει στους πολιτικούς» και η επιχειρηματολογία τους απέρρεε από το γεγονός ότι οι πτήσεις έθεταν σε κίνδυνο την παρουσία των βρετανικών συμφερόντων στο νησί. Με λίγα λόγια απειλούταν η βρετανική παρουσία στην Κύπρο αν έφθαναν στην κυπριακή κυβέρνηση πληροφορίες σχετικά με τις αμερικανικές αναγνωριστικές των κατασκοπευτικών U2.
Αυτές οι διαδικασίες είναι εξαιρετικά επίκαιρες. Ορίστε τι αποκαλύπταμε αρκετές ημέρες πριν από την μεγαλύτερη διαρροή εγγράφων στην ιστορία στο ρεπορτάζ με τίτλο «Αντιπυραυλική ασπίδα και … στην Κύπρο;», το οποίο αναφερόταν σε συζητήσεις που εμπλέκουν την Κυπριακή Δημοκρατία, χωρίς να είναι κράτος μέλος του ΝΑΤΟ στην αντιπυραυλική θωράκιση της Ευρώπης.
«Όσοι κάνουν λόγο για έμμεση ή άμεση εμπλοκή ή συμμετοχή της Κύπρου στο σχέδιο εγκατάστασης αντιπυραυλικών συστημάτων, χρησιμοποιούν ως επιχείρημα ακριβώς την ύπαρξη των βρετανικών στρατιωτικών βάσεων στην Κύπρο, οι οποίες είναι τεράστιας στρατηγικής σημασίας για τα ΝΑΤΟϊκά συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της ανατολικής Μεσογείου. Συνεπώς η ανάπτυξη πλέγματος για την ασφάλεια τους θα πρέπει να θεωρείται εύλογη. Τι σημαίνει αυτό; Όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι κύκλοι οι βάσεις θα χρησιμοποιηθούν από τους βρετανούς και κατ’ επέκταση από το ΝΑΤΟ μυστικά και ενδεχομένως χωρίς η κυπριακή κυβέρνηση να γνωρίζει την υλοποίηση αυτού του σχεδίου».
Ιστορικό υπόβαθρο
Κάτι θα γνώριζε ο Χένρυ Κίσινγκερ όταν πίεζε τους Βρετανούς το 1974 να μην εγκαταλείψουν τις στρατιωτικές τους βάσεις στην Κύπρο, όπως αρχικά είχαν αποφασίσει. Οι Βρετανοί σε αντίθεση με ότι είχαν πράξει σε άλλες περιπτώσεις ανεξαρτητοποίησης αποικιών επιστρέφοντας στα κυρίαρχα, πλέον, κράτη τα εδάφη, τα οποία χρησιμοποιούσαν ως στρατιωτικές βάσεις, διατήρησαν, κάτω από την αμερικανική πίεση, τις βάσεις στην Κύπρο. Η βρετανική πρόθεση για εγκατάλειψη των βάσεων στην Κύπρο, είχε ενισχυθεί από τις εξελίξεις το καλοκαίρι του 1974 και την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων που οδήγησε στην κατοχή του βορείου τμήματος του νησιού. Ήδη στις αρχές της δεκαετίας του 1970 οι Αμερικανοί είχαν ξεκινήσει τη χρήση των κατασκοπευτικών αεροσκαφών U2.
Πολλά χρόνια αργότερα και ενώ μεσολάβησε το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν, το αποτέλεσμα του οποίου επηρέαζε άμεσα το ζήτημα των βάσεων, η βρετανική κυβέρνηση είχε επικαλεστεί την ύπαρξη αυτών των βάσεων στην Κύπρο για να δικαιολογήσει μερικώς την συμμετοχή της στον πόλεμο του Ιράκ. Ωστόσο αποκαλυπτικό του γεγονότος ότι επί της ουσίας δεν υπήρχε κίνδυνος για επίθεση από το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεϊν στην Κύπρο ή στις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο είναι το γεγονός ότι ουδέποτε οι Βρετανοί ενημέρωσαν την τότε κυπριακή κυβέρνησης για την ύπαρξη ενός τέτοιου κινδύνου.
Στους κόλπους της βρετανικής διπλωματίας ελάχιστοι έχουν ξεχάσει ότι το 1954 οι Βρετανοί σημείωναν ότι κάποιες από τις αποικίες ή σε κάθε περίπτωση από τις κτήσεις τους ή από τα προτεκτοράτα που συγκροτούσαν κάποτε την τεράστια Βρετανική αυτοκρατορία, δεν θα αποκτούσαν ποτέ καθεστώς πλήρους ανεξαρτησίας. Κάποιοι στην Βρετανία πιστεύουν ακόμη κάτι τέτοιο. Το περιεχόμενο των αμερικανικών διπλωματικών εγγράφων υπογραμμίζει ακριβώς αυτή την πεπερασμένη αντίληψη, η οποία αντικατόπτριζε την θλίψη της βρετανικής αριστοκρατίας μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου για την παρακμή της βρετανικής αυτοκρατορίας, η αφετηρία της οποίας εντοπίζεται στα τέλη του 19ου αιώνα η ανάπτυξη τόσο των ΗΠΑ, όσο και της Γερμανίας οδήγησαν νομοτελειακά σε άμβλυνση της βρετανικής οικονομικής κυριαρχίας.
Η παραπαίουσα βρετανική αυτοκρατορία ήθελε να εγκαταλείψει τις βάσεις της, ήδη το 1970 στο πλαίσιο «προγράμματος περικοπών». Ίσως βέβαια αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τότε οι Βρετανοί θα παραχωρούσαν την βάση της Δεκέλειας στην Τουρκία, όταν τον Αύγουστο του 1974 οι Βρετανοί ήθελαν να επιβάλλουν διζωνική διχοτόμηση. Η πλέον ακριβής , ωστόσο, προσέγγιση σχετικά με την ύπαρξη και τη λειτουργία των βρετανικών βάσεων στα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι εκείνη του προέδρου κ. Δημήτρης Χριστόφιας έχει χαρακτηρίσει την ύπαρξη των βρετανικών βάσεων ως «αποικιοκρατική κηλίδα αίματος».

ΠΗΓΗ

http://elladasimera.blogspot.com/2010/12/blog-post_6145.html


http://www.cyprus-tube.com/
1974: ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ  ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

( Ο ΄΄ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ΄΄)[1]

Η ηγεσία της χούντας, οι αρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων και οι πάτρωνές τους κατά το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου και την εισβολή των Τούρκων που ακολούθησε, φέρουν την ευθύνη για ότι έγινε εκείνο το καλοκαίρι. Να θυμόμαστε πως οι Αμερικανοί, οι Άγγλοι και οι Τούρκοι, εγκλημάτησαν κατά της Κύπρου, ευθύνονται ως εκ τούτου σε σχέση με το Διεθνές Δίκαιο, απέναντι των λαών τους  όμως ενήργησαν για τα συμφέροντα των δικών τους κυρίαρχων τάξεων. Με τη βοήθεια των εδώ ανθρώπων τους. Ας δούμε τους τελευταίους.

Η δικαστική έρευνα και δίωξη των υπευθύνων, αποκλείστηκε με Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου (αριθ.ΠΥΣ 45/7-3-75) από το πρώτο διάστημα της μεταπολίτευσης.    Πριν ακόμα παρθεί η απόφαση αυτή,  μέσα στις ΕΔ είχαν αρχίσει τα μέτρα για συγκέντρωση όλου του υλικού που αφορούσε « το δημιουργηθέν αρχείον εις τας αιθούσας Επιχειρήσεων κατά την διάρκειαν της Ελληνοτουρκικής-Κυπριακής κρίσεως τους έτους 1974 …» Επιτροπές αξιωματικών συγκέντρωσαν  όλο το αρχείο από όλες τις υπηρεσίες που είχαν σχέση με το Κυπριακό, το σφράγισαν με ειδική σφραγίδα που γράφει ΄΄Αρχείον Ελληνοτουρκικής Κρίσεως 1974΄΄ και το παρέδωσαν μέχρι 15 Μαρτίου 1975. Η διαταγή ήταν  του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Αβέρωφ. Μαζί με όλο το αρχείο που συγκέντρωσε αργότερα η Επιτροπή της Βουλής για την Κυπριακή υπόθεση, σφραγίσθηκε σε κιβώτια και φυλάσσεται σε αποθήκη της Βουλής. Αυτό είναι και το υλικό που συνθέτει τον αποκαλούμενο ΦΑΚΕΛΟ ΚΥΠΡΟΥ. Εκφράζονται επιφυλάξεις για το εάν κάποτε, που θα ανοιχτούν τα κιβώτια, θα περιέχουν και το αυθεντικό υλικό. Το πιθανότερο είναι πως, οι άμεσα ενδιαφερόμενοι θα έχουν φροντίσει για την ΄΄απαλλοτρίωσή του΄΄.

Πέρασαν δέκα τέσσερα χρόνια από τη μεταπολίτευση και η εξεταστική επιτροπή συμπληρώνοντας το έργο της και βγάζοντας τα συμπεράσματά της το 1988, κατέθεσε το πόρισμά της. Κανονικά θα έπρεπε, να αρθεί η πράξη του υπουργικού συμβουλίου και οι εξ αυτής αποφάσεις του ΥΕΘΑ για αναστολή διώξεων. Δεν έγινε και διαιωνίζεται το πρόβλημα και η ατιμωρησία τριάντα δύο χρόνια από την εισβολή. Ας ρίξουμε μια ματιά στις καταθέσεις στην επιτροπή της Βουλής της τότε ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων και της χούντας και σε βιβλία που εξέδωσαν οι ίδιοι (Μπονάνος και Αραπάκης). Είναι ενδεικτικά των χαρακτήρων, της παιδείας και τρόπου σκέψης.

Ο στρατηγός Μπονάνος ήταν Αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων και αναγνωρίζεται το 1974 ως αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης. Ερωτώμενος απαντά, πως αυτό έγινε εξαιτίας του τραυματισμού του στον πόλεμο ενάντια στον καταχτητή. «…υπηρέτησα στη ΄΄Χ΄΄ αυτό είναι φανερό δεν είναι ντροπή…». Παρουσιάζει εικόνα που δείχνει ποιος ασκούσε την πραγματική εξουσία «…ο Ιωαννίδης ήθελε πόλεμο…το είπε στις 18 Ιουλίου το πρωί στο Σίσκο… μέσα στο γραφείο του Πρωθυπουργού …είπε ΄΄ αν θέλουν πόλεμο οι Τούρκοι θα τον έχουν ΄΄ και σηκώνεται και φεύγει…». Ο Μπονάνος ξευτελίζεται περισσότερο από όλους γιατί μιλάει πολύ και στην επιτροπή και στο βιβλίο του, όπως και ο Αραπάκης, αλλά απρόσεκτα. Καταθέτει πως στις 22 Ιουλίου το πρωί τον κάλεσε ο Γκιζίκης στο γραφείο του, και από εκεί πήγαν μαζί στο γραφείο του Ανδρουτσόπουλου, όπου τελικά πάρθηκε η απόφαση για πόλεμο με την Τουρκία. Στην επιτροπή προσπαθεί να πείσει, πως αυτός και όχι οι άλλοι είναι ο μαιευτήρας της μεταπολίτευσης. «…φωνάζω τους {αρχηγούς}… και τους λέω, ΄΄πάω στο Γκιζίκη να απαιτήσω αλλαγή της κυβερνήσεως. Θα μείνετε στα γραφεία σας και θα περιμένετε διαταγές μου΄΄. Πήγα και έγινε η μεταπολίτευση…» Ο Μπονάνος αργότερα στο βιβλίο του κάνει μια απεγνωσμένη προσπάθεια, να παρουσιαστεί ως ο ηγέτης των ΕΔ στην Ελλάδα, που την προστάτευσε από πόλεμο με την Τουρκία εκτός ότι έφερε τη μεταπολίτευση. Μνημονεύει αναφορά του αρχηγού ΓΕΕΦ ταξιάρχου Γεωργίτση «…με δύο ενυπογράφους ονομαστικάς καταστάσεις αξιωματικών οίτινες επέδειξαν ανικανότητα και δειλίαν ενώπιον του εχθρού (28 ονόματα) ως και αξιωματικών που έπρεπε να επαναπατρισθούν λόγω… κοπώσεως (27 ονόματα, μεταξύ των οποίων και το ιδικόν του!)…». Γράφει ωμά πως μοίρα καταδρομών δεν έφυγε από το Ηράκλειο Κρήτης για Κύπρο λόγω «…απροθυμίας των αξιωματικών της μοίρας να μεταφερθούν εις Κύπρον…» και όχι σε βλάβη των τεσσάρων ΄΄Μπόϊνγκ΄΄ της Ολυμπιακής, όπως έχει αναφερθεί. Αυτά το πρωί της 21ης Ιουλίου 1974.

Ο Μπονάνος εμφανίζεται από τους πιο αποτυχημένους ακόμα και στην εσωτερική σχέση των αρχηγών. Ο Αραπάκης ελίσσεται με γλυκόπικρες επισημάνσεις και βάζοντας τον εαυτό του σε επίπεδο ηγήτορος με πολιτική σκέψη. Συνδαιτυμόνας του Καραμανλή, από πολύ παλιά γνωστός του Κανελλόπουλου για τον οποίο τρέφει θερμά αισθήματα, συγκαταβατικός με τον Αβέρωφ, τον οποίο λέει πως χρησιμοποίησε για να φέρει (ο Αραπάκης) τον Καραμανλή. Αργότερα ο δικηγόρος Αλφαντάκης, συνήγορος του Ιωαννίδη προέβη στην γνωστή ανακοίνωση /καταγγελία μη εκτέλεσης των διαταγών ΄΄της ηγεσίας του έθνους΄΄. Επικαλείται σ’ αυτήν τη μαρτυρία και τον ΄΄…έντιμο στρατιώτη Πρόεδρο της Δημοκρατίας Στρατηγό Φαίδων Γκιζίκη…΄΄. Τι να πιστέψει κανείς από όλα αυτά; Είναι δηλώσεις, καταθέσεις, εκθέσεις από στρατηγούς, ναυάρχους και πτέραρχους, που ήλεγχαν τη χώρα για πολλά χρόνια. Ο Ιωαννίδης μάλλον λέει δια του Αλφαντάκη την αλήθεια. Άλλο εάν μιλάει μεγαλόστομα για ΄΄Συμβούλιο του Έθνους΄΄, όπου προφανώς αυτός, ένας από τους εκατοντάδες ταξιάρχους των ΕΔ είχε την απόλυτη εξουσία. Αυτό που δεν γνώριζε ήταν, πως όσοι ασκούν εξουσία με δοτές διαδικασίες, όπως οι πολιτικοί και στρατιωτικοί της χούντας, δεν την ελέγχουν στην πραγματικότητα, δεν αισθάνονται υπεύθυνοι, δεν πιστεύουν στην αποστολή τους, εύκολα προδίδουν αυτόν, απ’ όπου εκπορεύεται η δύναμή τους. Αυτό έγινε και με τους αρχηγούς των ΕΔ τις ημέρες εκείνες. Δεν ήταν ηγέτες αυτοί.

Δεν εντοπίσθηκε απόσπασμα κατάθεσης του αρχηγού του στρατού Γαλατσάνου. Δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες, πως ο τότε Α/ΓΕΣ δήλωσε (και ήταν ο μόνος που το έκανε) ότι «…αναλαμβάνω πλήρως τις ευθύνες μου τόσο για τις πράξεις μου όσο και για τις παραλήψεις μου…» Τουλάχιστον φέρθηκε με ευθύτητα και χωρίς παλινωδίες και απαίτηση για επιδαψίλευση τιμών και από πάνω. Το ΄΄επίτιμος΄΄ του το παρέχει η νομοθεσία. Ο ίδιος έπρεπε να μην το δεχτεί.

Ο αρχηγός της αεροπορίας πτέραρχος Παπανικολάου έκανε το κλασικό λάθος εκείνων, που μετά τη συμμετοχή τους σε δικτατορίες δηλώνουν, πως το έκαναν για να την πολεμήσουν από μέσα. Δεν ξεκαθάρισε με ποιον τρόπο. Δεν στάθηκε στο ύψος του πιστού συνεργάτη της χούντας, είπε όμως το ίδιο με τον  Γαλατσάνο του στρατού για την ανάληψη των ευθυνών του.

Ο Αραπάκης υπηρετεί το καθεστώς της 21ης Απριλίου από 1-6-1973 και αποστρατεύεται στις 8-1-1975. Μιλάει πολύ για τον εαυτό του παραβιάζοντας τον κανόνα, που θέλει τον έξυπνο, να προωθεί αυτά που επιθυμεί με τη μικρότερη αυτοπροβολή. Εκθέτει τους άλλους αρχηγούς της αεροπορίας και του στρατού, διότι ισχυρίζεται πως  στο πραξικόπημα του Ιωαννίδη «… ήμουνα ο μόνος από τους αρχηγούς και τότε και μετά που ήλεγχα το όπλο μου…» Επαίρεται γιατί ο έλεγχος του ναυτικού ήταν ο λόγος που μόνον αυτός «… διατηρήθηκα μετά την επικράτηση της 25 Νοεμβρίου 1973 στο ΓΕΝ χωρίς να έχω καμία γνώση ενημέρωσης και κατόρθωσα και με τη συνοχή, το ναυτικό να παίξει αποφασιστικό ρόλο στις μετέπειτα εξελίξεις….» Τον Αραπάκη τον διατήρησε ο Καραμανλής αρχηγό μετά τη μεταπολίτευση, για όσο χρόνο ακριβώς τον χρειαζόταν. Δηλαδή μέχρι τον Ιανουάριο του 1975. Και αυτό σήμαινε πως επιβραβεύτηκε για τον ρόλο του τις ώρες, που όλοι οι άλλοι πανικόβλητοι κρύφτηκαν. Ενώ αυτός γνώριζε καλά Αγγλικά και άδραξε και την ευκαιρία, που του δόθηκε. Επιμένει πως ο ίδιος δεν γνώριζε τίποτε για το πραξικόπημα του Ιωαννίδη, παρότι ο Μπονάνος λέγει το αντίθετο. Δεν χρειαζόταν πάντως να μυηθεί και αυτός. Ήταν σίγουρος ο Ιωαννίδης πως θα υπάκουε, όπως και όλοι οι μέχρι την 23η Νοεμβρίου 1973 χειροκροτητές του Παπαδόπουλου. Όσο για το ρόλο του ΄΄διαπραγματευτή΄΄ κατά την εισβολή των Τούρκων καταθέτει πως αγωνίζεται αυτός μόνος του από τη μια μεριά και ο Νίξον, ο Κίσινγκερ, ο Ετσεβίτ από την άλλη με τα πολυπληθή επιτελεία τους!!. «….εγώ ολομόναχος στο γραφείο …με ένα δεύτερο άνθρωπο, έπαιρνα μοναχά τον Κυπραίο στο τηλέφωνο στο σπίτι του, ο οποίος μου έλεγε ΄΄Μπράβο κύριε αρχηγέ, πολύ ωραία για τους ελιγμούς σου…΄΄.» Αυτός πιστεύει, και το λέει μάλιστα, πως τους κατάφερε όλους μόνος του! Και κατάφερε να επιτύχει κατάπαυση του πυρός. Ακριβώς εκείνο που ήθελαν δηλαδή και οι Ετσεβίτ- Σίσκο. Διότι την επέκταση του προγεφυρώματος και την αποβίβαση του κυρίου όγκου στρατευμάτων και υλικού τα επέτυχαν οι Τούρκοι τις ώρες που καθυστέρησε η έναρξη κατάπαυσης του πυρός και οι μέρες που την ακολούθησαν. Με τις ελληνικές δυνάμεις να τηρούν ΄΄σιγή΄΄ πυροβόλων. Αυτά επέτυχε με ΄΄σκληρές΄΄ διαπραγματεύσεις ο αρχηγός του ΓΕΝ. Ο Αραπάκης (όπως και άλλοι) θα απαντήσει πως αυτός είχε πρώτος την ιδέα της παράδοσης της εξουσίας από τη χούντα των στρατιωτικών στους πολιτικούς «…καλά κάνετε και με ρωτάτε. Το είχα στο μυαλό μου και με βασάνιζε. Είχα την πρωτοβουλία και έριξα την ιδέα…».

Ο Γκιζίκης, που ασκούσε καθήκοντα Προέδρου της Δημοκρατίας, στην κατάθεσή του εκθέτει όλους τους αρχηγούς των ΕΔ, που ο καθένας διεκδικούσε για τον εαυτό του τη δόξα της ιδέας για αλλαγή εξουσίας, λέγοντας πως του το είπε ΄΄… ο Συνταγματάρχης Μπραβάκος. Ήτο ο διευθυντής του στρατιωτικού μου γραφείου…΄΄ Ξεκίνησε η μεταπολίτευση  με απλή ολίσθηση από τη δικτατορία την επόμενη μέρα. Ούτε συγκρούσεις, ούτε πυροβολισμοί, ούτε κινητοποιήσεις στρατευμάτων πιστών ή αντίπαλων της χούντας. Το καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967 είχε επιτελέσει την αποστολή του. Ο Κίσινγκερ το είχε προαναγγείλει ένα εικοσιτετράωρο πριν. Στο ερώτημα ποιος τον επέλεξε για πρόεδρο της δημοκρατίας στις 25 Νοεμβρίου 1973 ο Γκιζίκης απαντά με τρόπο που ξαφνιάζει για το επίπεδο. «…Είχα αγαπητέ κύριε Βουλευτά κάποια ακτινοβολία στο στρατό…  είχα αδυναμία στον Ιωαννίδη και ο Ιωαννίδης σε μένα. …για αυτό και επελέγην εγώ, γιατί δεν είχα κανένα ψεγάδι…όταν ο Παπαδόπουλος άκουσε ή είδε από την τηλεόραση ότι ορκιζόμουν, πετάγεται και λέει στον Ντουζέπη….΄΄ευτυχώς, γιατί ο Φαίδων είναι καλό παιδί και δεν θα έχουμε εκτραχύνσεις΄΄ …» Η συζήτηση θα ήταν απολαυστική, εάν δεν αφορούσε τη θέση και τα καθήκοντα του Προέδρου Δημοκρατίας. Ο Γκιζίκης δείχνει να μην αντιλαμβάνεται το κωμικοτραγικό στοιχείο και την αυτο- γελοιοποίηση του. Το όνομα του Ιωαννίδη το επαναλαμβάνει οκτώ φορές στην απάντησή του. Δεν κρύβει τίποτε. Είναι καθαρό από τα λεγόμενά του πως δεν αντιλαμβάνεται το χαμηλό επίπεδο του λόγου του.

Ας δούμε όμως και το ρόλο του  Αβέρωφ που είναι μέσα σε όλα. Και γεφυροποιός, και στο ΄΄Κίνημα του Ναυτικού΄΄. Και διπλωμάτης στη Ρώμη με άδεια του ΄΄καθεστώτος΄΄ και με τον Καραμανλή, και με τον Παπαδόπουλο, αλλά και με τον Ιωαννίδη. Και με τους Αμερικανούς, με τους Βρετανούς. Με όλους. Οι δραστηριότητες του Αβέρωφ παράγουν πολιτική εκείνα τα χρόνια. Στην πραγματικότητα είναι σύμβουλος της χούντας αφανής και ενίοτε εμφανής, πολιτικός προστάτης του καθεστώτος, δεν τους περιφρονεί, συζητά μαζί τους, είναι ακριβώς αυτό που αποκαλείται. ΄΄Γεφυροποιός΄΄. Είναι η γέφυρα της χούντας με τον έξω κόσμο, αλλά και με τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας. Είναι  και πρωταγωνιστής, ειδικά στις κρίσιμες ώρες της μεταπολίτευσης και μετά. Επομένως με την κατάθεσή του ερμηνεύει πολλά. Εκεί όμως που είναι συνειδητά εκτός πραγματικότητας είναι, όταν λέει πως η 21η Απριλίου δεν είχε σύνδεση με το Κυπριακό ζήτημα «…Δεν νομίζω ότι είχαν με την εξέλιξη που πήραν αυτά. Η 21η Απριλίου έγινε καθαρώς για να καλύψει τις εγωιστικές προθέσεις ενός μικρού γκρουπ αξιωματικών και δεν απέβλεψε καθόλου στο Κυπριακό…». Απαλλάσσει έτσι τη CIA και τους προϊσταμένους της για τη δικτατορία. Και στο επιχείρημα Βουλευτή, πως μόνο μια δικτατορία μπορούσε να κάνει το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, άρα γι’ αυτό και επιβλήθηκε στις 21-4-67, η απάντηση ήταν αντάξια ενός Αβέρωφ. «…Τι θέλετε να πείτε κύριε συνάδελφε, ότι έκαναν κάτι με το οποίο προετοίμαζαν την πτώση τους;…». Όσο για το πραξικόπημα στην Κύπρο, για το οποίο ο Αβέρωφ ενημερώθηκε από τον Τάσκα αρκετές ημέρες πριν γίνει, είναι αποκαλυπτικό του ρόλου, που έπαιζε και ο αμερικανικός παράγων, και ο Αβέρωφ. Ήταν στην πρακτική των Αμερικανών, να ειδοποιούν πριν τα γεγονότα. Και ο Βανς είχε πει ένα χρόνο πριν, πως θα επέμβουν οι Τούρκοι στην Κύπρο. Το είπε έτσι, που κανένας δεν το έλαβε υπόψη του. Και ο Κίσινγκερ έστειλε μήνυμα μέσω Τάσκα στον Ιωαννίδη, να μην κάνει πραξικόπημα. Έτσι, ώστε κανείς να μην το λάβει υπόψη του. Με τον τρόπο αυτό όλοι έχουν άλλοθι και το χρησιμοποιούν όταν χρειάζεται. Ο Αβέρωφ με την ειδοποίηση του Μακάριου τα μπερδεύει στην επιτροπή. Επικαλείται  ότι «…ήταν ένα απόρρητο τηλεγράφημα της αμερικανικής υπηρεσίας…» επομένως ως απόρρητο δεν μπορούσε να το πει!!! Όλοι αναστατώθηκαν στην επιτροπή. Πολύ σωστά λέει ο Κάππος, «… εδώ μπαίνει μεγάλο ζήτημα. Είναι δυνατόν να μάθω εγώ, ότι πρόκειται να γίνει κάτι μεγάλο στην Ελλάδα ή στην Κύπρο από αμερικανική υπηρεσία και να προτιμήσω το μυστικό το απόρρητο της αμερικανικής υπηρεσίας;…. Μυστική διπλωματία εις βάρος των εθνικών συμφερόντων; ΑΒΕΡΩΦ: Πιθανώς να έπρεπε, δεν το αρνούμαι….». Ακολούθησε η προσπάθεια των μεν βουλευτών της ΝΔ  να συμβουλεύουν τον Αβέρωφ, να πει πως είδε το τηλεγράφημα μετά το πραξικόπημα, ο δε Αβέρωφ να τα διορθώνει. Το λάθος όμως το είχε κάνει, παραδεχόμενος μάλιστα πως ίσως θα ‘πρεπε, να είχε ξεσηκώσει τον κόσμο για το τηλεγράφημα Κίσινγκερ.

Προσθέτουμε εδώ στοιχεία των καταθέσεων αποκαλυπτικά του τρόπου που λειτούργησε η αντιπροσωπεία στη Γενεύη. Ο αντισυνταγματάρχης Τσουμής καταθέτει στην επιτροπή, αλλά και στην έκθεσή του τα περί γραμμής Γκιουνές και των παρασκηνίων  στη Γενεύη για κατάληψή της από τους Τούρκους: «…Είμαι αυτήκοος μάρτυς. Προφανώς απεφασίσθη από την αντιπροσωπεία την κυπριακή και ελληνική, η οποία ήξερε ότι δεν είχαμε δυνατότητες αμύνης, αλλά και {δεν} δεχόντουσαν να υπογράψουν και παραχώρηση του ελληνικού εδάφους…». Η επισήμανση γίνεται σύμφωνα με αποκάλυψη του Κληρίδη στην οποία ήταν ο Τσουμής παρών. Στα πρακτικά περιλαμβάνονται και επί πλέον λεπτομέρειες, που αναφέρονται σε συζήτηση του Κληρίδη με Έλληνες αξιωματικούς στη διαχωριστική γραμμή μετά τον ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ, και την επιστροφή Κληρίδη στο νησί. Γνώριζαν οι της δικής μας αντιπροσωπείας για τα εδάφη που θα καταλάβουν στον ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ οι Τούρκοι. Οι εισβολείς προχώρησαν παρά τη συμφωνία/ διαβεβαίωση προς τον Ιωαννίδη μέσω CIA, πριν το πραξικόπημα και την απόβαση, πως δεν θα καταπατούσαν παραπάνω από μικρό τμήμα εδάφους. Αλλά και με τον ΑΤΤΙΛΑ Ι προχώρησαν πολύ παραπάνω και υποχρέωσαν τον Ιωαννίδη να κραυγάζει στο SISCO: ΄΄μας εξαπατήσατε΄΄. Ο Τσουμής εκθέτει τον Κληρίδη και την ελληνική αντιπροσωπεία ανεπανόρθωτα, αλλά δεν κρύβονται αυτά «…ζητά ο Κληρίδης να ενημερωθεί ποιο έδαφος κατέλαβαν οι Τούρκοι. … ήταν εκεί στις 16-8-74 … διεπιστώθη ότι οι Τούρκοι βρίσκονται πολύ πιο πίσω απ’ ότι ανέφεραν οι δικές μας μονάδες. Και εδώ έγκειται η ικανότης του Κληρίδη και του Καραγιάννη να μην αναφέρω τον υποφαινόμενο, οι οποίοι σπεύδουμε να προωθήσουμε, να επαναπροωθήσουμε μονάδες διαλυμένες…., εξασφαλίσαμε το ζωτικό δρόμο Λευκωσίας- Μόρφου που πάει στο Τρόοδος επάνω, ο οποίος είχε εγκαταλειφθεί. Ανεφέρετο ότι τον πήραν οι Τούρκοι, ενώ δεν τον είχαν πάρει, διεσώθησαν τα Κοκκινοχώρια, διότι είχαν φτάσει οι Τούρκοι μόνον μέχρι τον Άγιο Μέμνονα και ένα σωρό άλλες περιοχές……» Αντιλαμβάνεται κανείς, πως οι ελληνικές μονάδες είχαν απομακρυνθεί περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν. Αυτό καλείται ΄΄απαγκίστρωση΄΄ και τέτοια διαταγή είχαν και αυτό πρόβλεπε και το εσπευσμένο σχέδιο που συντάχθηκε μετά τον ΑΤΤΙΛΑ Ι με προσωπική διαταγή του ΥΕΘΑ Αβέρωφ να αποφευχθούν συγκρούσεις ώστε να μην έχουμε θύματα!!!. Οι Τούρκοι σταμάτησαν εκεί που είχαν σχεδιάσει. Οι άλλοι σταμάτησαν, όταν κατάλαβαν πως πίσω τους δεν υπήρχε κανείς. Μερικοί αντιστάθηκαν και μάλιστα με ανδρεία και δεν υποχώρησαν. Κάποιοι πολέμησαν και σκοτώθηκαν για να καλύψουν την οπισθοχώρηση των υπολοίπων.

Η επιτροπή της ελληνικής Βουλής ασχολήθηκε με το Κυπριακό από 21 Φεβρουαρίου 1986, που πάρθηκε η σχετική ομόφωνη απόφαση για τη σύστασή της, μέχρι την 31η Οκτωβρίου 1988. Τότε κατατέθηκε πόρισμα, όπου περιλαμβάνονται και έγγραφα με απόψεις/ επισημάνσεις του Ψαρουδάκη, Παπαληγούρα και Κάππου. Οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας υποβάλλουν και αυτοί κείμενο με σαφείς αποκλίσεις, από τους υπόλοιπους, όσον αφορά τις ευθύνες και εμπλοκές των ξένων δυνάμεων. Μελετώντας το πόρισμα, που κατατέθηκε στη Βουλή αλλά δεν συζητήθηκε, βρίσκει την αλήθεια κανείς σήμερα σε συνδυασμό και με ό,τι έχει αποκαλυφθεί. Οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας είχαν αποχωρήσει της επιτροπής τον Ιούνιο του 1988, αφού είχε λήξει ουσιαστικά ο κύριος όγκος της εργασίας της. Μελετώντας τη δική τους εκδοχή, στο ξεχωριστό κείμενο που υπέβαλλαν με τις απόψεις τους (που περιλαμβάνεται όμως ως τμήμα του όλου πορίσματος της επιτροπής) διαπιστώνει την προσπάθεια, που καταβάλλεται για αποδυνάμωση των εντυπώσεων, μείωση ευθυνών πολιτικών προσώπων (Αβέρωφ κ.α.), αποκλεισμό σχεδόν των εμπλοκών των ΗΠΑ, Μ. Βρετανίας και ΝΑΤΟ κ.ο.κ.

Η λογική να μην ανοίξει ο φάκελος Κύπρου με το φόβο της αποκάλυψης του ρόλου του ξένου παράγοντα, διατρέχει όλο το φάσμα των πολιτικών ηγετών που άσκησαν εξουσία μέχρι σήμερα στη χώρα μας αφού, δεν θέλησαν να προχωρήσουν σε δικαστική διερεύνηση. Η μη δίωξη βόλεψε πολύ κόσμο και κύρια όλους εκείνους, που βλέπουν το Κυπριακό μια υπόθεση, που αφορά το Δυτικό κόσμο, τους συμμάχους, το ΝΑΤΟ. Περισσότερο απ’ όλους ενδιαφέρει τους άμεσα υπεύθυνους, που υλοποίησαν τις αποφάσεις των παρασκηνίων. Δεν είναι τυχαίο που οι Αμερικανοί εξαιρούν τον εαυτό τους από τα διεθνή δικαστήρια, που ενώ οι ίδιοι φροντίζουν στην αρχή να δημιουργούνται, μετά προτιμούν τα δικά τους για να δικάζουν εκείνους, που οι ίδιοι επιλέγουν ως εγκληματίες πολέμου, όπως τον Μιλόσεβιτς, κ.ο.κ.

Από την Ελλάδα ουσιαστική βοήθεια δεν έφτασε ποτέ στην Κύπρο. Δεν χρειαζόταν παρά μια μικρή προβοκάτσια για δήθεν κίνδυνο από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας. Γνώριζαν οι σύμμαχοι πως, τα στελέχη των ελληνικών ΕΔ ζώντας ολόκληρη την επαγγελματική τους καριέρα κάτω από το φάσμα του εκ βορρά ΄΄κινδύνου΄΄, θα πιστέψουν αμέσως σε τέτοια  πληροφορία. Θα την μεταφέρουν, και όλος ο μηχανισμός θα στραφεί προς το Βορρά αδιαφορώντας για τους Τούρκους που μαζεύονταν στη Μυρσίνη. Έτσι και έγινε. Αυτά συνέβησαν σε όλα τα άλλα κλιμάκια, εκτός του Ιωαννίδη, και της στρατιωτικής ηγεσίας  που γνώριζαν πολύ καλά τι συνέβαινε. Και παρ’ όλα αυτά ο Μπονάνος μιλάει συνεχώς στο βιβλίο του, πως η μεγάλη του ανησυχία και φροντίδα ήταν μήπως αφήσει τα βόρεια σύνορα αφύλαχτα και κατέβουν οι Βούλγαροι στο Αιγαίο. ΄΄Σμήνη μεταγωγικών ρωσικών αεροσκαφών θεώνται να κατέρχονται προς Νότο. Το Σύμφωνο της Βαρσοβίας θα κατακλύσει την Ελλάδα΄΄. Ζεστή η πληροφορία μέσω  του Αραπάκη από ΄΄σύμμαχο΄΄ πρέσβη. Με αυτή τη δικαιολογία δεν έστειλαν βοήθεια στην Κύπρο. Για να αντιμετωπίσουν την κομμουνιστική από Βορρά ΄΄απειλή΄΄.   Στην προπαγάνδα που προέβαλλαν ολόκληρη τη ζωή τους, έπεσαν οι ίδιοι μέσα με όλο τους το μεγαλείο αλλά και με τη θέλησή τους. Καμία διάθεση δεν είχαν για πόλεμο. Όπως και να δει κανείς το ζήτημα, θα προκύπτουν απορίες για την ευφυΐα τους και βεβαιότητα για προδοσία. Όσο για τον πατριωτισμό τους τον είχαν από χρόνια ξεχασμένο στο ΄΄μούσκιο΄΄.

Να μην ξεχνάμε, πως κάποιοι πολέμησαν στην Κύπρο. Και πολέμησαν γενναία και κράτησαν τις γραμμές, που τους είχαν εμπιστευθεί. Η πολιτεία δεν λέει επίσημα  ποιοι ήταν αυτοί. Ο ΄΄Φάκελος της Κύπρου΄΄ δεν ανοίγει, γιατί θα αποκαλυφθεί ο ρόλος των Αμερικανών, των Άγγλων και οι ευθύνες Ελλήνων και Κυπρίων πολιτικών της εποχής εκείνης.

Α.Κακαράς, αρχιπλοίαρχος ε.α. μέλος ΚΕΘΑ


[1] Τα στοιχεία προέρχονται από βιβλίο του γράφοντος Οι Έλληνες Στρατιωτικοί, εκδόσεις ΠΑΠΑΖΗΣΗ, Αθήνα 2006

Φανούλα Αργυρού*Την Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2010 έβαλε χώρα στη Βουλή των Κοινοτήτων στο Westminster του Λονδίνου συζήτηση για το Κυπριακό στην οποία παρευρέθηκαν ο Βρετανός Υφυπουργός Ευρώπης David Lidington και ο Ύπ. Αρμοστής της Κύπρου στο Λονδίνο κ. Αλέξανδρος Ζήνων. Η συζήτηση κράτησε μίαμιση ώρα και είχε μια ιδιαιτερότητα.
Όλοι όσοι μίλησαν, Εργατικοί και Συντηρητικοί, ήσαν όλοι ομόφωνοι στις θέσεις τους. Έθεσαν τις πραγματικότητες του Κυπριακού σε απίστευτο σημείο και λεπτομέρεια, κατηγόρησαν αναφανδόν την Τουρκία για την συνεχιζόμενη κατοχή, τον εποικισμό, για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την καταστροφή της θρησκευτικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς, την άρνηση της να δώσει στοιχεία για τους αγνοούμενους, απαίτησαν την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και εποίκων την επιστροφή όλων των νομίμων ιδιοκτητών περιουσιών, και επέκριναν έντονα τον πρώην Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας Εργατικό βουλευτή Τζάκ Στρο για το κατάπτυστο άρθρο του στους Τάιμς του Λονδίνου, όπου απαίτησε λύση διχοτόμησης. Ένας βουλευτής μάλιστα τόνισε ότι ίσως να πληρώθηκε κιόλας για προώθηση τουρκικών συμφερόντων. Μίλησαν αρκετοί βουλευτές, και παρακάτω παραθέτουμε εν συντομία αποσπάσματα από την έντονη συζήτηση.

Εργατικός Βουλευτής Jim Sheridan: «Δεν υπάρχει απομόνωση…»

Το θέμα ενέγραψε ο Εργατικός Βουλευτής Τζίμ Σιέριταν ο οποίος και άνοιξε την συζήτηση με μια πλήρης και λεπτομερή αναφορά στο Κυπριακό και είπε μεταξύ άλλων:

» Η υπομονή των Κυπρίων για 36 χρόνια πρέπει να αναγνωριστεί και να μην θεωρηθεί ως αδυναμία να ξανααποκτήσουν τη νήσο τους… Η Τουρκία αρνείται πεισματικά να αποσύρει τα στρατεύματά της παρόλα τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, Μάλιστα η Τουρκία δήλωσε ότι αν έχει να διαλέξει μεταξύ της ΕΕ και της Κύπρου θα επιλέξει την Κύπρο. Αντί να υλοποιήσει τα όσα συμφώνησε με τις κατευθυντήριες γραμμές Μακαρίου-Ντενκτάς και Κυπριανού Ντενκτάς στις 15 Νοεμβρίου 1983 προχώρησαν σε αποσχιστικές ενέργειες με μια παράνομη μονομερή ανακήρυξη που καταδικάστηκε από το ψήφισμα 541 του 1983 και το 550 του 1984. Η αδιαλλαξία των Τούρκων συνεχίζεται και φέτος στην επέτειο της τουρκικής εισβολής στις 20 Ιουλίου ο νέος ηγέτης των Τουρκοκυπρίων κ. Έρογλου συνεχίζει την ίδια αποσχιστική πολιτική, όταν μίλησε για δύο λαούς, δύο κράτη, δύο ξεχωριστές δημοκρατίες και ότι μετά το 1974 υπήρξε νέα γεωγραφία …

Ο κ. Σιέριταν κατηγόρησε την Τουρκία ότι αντί να εφαρμόσει το Πρωτόκολλο της Άγκυρας με τις υποχρεώσεις αναγνωρίζοντας την Κυπριακή Δημοκρατία επανηλλειμένα χρησιμοποίησε την ούτω καλούμενη απομόνωση των Τουρκοκυπρίων για πολιτική αναβάθμιση των κατεχομένων και της μη αναγνωρισμένης οντότητας.

» Έχω δει από πρώτο χέρι ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν είναι καθόλου απομονωμένοι, είπε. Πέραν των 60,000 Τουρκοκυπρίων έχουν διαβατήρια και ταυτότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας επομένως και της Ε.Ε., ταξιδεύουν όπου θέλουν ελεύθερα και απολαμβάνουν δωρεάν ιατρική περίθαλψη και κοινωνικές παροχές και πέραν των 10,000 περνούν την διαχωριστική γραμμή και δουλεύουν καθημερινά στην Κυπριακή Δημοκρατία, και είναι ελεύθεροι να εμπορεύονται τα προιόντα τους στην Κυπριακή Δημοκρατία και μέσω των αναγνωρισμένων λιμανιών και αεροδρομίων της Δημοκρατίας αλλά είναι οι αρχές των Τουρκοκυπρίων που δεν τους το επιτρέπουν.

» Είναι ατυχές που η Τουρκία επιβραβεύθηκε με θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών έχοντας υπόψη τις δραστηριότητές της…

»Το 1965 η Τουρκία επικύρωσε την Συνθήκη της Χάγης του 1954 για την πολιτιστική κληρονομιά αλλά μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή της Κύπρου είναι υπεύθυνη για την καταστροφή 500 τόσων εκκλησιών, συλήσεις και βανδαλισμούς της πολιτιστικής κληρονομιάς της νήσου σε επίπεδο ανάξιο για μια πολιτισμένη χώρα πόσο μάλλον μια υποψήφιας χώρας της Ε.Ε.

» Στην πορεία των Μορφιτών, είπε ο κ. Σιέριταν, τα είδαμε με τα μάτια μας… Η εισβολή άφησε 200,000 πρόσφυγες, άστεγους… και μετέφερε 180,000 έποικους για να επιβάλει την δική της ιδεολογία με τους… έκτισαν 160 σχολεία στα κατεχόμενα και 181 τεμένη… Ο στόχος της Τουρκίας και όλων εκείνων που προωθούν την τουρκική ένταξη είναι η νομιμοποίηση της παράνομης εισβολής…

Κάκισε το σχέδιο Ανάν και για σε όσους ισχυρίζονται ότι το Κυπριακό έχει κουράσει και μόνο οι ηλικιωμένοι ασχολούνται στην Κύπρο με το Κυπριακό, ο κ. Σιέριταν είπε ότι έχει στα χέρια του εκτενή επιστολή με στοιχεία για το Κυπριακό, από τον πρόεδρο της ΝΕΟ-ΠΟΜΑΚ, Αλέξη Σταύρου, που αντιπροσωπεύει την νεολαία των αποδήμων Ελληνοκυπρίων που αντικρούει αυτόν τον ισχυρισμό και όποιος συνάδελφός του θέλει αντίγραφο να του δώσει.

Συντηρητικός Βουλευτής David Burrows: «Παράνομη η εισήγηση Στρό»

Ο κ. Μπάρροους μίλησε στην ίδια γραμμή, για τα ανθρώπινα δικαιώματα των συγγενών αγνοουμένων, επέκρινε τον Τζάκ Στρό για την εισήγηση του για διχοτόμηση. Για το άρθρο του Τζάκ Στρο, ο κ. Μπάρροους είπε εκείνο που κατάφερε ήταν να συσπειρώσει υποστήριξη για το Κυπριακό αλλά όχι για διχοτόμηση… Πρώτα από όλα η εισήγηση του Στρό, είπε ο κ. Μπάρροους, είναι παράνομη γιατί οι υποχρεώσεις της Βρετανίας που ανέλαβε το 1960 είναι να μην υποστηρίξει την διχοτόμηση του νησιού. Η διχοτόμηση δεν είναι προοπτική για την Βρετανία, ούτε για τα Ηνωμένα Έθνη ή την Ε.Ε η οποία δεν μπορεί να δεχθεί μια διχοτομημένη χώρα μέλος, ως επίσης δεν είναι ηθικά σωστό… Όσο για τη θέση της αριθμητικής υπεροχής της Τουρκίας έναντι των Κυπρίων «σίγουρα δεν μπορεί να ισχύει, ειδικά εμείς εδώ στη Βουλή αυτή, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε το Νόμο και το Δίκαιο και να πούμε δεν μας ενδιαφέρουν αν είσαι μεγάλος και δυνατός», οι καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπροείναι ογκοδέστατες…

Εργατικός Βουλευτής Andy Love: «Άδικο να κατηγορύνται Κύπρος και Ελλάδα»

Και αυτός επέκρινε τον Τζάκ Στρο για το άρθρο και εισήγησή του και είπε ότι είναι άδικο να κατηγορούνται η Κύπρος και η Ελλάδα για τα προβλήματα που έχει η ενταξιακή της Τουρκίας αυτό οφείλεται σε πολλές άλλες χώρες που δεν θέλουν την Τουρκία στην Ευρωπαική Ένωση…

Συντηρητικός Βουλευτής Mike Freer: «Να τερματιστεί η κατοχή»

Ο Συντηρητικός βουλευτής Mike Freer είπε ότι δεν είναι αρκετό η Τουρκία να εφαρμόσει το πρωτόκολλο της Άγκυρας για να προχωρήσει η ενταξιακή της πορεία. Πρέπει να της τονιστεί ότι δεν μπορεί να γίνει μέλος της Ε.Ε. ενώ στρατεύματά της κατέχουν μέρος της Κύπρου. Δεν είναι αρκετό ν’ ανοίξει τα λιμάνια της στην Κύπρο. Όλα τα τουρκικά στρατεύματα πρέπει να αποσυρθούν από το νησί, προτού προχωρήσουν άλλες διαδικασίες.

Συντηρητικός Βουλευτής Matthew Offord: «Δεν είναι πολιτισμένη χώρα…»

Ο Μάθιου Όφφορτ μίλησε στις ίδιες καυστικές γραμμές και είπε ότι η Κύπρος πολλούς κατακτητές αλλά αυτή τη φορά είναι διαφορετική η περίπτωση γιατί το 40% βρίσκεται υπο τουρκική κατοχή με βάση τις καταβολές, την θρησκεία, τη εθνικότητα, με την εκδίωξη των Ελληνοκυπρίων από τα σπίτια και περιουσίες τους στα κατεχόμενα μετακομίζοντας Τουρκοκύπριους στις κατεχόμενες περιουσίες. «Η διεθνής κοινότητα, κατηγορηματικά καταδίκασε την μονομερή ανακήρυξη με τα ψηφίσματά της γι΄αυτό και δεν έχει αναγνωριστεί από κανένα άλλο κράτος εκτός την κατοχική δύναμη την ίδια, την Τουρκία», είπε ο κ. Όφφορτ.

Ο κ. Όφφορτ τόνισε την καταστροφή της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Η κατοχική δύναμη στο βορρά φαίνεται να δουλεύει εργολαβικά να διαγράψει οποιαδήποτε αναφορά στην ελληνικότητα και ενδεικτικά στην χριστιανοσύνη στα κατεχόμενα και έχει αντικαταστήσει όλα τα ελληνικά ονόματα, χωριών, πόλεων και δρόμων με τουρκικά, είπε. Μίλησε για την επίσκεψη του στη κατεχόμενη Μόρφου στην πορεία των Μορφιτών και ότι είδε με τα μάτια του την αδιαμφισβήτητη καταστροφή των Εκκλησιών, όταν εκκλησίες χρησιμοποιούνται για στούντιο για χορούς και αποθήκες… Τον σόκαρε, είπε, ακόμα περισσότερο η καταστροφή κοιμητηρίων, ένα τέτοιο μάλιστα χρησιμοποιείται ως στρατώνας… «Δεν μπορώ να καταλάβω πως μια κατοχική δύναμη επιτρέπει στο στρατό της να κάνει κάτι τέτοιο.. Αυτό που είδα δεν είναι πράξεις πολιτισμένης χώρας…», είπε.

Ο κ. Όφφορτ τόνισε στην νυν κυβέρνηση της Βρετανίας ότι υπάρχουν κόκκινες γραμμές στην ενταξιακή της Τουρκίας στις οποίες πρέπει να επιμένει. Καθαρά ότι η κλεμμένη γη πρέπει να επιστραφεί στους νόμιμους ιδιοκτήτες της δίχως αποζημίωση σε εκείνους που την εκμεταλλεύθηκαν…και όπως η Βρετανική κυβέρνηση εξασφαλίσει μια λύση που να είναι αποδεκτή απ’ όλους τους κατοίκους…


Εργατικός Βουλευτής Alan Meale: «Πιθανόν να πληρώθηκε…»

Το Κυπριακό είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα, είπε ο κ. Μίλ, και ο λόγος που έγινε μέλος της Ε.Ε. η Κύπρος είναι γιατί εκπληρούσε όλα τα κριτήρια και είχε σχέσεις πολύ καλές σχέσεις με πολλές χώρες και εμπορικές μέχρι και την Κίνα κάτι που δεν είχαν χώρες μέλη της Ε.Ε. ΄Εχει άριστη τεχνολογία και δορυφορικά και όποιος αμφιβάλει ας θυμηθεί ότι η Βρετανία ακόμα διατηρεί τους κατασκοπευτικούς σταθμούς της στην Κύπρο. Ο κ. Μίλ μίλησε και για την σπουδαιότητα της Κύπρου για πετρέλαιο και αέριο όπου αγωγοί θα φθάσουν μέχρι τη Λεμεσό είπε. Η Κύπρος σύντομα θα καταστεί ο σταθμός αερίου της Ευρώπης ίσως και του κόσμου. Γι’ αυτό ήταν πολύ σημαντικό η Κύπρος να περιληφθεί στην ευρωπαϊκή οικογένεια…

Αναφερόμενος στον συνάδελφο του Τζάκ Στρό είπε ότι δεν γνωρίζει ΚΑΝΕΝΑ, μα κανένα που συμφωνεί μαζί του για διχοτόμηση. Και ότι όταν πριν δύο εβδομάδες ο ίδιος (Στρό) είχε ανακοινώσει ότι θα άρπαζε την ευκαιρία να μιλήσει σ’ ολο το κόσμο ελεύθερα και πιθανόν να πληρωνόταν για την ευκαιρία εκείνη, ίσως αυτό ήταν που είχε υπόψη του. «Αλλά ελπίζω όχι», είπε, «η Κύπρος είναι μια ανεξάρτητη χώρα στην οποία η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα να βρίσκεται…» Αναφέρθηκε και στους ηλίθιους Βρετανούς που αγοράζουν περιουσίες στα κατεχόμενα και ότι κάτι πρέπει να κάνει η βρετανική κυβέρνηση για το θέμα.

«Δεν υπάρχει καμία περίπτωση αυτή η κυβέρνηση η οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση της Βρετανίας που θα υποστηρίξει διχοτόμηση… Δεν μπορεί να λένε 180,000 έποικοι που κατοικούν σε ξένες περιουσίες ότι είναι δικές τους. Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να επιστρέψουν. Τέλος οι δεκάδες χιλιάδες των τουρκικών στρατευμάτων που βρίσκονται παράνομα στην κατεχόμενη Κύπρο πρέπει να αποχωρήσουν στην Τουρκία. Δεν μπορεί να επιτευχθεί ειρηνική λύση στην Ευρώπη ενόσω στρατεύματα χώρας που δεν είναι μέλος της Ε.Ε. βρίσκονται σε ευρωπαικές ακτές. Αυτή είναι πραγματικότητα. Πρέπει να επιστρέψουν. Και καλώ την Τουρκία να αρχίσει αυτή την διαδικασία», είπε κλείνοντας την αναφορά του ο κ. Μίλ.


Υφυπουργός Ευρώπης David Lidington

Ο Υφυπουργός Ευρώπης καλωσόρισε την δέσμευση αμφοτέρων των ηγετών των δύο κοινοτήτων για διαπραγματεύσεις, ότι η συνάντηση με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ Μπάν Κι Μούν είναι θετικό βήμα, όμως ακόμα χρειάζεται πολύ δουλειά να γίνει, και η ευκαιρία που υπάρχει, μια σημαντική ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί για να βρεθεί μια διαρκή ειρήνη που είναι διαφορετική, είναι στα χέρια των ιδίων των ηγετών, δίχως επιδιαιτησίες και χρονοδιαγράμματα. Κάλεσε όλες τις πλευρές να δουλέψουν θετικά και με ευελιξία.

Τι θα πράξουμε;

Οι παραπάνω δηλώσεις Εργατικών και Συντηρητικών Βουλευτών αξίζουν πολλά. Θα τις εκμεταλλευτεί η κυπριακή κυβέρνηση και η Ομογένεια στην Βρετανία, ή και πάλι θα αφήσει τους Τούρκους να αλωνίζουν;

* Η Φανούλα Αργυρού είναι ερευνήτρια-δημοσιογράφος, πρόσφυγας από την κατεχόμενη Λευκωσία και ζει στο Λονδίνο. Είναι συγγραφέας, μεταξύ άλλων, των βιβλίων “Από την Ένωση στην Κατοχή” και “Top Secret: Η βρετανική κηδεμόνευση του Κυπριακού” (εκδόσεις Γερμανός, 2004).

http://nationalpride.wordpress.com/

«Ο ΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ»

Posted by Συντ. Ομάδα On Οκτώβριος - 22 - 2010


Ήταν Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2008, όταν η εφημερίδα «Το Βήμα» δημοσίευσε αποκαλυπτικό ρεπορτάζ, υπό τον τίτλο «Ο μεσολαβητής που είναι πράκτορας», ανοίγοντας έτσι το κουτί της Πανδώρας, σε σχέση με τον Ειδικό Σύμβουλο του Γ.Γ. του ΟΗΕ στην Κύπρο Αλεξάντερ Ντάουνερ.
Λίγο καιρό πριν, ο Ντάουνερ είχε αναλάβει τα νέα του καθήκοντα στην Κύπρο, ως ένας διπλωμάτης με μακρά εμπειρία σε διπλωματικά θέματα, λόγω του προηγούμενού του ρόλου ως ΥΠΕΞ της Αυστραλίας. «Υπάρχει, όμως, μια άλλη πτυχή της δραστηριότητας του κ. Ντάουνερ, που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς τον εμπλέκει στον σκοτεινό κόσμο της σύγχρονης κατασκοπίας», έγραφε η εφημερίδα.
Όπως εξηγούσε περαιτέρω το ρεπορτάζ, ο Ντάουνερ είχε πιάσει δουλειά από το Μάιο του 2008 στην εταιρεία Hackluyt & Co, η οποία ιδρύθηκε από πρώην πράκτορες της Μ16, με σκοπό να προσφέρει πληροφορίες «στρατηγικής σημασίας», δηλαδή απόρρητα κρατικά μυστικά, σε πολυεθνικές εταιρείες, οι οποίες θέλουν να επενδύσουν σε συγκεκριμένες περιοχές με ασταθές πολιτικό ή οικονομικό περιβάλλον. Όπως, παραδείγματος χάριν, η Κύπρος. Το «Βήμα» είχε διασταυρώσει την πληροφόρησή του με στέλεχος της εταιρείας, ενώ σχολίασε ότι «ο κ. Ντάουνερ ταιριάζει απόλυτα σε αυτό το προφίλ του… μεταμοντέρνου κατασκόπου». Η εφημερίδα ρωτούσε: «Εξαιτίας του ρόλου του, ο κ. Ντάουνερ έχει πρόσβαση σε απόρρητη πληροφόρηση, η οποία θα ήταν χρήσιμη σε πολλούς.
Πού πηγαίνει στη συνέχεια η πληροφόρηση αυτή; Ενημερώνονται μόνο τα ΗΕ και τα εμπλεκόμενα μέρη στο Κυπριακό, για όσα γνωρίζει ο κ. Ντάουνερ και κάποιοι άλλοι; Και ποιοι είναι αυτοί; Επιπλέον, πόσο μπορεί να επηρεαστεί αυτή καθαυτή η διαπραγμάτευση στο Κυπριακό από τη διπλή δραστηριότητα του κ. Ντάουνερ;». Έθετε, δε, το ζήτημα, εφόσον γνωστοί πελάτες της Hackluyt ήταν εταιρείες όπως η BP και η Shell και ο Ντάουνερ θα γνώριζε από πρώτο χέρι τα όσα θα διαδραματίζονταν στις διαπραγματεύσεις σε σχέση με την κυπριακή υφαλοκρηπίδα, κατά πόσον θα μπορούσε να επηρεάσει καταστάσεις. Τα κόμματα άρχισαν να φωνάζουν και στην Κύπρο έγινε ένας «μικρός χαμός». Και αυτό έμελλε να είναι μόνο η αρχή.
Και η Bespoke Σχεδόν ένα χρόνο μετά, η «Σ» έγραφε: «Σύγκρουση συμφερόντων ενδέχεται να δημιουργείται εξαιτίας του διπλού ρόλου του Αλεξάντερ Ντάουνερ, ως Ειδικού Συμβούλου του Γ.Γ. του ΟΗΕ, και ως στελέχους της αυστραλιανής συμβουλευτικής εταιρείας Bespoke Approach. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της σύγκρουσης αυτής είναι το γεγονός πως η εταιρεία KKR, στον διαδικτυακό της χώρο ονομάζει ως μία από τις εταιρείες με τις οποίες συνεργάζεται την Bespoke Approach. »H KKR έχει διεκπεραιώσει μεγάλες συναλλαγές στην Τουρκία. Στις 13 Δεκεμβρίου του 2007, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι η εταιρεία Trieste, η διαχείριση των επενδυτικών κεφαλαίων της οποίας ανήκει στην KKR, αποπεράτωσε την εξαγορά της μεγαλύτερης τουρκικής ναυτιλιακής εταιρείας U.N. Ro-Ro Group και των θυγατρικών της. Πρόκειται για διακίνηση ενός κεφαλαίου 910 εκατομμυρίων ευρώ εντός της τουρκικής οικονομίας. Ο διευθυντής της U.N. Ro-Ro είχε δηλώσει:
«Η U.N. Ro-Ro θα συνεχίσει να έχει βάση την Τουρκία, αφού η ηγετική της ομάδα θα συνεχίσει τα καθήκοντά της. Με την εξειδίκευση της KKR στην παγκόσμια οικονομία, μπορούμε να πάρουμε την επιτυχία της U.N. Ro-Ro στο επόμενο στάδιο επέκτασης και ανάπτυξης». Το περιοδικό Forbes, μάλιστα, χαρακτήρισε την εν λόγω συναλλαγή ως τη μεγαλύτερη στην τουρκική ιστορία. Εμμέσως, συνεπώς, η εταιρεία του κ. Ντάουνερ έχει οικονομικής φύσεως συναλλαγές στις άμεσα ενδιαφερόμενες χώρες».
Η ανάληψη των καθηκόντων του Αλεξάντερ Ντάουνερ στις απευθείας διαπραγματεύσεις Χριστόφια-Ταλάτ, φαίνεται να συμπίπτει χρονικά με την ένταξή του στο δυναμικό της Bespoke Approach, σχολιάζαμε τότε.
Ο Ντάουνερ είχε ερωτηθεί σχετικά με την εμπλοκή του σε μια εταιρεία, που, μεταξύ άλλων, παρείχε συμβουλευτικές υπηρεσίες σε Κυβερνήσεις. «Εργάζομαι με μερική απασχόληση και όχι με πλήρη. Έχω γυναίκα, έχω παιδιά. Η κόρη μου παντρεύτηκε την περασμένη εβδομάδα και πρέπει να πληρώσω για το γάμο», απάντησε. Τα ΜΜΕ πήραν φωτιά. Τα κόμματα μιλούσαν για ποτήρι που ξεχείλισε και η δυσφορία γύρω από το πρόσωπό του μεγάλωνε. Ο Ντάουνερ είχε κηρυχθεί persona non grata από πολλούς. Είχε παράπονο και ο Πρόεδρος Αν και η Κυβέρνηση προσπάθησε να μην εμπλακεί στις συζητήσεις γύρω από το όνομα του Ντάουνερ, η αλήθεια είναι ότι έδρασε κατά καιρούς παρασκηνιακά, γεγονός που επιβεβαιώνει και το Προεδρικό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το «κάρφωμα» του Ντάουνερ από τον Πρόεδρο Χριστόφια στον Μπαν Κι Μουν, όταν πήγε πέρσι στη Νέα Υόρκη, όταν ουσιαστικά υπέδειξε ότι οι εντεταλμένοι του ΟΗΕ θα πρέπει να κινούνται σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις του ΣΑ. Και κατ’ ιδίαν, ο Δημήτρης Χριστόφιας έθετε κατά καιρούς στον Αλεξάντερ Ντάουνερ κάποια παράπονα, ειδικά την εποχή που μέρα με την ημέρα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας τα εσωτερικά έγγραφα του ΟΗΕ, που προκαλούσαν αναταραχές στο εσωτερικό μέτωπο και κατακραυγή στους πολίτες.
Από τα έγγραφα του ΟΗΕ φαινόταν ξεκάθαρα ότι δεν είναι μόνο η παρουσία του Ντάουνερ που προβληματίζει αλλά ολόκληρης της ομάδας του. Στο βιβλίο «Σημαδεμένη Τράπουλα», οι συγγραφείς του οποίου είναι καλεσμένοι στη Βουλή, υπάρχει κεφάλαιο υπό τον τίτλο «Ο ρόλος της ομάδας Ντάουνερ» και το οποίο φαίνεται να αποτελεί και την αφορμή για την έρευνα της Βουλής, καθώς οι εκπρόσωποι των ΗΕ εντέλλονται να σέβονται το κράτος-μέλος τους, τους θεσμούς και το λαό τους.
Τα παραδείγματα που παρατίθενται, καταδεικνύουν τις παρεμβάσεις τους στην, κατά τα άλλα, ενδοκυπριακή διαδικασία. Χαρακτηριστικό είναι άλλωστε σχόλιο του Τιμ Άλτσιν, σε εσωτερικό σημείωμα στις 16 Φεβρουαρίου του 2009: «Θα ήταν συνετό να αφεθούν οι ειδικοί να συνεχίσουν να σκιαγραφούν θέσεις μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Οι ηγέτες δεν θα είναι σε θέση να συνεχίσουν τη διαδικασία προς τα εμπρός μόνοι». Ο ίδιος ο Ντάουνερ, λίγες ημέρες μετά, γράφει στον Ζεριχούν: «Η περιορισμένη μου εμπειρία στην Κύπρο μού λέει ότι εκτός αν προσπαθήσουμε να παρέμβουμε και να μεσολαβήσουμε για μια συμφωνία μέσω διπλωματίας του πήγαινε-έλα, τότε τίποτε δεν θα συμβεί». «Έχουν διαχειριστεί το ζήτημα των περιουσιών πολύ ανεπαρκώς και χρειάζεται να εμπλακούμε πολύ περισσότερο στις διαπραγματεύσεις, όχι στείρες τοποθετήσεις», προσθέτει. Σε άλλο σημείωμα, παρουσιάζεται συμβουλή προς τον Ντάουνερ να «χρησιμοποιεί μηνύματα φόβου προσεκτικά», να μας εκφοβίζει, δηλαδή, με το γάντι…
Ο «σεβασμός» του Ντάουνερ και της ομάδας του προς τους θεσμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας φαίνεται ξεκάθαρα από τα έγγραφα που παρατίθενται στο βιβλίο. Ούτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με τον οποίο υποτίθεται ότι συνεργάζονταν, δεν γλίτωσε από τους χαρακτηρισμούς τους. «Δεν έγινε τίποτα στο θέμα του Λιμνίτη. Τίποτα. Κουνούν απλώς τα χέρια τους και περιμένουν να γυρίσω πίσω. Κρίμα που πήγα σε κρουαζιέρα ως λέκτορας, ενώ έπρεπε να τους κρατώ τα χεράκια. Είναι σαν παιδιά», έγραφε για τους δύο διαπραγματευτές ο Ντάουνερ στη Σόνια Μπάχμαν.
Οι κατηγοριοποιήσεις πολιτών, αξιωματούχων και θεσμών Όπως αναφέρεται στη «Σημαδεμένη Τράπουλα», η ομάδα Ντάουνερ διαχωρίζει συνεχώς τους Ε/κ σε «φιλελεύθερους» και «απορριπτικούς», μια αξιολόγηση που γίνεται στη βάση του ΝΑΙ ή του ΟΧΙ τους το 2004. Όταν πλήθος κόσμου παρέστη στο συλλαλητήριο για την επέτειο του ΟΧΙ, σχολίαζαν: «Αχ, όχι, απαρχή μιας νέας εκστρατείας του αντί». Ο Ντάουνερ, όμως, ήταν… καθησυχαστικός: «Τώρα θα πρέπει να νικήσουν εμένα», απάντησε. Από αυτήν την κατηγοριοποίηση δεν γλίτωσε κανείς.
Πολιτικές προσωπικότητες, κρατικοί αξιωματούχοι και άτομα με θεσμικό ρόλο, εισέπρατταν εν αγνοία τους χαρακτηρισμούς από την ομάδα Ντάουνερ, λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων. Το ίδιο συνέβη και με τα ΜΜΕ, τους ιδιοκτήτες και τους δημοσιογράφους τους, επειδή τόλμησαν να αντιταχθούν στο σχέδιο Ανάν. Οι συνεργάτες του Ντάουνερ τα έβαλαν ακόμα και με τους αντιπροσώπους της Ε.Ε. στην Κύπρο, λέγοντας ο ένας στον άλλο ότι πρέπει να είναι προσεκτικοί μαζί τους. Από το διαχωρισμό τους δεν γλίτωσε ούτε καν η Ιερά Σύνοδος! Σε έγγραφο με συντάκτη τον Στίβεν Μπρουκ, αναφέρεται ονομαστικά ποιοι από τους ιεράρχες της Συνόδου είναι «συντηρητικοί» και ποιοι «φιλελεύθεροι». Επειδή, δε, η έρευνά τους είναι ελλιπής, κάποιοι ιεράρχες χαρακτηρίζονται ως «άγνωστης τοποθέτησης». Η δημοσιοποίηση συνομιλιών όπως αυτές δημιούργησαν έντονη αντίδραση, όχι μόνο ανάμεσα στα κόμματα αλλά και στους ίδιους τους πολίτες.
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι μέχρι και σχετικό γκρουπ στο facebook υπάρχει, υπό τον τίτλο «Το βρόμικο δίδυμο Πάσκο-Ντάουνερ», το οποίο έχει αναλάβει να ενημερώνει τα μέλη του για οποιαδήποτε δραστηριότητα του Αλεξάντερ Ντάουνερ αλλά και του βοηθού Γ.Γ., η οποία κρίνεται απαράδεκτη ή υπονομευτική ως προς τους Ε/κ. Η υιοθέτηση τουρκικών θέσεων Η ομάδα Ντάουνερ κατά καιρούς φαίνεται να καταβαλλόταν από πανικό ή από έντονη δυσφορία, αν κάτι πήγαινε καλά για τους Ε/κ. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της μεγάλης δικαστικής νίκης του Μελέτη Αποστολίδη, έναντι του ζεύγους Όραμς. «Δυσχεραίνει τα πράγματα για εμάς», σχολίαζαν μεταξύ τους.
«Η απόφαση συνιστά έναν επιπρόσθετο παράγοντα δυσκολίας», τόνιζαν, ενώ έκαναν σκέψεις για παρεμβάσεις, ώστε να εξεταστεί το ενδεχόμενο έφεσης στη Βουλή των Λόρδων, σε συνεννόηση με τους δικηγόρους των Όραμς. «Μπορούμε, άραγε, να αναζητήσουμε βρετανική πολιτική επιρροή, έτσι ώστε η ακρόαση ενώπιον του Βρετανικού Εφετείου να καθυστερήσεις ως θέμα χρόνου;», διερωτήθηκε συνεργάτης του Ντάουνερ. Αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα αυτού του είδους της δράσης. Δημοσιεύματα κατά καιρούς κατέγραφαν την «υποβοηθητική» δράση της ομάδας Ντάουνερ σε σχέση με την τουρκική πλευρά…

.
http://edikcyprus.blogspot.com

http://protesilaos.blogspot.com/2010/10/blog-post_1765.html

ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
9-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
4-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
15-Ιούν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
29-Ιαν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Μήπως… υποτίθεται…;

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
20-Νοέ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μήπως… υποτίθεται…;

Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
30-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
8-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
13-Σεπ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

    Διαφημιζόμενοι


Add new tag CIA Cinema Facebook Αφγανιστάν Βαλκάνια Γερμανία Γεωργία Γκουαντάναμο Γκρουέφσκι ΕΛΛΑΔΑ Επαναστατικός Αγώνας Ευρωπαϊκή Ένωση Ευρώπη ΗΠΑ Ηνωμένες Πολιτείες Ιράκ Ιράν Ισραήλ Κοζάνη Κοσσυφοπέδιο Κύπρος Μακεδονία Μπαράκ Ομπάμα Μόσχα ΝΑΤΟ Νέα Τάξη Νέα τάξη Πραγμάτων Οικολόγων Πράσινων Ομπάμα Ουάσιγκτον Ουκρανία Παγκοσμιοποίηση Πακιστάν Ρωσία Σινεμά Σκόπια Ταλιμπάν Τελευτέα Νέα Τουρκία Χίλαρι Κλίντον γρίπη των χοίρων επίθεση λαθρομετανάστες τρομοκράτες. Higilight (5.782)
Home (28)
Slide (343)
Video (523)
ΑΙΓΑΙΟ (60)
ΑΙΣΧΟΣ (112)
άρθρα και κείμενά μας (19)
Βαλκάνια (98)
Γράφουν… (2.361)
ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ (70)
Διεθνή Νέα (546)
Δικαστικά (112)
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ (1.048)
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ (262)
ΕΛΛΑΔΑ (454)
Ενδιαφέροντα (542)
Επικαιρότητα (692)
Ευρωπαϊκά Νέα (193)
ΗΠΑ (69)
ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ (25)
ΘΡΑΚΗ (11)
ΘΡΗΣΚΕΙΑ (44)
ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ (245)
ΙΣΤΟΡΙΑ (144)
Κοζάνη-Τοπικά Νέα (106)
Κυπριακό (154)
Μακεδονικό (91)
Νέα Τάξη (552)
Ντοκιμαντέρ (21)
Οικονομία (1.183)
Ομογένεια (14)
Πολιτική (2.167)
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ (102)
προβοκάτσιες (53)
Ρωσία (27)
Σκοπιανό (29)
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ (139)
ΤΟΥΡΚΙΑ (85)
υγεία (28)
Ψυχαγωγία (62)

WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck requires Flash Player 9 or better.