Monday, 27 May , 2019

News.kozaninet.gr

Ενημέρωση χωρίς όρια

Είμαστε καλά;

Άρθρο του Συντ. Ομάδα On Νοέμβριος - 9 - 2011
Γιατί δεν δυσανασχέτησε κανείς όταν τόσο πρόστυχα, σκανδαλιστικά, προνομιακά εκδηλώθηκε ένας απρεπής πολυτελής νεποτισμός με την μορφή βροχής κατευθυνόμενων χορηγιών-σε καιρούς μνημονίων ε;-για τον δυναστικό γόνο απροσδιόριστης τάξης διαδοχής;

Ας αρχίσουμε από τα αυτονόητα. Η χώρα απαλλάχτηκε από τον θεσμό της μοναρχίας οριστικά και αμετάκλητα εδώ και 37 ολόκληρα χρόνια. Και ας μην γελιόμαστε: ποτέ η χώρα και ο λαός δεν ανέχθηκαν μοναρχικές συμπεριφορές που είναι ολότελα ξένες προς τα προαιώνια πολιτειακά χαρακτηριστικά αυτού του φωτεινού, πρόσχαρου και καθόλου γοτθικού τόπου, (0 γοτθισμός και ο  μεσαιωνισμός είναι η κοιτίδα της ευρωπαϊκής μοναρχίας). Αν αυτό εμπεδωθεί καλά στη συνείδηση μας τότε, ό,τι θα εκτεθεί στη συνέχεια της ανάρτησης δεν θα είναι κάτι άλλο παρά το λογικό επακόλουθο αυτής της συνειδητοποίησης, που δυστυχώς μοιάζει κάπως εκκρεμής και σε αμφισβήτηση, όχι από μας αλλά από την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία.

Από το Μάιο του 2011 ξεκίνησε στη χώρα μια μαζική αμφισβήτηση της πολιτικής της παρούσας κυβέρνησης. Η αμφισβήτηση αυτή δεν ήταν απλά παλλαϊκή αλλά -κάτι ολότελα ασυνήθιστο ως τώρα-ακαθοδήγητη. Ξεκίνησε σαν το “κίνημα της πλατείας” αλλά στη συνέχεια πήρε καινούργιες μορφές ακτιβισμού-επίσης ασυνήθιστες-που ξεκινούσαν από το “κίνημα του δεν πληρώνω”, πέρασε στον προπηλακισμό των πολιτικών και κορυφώθηκε στην λαϊκή εξέγερση-διαμαρτυρία που συνειδητά επέλεξε την εθνική γιορτή της 28ης Οκτωβρίου. Παρόλα τα κυβερνητικά θρυλούμενα, αποδείχτηκε περίτρανα ότι οι διαμαρτυρίες αυτές αν και δεν ασκήθηκαν από την πλειοψηφία του κόσμου, στηρίχθηκαν σιωπηλά απ’τον κόσμο, που με τον τρόπο του έδειξε να συγκατανεύει και να επιδοκιμάζει, πολλές φορές με ενθουσιασμό, την εκφραστική της οργής. Έτσι διαμορφώθηκε αντικειμενικά η αίσθηση και τελικά η κατάσταση δυσαρμονίας ανάμεσα στην εξουσία, που στα δημοκρατικά πολιτεύματα νομιμοποιείται μέσα από τις εκλογές και μόνο, και το λαό. Όταν τη ζεις την στιγμή της δυσαρμονίας στο παρόν, νιώθεις το ειδικό της βάρος και φυσικά αγωνιάς. Όμως η δημοκρατία είναι το πολίτευμα των ασφαλιστικών δικλείδων και γι’αυτήν μια πολιτική κρίση είναι η καλύτερη της αφορμή για να δικαιωθεί σαν πολίτευμα και να δώσει στους ανήσυχους πολίτες της την διέξοδο που σοφά έχει προβλέψει: την οργανωμένη απόφαση μέσα από τη διαδικασία των εκλογών. Κι έτσι πολύ γρήγορα η δημοκρατία το ζοφερό παρόν το κάνει γρήγορα παρελθόν. Το μόττο “η Δημοκρατία δεν γνωρίζει αδιέξοδα” δεν είναι τυχαία διαχρονικό και αξιόπιστο.

Δέστε όμως τι συνέβη στις 28 Οκτωβρίου: η (για την οικονομία της συζήτησης θα το δεχτούμε, γιατί επί της ουσίας η απάτη του“ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ” ισοδυναμεί με εκλογική νοθεία) η εκλεγμένη λοιπόν δημοκρατικά κυβέρνηση, που σαν αντιπολίτευση έσπευδε με την κάθε αφορμή και ευκαιρία που τής δίνονταν να βρίσκει και ένα καινούργιο λόγο προσφυγής στις κάλπες, αδυνατεί να συλλάβει αυτή την πιθανότητα για τον εαυτό της. Και ενώ τα σήματα τής έρχονται από παντού,ακόμη και από το ίδιο της το κόμμα-μην ξεχνάμε ποτέ ότι οι βουλευτές που αποχώρησαν απ’το ΠΑΣΟΚ είναι στην πραγματικότητα αρκετοί περισσότεροι από αυτούς που λείπουν απ’τους αρχικούς 160- η κυβέρνηση αυτή συνεχίζει ακόμη και ΤΩΡΑ να βρίσκεται στην εξουσία και πεισματικά να αγνοεί το θεμιτό και θεσμικά λυτρωτικό αίτημα των εκλογών. Τονίζουμε το τώρα γιατί αυτό θεσμικά είναι το λιγότερο άκομψο, ασυνήθιστο και ανορθόδοξο και το περισσότερο αντισυνταγματικό και νομικά κολάσιμο, αφού στο τώρα συντελούνται μπρος στα έκπληκτα μάτια μας θεσμικά εγκλήματα. Και εδώ είναι και το ζουμί αυτής της ανάρτησης.

Για κάποιο λόγο, που σε ένα πολίτευμα ΑΒΑΣΙΛΕΥΤΗΣ Δημοκρατίας φαντάζει εντελώς παραταιρος, κρίθηκε απαραίτητο ο σημερινός πρωθυπουργός, που πιεζόμενος από τα πράγματα υποσχέθηκε την παραίτηση του και δέχτηκε το σχηματισμό άλλης κυβέρνησης χωρίς τον ίδιο στην ηγεσία του νέου σχήματος, να προστατευθεί-λέει-ώστε να αποχωρήσει από το αξίωμα με αξιοπρέπεια και (αντιγράφω έτσι όπως γράφτηκαν και εκφωνήθηκαν από συντάκτες του κυβερνητικού ρεπορτάζ, φιλικά διακείμενους στην παρούσα κυβέρνηση) “με ψηλά το κεφάλι” γιατί “δεν γίνεται ένας τρίτης γενιάς Παπανδρέου και εκλεγμένος πρωθυπουργός, να φύγει ταπεινωμένος”!!!!!!!!!!!!!! Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι οι θεσμοί του πολιτεύματος τίθενται στην υπηρεσία ενός προσώπου για το προσωπικό του μαράζι και μόνο! Κι λες, εντάξει, δεν είναι δα και τόσο κακό, η γενναιόδωρη δημοκρατία ας παραχωρήσει από κάποιας ιδιότυπης αντίληψης το αιτούμενο από τον αποχωρούντα πολιτικό τακτ όπως εκείνος θέλει να το αντιλαμβάνεται. Δεν θα χαθεί κι κόσμος! Αν και επαναλαμβάνω όλο αυτό το θέατρο είναι εξαιρετικάΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟ :δίνεται ψήφος εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση που την επομένη το πρωΐ θα υποβάλλει την παραίτηση της! Πάει στο διάβολο βρε αδελφέ, ένα βράδυ είναι, οι διαδικασίες από την επομένη θα προχωρήσουν με την επιβαλλόμενη συνταγματική τάξη. Παραβλέπονται της προηγούμενης νύχτας τα καμώματα, που δεν είναι παρά ένα θέατρο για το αμφίβολης αποτελεσματικότητας επικοινωνιακό θεαθήναι και η μέρα με τον καταιγιστικό ρυθμό των συνταγματικών διαδικασιών θα στείλει στην αφάνεια την προβληματική νύχτα. Αμ δε! αμ δε!

Το συνταγματικό τυπικό(και στο Σύνταγμα οι τύποι είναι η ουσία του, γιατί οι τύποι αυτοί είναι αποτέλεσμα συμπύκνωσης βιωμάτων μακράς πολιτικής και συνταγματικής πρακτικής) προβλέπει την παραίτηση της κυβέρνησης μέσω του Πρωθυπουργού μπροστά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την έναρξη των διερευνητικών εντολών. Αντ’αυτού τι έχουμε ως τώρα;

Πρώτο: δεν έχουμε παραίτηση! Δεν εκστομίστηκε ούτε  μια φορά αυτή η λέξη ποτέ και φυσικά ούτε καν γράφτηκε παρόλο ότι ΟΛΟΙ αυτήν εννοούσαν! μέχρι σήμερα τουλάχιστον.

Δεύτερο: μια παρελκυστική διαδικασία συζητήσεων ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα, με ουσιαστική αγνόηση των μικρότερων κομμάτων και χωρίς καμιά συνταγματική θεμελίωση-αν και πολιτικά και νομικά είναι συμβατή και δεν παραβιάζει κάποια διαδικασία, στο βαθμό που γίνεται ανάμεσα στα κόμματα και δεν εμπλέκεται κάποιος άλλος πολιτειακός παράγοντας που δεν προβλέπεται μια τέτοια εμπλοκή του σε αυτή τη φάση και σε αυτή τη μορφή.

Τρίτο(και φαρμακερότερο!): την αντιστροφή της προηγούμενης σόλοικης κατάστασης, δηλαδή την σύμπραξη του ίδιου του Προέδρου της Δημοκρατίας σε μια μη προβλεπόμενη από το Σύνταγμα διαδικασία, δηλαδή αντισυνταγματική, όπως αυτή με τη συνάντηση των δύο αρχηγών το βράδυ της Κυριακής. Και είναι αντισυνταγματική διπλά γιατί από την μια παρέστη ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναρμοδίως αλλά και γιατί ενώ εν πάση περιπτώσει τόκανε και, καταχρηστικά, μπορούμε υπό τις περιστάσεις να το δεχτούμε, όφειλε,  από το πνεύμα του Συντάγματος, να καλέσει και τα υπόλοιπα κόμματα. Εκ των πραγμάτων η διαδικασία είναι μια διερευνητική εντολή εκ του σύνεγγυς,  άρα δεν δικαιούται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να αγνοήσει τα άλλα κόμματα. Η όποια δικαιολογία ότι τα κόμματα δεν προσέρχονταν στον διάλογο είναι έωλη για τον απλό, απλούστατο λόγο ότι η διαδικασία ήταν εκτός αρμοδιότητας του Προέδρου και άρα είχαν κάθε δικαίωμα να αρνηθούν την συμμετοχή τους. Η διαδικασία των διερευνητικών εντολών είναι πολύ συγκεκριμένη και είναι μια από τις ελάχιστες εξουσίες και αρμοδιότητες που έχουν μείνει στην αποκλειστική του δικαιοδοσία. Με ποιο δικαίωμα λοιπόν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παραχωρεί μια κατοχυρωμένη συνταγματική του εξουσία σε τρίτον; Για να μην μαραζώσει από την στενοχώρια ένας κακομαθημένος γόνος; Και τί είναι το Σύνταγμα και οι θεσμοί του; αντικαταθλιπτικό για εκθρονισμένους;

Πέντε μέρες τώρα ζούμε πρωτοφανή θεσμικά καραγκιοζιλίκια που δυστυχώς τα επικυρώνει ο ίδιος ο κορυφαίος θεσμικός παράγοντας αυτού του τόπου. Η χώρα ακροβατεί χωρίς κυβέρνηση για το γινάτι και μόνο ενός αυτιστικού μονάρχη. Μένουμε αποσβολωμένοι και εμβρόντητοι γιατί ακόμη και αυτή την ύστατη ώρα ξεφτυλίζονται οι κορυφαίοι θεσμοί της χώρας και κανείς δεν κάνει την κίνηση για να σταματήσει την θεσμική ύβρι. Οι βουλευτές του κόμματος του, που τού έδωσαν εντολή παραίτησης στο όνομα μόνο μιας ηθικού χαρακτήρα γενναιοδωρίας και τιμής για τον γενάρχη της παράταξης, μένουν αμέτοχοι θεατές μιας πρωτοφανούς θεσμικής ασχημίας, ενός υπέρτατου πολιτειακού δράματος στην οποία πρωταγωνιστούν ένας άβουλος γέρος και ένας πεισμωμένος γόνος. Ένα ιδιότυπα επιβεβλημένο αυλικό savoir faire καθορίζει τις πολιτικές μας εξελίξεις, περιέργως όμως τις αδρανοποιεί και τις καθηλώνει. Είπαμε να φανούμε γενναιόδωροι και γαλαντόμοι σε κάποιον που θάχαμε κάθε λόγο να τον οδηγήσουμε ακόμη και στην γκιλλοτίνα αλλά όχι αυτό να το παρεξηγήσει και με αυτό τον τρόπο να ΥΦΑΡΠΑΞΕΙ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΞΟΥΣΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥ ΔΟΘΗΚΕ και που απ’το Σύνταγμα εξάλλου δεν μπορεί να του δοθεί.

Οκτώ ολόκληρα χρόνια οι θεσμοί δέχονται μια επίθεση από ένα παράξενα προνομιούχο άτομο που απολαμβάνει μιας περίεργης ασυλίας, ασυλίας που παλιότερα ήταν γνωστή και συνηθισμένη μόνο σε ελέω Θεού μονάρχες και που γι’αυτούς το κράτος και οι όποιοι θεσμοί του δεν ήταν παρά η επίσημη εκδοχή των καπρίτσιων τους. Στη δημοκρατία όμως αυτά είναι όχι μόνο ασυγχώρητα και ασύγγνωστα αλλά και από την αχρησία ξεχασμένα πια. Στην Ελλάδα όμως του 21ου αιώνα ζήσαμε μέσα σε οκτώ χρόνια όσα η Ευρώπη ζούσε δύο αιώνες πριν.

Ο Παπανδρέου, καταχραστής δημοκρατικών και δημοκρατικοφανών διαδικασιών, κατάφερε να υφαρπάξει την ηγεσία του κόμματος του εκλεγόμενος με μια αμφιλεγόμενη διαδικασία ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟ(χρησιμοποιώντας εκβιαστικά τον εφαρμοσμένο γκεμπελισμό της επικοινωνίας που λέγεται δημοσκοπήσεις).

Άσκησε μια πρόστυχη λαϊκιστική αντιπολίτευση(που προκύπτει σαν τέτοια, δηλαδή λαϊκιστική, από το τί πραγματικά είχε στο μυαλό του και τελικά εφαρμόζει. Και το τι είχε πραγματικά στο μυαλό του προκύπτει αβίαστα και από την συμπόρευση του, τότε, με τους πάπες του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα, τους Μάνο και Ανδριανόπουλο και από τις δηλώσεις του στο Λαύριο για την ανασφάλιστη εργασία και φυσικά από το πείσμα του για την ιδιωτική παιδεία).

Υπέκλεψε με τον πιο ελεεινό τρόπο την ψήφο από τον ελληνικό λαό με το ηθικά αχαρακτήριστο ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ακριβώς την ίδια στιγμή που συνομιλούσε με τους περιβόητους τζογαδόρους που άλλοι είχαν είχαν την προβιά του νομπελίστα καθηγητή(Στιγκλιτζ, Κρουγκμαν,Ρουμπινί κλπ), άλλος του Διευθυντή του ΔΝΤ(Στρος Καν) και άλλος δήλωνε φόρα παρτίδα την επικερδή του στόχευση και μόνον αυτή και καμιάν άλλη(Σόρος).

Παίρνοντας την εξουσία διέβαλε την χώρα που είχε την μοναδική τιμή να κυβερνήσει με τον ακαταμάχητο τρόπο που θα το έκαναν οι χειρότεροι εχθροί της.

Και στο τέλος, αφού δημιούργησε τις προϋποθέσεις, εγκατέστησε την οικονομική κατοχή που οδηγεί τη χώρα σε συνθήκες ασφυξίας και ολοκληρωτικής απαξίας του πλούτου της ,για να παραδοθεί στη συνέχεια στη λεηλασία που είναι βέβαιο ότι θα επακολουθήσει(ήδη συμβαίνει αυτό).

Σ’όλο αυτό το διάστημα οι θεσμοί-που τώρα πια με τον Παπανδρέου στην εξουσία είναι στη διάθεση του-στο έλεος του μάλλον-υφίστανται καίρια ταπεινωτικά κτυπήματα, θανάσιμες βολές,χαριστικές βολές. Η ΘΕΣΜΙΚΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΡΗΜΑΖΕΙ,  γιατί στα χέρια ενός απολίτικου και από ιδιοσυγκρασία αντιδημοκρατικού ηγεμόνα, απαξιώνονται ακόμη και οι αξίες που την γέννησαν και τη δημιούργησαν. Οι μέρες που ζούμε, αυτές οι εντελώς πρόσφατες τελευταίες μέρες, που το καθεστωτικό δυναστικό γιωργοπαπανδρεϊκό κτήνος ψυχορραγεί, είναι μέρες απόλυτης παρακμής, που τις νιώθουν πια και τις διαισθάνονται σαν τέτοιες ακόμη και οι πιο ανυποψίαστοι από την πολιτική. Η αποφορά του δυσώδους  ψυχορραγήματος φορτίζει τον αέρα με πνιγηρό και ηλεκτρισμένο εκνευρισμό. Είναι αλήθεια ότι μια υποψία αίσθησης θεσμικής λύτρωσης βγαίνει από τα δηλητηριασμένα μας πνευμόνια αλλά η δυσφορία επιμένει. Ο λαός παρακολουθεί νηφάλιος ίσως και αμήχανος. Επειδή όμως το κτήνος με αυτές τις θεσμικές ακροβασίες και απρέπειες των τελευταίων ημερών μοιάζει να ανθίσταται, επείγει μια επιτάχυνση της διαδικασίας νέμεσης. Είναι η ώρα του πολιτικού προσωπικού, του αδρανούς και ένοχου σαν συνένοχου πολιτικού προσωπικού, να δώσει την χαριστική βολή στο κτήνος που έχει μολύνει και τις τελευταίες ανθεκτικές εστίες αντίστασης: τους συνταγματικούς θεσμούς. Ως εδώ! Η Ελλάδα του 114 και του Πολυτεχνείου(εξυπακούεται ότι δεν λογιάζονται σαν Πολυτεχνείο αυτοί που κιότεψαν και μαγάρισαν την ιδέα του, που το ασχήμηναν και το μόλυναν με τα βρωμερά τους χνώτα) δεν σηκώνει άλλη προσβολή. “Αυτό το κακό πρέπει να σταματήσει. Είναι εθνική επιταγή” είναι η επωδός της Σεφερικής δήλωσης για τη Χούντα και ισχύει στο ακέραιο και για την Παπανδρεϊκή Χούντα.

 

http://papaioannou.wordpress.com/

 

Comments are closed.

ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
9-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
4-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
15-Ιούν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
29-Ιαν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Μήπως… υποτίθεται…;

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
20-Νοέ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μήπως… υποτίθεται…;

Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
30-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
8-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
13-Σεπ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

    Διαφημιζόμενοι


Add new tag CIA Cinema Facebook Αφγανιστάν Βαλκάνια Γερμανία Γεωργία Γκουαντάναμο Γκρουέφσκι ΕΛΛΑΔΑ Επαναστατικός Αγώνας Ευρωπαϊκή Ένωση Ευρώπη ΗΠΑ Ηνωμένες Πολιτείες Ιράκ Ιράν Ισραήλ Κοζάνη Κοσσυφοπέδιο Κύπρος Μακεδονία Μπαράκ Ομπάμα Μόσχα ΝΑΤΟ Νέα Τάξη Νέα τάξη Πραγμάτων Οικολόγων Πράσινων Ομπάμα Ουάσιγκτον Ουκρανία Παγκοσμιοποίηση Πακιστάν Ρωσία Σινεμά Σκόπια Ταλιμπάν Τελευτέα Νέα Τουρκία Χίλαρι Κλίντον γρίπη των χοίρων επίθεση λαθρομετανάστες τρομοκράτες. Higilight (5.782)
Home (28)
Slide (343)
Video (523)
ΑΙΓΑΙΟ (60)
ΑΙΣΧΟΣ (112)
άρθρα και κείμενά μας (19)
Βαλκάνια (98)
Γράφουν… (2.361)
ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ (70)
Διεθνή Νέα (546)
Δικαστικά (112)
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ (1.048)
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ (262)
ΕΛΛΑΔΑ (454)
Ενδιαφέροντα (542)
Επικαιρότητα (692)
Ευρωπαϊκά Νέα (193)
ΗΠΑ (69)
ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ (25)
ΘΡΑΚΗ (11)
ΘΡΗΣΚΕΙΑ (44)
ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ (245)
ΙΣΤΟΡΙΑ (144)
Κοζάνη-Τοπικά Νέα (106)
Κυπριακό (154)
Μακεδονικό (91)
Νέα Τάξη (552)
Ντοκιμαντέρ (21)
Οικονομία (1.183)
Ομογένεια (14)
Πολιτική (2.167)
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ (102)
προβοκάτσιες (53)
Ρωσία (27)
Σκοπιανό (29)
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ (139)
ΤΟΥΡΚΙΑ (85)
υγεία (28)
Ψυχαγωγία (62)

WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck requires Flash Player 9 or better.