Wednesday, 13 December , 2017

News.kozaninet.gr

Ενημέρωση χωρίς όρια

gruefskiΗ ΠΓΔΜ υπέβαλε χθες στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το υπόμνημά της για την προσφυγή που έχει κάνει κατά της Ελλάδας, υποστηρίζοντας ότι παραβίασε την ενδιάμεση συμφωνία του 1995, βάζοντας βέτο για την ένταξή της στο ΝΑΤΟ στη σύνοδο κορυφής της Συμμαχίας τον Απρίλιο του 2008.

Στα Σκόπια όμως, αντίθετα απ ό,τι είχε γίνει τον περασμένο Νοέμβριο από την κυβέρνηση του Ν. Γκρούεφσκι, όταν και κατατέθηκε η προσφυγή, κρατούν τώρα χαμηλούς τόνους.

Το πρώτο που επισημαίνουν οι τοπικοί αναλυτές είναι ότι θα χρειαστούν αρκετά χρόνια ώστε το Διεθνές Δικαστήριο να καταλήξει σε ετυμηγορία. Ακόμη νομικοί εμπειρογνώμονες ανέφεραν στα ΜΜΕ πως, αν και η απόφαση του Δικαστηρίου φέρεται να είναι δεσμευτική για τα δύο μέρη, μπορεί να μην είναι εκτελεστή και από τις δύο πλευρές. Ρεαλιστικά αυτό σημαίνει ότι, κι αν ακόμη κέρδιζε η ΠΓΔΜ, δεν μπορεί να υπάρξει καμία εγγύηση ότι η Ελλάδα θα άρει το βέτο της στο ΝΑΤΟ.

Η κατάθεση του υπομνήματος έγινε στο πρωτόκολλο του δικαστηρίου από τον πρέσβη της ΠΓΔΜ Νίκολα Ντιμιτρόφ, που στο παρελθόν υπήρξε ειδικός διαπραγματευτής της χώρας του στις συνομιλίες με την Ελλάδα για το όνομα υπό τον Μάθιου Νίμιτς.

Σύμφωνα με τον κ. Ντιμιτρόφ, η Ελλάδα πρέπει να καταθέσει το απαντητικό της υπόμνημα μέχρι τις 20 Ιανουαρίου και μετά το Δικαστήριο θα διαβουλευτεί με τα δύο εμπλεκόμενα μέρη και θα αποφασίσει τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί. Επίσης έκανε λόγο και για εμπειρογνώμονες από το εξωτερικό, που βοήθησαν στην προετοιμασία του υπομνήματος.

Να σημειωθεί ότι η διαδικασία που θα ακολουθήσει το Δικαστήριο έχει μείνει ανοικτή, ενώ σύμφωνα με τους κανόνες του και τα δύο μέρη δεν θα πρέπει να κοινοποιήσουν το περιεχόμενο των υπομνημάτων τους μέχρι να αρχίσουν οι προφορικές ακροάσεις.{ΕΘΝΟΣ}

Υπέβαλαν υπόμνημα στη Χάγη τα Σκόπια Ελευθεροτυπία – ‎ Υπόμνημα, στο οποίο περιλαμβάνονται τα επιχειρήματά της αναφορικά με την προσφυγή της κατά της Ελλάδας, υπέβαλε χθες η ΠΓΔΜ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Οπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, «σε συμφωνία με την

Υπόμνημα ΠΓΔΜ στη Χάγη για το βέτο στο ΝΑΤΟ

Η Καθημερινή – ‎ Με την εκπνοή της προθεσμίας που τους είχε δοθεί, τα Σκόπια κατέθεσαν χθες στη Χάγη το γραπτό υπόμνημα με τα επιχειρήματά τους για την προσφυγή εναντίον της Ελλάδας, την οποία κατηγορούν ότι άσκησε βέτο στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και παραβίασε,

Υποβλήθηκε το υπόμνημα-προσφυγή κατά της Ελλάδας της ΠΓΔΜ

Η Καθημερινή – ‎20 Ιουλ 2009‎ Υποβολή του υπομνήματος της ΠΓΔΜ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στην προσφυγή κατά της Ελλάδας. H ΠΓΔΜ υπέβαλε σήμερα (Δευτέρα) το υπόμνημά της στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται τα επιχειρήματά της αναφορικά με την

Αθήνα: Ετοιμάζει απάντηση στα Σκόπια

Nαυτεμπορικη – Την απάντησή της στο μνημόνιο που υπέβαλαν χθες τα Σκόπια στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στο οποίο αναπτύσσουν τα επιχειρήματά τους αναφορικά με την κατάθεση προσφυγής κατά της Ελλάδας, ετοιμάζεται να συντάξει η Αθήνα. Όπως ανακοίνωσε χθες το

Υπόμνημα από τα Σκόπια για το ελληνικό βέτο στο NATO

Έθνος – ‎20 Ιουλ 2009‎ Σήμερα, τελευταία ημέρα της προθεσμίας που είχε δώσει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (20-7-2009), θα καταθέσουν τα Σκόπια το υπόμνημά τους για την προσφυγή που έχουν κάνει από τον Νοέμβριο του 2008, κατηγορώντας την Ελλάδα ότι παραβίασε την ενδιάμεση

Στη Χάγη καλείται η Αθήνα τον Ιανουάριο

Η Αυγή – ‎ Ξεκίνησε χθες η διαδικασία της προσφυγής που κατέθεσε η ΠΓΔΜ σε βάρος της Ελλάδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, καθώς η κυβέρνηση Γκρούεφσκι υπέβαλε το υπόμνημά της και τώρα καλείται η Αθήνα να καταθέσει το δικό της υπόμνημα έως τις 20 Ιανουαρίου.

Υποβολή του υπομνήματος στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης από την ΠΓΔΜ

Η Καθημερινή – ‎17 Ιουλ 2009‎ H ΠΓΔΜ αναμένεται να υποβάλει τη Δευτέρα το υπόμνημα της στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το οποίο θα συμπεριλαμβάνει τα επιχειρήματα της ΠΓΔΜ αναφορικά με την κατάθεση προσφυγής της χώρας κατά της Ελλάδας, αναφέρουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης των

ΠΓΔΜ: Υποβάλλεται στη Χάγη το υπόμνημα της προσφυγής κατά της Ελλάδας

Nαυτεμπορικη – ‎17 Ιουλ 2009‎ Υποβάλλεται τη Δευτέρα από την ΠΓΔΜ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το υπόμνημα των λόγων προσφυγής στην οποία προχώρησε τον περασμένο Νοέμβριο κατά της Ελλάδας, υποστηρίζοντας ότι με την άσκηση βέτο κατά της ένταξής της στο ΝΑΤΟ -στη σύνοδο του

Ξεκινά η μάχη της Χάγης για Ελλάδα και ΠΓΔΜ

Ελευθεροτυπία – ‎17 Ιουλ 2009‎ Τη Δευτέρα θα καταθέσει η ΠΓΔΜ το υπόμνημα της στη Χάγη, με το οποίο θα εκθέτει τα επιχειρήματά της κατά της Ελλάδας. Η ΠΓΔΜ προσέφυγε στο διεθνές δικαστήριο, τον περασμένο Νοέμβριο, αμέσως μετά την άρνηση του ΝΑΤΟ να τη δεχτεί στους κόλπους της

ΠΓΔΜ: Υποβάλει στη Χάγη τα επιχειρήματα προσφυγής κατά της Ελλάδας

Reporter.gr – ‎20 Ιουλ 2009‎ Σήμερα υποβάλει στη Χάγη το υπόμνημα με τα επιχειρήματα σχετικά με την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κατά της Ελλάδας η ΠΓΔΜ. Συγκεκριμένα, τα Σκόπια κατηγορούν την Ελλάδα για «παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας» με το βέτο στη Σύνοδο του

Η ΠΓΔΜ καταθέτει στη Χάγη τα επιχειρήματα της προσφυγής της κατά

Τα Νέα Οnline – ‎17 Ιουλ 2009‎ Τη Δευτέρα αναμένεται η ΠΓΔΜ να υποβάλει στη Χάγη το υπόμνημα με την επιχειρηματολογία της σχετικά με την προσφυγή των Σκοπίων στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κατά της Ελλάδας, για «παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας» αναφορικά με το βέτο στη σύνοδο

Ισχυρά τα ελληνικά επιχειρήματα στη Χάγη

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ – ‎19 Ιουλ 2009‎ Το άρθρο έχει συνταχθεί την Δευτέρα, 20 Ιουλίου, 2009 και έχει καταχώρηθεί στην κατηγορία ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Μπορείτε να παρακολουθήσετε σχόλια σε αυτό το άρθρο μέσω του RSS 2.0 feed. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση , ή να κάνετε trackback από το site σας.

Υπεβλήθη στη Χάγη το υπόμνημα της ΠΓΔΜ στην προσφυγή κατά της Ελλάδας

Sofia Times Magazine – ‎20 Ιουλ 2009‎ Το υπόμνημα που περιλαμβάνει την επιχειρηματολογία των Σκοπίων σχετικά με την κατατεθείσα προσφυγή κατά της Ελλάδας για «παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας» υποβλήθηκε τη Δευτέρα από την κυβέρνηση της ΠΓΔΜ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Η απάντηση

ΠΓΔΜ : Υπόμνημα στη Χάγη κατά της Ελλάδας

Cosmo.gr – ‎17 Ιουλ 2009‎ Τη Δευτέρα (20/06) αναμένεται να καταθέσει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης η ΠΓΔΜ το υπόμνημά της, στο οποίο θα περιλαμβάνονται τα επιχειρήματα της γείτονος αναφορικά με την κατάθεση προσφυγής της χώρας κατά της Ελλάδας. Σύμφωνα με όσα αναφέρουν τα

Υπόμνημα εναντίον της Ελλάδας θα καταθέσει η ΠΓΔΜ στη Χάγη

NewsTime – ‎19 Ιουλ 2009‎ Υπόμνημα με κατηγορίες εναντίον της Ελλάδας αναμένεται να καταθέσει η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης τη Δυτέρα (20/7), στο οποίο υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα παραβίασε την Ενδιάμεση Συμφωνία του ’95 και παρεμπόδισε την πρόσκληση

Greek American News Agency

ΤΙ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ??

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιούλιος - 3 - 2009

Full sizeΓεφυροφόρο άρμα τύπου Leguan. Η Αγκυρα πρόσφατα προχώρησε στην αγορά 36 τέτοιων αρμάτων, με τα οποία ο τουρκικός στρατός μπορεί να προχωρήσει σε ταχεία διάβαση του ποταμού Εβρου

aiiiiiiiiiiiiiihttp://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2009/07/aiiiiiiiiiiiiii-300x174.jpg 300w" sizes="(max-width: 400px) 100vw, 400px" />

Η Ελλάδα και το πόκερ των Βαλκανίων

Ο διαγκωνισμός Δύσης- Ρωσίας, ο ρόλος της Σερβίας, η στρατηγική της Τουρκίας και οι φιλοδοξίες της Αλβανίας

Τα πιόνια μετακινούνται συνεχώς στη γεωστρατηγική σκακιέρα των Βαλκανίων, καθώς οι μεγάλοι παίκτες επιδιώκουν να διασφαλίσουν την επιρροή τους στην περιοχή. Σε κυρίαρχο στοιχείο των εξελίξεων αναδεικνύεται ο διαγκωνισμός Δύσης- Ρωσίας, ιδιαίτερα για τον προσεταιρισμό της Σερβίας, η οποία θεωρείται χώρα-«κλειδί» για τη σταθερότητα των Βαλκανίων. Την ίδια στιγμή η Τουρκία κινείται δραστήρια υποστηριζόμενη και από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενισχύοντας τους εμπορικούς και στρατιωτικούς δεσμούς της με χώρες όπως η Αλβανία και η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, ενώ το αλβανικό στοιχείο σε Αλβανία, Κοσσυφοπέδιο και πΓΔΜ βρίσκεται σε συνεχή αναζήτηση νέων ευκαιριών συνεργασίας. Το μείζον ζήτημα για την Αθήνα εντοπίζεται,σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, στην απουσία συγκροτημένου σχεδίου πρωτοβουλιών για μια περιοχή υψηλού ενδιαφέροντος, καθώς με εξαίρεση τη διακηρυχθείσα υποστήριξη της σερβικής ενταξιακής προοπτικής η Ελλάδα λείπει από τα Βαλκάνια.

Η προσέλκυση του Βελιγραδίου από την Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) σκοντάφτει μεν στην κόπωση των «27» από τη διεύρυνση, αλλά προωθείται εντατικά τόσο από τις Βρυξέλλες όσο και από την Ουάσιγκτον. Και αυτό, κατά τις εκτιμήσεις εμπείρων διπλωματών, για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Κατ΄ αρχάς οι Αμερικανοί ανησυχούν από την αυξανόμενη διείσδυση της Μόσχας στην καρδιά της πάλαι ποτέ ενωμένης Γιουγκοσλαβίας. Η διείσδυση αυτή στηρίζεται μεν στους παραδοσιακούς δεσμούς των δύο χωρών, αλλά εντοπίζεται ιδιαίτερα στον τομέα της ενέργειας.

Το Βελιγράδι υπέγραψε τον περασμένο Μάιο συμφωνία για τη συμμετοχή του στον αγωγό φυσικού αερίου South Stream, η κατασκευή του οποίου αποτελεί την απάντηση της «ρωσικής αρκούδας» στον ευρωπαϊκό Νabucco. Παράλληλα η Gazprom αγόρασε το 51% της κρατικής εταιρείας πετρελαίου (ΝΙS) της Σερβίας, συμφωνία η οποία της παρέχει τη δυνατότητα να υλοποιήσει το σχέδιό της για να δημιουργήσει στην καρδιά των Βαλκανίων εγκαταστάσεις αποθήκευσης και διύλισης πετρελαίου. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι οι Σέρβοι επέλεξαν την Gazprom παρά το γεγονός πως τους προσέφερε λιγότερα χρήματα από όσα ο κύριος ανταγωνιστής της για την αγορά της ΝΙS, που δεν ήταν άλλος από τα Ελληνικά Πετρέλαια.

Ο στόχος της σερβικής ηγεσίας υπό τον πρόεδρο Μπορίς Τάντιτς ήταν να ισορροπήσει ανάμεσα στη Μόσχα και στις Βρυξέλλες, καθώς γνωρίζει ότι μπορεί η χώρα του να υπέγραψε μετά κόπων και βασάνων Συμφωνία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης (SΑΑ) με την ΕΕ τον Σεπτέμβριο του 2008, αλλά η κύρωση και η εφαρμογή της θα πάρουν χρόνια. Οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί (υπενθυμίζεται ότι το ΝΑΤΟ διατηρεί γραφείο στο Βελιγράδι, καθώς η Σερβία έχει ενταχθεί στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη) γνωρίζουν ότι ο προσεταιρισμός της Σερβίας μπορεί να λειτουργήσει θετικά προς δύο κατευθύνσεις.

Π ρώτον, προς τη ΒοσνίαΕρζεγοβίνη. Εκτιμάται ότι μια ευρωπαϊκή Σερβία θα λειτουργούσε αποτρεπτικά σε πιθανή εθνικιστική έξαρση των Σερβοβοσνίων υπό τον ηγέτη τους Μίλοραντ Ντόντικ, ο οποίος συχνά πυκνά επισείει την απειλή της ένωσης με τη «μητέρα πατρίδα» προκειμένου να εμποδίσει την ενίσχυση της κεντρικής εξουσίας στη Βοσνία, εξέλιξη απαραίτητη για να προχωρήσει και η ίδια προς την ΕΕ. Και, δεύτερον, προς το Κοσσυφοπέδιο, καθώς μια ευημερούσα Σερβία ίσως άρχιζε να είναι πιο δεκτική σε μελλοντική αναγνώριση της ανεξαρτησίας του.

Η πρόσφατη αποδοχή του Κοσσυφοπεδίου στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και στην Παγκόσμια Τράπεζα αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις για την αναγνώριση της περιοχής ως κρατικής οντότητας. Και τα εγκαίνια του αυτοκινητοδρόμου Τιράνων- Πρίστινας χαιρετίστηκαν από τον πρωθυπουργό της Αλβανίας Σαλί Μπερίσα ως ένα έργο που «τερματίζει τον διαμελισμό του αλβανικού έθνους». Είναι άλλωστε αυταπόδεικτο ότι ο συγκεκριμένος αυτοκινητόδρομος ενσωματώνει εμπορικά Αλβανία- Κοσσυφοπέδιο και η προοπτική είναι να ενωθούν μαζί τους και οι αλβανικές περιοχές της πΓΔΜ.

Δεν πρέπει επίσης να διαφεύγει της προσοχής ότι η κυβέρνηση των Τιράνων έχει θέσει ως στόχο να αναβαθμίσει τη σημασία του λιμανιού του Δυρραχίου, ως ανταγωνιστικού εκείνου της Θεσσαλονίκης. Εμπειροι διπλωμάτες σημειώνουν πάντως ότι είναι στο χέρι της Ελλάδας να μη συμβεί κάτι τέτοιο. Και αυτό καθώς η Αθήνα μπορεί και πρέπει να προβάλει το συγκριτικό πλεονέκτημα που έχει με την ολοκλήρωση της Εγνατίας οδού και την ένωσή της με τις υπόλοιπες χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης χάρη κυρίως στους οδικούς άξονες Α8 και Α10, που μπορεί να χρησιμοποιηθούν και για στρατιωτικούς σκοπούς.

Στα εγκαίνια του αυτοκινητοδρόμου Τιράνων- Πρίστινας, που έλαβαν χώρα στην Αλβανία πριν από τις εκλογές-θρίλερ της περασμένης Κυριακής, έδωσε το «παρών» και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο λόγος είναι ότι την κατασκευή του έργου ανέλαβαν, έπειτα από παρασκηνιακές αποφάσεις, η αμερικανική Βechtel και η τουρκική Εnka. Και είναι χαρακτηριστικό ότι όσον αφορά τον συγκεκριμένο στρατηγικής σημασίας αυτοκινητόδρομο, παλαιότερη κυβέρνηση των Σοσιαλιστών είχε πιέσει να μην υπάρξει σύνδεσή του με την Ελλάδα.

Η Αγκυρα έχει ενισχύσει ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια την παρουσία της στην Αλβανία. Επιπλέον η Τουρκία έχει αναβαθμίσει και τη στρατιωτική παρουσία της στην Αλβανία. Τουρκικές ναυτικές δυνάμεις έχουν αποκτήσει δικαιώματα ελλιμενισμού στον Αυλώνα, ναυτική βάση δημιουργήθηκε στον Πάνορμο (μεταξύ των Αγίων Σαράντα και της Χειμάρρας), ενώ τέθηκε σε λειτουργία βάση με ισχυρό ραντάρ στην περιοχή της Κορυτσάς. Στο πλαίσιο της πολιτικής την οποία έχει χαράξει ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών ΑχμέτΝταβούτογλου, η Αγκυρα υποστηρίζει τις θέσεις των Αλβανών, ως μεγάλη μουσουλμανική χώρα, τόσο στους κόλπους του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης όσο και σε μεγαλύτερα fora.

Εντονη κινητικότητα παρατηρείται επίσης στους κόλπους των Αλβανών στην πΓΔΜ. Το αλβανικό κόμμα DUΙ του Αλί Αχμέτι που μετέχει στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι έχει καταστήσει σαφές ότι θα επαναπροσδιορίσει τη στάση του αν ως τον Δεκέμβριο δεν βρεθεί λύση στη διαφορά της ονομασίας με την Ελλάδα. Η ένταξη στο ΝΑΤΟ αποτελεί υψίστη προτεραιότητα για τους Αλβανούς της πΓΔΜ, οι οποίοι θεωρούν ότι ο κ. Γκρούεφσκι αγνοεί και δεν εφαρμόζει βασικές προβλέψεις της Συμφωνίας της Αχρίδας με την οποία τερματίστηκε η εμφύλια σύρραξη του 2001. Το έτερο μεγάλο αλβανικό κόμμα όμως, το DΡΑ του Μέντουχ Θάτσι, προτείνει ριζοσπαστικότερες κινήσεις, όπως η σύναψη μιας νέας διεθνοτικής συμφωνίας με τους Σλαβομακεδόνες.

Τα Σκόπια, οι εκλογές στη Βουλγαρία και οι κινήσεις τουρκικών στρατευμάτων
Ενας από τους βασικούς πυλώνες της τουρκικής στρατηγικής στα Βαλκάνια είναι η ενίσχυση του άξονα Σκοπίων- Αγκυρας. Οι δύο πλευρές έχουν άλλωστε υπογράψει στρατηγική συμμαχία. Βαθιά συμβολική ήταν επομένως η πρόσφατη επίσημη διήμερη επίσκεψη του αρχηγού του τουρκικού γενικού επιτελείου στρατηγού Ιλκέρ Μπασμπούγ στην πΓΔΜ, όπου συναντήθηκε με όλη την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία. Ο τούρκος επιτελάρχης επανέλαβε την υποστήριξη της Αγκυρας στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Η οικονομική και εμπορική συνεργασία των δύο χωρών αυξάνεται συνεχώς, όπως επιβεβαιώνει και η επιλογή της τουρκικής ΤΑV Αirports Ηolding ως αναδόχου για τη λειτουργία των δύο αεροδρομίων και την κατασκευή ενός νέου τερματικού σταθμού εμπορευμάτων στη χώρα.

Μία ακόμη κίνηση που προκαλεί ενδιαφέρον και παρακολουθείται προσεκτικά είναι η μετακίνηση τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων κυρίως προς την Ανατολική Θράκη. Η μετακίνηση αυτή συνδέεται από έμπειρους στρατιωτικούς και διπλωματικούς παράγοντες με τις εξελίξεις στη Βουλγαρία και ειδικά με τις μεθαυριανές βουλευτικές εκλογές. Το γεγονός ότι ο κεντροδεξιός δήμαρχος της Σόφιας Μπόικο Μπορίσοφ προηγείται αλλάζει τα δεδομένα.

Αυτή τη στιγμή η τουρκική στρατιά που είναι αναπτυγμένη στην Ανατολική Θράκη απαρτίζεται από το 2ο Σώμα Στρατού (Τσανάκαλε) και το 5ο Σώμα Στρατού (Τεκιντάγκ), ενώ πίσω από αυτά βρίσκονται η 1η Στρατιά και το 3ο Σώμα Στρατού που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη. Ενδιαφέρουσα κίνηση από τουρκικής πλευράς είναι η αγορά 36 γεφυροφόρων αρμάτων Leguan, με τα οποία ο τουρκικός στρατός μπορεί να προχωρήσει σε ταχεία διάβαση του ποταμού Εβρου. Η αγορά των Leguan έγινε ως αντιστάθμισμα στη συμφωνία Ελλάδας- Ρωσίας για την προμήθεια των ρωσικών ΤΟΜΑ.

Σύμφωνα με πρόσφατο τηλεγράφημα του ρωσικού RΙΑ Νovosti ο αναπληρωτής διευθυντής της ομοσπονδιακής υπηρεσίας στρατιωτικής και τεχνικής συνεργασίας της Ρωσίας Βιάτσεσλαβ Ντζιρκάλιν δήλωσε: «Βρισκόμαστε στα τελικά στάδια των διαπραγματεύσεων με την Ελλάδα για την παραλαβή 1.000 ΒΜΡ-3. Οι Ελληνες θέλουν να αγοράσουν τα οχήματα τόσο για τις χερσαίες όσο και για τις ναυτικές τους δυνάμεις». Σύμφωνα με τις έως σήμερα πληροφορίες η ελληνική κυβέρνηση έχει υπογράψει διακρατική συμφωνία με τη Ρωσία για την προμήθεια μόνο 420 τεθωρακισμένων αρμάτων μάχης και δεν έχει ακόμη υπογραφεί το συμβόλαιο αγοράς για την προμήθεια αυτή. Ξένες διπλωματικές πηγές με τις οποίες επικοινώνησε «Το Βήμα» αρνήθηκαν να επιβεβαιώσουν το συγκεκριμένο τηλεγράφημα, δημιουργώντας ερωτήματα για το πραγματικό ύψος της προμήθειας, καθώς το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε μόνο για 420 ΤΟΜΑ.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΓΓ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ, Α. ΡΑΒΑΝΟΣ

TO BHMA

paratroopers_w_supplies_680_bghttp://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2009/06/paratroopers_w_supplies_680_bg-300x213.png 300w" sizes="(max-width: 320px) 100vw, 320px" />

«Αναρωτιέμαι σήμερα αν τότε εκείνη η ακτή είχε εμπόδια ή ήταν ναρκοθετημένη! Τι θα κάναμε; Ποια άλλη ακτή θα επιλέγαμε και θα ερευνούσαμε; Ήταν ποτέ δυνατόν αφού η επιχείρηση στην Κύπρο θα άρχιζε το πρωί της 20ης Ιουλίου, να ψάχναμε άλλη ακτή και να την ερευνούσαμε κιόλας; Υπήρχε επαρκής χρόνος;».
Στρατηγός Μπεντρεντίν Ντεμιρέλ, διοικητής της 39ης Μεραρχίας Πεζικού του τουρκικού στρατού και πρωταγωνιστής της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, τον Ιούλιο του 1974.
Αυτή η παραδοχή από μόνη της δείχνει τον ερασιτεχνισμό με τον οποίο σχεδιάστηκε από τους Τούρκους η εισβολή. Παρόλο το γεγονός ότι αυτός ο σχεδιασμός γινόταν σε βάθος χρόνου, την ώρα «μηδέν» αποδείχτηκε ότι ήταν απόλυτα ερασιτεχνικός, πράγμα που δεν συνάδει σε καμία περίπτωση, με ένα στρατό και μία στρατιωτική ηγεσία, τόσο πολυδιαφημισμένων από το ΝΑΤΟ και τις Η.Π.Α., όπως είναι αυτός των Τούρκων!

Γνωρίζουν άραγε οι Νεοέλληνες ότι οι Τούρκοι σαν «σημάδι» του χώρου που θα πραγματοποιούσαν μια απόβαση, ξεκινώντας μια πολεμική επιχείρηση, είχαν μόνο μια παρακείμενη βραχονησίδα (την βραχονησίδα Καλαμούλια); Όμως βραχονησίδες υπήρχαν άφθονες στο ευρύ φάσμα της περιοχής που έγινε η απόβαση! Ποιος πράγματι στρατός προχωρεί σε μια τόσο σημαντική απόβαση, η οποία θα καθορίσει σημαντικότατα πολιτικά θέματα για το μέλλον, χωρίς να διασφαλίσει την πλήρη γνώση του εδάφους της απόβασης και το ακριβές στίγμα της;

Από αφήγηση Τούρκου στρατιώτη του 2ου λόχου του 1ου Συντάγματος Πεζοναυτών που επέβαιναν σε αποβατικό σκάφος LCU, μαθαίνουμε ότι τα τούρκικα αποβατικά από λάθος τους αρχικά πήγαιναν να αποβιβασθούν στις βραχώδεις ακτές της Γλυκιώτισσας (όπου έδρευε το 251 Τ.Π. της Εθνικής Φρουράς υπό τον Αντισυνταγματάρχη ΠΖ Παύλο Κουρούπη)! Είναι γνωστό ότι στις ακτές της Γλυκιώτισσας υπάρχουν μόνο βράχοι και ύφαλοι και δεν ενδείκνυται σε καμιά περίπτωση για αποβατική ενέργεια. Τέτοια γνώση του χώρου είχαν οι εισβολείς…

Μπορεί ο οποιοσδήποτε να φαντασθεί ποια θα ήταν μοίρα της αποβατικής δύναμης αν το Γ.Ε.Ε.Φ. (Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς) είχε διατάξει το «μουδιασμένο» από τα αντιφατικές εντολές και πληροφορίες 251 Τ.Π. της Γλυκιώτισσας να προωθηθεί, και να ταχθεί αμυντικά, στην παραλία της απόβασης από την πρώτη στιγμή που αυτή είχε γίνει αντιληπτή; Πολλώ δε μάλλον αν το ΓΕΕΦ δεν είχε διατάξει το 281 Τ.Π., που έδρευε στην περιοχή των Πανάγρων (δυτικά της ακτής απόβασης των Τούρκων), να φύγει από την έδρα του (αφήνοντας εκεί μόνο την φρουρά του στρατοπέδου) και να σπεύσει προς καταδίωξη του Μακαρίου και των οπαδών του, στην Πάφο (παρόλο που ήταν ήδη γνωστό ότι ο Μακάριος ήδη από την 16η Ιουλίου, είχε διαφύγει μέσω Μάλτας, στην Αγγλία). Στην ουσία η δυτική πλευρά του Πεντεμιλίου ήταν κυριολεκτικά αφύλακτη. Αν ήταν στην θέση του εκείνο το πρωί της 20ης Ιουλίου, το 281 Τ.Π., και δεν έκανε άσκοπες «βόλτες» στην κυπριακή επικράτεια, η πίεση κατά του προγεφυρώματος θα ήταν ασφυκτική και θα αποδιοργάνωνε την διαδικασία προσέγγισης των τούρκικων αποβατικών με ολέθρια για αυτούς αποτελέσματα. Διότι σημειωτέον οι Τούρκοι δεν κατάφεραν να αποβιβάσουν τον μεγάλο όγκο του 50ου Συντάγματος Πεζικού παρά μόνο μετά από περίπου 6 ώρες (είχε αρχικά σχεδιαστεί να γίνει στις 05.30 πμ, πάτησαν το πόδι τους τελικά στο Πεντεμίλι στις 07.15 πμ αλλά μόνο στις 13.00 μμ είχαν καταφέρει να αποβιβάσουν περίπου 3.000 άνδρες. Για αποβίβαση αρμάτων, ούτε κουβέντα να γίνεται!
Ο αντισυνταγματάρχης (ΠΖ) Π. Κουρούπης (έως σήμερα αγνοούμενος), διοικητής του 251 Τ.Π., έστειλε ότι είχε διαθέσιμο να αντιμετωπίσει το προγεφύρωμα από τα ανατολικά, αλλά η φυσική κάλυψη του χώρου απόβασης, η οποία απαιτούσε για το δραστικό σφυροκόπημά της, όπλα καμπύλης τροχιάς (τα οποία επίσης απαιτούσαν οπτική επαφή με τον στόχο για τον προκεχωρημένο παρατηρητή βολών), την προστάτευε από την επίθεση από τα ανατολικά. Παρόλα ταύτα οι τουρκικές δυνάμεις καθηλώθηκαν από το πυρ των ελαφρών όπλων των Ελληνοκυπριακών Λόχων, στα οποία προστέθηκαν και οι βολές της 182 Μ.Π.Π. που έβαλε από τον Πενταδάκτυλο.

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός, ότι αυτή η Μοίρα έδρασε χωρίς να περιμένει διαταγές από το ΓΕΕΦ ευθύς μόλις άρχισαν τα πυρά του 251 Τ.Π., με πρωτοβουλία του υποδιοικητή της υπολοχαγού (ΠΒ) Γ. Αντωνακόπουλου (μετέπειτα Α/ΓΕΣ και Α/ΓΕΕΘΑ), ο οποίος εκείνη την δεδομένη στιγμή εκτελούσε χρέη διοικητού Μοίρας. Δηλαδή ο υπολοχαγός τότε Αντωνακόπουλος, μόλις διαπίστωσε ότι οι Τούρκοι επιχειρούν απόβαση και οι διαθέσιμοι στην περιοχή λόχοι της Εθνοφρουράς επιχείρησαν να την αναχαιτίσουν, ενήργησε προς βοήθειά της και εκτέλεσε αυτά που είχε διδαχθεί στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.

Αντίθετα με αυτόν, ο διοικητής της 198 Π.Ο.Π., ο οποίος θα μπορούσε επίσης να ανοίξει πυρ με τα πυροβόλα του κατά του προγεφυρώματος, από το ύψωμα του Προφήτη Ηλία στον Πενταδάκτυλο, αδράνησε…εν αναμονή διαταγών του ΓΕΕΦ, …ενώ οι Τούρκοι αποβιβάζονταν (τυπολατρεία, βλακεία, δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, …προδοσία; Κανείς δεν μπορεί να πει)!

Παρόλα ταύτα, και μολονότι οι ελληνοκυπριακές δυνάμεις ήταν απελπιστικά ισχνές απέναντι στον εισβολέα, κατόρθωσαν να καθηλώσουν το προγεφύρωμα σε ένα περιορισμένο χώρο μήκους 400μ περίπου και βάθους όχι πάνω από 200μ. Η σύγχυση και ο πανικός επίσης των αποβατικών δυνάμεων ήταν τέτοιος, ώστε την νύχτα, τουρκικό αντιαρματικό βλήμα, έπληξε το πρόχειρο Κέντρο Επιχειρήσεων των Τούρκων, το οποίο ήταν εγκατεστημένο σε μία παραθαλάσσια βίλα του Πεντεμιλίου, σκοτώνοντας τον διοικητή τους, συνταγματάρχη Ιμπραήμ Καραογλάνογλου και τον επισμηναγό Φεχμί Ερτζάν. Βέβαια οι Τούρκοι δεν παραδέχθηκαν ποτέ ότι οι αξιωματικοί τους σκοτώθηκαν από δικά τους πυρά, αλλά η μεταγενέστερη έρευνα απέδειξε από τον τύπο του αντιαρματικού από το οποίο εβλήθησαν, αλλά και την παντελή έλλειψη ελληνοκυπριακών δυνάμεων από δυσμάς –κατεύθυνση από την οποία εβλήθησαν, βάσει της γωνίας πρόσκρουσης του βλήματος– ότι η βολή έγινε από τουρκικές δυνάμεις οι οποίες εξέλαβαν την χρήση φακού και τις κινήσεις στην βίλα, ωσάν να προερχόταν από ελληνοκυπριακές δυνάμεις, που προσπαθούσαν να διεισδύσουν στο προγεφύρωμα, εκμεταλλευόμενες το σκοτάδι.

Συμπερασματικά μπορούμε πλέον σήμερα με όλα τα στοιχεία που υπάρχουν στα χέρια μας να πούμε ότι αν το ΓΕΕΦ είχε τάξει το 251 Τ.Π. αμυντικά από το βράδυ της 19ης προς 20η Ιουλίου στον χώρο που φαινόταν ότι θα γίνει η απόβαση (βάσει της πορείας του αποβατικού στόλου των Τούρκων –όπως κατεγράφη από τα ραντάρ του Αγίου Ανδρέα) ή τουλάχιστον το είχε θέσει σε επιφυλακή, και άλλες δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς είχαν αποσταλεί προληπτικά μέσω της διαβάσεως των Πανάγρων, στα δυτικά του Πεντεμιλίου -αποδεχόμενοι ότι το 281 Τ.Π. που έπρεπε να βρίσκεται εκεί, δεν είχε προλάβει να επιστρέψει από την Πάφο, μέσω Λευκωσίας– και με την συνδρομή των 182 Μ.Π.Π. και 198 Π.Ο.Π που θα τελούσαν σε κατάσταση επιφυλακής, τότε σίγουρα ο Τούρκος δεν θα είχε πατήσει το πόδι του στην Κύπρο! Παρ’ όλο το γεγονός ότι τίποτα από αυτά δεν έγινε, δύο μόνο ελληνοκυπριακοί λόχοι του αν/χη Κουρούπη, έφραξαν τον δρόμο σε ένα ενισχυμένο σύνταγμα Τούρκων. Τους ανάγκασαν δε, να μην επιτύχουν τον αντικειμενικό τους σκοπό, που ήταν η άμεση κατάληψη της Κερύνειας και η διεύρυνση του προγεφυρώματος για την αποβίβαση των αρμάτων.

Από πλευράς ελληνοκυπριακών όπλων, υπήρξε επίσης σύγχυση εξ’ αιτίας των αντιφατικών και κωμικά αλληλοσυγκρουόμενων διαταγών που έφθαναν στο ΓΕΕΦ από το Α/ΕΔ (Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων) στην Αθήνα, και από εκεί μεταβιβάζονταν στις Μονάδες. Χάθηκε πολύτιμος χρόνος και σπαταλήθηκαν άδικα πολύτιμες δυνάμεις, σε στόχους μικρής ή δευτερεύουσας σημασίας, όπως ήταν οι επιθέσεις στους τουρκοκυπριακούς θύλακες νότια, ανατολικά και δυτικά του νησιού (π.χ. Αμμόχωστος, Πάφος κλπ), η επίθεση στον τουρκοκυπριακό θύλακα Λευκωσίας, κατά την οποία χάθηκαν πολύτιμα στελέχη της ΕΛΔΥΚ (όπως ο υπολοχαγός Σ. Τσώνος), είτε λόγω έλλειψης διορατικότητας και πρωτοβουλίας (με άλλες λέξεις λόγω εμφάνισης πλήρους στρατηγικής ανικανότητας), είτε κατ’ άλλους λόγω τυπολατρικής προσήλωσης στις εντολές του Α/ΕΔ της Αθήνας ορισμένων εκ των Επιτελών του ΓΕΕΦ και ειδικότερα του «ιωαννιδικού» ταξιάρχου Μ. Γεωργίτση, που εκείνη την περίοδο, αντικαθιστούσε τον Α/ΓΕΕΦ αντιστράτηγο Γ. Ντενίση (ο οποίος είχε ανακληθεί στην Αθήνα πριν από το πραξικόπημα, με διαταγή του αρχηγού Ενόπλων Δυνάμεων, επειδή δεν ήταν σίγουρος ότι ο Ντενίσης θα συμμορφωνόταν με τις διαταγές περί ανατροπής του Μακαρίου).

Με λίγα λόγια, αντί το ΓΕΕΦ, ευθύς μόλις έγινε αντιληπτό ότι επίκειται τουρκική απόβαση στην ευρύτερη περιοχή ανατολικά της Κερύνειας, να διατάξει πρώτον την διασπορά των μονάδων του, και δεύτερον την αποστολή ενισχύσεων ανατολικά και δυτικά του Πεντεμιλίου, πριν η τουρκική αεροπορία κάνει αισθητή την παρουσία της, παρέμεινε αδρανές μέχρι τις προ-μεσημβρινές ώρες της 20ής Ιουλίου. Και όταν αποφάσισε να αντεπιτεθεί στο προγεφύρωμα, αυτό θα γινόταν με ισχνές δυνάμεις εναντίον ενός συντάγματος ενισχυμένης συνθέσεως. Όταν ακόμα μπορούσε να βοηθήσει τον Κουρούπη, δεν το έκανε, παρά αποφάσισε να διατάξει την ΕΛΔΥΚ χωρίς καθόλου υποστήριξη πυροβολικού να επιτεθεί στο Κιόνελι, μια επίθεση σε δευτερεύοντα στόχο εκείνη την δεδομένη στιγμή, η οποία ήταν καταδικασμένη από την αρχή σε αποτυχία, λόγω των μεγάλων αερομεταφερόμενων ενισχύσεων από πεζοναύτες που είχαν λάβει οι Τούρκοι του θύλακα κατά την διάρκεια της ημέρας και των ισχυρών οχυρωματικών έργων που προϋπήρχαν της εισβολής, τα οποία –δυστυχώς- είχαν κατασκευαστεί με ελληνοκυπριακό τσιμέντο!

Αποφάσισε τέλος να στείλει κάποιες δυνάμεις να αντεπιτεθούν στους Τούρκους κατά την διάρκεια της μέρας, όταν η τουρκική αεροπορία «αλώνιζε» τους κυπριακούς αιθέρες, με αποτέλεσμα μεγάλος μέρος αυτών των δυνάμεων να βληθούν καθ’ οδόν και να αποδεκατιστούν κυριολεκτικά, πριν προλάβουν να λάβουν μέρος στην μάχη. Έτσι τραυματίστηκε θανάσιμα την 22η Ιουλίου στην διάβαση των Πανάγρων και ο ηρωικός αντισυνταγματάρχης Γ. Μπούτος του 286 Μ.Τ.Π., όταν έσπευδε με τα μηχανοκίνητα BTR-152V1 (ερπυστριοφόρα οχήματα σοβιετικής κατασκευής) του τάγματος του, να επιτεθεί εναντίον του προγεφυρώματος.

Οι συγγραφείς Σ. Βλάσσης και Γ. Σέργης, είναι σαφείς ως προς τα συμπεράσματά τους: αν το ΓΕΕΦ αντί να ασχοληθεί με δευτερεύοντες στόχους και εκκαθαρίσεις θυλάκων μικρής στρατηγικής σημασίας, είχε αποστείλει κάθε διαθέσιμη μονάδα στον χώρο του προγεφυρώματος –εκτός μέρους της δυνάμεως της ΕΛ.ΔΥ.Κ. (Ελληνικές Δυνάμεις Κύπρου) το οποίο θα έπρεπε να παραμείνει ως «φρουρά» της Λευκωσίας– οι Τούρκοι θα είχαν υποστεί μια τρομερά μεγάλη στρατιωτική ήττα. Είναι σίγουρο ότι δεν θα είχαν ούτε καν προσπαθήσει να αποβιβάσουν το 2ο αποβατικό κύμα το οποίο θα έμενε στα πλοία, τα οποία αναγκαστικά θα έβαζαν κάποια στιγμή πλώρη για την Μερσίνα, εγκαταλείποντας το 1ο αποβατικό κύμα στην ακτή του Πεντεμιλίου, με τραγικά για αυτό αποτελέσματα!

Αυτή είναι η αλήθεια η οποία ενισχύεται από τον Τούρκο στρατηγό Μεντρεντίν Ντεμιρέλ, που στα απομνημονεύματα του αναφέρει ότι μέχρι και το βράδυ της 20ης περίμεναν με εξαιρετική αγωνία, την ελληνική αντεπίθεση η οποία δεν έγινε ποτέ. Αυτό τους είχε καθηλώσει θανάσιμα στον χώρο της απόβασης και δεν τους άφηνε να διακινδυνεύσουν την επέκταση του προγεφυρώματος ούτε δυτικά προς Λάπηθο, αλλά ούτε και ανατολικά προς την Κερύνεια και την διάβαση της Αγύρτας (που θα τους ένωνε με τον θύλακα της Λευκωσίας, που ήταν και ο αντικειμενικός τους σκοπός). Το τόλμησαν μόνο όταν αντελήφθησαν ότι η ελληνοκυπριακή στρατιωτική ηγεσία παρέμενε άτολμος θεατής των εξελίξεων και οι ευρισκόμενες στον δρόμο τους ελληνικές δυνάμεις ήταν τρομερά ισχνές και χωρίς υποστήριξη πυροβολικού ή αρμάτων.

Γιατί το έκανε αυτό όμως ο ταξίαρχος Γεωργίτσης;
Στο βιβλίο του Σ. Βλάσση, αναφέρεται ότι ο Μ. Γεωργίτσης ήταν πρόσφατα προαχθείς και τελούσε υπό μετάθεση στην Ελλάδα, αλλά λόγω του ότι ανήκε στον «κύκλο αξιωματικών του Ιωαννίδη» προτιμήθηκε αντί του ταξίαρχου Π. Γιαννακοδήμου (τότε επιτελάρχου), να αντικαταστήσει τον απόντα Α/ΓΕΕΦ. Είναι ελάχιστοι αυτοί οι οποίοι αναφέρονται στις ηγετικές ικανότητες του εν λόγω αξιωματικού (ένας από αυτούς είναι ο ταξίαρχος Δ. Χάντζος, διοικητής 361 Τ.Π. στο βιβλίο του «Κύπρος ’74 – Γιατί δεν νικήσαμε», σελ.111).
Αλλά ακόμα και αν υπήρχαν αυτές, δεν τις εμφάνισε καθόλου κατά την διάρκεια των γεγονότων. Πολλοί υποστηρίζουν -και μάλλον αυτό συνέβαινε- διότι ακολουθούσε πιστά τις εντολές και διαβεβαιώσεις του Α/ΕΔ της Αθήνας για «αυτοσυγκράτηση», διότι δήθεν οι Τούρκοι μπλοφάρουν και προσπάθησε να αντιδράσει μόνο όταν κατάλαβε επιτέλους ότι οι μονάδες του ΓΕΕΦ βομβαρδίζονται ανελέητα από τους Τούρκους!

Διαβάζοντας το βιβλίο του στρατηγού Ελ. Σταμάτη (λοχαγού τότε στην 31 Μοίρα των ΛΟΚ της Εθνικής Φρουράς) «Κύριοι πάτε για ύπνο!», καταλαβαίνει κανείς πόσο υπνωτισμένοι από το «Εθνικό Κέντρο» ήταν οι Επιτελείς του ΓΕΕΦ. Ο τίτλος του βιβλίου αποδίδεται σε φράση ταγματάρχη του Επιτελείου του ΓΕΕΦ, που ειπώθηκε το βράδυ της προηγουμένης της εισβολής (19ης προς 20η Ιουλίου) σε ανησυχούντες αξιωματικούς που είχαν αυτοβούλως κατακλείσει το κτήριο του ΓΕΕΦ για να λάβουν πληροφορίες και διαταγές, όταν τα ξένα κανάλια βοούσαν ότι οι Τούρκοι απέπλευσαν από Μερσίνα με πορεία προς την Κύπρο. Σε τέτοια μακαριότητα ευρίσκετο το ΓΕΕΦ την παραμονή της εισβολής. Γιατί;

Όμως το Α/ΕΔ της Αθήνας από πού είχε αυτές τις διαβεβαιώσεις;
Διαβάζοντας το βιβλίο του «Στρατηγού της Καταστροφής» Γ. Μπονάνου (του σύγχρονου στρατηγού Χατζηανέστη της Μικρασίας), τότε αρχηγού Ενόπλων Δυνάμεων, με τίτλο «Η Αλήθεια», θα διαπιστώσει κανείς ότι οι στρατηγοί μας εκείνη την εποχή αν δεν ήταν προδότες, τότε σίγουρα ήταν ηλίθιοι! Υποστηρίζει ο στρατηγός ότι οι Αμερικάνοι διαβεβαίωναν συνεχώς ότι οι Τούρκοι μπλοφάρουν ή ότι κάνουν άσκηση. Και ας πούμε ότι είναι όντως έτσι τουλάχιστον τις πρώτες ώρες της εκδήλωσης της κρίσης στην Κύπρο.
Γιατί όταν πλέον ήταν ξεκάθαρο ότι οι Τούρκοι ούτε μπλόφαραν, ούτε άσκηση έκαναν, οι αρχηγοί του Επιτελείου αντί να κάνουν την δουλειά τους ως στρατιωτικοί, αποφάσισαν να παίξουν τον ρόλο του πολιτικού και άρχισαν έναν αγώνα προσωπικών διαβουλεύσεων απευθείας με τους Αμερικάνους και μεταφοράς των ευθυνών από τον ένα αρχηγό Επιτελείου στον άλλο; Γιατί όταν οι κατώτεροι αξιωματικοί της πρώτης γραμμής στην Κύπρο, ζητούσαν οδηγίες και διαταγές βλέποντας τους Τούρκους να αποβιβάζονται ή να τους βομβαρδίζουν, ο μεν Αραπάκης (Α/ΓΕΝ) διέταζε τα δύο «υποβρύχια τσέπης» τα οποία ευρίσκονταν σε πορεία προς τον χώρο της εισβολής για προσβολή του αποβατικού στόλου, να αλλάξουν πορεία προς Ρόδο, ο δε Παπανικολάου (Α/ΓΕΑ), να μην απογειωθούν τελικά τα Phantoms που σχετικά πρόσφατα είχε προμηθευτεί η Ελλάδα για να πλήξουν το προγεφύρωμα;

Ο ρόλος της αποστολής και των υποβρυχίων αλλά κύρια των Phantoms θα ήταν καταλυτικός για το μέλλον των επιχειρήσεων διότι αφ’ ενός μεν τα υποβρύχια διέθεταν τέτοιο εξοπλισμό (τηλεκατευθυνόμενες τορπίλες) που θα έστελναν στον πάτο της Κερυναϊκής θάλασσας, τον αποβατικό στόλο, χωρίς φόβο να εντοπιστούν από τα παλαιάς τεχνολογίας ανθυποβρυχιακά συστήματα των συνοδευτικών αντιτορπιλικών των Τούρκων, αφ’ ετέρου δε, τα αεροσκάφη μας θα ενίσχυαν το ηθικό των μαχόμενων ελληνοκυπριακών δυνάμεων, πλήττοντας κατά κύριο λόγο την αποβατική δύναμη, αλλά και θα αντιμετώπιζαν αποτελεσματικά την τουρκική αεροπορία η οποία υστερούσε ποιοτικά απέναντι στην ελληνική και ως προς τις δυνατότητες των αεροσκαφών αλλά και ως προς την εμπειρία των πιλότων.

Τέλος ο Α/ΓΕΣ Γαλατσάνος δεν τόλμησε να περάσει τον Έβρο με τις μονάδες της Θράκης του ταξίαρχου Οικονομάκου, επικαλούμενος τον από «βορρά κίνδυνο», που έντεχνα οι Αμερικάνοι είχαν αφήσει να διαρρεύσει μέσω στρατιωτικών ακολούθων του ΝΑΤΟ στην ελληνική πλευρά. Ήταν τότε, που ο μετέπειτα «καραμανλικός» στρατηγός Α. Γκράτσιος, αναφώνησε το «καημένη Ελλάδα σε παραδίδουν στους Βουλγάρους!» και ο επίσης μετέπειτα «καραμανλικότερος του Καραμανλή» στρατηγός Ντάβος, είπε τη γνωστή φράση στον στρατηγό Παπαδάκη που ήταν έτοιμος με την Μεραρχία του να διαβεί τον Έβρο: «Που πας; ο εχθρός είναι στας Αθήνας!» (από συνέντευξη του δοτού προέδρου της Κύπρου αμέσως μετά το πραξικόπημα και μέχρι την μεταπολίτευση στην Ελλάδα Νικ. Σαμψών, στην εφημερίδα «Ε.Τ.»). Όλα αυτά τα κωμικοτραγικά έγιναν τότε και από τότε βασανίζουν και εμάς και αυτούς που τα έζησαν, είτε στην Κύπρο είτε στην Αθήνα.

Ποιά θα μπορούσε να ήταν η αντίδραση της Ελλάδας;
Έχουν ειπωθεί πολλά πάνω σε αυτό. Διαπιστώσεις που υπάρχουν από σχόλια διπλωματών χωρών μελών του ΝΑΤΟ δείχνουν ότι ο αμερικανικός παράγων έδινε μεγάλη σημασία στην αποφυγή της ελληνοτουρκικής σύγκρουσης! Για αυτό ο Σίσκο μέσω του πρέσβη Τάσκα, προσπαθούσε να καθησυχάσει τον Ιωαννίδη, ο οποίος με συνεχείς «λεονταρισμούς» προσπαθούσε να απεμπλακεί από την πλεκτάνη που ο ίδιος ο Κίσινγκερ του είχε στήσει. Όταν έγινε αντιληπτό ότι υπό το βάρος της επικείμενης «τραγωδίας» στην Κύπρο το κλίμα δεν ήταν αναστρέψιμο, οι αρχηγοί των Επιτελείων με πρώτο από όλους τον Αραπάκη, παραμέρισαν τον Ιωαννίδη (τον οποίον μέχρι εκείνη την στιγμή υπάκουαν ως απλοί οπλίτες, παρόλο το γεγονός ότι όλοι τους ήταν ιεραρχικά ανώτεροί του) και άρχισαν οι ίδιοι απευθείας, να διαπραγματεύονται με τους Αμερικανούς, προετοιμάζοντας το έδαφος για την έλευση Καραμανλή. Αξιοσημείωτο και εξαιρετικά αξιοπερίεργο είναι το γεγονός, ότι Αραπάκης και Παπανικολάου, όχι μόνο διατηρήθηκαν στις θέσεις τους από την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Μεταπολίτευσης, αλλά ούτε και όταν η Βουλή άνοιξε τον λεγόμενο «Φάκελο της Κύπρου», με δεδομένες τις ευθύνες τους, κανείς δεν τόλμησε να τους αγγίξει (ίσως γιατί οι ισχυροί «προστάτες» τους, βρίσκονταν πέρα από τον Ατλαντικό και τηρούσαν τον «λόγο τους» για ασυλία των αρχηγών, αν αυτοί εκτελούσαν τις εντολές τους, εκείνες τις σκοτεινές μέρες του καλοκαιριού του 1974).

Αν όμως ο Ιωαννίδης, παραμερίζοντας –όπως είχε κάνει πολλές φορές– τους επιτελείς, έδινε εντολή στις μονάδες του Έβρου να διασχίσουν τον ποταμό, εισερχόμενες συμβολικά στα τουρκικά εδάφη για 10-15 χλμ, θα δημιουργούσε τρομερό αντίκτυπο, αφ’ ενός μεν στους Τούρκους φέρνοντας τους μπροστά σε δύο μέτωπα (ένα στην Κύπρο και ένα στον Έβρο) και αφ’ ετέρου στους Αμερικάνους με ορατό πλέον κίνδυνο για γενικευμένη ελληνοτουρκική σύρραξη, και διέταζε ταυτόχρονα τα υποβρύχια που ευρίσκονταν σε πολύ κοντινή απόσταση από τα χωρικά ύδατα της Κύπρου, να πλήξουν την νηοπομπή που περίμενε να αποβιβασθεί στο Πεντεμίλι, τότε τα πράγματα στο νησί θα είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά. Εδώ πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα το γεγονός, ότι το εύρος της ακτής της απόβασης, δεν επέτρεπε σε πολλά ταυτόχρονα αποβατικά να προσεγγίζουν την ακτή, οπότε η διαδικασία προσέγγισης τους ήταν σε «κύματα» ανά 2-3 αποβατικά και κατά συνέπεια απελπιστικά αργή (όπως παραδέχεται και ο Μεχμέτ Αλή Μπιράντ, στο βιβλίο του «Απόφαση-Απόβαση»), γεγονός που τα καθιστούσε σχεδόν ακίνητους στόχους.

Ποιά η συμβολή της ΕΛΔΥΚ εκείνες τις κρίσιμες μέρες;
Η ΕΛΔΥΚ του 1974 αποτελούσε μια πάρα πολύ αξιόμαχη μονάδα, στελεχωμένη σε επίπεδο υπομονάδων της, με αξιόλογα και ικανότατα -όπως αποδείχθηκε από τα πολεμικά γεγονότα- στελέχη. Το γεγονός ότι η ΤΟΥΡΔΥΚ δεν έπαιξε σχεδόν κανένα ενεργό ρόλο στις επιχειρήσεις του «Αττίλα Ι», αλλά αντίθετα μολαταύτα είχε σαν απώλεια και τον διοικητή της, συνταγματάρχη Βεζύρογλου, αυτό οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην αποτρεπτική παρουσία της ΕΛΔΥΚ. Διοικητής της εκείνη την εποχή ήταν ο συνταγματάρχης (ΠΖ) Νικολαΐδης, ο οποίος μόλις είχε τοποθετηθεί στην μονάδα. Το μέγα λάθος που του καταλογίζεται είναι ότι παρακολουθούσε από μακριά τα γεγονότα, και πειθαρχούσε αφάνταστα στις εντολές του ΓΕΕΦ. Απόδειξη ότι συναίνεσε στην αποστολή αυτοκτονίας της ΕΛΔΥΚ κατά του Κιόνελι, χωρίς προπαρασκευή πυροβολικού, χωρίς σοβαρή υποστήριξη αρμάτων και βέβαια χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν του ότι αυτό θα γινόταν υπό το φως της ημέρας, καθ’ ήν στιγμήν η τουρκική αεροπορία ήταν η μοναδική παρούσα στους κυπριακούς αιθέρες, ο δε χώρος προ του Κιόνελι ήταν εξαιρετικά ακάλυπτος, αποψιλωμένος χωρίς φυσικές οχυρές θέσεις.

Η ΕΛΔΥΚ εκ προοιμίου εθεωρείτο εξαιρετικά υπολογίσιμος αντίπαλος από τους Τούρκους. Οργανωμένη με τα πρότυπα του ελλαδικού στρατού, στον οποίο στην ουσία ανήκε, είχε σαν κύρια αποστολή την προστασία της νήσου, όπου και όταν αυτό της ζητηθεί. Γι’ αυτό και κατά την διάρκεια της εισβολής, υπομονάδες της αποσπάσθηκαν σε άλλα σημεία πέραν του στρατοπέδου της. Κατά κύριο λόγο ο 1ος λόχος αποσπάσθηκε, στην περιοχή Καραβά να συνδράμει τις εκεί μονάδες της Εθνικής Φρουράς που θα προσπαθούσαν να αναχαιτίσουν την προσπάθεια εξάπλωσης της τουρκικής προέλασης προς δυσμάς. Όμως ο κύριος όγκος των δυνάμεών της ήταν ταγμένος πίσω από τον λόφο της Μακεδονίτισσας, εκεί όπου είναι σήμερα ο τύμβος με τα κενοτάφια των πεσόντων Ελλήνων, Ελλαδιτών και Κυπρίων, ενώ δυνάμεις 2 λόχων είχαν οχυρωθεί με τους άντρες τους ακροβολισμένους στα χαρακώματα και ορύγματα προ του στρατοπέδου στον Γερόλακκο. Και αυτό γιατί με πολύ σωστή πρωτοβουλία του διοικητή της, προληπτικά, το χάραμα της ημέρας της εισβολής (04.00 πμ) δόθηκε η εντολή να αναπτυχθεί όλη η μονάδα σε χώρους διασποράς εντός και εγγύς του στρατοπέδου της. Έτσι δεν τους βρήκε στα καταλύματά τους η πρώτη επίθεση των τουρκικών βομβαρδιστικών με βόμβες ναπάλμ, που δημιούργησε εικόνες «Κόλασης του Δάντη» μέσα στο στρατόπεδο. Το υποτιθέμενο αντίπαλο δέος, η ΤΟΥΡΔΥΚ είχε εγκαταλειφθεί από το βράδυ προ της εισβολής και οι άντρες της βρήκαν καταφύγιο στον τουρκοκυπριακό θύλακα του Κιόνελι. Για να μην γίνει αντιληπτή η απόσυρσή τους, έβαλαν τα μεγάφωνα του στρατοπέδου τους, να παιανίζουν εμβατήρια και είχαν φωταγωγήσει πλήρως τον χώρο. Αυτό από μόνο του, έπρεπε να θεωρηθεί ύποπτο, διότι με τις πληροφορίες που υπήρχαν τότε για τον απόπλου της αποβατικής δύναμης από την Μερσίνα, με επικείμενη την πολεμική σύγκρουση, ποιά στρατιωτκή μονάδα φωταγωγείται σαν να έχει δεξίωση; Όμως τέτοια ώρα, τέτοια λόγια. Εκείνη την στιγμή τίποτα δεν αξιολογείτο σωστά, για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω, ούτε από την τοπική ΕΥΠ ούτε από το 2ο Ε.Γ. του ΓΕΕΦ ούτε από το 2ο Ε.Γ. της ΕΛΔΥΚ.

Τελικά η ΕΛΔΥΚ, τουλάχιστον τάχθηκε αμυντικά μετά την αποτυχημένη επίθεση στο Κιόνελι, σε νέα χαρακώματα και ορύγματα τα οποία σκάφτηκαν με αστραπιαία ταχύτητα.
Στις 17:00 της 22ας Ιουλίου, μια ώρα μετά την κατάπαυση πυρός, στον βόρειο τομέα της Λευκωσίας οι Τούρκοι προσπάθησαν να προωθηθούν καλυμμένοι πίσω από ένα κοπάδι πρόβατα! Έγιναν αντιληπτοί απ’ την αρχή με γέλια απ’ την Εθνοφρουρά, αφέθηκαν να πλησιάσουν αρκετά και θερίστηκαν μαζί με το κοπάδι.

Στις 18:00 -και ενώ υπάρχει συμφωνία για κατάπαυση του πυρός από τις 16.00- 500 περίπου Τούρκοι στρατιώτες με όλμους πλησιάζουν εντελώς ύπουλα, με έρπειν, κρυφά το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ στα 500 μ. ανατολικά και άλλοι 500 περίπου από τα δυτικά, ελπίζοντας να το καταλάβουν αιφνιδιαστικά. Έγιναν αντιληπτοί και παρά τις εντολές του ΓΕΕΦ για διατήρηση της εκεχειρίας αυτοί πλησίαζαν μέχρι σημείου άλματος εφόδου, βοηθούμενοι απ’ το σκοτάδι που άρχισε να πέφτει και την αφέγγαρη νύχτα. Ο σκοπός του 4ου λόχου τους αντιλήφθηκε και έριξε στον αέρα προειδοποιητικά. Το ΓΕΕΦ επέμενε να τηρηθεί η κατάπαυση του πυρός με τους Τούρκους δίπλα στα συρματοπλέγματα του στρατοπέδου! Ο διοικητής όμως του λόχου με πρωτοβουλία του, διέταξε αρχικά προειδοποιητικές βολές και στη συνέχεια έδωσε διαταγή πυρός, μέχρι που οι Τούρκοι απομακρύνθηκαν. Το πρωί βρέθηκαν δίπλα στα συρματοπλέγματα αρκετοί νεκροί Τούρκοι στρατιώτες φορτωμένοι με όλμους και οπλοπολυβόλα. «Η κατάπαυση πυρός δεν ίσχυε για άνανδρους και προσπαθούσαν να την εκμεταλλευτούν όσο γίνεται καλύτερα» (από συνέντευξη βετεράνου της «ΕΛΔΥΚ»).

Την Τρίτη 23 Ιουλίου, δηλαδή την επομένη της κατάπαυσης πυρός, οι Τούρκοι προωθήθηκαν αργά και διστακτικά στη θέση του 11ου Σ.Π., ανάμεσα στην ΕΛΔΥΚ και στο αεροδρόμιο Λευκωσίας, το οποίο προσπάθησαν να πλησιάσουν, αλλά ανακόπηκαν από τη Α’ Μοίρα Καταδρομών που ήρθε με τα «Νοράτλας» από το Μάλεμε της Κρήτης, με την γνωστή «αποστολή Νίκη» και που από το βράδυ της προηγούμενης, είχε αναλάβει την υπεράσπισή του. Αργότερα το αεροδρόμιο τέθηκε υπό την προστασία του Ο.Η.Ε. με παρέμβαση του Κούρτ Βάλντχάϊμ και έτσι παραμένει ως σήμερα (Καναδοί Κυανόκρανοι ανέλαβαν την προστασία του κατά τα τέλη των εχθροπραξιών).

Το πρωί της 14ης Αυγούστου, βρήκε τους άνδρες της ΕΛΔΥΚ σε γραμμή άμυνας στο στρατόπεδο της, στις θέσεις διασποράς που είχαν ανακατασκευάσει. Στην άμυνα του στρατοπέδου ήσαν όσοι είχαν μείνει από τις μάχες του Καραβά (από τον ηρωικό 1ο λόχο που στην ουσία δεν υπήρχε πια) οι οποίοι είχαν συμπτυχθεί σε διλοχία με υπολείμματα του 6ου λόχου, υπό τον ταγματάρχη Στεργιόπουλο. Οι υπόλοιποι ήταν, ο 2ος με διοικητή τον υπολοχαγό Κωσταντούλα, ο 4ος με τον Κύπριο λοχαγό Λ. Ιωαννίδη, ο λόχος διοικήσεως της ΕΛΔΥΚ με διοικητή τον ταγματάρχη Δελή, μια διμοιρία μηχανικού με διοικητή τον λοχαγό Σταυριανάκο και άλλα μικρά τμήματα εφέδρων Κυπρίων σε διμοιρίες τυφεκιοφόρων. Διοικητής όλων αυτών των δυνάμεων ήταν ο αντισυνταγματάρχης Σταυρουλόπουλος.

Από το πρωί που ξεκίνησε ο Αττίλας ΙΙ, οι Τούρκοι άρχισαν να χτυπούν με πυρά βαρέος πυροβολικού και αεροπορίας. Στις 10:00 εκδηλώθηκε η πρώτη επίθεση πεζικού η οποία αποκρούσθηκε. Στις 11:00 δεύτερη προσπάθεια Τουρκικού πεζικού και αρμάτων αποκρούστηκε πάλι. Την ίδια τύχη είχε και επίθεση των Τούρκων στις 15:00. Σε όλη αυτή τη διάρκεια η αεροπορία τους, χτυπούσε κατά διαστήματα, τους υπερασπιστές του στρατοπέδου. Η άμυνα του στρατοπέδου από την ΕΛΔΥΚ αποδεικνυόταν η αποτελεσματικότερη των δυνάμεών μας γιατί με τις εύστοχες βολές των ΠΑΟ της μονάδας, δεν τολμούσαν να προελάσουν τα άρματά τους. Οι Τούρκοι σε μπουλούκια έκαναν επίθεση, σε μπουλούκια υποχωρούσαν. Και πάντα oι επιτιθέμενοι ευρίσκονταν πίσω από την κάλυψη των προπορευόμενων αρμάτων τους. Όταν ένα τούρκικο άρμα δεχόταν αντιαρματική βολή, τα υπόλοιπα υποχωρούσαν και μαζί με αυτά το πεζικό που τα ακολουθούσε.

Από το πρωί της 15ης Αυγούστου, οι Τούρκοι ξανάρχισαν να βάλλουν εναντίον της ΕΛ.ΔΥ.Κ. με πυρά πυροβολικού και αεροπορίας αδιάκοπα. Όμως δεν τόλμησαν καμία επίθεση πεζικού και αρμάτων. Η παντελής αποτυχία των επιθέσεων τους την 14η Αυγούστου, τους αποθάρρυνε. Γι’ αυτό έριξαν το βάρος τους των επιθέσεων τους (αναζητώντας άλλη οδό διάσπασης της Άμυνας Λευκωσίας) κατά του άξονα του προαστίου του Αγ. Παύλου– Σχολής Γρηγορίου. Όμως και εκεί «έφαγαν τα μούτρα τους», διότι ήταν ζώνη ευθύνης ενός εξαιρετικού Έλληνα αξιωματικού, του ταγματάρχη Δ. Αλευρομάγειρου, διοικητή του 336 ΤΕ (μετέπειτα αντιστρατήγου και Γενικού Επιθεωρητή Στρατού), ο οποίος ουσιαστικά με τους άντρες του, πολεμώντας λυσσασμένα εναντίον υπεράριθμων Τούρκων και με ελλιπέστατο οπλισμό, κράτησε την Λευκωσία, ανέπαφη, ουσιαστικά στα όρια της Πράσινης Γραμμής που προϋπήρχαν, της εισβολής.

Στην ΕΛΔΥΚ τώρα, ο διοικητής της, προβλέποντας νέα επίθεση των Τούρκων, ακόμα πιο ισχυρή την επομένη (16η Αυγούστου) ζήτησε από το ΓΕΕΦ αντιαρματική υποστήριξη και μεγαλύτερη υποστήριξη πυρών πυροβολικού. Όμως αντί αυτών του έστειλαν τρία τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού! Αντιλαμβανόμενος την μη χρησιμότητά τους υπό αυτές τις περιστάσεις, τα έστειλε πίσω την νύχτα, έτσι ώστε να διατεθούν σε άλλες αποστολές.

Είναι σημαντικό εδώ να αναφερθεί το «άσχημο παιχνίδι» που έπαιξαν ορισμένοι από τους άνδρες των Ηνωμένων Εθνών, οι οποίοι πρόδιδαν στους Τούρκους, πληροφορίες μάχης των ελληνικών Δυνάμεων. Αυτό αποδεικνύεται από μαρτυρίες στρατιωτών της πρώτης γραμμής όπως του Στρ. Σπανογιάννη της ΕΛΔΥΚ όπου έβλεπε τις βολές του πυροβολικού των Τούρκων να γίνονται απόλυτα εύστοχες, πέντε μόλις λεπτά μετά την πτήση ελικοπτέρων του ΟΗΕ πάνω από τις οχυρωμένες ελληνικές θέσεις, ενώ πέντε λεπτά νωρίτερα ήταν απελπιστικά άστοχες. Άλλοι στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ βεβαιώνουν ότι αφότου δόθηκε από Έλληνα αξιωματικό, στους αξιωματικούς του ΟΗΕ (μετά από φορτική απαίτησή τους), το σχεδιάγραμμα του ναρκοπεδίου που είχε υπήρχε μπροστά από το Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ, ένα ερπυστριοφόρο Μ-113 των κυανοκράνων πέρασε μέσα από αυτό αποτυπώνοντας ξεκάθαρα στο έδαφος, «το ασφαλές μονοπάτι» ανάμεσα στις νάρκες, το οποίο χρησιμοποίησαν την επομένη στην επίθεσή τους τα τούρκικα τανκς. Υπάρχουν και άλλες μαρτυρίες, όπως αυτή των ανδρών της Α’ ΜΚ που υπερασπιζόνταν το αεροδρόμιο της Λευκωσίας, όπου οι Καναδοί κυανόκρανοι, περνούσαν ανάμεσά τους κατά την διάρκεια της ανάπαυλας από την μάχη, και ευθύς μετά, στην νέα επίθεση των Τούρκων, όλα τα σημεία παραλλαγής ή ενέδρας των ανδρών της Μοίρας, ήταν ήδη γνωστά στους Τούρκους που είτε τα απέφευγαν, είτε έριχναν όλο το βάρος της επίθεσής τους σε αυτά!

Η ΕΛΔΥΚ πια, έχοντας κρατήσει γερά ήδη δυο μέρες, με τους άντρες της σε θέσεις μάχης που ήταν γεμάτες κρατήρες από βόμβες των 1.000 λιβρών και τα πάντα γκρεμισμένα και καμένα, περιμένει ξημερώνοντας η 16η Αυγούστου, την νέα επίθεση των Τούρκων η οποία έμελλε να είναι και η τελευταία.

Στις 08:30 το πρωί άρχισε να προσβάλλεται και πάλι από την αεροπορία τους και συγχρόνως άρχισαν να κινούνται προς το στρατόπεδο και προς τον Άγιο Παύλο δυο τουρκικοί σχηματισμοί. Ήταν δύο ίλες μέσων αρμάτων Μ-47 σε σχηματισμό «Υ», ενισχυμένες με τάγματα πεζικού που ακολουθούσαν, υποστηριζόμενα από πυρά πυροβολικού καμπύλης τροχιάς που έρχονταν από το Κιόνελι, ενώ ταυτόχρονα ένας άλλος παρόμοιος τρίτος σχηματισμός αποτελούμενος από μία ίλη μέσων αρμάτων Μ-48 και πεζικό, κινούμενος με άξονα το Γερόλακκο προς τη θέση του 4ου Λόχου και του Λόχου Διοικήσεως. Όλοι αυτοί οι σχηματισμοί αποκρούστηκαν μέχρι το μεσημέρι από τους λιγοστούς υπερασπιστές του στρατοπέδου με τα πενιχρά οπλικά συστήματα που διέθεταν. Όταν μετά από συνεχείς επαναλαμβανόμενες επιθέσεις οι Τούρκοι κατάφεραν να φθάσουν στα 100 μέτρα από τις τελευταίες σειρές συρματοπλεγμάτων στα αριστερά, με το πλεονέκτημα της υπεροπλίας και του δεκαπλάσιου στρατεύματος που εφορμούσε, η μάχη κατέληξε εκ του συστάδην. Παρ’ όλο που κάποια αραιά πυρά υποστήριξης του πυροβολικού μας έκοψαν κάπως την ορμή των αρμάτων τους, αυτοί σε λίγο θα έμπαιναν στις θέσεις του 4ου Λόχου.

Ήταν 13:00 και διατάχτηκε απαγκίστρωση. Αυτή όμως θα έπρεπε να γίνει υπό το φως της ημέρας, με τα νώτα ακάλυπτα και σε έδαφος επικλινές, χωρίς φυσική κάλυψη. Πραγματική αυτοκτονία. Προσπάθησαν τα πρώτα τμήματα μέχρι που τα τούρκικα άρματα και πεζικό έπεσαν στις γραμμές τους, οπότε οι Έλληνες μαχητές ενεπλάκησαν σε μάχη σώμα με σώμα και εξελίχθησαν σκηνές άπειρης αυτοθυσίας, ηρωισμού σε συνδυασμό με την απόγνωση και το αίσθημα της αυτοσυντήρησης! Το πρόβλημα δημιουργήθηκε στο κέντρο, όπου εισήλθε και ο κύριος όγκος των επιτιθέμενων Τούρκων. Στην αρχή οι Τούρκοι, λόγω σύγχυσης εξ αιτίας της ομοίου χρώματος (λόγω ΝΑΤΟ) της στολής εκστρατείας των Ελλήνων στρατιωτών, με αυτής των δικών τους, στην προσπάθειά τους να εκκαθαρίσουν το στρατόπεδο από τους λιγοστούς «Ελδυκάριους», πυροβολούσαν ανεξέλεγκτα ότι εκινείτο. Σε αυτήν την προσπάθειά τους αλληλοεξοντώθηκαν πολλοί Τούρκοι στρατιώτες. Όμως ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός τους για μια τέτοια επίθεση, τους επέτρεπε τέτοιες «πολυτέλειες».

Στις 13:35 τα τούρκικα άρματα έμπαιναν πλέον από όλες τις μεριές στο στρατόπεδο και προσπαθούσαν να κλείσουν σε μία λαβίδα τους υποχωρούντες Ελλαδίτες στρατιώτες. Τότε ο ανθυπασπιστής Κ. Κέντρας με την Διμοιρία Πολυβόλων έμεινε εκεί να καλύπτει τους υποχωρούντες συναδέλφους του και έκτοτε θεωρείται αγνοούμενος. Με αυτή του την πράξη, έδωσε χρόνο στους συναδέλφους του να απαγκριστρωθούν προς την περιοχή Αρχαγγέλου. Τότε, έφταναν και έφεδροι από την Λεμεσό στο ύψωμα της Σχολής Γρηγορίου.

Δεν θα γίνει επέκταση σε λεπτομέρειες ηρωικών πράξεων που διαδραματίστηκαν εκείνες τις τελευταίες στιγμές που το στρατόπεδο ακόμα διατηρούσε την ελληνικότητά του. Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα μαρτυρία για τον τελευταίο «αλφαμίτη» της πύλης του στρατοπέδου, «αγνοούμενο» στρατιώτη Κρατημένο. Με την απαγκίστρωση, ο βοηθός πολυβολητής, στρατιώτης Λύνγκος (έως σήμερα «αγνοούμενος») τραυματίστηκε στα πόδια. Έσπευσαν αμέσως κοντά του, οι φίλοι του στρατιώτες Μουλακάκης και Κρατημένος (ο δεύτερος εκείνη την ημέρα είχε υπηρεσία σαν «αλφαμίτης» στην πύλη). Ο Λύνγκος δεν μπορούσε να κινηθεί. Ο Μουλακάκης κατάλαβε ότι ήταν ανώφελο να παραμείνουν εκεί μιας και σε αυτό το σημείο του στρατοπέδου τα τουρκικά τανκς απείχαν μόλις 50 μέτρα. Είπε στον Κρατημένο να φύγουν. Εκείνος όμως, παρόλο ότι ήταν μάγειρος στην ειδικότητα, του είπε (μαρτυρία του στρ.Μουλακάκη στο ΓΕΕΦ): «Φύγε εσύ. Θα μείνω εδώ με τον Λύνγκο». Φεύγοντας ο στρ. Μουλακάκης γύρισε για τελευταία φορά και τον είδε στο όρυγμά του, να ρίχνει με το Τόμσον ριπές κατά των Τούρκων που προσπαθούσαν να περάσουν το αγκαθωτό συρματόπλεγμα, καθυστερώντας όσο μπορούσε την διείσδυσή τους, έτσι ώστε να καλύψει την υποχώρηση των συντρόφων του. Κανένας δεν είδε ποτέ πια τον τελευταίο «αλφαμίτη» της πύλης, ο οποίος μαζί με τον στρ. Λύνγκο (και τόσους άλλους) από τότε αναφέρεται στην λίστα των «αγνοουμένων».

Οι Τούρκοι στη μανία τους για την ΕΛΔΥΚ που αντιστάθηκε ηρωικά, μάζεψαν τους νεκρούς στρατιώτες της, στον δρόμο μπροστά από το στρατόπεδο και αφού τους απογύμνωναν, τους έκοβαν τα κεφάλια και τους φωτογράφιζαν. Ανάμεσα στους ηρωικά πεσόντες αξιωματικούς της ήταν οι λοχαγοί Σταυριανάκος και Σταμπουλής. Ο πρώτος, επικεφαλής της διμοιρίας Μηχανικού της μονάδας, χάνοντας τους περισσότερους άνδρες του σε μάχες σώμα με σώμα, πυροβολήθηκε από συζυγές πολυβόλο άρματος. Πριν λίγο διέταζε τους άνδρες του (μαρτυρία Λοχία Φλέσσα), να μείνουν στα ορύγματά τους και αν χρειαστεί τα τουρκικά άρματα να περάσουν από πάνω τους! «Το στρατόπεδο είναι Ελλάδα και θα το υπερασπιστούμε μέχρι ενός!», είπε λίγο πριν σκοτωθεί.

Σε αυτήν την μάχη η ΕΛΔΥΚ έχασε πάνω από το 1/3 της δυνάμεως των υπερασπιστών του ατρατοπέδου της, που το ξεκίνημα της 14ης Αυγούστου, αριθμούσε περίπου 300 άνδρες. Η διαπίστωση ότι κανείς εκ των υπερασπιστών της δεν «το έβαλε στα πόδια», παρ’ όλο το γεγονός ότι η προσπάθειά τους φαινόταν καταδικασμένη, πρώτον λόγω του όγκου των επιτιθέμενων και δεύτερον λόγω των ισχνών μέσων που διέθεταν για την απώθησή τους, δείχνει τον ηρωισμό τους και το αίσθημα του καθήκοντος που είχαν στην καρδιά τους. Απαγκιστρώθηκαν μόνο όταν διατάχθηκαν για αυτό, αφού πολλοί από αυτούς είχαν καταπλακωθεί μέσα στα ορύγματά τους από τα εφορμούντα τούρκικα τάνκς, έχοντας ξοδέψει πρώτα και τα τελευταία πυρομαχικά τους! Οι εναπομείναντες στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ, παρόλο που από το απόγευμα της 16ης, μετά την πτώση του στρατοπέδου τους είχε συμφωνηθεί και πάλι κατάπαυση πυρός, απόκρουσαν και την επομένη (17η Αυγούστου) με επιτυχία επιθέσεις των Τούρκων στον Άγιο Παύλο, μαζί με Κύπριους εθελοντές από την Αμμόχωστο που πολέμησαν ηρωικά στο πλευρό τους. Ήταν οι τελευταίες συμπλοκές.

Η μάχη της ΕΛΔΥΚ αναφέρεται στο Μουσείο Ιστορίας του Λονδίνου, ως μία από τις πιο άνισες μάχες που δόθηκαν ποτέ. Και όπως αναφέρει ο στρατιώτης Γώγος, που δακτυλογραφούσε το Ημερολόγιο Μονάδας καθ’ υπαγόρευσιν του ταγματάρχη Καλλιώρα, διευθυντή του 3ου Ε.Γ.: «Και στις Θερμοπύλες χάσαμε… όμως δεν αποτελεί μια ένδοξη στιγμή της Ελληνικής Ιστορίας;».

Πώς χάθηκε η Κερύνεια;
Μεγάλη ήταν η συμβολή (όπως έχει ήδη προαναφέρει) του 251 Τ.Π. και του διοικητή του αντισυνταγματάρχη Π. Κουρούπη, ο οποίος από την πρώτη μέρα της αποβάσεως μόνος και αβοήθητος, εγκλώβισε με δυο λόχους του, την ασυγκρίτως μεγαλύτερη αποβατική δύναμη στον όρμο Πεντεμίλι και ακολούθως (υπο την πίεση των αρμάτων Μ-47 της 39ης Μεραρχίας των Τούρκων, που ήδη είχαν αποβιβασθεί έστω και με μεγάλη καθυστέρηση) συμπτύχθηκε μαζί με την 33η Μοίρα Καταδρομών του ταγματάρχη Κατσάνη, του λοχαγού Κατούντα και του υπολοχαγού Ροκά, υπερασπιζόμενοι ηρωϊκά μέχρι τέλους την πόλη. Ο ταγματάρχης Κατσάνης σκοτώθηκε την 21η Ιουλίου.

Ο αντισυνταγματάρχης Κουρούπης μαζί με τον ταγματάρχη Τσιάκκα, έπεσαν ηρωικά έξω απ’ την Κυρήνεια το απόγευμα της 22 Ιουλίου ‘74. Έπεσε ενώ ανασύντασσε τις δυνάμεις του για αντεπίθεση κατά του προγεφυρώματος, την οποία μόλις είχε διατάξει! Στο πρώτο κιόλας άλμα της εφόρμησης δέχτηκε καταιγισμό πυρών και έπεσε, έχοντας μόλις τραβήξει το πιστόλι του. Οι άντρες του δεν κατάφεραν να πάρουν το σώμα του, λόγω των δραστικών πυρών των πολυάριθμων Τούρκων και έκτοτε θεωρείται πεσών στο πεδίο της μάχης. Αρχικά θεωρήθηκε αγνοούμενος μέχρι το 1991, οπότε ήλθαν στο φως ορισμένες μαρτυρίες για τις τελευταίες στιγμές του, παρόλο που το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ. Το ίδιο συνέβη και με τον ταγματάρχη Τσιάκκα και τον λοχαγό Κατούντα.

Οι Τούρκοι πλέον χωρίς καμιά αξιόμαχη μονάδα στο πέρασμά τους, μπήκαν στην Κερύνεια, επιτυγχάνοντας τον αντικειμενικό τους σκοπό, έστω και με δύο μέρες καθυστέρηση. Στους δρόμους της, σκόρπιοι-αποκομμένοι εθνοφρουροί αντάλλασσαν πυροβολισμούς με τους εισβολείς, αλλά η κατάσταση γρήγορα ξεκαθάρισε υπέρ των Τούρκων, οι οποίοι ως αντίποινα για την αντίσταση των υπερασπιστών της, εκτελούσαν επί τόπου όποιον στρατιώτη παραδιδόταν! Ακολούθως εκτέλεσαν κτηνώδεις πράξεις, απέναντι στον άμαχο πληθυσμό, ακόμα και αυτόν που είχε τεθεί υπό την προστασία του Ο.Η.Ε.! Η μανία για την καθυστέρηση που είχαν στο πρόγραμμα τους, ξέσπασε πάνω στους αμάχους και στους τραυματίες εθνοφρουρούς. Αξιοσημείωτη τέλος, θεωρείται η επική απαγκίστρωση και διαφυγή από την αιχμαλωσία, της μικρής φρουράς του Κάστρου της Κερύνειας στο λιμάνι, οι οποίοι από περάσματα και προσχώσεις εδαφών («νεροφαγώματα»), που είχαν δημιουργηθεί από νερά της βροχής, πέρασαν ανάμεσα από τους Τούρκους στρατιώτες και τα τανκς τους, στα ελεύθερα, μέχρι εκείνη την στιγμή, εδάφη.

Όπως επίσης δεν πρέπει να ξεχνούμε την θυσία των 2 τορπιλακάτων «Τ1» και «Τ3», στα νερά έξω από την Κερύνεια, οι οποίες υπακούοντας αμέσως στην εντολή που έλαβαν από τον Ναυτικό Διοικητή Κύπρου, Παπαγιάννη, να πλήξουν τον Στόλο Εισβολής, ξεκίνησαν γνωρίζοντας ότι επρόκειτο για μια αποστολή αυτοκτονίας. Αυτό γιατί αυτές οι τορπιλάκατοι ήταν σοβιετικής κατασκευής, παλαιάς τεχνολογίας, με όχι μεγάλη ταχύτητα πλεύσης, ισχνό επιφανειακό οπλισμό και μπορούσαν να εκτοξεύσουν τορπίλη μόνο εκ των όπισθεν. Αυτό σημαίνει ότι με το φως της ημέρας θα έπρεπε να πλεύσουν «εν πάσει δυνάμει» εναντίον ταχύτατων αντιτορπιλικών, να αποφύγουν τις βολές ανασχέσεως τους, όπως και αυτές της υπεριπτάμενης τούρκικης αεροπορίας, να τα πλησιάσουν και ακολούθως να γυρίσουν 180° για να εκτοξεύσουν την τορπίλη τους. Πραγματική αυτοκτονία…
Όμως ο υποπλοίαρχος Τσομάκης και ο επίκουρος σημαιοφόρος Βερύκιος (Κυβερνήτες των «Τ3» και «Τ1» αντίστοιχα) χωρίς να λογαριάσουν τον κίνδυνο του εγχειρήματος τους, απέπλευσαν άμεσα από την βάση τους εναντίον της τούρκικης νηοπομπής. Κατάφεραν να ξεπεράσουν τα πρώτα πυρά ανασχέσεως των πλοίων και να πλησιάσουν, όχι όμως σε απόσταση τέτοια ώστε να εξαπολύσουν τις τορπίλες τους. Οι αεροπορικές προσβολές και πολυβολισμοί των Τούρκων αεροπόρων, τους καταβύθισαν, σχεδόν αύτανδρους (μόνο ένας κελευστής σώθηκε τραυματισμένος κολυμπώντας ως την στεριά).

Οι Τούρκοι μετά την κατάληψη της βόρειας πλευράς του νησιού, στην ναυτική βάση στο Μπογάζι βρήκαν ανέπαφη μια πανομοιότυπη τορπιλάκατο, ή οποία ήταν στην τεχνική βάση για επισκευή. Την πήραν λοιπόν όπως ήταν και την επιδεικνύουν, εκθέτοντάς την ως λάφυρο…των μαχών, στο Πολεμικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης! Κάποιος θα πρέπει ίσως να τους πει ότι δεν τους τιμάει να επιδεικνύουν με υπερηφάνεια τον σχεδόν άχρηστο εξοπλισμό των αντιπάλων τους ως «λάφυρα πολέμου» (τα ίδιο λάθος έπραξαν με τα ακινητοποιημένα οχήματα της Εθνικής Φρουράς που τα εμφανίζουν ως «λάφυρα πολέμου» και εκτίθενται στο Πεντεμίλι, όπως αναφέρθηκε παραπάνω).

Πως χάθηκε η Αμμόχωστος;
Η Αμμόχωστος πάντα εθεωρείτο ως ένας πιθανός χώρος απόβασης των Τούρκων. Για αυτό το λόγο στην αποβατική δύναμη αντιπερισπασμού, οι Τούρκοι είχαν δώσει εντολή να πλεύσει προς Αμμόχωστο. Όταν τα ραντάρ του Αγίου Ανδρέα έπιασαν την νηοπομπή στις οθόνες τους, αυτή είχε πορεία προς Αμμόχωστο. Όμως γρήγορα αποδείχθηκε ότι ήταν απλά μια νηοπομπή αντιπερισπασμού, για να δώσει την εντύπωση ότι οι Τούρκοι θα αποβιβάζονταν στην Αμμόχωστο, όπου υπήρχε και ισχυρός θύλακας Τουρκοκυπρίων. Όμως και εδώ οι Τούρκοι τα έκαναν θάλασσα. Η αποβατική δύναμη αντιπερισπασμού, άλλαξε πορεία προς ανατολάς και μετά προς βορρά, πολύ ενωρίτερα από ότι προέβλεπε το σχέδιο, και πολύ πριν εμφανισθούν τα πλοία της κυρίως απόβασης στα ανοιχτά των κυπριακών χωρικών υδάτων στα βόρεια του νησιού. Έτσι κατέστη σαφές ότι επρόκειτο για δύναμη αντιπερισπασμού και τίποτα παραπάνω.

Στην Αμμόχωστο το βράδυ προ της εισβολής, έγινε η αλλαγή σειρών της ΕΛΔΥΚ. Δηλαδή 450 νέοι οπλίτες αντικατέστησαν την 19η Ιουλίου, ισάριθμους «Ελδυκάριους», που θα γύρναγαν στην Ελλάδα για να απολυθούν.
Στις 23 Ιουλίου διανύουμε τη δεύτερη μέρα από την συμφωνία κατάπαυσης πυρός και οι Τούρκοι βλέποντας ότι οι Έλληνες την τηρούν έντιμα, προχωρούν συνεχώς… τελείως ανέντιμα και με την ανοχή των ΟΗΕδων.

Καταφέρνουν έτσι να εγκλωβίσουν τμήματα που έχουν διαταγή διατήρησης της θέσης και όταν σιγουρευτούν για την οπλική υπεροχή τους απέναντι στους «ακίνητους» αμυνόμενους, να επιτεθούν για να τους εξοντώσουν… Έτσι εγκλώβισαν και διέλυσαν με ενέδρα την 181 Μ.Π.Π., η οποία απεγκλωβιζόταν αμαχητί αφού έβλεπε ότι οι Τούρκοι την περικύκλωναν και η Μοίρα είχε εντολή κατάπαυσης πυρός, επιτρέποντας στους Τούρκους να την πλησιάσουν κυκλωτικά και ακίνδυνα. Στην έξοδό της προς Συγχαρί, ανακόπηκε η πορεία της και αναδιπλούμενη έπεσε σε εχθρική ενέδρα και εξοντώθηκε, μόλις που νύχτωνε. Οι Τούρκοι εκμεταλλευόμενοι την εξουδετέρωση της 181 ΜΠΠ , προώθησαν δυνάμεις και κατέλαβαν το φρούριο του Μπουφαβέντο στο Πενταδάκτυλο, υψώνοντας προκλητικά μια μεγάλη σημαία. Ταυτόχρονα Τούρκοι καταδρομείς εισχωρούσαν στα ενδότερα της εθνοφρουράς για δολιοφθορές σε στρατηγικούς στόχους. Η τουρκική υπεροπλία πλέον, αλλά και η ατιμία της εκμετάλλευσης της ανακωχής για ασφαλή προώθηση ήταν ασύγκριτη, απέναντι σε μια άτακτη Εθνοφρουρά, που έδειχνε ανίκανη να απαντήσει. Οι Έλληνες αξιωματικοί των τμημάτων της Εθνοφρουράς πλέον πέρα από την απείθεια, αντιμετώπιζαν ανοικτά και την εχθρότητα πλέον των Ελληνοκυπρίων εθνοφρουρών…

Όμως οι Τούρκοι προς το παρόν κάνουν ένα αγώνα δρόμου με τον χρόνο για να πετύχουν προωθήσεις εκεί όπου δεν τα κατάφεραν με πολεμικά μέσα. Ακόμα δεν δίνουν σημασία στον τομέα της Αμμοχώστου. Τα νέα από εκεί είναι συγκρατημένα αισιόδοξα για αυτούς. Οι Τουρκοκύπριοι του θύλακα, έχουν οχυρωθεί στο κάστρο και τα τείχη της παλαιάς πόλης και αμύνονται έναντι των ανδρών της Εθνοφρουράς που τους πολιορκούν, με πενιχρά όμως αποτελέσματα. Άλλωστε οι Τούρκοι ετοιμάζονταν για αυτές τις μέρες επί χρόνια. Όπως λέει ο τότε έφεδρος ανθυπολοχαγός Πάνος Ιωαννίδης σε συνέντευξή του (πηγή των περισσότερων πληροφοριών για τα γεγονότα της Αμμοχώστου), από πλευράς Ελληνοκυπρίων υπάρχει μια «επιστράτευση-παρωδία» στην Αμμόχωστο, με σχεδόν ανύπαρκτα τα μέσα, με σαστισμένους και ανήμπορους να διοικήσουν τους επιτελείς της Στρατιωτικής Διοίκησης, και με ένα κατά πολλούς ακατάλληλο έως προδοτικά υπακούοντα στο ΓΕΕΦ, διοικητή -τον συνταγματάρχη Κωνσταντίνο Ζαρκάδα- να περιφέρεται μονολογώντας «ό,τι είναι να γίνει θα γίνει, δεν χρειάζεται να είμαστε προκλητικοί…»! Εξαίρεση μέσα στο χάος, το ανήσυχο βλέμμα των Κυπρίων μονίμων και εφέδρων αξιωματικών και οπλιτών, που αντελήφθησαν «ότι κάτι δεν πάει καλά» και άρχισαν να οργανώνουν μεταξύ τους ομάδες μάχης.

Φωτεινή εξαίρεση από τους Ελλαδίτες αξιωματικούς απετέλεσε ο αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Μουζάκης, που ηγήθηκε της μοναδικής ελληνοκυπριακής επίθεσης για την κατάληψη του πολυβολείου στο τουρκικό λύκειο. Εκεί, έξω από τα τείχη της Αμμοχώστου, σκοτώθηκε ο ηρωικός αντισυνταγματάρχης Μουζάκης, μεσημέρι της 20ης Ιουλίου 1974. Όταν κάποια στιγμή καταλήφθηκε το τουρκικό πολυβολείο, αιφνιδιάστηκαν οι Τούρκοι από την επίθεση και υποχωρώντας ξανά μέσα στα τείχη, μετέδωσαν τον πανικό σε ολόκληρη την -για χρόνια- τουρκοκρατούμενη παλαιά πόλη της Αμμοχώστου. Οι έφεδροι ζήτησαν ενισχύσεις, εξηγώντας στον διοικητή Ζαρκάδα ότι «οι πύλες είναι ανοικτές, ο πανικός μεταξύ των Τούρκων διάχυτος και ότι με λίγους ακόμα μαχητές, η επιχείρηση για κατάληψη της εντός των τειχών Αμμοχώστου θα είναι νικηφόρα». Εξήγησαν επίσης οι έφεδροι στον διοικητή ότι «εάν η παλαιά πόλη καταληφθεί και οι Τούρκοι είναι πλέον ανάμεσα τους, ο κίνδυνος για βομβαρδισμό της Αμμοχώστου από την τουρκική αεροπορία, απομακρύνεται (για να μην πλήξουν και ομοεθνείς τους), χωρίς να αποκλείεται και το ενδεχόμενο οι εισβολείς να μην θεωρήσουν πλέον την Αμμόχωστο σαν στόχο προτεραιότητας». Τα εξήγησαν αυτά οι έφεδροι στον συνταγματάρχη Ζαρκάδα, για να πάρουν την πιο ακατανόητη έως προδοτική διαταγή που ακούστηκε ποτέ από Έλληνα αξιωματικό: «Άμεση υποχώρηση, η κατάληψη της παλαιάς Αμμοχώστου δεν είναι δική σας δουλειά…! Σας διατάζω να υποχωρήσετε αμέσως».

Με αυτή την διαταγή, η ευκαιρία για κατάληψη της εντός των τειχών Αμμοχώστου χάθηκε οριστικά… Ανήμποροι να ενεργήσουν όπως θα έπρεπε, οι έφεδροι υποχώρησαν στο δασάκι των δικαστηρίων και στα γύρω κτίρια, άρχισαν να δέχονται -αμυνόμενοι πλέον- τα πυρά των Τούρκων από τα τείχη, που βλέποντας τους Έλληνες να μην επιτίθενται, ξεθάρρεψαν. Σε λίγο άρχισε και η τουρκική αεροπορία να βομβαρδίζει το κέντρο της Πόλης, την παραλία της Αμμοχώστου και τις θέσεις τους. Ο διοικητής Αμμοχώστου συνταγματάρχης Ζαρκάδας φρόντισε έγκαιρα να ολοκληρώσει το δικό του μέρος του δράματος. Οι Κύπριοι μαχητές τον κατηγορούν ότι πρόδωσε την Αμμόχωστο από τις πρώτες ώρες, της πρώτης ημέρας, της πρώτης φάσης της Εισβολής, εκτελώντας με απόλυτη ακρίβεια τις εντολές που είχε πάρει και που μόνο εκείνος γνώριζε. Το γεγονός ότι ο ρόλος του συνταγματάρχη Ζαρκάδα και των ανθρώπων του είχε τελειώσει από την πρώτη μέρα, αποδείχθηκε μόλις ανακοινώθηκε η προσωρινή κατάπαυση πυρός, χάριν των δήθεν «συνομιλιών της Γενεύης». Με το πρόσχημα ότι «όφειλαν να επισκεφθούν το ΓΕΕΦ», ο διοικητής Ζαρκάδας και το επιτελείο του εξαφανίστηκαν οριστικά, εγκαταλείποντας όλα τα τμήματα και την Αμμόχωστο χωρίς στρατιωτική διοίκηση!

Για την πόλη της Αμμοχώστου, η δεύτερη φάση της Εισβολής άρχισε ενωρίς το απόγευμα της 13ης Αυγούστου 1974 με βομβαρδισμό, και με δύο τμήματα να προσπαθούν να την υπερασπιστούν: Ένα τμήμα από 32 εφέδρους στο δασάκι των δικαστηρίων και ένα δεύτερο τμήμα στο νοσοκομείο της πόλης, με επικεφαλής τον λοχαγό Στέλιο Κάτσιο. Οι έφεδροι στο δασάκι χωρίς διοίκηση. Ο αρχαιότερος από τους αξιωματικούς έπρεπε να αναλάβει τη διοίκηση. Έτυχε να είναι ο έφεδρος ανθυπολοχαγός Πάνος Ιωαννίδης. Οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν μέχρι και το μεσημέρι της Πέμπτης 15ης Αυγούστου 1974. Το απόγευμα της ημέρας εκείνης, ο βομβαρδισμός εντάθηκε, οι Τούρκοι πύκνωσαν τα πυρά από τα τείχη και κάποιο φορητό ραδιόφωνο μετέδιδε ότι «τα τουρκικά άρματα κατευθύνονται προς την Αμμόχωστο, κινούμενα χωρίς αντίσταση, χωρίς τη συνοδεία πεζικού και με μέγιστη ταχύτητα στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Αμμοχώστου».

Η πόλη έρημη. Μοναδική ένδειξη αντίστασης, οι πυροβολισμοί από τους άνδρες στο νοσοκομείο και τους εφέδρους στο δασάκι. Πυροβολισμοί που άρχισαν να αραιώνουν, γιατί τα πυρομαχικά των εφέδρων ήσαν πλέον μετρημένα. Οι διαταγές οι οποίες δόθηκαν από τον έφεδρο ανθυπολοχαγό Γιαννάκη Αρέστη (σήμερα ταξίαρχος ε.α.) και τον έφεδρο ανθυπολοχαγό Πάνο Ιωαννίδη ήταν: «Παραμένουμε στις θέσεις μας αμυνόμενοι. Οικονομία στα πυρομαχικά» και «Να βγουν παρατηρητές προς τη λίμνη του Αγίου Λουκά και να αναφέρουν τις κινήσεις των αρμάτων. Να χρησιμοποιηθεί η βενζίνη από τις αποθήκες του διοικητηρίου για να γίνουν βόμβες Μολότοφ. Εάν τα άρματα κινηθούν μέσα στην πόλη, θα αντιμετωπιστούν». Ακολούθως δίνουν εντολή στους ασυρματιστές: «Να γίνει προσπάθεια επικοινωνίας με το ΓΕΕΦ και την κυβέρνηση, για να ζητηθούν ενισχύσεις. Τα άρματα από μόνα τους, χωρίς πεζοπόρα τμήματα, μόνο γραμμή αντιπαράταξης μπορούν να επιδιώξουν, προφανώς κατά μήκος του δρόμου προς το λιμάνι. Η πόλη της Αμμοχώστου μπορεί να κρατηθεί». Ήσαν οι πρώτες ουσιαστικές διαταγές, μετά από τις «αντιφατικές» εκείνες του συνταγματάρχη Ζαρκάδα. Η πειθαρχία των οπλιτών προς τους νεαρούς ανθυπολοχαγούς τους ήταν χαρακτηριστική.

Μέσα σε συνθήκες κόλασης, όλοι και από μόνοι τους εξύψωσαν το ηθικό τους και κινήθηκαν όπως διατάχθηκαν. Όμως γύρω στις 17:30 ο Λοχαγός Κάτσιος με το τμήμα του (το τμήμα του νοσοκομείου) διατάχθηκε να ανασυνταχθεί στη Δερύνεια και είναι αυτός που κράτησε την γνωστή μέχρι και σήμερα, ακραία γραμμή προς την Αμμόχωστο. Οι μόνοι Έλληνες που είχαν απομείνει στην Αμμόχωστο ήσαν οι 32 έφεδροι στο δασάκι των δικαστηρίων και μια ακόμα ομάδα εφέδρων, που είχαν επίσης εγκαταλειφθεί προδομένοι από την δική τους ηγεσία, στο λιμάνι της Αμμοχώστου. Ήσαν οι έφεδροι, που τελικά αναγκάστηκαν να πέσουν στη θάλασσα για να σωθούν κολυμπώντας.

Τα τούρκικα άρματα εν τω μεταξύ είχαν φθάσει στη λίμνη του Αγίου Λουκά και κτυπούσαν διαρκώς. Την βενζίνη που έψαχναν οι ελληνικές δυνάμεις για να κατασκευάσουν βόμβες Μολότωφ, την είχε πάρει μαζί του ο συνταγματάρχης Ζαρκάδας. Ελπίδα για εξασφάλιση ενισχύσεων μέσω του ΓΕΕΦ ή της κυβέρνησης καμία. Το μεν Γενικό Επιτελείο δεν απαντούσε στις κλήσεις, ο δε Πρόεδρος της Δημοκρατίας και το Υπουργικό Συμβούλιο είχαν εγκαταλείψει την Λευκωσία. Και το κρισιμότερο, τα πυρομαχικά των εφέδρων στην Αμμόχωστο είχαν εξαντληθεί. Η «σιγή πυρός» από τη ελληνική πλευρά, έδωσε το τελικό σύνθημα στους Τούρκους για τελική επίθεση με όλα τα μέσα που διέθεταν. Η μοναδική Ελληνοκυπριακή επιλογή ήταν: ή να χαθούν αμαχητί (λόγω έλλειψης πυρομαχικών) ή να υποχωρήσουν. Η τελευταία πράξη γράφτηκε με την υποστολή της ελληνικής σημαίας. Όσοι μπόρεσαν να ακούσουν -σχεδόν όλοι- βρέθηκαν «σε στάση προσοχής να χαιρετούν την Γαλανόλευκη». Η ελληνική σημαία της Αμμοχώστου κατέβηκε, διπλώθηκε και παραδόθηκε στον αρχαιότερο αξιωματικό. Αμέσως μετά δόθηκε η τελευταία διαταγή: «Να μαζευτεί ο οπλισμός. Άμεση υποχώρηση. Εγκαταλείψατε τας θέσεις μας, η Αμμόχωστος χάνεται….».

Στην πορεία τους αυτή οι Τούρκοι από την κοιλάδα της Μεσσαορίας, έδωσαν πολύ λίγες μάχες μέχρι να φτάσουν στην Αμμόχωστο. Και αυτό διότι οι Εθνική Φρουρά με κατακερματισμένες τις δυνάμεις της και χωρίς ηθικό, εγκατέλειπε τις θέσεις μάχης και μόνο στην θέα των τουρκικών αρμάτων Μ-48. Και είχαν δίκιο. Αυτοί που τους έταξαν εκεί να αντισταθούν με «Ένφιλντ» απέναντι σε άρματα, ήθελαν λίαν επιεικώς κρέμασμα! Όμως παρά ταύτα οι Τούρκοι παρέμεναν διστακτικοί σε αυτήν την προώθησή τους διότι όπως αναφέρει ο Τούρκος Δρ. Γ. Κιουτσούκ (τότε αξιωματικός του στρατού εισβολής) στο βιβλίο της Σ. Ιορδανίδου «Νταλγκά, Νταλγκά», οι πληροφορίες που είχαν, ήταν ότι οι Έλληνες μάζεψαν στρατό και θα επιτεθούν. Όπως αναφέρει, το βράδυ πριν την προέλασή τους προς την Αμμόχωστο, έμειναν άυπνοι, περιμένοντας τους Έλληνες να τους ορμήσουν (και με δεδομένο τον φόβο του Τούρκου στρατιώτη να πολεμήσει νύχτα). Όπως λέει ο Δρ. Κιουτσούκ στην συνέντευξή του, από την πολύ κούραση και την αϋπνία έβλεπαν τους ξερούς θάμνους που κουνιόνταν από τον ψυχρό νυχτερικό αεράκι, σαν να ήταν Έλληνες στρατιώτες και τους πυροβολούσαν άσκοπα.

Δυστυχώς αυτή η αντεπίθεση δεν έγινε ποτέ. Ανικανότητα; Προδοσία; Μάλλον και τα δύο μαζί… από διαφορετικούς πρωταγωνιστές!
Μα ακόμα και όταν έφτασαν στην Αμμόχωστο οι Τούρκοι δίσταζαν να μπουν στην πόλη! Δεν μπορούσαν ποτέ να φανταστούν ότι την υπεράσπιζαν μερικές –χωρίς πυρομαχικά– διμοιρίες.

Σε όλη την πορεία τους οι Τούρκοι διέπραξαν τρομερές κτηνωδίες απέναντι στους τραυματίες ή τους αιχμάλωτους Εθνοφρουρούς. Τους μεν αιχμάλωτους τους εκτελούσαν ομαδικά (ομολογία του Δρ.Γ.Κιουτσούκ), τους δε τραυματίες, τους άφηναν στον δρόμο και με εξαιρετικό σαδισμό, πέρναγαν από πάνω τους …οι ερπύστριες των τάνκς (μαρτυρίες επιζώντων στο ΓΕΕΦ)! Σε ότι αφορά τους άμαχους που δεν πρόλαβαν να φύγουν από τα σπίτια τους ή έμειναν εγκλωβισμένοι στα χωριά τους, το βιβλίο του Ρ.Αλασόρ (Κούρδου που υπηρετούσε στον Τουρκικό Στρατό εισβολής) «Διαταγή: Εκτελέστε τους αιχμαλώτους» δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας για την τραγική τύχη τους. Ομαδικές εκτελέσεις, βιασμοί γυναικών ανεξαρτήτως ηλικίας, κακοποιήσεις παιδιών… Όπως είχε πει ο Β.Ουγκώ: «παντού φωτιά και θάνατος… από εδώ πέρασαν Τούρκοι…»

Η Αμμόχωστος είναι ακόμα ένα παράδειγμα στρατηγικής ήττας του ΓΕΕΦ, διότι μπορούσε να σωθεί. Με τις αντιφατικές διαταγές και την αδυναμία επιβολής της πειθαρχίας, που θα δημιουργούσε εκείνες τις δυνάμεις εφέδρων, οι οποίες θα μπορούσαν να σταλούν ως ενισχύσεις των λιγοστών υπερασπιστών της, χάθηκε η πόλη, που από τότε αποτελεί «πόλη φάντασμα» και διαρκές διαπραγματευτικό όπλο των Τούρκων.

Αξιοσημείωτα γεγονότα που σημάδεψαν την «Μάχη της Κύπρου»
H αόρατη νηοπομπή
Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα γεγονότα εκείνων των ημερών ήταν η λεγόμενη «αόρατη νηοπομπή» με πρωταγωνιστή τον ηρωικό Κυβερνήτη του Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ, τον πλωτάρχη Ε. Χανδρινό. Όπως αναφέρει ο αντιναύαρχος ε.α. Κ. Βάλλας, «το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ, απέπλευσε από τις Κεχριές για την Αμμόχωστο Κύπρου, την 13 Ιουλίου 1974 και ώρα 22:00, μεταφέροντας προσωπικό και υλικό της ΕΛΔΥΚ, με προβλεπόμενη ώρα κατάπλου την 07:00 της 17/7/74. Την 09:00 της 15/7 και ενώ το πλοίο βρισκόταν εν πλώ, ο κυβερνήτης πληροφορήθηκε από το ραδιόφωνο, την εκδήλωση πραξικοπήματος, εναντίον του Μακαρίου και ότι ο αρχιεπίσκοπος ήτο νεκρός. Ο Χανδρινός αποφάσισε την συνέχιση του πλού για ολοκλήρωση της αποστολής του και ενημέρωσε σχετικά το ΓΕΝ, το οποίο ενέκρινε τις προθέσεις του. Το μεσημέρι της 16/7 ενώ το Α/Γ βρισκόταν νοτίως της Λεμεσού, διατάχθηκε από ΓΕΝ να αναστρέψει και να κινηθεί προς τον όρμο Λάρδο (Λίνδος) της Ρόδου. Η διαταγή αυτή ακυρώθηκε την επομένη και εδόθη νέα εντολή να καταπλεύσει στην Αμμόχωστο την 19/7/74 στις 05.00. Πράγματι, το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ κατέπλευσε στο λιμάνι της Αμμοχώστου την 19/7 και ώρα 05:00, αλλά δεν εκφόρτωσε πυρομαχικά του Στρατού Ξηράς γιατί όπως ανέφερε ο αρμόδιος Αξιωματικός της ΕΛΔΥΚ δεν ήταν απαραίτητα, επειδή από πρόσφατες επιχειρήσεις (εννοεί το πραξικόπημα) είχε περισυλλέξει μεγάλη ποσότητα όπλων και πυρομαχικών (που ευρέθη στις αποθήκες του «Εφεδρικού»). Πέραν αυτού, δύο Αξιωματικοί της Ειρηνευτικής Δυνάμεως, είχαν τοποθετηθεί, -για πρώτη φορά- στον καταπέλτη του πλοίου προς έλεγχο του εκφορτούμενου υλικού. Την ίδια ημέρα (19/7) και ώρα 18:00 το πλοίο απέπλευσε από την Αμμόχωστο με 450 άνδρες οπλίτες της ΕΛΔΥΚ, για επαναπατρισμό. Την επομένη το πρωί, 20/7 ο Κυβερνήτης πληροφορήθηκε από το δελτίο ειδήσεων της Κυπριακής Ραδιοφωνίας την είδηση της τουρκικής επιθετικής ενέργειας και της αποβάσεως, ως και την κήρυξη γενικής επιστρατεύσεως, από την κυπριακή κυβέρνηση. Το πλοίο την 09:20, διατάχθηκε από ΓΕΝ να πλεύσει στη Λεμεσό, για αποβίβαση της δυνάμεως ΕΛΔΥΚ, αλλά μετά από λίγα λεπτά της ώρας (την 09:40), ελήφθη νέα διαταγή ΓΕΝ, για να πλεύσει στην Πάφο και να αποβιβάσει το προσωπικό της ΕΛΔΥΚ. Όταν το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ έλαβε την τελευταία διαταγή, βρισκόταν 40 ν.μ. νοτιοδυτικά της Πάφου. Την 14:00 της 20/7, το πλοίο αγκυροβόλησε στην Πάφο και άρχισε η αποβίβαση των οπλιτών με τρία αποβατικά πλοιάρια. Μετά από λίγο (14:15), ο διοικητής της Εθνοφρουράς Πάφου ζήτησε από τον κυβερνήτη, μέσω του ραδιοτηλεφώνου, να προσβάλλει με το πυροβολικό του πλοίου, το φρούριο της Πάφου και συγκεκριμένα τον θύλακα Μουττάλου, στον οποίο ήταν συγκεντρωμένες μεγάλες τουρκικές δυνάμεις (δύο τάγματα), με άριστο εξοπλισμό. Ο κυβερνήτης, ελλείψει πληροφοριών από ΓΕΝ, εάν η Ελλάδα είχε εμπλακεί σε εχθροπραξίες με την Τουρκία λόγω της εισβολής και επειδή η κατάσταση επέβαλλε την πλήρη σιγή ασυρμάτου και μέσων επικοινωνίας με το κέντρο, βρέθηκε προ του σοβαρού διλήμματος εάν θα υλοποιούσε το αίτημα της Εθνοφρουράς περί προσβολής τουρκικών στόχων, με όλες τις τυχόν επιπτώσεις, ή θα άφηνε στο έλεος των εισβολέων την Πάφο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η «μοναχικότητα» του κυβερνήτη στη αστραπιαία λήψη σοβαρών αποφάσεων, οι οποίες ενδεχομένως να έχουν λίαν σοβαρές επιπτώσεις, είναι πράγματι δραματική. Ο Χανδρινός, μετά από μία σύντομη εκτίμηση της καταστάσεως και λαμβάνοντας υπόψη ότι η ύπαρξη ισχυρών τουρκικών δυνάμεων στην περιοχή, θα σήμαινε μεγάλη αιματοχυσία και ολοκληρωτική κατάληψη της Πάφου, αποφάσισε την προσβολή των στόχων που του υποδείχτηκαν, με τον διαθέσιμο ανεπαρκή οπλισμό του πλοίου (πυροβόλα των 40mm Μπόφορς), τον οποίον είχαν επανδρώσει και οπλίτες της ΕΛΔΥΚ, λόγω αριθμητικής ανεπαρκείας του πληρώματος του πλοίου. Επί δύο συνεχείς ώρες (15.30–17.30), το ψυχωμένο και ηρωικό πλήρωμα του ΛΕΣΒΟΣ σφυροκόπησε με επιτυχία τον θύλακα (περίπου 900-950 βλήματα των 40 mm), με αποτέλεσμα να εξουδετερωθεί ο τουρκικός θύλακας και να διασωθεί η Πάφος».

Όπως αναφέρει, στο πολεμικό ημερολόγιο (ημερ. 23.07.1974), ο αποφασιστικός και γενναίος κυβερνήτης: «Επί του θέματος της εκτελέσεως βολής εναντίον των τουρκοκυπριακών θέσεων, πλέον των όσων αναφέρθησαν, έχω να προσθέσω ότι από την στιγμήν που διετάχθην όπως αναστρέψω δια Πάφον, εθεώρησα ότι το πλοίον συμμετείχεν, αδιακρίτως εάν έφερε ελληνικήν σημαίαν, ενεργώς εις οιοδήποτε είδος επιχειρήσεων, είτε αμυντικάς, είτε επιθετικάς, ελάμβανον χώραν εις την νήσον». Αξίζει να αναφερθεί και η τελευταία παράγραφος του πολεμικού ημερολογίου, ακριβώς όπως διατυπώθηκε απο τον κυβερνήτη: «..Περαίνων την εν λόγω έκθεσιν, επιθυμώ να αναφέρω ότι ως διαπίστωσα, το ηθικόν του Έλληνος, η ψυχραιμία και η τόλμη αυτού, ευρίσκεται εις υψηλόν βαθμόν. Δεν θα ήτο υπερβολή να γράφω ότι άπαντες οι επιβαίνοντες του πλοίου αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και οπλίται εν ουδεμία περιπτώσει απώλεσαν το θάρρος των και την πίστιν προς τα ιδεώδη της φυλής. Ιδιαιτέρως εθαύμασα το θάρρος των επαναπατριζομένων οπλιτών του Στρατού Ξηράς (άνδρες της ΕΛΔΥΚ), οίτινες καίτοι είχαν συνειδητοποιήσει ότι επέστρεφον εις τας οικείας των, με έξαλλον ενθουσιασμόν και αλλαλαγμούς χαράς, εδέχθηκαν την, απο του στόματός μου, πληροφορίαν περί της επανόδου των εις την Κύπρον, προς ενίσχυσιν των μαχομένων συναδέλφων των εναντίον των εχθρών του γένους».

Το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ, μετά την εκτέλεση των πυρών, απέπλευσε απο την Πάφο την 18.00 της 20ης Ιουλίου, με προορισμό τον Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Ο κυβερνήτης, πλωτάρχης Χανδρινός, εκτίμησε -πολύ σωστά πως αποδείχθηκε αργότερα- την κατάσταση και αποφάσισε να λάβει πορεία προς νότο αντί προς δυσμάς, που ήταν η συντομότερη προς Ρόδο. Την πορεία αυτή τήρησε επί 6ωρο περίπου και τα μεσάνυχτα, όταν το πλοίο βρισκόταν 60 ν.μ νότια της Κύπρου, έστρεψε επι πορείας 270 (δυτική). Το πλοίο συνέχισε την πολιτική τήρησης σιγής ασυρμάτου μέχρι την 03:30, όταν λόγω αιφνιδίου θανάτου του μοναδικού επιβαίνοντος πολιτικού υπαλλήλου Δαμιανού Μιχαήλ, οδηγού περονοφόρου οχήματος, απαιτήθηκε η αναφορά του συμβάντος στο ΓΕΝ. Από εκείνη την ώρα, το πλοίο ανέφερε τακτικά το στίγμα του στο ΓΕΝ. Το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ κατέπλευσε στη Σητεία Κρήτης την 14.50 της 22ης Ιουλίου και παρέμεινε μέχρι την 22.20 της ίδιας ημέρας οπότε απέπλευσε για τον Ν/Σ Σαλαμίνος, στον οποίο κατέπλευσε την 23η Ιουλίου στις 21.00. Από τα διάφορα δημοσιεύματα του ελληνικού και διεθνούς τύπου, ως και την σχετική έρευνα του αείμνηστου Στέλιου Ι. Χαρατσή, αποδεικνύεται περίτρανα η «πύρρεια νίκη» των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων, κατά την εισβολή στην Κύπρο.

Η έξυπνη και ορθά μελετημένη κίνηση του Χανδρινού, να κινηθεί νότια για περίπου 6 ώρες και να βγει έξω από την περιοχή επιχειρήσεων, πέραν του ότι διέσωσε το πλοίο του και τους επιβαίνοντες, δημιούργησε, σε συνδυασμό με την έλλειψη συντονισμού των τουρκικών δυνάμεων, τέτοια σύγχυση στο Τουρκικό Γενικό Επιτελείο και στα επιχειρούντα πλοία και αεροσκάφη, ώστε να βυθισθεί από φίλια (τουρκικά) μαχητικά Α/Φ, το Α/Τ «Kocatepe» με κυβερνήτη τον αντιπλοίαρχο Giuven Erkayia TN και να χαθούν 13 αξιωματικοί και 64 άνδρες του πληρώματός του. Αλλά και δύο άλλα τουρκικά αντιτορπιλικά, το Α/Τ «Adatepe» (Κυβερνήτης Αντιπλοίαρχος Rizah Nur Ontzu TN) και το Α/Τ «Cacmak» (κυβερνήτης αντιπλοίαρχος M. Fevzi ΤΝ), υπέστησαν σοβαρές και μικρότερες βλάβες, αντίστοιχα. Ταυτόχρονα κατερρίφθησαν 4 επιχειρούντα αεροσκάφη της τουρκικής αεροπορίας. Το τουρκικό Υπουργικό Συμβούλιο δέχτηκε με αλαλαγμούς χαράς την βύθιση των αντιτορπιλικών διότι νόμισε ότι επρόκειτο για ελληνική νηοπομπή (με βάση την πληροφόρηση που είχαν από τον θύλακα Πάφου, κατά του οποίου είχε βάλλει πριν μερικές ώρες ο Χανδρινός). Ζητοκραυγές και φιλιά μεταξύ Τούρκων ατρατιωτικών και πολιτικών. Κατήφεια και μελαγχολία εμφανίστηκε στους υπουργούς και επιτελείς του Ετζεβίτ όταν ανακάλυψαν την αλήθεια. Οι Τούρκοι στρατιωτικοί κοιτάζονταν σαστισμένοι μεταξύ τους.

Βέβαια αργότερα, το ελληνικό κράτος, «τίμησε» τον Λευτέρη Χανδρινό, για αυτό το κατόρθωμά του, με το να τον τοποθετήσει σαν Ναυτικό Ακόλουθο της Ελλάδας στην Τουρκία, σε μια χώρα που της είχε «κάψει την γούνα» και όπου τον είχε επικηρύξει! Όσο για το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ; Εκποιήθηκε μετά από χρόνια και επωλήθη για παλιοσίδερα αντί να διατηρηθεί ως μουσείο της ατρόμητης ναυτοσύνης των Ελλήνων (όπως έγινε με το θωρηκτό «Γ.Αβέρωφ»). Το μεταπολιτευτικό ελληνικό κράτος είχε ανάγκη τα ψίχουλα που πήρε από την εκποίηση του; Μάλλον όχι. Απλά με τα προαποφασισμένα βήματα προόδου της ελληνοτουρκικής φιλίας, ένα ακόμα ενθύμιο της απαράμιλλης ελληνικής λεβεντιάς, που είχε κάνει ένα πολύ μεγάλο «χουνέρι» στους Τούρκους, εθεωρείτο «παρείσακτο»! Πόσο μάλλον να είναι ελλιμενισμένο ως πλωτό μουσείο!

Επιχείρηση «Νίκη»
Μια άλλη αξιοσημείωτη περίπτωση από τον αγώνα της Κύπρου τον Ιούλιο και Αύγουστο του 1974 ήταν η περίπτωση της αποστολής-αυτοκτονίας των Noratlas με την κωδική ονομασία «ΝΙΚΗ». Ο συγγραφέας Κακολύρης στο βιβλίο του με τον ομώνυμο τίτλο αναφέρεται σε μία από τις πιο παράτολμες επιχειρήσεις στην πολεμική αεροπορική ιστορία που ήταν άγνωστη για τον πολύ κόσμο και που διαδραματίστηκε τον Ιούλιο του 1974 κατά την διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, αποστολή που ανέδειξε για μια ακόμη φορά το μεγαλείο των Ελλήνων.

Ενώ η Κύπρος φλεγόταν από τις τουρκικές αεροπορικές επιδρομές, και τα αποβατικά αγήματα είχαν αποβιβασθεί στην περιοχή Πεντεμίλι, η μόνη απάντηση άμυνας ήταν αυτή των ανδρών της ΕΛΔΥΚ η οποία βρισκόταν στην περιοχή από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 και του 251 Τ.Π. της Κερύνειας. Την ίδια ώρα στην Ελλάδα γινόταν σύσκεψη για την ενίσχυση της δύναμης Κύπρου, και αποφασίστηκε η αποστολή με αεροσκάφη τύπου Noratlas δυνάμεων καταδρομέων. Η διαταγή εκτέλεσης δόθηκε την 21 Ιουλίου του 1974 στις 18.10.

Όλα τα διαθέσιμα μεταγωγικά αεροσκάφη ήρθαν από τα αεροδρόμια στην αεροπορική βάση της Σούδας στην Κρήτη, και αφού στάθμευσαν στον βόρειο διάδρομο οι κυβερνήτες τους πήγαν για ενημέρωση στην αίθουσα της 340 ΜΔ/Β. Εκεί πληροφορήθηκαν για την αποστολή και την κωδική ονομασία «Νίκη». Διοικητής των καταδρομέων της πρώτης μοίρας ήταν ο Γιώργος Παπαμελετίου και υποδιοικητής ο Άγγελος Αβραμίδης Τα αεροσκάφη αν και καταπονημένα από τα χρόνια και τις αναρίθμητες πτήσεις πήραν θέσεις και απογειώθηκαν με διαφορά πέντε λεπτών το ένα από το άλλο, έχοντας από τριάντα καταδρομείς το καθένα με πλήρη φορτίο που σήμαινε βάρος 5000 κιλών.

Μόλις τα αεροσκάφη πέρασαν τα βουνά της ανατολικής Κρήτης, άρχισαν κάθοδο για τα 500 πόδια με ταχύτητα 140 κόμβων και από εκεί για το FIR Αθηνών-Καΐρου. Πλησιάζοντας τις ακτές της Κύπρου έβλεπαν τα φώτα του Ακρωτηρίου και έκαναν στροφή 15 μίλια νότια της Λάρνακας. Από εκεί πέρασαν από το όρος Τρόοδος με πορεία για Λευκωσία. Πρέπει να τονιστεί πως σε όλη την διάρκεια της πτήσης από την Σούδα, τα αεροσκάφη πετούσαν με σιγή ασυρμάτου για να μην εντοπιστούν, με σβηστά φώτα και με μόνη βοήθεια αυτή την εμπειρία των ναυτίλων που έδιναν την πορεία με ανύπαρκτα ουσιαστικά μέσα στους κυβερνήτες. Πλησιάζοντας το αεροδρόμιο φάνηκαν από την αριστερή πλευρά τα πρώτα σημάδια των τροχιοδεικτικών αντιαεροπορικών βλημάτων των τούρκικων δυνάμεων, καθώς και από τις ελληνικές δυνάμεις οι οποίες δεν είχαν ειδοποιηθεί για τον ερχομό ενισχύσεων. Κάποιες αναφορές μίλησαν και για πυρά που ήρθαν από την πλευρά των αγγλικών βάσεων (αυτό δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ και μάλλον δεν ισχύει). Η προσέγγιση ήταν εφιαλτική, οι κυβερνήτες των αεροσκαφών προσπαθούσαν με απεγνωσμένους ελιγμούς να αποφύγουν τα πυρά, τα χειριστήρια έτρεμαν από τα οριακά σημεία που είχαν φτάσει τα Νoratlas και οι μηχανές μούγκριζαν από την μέγιστη ισχύ που προσπαθούσαν να πάρουν. Δυστυχώς το σήμα για «όπλα δεσμευμένα» δεν έφτασε σε όλες τις αντιαεροπορικές συστοιχίες της Εθνικής Φρουράς στον πέριξ του αεροδρομίου χώρο που ήταν ταγμένα, από αλυσιδωτά λάθη της διοίκησης. Το αποτέλεσμα ήταν να καταρριφθεί από φίλια πυρά, το «Νίκη 4» (Παναγόπουλος) στην περιοχή της Μακεδονίτισσας παρασύροντας στον θάνατο όλους τους καταδρομείς που μετέφερε, με μόνο τυχερό-επιζήσαντα τον καταδρομέα Αθανάσιο Ζαφειρίου ο οποίος πήδηξε στο κενό λίγο πριν συντριβεί το αεροσκάφος, καθώς και το πλήρωμά του. Και η ζημιά θα ήταν ακόμα μεγαλύτερη αν από τύχη, το αντιαεροπορικό που έβαλε και έπληξε το «Νίκη 7», δεν πάθαινε εμπλοκή. Επίσης τα «Νίκη 7» (Δημητρός) και «Νίκη 10» (Αδαμόπουλος) έπαθαν σοβαρές ζημίες και τα πληρώματα τους τα πυρπόλησαν για να μην πέσουν στα χέρια του εχθρού. Τα αεροσκάφη που επέστρεψαν στην Σούδα ήταν: «Νίκη 1» (Χοχλακάκης), «Νίκη 10» (Παπαθανασίου), «Νίκη 11» (Μήτσαινας), «Νίκη 15» (Πετρουλάκης). Τα αεροσκάφη «Νίκη 6» (Παπακων/νου) και «Νίκη 9» (Στραβοπόδης) προσγειώθηκαν στο Ηράκλειο, ενώ στην Ρόδο προσγειώθηκαν τα «Νίκη 5» (Δρακωνάκης) «και Νίκη 8» (Τζανάκος).

Μετά την αποβίβαση στην Λευκωσία γίνεται το μοίρασμα των πυρομαχικών, και κάθε καταδρομέας λαμβάνει από 300 σφαίρες, μερικές χειροβομβίδες και ατομικό οπλισμό. Η δύναμη έλαβε εντολή να ενισχύσει την δύναμη της ΕΛΔΥΚ που ήδη βρισκόταν στο αεροδρόμιο. Στάλθηκε ένας λόχος και όταν έγινε αντιληπτός από τους Τούρκους ξεκίνησε η μάχη η οποία όμως έληξε υπέρ των Ελλήνων Καταδρομέων οι οποίοι ανάγκασαν τους αντιπάλους τους σε υποχώρηση. Είναι καταγεγραμμένο ως γεγονός το παρακάτω περιστατικό: Ενώ οι Τούρκοι έβαλαν συνεχώς με όλμους εναντίον του ευρύτερου χώρου του αεροδρομίου Λευκωσίας, παρόλα ταύτα τα βλήματα δεν έσκαγαν με την πρόσκρουση τους στο έδαφος, και όταν οι Έλληνες μαχητές πρόσεξαν καλύτερα, τότε αντελήφθησαν πως οι όλμοι έφεραν ακόμα τις ασφάλειές τους! Αυτό ήταν μια τρανή απόδειξη για το αξιόμαχο του τουρκικού στρατού εισβολής…

Κατά τις μάχες στην περιοχή του αεροδρομίου, θέση υπέρ των Τούρκων έλαβαν Καναδοί και Σουηδοί Κυανόκρανοι οι οποίοι άνοιξαν πυρ εναντίον των ελληνικών δυνάμεων, αλλά κατατροπώθηκαν στο τέλος και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, για να μην έχουν απώλειες.

Η δύναμη των καταδρομέων παρέμεινε στην περιοχή μέχρι και το τέλος του Μαΐου του 1975 οπότε και αντικαταστάθηκε (στην Κύπρο έμεινε γνωστή –μετονομασθείσα- ως 35η Μ.Κ.).

Η παραπάνω επιχείρηση έμεινε άγνωστη μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1990, οπότε και την έφεραν στην δημοσιότητα άνθρωποι που δεν θέλησαν να ξεχαστούν κάποιοι που με αυτοθυσία και αυταπάρνηση έδωσαν το αίμα τους για την ελευθέρια και τα ιδανικά της φυλής μας. Οι νεκροί μας ήταν 29 καταδρομείς και 4 πιλότοι. Ο καταδρομέας Αθανάσιος Ζαφειρίου μετέβη στο εξωτερικό για να χειρουργηθεί μετά από έρανο που έγινε από τον σύνδεσμο συγγενών και φίλων αγωνιστών της Κύπρου, ενώ όλο αυτό το διάστημα ήταν ξεχασμένος από το επίσημο κράτος.

Στο βιβλίο του ο Κακολύρης αναφέρεται και σε ένα που «δειλό» αυτής της αποστολής. Έναν που επικαλούμενος το γεγονός ότι κατά την απογείωση επήλθε το πέρας της προθεσμίας για την απογείωση, δεν απογειώθηκε! Έναν που επικαλούμενος τις «διαταγές» που ανέφεραν: «εκτέλεση-απογείωση μέχρι 24:00», έστριψε στον διάδρομο και αντί να απογειωθεί, οδήγησε το αεροσκάφος του στα υπόστεγα. Ποιος ήταν αυτός; Κάποιος που μερικά χρόνια αργότερα θα έφτανε πολύ ψηλά στην ιεραρχία των Επιτελείων μας (αν τελικά είναι αλήθεια αυτό που αναφέρει ο συγγραφέας, είναι πραγματικά απογοητευτικό!) Όμως ο Πετρουλάκης (Νίκη 15), που βρισκόταν από πίσω του, δεν σκέφτηκε καμία προθεσμία και καμία διαταγή, και λέγοντας «Ρε συ Τζογάνη, κάνε πέρα», τον προσπέρασε επί του διαδρόμου απογείωσης, απογειώθηκε και έλαβε επιτυχημένα μέρος σε αυτήν την παράτολμη αποστολή, η οποία μαζί με την δράση της ΕΛΔΥΚ, και των Ελλαδιτών αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς, έγιναν η αιτία να αναγραφεί και η λέξη «ΚΥΠΡΟΣ» στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

Η αερομαχία της Σκύρου
Ένα τρίτο αξιοσημείωτο γεγονός ήταν η θρυλική πλέον αλλά μέχρι πρόσφατα άγνωστη αερομαχία έξω από την Σκύρο. O ίδιος ο Αρχηγός Αεροπορίας Αντιπτέραρχος Αλέξανδρος Παπανικολάου, είχε διατάξει στις 10.10πμ τον διοικητή της 28 ΤΑΔ Αντιπτέραρχο Περικλή Οικονόμου όπως, «εις περίπτωσιν εμπλοκής Τουρκικών και Ελληνικών αεροσκαφών να αποφευχθή πάσα επιθετική ενέργεια των ημετέρων αεροσκαφών αναχαιτίσεως προς κατάρριιμιν Τουρκικών αεροσκαφών, άνευ προσωπικής διαταγής του Αρχηγού Ενόπλων Δυνάμεων, ή του Αρχηγού Αεροπορίας». H συγκεκριμένη διαταγή μπορεί να χαρακτηρισθεί επιεικώς απαράδεκτη, διότι ουσιαστικώς απαγόρευε στους ‘Ελληνες χειριστές ακόμη και το δικαίωμα της αυτοάμυνας!

H λογική δεν άργησε να επικρατήσει και επήλθε τροποποίηση της ανωτέρω διαταγής. Οι Τούρκοι ισοπέδωναν τα πάντα στην Κύπρο και κανείς δεν μπορούσε να εγγυηθεί για την στάση τους στο Αιγαίο. Στις 10.15 λοιπόν έγινε η παρακάτω τροποποίηση: «Αεροσκάφη Αναχαιτίσεως και Α/Α μέσα θα βάλουν εφ’ όσον προσβληθούν». H περίπτωση αυτή πάντως προδίδει αμηχανία και φόβο που προφανώς κυρίευσαν εκείνες τις ώρες την ελληνική στρατιωτική ηγεσία, οδηγώντας σε μούδιασμα και αδράνεια. Το αποτέλεσμα ήταν να μην διαταχθεί η εφαρμογή των προβλεπομένων σχεδίων για βομβαρδισμό από αέρας της τουρκικής αμφιβίου δυνάμεως.

Τρία ελληνικά μαχητικά F-5 της 111 ΠΜ, συναντήθηκαν με δυο τούρκικα F-102. Το ένα F-102 έβαλε με Falcon κατά ενός F-5, με χειριστή τον ανθυποσμηναγό Σκαμπαρδώνη που το απέφυγε με ελιγμό, βουτώντας σε χαμηλότερο ύψος. Το F-5 που ακολουθούσε με χειριστή τον υποσμηναγό Δηνόπουλο, προσέβαλε το F-102 με Gar-8 και το κατέρριψε. Το δεύτερο F-102 προφανώς πανικόβλητο, φεύγει προς Ελλάδα και αφού περιπλανάται ακολουθούμενο στρέφει ανατολικά και κάνει αναγκαστική προσγείωση πριν τη Σμύρνη… καταστρέφοντας το αεροσκάφος του! Αυτή ήταν η τούρκικη αεροπορία που έχασε 19 αεροσκάφη στη μάχη της Κύπρου.
Τι έγινε με τους πρωταγωνιστές της;
O Δηνόπουλος αποστρατεύτηκε 41 ετών με τον βαθμό του…σμηνάρχου, ενώ πιο τυχερός ο Σκαμπαρδώνης έφτασε μέχρι τον βαθμό του ταξίαρχου.
Η ελληνική πλευρά κράτησε μυστικό το γεγονός, μέχρι πρόσφατα, για να μην «δημιουργηθούν προβλήματα» με τους Τούρκους!

Οχηματαγωγό «Ρέθυμνον»
Τέλος η «οδύσσεια» του «Ρέθυμνον», του επιταγμένου οχηματαγωγού, που είχε φορτωθεί με ελαφρά άρματα και 500 Κυπρίους εθελοντές, υπό τον συνταγματάρχη Δ. Παπαποστόλου, ξεκίνησε το οδυνηρό ταξίδι του το απόγευμα της 21ης Ιουλίου για ενίσχυση των μαχόμενων Ελληνοκυπριακών τμημάτων στην Κύπρο. Ενώ ευρισκόταν 200 νμ νότια της Ρόδου την 22η Ιουλίου, με πορεία προς την Κύπρο και με «σιγή ασυρμάτου», λαμβάνει επείγον σήμα από το ΓΕΝ, να αλλάξει πορεία και να κατευθυνθεί προς την νήσο Ρόδο! Ο Δ.Παπαποστόλου εξανάγκασε τον πλοίαρχο του Ρεθύμνου να αγνοήσει αυτό το σήμα του ΓΕΝ και να συνεχίσει την πορεία του προς Κύπρο. Μετά από λίγο έρχεται νέο σήμα, από τον Α/ΕΔ αυτή την φορά, που διατάσσει πάραυτα, άμεση αλλαγή πορείας προς την «βαλλόμενη» όπως έλεγε το σήμα, νήσο Ρόδο (από το βιβλίο του Γ. Μιχαλόπουλου «Αυτός Κάλεσε τους Τούρκους στην Κύπρο»)! Ο Δ. Παπαποστόλου δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά παρά να υπακούσει αυτήν την φορά, φοβούμενος ότι πραγματικά οι Τούρκοι άνοιξαν μέτωπο και στα άλλα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Δυστυχώς προσεγγίζοντας την Ρόδο, με τα κυάλια βλέπει το λιμάνι στην συνήθη καλοκαιρινή του, ανέμελη κατάσταση, με τους στρατιώτες να είναι με τις στολές εξόδου αναμεμιγμένοι με τους τουρίστες και τους κατοίκους του νησιού…

Τότε ο δύστυχος Παπαποστόλου κατάλαβε ότι η «προδοσία» ξεκινούσε από το Γενικό Επιτελείο. Όμως ήταν ήδη αργά για αυτόν να αποπλεύσει ξανά για Κύπρο, διότι αφενός η κατάσταση στο νησί δεν ήταν ίδια με την προηγούμενη μέρα, και κατά δεύτερο λόγο είχε συμφωνηθεί «κατάπαυση του πυρός», μια συμφωνία που μόνο οι Έλληνες σεβάστηκαν, με τα γνωστά ολέθρια για εμάς και τα μαχόμενα τμήματά μας, αποτελέσματα.

Κατάπαυση του πυρός
Με την κατάπαυση του πυρός, το ΓΕΕΦ έδωσε -για πρώτη φορά- ξεκάθαρες εντολές: «Παύσατε pυρ. Αποφυγή μετακινήσεων μονάδων. Αποφυγή προκλήσεων προς τους Τούρκους και οποιασδήποτε εμπλοκής με αυτούς, για οποιοδήποτε λόγο».

Αυτό το τελευταίο ήταν το μοιραίο μέρος της τραγωδίας που έμελλε να παιχτεί αργότερα. Οι τουρκικές δυνάμεις που δεν είχαν πετύχει τους αντικειμενικούς τους σκοπούς, βρήκαν την ευκαιρία να αποβιβάσουν και τα υπόλοιπα αποβατικά τμήματα που έμεναν στον αποβατικό τους στόλο στα ανοιχτά της Κερύνειας, αποβιβάζοντας και άρματα μάχης, τα οποία έμελλε να παίξουν πρωταρχικό και καταλυτικό ρόλο στις μετέπειτα εξελίξεις. Ταυτόχρονα άρχισαν να επεκτείνουν τα όρια προώθησής τους, τελείως αναίμακτα, αφού η Εθνική Φρουρά υποχωρούσε αμαχητί σε κάθε επαφή που είχε μαζί τους. Τέτοιες εντολές είχαν. Μόνο κάποιες πρωτοβουλίες απείθειας στις διαταγές, λίγων αξιωματικών του ελληνικού στρατού, κράτησαν τους Τούρκους καθηλωμένους στις θέσεις τους, όταν αντιλαμβανόμενοι την προώθησή τους άνοιγαν πυρ, αδιαφορώντας για το τι είχε διατάξει το ΓΕΕΦ. Αυτοί ήταν οι ηγήτορες της μεγάλης Μάχης της Κύπρου. Όμως αμέσως μετά εδέχοντο την επίπληξη του Επιτελείου.

Άλλοι πάλι Έλληνες αξιωματικοί αναζητούσαν αξιωματικούς του ΟΗΕ να διαμαρτυρηθούν για τις παράνομες διεισδύσεις των Τούρκων, αλλά τότε αντιμετώπιζαν μια τουλάχιστον μεροληπτική αδιαφορία, που έφτανε στα όρια της καθαρής εχθρικής στάσης. Ήταν μια καθαρή συμπαιγνία Ο.Η.Ε. και Τούρκων.

Διαβάζοντας τα απομνημονεύματα του στρατηγού Μ.Ντεμιρέλ, βλέπουμε ότι οι Τούρκοι δεν ένιωθαν καθόλου σίγουροι μέχρι εκείνη την στιγμή, από την εξέλιξη των στρατιωτικών θεμάτων. Σε συνάντησή του δε με τον στρατηγό Νουρεντίν Ερσίν, διοικητή του 6ου Σώματος Στρατού, ο οποίος είχε εγκατασταθεί σε προκεχωρημένο στρατηγείο στο Μπογάζι, είδε ένα διοικητή Σώματος Στρατού, τρομοκρατημένο (όπως λέει ο ίδιος ο Ντεμιρέλ), που είχε ξηλώσει τα διακριτικά του βαθμού του από την στολή του, φοβούμενος ότι υπήρχε μεγάλος κίνδυνος να πιαστεί αιχμάλωτος από τους Έλληνες! Αυτά δεν τα λέει ένας Έλληνας συγγραφέας αλλά ο Τούρκος στρατηγός διοικητής της 39ης Τουρκικής Μεραρχίας! Τέτοια ήταν η απόγνωση των Τούρκων από τις εξελίξεις των πρώτων ημερών.

Το παιγνίδι λοιπόν για την ελληνική πλευρά, χάθηκε την περίοδο της υποτιθέμενης «κατάπαυσης του πυρός». Όλες οι ενισχύσεις και η προωθήσεις των Τούρκων έλαβαν χώρα τότε, χωρίς αντίδραση από την ελληνική πλευρά. Έτσι προετοίμασαν προσεκτικά το έδαφος για τον «Αττίλα ΙΙ» που έμελλε να φέρει την κατάσταση που βιώνουμε μέχρι και σήμερα στο τραγικό νησί.

Τέλος όλες οι πληροφορίες από την αδιαλλαξία των Τούρκων και τα συνεχή ναυάγια των συνομιλιών, προμήνυαν τι πρόκειται να συμβεί τις επόμενες ημέρες, με δεδομένο «το μούδιασμα» στην ελληνική πλευρά, η οποία εκπροσωπείτο σε αυτές, με μέλη της νεοσυσταθείσας Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας. Η τραγικότητα των στιγμών αποτυπώνεται από τις σπασμωδικές κινήσεις των Ελλήνων διπλωματών οι οποίοι αντιλαμβανόμενοι ότι και η Ελλάδα και η Κύπρος είναι «με την πλάτη στον τοίχο», προτίμησαν να αποδεχθούν «ραγιαδίστικες» υποχωρήσεις απέναντι «στο κουαρτέτο» των ΗΠΑ-Αγγλία-Τουρκία και (δυστυχώς) του Ο.Η.Ε. Δεν τόλμησαν ούτε μια φορά να κάνουν την υπέρβαση και να ορθώσουν το ανάστημά τους απέναντι στις Η.Π.Α. απειλώντας με ελληνοτουρκικό πόλεμο, ή στον Ο.Η.Ε., απαιτώντας να γίνουν σεβαστές οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του. Δεν τόλμησαν ούτε καν το αυτονόητο: να ενισχύσουν τα μαχόμενα τμήματα Ελλήνων και Ελληνοκυπρίων στην μαρτυρική Μεγαλόνησο.

Για αυτούς «η Κύπρος ήταν μακριά»… Ευτυχώς, 2.500 χρόνια πριν, ο Κίμωνας δεν είχε την ίδια γνώμη με αυτούς…
pare-dose.net

Κίνηση στρατηγικής των Τούρκων στον Έβρο;

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιούνιος - 20 - 2009

Νευρικότητα στο Ελληνικό Πεντάγωνο

190509maketatanksinsidehttp://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2009/06/190509maketatanksinside-300x114.jpg 300w" sizes="(max-width: 400px) 100vw, 400px" />

Αδιασταύρωτες, μέχρι στιγμής, πληροφορίες, αναφέρουν αυξημένη κινητικότητα των Τουρκικών στρατευμάτων κατά μήκος του ποταμού Έβρου! Μάλιστα, η διάταξη χαρακτηρίζεται καθαρά επιθετική και δεν έχει υπάρξει παρόμοιά της από τους Βαλκανικούς Πολέμου και μετά…
Η συγκεκριμένη πληροφορία, δεν έχει καταστεί δυνατόν μέχρι στιγμής να διασταυρωθεί, όμως η κινητικότητα των τουρκικών στρατευμάτων έχει παρατηρηθεί πως αυξάνεται συνεχώς κατά το τελευταίο εξάμηνο. Μάλιστα, μετά από πρόσφατη ενίσχυση της Στρατιάς Ανατολικής Θράκης με ιδιαίτερα αυξημένο αριθμό αρμάτων μάχης, αλλά και την αριθμητική ενίσχυση δυνάμεων προσπέλασης υδάτινων κωλυμάτων, το Ελληνικό Πεντάγωνο δείχνει να ανησυχεί ιδιαίτερα.
Οι λόγοι ανησυχίας δεν έγκεινται τόσο για τα βόρεια σύνορα της χώρας και συγκεκριμένα για τον ποταμό Έβρο, όσο για τα νησιά που δείχνουν να έχουν στοχοποιηθεί από τις συνεχείς και ολοένα αυξανόμενες ποσοτικά και ποιοτικά παραβιάσεις του Ελληνικού εναέριου αλλά και υδάτινου χώρου. Ο Έβρος θεωρείται ένα φυσικό σύνορο και αποτελεί ένα σοβαρό στρατιωτικό πλεονέκτημα της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία. Στην μοναδική περίπτωση που ο τουρκικός στρατός θα ήθελε να ενισχύσει την Στρατιά Αν. Θράκης, είναι μόνο εάν θέλει να αμυνθεί για την περίπτωση αντιποίνων σε περίπτωση που υπάρξει Τουρκικό χτύπημα σε κάποιο ελληνικό νησί…
Έτσι, οι Επιτελείς του Ελληνικού Πενταγώνου, δείχνουν να ανησυχούν ιδιαίτερα, μετά και από την αποκάλυψη των επικείμενων συζητήσεων της Τουρκίας με την Αίγυπτο για οριοθέτηση και μετέπειτα εκμετάλλευση της ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου. Μόνο που, δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση, παρά μόνο εάν το Καστελόριζο θεωρηθεί τουρκικό νησί!!!
Τι πραγματικά συμβαίνει και γιατί το τελευταίο δεκάμηνο ο Ελληνικός στρατός έχει ιδιαίτερα αυξημένη δραστηριότητα, με συνεχείς ασκήσεις των Ελληνικών στρατιωτικών μονάδων σε συνοριακές περιοχές μία τουλάχιστον εβδομάδα κάθε μήνα; Από την άλλη, σε τι αποσκοπούν οι κινήσεις των Τούρκων στρατηγών, οι οποίοι δυναμιτίζουν την ατμόσφαιρα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και δείχνουν διατεθειμένοι να φτάσουν αλλά και να ξεπεράσουν τα άκρα;
Πρόκειται απλά για κινήσεις στρατηγικής πάνω σε μία ιδιότυπη σκακιέρα, όπου οι στρατηγοί των δύο πλευρών αποφάσισαν να «παίξουν»; Ή μήπως πρόκειται για μία σειρά κινήσεων προετοιμασίας για κάτι μεγαλύτερο και σοβαρότερο;
Εάν τολμήσουμε να αναλύσουμε τα γεγονότα, θα διαπιστώσουμε πως μία σύρραξη μεταξύ των δύο κρατών αποκλείεται για πολλούς και σοβαρούς λόγους. Ένας από τους λόγους αυτούς είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και η θέληση της Τουρκίας να μπει σε αυτήν. Ένας άλλος σοβαρότατος λόγος είναι πως ο Λευκός Οίκος, το τελευταίο που θα επιθυμούσε, είναι μία ένοπλη –έστω και περιορισμένη χρονικά σε ώρες ή ημέρες- σύγκρουση μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, η οποία θα λειτουργήσει ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη των ενεργειακών του σχεδιασμών στην περιοχή. Επίσης, είναι λίγο δύσκολο για την Τουρκία να αναπτυχθεί απέναντι στην Ελλάδα και να ξεχάσει τον Κουρδικό παράγοντα, ο οποίος θεωρείται οπλισμένη βόμβα έτοιμη να εκραγεί καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος της τουρκικής επικράτειας. Όμως, και ο παράγοντας «τουριστική οικονομία» με σειρά επενδύσεων –κυρίως ξένων κεφαλαίων- λειτουργεί αποτρεπτικά για τους στρατοκράτες της Άγκυρας, οι οποίοι εάν τολμήσουν να επιτεθούν στην Ελλάδα, θα θεωρηθούν εχθροί της Τουρκίας επειδή εμποδίζουν την οικονομική της ανάπτυξη.
Από την άλλη πλευρά, με δεδομένη την ακυβερνησία που επικρατεί στην Ελλάδα και την ανοιχτή αμφισβήτηση της κυβέρνησης Καραμανλή, με το στοιχείο της λαθρομετανάστευσης και των πιθανών πρακτόρων της ΜΙΤ ή φονταμενταλιστών που έχουν παρεισφρήσει στην χώρα μας ως πρόσφυγες, αλλά και με την δράση των «τρομοκρατικών ομάδων» τύπου «Σέχτα», φαίνεται πως ίσως να είναι η ιδανική στιγμή για ένα ακαριαίο σε δύναμη και σε ταχύτητα χτύπημα (πιθανότατα σε κάποιο κατοικημένο νησί). Η Ελλάδα πολύ δύσκολα θα μπορέσει να αντιδράσει, κυρίως λόγω των πολύ ανοιχτών θαλασσίων συνόρων αλλά και των αποστάσεων που θα πρέπει να καλύψει το Ελληνικό ναυτικό, και θα αναγκαστεί να πέσει σε καθεστώς συζητήσεων, μετά από ανακοίνωση «παύσης των εχθροπραξιών» από την Τουρκική πλευρά. Ένα γρήγορα και δυνατό χτύπημα, ίσως αποδώσει στους Κεμαλιστές στρατηγούς την αίγλη που έχασαν από τα χτυπήματα του Ερντογάν, αλλά ίσως και να περιπλέξει πολύ περισσότερο την κατάσταση ακόμη και στο εσωτερικό της Τουρκίας…
Μπορούν οι Τούρκοι να κάνουν το πρώτο χτύπημα; Σαφέστατα μπορούν, αλλά είναι σίγουρο πως δεν επιθυμούν να φανεί σαν δική τους επιθετική ενέργεια, αλλά σαν Ελληνική… για να μπορέσουν στη συνέχεια να εκμεταλλευτούν τις «εντυπώσεις» και κάτω από την ένοχη ανοχή του διεθνή παράγοντα, να τολμήσουν αυτό που επί δεκαετίες ονειρεύονται, δηλαδή την αρπαγή ενός Ελληνικού νησιού. Άλλωστε, οι αμφισβητήσεις ακόμη και για κατοικημένα Ελληνικά νησιά, για τα οποία προπαγανδιστικά κινούμενοι, διαδίδουν πως η Ελλάδα τα εποικίζει για να τα κάνει… δικά της, δημιουργούν το ψυχολογικό υπόβαθρο για μία σύγκρουση…
Γεγονός είναι πως οι οικονομίες και των δύο κρατών δεν αντέχουν να συμβεί κάτι τέτοιο, ενώ την ίδια στιγμή οι «θερμόαιμοι» και από τις δύο πλευρές, πυροδοτούν τα πνεύματα όπως και όποτε μπορούν…
Ποιος θα αντέξει στις στρατηγικές κινήσεις του άλλου και δεν θα υποπέσει στο ολέθριο λάθος να ανοίξει πυρ; Άποψή μας είναι πως και οι δύο πλευρές, στρατιωτικά, διαθέτουν την ψυχραιμία, μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου… δηλαδή, αν και τα πετρέλαια του Αιγαίου αποτελούν το «μήλο της έριδος», πολύ δύσκολα θα απλώσει χέρι η Τουρκία –ακόμη και η Ελλάδα, αν και το δικαιούται πλήρως- για να «γευτεί» τον μαύρο χρυσό και να στηρίξει την παραπαίουσα οικονομία της…
Υ.Γ.: Για την Κύπρο δεν γίνεται καμία αναφορά, επειδή η Τουρκία θεωρεί «ξεδοντιασμένο» τον Κυπριακό στρατό μετά από τις τελευταίες αποφάσεις Χριστόφια… οπότε και σε καμία περίπτωση δεν την απασχολεί ως θέμα, στρατιωτικά τουλάχιστον

kostasxan.blogspot.com

meimarakis-stratos-amyna-fhttp://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2009/06/meimarakis-stratos-amyna-f-300x114.jpg 300w" sizes="(max-width: 400px) 100vw, 400px" />

«Μετά την τακτική του προέδρου της Κύπρου, Δημήτρη Χριστόφια, να κλείσει σειρά συνοριακών φυλακίων καθώς και έναν ικανό αριθμό στρατοπέδων, η οποία κίνηση μόνο ως υποχωρητισμός στα πλαίσια του πλήρους ενδοτισμού, μπορεί να χαρακτηρισθεί, το ΚΥΣΕΑ (Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας) της Ελλάδας, αποφάσισε τη δραστική μείωση ων στρατιωτικών δαπανών, προκειμένου να εξευρεθούν πόροι για να αντιμετωπισθούν «άλλες» ανάγκες!
«Η Ελλάδα θα μειώσει τις εξοπλιστικές της δαπάνες κατά 15% φέτος και κατά 10% ετησίως την περίοδο 2010-2015», δήλωσε σήμερα ο υπουργός Άμυνας, Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Δηλαδή, μέσα σε ένα διάστημα 5 ετών, η χώρα μας θα μειώσει περίπου κατά 50% το σύνολο των στρατιωτικών δαπανών!!! Μπορεί η ευαισθησία του εν λόγω υπουργού, περί των οικονομικών, να βρίσκεται σε πραγματικά υψηλό επίπεδο, όμως η συγκεκριμένη απόφαση μπορεί να εκληφθεί ως «πλήρης παράδοση» στις ορέξεις της Άγκυρας προς την Ελλάδα.
Είναι γνωστό πως η Τουρκική Αμυντική Βιομηχανία παράγει σημαντικό αριθμό όπλων, τα οποία χρησιμοποιεί ο Τουρκικός στρατός, πέρα από τους εξοπλισμούς σε διάφορα οπλικά συστήματα που φροντίζει να πραγματοποιεί, συστηματικά και χωρίς ιδιαίτερη περίσκεψη για την επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού. Δεδομένων αυτών των δύο παραγόντων, και της μείωσης των εξοπλισμών από την πλευρά της Ελλάδας, διαπιστώνουμε πως, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που έθεσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Μεϊμαράκης, με την ολοκλήρωση του «σχεδίου μείωσης στρατιωτικών εξοπλισμών» από την πλευρά της Ελλάδας, θα υπάρχει πλήρης υπεροπλία της Τουρκίας, γεγονός που θα καταστήσει την Ελλάδα έρμαιο στις επιθυμίες της γείτονος…!
«Θα μειώσουμε τα εξοπλιστικά προγράμματα κατά 15% το 2009 και από 10% κάθε χρόνο μέχρι το 2015…για να αξιοποιηθούν αυτοί οι πόροι από το υπουργείο Οικονομίας σε άλλους τομείς», δήλωσε ο υπουργός Άμυνας σε δημοσιογράφους μετά τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ.
Εάν οι κύριοι του ΚΥΣΕΑ νομίζουν πως μία τέτοια απόφαση είναι υπέρ της άμυνας της χώρας, ίσως κάποιοι θα πρέπει να τους θυμίσουν πως βρίσκονται στην Ελλάδα και όχι στην Ελβετία ή στο Βέλγιο. Και θα πρέπει ίσως κάποιος να τους θυμίσει, επίσης, πως η Τουρκία επιθυμεί διακαώς να αναλάβει τον πλήρη έλεγχο του Αιγαίου και των νησιών. Επιθυμία των γειτόνων μας είναι, επίσης, η ανακατάληψη της Θράκης, παντί τρόπω…
Αλήθεια, εσείς κύριοι του ΚΥΣΕΑ, έχετε την εντύπωση πως ικανοποιείτε τις ανάγκες των καιρών ή μήπως νομίζετε πως με τέτοιου είδους πολιτικές αποφάσεις εκπροσωπείτε την θέληση των Ελλήνων πολιτών; Εν προκειμένω, και αφού έχετε προχωρήσει σε τέτοιου είδους αποφάσεις, καλό θα ήταν να παραδώσετε άμεσα τα διαβατήρια άλλων χωρών, τα οποία έχετε στην κατοχή σας, να δηλώσετε στις πρεσβείες αυτών των χωρών πως δεν επιθυμείτε να είστε πλέον πολίτες τους (οι σχετικές απαντήσεις να δημοσιευθούν στον τύπο με προσωπική σας δαπάνη εντός 10 ημερών) και να συμπεριληφθείτε (ανεξαρτήτως ηλικίας ή φύλλου) στους έφεδρους που πρόκειται να μεταφερθούν στην πρώτη γραμμή, σε περίπτωση πολέμου. Η μετακίνηση αυτή να δημοσιοποιηθεί επίσης σε όλες τις εφημερίδες καθώς και στους συναδέλφους εφέδρους με τους οποίους θα υπηρετήσετε μαζί εν καιρώ πολέμου. Επίσης, οι στρατιωτικές αρμόδιες υπηρεσίες να φροντίσουν (και να βεβαιώσουν) για την άμεση μετακίνησή σας στην πρώτη γραμμή πυρός, σε περίπτωση που κάποιος γείτονας θελήσει να επιτεθεί στην Ελλάδα.
Εάν είναι να παίρνετε τέτοιου είδους ΠΡΟΔΟΤΙΚΕΣ αποφάσεις, καλό θα ήταν να γευτείτε πρώτοι και άμεσα τα αποτελέσματα των όσων αποφασίζετε. Προσωπικά, μέχρι τώρα, σας αντιμετώπιζα ως ανέκδοτο, όλους εσάς που με βαρύ τόνο φωνής, μας ανακοινώνετε από καιρού εις καιρόν διάφορες αστειότητες… Σήμερα, αντιλαμβάνομαι πως είστε εθνικά επικίνδυνοι και υπό κανονικές συνθήκες, και εάν λειτουργούσε, έστω και υποτυπωδώς η δημοκρατία σε αυτή τη χώρα, θα έπρεπε να έχετε απομακρυνθεί δια της βίας και δια παντός από οποιαδήποτε ανάμιξη σε ζητήματα που άπτονται της πολιτείας.
Είστε ΕΠΊΚΙΝΔΥΝΟΙ, κύριοι, επειδή οι πράξεις σας ουσιαστικά παραδίδουν γεωγραφικές περιοχές της χώρας, αν όχι ολόκληρη τη χώρα, στις γνωστές διαθέσεις των Τούρκων… Είστε ΑΝΙΚΑΝΟΙ να εκπροσωπείτε τους Έλληνες πολίτες των οποίων τις ζωές, τις περιουσίες αλλά και την προσωπική τους ελευθερία διακιδυνεύετε, προς εξοικονόμηση χρημάτων!!! Και αναρωτιέμαι: τι θα τα κάνετε τα χρήματα όταν δεν θα υπάρχει χώρα; Αν ήμουν πολύ πονηρός, θα σκεφτόμουν πως θα τα παίρνατε για να φύγετε και να πάτε να ζήσετε σε άλλη χώρα…
Κύριε Μεϊμαράκη, καθώς και όλοι εσείς που πήρατε αυτή την τραγική για το έθνος απόφαση, ανακαλέστε άμεσα προκειμένου να εξασφαλίσετε όχι μόνο την πολιτική σας ύπαρξη και συνέχεια, αλλά και την ηθική σας υπόσταση την οποία καταγκρημνίζετε μπροστά στα μάτια του Ελληνικού λαού. Οι υποχρεώσεις σας απέναντι σε κάθε πέτρα και κάθε χούφτα χώμα από αυτό τον τόπο, είναι μεγαλύτερες και βαρύτερες από οποιοδήποτε θησαυροφυλάκιο υπάρχει ή πρόκειται να υπάρξει ποτέ. Σε περίπτωση που εμμένετε στην τραγική σας απόφαση, σκεφθείτε πως αυτόματα δίνετε το δικαίωμα στον οποιονδήποτε Έλληνα να εκφρασθεί ό,πως ο ίδιος θα επιθυμήσει για το πρόσωπό σας κι εσείς δεν θα πρέπει να πείτε ούτε λέξη… Εξάλλου, το ίδιο δεν κάνετε εσείς αυτή τη στιγμή προς τους Έλληνες πολίτες; Υποθηκεύετε το μέλλον τους, απέναντι σε ένα κράτος με καθαρά επιθετική και επεκτατική πολιτική (και υπάρχουν πολλοί τρόποι για να νομιμοποιήσει η Τουρκία οποιαδήποτε κατοχή ελληνικής γης πρόκειται να υπάρξει) και τους έχετε αφαιρέσει το δικαίωμα να εκφρασθούν, επειδή εσείς (με βάση το σύνταγμα) τους εκπροσωπείτε!!!
Ανοίξατε τον Ασκό του Αιόλου κύριε Μεϊμαράκη, εσείς και οι όμοιοί σας. Και αυτός ο Ασκός δεν κλείνει καθόλου εύκολα… Αλλά έχω την σαφή εντύπωση πως δεν σας ενδιαφέρει, κι αυτό επειδή άλλοι θα κουραστούν για να καλύψουν τα δικά σας ιστορικά «ατοπήματα» και ίσως άλλων αίμα πληρώσει τις δικές σας τραγικές για τον Ελληνισμό και την χώρα αποφάσεις…
Είστε τραγικός ως πρόσωπο, ελλιπής ως Έλληνας πολιτικός, λίαν ακατάλληλος και εθνικά επικίνδυνος πολιτικός… κι έτσι παραδίδετε τον εαυτό σας στην ιστορία…

Υ.Γ.: Τα ίδια βεβαίως ισχύουν ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ όσους συμμετείχαν σε αυτό το ΚΥΣΕΑ, μέσα από το οποίο, για πρώτη φορά στα χρονικά, πάρθηκε απόφαση για γύμνωση της άμυνας της χώρας…(kostasxan.blogspot.com)

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΙΣΣΙΝΓΚΕΡ ΚΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ. ΔΥΣΟΙΩΝΕΣ ΟΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ………

kisingker

.
Το περίφημο «Σχέδιο Κίσσινγκερ» ή «Σχέδιο για τη Δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ανατολικής Μεσογείου (Η.Π.Α.Μ)», πρωτοδιατυπώθηκε από τον γνωστό Αμερικανοεβραίο Υπουργό Εξωτερικών πριν τριάντα περίπου χρόνια.

Γνωστός θαμμώνας των λεσχών της διεθνούς παρασκηνιακής πολιτικής, ο Κίσσινγκερ λέγεται ότι διατύπωσε ένα σχέδιο που ήδη από το 1950 είχε περάσει από την επεξεργασία της γνωστής ομάδας Μπίλντεμπεργκ. Η ομάδα αυτή, που για πολλούς μελετητές αποτελεί ένα είδος «παγκόσμιας υπερκυβέρνησης», θεωρείται ο βασικός φορέας πραγματοποίησης του εν λόγω σχεδίου.

Η έγκριση της ΕΣΣΔ και μετέπειτα της Ρωσίας, ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή του.

Η ενεργός συμμετοχή της εξάλλου αποτελούσε βασικό πρόκριμα για την έναρξή του. Έτσι σήμερα η Ρωσική Ομοσπονδία θεωρείται ότι λαμβάνει άμεσα μέρος σε αυτό. Περισσότερο ακόμη δε δια της συμφωνίας συνεργασίας και μερικής συμμετοχής της στις αποφάσεις του ΝΑΤΟ που υπογράφηκε πρόσφατα.

Περιληπτικά το επονομαζόμενο σχέδιο Κίσσινγκερ προβλέπει τη λύση των προβλημάτων της Μέσης Ανατολής, της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων, με τη δημιουργία μίας συνομοσπονδίας κρατών, των επονομαζομένων «Ηνωμένων Πολιτειών της Ανατολικής Μεσογείου».

Οι ΗΠΑ και η Ρωσική Ομοσπονδία, επιδιώκοντας την προστασία των ζωτικών συμφερόντων τους στην περιοχή (πετρέλαια, φυσικό αέριο, Στενά Βοσπόρου και Σουέζ, ελεύθερη πρόσβαση στον Ινδικό Ωκεανό, αντιμετώπιση Ισλαμισμού και εθνικισμών, αντιμετώπιση επικίνδυνων κρατών τύπου Ιράκ, ενδυνάμωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κοινωνικές επαναστάσεις, αποσταθεροποίηση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, εξασφάλιση άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών, διασφάλιση του εμπορίου τους), προσπαθούν να πετύχουν τη δημιουργία αυτής της συνομοσπονδίας. Με την ενοποίησή τους, τα κράτη θα εκχωρήσουν την εξουσία τους σε ζωτικούς τομείς (άμυνα, ασφάλεια, οικονομία, εξωτερική πολιτική) σε κεντρικά όργανα, εύκολα ελεγχόμενα από τις θεωρούμενες μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ, Ρωσική Ομοσπονδία).

Συγχρόνως ένα κομμάτι της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που είναι ήδη ενταγμένο σε αυτή ή θεωρείται πεδίο μελλοντικής διεύρυνσης (Βαλκάνια), θα αποκοπεί ή θα αποτελέσει τμήμα μίας «χαλαρά συνδεόμενης» με αυτή πτέρυγας που θα εκτείνεται προς ανατολάς. Και στις δύο περιπτώσεις η Ευρωπαϊκή Ένωση θα δεχθεί πλήγμα, είτε με έναν ακρωτηριασμό του νοτίου τμήματός της, είτε διότι θα υποχρεωθεί σε χαλαρή ενσωμάτωση και των προβληματικών κρατών της Μέσης Ανατολής.

Για να πραγματοποιηθούν όμως τα παραπάνω, απαιτείται κατ΄αρχάς η αποδυνάμωση και διάσπαση των κρατών της ευρύτερης περιοχής.
Η διάσπαση θα οδηγήσει γρήγορα στην ανάγκη σύμπτυξης ευρύτερης πολιτικής και θεσμικής συνεργασίας που θα εξελιχθεί σε συγκρότηση συνομοσπονδίας. Η επιμέρους εξασθένιση των «κρατιδίων», θα τα υπάγει άμεσα στον έλεγχο των υπερδυνάμεων και θα οδηγήσει στη δημιουργία μίας «υπεραγοράς», από την Αδριατική ως την Κασπία και από τον Δούναβη, μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα.

Πρέπει να επισημανθεί στο σημείο αυτό, ότι η τελική διαμόρφωση της περιοχής που θα προκύψει από την προώθηση του σχεδίου, δεν είναι γνωστή επακριβώς ούτε στους ίδιους τους αρχιτέκτονές του. Πολλοί παράγοντες, όπως οι αντιδράσεις των λαών, οι καθυστερήσεις και οι εσωτερικοί «διακανονισμοί», το επηρρεάζουν άμεσα.

Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες το σχέδιο άρχισε να εφαρμόζεται το 1989. Τότε προέβλεπε αρχικά τον διακανονισμό του προβλήματος Ισραήλ-Παλαιστινίων. Το Ισραήλ έπρεπε και αυτό να «διασπασθεί». Ο στόχος παραλίγο να πραγματοποιηθεί πρόσφατα. Απρόβλεπτοι όμως παράγοντες, όπως η δολοφονία του Γιτζάκ Ράμπιν, οι αντιδράσεις της δεξιάς πτέρυγας του κόμματος Λικούντ και οι αντιθέσεις για την τύχη της Ιερουσαλήμ το φρέναραν. Σήμερα η χαλαρή αντίδραση των μεγάλων δυνάμεων στη βάρβαρη βία των δύο πλευρών πιστεύεται ότι θα οδηγήσει σύντομα στο ποθητό αποτέλεσμα. Είναι λογικό και ευκταίο οι δύο λαοί θα κουραστούν και θα επέλθει μεταξύ τους συμφωνία, έστω και αν αυτή είναι μέρος ενός αμφιλεγόμενου σχεδίου.

Η δεύτερη φάση, σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες, προέβλεπε διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας. Ο στόχος ήδη επετεύχθει. Δεν χρειάζεται να σημειωθεί κάτι άλλο επ΄αυτού, πέραν του ότι η τελευταία συμφωνία Σερβίας-Μαυροβουνίου εξάλειψε ακόμη και την ονομασία Γιουγκοσλαβία.

Η Τρίτη φάση θεωρείται ότι προωθεί την ομοσπονδοποίηση της Κύπρου (αφού πρώτα έχει διασπασθεί σε δύο «κρατίδια»). Και η συγκεκριμένη φάση πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή.

Εδώ όμως αρχίζουν τα πράγματα να γίνονται περισσότερο ενδιαφέροντα : Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις το σχέδιο, στην αρχική του μορφή προέβλεπε ακόμη:

Αυτονόμηση Κρήτης, Δωδεκανήσων, νήσων του Ανατολικού Αιγαίου και Δυτικής Μικράς Ασίας. Αυτονόμηση της Ανατολικής, της Δυτικής Θράκης και της Νοτίου Βουλγαρίας. Αυτονόμηση του Κουρδιστάν και ίσως του Πόντου Διάσπαση του Ιράκ (που έχει ήδη πραγματοποιηθεί).

Ειρήνευση στην περιοχή του Λιβάνου και του Γκολάν (που έχει ήδη πραγματοποιηθεί). Αποσταθεροποίηση της Συρίας μακροπρόθεσμα.
Ήδη από το 1989, είχε αποκαλυφθεί, ότι η άμβλυνση των ελληνοτουρκικών διαφορών θα έχει ως μακροπρόθεσμους στόχους :

Την αποστρατιωτικοποίηση των νήσων του Αιγαίου.

Την αποστρατιωτικοποίηση Ίμβρου και Τενέδου.

Την αποστρατιωτικοποίηση των Τουρκικών ακτών της Μικράς Ασίας, μέχρι εκεί, που όπως λένε, δεν φτάνει πιο πέρα.

Την ίδρυση ελληνοτουρκικών επιχειρήσεων (τουριστικών, πετρελαϊκών, εμπορικών, βιομηχανικών) και την ίδρυση ζώνης ελεύθερου εμπορίου στο Αιγαίο και στις Μικρασιατικές ακτές μεταξύ των δύο κρατών, στα πλαίσια μίας μικτής ζώνης κυριαρχίας, που θα εξελιχθεί σε αυτόνομο «κρατίδιο-μαξιλάρι» των τοπικών διενέξεων, διεθνούς επιρροής και ελεγχόμενο από τον ΟΗΕ.

Τα προαναφερθέντα βεβαίως προϋποθέτουν τη δημιουργία του ήδη καλλιεργηθέντος κλίματος φιλίας μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Ως αφετηρία υπήρξαν οι περίφημοι σεισμοί. Σήμερα μιλάμε για διάλογο εφ΄όλης της ύλης, υπό την επιρροή που ενεργούν τα ΜΜΕ και στους δύο λαούς.

Θεωρώ δεδομένο ότι τα παρασκήνια της Διεθνούς πολιτικής πλάθουν στόχους και σχεδιασμούς προοπτικής τουλάχιστον πενήντα ετών. Οι «ΗΠΑΜ», όπως προανέφερα, θα αποτελέσουν μάλλον την αυτόνομη πτέρυγα μίας αδύναμης Ευρωπαϊκής Ένωσης με επέκταση προς ανατολάς.
Το μέλλον διαγράφεται δυσοίωνο για τους υποστηρικτές της έννοιας κράτος-έθνος, τους πατριώτες και τους ηγέτες κοινωνικών κινημάτων, αν όλοι οι προαναφερθέντες σχεδιασμοί είναι αληθινοί.
Οι μεγάλες δυνάμεις που δεν ήθελαν, ούτε θέλουν να εξαπολύσουν αυτοκαταστροφικούς πολέμους η μια εναντίον της άλλης, επέλεξαν την οδό του τεμαχισμού των κρατών μέσω πολέμων ήπιας έντασης και ανάγκης για ειρήνη και καλή ζωή.
«Διαίρει και βασίλευε», είναι ο βασικός άξονας της πολιτικής τους. Ο άλλος είναι η τακτική PANDORA’S BOX. Το περιτύλιγμα όμορφο :
Ειρήνη, ευημερία της μεσαίας τάξης, καλοπέραση, ανατροπή απηρχαιωμένων θεσμών, δημοκρατία, νέα προοδευτική ηθική. Θα ήταν ευχής έργο και το περιεχόμενο να είχε ίδια χροιά. Αντ΄αυτού όμως μάλλον θα υπάρξει πολιτιστική ισοπέδωση, εξαθλίωση των φτωχών ανθρώπων, άκρατος φιλελευθερισμός, αποικιοκρατική εκμετάλλευση, στέρηση της ελευθερίας, απώλεια της εθνικής μας ταυτότητας, εξάρτηση, ψευδής αυτονομία.

Μοναδική ελπίδα είναι η αντίσταση των κρατών (που μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές τροποποιήσεις τους σχεδιαστές) και η καθυστέρηση εφαρμογής του σχεδίου, εξαιτίας εσωτερικών ανταγωνισμών στους ηγετικούς κύκλους των ΗΠΑ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας που καθοδηγούν τις τύχες του κόσμου και της «παγκοσμιοποίησης».

Η επιδίωξη της ειρήνης είναι κοινός στόχος όλων των ανθρώπων. Ο Θεός να φωτίσει τους οραματιστές τέτοιων μεγαλόπνοων σχεδίων, ώστε ακόμη και αν πραγματοποιηθούν να εξαλείψουν όλες τις επικίνδυνες συνέπειές τους.

Τελικά, όλοι είμαστε συγχρόνως σχεδιαστές και αντικείμενο των σχεδίων αυτών. Στο χέρι μας είναι να τα αλλάξουμε…

Του Γ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ Δικηγόρου, Υποψηφίου Διδάκτωρα του Πανεπιστημίου Αθηνών

πηγή http://underinformation.wordpress.com/

Με τη γλώσσα της αλήθειας

Posted by Συντ. Ομάδα On Ιούνιος - 10 - 2009

200px-satellite_image_of_greece

Από συνέντευξη του κ. Ν. Μέρτζου, προέδρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
στη δημοτική Τηλεόραση «TV 100″
(επιλεκτικά αποσπάσματα)

«Η έκθεση Μέγερ, η οποία ενεκρίθη από την Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων και Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου λέει τρία πράγματα. Πρώτον, ότι οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη των Σκοπίων έχουν καθυστερήσει κατά πρωτοφανή τρόπο τρία χρόνια, αφ` ης στιγμής η χώρα αυτή εκρίθη υποψηφία προς ένταξη. Άρα είναι καιρός να αρχίσουν. Δεύτερον, ότι τα Σκόπια και η Αθήνα οφείλουν να προχωρήσουν σε ένα συμβιβασμό ώστε να μην υπάρχει εμπόδιο για την πορεία των Σκοπίων προς την ένταξη. Δε λέει τίποτε άλλο. Και το τρίτον, θέτει ορισμένους όρους και προϋποθέσεις που είναι δυσμενείς προς την Ελλάδα, ή εν πάση περιπτώσει δε λαμβάνουν υπόψη τα πραγματικά δεδομένα. Η έκθεση αυτή ενεκρίθη με σαρωτική πλειοψηφία: ψήφισαν 67 υπέρ, επτά (οι Έλληνες Ευρωβουλευτές) κατά και δύο αποχές».
…………………………
«Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν ασκεί εξουσία στην Ε.Ε. Έχει ορισμένες αρμοδιότητες, επί του προκειμένου κάνει μία εισήγηση, μία σύσταση, επί παραδείγματι, να το πούμε σωστότερα, προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και προς το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων των Υπουργών των Εξωτερικών και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των αρχηγών κρατών και Κυβερνήσεων της Ε.Ε. Τα δύο αυτά Όργανα είναι που αποφασίζουν, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κυρίως, αυτό που λένε Συμβούλιο Κορυφής
…………………………
«(Ο Μέγερ) Είναι συντεταγμένος με τις απόψεις των Σκοπίων, είναι μεθοδικός, επίμονος και διαχειρίζεται αυτή την υπόθεση τα τελευταία πέντε τουλάχιστον χρόνια ως συνήγορος των Σκοπίων. Ανοιχτά συνήγορος των Σκοπίων, δεν το κρύβει ο άνθρωπος. Αυτά πιστεύει. Οι Ευρωβουλευτές τώρα πιστεύουν αυτά εδώ τα τετριμμένα, είναι ένα μικρό Κράτος, ανήμπορο, ότι αν καταρρεύσει αυτό ή δεν ενταχθεί θα υπάρχει μια γενικότερη αποσταθεροποίηση στα Βαλκάνια. Δεν κοιτάζουν ότι άμα μπει θα αποσταθεροποιηθεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα Βαλκάνια. Εν πάση περιπτώσει, αυτή είναι η αντίληψή τους. Αλλά ήθελα να πω, ότι a contrario, όπως έλεγαν οι Λατίνοι, δηλαδή εξ αντιθέτου, προκύπτει ένα άλλο συμπέρασμα. Ότι ενώ ο κύριος Μέγερ λειτουργεί και ενεργεί συστηματικά και, όπως είδαμε, αποτελεσματικά υπέρ των Σκοπίων, δυστυχώς η ομάδα των Ελλήνων Ευρωβουλευτών – δεν υποτιμώ, προς Θεού, ούτε διανοούμαι να αμφισβητήσω τον πατριωτισμό τους ή τις ικανότητές τους – δεν ενεργεί συντεταγμένα και αποδεδειγμένα πλέον δεν ασκεί καμιά επιρροή – εκτός από τις κομματικές εντάξεις – στα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Δεν ξέρω εάν τα έχει ενημερώσει καλά, εάν έχει κάνει προσπάθειες. Ξέρω ότι είναι μηδέν το αποτέλεσμα, λόγια παχιά».
…………………………
(Σχόλια σε βίντεο των Σκοπιανών που πρόβαλε η ΕΡΤ3, όπου παρουσιάζεται ο Θεός ως «Μακεδόνας» και… αποκαλύπτει ότι οι «Μακεδόνες» είναι οι γενάρχες της λευκής φυλής).
«Είναι ο περιούσιος λαός, και από αυτούς κατάγονται όλοι οι λευκοί λαοί μέχρι τη θάλασσα της Ιαπωνίας και βέβαια μέχρι το Βερίγγειο πορθμό και τον Ειρηνικό, διότι συμπεριλαμβάνει και τους Αμερικανούς. Ας μην το διακωμωδούμε γιατί τους λυπάμαι. Συμπαθάτε με δηλαδή, τους συμπονώ τους ανθρώπους. Τι δείχνει τώρα; Δείχνει έναν λαό τελείως ανώριμο, ανερμάτιστο, ο οποίος είναι έρμαιο ενός καθεστώτος ολοκληρωτισμού και τρομοκρατίας που δε διεκόπη ποτέ, δηλαδή έχει μια συνέχεια, από τον καιρό του κομμουνιστικού καθεστώτος. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Υπάρχουν ισχυρότατες φωνές μέσα, σοβαρών ανθρώπων, δημοσιογράφων, πολιτικών, καθηγητών, ακαδημαϊκών, οι οποίες προβάλλουν ενστάσεις σε όλο αυτό το παραλήρημα, αλλά καταπνίγονται. Πρόσφατα ο Λιούμπομιρ Φρτσκόφσκι, ο οποίος είναι καθηγητής νομικής σχολής και διετέλεσε διαπραγματευτής με την Αθήνα για την ονομασία και επίσης Υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων, καταδικάστηκε σε πρόστιμο βαρύτατο -για τα μέτρα εκείνης της εποχής αλλά και της χώρας- 35.000 ευρώ, διότι υπέσκαψε, λέει, τον μακεδονισμό. Είναι παρανοϊκά. Αυτός ο άνθρωπος έχει προειδοποιήσει, ότι εάν συνεχιστεί αυτή η ιστορία εναντίον της Ελλάδος, σε δύο χρόνια το Κράτος αυτό θα διαλυθεί. Όχι θα υποστεί κρίση, θα διαλυθεί. Τα λέει άνθρωπος ο οποίος κυβέρνησε τον τόπο».
…………………………
(Σχόλια στην ανάληψη της προεδρίας των Η.Π.Α. από τον κ. Ομπάμα, εάν θα ακολουθήσει την ίδια πολιτική του προκατόχου του).
«Όχι, όχι με τέτοια επιθετικότητα. Δεν θα σταματήσει να ενδιαφέρεται για τα Βαλκάνια, διότι είναι τα στρατηγικά τους συμφέροντα. Πιστεύω όμως, επειδή έχουν υπογράψει σχετικά ψηφίσματα στο αμερικανικό Κογκρέσο προσωπικά ο Ομπάμα και ο Αντιπρόεδρός του, ως γερουσιαστές, ότι θα είναι ασφαλώς διαλλακτικότεροι, με ευρύτερο ορίζοντα, έχουν και την ανάλογη παιδεία βέβαια και εμπειρία, και δε θα έχουμε αυτές τις πράξεις της προηγούμενης αμερικανικής διοικήσεως και της προεδρίας Μπους. Αλλά δε θα περιμένουμε θαύματα».
…………………………
(Σχόλια για τους βανδαλισμούς στο κέντρο των πόλεων).
«Υποστηρίζω ότι οι ξένοι αξιοποιούν αυτά τα γεγονότα. Και τις συνέπειες αυτών τις προβάλλουν ή τις παρασιωπούν, αναλόγως, ασκώντας ένα ψυχολογικό πόλεμο. Και όταν λέω ξένοι έχουν ονοματεπώνυμο, γιατί εγώ ποτέ δεν κρύβομαι και τα έχω πει: είναι οι Αμερικανοί οι οποίοι θέλουν να αποδομήσουν τον Πρωθυπουργό, την Κυβέρνηση, το πολιτικό σύστημα. (…) Ξέρει και ο κ. Παπανδρέου, και επανειλημμένως έχει πει ότι είναι στόχος των μέσων μαζικής επικοινωνίας. Πέντε νταβατζήδες μιλάνε για δημοκρατία, αυτοί οι οποίοι είναι ολιγαρχία έχουν δικτατορία, έχουν επιβάλλει τη δικτατορία των μέσων μαζικής επικοινωνίας και της ψευδολογίας. Παρακολουθώ τα διατεταγμένα κανάλια για να δω πού το πάνε, και ξέρω γιατί το πάνε και πόσα έχει ο καθένας που το πάει «το γράμμα». Αναγγέλλεται η εκτίμηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, μιλάει ο Αλμούνια. Και με το «καλησπέρα σας» η έκθεση ονομάζεται «καταστροφική», ανακοινώνουν «έρχεται μπάτσος στην Ελλάδα», χαστούκι από την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. «Αυτά είναι ψέματα», λέω στη γυναίκα μου, «περίμενε». Και σε πέντε λεπτά βγαίνει ο ανταποκριτής τους από τις Βρυξέλες και τι λέει; Ότι ο Αλμούνια λέει ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει προβλήματα όπως και 20 από τις 28 χώρες-μέλη της Ε.Ε. αλλά είναι μία από τις ελάχιστες χώρες που έχει το κεφάλι της έξω από το νερό. Και αυτό ήταν η «καταστροφή». Δεν είναι καθόλου ευχάριστα, είναι πάρα πολύ δυσάρεστα, είναι καταστροφικά, αλλά δεν είναι η συντέλεια του κόσμου ούτε είναι η εξαίρεση η Ελλάδα».
…………………………

«Ο κ. Καραμανλής παρουσίασε απελπιστικώς μειωμένα αντανακλαστικά στην κρίση του Δεκεμβρίου. Ήταν απογοητευτική η εμφάνισή του όταν Πρωθυπουργός έκανε δήθεν διαγγέλματα. Έντρομος. Δύο φορές. Χωρίς κανένα αντίκρισμα αποφάσεων στην πράξη. Όταν κάνει ο Πρωθυπουργός διαγγέλματα, όταν μιλούσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, κάθονταν όλοι σούζα για να τον ακούσουν τι σοφά και σοβαρά πράγματα θα πει. Πάει κι αυτό. Αλλά είναι ο μη χείρων, βέλτιστος. Έλεγα ότι είναι η εφεδρεία. Παραμένω στην αντίληψή μου γιατί οι άλλοι είναι υποδεέστεροι. Τώρα, ο κύριος Παπανδρέου – ένα καλό παιδί, το βλέπουμε – υπόσχεται τα πάντα. Ο Θεός να τον βοηθήσει. (…) Το Κομμουνιστικό Κόμμα, κατά τη γνώμη μου, είναι το συνεπέστερο και το πιο υπεύθυνο από τα κόμματα. Διαφωνώ ριζικά με την πολιτική του, με τη φιλοσοφία του, είναι γνωστό, το ξέρουν και οι ίδιοι, αλλά έχουν μια συνέπεια. Σου λέει να αλλάξουμε το σύστημα ολόκληρο διότι διαφορετικά πας από τον ένα στον άλλον που είναι ίδιοι. Εκείνο που είναι τυχοδιωκτικό κόμμα με τυχοδιωκτική πολιτική καταστροφική είναι ο Συνασπισμός. Και το ξέρουν και τα στελέχη του Συνασπισμού. Υπάρχουν αντιδράσεις και πέρα από τις δημόσιες. Κουβέλης, Κωνσταντόπουλος, Παπαδημούλης και πολλοί άλλοι, οι οποίοι τα επισημαίνουν αυτά. Κατ` ιδίαν λένε πολύ δριμύτερα. (…) Έχει αναγορεύσει σε άρχουσα τάξη τη νεολαία ο κύριος Τσίπρας. Ενάντια στην εργατική τάξη, στην αγροτική τάξη και στους μικρομεσαίους. Αυτή είναι η κομμουνιστική ανάλυση του ΚΚΕ. Και από τη δική τους την πλευρά είναι σωστή. Δηλαδή έχει διαπράξει για το δικό του χώρο, της μαρξιστικής αριστεράς, έγκλημα καθοσιώσεως. Για τον ελληνικό χώρο; Εξακολουθεί να διαπράττει. Για τον εθνικό χώρο; Τους έχω στο σημάδι και τους παρακολουθώ. Κάνουν επαφές με το «Ουράνιο τόξο», το ενισχύουν, επαφές με τα Σκόπια. Και όταν τους πιάνω στα πράσα και παρεμβαίνω μου λένε: «Ε, ξέρετε, είναι μια συνιστώσα»».
…………………………
«Κανένας δε λέει να γυρίσουμε πίσω στην Κατοχή. Αλλά περάσαμε από κει και φτιάξαμε την Ελλάδα. Λοιπόν, κρατήστε την, γιατί εσείς οι νέοι δε φτιάξατε τίποτε. Τα εισπράττετε μόνο από τους μπαμπάδες και τις μαμάδες. Και βγαίνετε και στους δρόμους και μας κουνάτε και το δάχτυλο. Καλά κάνετε, να βγείτε. Είναι ανάγκη να καίτε; Να καταστρέφετε; Αυτή είναι η διαφορά. Από την άλλη μεριά, είναι τρόπος που σας αντιμετωπίζουν; Που δε σας μιλάνε, σας απογοητεύουν, σας εξαπατούν. Γιατί υπάρχει και η άλλη πλευρά. Είναι στάση καθηγητών Πανεπιστημίου αυτή; Πρυτάνεων; Που βγαίνουν και λένε: «Έχουμε άσυλο, αλλά το Δημόσιο δε μας υπερασπίστηκε». Θου, Κύριε, φυλακή το στόματί μου. Ο Πρύτανης της Αθήνας υπέβαλε, λέει, την παραίτησή του διότι δεν τον υπερασπίστηκε η Πολιτεία, η Κυβέρνηση. Αυτός υπερασπίστηκε το Πανεπιστήμιό του; Κάλεσε τις δυνάμεις της τάξεως; Εφήρμοσε το νόμο όταν καιγόταν; Όχι. Αυτό είναι ένα ήθος. Το ήθος διδάσκει. Το παράδειγμα διδάσκει. Και αυτό είναι άθλιο. Είναι άξιο μιμητισμού το παράδειγμα της ποικιλώνυμης ηγεσίας, συμπεριλαμβανομένου και του Αρχιεπισκόπου; Που μας έλεγε: «Αφήστε να δούμε τι θα πει η Δικαιοσύνη για τον Εφραίμ». Έλα, Κύριε! Δηλαδή είναι σύμφωνο με τους κανόνες της Εκκλησίας, με το ήθος της Εκκλησίας, με την ασκητική, με την παράδοση, με την ιστορία η συμπεριφορά του Εφραίμ; Ο εισαγγελέας θα μας πει; Αν είναι να κάνουμε Αρχιεπίσκοπο τον εισαγγελέα, κύριε Ιερώνυμε. Όλα αυτά όμως πάνε στη νεολαία. Εισπράττει βόμβες. Και αυτά που λέω εγώ πάλι είναι καταστροφικά για την ψυχή της νεολαίας που θέλει μια ελπίδα, θέλει έναν οδηγό, θέλει κάπου να εμπιστευθεί και να πιαστεί, και δεν υπάρχει πουθενά. Γι` αυτό τα λέω αυτά. Βγαίνει αυτός ο Πρύτανης, για να τελειώνω, και λέει: «Εγώ παραιτούμαι και εγώ είμαι άνδρας και δεν παίρνω το λόγο μου πίσω». Και μετά φτάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. 82% αποδοχή. Και τι λέει ο κύριος Παπούλιας; Τον παρακάλεσε τον Πρύτανη – μη χαθεί δηλαδή η Βενετιά για βελόνι – για να μείνει στη θέση, και ο άλλος έμεινε. Και βγήκε πάλι ο Αρχηγός του Κράτους ο κ. Παπούλιας και είπε: «Ο αστυνόμος δολοφόνησε εν ψυχρώ το παιδί». Μπα! Είστε, κύριε Πρόεδρε, ο Άρειος Πάγος, το ανώτατο δικαστήριο, που δικάσατε, κρίνατε και αποφασίσατε και καταδικάσατε; Ξεχάσατε ότι εκπροσωπείτε το ελληνικό Κράτος και την αξιοπρέπειά του; Εκεί είμαστε. Σ` αυτό το σημείο είμαστε.
Ο τρελός του χωριού, εγώ, τα λέω, τα φωνάζω, θα σηκωθώ να φύγω, θα πουν οι άλλοι: «Μπράβο, καλά το είπες», οι άλλοι θα πουν τα ανάποδα, και πάει τέλειωσε.

Η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία και τα δικαιώματά της
Θεωρία και πράξη

του Φάνη Μαλκίδη
Λέκτορα Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης

Στις 15 Ιανουαρίου επικυρώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων (με ψήφους των κομμάτων της ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) η συμφωνία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης Αλβανίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το ζήτημα της ένταξης της Αλβανίας στην ΕΕ, το οποίο συνδέεται άμεσα με το σεβασμό και την ύπαρξη της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία, η οποία εδώ και χρόνια παρά τις αντίθετες παρατηρήσεις διώκεται, ξεκίνησε το 2003. Στη συνάντηση της Υπουργικής Τρόικα της Ε.Ε. με την Αλβανία (Τίρανα, 13.1.2003), επιβεβαιώθηκε η δέσμευση της Ε.Ε. ως προς την ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας καλώντας την ταυτόχρονα να αναλάβει με υπευθυνότητα την εκπλήρωση όλων των όρων αιρεσιμότητας της Διαδικασίας Σταθεροποίησης και Σύνδεσης, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και ο πλήρης σεβασμός και προστασία των δικαιωμάτων της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας. Το ίδιο επιβεβαιώθηκε και στην «Ατζέντα της Θεσσαλονίκης για τα Δυτικά Βαλκάνια: Πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση» η οποία υιοθετήθηκε κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στη Θεσσαλονίκη (19-20.6.2003).
Τον Ιούνιο του 2006, η Αλβανία με τη συγκατάθεση της Ελλάδας είχε υπογράψει τη Συμφωνία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης με την ΕΕ συμφωνία η οποία περιλαμβάνει ζητήματα μεταχείρισης των μειονοτήτων, της εξάλειψης των διακρίσεων εις βάρος τους. Για να ενταχθεί ένα υποψήφιο κράτος στην ΕΕ πρέπει να εκπληρώσει όλες τις προϋποθέσεις που τίθενται, δηλαδή η Αλβανία κράτος με σοβαρά μειονοτικά προβλήματα υποχρεώνεται να προσαρμόσει τη νομοθεσία και τις διοικητικές ή άλλες πρακτικές τους στο κοινοτικό κεκτημένο, διασφαλίζοντας την ταυτότητα αυτών των ομάδων. Θεωρούμε ότι αυτό δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. Ήδη από το 2003 η ΕΕ έχει καλέσει την Αλβανία να αναλάβει με υπευθυνότητα την εκπλήρωση όλων των όρων αιρεσιμότητας της Συμφωνίας μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και ο πλήρης σεβασμός και προστασία των δικαιωμάτων της ελληνικής εθνικής μειονότητας, τονίζοντας ότι η πρόοδος στις διαπραγματεύσεις και η προσέγγιση της Αλβανίας στην Ε.Ε., θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από την ικανότητα της να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει.
Η Ελλάδα ως όφειλε έφερε τη σχετική Συμφωνία μεταξύ Αλβανίας και ΕΕ στη Βουλή για επικύρωση. Εκεί, από κυβερνητικής πλευράς αναφέρθηκε ότι η συμφωνία σηματοδοτεί την έναρξη της προενταξιακής διαδικασίας της Αλβανίας, κατά συνέπεια η γειτονική χώρα δεσμεύεται για ριζικές τομές στην οικονομία, τη δικαιοσύνη, τη νομοθεσία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επίσης αναφέρθηκε ότι «ως ελληνικό κράτος, στεκόμαστε έμπρακτα πλάι στη μειονότητα, η μέριμνά μας είναι διαρκής. Διανεμήθηκαν δωρεάν σχολικά εγχειρίδια για την ελληνική γλώσσα. Στο περιουσιακό, επισημαίνουμε σταθερά και αδιάλειπτα τη μειονοτική πτυχή και βρισκόμαστε σε άμεση επαφή με τους εκπροσώπους της μειονότητας για δίκαιη επίλυση των υποθέσεων που αφορούν τις περιουσίες τους».
Από την πλευρά του το ΠΑΣΟΚ, δια της εισηγήτριάς της ανέφερε ότι «με την Συμφωνία οι ίδιοι οι Αλβανοί βάζουν πάνω από το κεφάλι τους ένα Συμβούλιο που θα ελέγχει την προστασία της μειονότητας, εμείς θα το αρνηθούμε;».
Είναι γεγονός ότι παρά τις θεωρητικές προσεγγίσεις και τις ευκαιριακές χωρίς περιεχόμενο, ουσία και αποτέλεσμα θέσεις, στην Ελλάδα αλλά και την Αλβανία, προστασία και εφαρμογή των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία δεν υφίσταται. Η μειονότητα συνεχίζει να διώκεται, ενώ από την άλλη πλευρά τίθεται συχνά-πυκνά από την αλβανική πλευρά, μάλιστα και με άκομψο και μη διπλωματικό τρόπο, το ζήτημα των Τσάμηδων και των αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα.
Μεγάλα προβλήματα όπως η εκπαίδευση των μελών της ελληνικής μειονότητας, η θρησκευτική της ελευθερία, η απόδοση στους δικαιούχους των ιδιωτικών, κοινοτικών και εκκλησιαστικών περιουσιών, η μη υλοποίηση από την αλβανική πλευρά των δεσμεύσεων για τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα, η τρομοκρατία, παραμένουν και εντείνονται. Μέσα στο εθνικιστικό κλίμα που αναπτύσσεται στην Αλβανία, μια σειρά από ενέργειες της αλβανικής κυβέρνησης στράφηκαν κατά της ελληνικής μειονότητας με στόχο την οριστική απομάκρυνση του ελληνικού πληθυσμού.
Σήμερα, πέρα από τη θεωρία, ο κυριότερος στόχος θα πρέπει να είναι ο σεβασμός και η πλήρης άσκηση των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας. Εάν αυτό γίνει, τότε μπορεί να προχωρήσει και άλλο η συνεργασία και οι διμερείς σχέσεις, σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει η πολιτική της Ελλάδας έναντι της Αλβανίας να επανεξετασθεί και να επαναχαραχθεί, με γνώμονα τα συμφέροντα της ελληνικής μειονότητας και όχι άλλων.

Υφαλοκρηπίδα και αποκλειστική οικονομική ζώνη

του Ελευθερίου Μαυρουδή
Υποστρατήγου ε.α.

1. Εισαγωγή
Το Αιγαίο (και γενικότερα ο Ελληνικός χώρος) βρίσκεται στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων και γι΄ αυτό από την αρχαιότητα προσήλκυε το ενδιαφέρον των ισχυρών κάθε εποχής.
Κύριος της Ελλάδας είναι εκείνος ο οποίος κατέχει το Αιγαίο πέλαγος και τα νησιά του. Δηλαδή το Αιγαίο δεν είναι απλώς ένας ζωτικός χώρος άμυνας της Ελλάδας, αλλά ο ένας και μοναδικός και ενιαίος και μη μεριζόμενος χώρος. Απώλεια έστω και ελάχιστου μέρους του Αιγαίου, είτε χερσαίου, είτε υδάτινου, είτε εναέριου αποτελεί απαρχή διάσπασης της εθνικής άμυνας της χώρας.
Το Αιγαίο εκτός από την μεγάλη στρατιωτική αξία αποτελεί σημαντική θαλάσσια οδό και αξιόλογο κόμβο για τις εναέριες συγκοινωνίες.
Τέλος απέκτησε τα τελευταία τριάντα χρόνια (30) περίπου και άλλη μια σπουδαιότητα η οποία προέκυψε από τον εντοπισμό σ΄ αυτό κοιτασμάτων πετρελαίου στην περιοχή Θάσου και αλλού.
Τα τρία αυτά στοιχεία, δηλαδή θαλάσσιες συγκοινωνίες, εναέριες συγκοινωνίες και πλουτοπαραγωγικές πηγές, καθιστούν το Αιγαίο μια από τις πιο νευραλγικές και ευαίσθητες περιοχές του κόσμου. Εξ αιτίας αυτών λοιπόν, έχει αυξηθεί η προκλητικότητα και επιθετικότητα της Τουρκίας, η οποία πιστή στη νοοτροπία του σφετερισμού και της αρπαγής δημιουργεί διάφορα προβλήματα. Ένα από τα προβλήματα αυτά είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας που μαζί με το Κυπριακό αποτελούν τις κυριότερες αιτίες των Ελληνοτουρκικών διαφορών.

2. Υφαλοκρηπίδα – Διεθνείς συνθήκες
α. Η Ελλάδα έχει υπογράψει και έχει κυρώσει τη Σύμβαση της Γενεύης του 1958 «περί υφαλοκρηπίδας». Επειδή όμως τα άρθρα της Σύμβασης αυτής αποτελούν κωδικοποίηση εθιμικών κανόνων Διεθνούς Δικαίου ισχύουν και για τις χώρες που δεν υπέγραψαν τη Σύμβαση αυτή και τις αποφάσεις της Διάσκεψης για το Δίκαιο της θάλασσας του 1982.
Η Σύμβαση της Γενεύης, περιέχει ειδικώς, κανόνες σχετικούς με το ζήτημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας παράκτιων κρατών, τα οποία συνορεύουν μεταξύ τους ή βρίσκονται το ένα απέναντι στο άλλο. Ο πρώτος από τους κανόνες αυτούς, που χαρακτηρίζεται και σαν «ακρογωνιαίος λίθος», ανταποκρίνεται στη θεμελιώδη αρχή της «καλής πίστης», αρχή η οποία πρέπει να διέπει την ερμηνεία και την εφαρμογή όλων των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου. Οι επόμενοι κανόνες αφορούν τις περιπτώσεις που δεν υπάρχει συμφωνία μερών.
Πριν όμως προχωρήσουμε στους άλλους κανόνες της Σύμβασης της Γενεύης, ας δούμε ποια είναι η έννοια της Υφαλοκρηπίδας.
Γεωλογική έννοια: Η προέκταση της ακτής, με μικρή κλίση, κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Πέρα από την υφαλοκρηπίδα, ο βυθός έχει μεγάλη κλίση και σχηματίζει το υφαλοπρανές, έως τον πυθμένα της θάλασσας που ονομάζεται Υφαλολεκάνη (Σχέδιο 1).
Νομική έννοια: Διαφέρει ουσιαστικά από τη γεωλογική έννοια και δεν πρέπει να συγχέεται καθόλου με αυτή. Σύμφωνα με τη σύμβαση της Γενεύης του 1958, Υφαλοκρηπίδα είναι ο βυθός της θάλασσας και το υπέδαφος των θαλασσίων περιοχών που βρίσκονται αμέσως μετά την Αιγιαλίτιδα Ζώνη, μέχρι βάθους διακοσίων μέτρων (200 μ.) ή και περισσότερο μέχρι το σημείο που είναι δυνατή η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων του βυθού και του υπεδάφους αυτού (Σχέδιο 1).
Ο δεύτερος κανόνας του άρθρου 6 της Σύμβασης της Γενεύης προβλέπει την περίπτωση που η ίδια η υφαλοκρηπίδα αγγίζει, που συνέχεται ή αποτελεί τη συνέχεια των εδαφών δύο ή και περισσοτέρων κρατών που βρίσκονται το ένα απέναντι στο άλλο. Η οριοθέτηση, στην περίπτωση αυτή, θα γίνει με βάση τη Μέση Γραμμή, που κάθε σημείο της βρίσκεται σε ίση απόσταση από τα πλησιέστερα σημεία των Γραμμών Βάσης, από τις οποίες μετράται το πλάτος της Αιγιαλίτιδας Ζώνης καθενός από τα κράτη αυτά. (Γραμμές Βάσης είναι τα ακραία σημεία των διαφόρων κολπώσεων των ακτών, που χρησιμεύουν σαν αφετηρία για περαιτέρω μετρήσεις των χωρικών υδάτων).
Τέλος, ο τρίτος κανόνας αναφέρεται στην περίπτωση, που η ίδια η υφαλοκρηπίδα αποτελεί τη συνέχεια των εδαφών δύο κρατών που συνορεύουν μεταξύ τους. Η οριοθέτηση πραγματοποιείται με την αρχή της «Ίσης Απόστασης» των πλησιέστερων σημείων προς τις Γραμμές Βάσης, από τις οποίες μετράται το πλάτος της Αιγιαλίτιδας Ζώνης, καθενός από τα κράτη αυτά.
Η προβλεπόμενη εξαίρεση αφορά τις Ειδικές Περιστάσεις και, σε περίπτωση που διαπιστώνονται αυτές, τότε επιτρέπεται η παρέκκλιση από τους προηγούμενους κανόνες, σε τρόπο που να αμβλύνονται οι αδικίες στις οποίες θα οδηγούσε η άκαμπτη εφαρμογή τους εξ αιτίας μιας ενδεχόμενης Γεωλογικής ή Εδαφολογικής ιδιορρυθμίας. Σαν παράδειγμα Ειδικών Περιστάσεων, αναφέρονται η ύπαρξη πολύ μικρών ακατοίκητων νησιών, ξερονησιών, υφάλων ή και μακρινών και τελείως αποκομμένων από τον κορμό της χώρας νησιών, και η ιδιαίτερη μορφολογία των ακτών (κοίλη ή κυρτή διαμόρφωση αυτών).
Την Σύμβαση όμως αυτή, η Τουρκία δεν την έχει επικυρώσει, αντίθετα με την Ελλάδα, και σε κάποια φάση της διένεξης, υποστήριξε ότι οι διατάξεις της δεν την δεσμεύουν. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης όμως, είχε χαρακτηρίσει τις διατάξεις της Σύμβασης της Γενεύης ως δεσμευτικές, που σημαίνει πως αποκρυσταλλώνουν Εθιμικό Δίκαιο, που είναι υποχρεωτικό για όλα τα κράτη.
Η Σύμβαση της Γενεύης αναγνωρίζει ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα, πράγμα που η Τουρκία δεν το δέχεται στην προσπάθειά της να επεκτείνει τα κυριαρχικά της δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδας στο Μέσο Αιγαίο. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με το άρθρο 1 της Σύμβασης ο όρος «Ηπειρωτική Υφαλοκρηπίδα» χρησιμοποιείται για να δηλώσει, εκτός της προαναφερθείσας Νομικής έννοιας, και «το βυθό και υπέδαφος των θαλασσίων περιοχών, που γειτονεύουν με τις ακτές των νησιών». Στη συνέχεια οι Τούρκοι υποστήριξαν πως, και αν ακόμη ισχύει η Σύμβαση της Γενεύης στην περίπτωση του Αιγαίου πρέπει να εφαρμοστεί η αρχή των ειδικών περιστάσεων. Η Ελλάδα βασιζόμενη στα άρθρα 1 και 6 της σύμβασης της Γενεύης, υποστηρίζει ότι, εφόσον τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα, για την οριοθέτησή της μεταξύ των δύο χωρών, έχει εφαρμογή η αρχή της «Ίσης Απόστασης», μεταξύ των νησιών και της Τουρκίας. Αντίθετα, η Τουρκία υποστηρίζει πως τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, διότι βρίσκονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας, η οποία επεκτείνεται σχεδόν μέχρι τη μέση του Αιγαίου.
Με βάση αυτές τις απαράδεκτες απόψεις της Τουρκίας, από τον Μάιο του 1974 αρχίζουν οι προκλήσεις της Άγκυρας. Σε όλες τις προκλήσεις αντιδρά η Ελλάδα. Τις καταγγέλλει σαν αυθαίρετες και παράνομες. Διαμαρτύρεται στην Άγκυρα και καταφεύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και το Συμβούλιο Ασφάλειας.
Η Τουρκία δεν αρνείται τις διαπραγματεύσεις. Ακολουθούν συναντήσεις και συνομιλίες εκπροσώπων και των δύο χωρών, σε διάφορα επίπεδα. Εμφανίζεται μάλιστα πρόθυμη η Άγκυρα να προσέλθει και στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Και δεσμεύεται σ΄ αυτό και με έγγραφη δήλωση στην συνάντηση των Πρωθυπουργών Ελλάδας – Τουρκίας το καλοκαίρι του 1975. Αλλά, τελικά, παρασπονδεί, αρνούμενη την αρμοδιότητά του. Δέχεται επίσης να συναντηθούν και ομάδες εμπειρογνωμόνων των δύο χωρών για να εξετάσουν το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Αλλά δεν καταλήγει πουθενά. Διαπιστώνεται έτσι, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, ότι δυνατότητες ρύθμισης του θέματος, μέσα σε νόμιμα πλαίσια, δεν υπάρχουν. Η Άγκυρα είναι τελείως απρόθυμη να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Και ο λόγος είναι ευνόητος.
β. Αιγιαλίτιδα Ζώνη
Αιγιαλίτιδα Ζώνη ή Χωρικά Ύδατα, είναι το θαλάσσιο τμήμα που βρίσκεται ανάμεσα στη χερσαία περιοχή του κράτους, συμπεριλαμβανομένων και των εσωτερικών υδάτων, και στην ανοιχτή θάλασσα. Η Ζώνη αυτή, εκτός από την υδάτινη μάζα, περιλαμβάνει τον αντίστοιχο βυθό και το υπέδαφός του όπως και τον υπερκείμενο εναέριο χώρο.
Η Αιγιαλίτιδα Ζώνη υπάγεται στην κυριαρχία του κράτους και αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του εδάφους του με την υποχρέωση όμως να επιτρέπει τη διέλευση σε κάθε πλοίο (εμπορικό ή πολεμικό), αρκεί αυτό να διέρχεται «αβλαβώς». Δηλαδή, η διέλευση αυτή, πρέπει να πραγματοποιείται από το συντομότερο δρομολόγιο και χωρίς διακοπές και περιπλανήσεις. Τα διερχόμενα πλοία πρέπει να αποφεύγουν κάθε ενέργεια που μπορεί να θίξει τα συμφέροντα του παράκτιου κράτους. Τα πολεμικά πλοία επιφανείας, δεν πρέπει να κάνουν ασκήσεις, τα δε υποβρύχια υποχρεώνονται να διέρχονται «εν αναδύσει». Το δίκαιο της Αιγιαλίτιδας Ζώνης, το οποίο για δύο περίπου αιώνες ήταν ένα Εθιμικό, κωδικοποιήθηκε από τη Σύμβαση της Γενεύης του 1958, που άρχισε να ισχύει από το 1964, και η οποία καθορίζει το νομικό καθεστώς της Αιγιαλίτιδας Ζώνης, χωρίς όμως να ρυθμίσει τα προβλήματα της έκτασής της – πάνω στα οποία εκδηλώνονται αντικρουόμενα συμφέροντα.
Για πρώτη φορά, ο καθορισμός των ελληνικών χωρικών υδάτων σε τρία (3) ν.μ., αναφέρεται ρητά στο νόμο 6114/34. Δεν άργησε όμως, με τη συνειδητοποίηση των νέων εθνικών αναγκών, να γίνει η επιβεβλημένη μεταρρύθμιση. Εκδόθηκε έτσι ο Α.Ν. 330/36 κατά τον οποίο «Η έκταση της Αιγιαλίτιδας Ζώνης, καθορίζεται εις έξι (6) ν.μ. από της ακτής, μη θιγομένων των εν ισχύει διατάξεων των αφορωσών εις ειδικάς περιπτώσεις, καθ΄ ας η Αιγιαλίτις Ζώνη, ορίζεται μείζον η ελάσσων των έξι (6) ν.μ.».
Η έκταση της Αιγιαλίτιδας Ζώνης μπορεί να είναι τρία (3) ή έξι (6) ή δώδεκα (12) ν.μ. Τα δώδεκα (12) ν.μ. καθορίστηκαν στην 3η Διάσκεψη της Γενεύης το 1975 και στην 6η Σύνοδο στη Ν. Υόρκη το 1977. Στο άρθρο 3 του ανεπίσημου ενιαίου διαπραγματευτικού κειμένου, γράφεται ότι «κάθε κράτος, έχει το δικαίωμα να ορίσει το πλάτος της Αιγιαλίτιδας Ζώνης του ως ένα όριο, το οποίο δεν υπερβαίνει τα δώδεκα (12) ν.μ. από τις Γραμμές Βάσης».
Η επέκταση της Ελληνικής Αιγιαλίτιδας Ζώνης στα δώδεκα (12) ν.μ. παρουσιάζει, κάτω από τις σημερινές συνθήκες, τα εξής πλεονεκτήματα:
1. Διευρύνεται ο χώρος της ελληνικής κυριαρχίας από 75.000 τ.χ. σε 130.000 τ.χ.
2. Αναιρείται σε μέγιστο βαθμό η σημασία του προβλήματος της υφαλοκρηπίδας, αφού ένα μεγάλο τμήμα της – αυτό που αντιστοιχεί στον επεκτεινόμενο χώρο της Ελληνικής Αιγιαλίτιδας Ζώνης – υπερκαλύπτεται, καταλαμβανόμενο από αυτή.
3. Αποφεύγεται αυτομάτως η αποκοπή των περισσότερων νησιών του Ανατολικού Αιγαίου από την Ηπειρωτική Ελλάδα και η διάσπαση της ενότητας του εθνικού χώρου.
Είναι γεγονός, ότι η τόσο επιθυμητή και επωφελής για την Ελλάδα και απόλυτα νόμιμη κατά το Διεθνές Δίκαιο επέκταση της Αιγιαλίτιδας Ζώνης από έξι (6) σε δώδεκα (12) ν.μ., προσκρούει στις αντιρρήσεις διαφόρων κρατών, και ειδικότερα των ΗΠΑ και της γείτονος Τουρκίας.

γ. Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη
Η Σύμβαση του Δικαίου της θάλασσας που ισχύει από το 1982 δημιούργησε μια νέα θαλάσσια ζώνη που ονομάζεται Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Στο άρθρο 56 της σύμβασης αυτής καθορίζονται οι υποχρεώσεις και οι αρμοδιότητες του κάθε παράκτιου κράτους όσον αφορά την ΑΟΖ. Σε αυτή επίσης καθορίζεται σαφώς ότι τα νησιά έχουν ΑΟΖ και ότι ενώ η έννοια της υφαλοκρηπίδας αναφέρεται μόνο στο πετρέλαιο η ΑΟΖ επεκτείνεται και στην αλιεία. Άρα η ΑΟΖ δεν έχει γεωλογική έννοια και ΑΟΖ έχουν όλα τα νησιά που κατοικούνται. Όσα δεν κατοικούνται καλύπτονται από τα Χωρικά Ύδατα [δώδεκα (12) ν.μ.].
Η ΑΟΖ φθάνει τα διακόσια (200) ν.μ. αλλά τέτοιες αποστάσεις στη Μεσόγειο δεν υπάρχουν γιατί ισχύει η αρχή της μέσης απόστασης. Έχει βέβαια και ύψος (στον αέρα) και βάθος (στη θάλασσα). Έτσι από το 1982 η έννοια της υφαλοκρηπίδας έχει υπερκεραστεί από την ΑΟΖ και κανένα κράτος δεν ζητάει από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.
Η Τουρκία δεν έχει υπογράψει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της θάλασσας αλλά στον Εύξεινο Πόντο έχει καθορίσει ΑΟΖ με τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Σοβιετική Ένωση (τότε).
Η Κύπρος η οποία έχει υπογράψει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της θάλασσας καθόρισε ΑΟΖ γύρω από το νησί και έχει τα δικαιώματα του πετρελαίου και της αλιείας.
Η Ε.Ε. έχει αποδεχθεί την ΑΟΖ και προτρέπει όλα τα μέλη της να δημιουργήσουν ΑΟΖ σε όλες τις θαλάσσιες περιοχές εκτός Μεσογείου και αυτό το έπραξαν γιατί τους πίεσαν αφόρητα οι Τούρκοι.

3. Οι τουρκικές θέσεις
Οι Τούρκοι καταλαβαίνουν, βέβαια, ότι η αμφισβήτηση της ελληνικότητας του Αιγαίου, είναι μία πολύ σαθρή βάση για τη θεμελίωση των εδαφικών τους διεκδικήσεων στην περιοχή. Γι΄ αυτό, φροντίζουν να την ενισχύσουν και με άλλα επιχειρήματα, που πιστεύουν ότι μπορεί να επηρεάσουν τη Διεθνή Κοινή Γνώμη. Όλα σχεδόν, περιέχονται σε δηλώσεις των Τούρκων ηγετών, και είναι, συνοπτικά, τα παρακάτω:
α. Δεν μπορεί η Ελλάδα να είναι απλωμένη σε ολόκληρο το Αιγαίο και η Τουρκία να είναι «στριμωγμένη» σε μια στενή λωρίδα θάλασσας πλάτους τριών (3) μόλις ν.μ. από τις ακτές της.
β. Είναι άδικο να έχει η Ελλάδα τα 3.000 περίπου νησιά του Αιγαίου και η Τουρκία να έχει μόνο 2 (Ίμβρο – Τένεδο).
γ. Αφού το Αιγαίο βρίσκεται ανάμεσα σε δύο χερσονήσους, την Ελληνική και την Τουρκική, πρέπει να χωριστεί στη μέση και να δοθεί το ένα μέρος στην Ελλάδα και το άλλο στην Τουρκία.
δ. Τα νησιά που βρίσκονται κοντά στην Τουρκία και μακριά από την Ελλάδα, πρέπει να δοθούν στην Τουρκία.
ε. Επειδή το σύνολο του πληθυσμού των νησιών είναι πολύ μικρότερο από τον πληθυσμό των παράκτιων περιοχών της Τουρκίας, δημιουργείται πρόβλημα δημογραφικό και δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Πρόκειται για καινοφανείς θεωρίες, στερούμενες κάθε σοβαρότητας, που αν υιοθετηθούν διεθνώς, θα οδηγήσουν σε εξωφρενικές καταστάσεις. Χώρες που διαθέτουν νησιά θα έπρεπε να τα μοιράσουν με άλλες που δεν διαθέτουν ή να τους χαρίσουν μερικά για λόγους… δικαιοσύνης. Χώρες που έχουν πολύ θάλασσα, θα έπρεπε να τη μοιράσουν με άλλες που έχουν λίγη θάλασσα ή δεν έχουν καθόλου. Χώρες που τα νησιά τους βρίσκονται πλησιέστερα στις ακτές άλλων χωρών, θα έπρεπε να παραχωρήσουν αυτά στις τελευταίες. Και χώρες που έχουν μεγαλύτερο πληθυσμό από άλλες γειτονικές τους, θα έπρεπε να αφαιρέσουν από τις τελευταίες, μερικές εκτάσεις τους για να… αποσυμφορηθούν. Άλλωστε, μερικά παραδείγματα από το παγκόσμιο χώρο, αποδεικνύουν το γελοίο των τουρκικών ισχυρισμών.
Το Αρχιπέλαγος των Νορμανδικών νήσων, απέχει μόνο είκοσι (20) ν.μ. από τη Γαλλία και ογδόντα πέντε (85) ν.μ. από την Αγγλία, θα έπρεπε λοιπόν να ανήκει στη Γαλλία και όχι στην Αγγλία στην οποία τώρα ανήκει.
Η Κοπεγχάγη, πρωτεύουσα της Δανίας, που βρίσκεται σε νησί (στο στενότερο σημείο του διαύλου του Έλσινορ) απέχει μόνο τρία (3) ν.μ. από τη Σουηδία. Το νησί, απέχει από τη Δανική χερσόνησο της Γιουτλάνδης, στο κοντινότερο σημείο τριάντα (30) ν.μ. Το νησί λοιπόν αυτό μαζί με τη Δανική πρωτεύουσα, θα έπρεπε, σύμφωνα με την Τουρκική λογική, να ανήκει… στη Σουηδία.
Το Δανικό νησί Μπόρνχολμ απέχει από τη Σουηδία είκοσι δύο (22) ν.μ. εξήντα (60) ν.μ. από τη Γερμανία, ενενηνταπέντε (95) ν.μ. από το κοντινότερο σημείο της νήσου Ζελάντ, στην οποία βρίσκεται η Κοπεγχάγη και διακόσια δεκαπέντε (215) ν.μ. από τη Δανική χερσόνησο της Γιουτλάνδης. Ανήκει όμως στη Δανία. Και επειδή, βέβαια, ούτε οι Γερμανοί, ούτε οι Σουηδοί έχουν τα μυαλά των Τούρκων, δεν διανοήθηκαν ποτέ να το διεκδικήσουν.
Και δεν είναι μόνο αυτά τα παραδείγματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Το Αρχιπέλαγος των Φερόων νήσων απέχει διακόσια σαράντα (240) ν.μ. από τη Σκωτία, τριακόσια (300) ν.μ. από την Ισλανδία κι εξακόσια πενήντα (650) ν.μ. από τη Δανία. Ανήκει, όμως, στη Δανία και κανένας δεν σκέφτεται να το διεκδικήσει επειδή βρίσκεται κοντύτερα στις δικές του ακτές.
Το Αρχιπέλαγος των Αλουντίων νήσων που σχηματίζει τόξο ανάμεσα στην Αλάσκα και στη Ρωσική χερσόνησο της Καμτσάτκα είναι Αμερικανικό. Και όμως τα τελευταία νησιά του απέχουν τριακόσια (300) ν.μ. από την Αλάσκα.
Διάφορα απομονωμένα νησιά του Αρχιπελάγους Σουλόν απέχουν μόλις τρία (3) έως πέντε (5) ν.μ. από τη Βόρνεο. Και όμως ανήκουν στις Φιλιππίνες, από τις οποίες απέχουν δέκα φορές περισσότερο.
Τα νησιά Σάϊν Πιέρ και Μικελόν απέχουν δώδεκα (12) ν.μ. από την Νέα Γη του Καναδά. Και όμως είναι Γαλλικά. Και τα νησιά του Αρχιπελάγους Κουρασάο απέχουν δεκατέσσερα (14) ν.μ. από τη Βενεζουέλα. Και όμως είναι Ολλανδικά.
Δεν χρειάζονται άλλα παραδείγματα για να εκτιμηθεί η αξία των τουρκικών ισχυρισμών ότι τα νησιά ανήκουν στη χώρα, στην οποία βρίσκονται πλησιέστερα. Ή ότι κάθε χώρα που έχει νησιά πρέπει να τα μοιράσει με άλλες που δεν έχουν.
Ο ισχυρισμός της Τουρκίας ότι την «πνίγει» το σημερινό καθεστώς του Αιγαίου – ενώ δεν την έπνιγε επί 50 χρόνια – αλλά και ο ισχυρισμός της ότι υπάρχουν και λόγοι δημογραφικοί που επιβάλλουν την αναδιανομή των νησιών, θυμίζουν τη θεωρία του «Ζωτικού Χώρου» του Χίτλερ. Με μια παρόμοια δικαιολογία θα μπορούσε κάθε χώρα να επιδιώξει την επέκτασή της σε βάρος γειτονικών χωρών, είτε γιατί έχουν λιγότερο πληθυσμό από το δικό της, είτε γιατί έχουν περισσότερη θάλασσα ή περισσότερα νησιά. Στην πραγματικότητα, δεν είναι η Ελλάδα που πνίγει την Τουρκία, αλλά η Τουρκία το πράττει και επιδιώκει επίμονα και συστηματικά τη συρρίκνωσή της. Στα παράλια της Τουρκίας προς το Αιγαίο, αλλά και προς τον Εύξεινο Πόντο, κατοικούσαν από τα πανάρχαια χρόνια, συμπαγείς ελληνικοί πληθυσμοί, που ανέπτυξαν έναν λαμπρό πολιτισμό. Τα μνημεία αυτά του πολιτισμού που βρίσκονται ακόμη εκεί και επιδεικνύονται από τους Τούρκους στους ξένους τουρίστες σαν… δικές τους αρχαιότητες.
Η Τουρκία, σήμερα θεωρεί, μονομερώς, Υφαλοκρηπίδα της την περιοχή με συντεταγμένες γεωγραφικού πλάτους/μήκους 27ο22Ά (Bodrum έναντι νήσου Κω) έως 32ο16Ά (Πάφος Κύπρου) και 33ο50Ά (μέση απόσταση Τουρκίας – Αιγύπτου). Δηλαδή δεν λαμβάνει υπόψη της το νησί Στρογγύλη (Καστελόριζο) και την Κύπρο.

4. Προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης
Επί αρκετά χρόνια είχαν γίνει διερευνητικές επαφές μεταξύ υπηρεσιακών παραγόντων των υπουργείων Εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας για το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας. Οι δύο χώρες είχαν φτάσει στο σημείο να συμφωνήσουν την παραπομπή του θέματος στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Αυτό όμως ναυάγησε. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης τα τελευταία χρόνια είναι κατά της υφαλοκρηπίδας των νήσων (παρά τη Συνθήκη της Γενεύης του 1958 και το Δίκαιο της θάλασσας του 1982) και επειδή το θέμα είναι οικονομικό, υιοθετεί συχνά την αρχή της «ευθυδικίας». Βέβαια τότε είχε υπογραφεί ένα συνυποσχετικό με καθορισμένη λύση που θα διευκόλυνε το Δικαστήριο, αλλά θα το δεχόταν και πιο εύκολα η κοινή γνώμη.

5. Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος
Τα τελευταία χρόνια, σχεδόν όλα τα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου (κυρίως) έχουν αρχίσει διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, να κλείσουν δηλαδή τις θαλάσσιες εκκρεμότητές τους και στη συνέχεια να εκμεταλλευτούν ότι τους ανήκει (βάσει των συμφωνιών).
Πριν από αρκετούς μήνες η Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας όταν συναντήθηκε με τον Αιγύπτιο Πρόεδρο συζήτησε το θέμα της οριοθέτησης της ΑΟΖ. Σε πολιτικό επίπεδο βέβαια και όχι σε τεχνικό ή εμπειρογνωμόνων, είναι όμως μια αρχή, ένα βήμα θετικό που έχει προοπτική. Η Αίγυπτος είναι πρόθυμη να συζητήσει το θέμα με βάση τη μέση γραμμή.
Ήδη το ΥΠΕΞ της Ελλάδας έχει αρχίσει διαπραγματεύσεις με τη Λιβύη για να οριοθετηθεί η ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών. Υπόψη ότι η Λιβύη πριν από τρία χρόνια περίπου είχε εκδώσει χάρτη, ο οποίος περιελάμβανε τις περιοχές της Μεσογείου που έχουν γι΄ αυτή οικονομικό ενδιαφέρον εκμετάλλευσης και στον οποίο περιλαμβανόταν και η νήσος Γαύδος. Η Ελλάδα, ευτυχώς, αντέδρασε προκαλώντας τις συνομιλίες για το θέμα, ενώ προς στιγμήν πήγε να το παγώσει, όπως με την Τουρκία. Τελικώς και η Λιβύη είναι πρόθυμη να συζητήσει το θέμα με βάση τη μέση γραμμή. Με τη Λιβύη υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα όσον αφορά τον κόλπο της Βεγγάζης, γιατί ζητάει να μετρήσει η οριοθέτηση από το άνοιγμα του κόλπου αλλά μάλλον δεν υπάρχει αντίρρηση από την Ελλάδα.
Συνομιλίες για την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας πρόκειται να αρχίσουν και την αφορμή έδωσε ένα επεισόδιο που συνέβη όταν η Αλβανία αποφάσισε, μονομερώς βέβαια, να εκδώσει άδειες για έρευνες προς ανεύρεση πετρελαίου κοντά στις Κερκυραϊκές ακτές. Οι έρευνες αυτές έδωσαν την αφορμή να αντιδράσει έντονα η Ελλάδα καθ΄ όσον έφτασαν θρασύτατα με την ελληνική ΑΟΖ.
Πριν από πέντε χρόνια η Κύπρος και η Αίγυπτος συμφώνησαν και οριοθέτησαν την ΑΟΖ και έτσι σταδιακά οι χώρες της Ανατ. Μεσογείου διευθετούν τις θαλάσσιες ζώνες τους και εκδίδουν άδειες έρευνας για πετρέλαιο. Επίσης η Κύπρος έχει οριοθετήσει την ΑΟΖ με τη Συρία και το Λίβανο. Η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας μεταξύ Ιταλίας και Ελλάδας έχει γίνει και απομένει να γίνει και η οριοθέτηση της ΑΟΖ χωρίς προβλήματα.
Το μόνο κράτος που δεν θέλει να κλείσει συμφωνίες και διεκδικεί ότι βρεθεί μπροστά του είναι η Τουρκία. Η Τουρκία έφτασε να διεκδικεί τη νήσο Γαύδο, το μισό Αιγαίο, να ισχυρίζεται ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα ούτε ΑΟΖ. Αντέδρασε έντονα και στη συμφωνία Κύπρου – Αιγύπτου και διεκδικεί μεγάλες περιοχές της ΑΟΖ της Ανατολικής Μεσογείου. Και όλα αυτά γιατί αν υπογράψουν όλες οι χώρες συμφωνίες μεταξύ τους, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας, η ΑΟΖ της θα περιοριστεί στις ακτές της και μια κάποια ευρύτητα (ευρυχωρία) και εμπορική εκμετάλλευση θα έχει μόνο στο χώρο μεταξύ των λιμένων Αττάλειας και Αλεξανδρέττας. Εάν δε ιδρυθεί το Κουρδικό κράτος και συμπεριλάβει και εδάφη της Τουρκίας (όπως φαίνεται σε πολλούς από τους χάρτες που κυκλοφορούν) θα έχει έξοδο στη Μεσόγειο, περιλαμβάνοντας και την Αλεξανδρέττα, οπότε τα παράλια της Τουρκίας θα περιοριστούν μεταξύ Αττάλειας και Αδάνων.
Το σπουδαιότερο όμως σημείο, το σημείο κλειδί, είναι το νησί Μεγίστη (Καστελόριζο), το οποίο κατοικείται και διαθέτει ΑΟΖ. Αυτό αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα για την Τουρκία, γιατί η ΑΟΖ αυτή συνορεύει με τις ΑΟΖ της Κύπρου και της Αιγύπτου, άρα περιορίζεται η ΑΟΖ της Τουρκίας (χάρτης 3). Η Τουρκία πριν από αρκετούς μήνες ζήτησε από την Αίγυπτο να αγνοήσει το Καστελόριζο, κατά τις διαπραγματεύσεις της με την Ελλάδα για την οριοθέτηση της ΑΟΖ για να έχει αυτή θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο, αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό. Το Καστελόριζο απέχει 1300 μ. από τις νότιες ακτές της Τουρκίας και 110 χιλ. από τη Ρόδο (ανατολικά).

6. Συμπεράσματα
α. Η Σύμβαση της Γενεύης του 1958 και η Διάσκεψη για το Δίκαιο της θάλασσας του 1982 ισχύει για όλες τις χώρες, είτε το υπέγραψαν είτε όχι.
β. Βάσει αυτών έχουν και τα νησιά υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.
γ. Η Τουρκική υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ της παύουν εκεί που αρχίζει η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ των ελληνικών νησιών. Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκική υφαλοκρηπίδα φθάνει ως το μέσον της απόστασης που χωρίζει τις τουρκικές ακτές από τις ακτές των ελληνικών νησιών.
δ. Η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες επιμένει ότι η μοναδική διαφορά της με την Τουρκία είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και έχει πολλές επαφές επίσημες και ανεπίσημες. Δεν κατόρθωσε όμως να πείσει τους Τούρκους, γιατί οι Τούρκοι δεν βασίζονται στο Διεθνές Δίκαιο. Η Ελλάδα, το δυνατό επιχείρημα της ΑΟΖ δεν το χρησιμοποίησε ποτέ. Τώρα φαίνεται να κινείται έστω και δειλά. Στο επεισόδιο με το Νορβηγικό πλοίο που ενεργούσε για λογαριασμό της Τουρκίας (πρόσφατα) έδωσε τις συντεταγμένες της ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό μπορεί να ήταν ή να φαινόταν μια παγίδα της Τουρκίας (όπως είπαν πολλοί), αλλά αυτό ουδόλως ενδιαφέρει την Ελλάδα. Ήταν μια ευκαιρία που αναζητούσε από καιρό τώρα. Άλλωστε η ΑΟΖ αυτή προσδιορίστηκε με βάση τις Διεθνείς Συνθήκες και όχι αυθαίρετα. ε. Μέχρι σήμερα ΑΟΖ έχουν δημιουργήσει 140 παράκτια κράτη.
στ. Όλη η Μεσόγειος είναι μία συνεχής ΑΟΖ (με διαχωρισμό κατά κράτος), γιατί οι αποστάσεις είναι μικρότερες των διακοσίων (200) ν.μ.
ζ. Το Καστελόριζο έχει ΑΟΖ.
η. Οι χώρες της Ανατολικής Μεσογείου (πλην Τουρκίας) είναι πρόθυμες να δημιουργήσουν ΑΟΖ διαπραγματευόμενες με τις γειτονικές τους.
θ. Η Τουρκία διέπραξε λάθος να προχωρήσει στη δημιουργία ΑΟΖ στον Εύξεινο Πόντο, ενώ δεν δέχεται το ίδιο για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
ι. Η Δύση σήμερα δεν φαίνεται διατεθειμένη να δικαιολογήσει την τουρκική αυθαιρεσία.
ια. Η Τουρκία επί σειρά ετών αποφεύγει τις συνομιλίες για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ ή κωλυσιεργεί γιατί γνωρίζει ότι δεν έχει το δίκαιο με το μέρος της. Τώρα που η Ελλάδα προσπαθεί να κλείσει συμφωνίες με τα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου νοιώθει ότι απομονώνεται ή και οδηγείται σε αναγκαστική λύση, γιατί θα είναι η μόνη που διαφωνεί και διεκδικεί.
ιβ. Εάν οριστικοποιηθεί όμως μία συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας, με βάση το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας, η Τουρκία θα περιοριστεί στις ακτές της και σε μία ζώνη (μέση απόσταση από Κύπρο – Καστελόριζο) και θα έχει εμπορική εκμετάλλευση μόνο στο χώρο μεταξύ των λιμένων Αττάλειας και Αλεξανδρέττας.

7. Ενέργειες
α. Πρέπει να καμφθεί επιτέλους η τουρκική υπεροψία και να πεισθεί για το άδικό της. Αυτό θα γίνει μόνο με την τήρηση σταθερής και σκλήρής στάσης της Ελλάδας.
β. Πρέπει η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί το λάθος της Τουρκίας να δημιουργήσει ΑΟΖ στον Εύξεινο Πόντο, ενώ δεν δέχεται αυτό στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
γ. Πρέπει η Ελλάδα στις συζητήσεις με την Τουρκία να επιμείνει να συζητηθεί ταυτόχρονα η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ.
δ. Πρέπει να επιμείνει η Ελλάδα στις διαπραγματεύσεις της με την Κύπρο και την Αίγυπτο για τη δημιουργία και καθορισμό της ΑΟΖ, ότι το Καστελόριζο διαθέτει ΑΟΖ.
ε. Πρέπει η Ελλάδα επειγόντως να δημιουργήσει ΑΟΖ οριοθετώντας την με τα γειτονικά παράκτια κράτη προστατεύοντας τα κυριαρχικά δικαιώματά της και να έχει έτοιμο τον χάρτη για την ΑΟΖ με την Τουρκία.
στ. Δεν θα πρέπει η Ελλάδα, εάν τελικά υπογράψει συνυποσχετικό με την Τουρκία για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, να ζητήσει μόνο οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας αλλά ταυτόχρονα οριοθέτηση της ΑΟΖ (και μόνον αυτά).
ζ. Πρέπει η Ελλάδα να αρνηθεί (και αυτό είναι η πραγματικότητα και το δίκιο) ότι υπάρχουν στο Αιγαίο «γκρίζες ζώνες».
η. Πρέπει να σταματήσει η Ελλάδα να υποστηρίζει την είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε. (αποδείχθηκε ότι δεν ανταποκρίνεται στην εξομάλυνση των Ελληνοτουρκικών σχέσεων). Άρα η προσπάθεια είναι άσκοπη και άστοχη.
θ. Πρέπει η Ελλάδα να διατηρήσει και να ενισχύσει το ενιαίο αμυντικό δόγμα μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου, το οποίο θα συμβάλλει αποφασιστικά στην εδραίωση και κατοχύρωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της.
ι. Πρέπει η Ελλάδα να μη φοβάται ούτε τη δύναμη της Τουρκίας (αν έχει) ούτε μήπως χαλάσει το κλίμα που έχει δημιουργηθεί (από το 1999, όπως λένε). Σιγά το κλίμα.
ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ

Έκκληση της Επιτροπής Μακεδόνων Αθηνών και Πειραιά το 1903,
στις Ευρωπαϊκές δυνάμεις για προστασία του Ελληνικού πληθυσμού της Μακεδονίας
από τις δολοφονικές επιθέσεις των Βουλγάρων Κομιτατζήδων

Οι Μακεδόνες της Αθήνας και του Πειραιά βλέπουν ότι οι Βούλγαροι από την άλλη μεριά των Βαλκανίων εποφθαλμιούν την Μακεδονία, μια χώρα που πάντα ήταν Ελληνική, και ότι προσπαθούν να διαστρεβλώσουν την ιστορία και εθνογραφία της χώρας. Βρίσκοντας τους εαυτούς τους ανήμπορους με αυτόν τον τρόπο να παρασύρουν την πίστη σε μια Βουλγαρική Μακεδονία, έχουν βρει καταφύγιο στα μαχαίρια των δολοφόνων και στους δυναμίτες της αναρχίας.
Για αυτόν τον λόγο οι Μακεδόνες της Αθήνας και του Πειραιά, συνεδρίασαν σε ένα γενικό συνέδριο και υιοθέτησαν τα παρακάτω ψηφίσματα:
– Να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην φρικτή κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από τις συμμορίες ληστών από την Βουλγαρία, με μοναδικό σκοπό να καταστρέψουν με φωτιά και σπαθί τα πάντα στην χώρα μας που έχουν να κάνουν με την Ελληνική Εθνικότητα.
– Να διαμαρτυρηθούν ενάντια στα ψευδή στοιχεία, τις τιμές που έχουν σκόπιμα τροποποιηθεί, έτσι ώστε να εξαπατήσουν την Ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.
– Να διαμαρτυρηθούν ενάντια στο χύσιμο αίματος των αδελφών τους, απάνθρωπα δολοφονημένων από Βουλγαρικές συμμορίες και εναντίον των λεηλασιών, εμπρησμών και καταστροφών των χωριών τους.
– Διαβεβαιώνουν τις Δυνάμεις πως αν οι Μακεδόνες που έχουν υποφέρει τόσο απάνθρωπα από τους Βούλγαρους, είχαν πάρει τα όπλα τους, καμία από αυτές τις συμμορίες δεν θα ερήμωνε την χώρα τους. Δεν το έκαναν αυτό, γιατί δεν ήθελαν να διαταράξουν την ειρήνη στην Ευρώπη και γιατί δεν πίστεψαν ότι η Ευρώπη θα επέτρεπε τέτοια εγκλήματα να συμβαίνουν μπροστά στα μάτια τους.
Εν τέλει, διακηρύττουν ότι οι Μακεδόνες, αγανακτισμένοι από την παρατεινόμενη κατάσταση, νιώθουν υποχρεωμένοι να πάρουν τα όπλα και να υπερασπιστούν τους αδερφούς τους ενάντια στις συμμορίες από την Βουλγαρία.
Εργαζόμενοι κάτω από αυτήν την ιδέα, εκλιπαρούν την Ευρώπη να καταδεχτεί να προστατέψει την δυστυχισμένη χώρα τους ενάντια στους Βούλγαρους παλιάνθρωπους με το να βάλει ένα τέλος στο ζήτημα το οποίο είναι ντροπή για την ανθρωπότητα.

Πηγή:δίκτυο 21

200http://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2009/05/200-300x204.jpg 300w" sizes="(max-width: 400px) 100vw, 400px" />

Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι ανέχεται, εάν δεν ενθαρρύνει, τη διοχέτευση μουσουλμάνων λαθρομεταναστών στην Ελλάδα. Το 2008, το Λιμενικό έχει καταγράψει σκάφη του τουρκικού Λιμενικού να μεταφέρουν λαθρομετανάστες. Τα σχετικά βίντεο έχουν διαβιβασθεί στον ευρωπαϊκό οργανισμό για την λαθρομετανάστευση FRONTEX.

Αναφορικά με τις γειτονικές χώρες, τα Τίρανα εφαρμόζουν σε γενικές γραμμές τη συμφωνία για την επαναπροώθηση αλβανικής ιθαγένειας λαθρομεταναστών (τέθηκε σε ισχύ στις 1-5-2006). Δεν ισχύει το ίδιο με την Τουρκία. Αν και έχει υπογράψει Πρωτόκολλο Επανεισδοχής (8-11-2001), δεν το εφαρμόζει.

Από τον Απρίλιο 2002, που το Πρωτόκολλο κυρώθηκε και ετέθη σε ισχύ, μέχρι και τον Φεβρουάριο 2009 υπεβλήθησαν στην Άγκυρα 4.163 αιτήματα επανεισδοχής 60.875 λαθρομεταναστών, που με αδιάσειστα στοιχεία είχαν εισέλθει στην Ελλάδα από την Τουρκία. Οι τουρκικές αρχές συμφώνησαν να δεχθούν 7.472 και τελικώς δέχθηκαν μόνο 2.206 άτομα. Οπως προκύπτει και από τους αριθμούς, η Αγκυρα αρνείται συστηματικά να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του Πρωτοκόλλου.

Δεν πρόκειται, όμως, μόνο γι’ αυτό. Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι ανέχεται, εάν δεν ενθαρρύνει, τη διοχέτευση μουσουλμάνων λαθρομεταναστών στην Ελλάδα. Το 2008, το Λιμενικό έχει καταγράψει σκάφη του τουρκικού Λιμενικού να μεταφέρουν λαθρομετανάστες. Τα σχετικά βίντεο έχουν διαβιβασθεί στον ευρωπαϊκό οργανισμό για την λαθρομετανάστευση FRONTEX.

Τα περιστατικά αυτά συνδυάζονται με πληροφορίες για τις διασυνδέσεις των δουλεμπορικών κυκλωμάτων με το τουρκικό παρακράτος. Στην Κωνσταντινούπολη, οι διαμετακομιστικοί σταθμοί των λαθρομεταναστών είναι στις περιοχές Κουμ Καπί και Γελσίκοϊ. Ενα από τα ξενοδοχεία είναι το Μερβέ. Στη Σμύρνη είναι κυρίως στην περιοχή Μπασμάν. Δύο από τα ξενοδοχεία είναι τα Χοριγιάτ και Ονκα.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, προκαλεί απορία που η Αθήνα δεν έχει διασυνδέσει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας με τον σεβασμό του Πρωτοκόλλου Επανεισδοχής. Πρόκειται, άλλωστε, για ευρωτουρκικό και όχι διμερές πρόβλημα.

Το δουλεμπόριο είναι μία «βιομηχανία» με τεράστιο τζίρο, αφού για κάθε λαθρομετανάστη το κύκλωμα εισπράττει από 3.000 έως 7.000 ευρώ ανάλογα με την περίπτωση. Η μη εξόφληση του ποσού ή η απειθαρχία τιμωρείται με θάνατο. Τα κυκλώματα έχουν πλοκάμια στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτό, όμως, που τους εξασφαλίζει πελατεία είναι η στενή συνεργασία τους με τα –σε φυλετική βάση– δίκτυα των ίδιων των λαθρομεταναστών. Τα δίκτυα έχουν ιεραρχία, και αναπαράγουν την παραδοσιακή φυλετική δομή προστασίας των μελών έναντι υπακοής και ανταλλαγμάτων.

Σχεδόν όλοι όσοι συλλαμβάνονται για παράνομη είσοδο δεν έχουν χαρτιά. Κατά κανόνα δηλώνουν ψεύτικα ονόματα και εθνικότητα για να αποφύγουν την απέλαση. Οι ελληνικές αρχές τους δίνουν ένα μικρό χρηματικό βοήθημα και τους εφοδιάζουν με ένα έγγραφο διοικητικής απέλασης, σύμφωνα με το οποίο πρέπει με δικό τους μέσο να εγκαταλείψουν την Ελλάδα εντός ενός μηνός! Στην πραγματικότητα, το απλό αυτό χαρτί, που πλαστογραφείται συστηματικά, χρησιμοποιείται σαν άτυπη άδεια μόνιμης παραμονής. Αρκετοί απ’ όσους συλλαμβάνονται για παράνομη είσοδο υποβάλλουν αίτηση για παροχή ασύλου. Εάν δεν ολοκληρωθεί η διαδικασία εξέτασης του αιτήματος δεν απελαύνονται. Η συντριπτική πλειοψηφία όσων υποβάλλουν αιτήσεις δεν έχουν ταυτότητα ή διαβατήρια. Από τις αιτήσεις για παροχή ασύλου ελάχιστες γίνονται δεκτές, επειδή κρίνονται καταχρηστικές ή δεν υποστηρίζονται από τους ενδιαφερόμενους (9% δεν εμφανίζονται στην προβλεπόμενη συνέντευξη).

Είναι αξιοσημείωτο ότι πριν από λίγο καιρό εντοπίσθηκε στο Τμήμα Αλλοδαπών μουσουλμάνος, που οι Αμερικανοί τον καταζητούσαν ως στέλεχος της Αλ Κάιντα. Ο εν λόγω ζητούσε την παροχή ασύλου με ψευδή στοιχεία. Το περιστατικό επιβεβαίωσε την εκτίμηση ότι από την στιγμή που δεν υπάρχει αποτελεσματικός έλεγχος, εγείρεται ζήτημα εθνικής ασφαλείας. Ηταν μάλιστα η αιτία για σχετικές αναφορές σε αμερικανικές εκθέσεις για την τρομοκρατία.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

«Τήρηση των υποχρεώσεων» ζητά ο Γκρούεφσκι

Posted by Συντ. Ομάδα On Απρίλιος - 2 - 2009

gruefski

Ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Νίκολα Γκρούεφσκι, με άρθρο του στη γερμανική εφημερίδα «Die Welt», το οποίο δημοσιεύθηκε χθες, με αφορμή την 60η επέτειο από την ίδρυση του ΝΑΤΟ, καλεί την Ελλάδα «να τηρήσει τις υποσχέσεις που προκύπτουν από την Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995 και να σταματήσει να εμποδίζει την είσοδο της χώρας του στο ΝΑΤΟ». Παράλληλα ζητά να διπλασιαστούν οι προσπάθειες για την εξεύρεση λύσης στο θέμα της ονομασίας, υπό την μεσολάβηση του ΟΗΕ.

«Η Κροατία και η Αλβανία, τις προσεχείς ημέρες των εορτασμών της 60η επετείου από την ίδρυση του ΝΑΤΟ, θα καταστούν χώρες-μέλη της Συμμαχίας. Χαιρόμαστε μαζί τους, όμως η Μακεδονία είναι απογοητευμένη που δεν μπορεί να συμμετάσχει με αυτές τις δύο χώρες. Διότι η Μακεδονία πληροί, όπως και αυτές οι δύο χώρες, όλες τις προϋποθέσεις για την ένταξη στο ΝΑΤΟ. Έχουμε εργασθεί πιο σκληρά από άλλους για να κερδίσουμε τη θέση μας στη Συμμαχία, π.χ. μέσω της διαρκούς στήριξής μας προς το ΝΑΤΟ στην κρίση του Κοσόβου. Τα στρατεύματά μας συμμετέχουν ενεργά στο Αφγανιστάν και είχαμε παρουσία και στο Ιράκ. Όμως κατά τη Σύνοδο Κορυφής του Βουκουρεστίου το 2008 η Ελλάδα εισήγαγε ένα νέο κριτήριο για την ένταξή μας: ότι πρέπει να αλλάξουμε το όνομά μας». αναφέρει ο κ. Γκρούεφσκι.

Ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, στο άρθρο του αυτό σημειώνει ότι η Αθήνα βλέπει στην ονομασία, «Δημοκρατία της Μακεδονίας», «δήθεν άμεσο κίνδυνο για την εθνική της κυριαρχία». Ακόμη, κατηγορεί την Ελλάδα ότι εξαιτίας της εκκρεμότητας της ονομασίας, η οποία κατά τον ίδιο θα μπορούσε στην καλύτερη περίπτωση να αποτελέσει αντικείμενο ακαδημαϊκής αντιπαράθεσης, προχώρησε σε μακρόχρονο οικονομικό αποκλεισμό της χώρας του και τώρα εμποδίζει την ένταξή της στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε.

«Η Ελλάδα έχει υπογράψει μαζί μας το 1995 μια συμφωνία, η οποία την υποχρεώνει να επιτρέπει την ένταξή της χώρας μας σε διεθνείς οργανισμούς, εφόσον πραγματοποιείται με την προσωρινή μας ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αυτό όμως φαίνεται ότι δεν ισχύει πλέον. Παρά τη δραστηριοποίηση μας υπέρ του ΝΑΤΟ, η γειτονική Ελλάδα μπλοκάρει την ένταξή μας στη Συμμαχία ακόμα και με τη μεταβατική μας ονομασία», προσθέτει ο κ. Γκρούεφσκι.

Επισημαίνει ότι η ΠΓΔΜ είναι έτοιμη για τη συνέχιση των συνομιλιών σχετικά με το ζήτημα της ονομασίας, υπό τη μεσολάβηση του ΟΗΕ, όμως δεν πρόκειται να δεχτεί «εκβιασμούς».

«Έχουμε αλλάξει ήδη τη σημαία μας και το Σύνταγμά μας, για να ανταποκριθούμε στις ελληνικές ανησυχίες. Έχει όμως μια ξένη δύναμη το δικαίωμα να υπαγορεύει στη Μακεδονία, την ονομασία που θα χρησιμοποιεί η ίδια, ή πώς θα την αποκαλούν τρίτες χώρες; Δεν το νομίζω», αναφέρει ο κ. Γκρούεφσκι και καταλήγει: «Για το λόγο αυτό απευθύνω έκκληση προς το γείτονά μας, την Ελλάδα, να τηρήσει τις υποχρεώσεις της που προκύπτουν από την Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995 και να μην συνεχίζει να μπλοκάρει την ένταξη της Μακεδονίας σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ. Εκτός αυτού παρακαλώ, να διπλασιάσουμε τις προσπάθειές μας για την επίλυση της εκκρεμότητας της ονομασίας με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ».

Πηγή:SigmaLive

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ Ν. ΜΑΡΤΗ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΟΗΕ(G.MaCDOUGAN)

Posted by Συντ. Ομάδα On Μάρτιος - 10 - 2009

wfkc2b236373-02

Ο πρώην Υπουργός Μακεδονίας Θράκης αναφέρεται στα όσα  σκόπιμα και υποβολιμαία «επισημαίνει» στο κείμενο της η κ. G.MacDougall. Ευτυχώς όμως υπάρχουν ακόμα Έλληνες πολιτικοί που έχουν θάρρος τόλμη, σθένος και προ πάντων γνήσιο εθνικό φρόνημα για να απαντούν στις προκλήσεις που επιβουλεύονται τα εθνικά και κυριαρχικά μας συμφέροντα. Εθνικά και κυριαρχικά  συμφέροντα τα οποία με την στάση τους φαίνεται να απεμπολούν κάποιοι άλλοι…  γιατί κατά τ’ άλλα σχεδόν όλα τα πολιτικά κόμματα -πλην ΛΑΟΣ- δυστυχώς για όλους του πολιτικούς χώρους αντέδρασαν  το ίδιο χαλαρά όπως και η κ. Μπακογιάννη που προσδίδει περισσότερο προτεραιότητα στις προσωπικές δημόσιες σχέσεις της παρά στην προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων..

Πρώην Υπουργός

Καίσαρας 8, Αθήνα, 11527

Τηλ 210 7778800

9 Μαρτίου 2009

Ανύπαρκτες μειονότητες στην Ελλάδα

____________________________________

Η κυρία ΜακΝτούγκαλ, εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ, σε πρόσφατη έκθεση της, αναφέρεται στην ύπαρξη Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, γεγονός αντίθετο προς την ιστορική αλήθεια.

Η ύπαρξη μειονότητας σε μια χώρα προϋποθέτει ύπαρξη αντίστοιχου έθνους. Μακεδονικό έθνος όμως ούτε υπήρξε ούτε υπάρχει. Οι Μακεδόνες ήταν και είναι Έλληνες, διότι είχαν τα ίδια ιερά, την ίδια γλώσσα, την ελληνική, με τους άλλους Έλληνες και τους ίδιους θεούς, με κατοικία στο Μακεδονικό όρος Όλυμπος. Το γεγονός αυτό και μόνο, δεν επιτρέπει αμφισβήτηση της ταυτότητας των Μακεδόνων ως Ελλήνων, διότι για κάθε λογικό άνθρωπο, δεν είναι νοητό οι Έλληνες να είχαν τοποθετήσει τους θεούς τους, σε χώρο μη ελληνικό. Οι Μακεδόνες ελάμβαναν μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες, που συμμετείχαν μόνο Έλληνες, αλλά και στις Αμφικτυονίες.

Προσωπικότητες όπως οι Στεττίνιους, Μιττεράν, Σούλτσμπεργκερ, Πάπας Ιωάννης Παύλος, Κίσσιγκερ και Χέλμουτ Σμιτ, που επισκέφτηκαν τη Μακεδονία ή γνωρίζουν Ιστορία, όπως αναφέρω σε επιστολή μου προς τον Πρόεδρο της Commission Jose Emanuel Baroso, ανατρέπουν την έκθεση της κυρίας ΜακΝτούγκαλ, για ύπαρξη Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα.

Επίσης ο πρώτος πρόεδρος της ΠΓΔΜ Γκλιγκόρωφ, σε βιβλίο του που κυκλοφόρησε προ ολίγων ετών με τίτλο «Αναμνήσεις», αναφέρει ότι δεν διεκδικούμε τον Μέγα Αλέξανδρο, διότι εμείς είμαστε Σλάβοι, που ήλθαμε τον 6ο και 70 αιώνα.

Τρεις μεγάλες θρησκείες, Χριστιανισμός, Ιουδαϊσμός και Ισλαμισμός, όπως έγραψα σε επιστολή μου στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κύριο Poettering, επιβεβαιώνουν την ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελλήνων.

Πλην των ανωτέρω, ο ΟΗΕ διαδέχτηκε την Κ.Τ.Ε. (Κοινωνία των Εθνών), η οποία το 1922 επέβλεψε την ανταλλαγή πληθυσμών από τη Μακεδονία. Ο τότε εκπρόσωπος της Κ.Τ.Ε., Αμερικανός Μόργκενταου, που επέβλεψε την ανταλλαγή Τούρκων και Βουλγάρων από τη Μακεδονία, με Έλληνες της Μικράς Ασίας και Έλληνες από τη Βουλγαρία, έγραψε στο βιβλίο του «I was sent to Athens», ότι: «Με την αναχώρηση Τούρκων και Βουλγάρων από τη Μακεδονία και την έλευση Ελλήνων, η Μακεδονία έμεινε αμιγώς ελληνική περιοχή.»

Την δήθεν ύπαρξη Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, στηρίζει η κυρία ΜακΝτούκαλ στο επιχείρημα των Σκοπιανών, κατά το οποίο, τις δεκαετίες του 1920 και 1930 οι ελληνικές κυβερνήσεις αντικατέστησαν τα ονόματα των πόλεων, ποταμών, ορέων με ελληνικά. Ανεξαρτήτως όμως της ιστορίας, την οποία αγνοεί η κυρία ΜακΝτούγκαλ, ο Αμερικανός Μόργκενταου, όπως ήδη σημειώθηκε, επιβεβαιώνει στο προαναφερόμενο βιβλίο του, ότι οι Βούλγαροι και οι Τούρκοι αντελλάγησαν με Έλληνες και ήταν φυσικό επόμενο, οι ελληνικές κυβερνήσεις να επαναφέρουν τα παλαιότερα ελληνικά ονόματα των περιοχών αυτών. Ενδεικτικά σημειώνεται ότι οι Σκοπιανοί ονομάζουν τη Θεσσαλονίκη «Σολούν», η οποία από το 317 π.Χ. έχει μέχρι σήμερα λέγεται Θεσσαλονίκη.

Η κυρία ΜακΝτούγκαλ ας αναζητήσει την Καινή Διαθήκη και ας μελετήσει τις Πράξεις των Αποστόλων (ΙΣΤ, 9, 10), όπου θα διαπιστώσει ότι ο Απόστολος Παύλος ήλθε στη Μακεδονία το 50 μ.Χ. και επισκέφθηκε τις πόλεις Φίλιπποι, Θεσσαλονίκη, Βέροια, που είχαν αιώνες πριν και διατηρούν μέχρι σήμερα τα ίδια Ελληνικά ονόματα.

Ο Απόστολος Παύλος (IZ4.12) στη Θεσσαλονίκη και Βέρροια συνάντησε Ελληνίδες και Έλληνες που επίστευσαν. Μίλησε και έγραψε τις επιστολές του προς Θεσσαλονικείς και Φιλιππησίους στην Ελληνική.

Η κυρία ΜακΝτούγκαλ αναφέρεται και σε ύπαρξη τουρκικής μειονότητας, αλλά αποσιωπά το ότι η Συνθήκη της Λωζάνης, που έγινε το 1923, έχει δύο όρους, οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν ως ουσιώδεις:

  • Τον θρησκευτικό και όχι τον εθνικό χαρακτήρα  των μειονοτήτων. Συνεπώς με τη Συνθήκη της Λωζάνης, αναγνωρίζεται μουσουλμανική μειονότητα και όχι τουρκική, όπως κακώς αναφέρει η κυρία ΜακΝτούγκαλ.

  • Την ισοτιμία των μειονοτήτων. Αυτή την ισοτιμία ανέτρεψε η Τουρκία με το πογκρόμ του 1955, που εξανάγκασε τους Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως να εγκαταλείψουν τις εκεί εστίες και περιουσίες τους.

Η κυρία ΜακΝτούγκαλ ας ζητήσει να ιδεί την πρόσφατη κινηματογραφική ταινία Τούρκου παραγωγού, που παρουσιάζει τα πραγματικά γεγονότα του 1955. Ο κατάπληκτος τουρκικός λαός και ο τουρκικός Τύπος, που τώρα μαθαίνουν την πραγματικότητα, θεωρούν την ταινία ως συγνώμη προς τον ελληνισμό. Η Ελλάδα σεβάστηκε τη μουσουλμανική μειονότητα και δεν προέβη τότε σε αντίποινα.


Νίκος Μάρτης

Πρώην Υπουργός

«Κραυγαλέα η περίπτωση της Ελλάδας»

Posted by Συντ. Ομάδα On Μάρτιος - 10 - 2009

Στην οικονομική εφημερίδα του Ντίσελντορφ Handelsblatt δημοσιεύεται σήμερα εν όψει της συνεδρίασης της Eurogroup και του ECOFIN σχόλιο για την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας.

«Η Αθήνα πρέπει να δράσει», είναι ο τίτλος σχολίου του Γκερτ Χέλερ:

«Η θέση του συντηρητικού πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή δεν είναι καθόλου εύκολη στην ΕΕ, διότι η Ελλάδα διανύει φέτος το τρίτο κατά σειρά έτος παραβίασης του ορίου του 3% που ορίζει το σύμφωνο σταθερότητας της Ένωσης για το δημόσιο χρέος. Τίθεται έτσι για δεύτερη φορά υπό κοινοτική επιτήρηση μετά από την είσοδό της στην ΟΝΕ το 2001.»

«Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γιώργος Προβόπουλος προειδοποιεί ήδη ότι εάν η κυβέρνηση της Αθήνας υποχωρήσει στον πειρασμό και χαλαρώσει την χρηματοπιστωτική της πολιτική, τότε η χώρα απειλείται με χρεοκοπία.

Και δεν πρόκειται για την μόνη προειδοποίηση. Ο Χοακίν Αλμούνια, ο αρμόδιος κοινοτικός επίτροπος για τα οικονομικά, προειδοποιεί τώρα πως  η Ελλάδα δεν έχει κανένα περιθώριο για παραχωρήσεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα.

Παράλληλα οι αναλυτές της ελβετικής τράπεζας Credit Suisse διαπιστώνουν ότι καμία άλλη χώρα της ευρωζώνης δεν έχει τόσο θεμελιώδη διαρθρωτικά προβλήματα, όσο η Ελλάδα.»

«Στα πρόθυρα χρεοκοπίας η Ελλάδα; «

Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: «Η θέση του συντηρητικού πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή δεν είναι καθόλου εύκολη στην ΕΕ» (09.03.09, Handelsblatt)«Βρίσκεται η Ελλάδα στα πρόθυρα χρεοκοπίας;

Μια τέτοια εξέλιξη δεν θα την επιτρέψουν οι ισχυρές χώρες της ευρωζώνης, διότι στην περίπτωση αυτή υπάρχει ο κίνδυνος του ντόμινο που μπορεί να συμπαρασύρει και άλλες χώρες που βρίσκονται σε παρόμοια οικονομική κατάσταση, όπως την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία.

Σε μία τέτοια περίπτωση οι πιο πιθανές συνέπειες θα ήταν το ξέσπασμα σοβαρών κοινωνικών αναταραχών, οι οποίες μάλιστα ενδέχεται να επεκταθούν και σε άλλες χώρες.

Οι σοβαρές ταραχές που τον Δεκέμβριο συντάραξαν τις μεγάλες ελληνικές πόλεις στέλνουν ένα σαφές προειδοποιητικό μήνυμα.»

«Η περίπτωση της Ελλάδας είναι ιδιαίτερα κραυγαλέα. Διότι όχι μόνον εξαφανίστηκαν πολλά ευρωκονδύλια σε σκοτεινά κανάλια, αλλά δεν φαίνεται να εμπεδώθηκε στην Αθήνα η σκέψη ότι η είσοδος στην ΟΝΕ σημαίνει και υποχρεώσεις, μαζί με τα πλεονεκτήματα των χαμηλών επιτοκίων και τη σταθερότητα στις οικονομικές σχέσεις. Υποχρεώσεις, όπως η σταθερότητα των τιμών και η μείωση του δημόσιου χρέους. Καμία άλλη χώρα δεν αγνόησε συστηματικά τους κανόνες του συμφώνου σταθερότητας της ΕΕ, όπως η Ελλάδα.»

Μπαρόζο - Παπαθανασίου στη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης (09.03.09, Βρυξέλλες)Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Μπαρόζο – Παπαθανασίου στη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης (09.03.09, Βρυξέλλες)

«Γι’ αυτό πρέπει οι λύσεις που συζητούνται να συνδεθούν με αυστηρούς όρους…»

Και η εφημερίδα καταλήγει:

«Εδώ χτυπά η πιο επικίνδυνη ωρολογιακή βόμβα. Αν συνεχιστεί με τον ίδιο τρόπο, όπως μέχρι τώρα, η διαχείριση στα ασφαλιστικά ταμεία, το δημόσιο χρέος θα μπορούσε να εκτιναχθεί κατά τα επόμενα 40 χρόνια στο 540% του ΑΕΠ. Μέχρι τώρα δεν προχώρησε ο πρωθυπουργός Καραμανλής στις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να αποφύγει πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις. Όμως μόνον εάν ο Έλληνας πρωθυπουργός προχωρήσει στην εκπλήρωση αυτών των υποχρεώσεων αποφασιστικά, θα μπορέσει η Ελλάδα να επανακτήσει την διαταραχθείσα αξιοπιστία στις χρηματοπιστωτικές αγορές.»

Πηγή:DW

akropolihttp://news.kozaninet.gr/wp-content/uploads/2009/03/akropoli-300x224.png 300w" sizes="(max-width: 314px) 100vw, 314px" />

1. Η αστική ανάπτυξη:

Η βαρύτερη κατάρα που βαρύνει τον τόπο και ονομάζεται «αστική ανάπτυξη»,   η  έλλειψη της οποίας  αποκλείει κάθε ανάπτυξη και πρόοδο, είναι η έλλειψη πόλεων στην Ελλάδα. Το μοναδικό φαινόμενο στον κόσμο να φιλοξενείται το 50% του πληθυσμού της στο μόλις 2% του εδάφους της!. Είναι αυτό που λέγεται από πολλούς πολιτικούς και  «πνευματικούς» ταγούς, χωρίς όμως κάποια εμβάθυνση, περί «θνησιγενούς» ελλαδικού κρατιδίου.

Όταν  στο τέλος της δεκαετίας του ’80  ήρθε ως προπονητής Μπάσκετ στον Πανιώνιο, κάποιος  Βλάντιμιρ Τζιούροβιτς, τον άκουσα απορημένος σε μια συνέντευξη να λέει πώς: «Τα ομαδικά αθλήματα ποτέ δεν θα αναπτυχθούν σε υψηλό και επαγγελματικό επίπεδο στην Ελλάδα,  διότι η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που έχω γνωρίσει να μην έχει πόλεις». Και βέβαια. Η Άρτα με τις 30.000, τα Γιάννενα με τις 75.000 ακόμη και η Πάτρα με τις 200.000 κατοίκους, δεν αποτελούν κέντρα αστικής ανάπτυξης και παραγωγής,  με εργατική και παραγωγική τάξη.  Όλη τους η ζωή είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι και το μεταπρατικό εμπόριο. Λιανέμποροι και ψιλοαντιπρόσωποι  προϊόντων που στο 90% παράγονται στο εξωτερικό, αποτελούν την οικονομική βάση της ελληνικής πόλης. Η οικονομία συμπληρώνεται από τους χιλιάδες στρατιώτες και φοιτητές, των εκατοντάδων άχρηστων σχολών ΤΕΙ και ΑΕΙ (βοιδοσχολών, όπως αποκαλούνται στην λαϊκή γλώσσα), που ιδρύονται μόνο ως οικονομική ένεση στην εμπορική κίνηση των πόλεων.

Το πλέον παράδοξο  και ανησυχητικό είναι  ότι, σχεδόν το μισό του ελληνικού στρατού, υπό το πρόσχημα των κέντρων εκπαίδευσης, βρίσκεται στην Πελοπόννησο, την στιγμή που 10 μεραρχίες και εκατοντάδες άλλες μονάδες έχουν παροπλισθεί και καταργηθεί στα σύνορα, στην Ήπειρο και την Μακεδονία!

Στην Ελλάδα το 100% της ισχνής βιομηχανικής παραγωγής (αυτό που χαρακτηρίζει ένα άστυ) είναι συγκεντρωμένο στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη. Έψαξα παντού στον χάρτη και στην γεωγραφία. Και διαπίστωσα πώς πράγματι, δεν υπάρχει αλλού στην Ευρώπη κράτος με ενάμισι αστικό κέντρο, η πρωτεύουσα δε  να  έχει τον μισό πληθυσμό της χώρας, τις 10 από τις 16 ομάδες ποδοσφαίρου, τις μισές μητροπόλεις της εκκλησίας κ.λ.π.. Είδα ότι  ακόμα και η Αλβανία έχει 5 ισοδύναμα αστικά κέντρα και ισομερώς κατανεμημένο τον πληθυσμό της και την παραγωγή της (άρα καλύτερες προοπτικές). Η Βουλγαρία το ίδιο, η Σερβία, η Κροατία, για να μην πω και για την Γερμανία των 80.000.000, όπου μόνο 4-5 πόλεις ξεπερνούν σε πληθυσμό το 1 εκ! (και το Βερολίνο, που είναι μεγαλύτερο από την Αθήνα, έχει μόνο  δύο, μικρές  μάλιστα, ομάδες ποδοσφαίρου στην Α εθνική, ενώ η Αθήνα τις 10 από τις 16!). Και τότε συνειδητοποίησα τα λόγια του Τζιούροβιτς, Όχι  μόνο τριτοκοσμικό, πεμπτοκοσμικό είναι το κράτος αυτό!

Δυστυχώς πάλι στις καταστάσεις της ΕΣΥΕ,  η οποία βέβαια δίνει μόνο αριθμούς και την ερμηνεία την αφήνει  σε όποιον ενδιαφέρεται, βλέπουμε μια ανάπτυξη του αστικού πληθυσμού από 43% που ήταν το 1961, έναντι 48,8% του αγροτικού, να φτάνει στο 59-60% στις μέρες μας. Και αυτό βέβαια  δεν οφείλεται στην αύξηση του πληθυσμού αλλά στην μετανάστευση από την ύπαιθρο στην Αθήνα.  Έτσι δεν έχουμε στην ουσία μια ανάπτυξη  του αστικού πληθυσμού, η οποία είναι σε όλες τις άλλες περιπτώσεις υπέρ της υγιούς αναπτύξεως του κράτους, αλλά  μία  γκετοποίηση,  μία στρέβλωση,  μία φίμωση μέχρι ασφυξίας του Έθνους.

Η Ελλάδα κατέχει, δυστυχώς, το μοναδικό και θλιβερό προνόμιο στην Ευρώπη, να μην διαθέτει πόλεις. Δείτε τον χάρτη ολόγυρα μας και θα δείτε ότι κανένα κράτος στον κόσμο δεν διαθέτει ενάμισι αστικό κέντρο, αλλά και οι πιο φτωχές και μικρές χώρες έχουν τουλάχιστον 5-6 αστικά κέντρα ισοδύναμα σε πληθυσμό και ανάπτυξη.

Στην Αθήνα υπάρχουν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες. Δείτε για παράδειγμα τον «Οργανισμό Βάμβακος», που όταν κάποιος υπουργός τόλμησε να πει πώς πρέπει να πάει στην Λάρισα, εκεί που βγαίνει και το βαμβάκι, ξεσηκώθηκαν οι συνδικαλιστές δημοσιουπάλληλοι και τον κράτησαν  τελικά  στην Αθήνα, για να εξυπηρετήσουν τους… βαμβακοπαραγωγούς της  Λεωφόρου Συγγρού!!!

2  Η μεταφορά πρωτεύουσας:

Για να υπάρξει αστική ανάπτυξη, άρα αύξηση της παραγωγής, μείωση της ανεργίας, αύξηση των γεννήσεων, αύξηση των στρατευσίμων και των μαθητών, πρόοδος στην έρευνα και την τεχνολογία, πρόοδος του Έθνους και του κράτους, είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν νέα αστικά κέντρα. Και για να δημιουργηθούν αυτά τα κέντρα είναι απολύτως απαραίτητη η δημιουργία νέας πρωτεύουσας.

Μην ξεχνάμε ότι η Αθήνα ήταν μόνο προσωρινή πρωτεύουσα  το 1834, έως απελευθέρωσης της Κων/πολης.  Ήταν μια πόλη  χωρίς καμία αστική συνέχεια αφού, από το 500 μ.Χ. ήταν   ένα ασήμαντο χωριό στο οποίο, από το 1.500  μ.Χ. περίπου, τα ελληνικά δεν ομιλούνταν  σχεδόν από κανένα  από τους 3 έως 4.000 κατοίκους της. Και φυσικά ένα χωριό που δεν έπαιξε κανένα απολύτως ρόλο στην διαδικασία «εθνογένεσης» και στην εθνεγερσία  του Νέου Ελληνισμού για να  δικαιούται να γίνει εθνική πρωτεύουσα. Επιπλέον  έπαψε να είναι και το στρατηγικό σημείο που θα διοικούσε την χώρα, όταν το 1912-13, η Ελλάδα διπλασιάστηκε.     Η ακατάλληλη  και υπερτροφική σήμερα   πρωτεύουσα, αποτελεί τον σημαντικότερο λόγο υπανάπτυξης και  θνησιγένειας αυτού του κράτους και βέβαια αυτό είναι αντικείμενο χωριστής έρευνας.

Ωστόσο θα τονίσουμε ότι η δημιουργία νέας πρωτεύουσας ως νέου διοικητικού κέντρου της Ελλάδας είναι απαραίτητη για  την  υγιή δημογραφική ανάπτυξη του Έθνους μας, αφού θα διορθωθούν τα παρακάτω κακώς κείμενα:

Α) Επάνδρωση της πρωτεύουσας από νέες μάζες πληθυσμών, σαφώς φιλελληνικότερων από τα παλαιοκομματικά τζάκια (και το «ποίμνιο») της Αθήνας, που έχουν εθιστεί  στην «αρπαχτή» και στο «life style». Δεν είναι τυχαίο ότι στις δημοσκοπήσεις το μόνο ποσοστό  ελληνικού πληθυσμού που καταγράφεται ως υποστηρικτές των ανθελληνικών θέσεων και διεκδικήσεων της Τουρκίας και των Σκοπίων, καταγράφεται στην «προοδευτική» Αθήνα!

Β) Δημιουργία στρατηγικού σημείου διοίκησης και κάλυψης του ελληνικού χώρου, το οποίο δεν είναι πλέον η Αθήνα, αλλά κάποια πόλη μεταξύ της  Μακεδονίας και της Θεσσαλίας. Μιας πόλης που θα είναι πιο κοντά στα ευαίσθητα εθνικά σύνορα, στον ευαίσθητο εθνικά Έλληνα και θα αισθάνεται τον παλμό του έθνους, του αγρότη, του φτωχού, του παραγωγού, του αδικούμενου…και όχι του Κωλο-νακίου!

Γ) Απελευθέρωση του Έλληνα από τον βρόγχο του διαμερίσματος της Αθήνας και αποκέντρωσής του προς άλλα αστικά κέντρα. Ανάπτυξη υγιών προ πάντων και πολυμελών οικογενειών.

Δ) Μείωση του κόστους των ακινήτων, που σήμερα είναι ψηλότερο από όλες τις ευρωπαϊκές και αμερικάνικες πόλεις. Όσο κοστίζει ένα τριάρι διαμέρισμα στην Αθήνα, (200-250.000 Ευρώ) κοστίζουν δύο πανέμορφες μονοκατοικίες στην Νέα Υόρκη με μισό στρέμμα κήπο! Η αποκέντρωση θα μείωνε την ζήτηση και κατά συνέπεια το κόστος σε όλο το φάσμα της διαβίωσης.

Ε) Ανάπτυξη της Αττικής,  του ομορφότερου πιθανόν μέρους στην υφήλιο, που σήμερα πνίγεται από κάθε είδους ρύπους, μόλυνση και από την πολιτιστική κακοποίηση και κακογουστιά.

Στ) Διασπορά και αποκέντρωση των βιομηχανιών, δίνοντας ώθηση για δημογραφική και οικονομική ανάπτυξη  και υποστήριξη της παραγωγής σε άλλες πιο υγιείς περιοχές της χώρας, αφού το κόστος παραγωγής θα έπεφτε σημαντικά     (π.χ.. η τάδε βιομηχανία ζυμαρικών  και γάλακτος στην Αθήνα  ή στην Πάτρα, όπου δεν παράγεται ούτε το ένα ούτε το άλλο προϊόν, πληρώνει τα ίδια  έξοδα για να φέρει το σιτάρι και το γάλα από τα Γιαννιτσά στην έδρα της με το να το φέρει από την Ουκρανία ή την Ουγγαρία. Αν όμως ήταν εγκαταστημένη στα Γιαννιτσά, θα έπαιρνε αναγκαστικά το ντόπιο σιτάρι και το ντόπιο ελληνικό γάλα, θα αναπτύσσονταν η τοπική οικονομία  και στο τέλος ο καταναλωτής στην Ελλάδα θα  αγόραζε και   ελληνικό προϊόν, και πολύ φθηνότερα).

Ζ) Απομάκρυνση  του κράτους και του ΄Έθνους από αυτό το θανατηφόρο σφιχταγκάλιασμα των  συνδικάτων του δημοσίου τομέα, του πλέoν  ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟΥ οργανισμού του κράτους, που είναι η διάδοχη κατάσταση των Αγάδων, των Κοτζαμπάσηδων και των Σπαχήδων. Καλύτερη και λιγότερο διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση, θα σήμαινε  και ευημερία για όλο το Έθνος.

Η) Απομάκρυνση  του κράτους και του ΄Έθνους από το θανατηφόρο σφιχταγκάλιασμα των πολιτικών τζακιών, των διαπλεκομένων και των μεγαλοεργολάβων, των οποίων ο ιστορικός ενδοτισμός αρχίζει  από τις αρχές του 20ου και κάποιων ακόμα από το 1821.(«Τι Μπραίμης τι Ζαΐμης», στρατηγού Μακρυγιάννη απομνημονεύματα)

Θ) Απελευθέρωση του ΄Έθνους  από αυτόν τον διεφθαρμένο και εκβιαστή αθηναϊκό  τύπο, σταθερό εκφραστή  ξένων και ανθελληνικών συμφερόντων, που ελέγχεται από τα ίδια τζάκια και πιέζει μόνο προς το συμφέρον των ιδιοκτητών του! (Ο τύπος των Αθηνών π.χ. συνέβαλε από κοινού με τους Τούρκους και τους «συμμάχους» στην μεγαλύτερη εθνική συμφορά, την Μικρασιατική Καταστροφή. Πρωτοπόρος της ιδεολογίας «Μικρά και ένδοξος Ελλάς» και «φέρτε τα παιδιά μας πίσω από την Μικρασία», η εφημερίδα «Καθημερινή» τότε. Συμβάλει επίσης κάθε τόσο στην παραπληροφόρηση, στην αποδόμηση του έθνους                             (απεθνικοποίηση) και στον εκφυλισμό του λαού σε ζωτικά  ζητήματα, όταν αυτά  δεν ταυτίζονται με τα συμφέροντα του εκδότη και του κόμματος που υπηρετεί).

Ι) Η Αθήνα έχει συγκεντρώσει το 50% του ελληνικού πληθυσμού, το σύνολο της βιομηχανίας και εσχάτως και της ενέργειας. Απλοί λόγοι  στρατηγικής είναι απαγορευτικοί για την δημιουργία ΟΛΩΝ των εργοστασίων ενέργειας (όπως εγκρίθηκαν τον Ιούλιο του 2007  από το Υπ. Ανάπτυξης και  τα 5 νέα εργοστάσια ρεύματος να γίνουν στην Βοιωτία) και όπλων στο Λαύριο και στην Θίσβη Βοιωτίας. Σε ενδεχόμενη σύρραξη με την Τουρκία,  το κτύπημα στον πληθυσμό και στην βιομηχανία θα είναι μοιραίο, επειδή θα είναι μισής ώρας υπόθεση για την τουρκική αεροπορία, ακαριαίο και ολοκληρωτικό, χωρίς να μπορέσει η Ελλάδα να αντισταθεί. Απλά θα επιστρέψει στην λίθινη εποχή!

ΙΑ) Η Αθήνα   είναι μια κακόγουστη, άσχημη και βρωμερή πόλη. Είναι μια πόλη από το μέλλον, όπου οι άνθρωποι μεταβάλλονται τεχνητά σε  υβρίδια  με τα ψυχολογικά πειράματα  που γίνονται σε βάρος τους και τα δηλητήρια που τρώνε  και αναπνέουν. Είναι μια πόλη όπου γίνεται πείραμα δημιουργίας  ανθρώπων υβριδίων, που θα κατοικούν την Ελλάδα  στο μέλλον. Είναι εν κατακλείδι, μια ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ πόλη

ΙΒ) Η ανάπτυξη που θα έφερνε στο ΑΕΠ το κτίσιμο μιας νέας πρωτεύουσας (σκεφτείτε μόνο το μέγεθος των κατασκευαστικών έργων) θα ήταν τρομακτική. Η ανάπτυξη αυτή θα  τροφοδοτούνταν  από τη νέα πρωτεύουσα για τουλάχιστον 30 χρόνια και η Ελλάδα θα ξεπερνούσε σε Εθνικό Πλούτο ακόμα και την Ολλανδία! (δείτε το παράδειγμα του Καζακστάν με την Άλμα -Ατα και την Αστάνα, τον ρυθμό ανάπτυξης 8% που θα είναι σταθερός για 30 χρόνια λόγω της ανάπτυξης της Αστάνα…).

ΙΓ) Λόγοι καθημερινοί, ποιότητας ζωής και ασφάλειας. Όπως η κίνηση στους δρόμους, η αδυναμία εξυπηρέτησης των ασθενοφόρων, το παρκάρισμα, που είναι πλέον αδύνατο και μπλοκάρει όλους τους δρόμους, η έλλειψη πόσιμου νερού,  που θα καταστεί τα επόμενα χρόνια ζωτικότατο πρόβλημα,   η έλλειψη καθαρού αέρα, τα λύματα,  η αδυναμία επιβολής της νόμιμης τάξης, η εγκληματικότητα, οι κουκουλοφόροι, τα άβατα στα Εξάρχεια, τα γκέτο των λαθρομεταναστών … και πολλά αλλα που δεν υπάρχει καμία απολυτως περίπτωση καποτε να διορθωθούν διότι τέτοια είναι η δομή της πόλης αυτής.

ΙΔ)τέλος λόγοι  ιδεολογικοί, πρέπει να συμβολίζουν αυτή την επιχειρούμενη αναγέννηση. Η αλλαγή πρωτεύουσας έχει οπωσδήποτε τον συμβολισμό της γέννησης του νέου. Της αναγέννησης, της επανίδρυσης του κράτους, της ελπίδας. Δυστυχώς η «επανίδρυση του κράτους»  που είχε ως σύνθημα  κάποια κυβέρνηση, περιορίστηκε στο ίδιο επίπεδο που είχε η «αλλαγή», κάποιας προηγούμενης. Περιορίστηκε μόνο στην κατάργηση της σχολικής ποδιάς και στο αυτόματο διαζύγιο…!

+++++++

Υπάρχουν πολλά κράτη τα οποία  έχουν ως πρωτεύουσα την εθνική τους πρωτεύουσα, δηλ. πόλη στην οποία δημιουργήθηκε η εθνική ιδεολογία, η εθνική αφύπνιση, η εθνογένεση και οι διεργασίες για την δημιουργία εθνικού κράτους (π.χ. εθνικές πρωτεύουσες είναι το Παρίσι για τους Γάλλους, το Λονδίνο για τους Άγγλους, η  Άγκυρα {διότι εκεί δημιουργήθηκε η ιδέα δημιουργίας τουρκικού έθνους, ενώ η Κων/πολη συμβόλιζε το Οθωμανικό}). Υπάρχουν όμως και πολλά κράτη που  έχουν ως πρωτεύουσες απλά διοικητικά κέντρα, τα οποία επέλεξαν με κριτήρια γεωπολιτικά και στρατηγικά, όπως η  Βόννη και  η Βαιμάρη  για τους Γερμανούς, η Μαδρίτη για τους Ισπανούς, το Τόκιο, που έγινε νέα πρωτεύουσα για  να ρίξουν οι Ιάπωνες τις ακριβές τιμές των ακινήτων.   Η Βραζιλία έκτισε την νέα της πρωτεύουσα, την Brasilia,  μόλις σε 3 χρόνια το 1970. Το Καζακστάν μετέφερε την Άλμα Ατα το 2000, κτίζοντας νέα πρωτεύουσα, την Αστάνα,  ξοδεύοντας μόλις 8 δις $, τα μισά δηλαδή απ’ όσα ξόδεψε η κα Αγγελοπούλου για το Ολυμπιακό φαγοπότι. Επιπλέον απέκτησε ρυθμό ανάπτυξης 8%, που λόγω της πολύπλευρης ανάπτυξης της νέας πρωτεύουσας, που θα συνεχιστεί ακόμα 30 χρόνια, θα διατηρήσει αυτόν τον ρυθμό ανάπτυξης ίσως  και μεγαλύτερο, ξεπερνώντας σε ΑΕΠ χώρες όπως η Βρετανία και η Ιταλία, πού σήμερα συμμετέχουν στους 8 πλουσιότερους του κόσμου, στην G8! Ακόμη και η Περσία δεν ανασύστησε τα Σούσα, την Περσέπολη και το Ισφαχάν, αλλά έκτισε μια νέα πόλη την Τεχεράνη, για στρατηγικούς και οικονομικούς λόγους. Και το Ιράκ επίσης  δεν πήγε στην Βαβυλώνα, αλλά στην Βαγδάτη, που το 1900, είχε  24.000 κατοίκους.

Η Αθήνα, αφού η ελληνική εθνογένεση (η ελληνική εθνογένεση δεν σηματοδοτεί την δημιουργία κάτι νέου, αλλά την αφύπνιση του παλαιού, του προϋπάρχοντος. Σε αντίθεση με την Ιταλία π.χ., που πρώτα έγινε κράτος από ανομοιογενείς πληθυσμούς- τους ελληνικής καταγωγής νότιους, τους Λατίνους και τους κελτογερμανούς του βορά, αναγκάζοντας τον πρωθυπουργό Κρίσπι να πει στην Βουλή, μόλις έγινε η ένωση το 1871, το περίφημο: «Φτιάξαμε κράτος, τώρα απομένει να φτιάξουμε και έθνος») έλαβε χώρα στα Γιάννενα, στην Μοσχόπολη Κορυτσάς και στην Κωνσταντινούπολη  και όχι στο ανύπαρκτο χωριό των 3.500  αλλόγλωσσων κατοίκων όπως ήταν τότε, δεν   είναι λογικό   και δεν έχει και το ιστορικό δικαίωμα να εξακολουθεί να είναι και να θεωρείται πρωτεύουσα του Ελληνισμού με τα  τόσα   καταστροφικά μειονεκτήματά της.

Η  μη έγκαιρη αλλαγή της πρωτεύουσας, δημιούργησε όλα τα δεινά για τον Ελληνισμό. Δημιουργήθηκε έτσι στην Αθήνα μια τάξη αστών  χωρίς  εθνική συνείδηση, με  άνομα συμφέροντα, η οποία αντέδρασε σθεναρά σε κάθε εθνική ιδέα και προσπάθεια αναγέννησης αυτού του κράτους. Είναι ενδεικτικό της «εθνικής συνείδησης» που είχαν το γεγονός ότι, το μεγαλύτερο πρόβλημα των πολιτικών και των αστών αυτής της πόλης  μετά την ανεξαρτησία, έγινε το θέμα των «Ετεροχθόνων» με αναρίθμητους προβληματισμούς εντός και εκτός κοινοβουλίου. Το θέμα δηλαδή αν έχουν δικαίωμα σε κείνο το μικρό ελληνικό κράτος της Πελοποννήσου και της Στερεάς, να εγκατασταθούν να ζήσουν, να πολιτευθούν και δραστηριοποιηθούν Έλληνες από την Ήπειρο, την Θεσσαλία, την Μακεδονία, την Πόλη, την Μ. Ασία … Οι «Ζαΐμηδες»  και οι «Νοταράδες» της Αθήνας (κατά τον λόγο του Μακρυγιάννη, που εξ αιτίας αυτών «σιχάθηκε το ρωμαίικο»), βοηθούμενοι και από τις περιρρέουσες ιδεολογίες της εποχής, στις οποίες συμμετείχε ακόμα και ο Παπαρηγόπουλος, ο οποίος από την άλλη αγωνίζονταν,  να αποδείξει πως ο Φαλμεράυερ,  ήταν εσκεμμένα ανθέλληνας,  θεωρούσαν ως Έλληνες την καταγωγή μόνο όσους ζούσαν μέχρι την Λαμία και τους βορειότερους ως Έλληνες κατ΄ επιλογή τους!!!

Θαυμάστε την απάντηση που έδωσε στους «Ζαΐμηδες» ο σύντροφος του μεγάλου Ρήγα Φεραίου, ο Χριστόφορος Περαιβός, στην Εθνοσυνέλευση της 7ης Μαρτίου 1844.

«..Λοιπόν οι Ζωσιμάδαι εκείνοι, οι στύλοι της ελληνικής αναγεννήσεως, δια τούτο εκκένωσαν τους θησαυρούς των εις την εκπαίδευσιν και τον φωτισμόν  του Έθνους όλου, δια να κηρύξωμεν σήμερον ότι Έλληνες δεν είναι οι Ηπειρώται; Λοιπόν το Σούλι το ηρωικόν Σούλι, δια τούτο δυο έτη εβάσταζε τον χείμαρον  εξήντα χιλιάδων  μαχίμων τουρκαλβανών, ετοίμων να πλημυρίσωσιν εις την αρχήν της επαναστάσεως την ήδη ελευθέρα Ελλάδα, δια να είπωμεν σήμερον, ότι οι Σουλιώται δεν έχουν ίσα δικαιώματα με τους λοιπούς Έλληνας; Λοιπόν η Θεσσαλία, η Μακεδονία, η Ήπειρος, δια τούτο ήσαν προπύργια του ελληνικου πολέμου;… Μη αδελφοί, δια το όνομα του Θεού! Ας μη προξενήσωμεν τοιαύτην ανίατον πληγήν εις την αγαπητήν πατρίδα! Μη , δια λόγους μικρούς εφήμερων συμφερόντων και παθών, θυσιάσωμεν συμφέροντα κοινά, γενικά, μεγάλα, αιώνια!!… Θα φιλονικούμεν ακόμα για το πόσους περισσότερους Έλληνας ν΄αποκλείσωμεν;»

Αυτή ήταν η Αθήνα  και αυτή η αστική της τάξη και ο αθηναϊκός τύπος! Όμως για λόγους ιστορικούς, λόγω της συμβολής της Αθήνας στην γένεση της Δημοκρατίας, πριν 2.500 χρόνια,  θα   μπορούσε να παραμείνει τιμητικά το κοινοβούλιο (όπως συμβαίνει και σε άλλα κράτη, να έχουν αλλού το κοινοβούλιο και αλλού την έδρα της κυβέρνησης), αφού βέβαια αλλάξει και το πολιτειακό σύστημα με την δημιουργία  Γερουσίας, σώματος που θα αποκλείσει την διαφθορά και θα μοιράσει ισοδίκαια  πόρους και ανάπτυξη σε πρωτεύουσα και Επαρχία (ένας Γερουσιαστής από κάθε νομό, ανεξαρτήτως πληθυσμού), εκλογή Προέδρου από τον λαό  και θεσμοθέτησης του Δημοψηφίσματος για τα εθνικά θέματα εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής, πράγμα που το σύνταγμα της Ελλάδος το απαγορεύει με πονηρία, γενόμενο έτσι το ΜΟΝΑΔΙΚΟ  ΚΑΤ΄ ΕΠΙΦΑΣΗ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ   στην Ευρώπη.

++++++++

Η μεταφορά της πρωτεύουσας ίσως είναι η σημαντικότερη  κίνηση αναδιάρθρωσης και επαναδημιουργίας του ελληνικού κράτους, που θα ενείχε την ελπίδα της επιβίωσής του.

Τα τζάκια, ο τύπος και τα συνδικάτα της Αθήνας θα αντιδράσουν λυσσαλέα, όποιος πολιτικός όμως αποτολμήσει αυτή την κίνηση θα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος Μέγας της ιστορίας μετά τον Αλέξανδρο!

*Στεφανος Σωτηρίου, ιστορικός βαλκανολόγος, επικεφαλής της κίνησης για την αλλαγή της πρωτεύουσας

Φήμες για σεισμό κάνει τον γύρο των blogs

Posted by Συντ. Ομάδα On Φεβρουάριος - 26 - 2009

aaa_images-s-seismografosΣήμα κινδύνου για επικείμενο σεισμό που θα χτυπήσει τη βορειοδυτική Ελλάδα μέσα στα επόμενα εικοσιτετράωρα εκπέμπει ο ερασιτέχνης ερευνητής Γεωφυσικής – Αστροφυσικής Ηλίας Τσιάπας.

Η είδηση αυτή, που έκανε τον γύρο των blogs και προκάλεσε όργιο φημών, ξεκίνησε από τον ιστοχώρο του ερασιτέχνη ερευνητή. Οπως αναφέρει συγκεκριμένα η ανακοίνωση του κ. Τσιάπα, εξαιτίας του σεισμού που εκδηλώθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2009 στον κόλπο της Καλιφόρνιας στο Μεξικό (μεγέθους 5,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ) αναμένεται ανάλογου μεγέθους σεισμός στην Ελλάδα γύρω στις 27 Φεβρουαρίου (δηλαδή αύριο)!

Μιλώντας στην «Espresso» ο «αιρετικός» ερευνητής, που υποστηρίζει πως προβλέπει με μεγάλη ακρίβεια τους σεισμούς, είπε ότι, σύμφωνα με τα νέα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει, ο σεισμός πιθανότατα θα εκδηλωθεί μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου και το επίκεντρό του θα είναι στη βορειοδυτική Ελλάδα. Για το μέγεθος έσπευσε να διευκρινίσει ότι θα είναι μικρότερο από την αρχική πρόβλεψη. «Λόγω της έντονης ηφαιστειακής δραστηριότητας που παρατηρήθηκε στα ηφαίστεια της Ιταλίας, στην Αίτνα και στο Στρόμπολι, πιθανολογούμε ότι ο σεισμός θα είναι μικρότερου μεγέθους απ’ ό,τι υπολογίζαμε αρχικά. Με τα νέα δεδομένα, λοιπόν, θα είναι 5,3 έως 5,5 Ρίχτερ και όχι 5,7 Ρίχτερ».

Σύμφωνα με τη θεωρία που έχει αναπτύξει ο κ. Τσιάπας, οι σεισμοί προκαλούνται εξαιτίας της μικρότερης ταχύτητας περιστροφής της λιθόσφαιρας από αυτήν της πυρόσφαιρας και από την ύπαρξη μεγάλων υγρών μαζών κάτω από τη λιθόσφαιρα, οι οποίες κινούνται παρασυρόμενες από την πυρόσφαιρα από Δυσμάς προς Ανατολάς. Οταν τα συστατικά αυτά συναντήσουν προεξοχές ή κοιλότητες της λιθόσφαιρας, προκαλούν σεισμούς.

«Συνήθως οι διάδρομοι που ακολουθούν αυτά τα υγρά-αέρια περνούν και από τη νότια Ιταλία. Οταν, λοιπόν, συναντήσουν κάποιον κρατήρα ηφαιστείου «ανοιχτό», διαφεύγουν στην ατμόσφαιρα. Ετσι, η συσσωρευμένη ενέργεια εκτονώνεται και μειώνεται η ένταση του σεισμού» είναι η εξήγηση που έδωσε ο συνεργάτης του κ. Τσιάπα και συντονιστής του Ελληνικού Συλλόγου Σεισμολογικών Ερευνών Σπύρος Χαραλαμπόπουλος για την αλλαγή στην αρχική εκτίμηση.

Οπως ήταν αναμενόμενο, η πρόβλεψη του κ. Τσιάπα (ότι από στιγμή σε στιγμή θα χτυπήσει ο Εγκέλαδος) συνοδεύτηκε από επικριτικά σχόλια της επιστημονικής κοινότητας. Αρνούμενος να σχολιάσει την πρόβλεψη του ερευνητή ο διευθυντής Ερευνών του Γεωδυναμικού Γεράσιμος Παπαδόπουλος αρκέστηκε να πει στην «Espresso» ότι δεν απαντά για πράγματα που δεν έχουν καμία σχέση με την επιστήμη. Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και η δήλωση του καθηγητή Δυναμικής Τεκτονικής και Εφαρμοσμένης Γεωλογίας Ευθύμιου Λέκκα, ο οποίος συνέστησε ψυχραιμία: «Δεν υπάρχει ένδειξη ή πληροφόρηση για επικείμενο σεισμό. Ο κ. Τσιάπας είναι εμπειροτέχνης, δεν είναι επιστήμονας».

Espresso News

Νέες υπηρεσίες της ΕΕ για τους μετανάστες

Posted by Συντ. Ομάδα On Φεβρουάριος - 19 - 2009


19-02-2009
Some 220 illegal immigrants arrive in the southernmost Italian island of Lampedusa after being intercepted by Italian coast guards, 19 Jul 2007
Πλοιάριο με μετανάστες κατευθύνεται στην Ιταλία.

Δέκα μέρες μετά από την υιοθέτηση ψηφίσματος στο  Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου καταγγέλλονται ως απαράδεκτες οι συνθήκες υποδοχής και υγιεινής προσφύγων, ανεπαρκής πρόσβαση σε νομική αρωγή και ιατρική περίθαλψη σε  χώρες όπως η Ελλάδα, η Κύπρος και εννέα ακόμη  κράτη μέλη της Ένωσης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να εισηγηθεί στο Συμβούλιο, πρώτον την συγκρότηση ομάδας ειδικών  «ταχείας αντίδρασης» για την διαχείριση περιπτώσεων μαζικής άφιξης προσφύγων και δεύτερον την δημιουργία Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο.

Η ομάδα αυτή επανδρωμένη με εμπειρογνώμονες  θα μπορεί άμεσα να βοηθάει τις τοπικές αρχές σε θέματα εγκατάστασης μεταφοράς και ιατρικής περίθαλψης των μεταναστών που θα ζητούν και άσυλο.

Η συγκεκριμένη υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο  θα διαθέτει ένα επιχειρησιακό οργανισμό ο οποίος θα συντονίζει και θα ενισχύει την συνεργασία μεταξύ των κρατών-μελών σε θέματα ασύλου, ενώ θα βοηθάει και στην προσέγγιση των εθνικών πρακτικών πάνω στο θέμα ,ώστε να  εναρμονιστούν οι κανονιστικές ρυθμίσεις που ισχύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το «γραφείο Ασύλου» που μπορεί να λειτουργήσει μέσα στο 2010 αναμένεται με ανυπομονησία από  μεσογειακές χώρες όπως η Ελλάδα η Μάλτα και η Κύπρος οι οποίες « κατακλύζονται από άτομα που ζητούν άσυλο» είχε δηλώσει   προ ημερών ο επίτροπος σε θέματα Δικαιοσύνης , Ζαν Μπαρό.

Στοιχεία αναφέρουν πώς το κύμα των προσφύγων και μεταναστών από την Αφρική  και την Μέση Ανατολή έφθασε στην Ευρώπη δια θαλάσσης με πλοιάρια και βάρκες.  Μόνο στις ιταλικές ακτές επιβιβάσθηκαν σε ένα χρόνο το 2008, 36.000 άτομα, 80% περισσότεροι από το 2007. Το ίδιο ποσοστό αύξησης σημειώθηκε και στην Μάλτα.

Η συγκρότηση πάντως του Γραφείου Ασύλου θα πρέπει να έχει την σύμφωνη γνώμη των κυβερνήσεων και των 27 κρατών μελών της Άνωσης και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μετά θα αποφασιστεί και σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα θα έχει την έδρα του.


Εν ονόματι της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιτρέποντα όλα (18ον)

Posted by Συντ. Ομάδα On Φεβρουάριος - 16 - 2009

ceb5cf85cf81cf89cf80ceb71

Από το αρχείο του Πολίτη Βάιου Φασούλα

Μετά τον ευρωεπίλογο, διευρύνονται οι αυλαίες των παράλογων πολιτικοκοινωνικών θεάτρων

Δε θα θίξουμε τα δρώμενα της Ελλάδα, εθνικές εκλογές, ευρωεκλογές και η άλωση της Ελλάδας από τον δικομματισμό, διεθνής οικονομική «κρίση» (κάλυψη των σκανδάλων και των κάθε λογής αρπάχτρων), αλλά θα ανοίξουμε την αυλαία του ελληνικού πολιτικοκοινωνικού θεάτρου και κοιτώντας προς τα έξω, θα ξεκινήσουμε από το χώρο τής «μητέρας» Ελλάδας. «Μητέρας» των απόδημων Ελλήνων, οι οποίοι, απόδημοι, δυστυχώς, φτάσανε στο σημείο να ντρέπονται για όσα συμβαίνουν στα κομματικά μαντριά τής made in Greece, να απομακρύνονται τα ενδιαφέροντα τους, για την κομματική Ελλάδα και να πνίγουν την αέναη νοσταλγία για την, κάποτε, επιστροφή τους.

Παράλληλα, παραμερίζοντας όλους αυτούς τους… πολιτικούς που έχουν δεχτεί, συντηρήσει και προσάψει στον ελληνισμό, εντός και εκτός των τειχών, τα αθεράπευτα εκτρώματα της ευρωατλαντικής «κουλτούρας» -αλαζονεία, δήωση, σκάνδαλα κ. ά, προϊόντα της καθεστηκυίας τάξης, εκείνο που κατάφεραν να κάνουν ήταν να μεταβάλλουν το ελληνικό κράτος σε κράτος απατεώνων και ληστών, «κουκουλοφόρων» και «τρομοκρατών», μεγαλόστομων και υποκριτών, νηστικών, ανέργων και συνταξιούχων ντροπής, σε κράτος βολεμένων και αβόλευτων, σε κράτος έμπορα-αρπάχτρα και άλλων, γνωστών μυρίων δεινών. Έχοντας «ιερά» υποχρέωση έναντι τής Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, υποδηλώνουν, αμή τι άλλο, τον εξανδραποδισμό τους και την αειθαλή υποταγή τους.

Όλα αυτά και άλλα πολλά δημιουργήθηκαν από την συστηματική και πολύχρονη επιβολή του προαναφερόμενου εξανδραποδισμού από ξένα κέντρα και ελληνικών παραγόντων, (γνωστοί ως «πολιτικοί») τόσο στην Ελλάδα και στην ΕΕ και γενικότερα στη δύση, με αποτέλεσμα, να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε .

Στις πρώτες αράδες γίνεται αναφορά για τους απόδημους Έλληνες, προκειμένου να θυμίσουμε στα κωφάλαλα κομματόσκυλα ότι ελληνισμός δε σημαίνει ελληνισμός στα χαρτιά, αλλά στην πράξη. Αυτά, από το χώρο της μητέρας Ελλάδας, όσο αφορά τον ελληνισμό της διασποράς, στον οποίον, αν και ο γράφων πρόσφατα επαναπατρίστηκε στη Χώρα που τον γέννησε, δεν έπαψε στιγμή να παραμένει απόδημος και να είναι δεμένος με την ξένη. Μια ξένη (πατρίδα) που δεν συγκρίνεται με τίποτα και πουθενά με την κομματική Ελλάδα των τζακιών και των πολυποίκιλων σαλταδόρων. Μέσα από τις ξένες πατρίδες αναδείχτηκε και επέζησε ο πολιτισμός από τα αρπαχτερά δόντια και των ξένων και των ντόπιων ονάγρων.

Κλείνοντας την αυλαία του ελληνικού πολιτικοκοινωνικού θεάτρου, θα ανοίξουμε την αυλαία ενός άλλου μεγαλύτερου, κωμικοτραγικού και παράλογου θεάτρου, που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιλέξαμε ένα άρθρο, (επίλογο, δεν είχαμε τίποτε άλλο να πούμε) που γράφτηκε στη Γερμανία στις 14-02-2006 υπό το τίτλο:

Εν ονόματι της Ευρωπαϊκής  Ένωσης επιτρέποντα όλα (18ον) Ευρωπαϊκός επίλογος

Όσο κι αν φαίνεται «τραβηγμένο», θα τολμήσουμε να πούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εκ των πραγμάτων, που η ίδια έχει «στρώσει», τραβά ντουγρού προς τα «άκρα». Πιο θα είναι αυτό (δεξιό, αριστερό, «ακέφαλο» από κόμματα και «ταγούς») θα το κρίνει ο χρόνος. Υπάρχει όμως κι ένα άλλο «άκρο» που μπορεί να ανατρέψει τη ροή των ατέρμονων πραγμάτων. Κι αυτό, το «άκρο», είναι ο παντοτινός εχθρός της καθεστηκυίας τάξης: Ο πολιτισμός! Αυτός μπορεί να διαμορφώσει Δημοκρατικές πολιτικές και να προπαρασκευάσει τον κόσμο να δεχτεί έναν Νέο Κόσμο με οράματα, αξίες και ίσα δικαιώματα. Ειδικά για την αποδεκατισμένη πολιτιστικά Ελλάδα, ο πολιτισμός αποτελεί την πολιτική του μέλλοντος. Οι Πολίτες ας σκεφτούν πως: «Οι ελπίδες για την διαφύλαξη του απανταχού ελληνισμού και του πολιτισμού δεν πρέπει να χάνονται, όσο λίγες κι αν είναι, όταν σκοπός της γίνεται: Η μεταμόρφωσή μας σε τσοπαναραίους και δραγάτες· και για τα πρόβατά μας και για τα χωράφια μας….»

Λέγαμε (γράφαμε) «Prost, Europa! Prost! Στην υγειά σου, Ευρώπη στην υγειά σου!» αλλά σήμερα θα το «κόψουμε», επειδή δεν αξίζει η τιμή που τις δίνουμε να… πίνουμε στην υγειά της. Δε θα πάψουμε βέβαια να ασχολούμαστε μ’ αυτό το έκτρωμα του νεοφιλελευθερισμού – έτσι το βλέπουμε εμείς και ειδικά για τη Χώρα μας, την Ελλάδα- και εν κατακλείδι θα πούμε πέντε κουβέντες σαν «ευρωπαϊκό επίλογο». Κι αυτό το λέμε με πικρία διότι δε βλέπουμε καμία καλυτέρευση, καμία αλλαγή, τουλάχιστον κανένα «φρενάρισμα» που να επιτρέψει ακόμα και την ουτοπία να διαπραγματεύεται στα αλώνια της «ελεύθερης» αγοράς με την ελπίδα που θα μπορούσε, ίσως, να μας πάει ένα βήμα πιο πέρα.

Διότι περί ουτοπίας πρόκειται, Ευρωπολίτες, που, ευτυχώς ή δυστυχώς, κάποια στιγμή, βάση ευρωατλαντικών δεδομένων, θα πάρει τέλος. Ένα τέλος που ούτε ο χειρότερος «εχθρός» της Ε.Ε. και γενικότερα της Δύσης, δε θα ήθελε καν να το φανταστεί. Επιπλέον φαίνεται πως αυτήν την όμορφη και πλούσια γλώσσα μας που χρησιμοποιούμε, την οποία μας την έχουν κατασπαράξει οι δυτικές λεοπαρδάλεις, δεν την καταλαβαίνουν κι ούτε την κατανοούν, ούτε το λούμπεν προλεταριάτο, το οποίο καταχωρείται -προβιβάζεται σε… τάξεις (βλέπε αριστερά και σοσιαλδημοκρατία να σε πιάσει…αριστερό αμόκ) και βεβαίως οι αντίπαλοί του (κυβερνήσεις, ΜΜΕ και λοιποί παράγοντες) που συνωστίζονται και αλλοιώνονται στην αλυσίδα του μεγάλου κεφαλαίου.

Μέσα στον «σύγχρονο» κόσμο μας, κόσμο των Σοδόμων και Γομόρρων, κόσμο που ξαναχτίζει μεσαιωνικούς πύργους, ένας ευρώκοσμος πορωμένος απ’ την κομματική χειραγώγηση και την κοινωνική αλλοτρίωση, ένας κόσμος που εξελίχθηκε σε μια άμορφη μάζα, χωρίς αξίες και ιδανικά, χωρίς πολιτισμό, (ιδιαίτερα για τους Έλληνες που έπρεπε να είναι η κορυφή της Παγκόσμιας πολιτιστικής πυραμίδας, να ακούνε ελληνική γλώσσα και να τους πιάνει δέος και να τους σηκώνεται η τρίχα), ένα κόσμος χωρίς ταυτότητα και δικαίωμα στη ζωή που ξεπέρασε κάθε «σύγχρονο» πανσπερμισμό. Ποια άλλη γλώσσα να χρησιμοποιήσει κανείς προκειμένου να τους πει, απλά και μονολεκτικά,  ξ υ π ν ά τ ε ,  βρε,  ξ υ π ν ά τ ε. Σταματήστε τον απαίσιο και απάνθρωπο «μύλο» της «ελεύθερης» αγοράς να αλέθει και να ροκανίζει ακόμα και τα πίτουρα.

Τα παραλέμε, ίσως πούνε μερικοί με χοντρά μεριά και βολεμένοι και θα εναντιωθούν στο χειρονακτικό μαύρισμα που κάνουμε για την Ε.Ε. της ρεμούλας που πάνω της έχει όλα τα «στολίδια» του μεσαίωνα. Οι τίτλοι περί δημοκρατίας και κουλτούρας, περί ευημερίας και άλλες παρεμφερείς ζωγραφιές που δίνουν τα ΜΜΕ και οι κυβερνήσεις με μπόλικο αλατοπίπερο, βεβαίως και οι υποστηριχτές τους, είναι τίτλοι της χαλιμάς, τίτλοι υποκειμενικοί, δόλωμα με άλλα λόγια για να τσιμπούν τα… ψάρια, οι απλοί Πολίτες στην προκειμένη περίπτωση, που το αφύσικο έκτρωμα (σύστημα) τούς καθιστά ανήμπορους ή άχρηστους να βρίσκονται στις εξελίξεις πού η καθεστηκυία τάξη υπαγορεύει με τους πιο βάρβαρους τρόπους.

Επί τέλους οι Πολίτες πρέπει να το καταλάβουν ότι υποχρεούνται να είναι πολιτικοποιημένοι Πολίτες και όχι να χρησιμοποιούνται σαν «πράματα» από τον φασιστοσιωνισμό που καλυμμένος με τον μανδύα της «Παγκοσμιοποίησης» επιδρά κατασταλτικά σε ολόκληρο τον Πλανήτη. Κραυγαλέοι τίτλοι, λοιπόν, που μαυρίζουν και διεγείρουν στο έπακρο τα προβλήματα και ακόμα περισσότερο, τίτλοι και μηνύματα και εξαγγελίες και προγράμματα και κέρατα βερνικωμένα (με το συμπάθιο για την έκφραση) επιβεβαιώνουν τα μεγάλα και βρώμικα παιχνίδια της νεοφιλελεύθερης αγοράς σε βάρος των Πολιτών. Μέσα από τα ταχυδακτυλουργικά, κατασταλτικά και ματωμένα δάχτυλα της «Λερναίας Ύδρας», το κεφάλαιο, που όπως προαναφέραμε κι αυτό δε θα ‘χει καλή τύχη, η κοροϊδία, ο εμπαιγμός, η υποκρισία και παν απ’ όλα η εκμετάλλευση πρυτανεύουν.

Δε θα φωτογραφίσουμε τους τίτλους που συναγωνίζονται ο ένας τον άλλον, ως ένα σημείο κάποιοι δημοσιογραφικοί καλοί είναι, από κει και μετά χάνονται σαν διάττοντες αστέρες στην ασφυκτικά ευρωπολιτική αιθαλομίχλη, την οποία με «τορναρισμένους βερμπαλισμούς» ηγήτορες προσπαθούν να διαλύσουν.

Τοίχοι και κόντρα τοίχοι κτισμένοι από το αίμα και τον ιδρώτα των λαών σχηματίζουν το «μοντέρνο» κάστρο τής Ε.Ε. δημιουργώντας μια θωρακισμένη ευρωπαϊκή ελίτ, ένα μωσαϊκό από φραμασόνους και αμοραλιστές, φατρίες και οπορτουνιστές, «ιδεολόγους» και «οραματιστές», ανδράποδα κάθε λογής που κινούνται στις ατραπούς των ανώμαλων συνδρόμων και αντικοινωνικών νεοφιλελεύθερων εκτρωμάτων.

Πώς λοιπόν να συνεχίζουμε να πίνουμε το κρασί μας στο όνομα τής Ε.Ε.; Να λεγόμαστε τάχατες «ευρωπαίοι» Πολίτες αλλά στην ουσία να είμαστε οτιδήποτε άλλο εκτός από ευρωπολίτες;

«Πώς να τους χαρακτηρίσεις, ω αιώνα που περνάς,

που ‘χουν γίνει σαν τα κάστρα που μαστίζει ο βοριάς

πάνω τους αφήνει θειάφι και κατάρα συμπαγή

απ’ τα κύματα του κόσμου που τα σπρώχνουν στη φυγή

Αν αυτοί, που ‘ναι ηγέτες, συλλογίζονταν σωστά

και τους δείχνανε πως έχουν ήθη δημοκρατικά

και τους λέγαν, «στοπ!» βρε, φίλοι, ποια ειρήνη, προκοπή;

Σεις πουλάτε σαν χαρούπια, βία, μίση κι αρπαγή

Κι ακόμα να τους λέγαν, η Ευρώπη δεν πουλάει,

την ειρήνη σαν την πόρνη, στα παζάρια δεν την πάει

στους εμπόρους του Πλανήτη, «όχι» λέει, αντιδρά

και το κύρος της κρατάει κι όλους τους θεσμούς φυλά».(Απόσπασμα ελεγείου).

Πώς να λειτουργήσει ο υγιής Πολίτης στο φιάσκο της κοινωνικής του υποδούλωσης; Με το ηλεκτρονικό φακέλωμα που γίνεται το σώσε στην Ελλάδα με τους «κοριούς»; Με το μέγα σκάνδαλο υποκλοπών από τους ευρωάτλαντες; Τάχα δε το γνώριζαν; Τόσος καπνός σηκώθηκε στην Ε.Ε., τόσες συζητήσεις έγιναν για την απόρριψή του ή την εφαρμογή του. Τόσο επιμονή και… αντιτρομοκρατικό μένος από τους Αμερικάνους. Γιατί ταλαιπωρούν τους Πολίτες με ένα αέναο θεαθήναι; Ο κόσμος το ‘χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι; Και να ο αποπροσανατολισμός στα ύψη του, και να οι δημοσκοπήσεις πάνε σύννεφο, και να ο γέλωτας και χαρά σ’ εκείνους που μπορούν και τον απολαμβάνουν. Ή τάχα με τα πρόσφατα αντικομουνιστικά μνημόνια της ντροπής δεν έδειξε το ..δημοκρατικό της πρόσωπο;

Πώς να χορτάσει ψωμί ο συνταξιούχος που η Γερμανική καγκελαρία (ένα μείγμα «αριστερών» και δεξιών…πολιτικών-συμμαχία) προτίθενται να μεταφέρουν τα όρια συνταξιοδότησης σε άλλα επίπεδα; Δεν ντρέπονται σταλιά αυτοί οι ηγέτες (ξετσίπωτους τους λέει ο λαός) που θέλουν να πεθαίνουν οι άνθρωποι χωρίς να προλάβουν να πάρουν σύνταξη; Στα 67 λέει η Γερμανίδα Καγκελάριος, τρομάρα της, και οι Γερμανοί Πολίτες το φυσάν και δεν κρυώνει (κι εδώ θυμίζουμε τι αποτελέσματα μπορούν και φέρνουν οι μη πολιτικοποιημένοι και κατά συνέπεια απολίτιστοι Πολίτες!!), που χρόνια τώρα, δεξιοαριστεροί συν και η γερμανική μούχλα των πρασίνων εξαπατούν τους ανέργους, ιδιαίτερα τους νέους και ενισχύουν και ενθαρρύνουν την αποβιομηχάνιση και το κεφάλαιο;

Πώς να κατανοήσει κανείς τις περασμένες εκρήξεις στη Γαλλία, ότι ήταν αδικαιολόγητες και ότι δεν υπάρχει ρατσισμός; Και πώς να κατανοήσει κανείς το υπό «κατασκευή» «Ευρωσύνταγμα» που εξανδραποδισμένες κυβερνήσεις επιδίδονται με πάθος για την υλοποίησή του; Είναι τάχα τόσο απαραίτητο; Η δική μας γνώμη είναι ΟΧΙ. (Για περισσότερα βλέπε άρθρο στην ιστοσελίδα του γράφοντα: http://www.fasoulas.de/html/europaiki_politiki.html

Και για να φτάσουμε στις πρόσφατες εξελίξεις με τις καρικατούρες σε βάρος του Προφήτη Μωάμεθ και γενικότερα του Ισλάμ, πώς να εξηγήσει κανείς το φυτίλι που άναψαν τα ευρωΜΜΕ με τις περιβόητες καρικατούρες προκαλώντας τους Μουσουλμάνους σε σύγκρουση πολιτισμών, σε ανοιχτή σύγκρουση ιερού Πολέμου; Ήταν τάχατες τυχαίο που ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός των κέντρων ψυχολογικών πολέμων της CIA και της Mossad; Ή μήπως ο χριστιανισμός της Δύσης δεν βρίσκεται στο «μεγαλείο» του και ο «ευρωπολιτισμός», αυτός που λίγες δυνάμεις τον κρατούν με τα δόντια, πάει περίπατο;

Αυτά και άλλα πολλά που κατά καιρούς έχουμε αναφέρει, μεταβάλλουν την Ε.Ε. σε έκτρωμα και είναι κρίμα για τους λαούς της ένα όραμα να πάει χαμένο. Μέσα από κοινωνικές εκρήξεις, οι οποίες τους ευρωταγούς, μέχρι τώρα τουλάχιστο δε φαίνεται να τους απασχολούν και να τους ενδιαφέρουν, στο χαλεπό «πανηγύρι» που έστησαν θα χορέψουν και οι ίδιοι.

Ούτε Πρόεδροι, ούτε Πρωθυπουργοί, ούτε υπουργοί, ούτε βουλευτές και κοινοβούλια, που τα έχουν καταντήσει χώρους άσχετους από το αντικείμενό τους, βεβαίως και κόμματα μεταξύ και της Αριστεράς που έχουν εκκολάψει τα στελέχη τους, είναι ισόβιοι για να κάνουν ότι θέλουν στο όνομα, τάχα, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ισόβιος είναι ο λαός, ο κάθε λαός. Κι αυτός ο λαός είναι η μόνη ελπίδα. Είναι αυτός ο κόσμος ο «άμοιρος», ο «άλαλος» και παν απ’ όλα ο «συνετός» όπως τον διαπαιδαγώγησε η καθεστηκυία τάξη της βάρβαρης Δύσης.

Εν κατακλείδι σ’ αυτό το αφιέρωμα παραθέτουμε δυο μικρά αποσπάσματα για όλους εκείνους που δεχτήκαν να γίνουν όργανα της «σύγχρονης» κοινωνίας μας και σ’ εκείνους που ετοιμάζονται να ψηφίσουν και τους δίνεται η ευκαιρία να επιλέξουν το καθαρό ή το βρόμικο…

Ε, εσείς, μη χαλάτε τον Κόσμο μας και τον Πλανήτη / Και μην κρατάτε τα κάστρα σας κλειστά

Οι πολιορκητές, έτσι ή αλλιώς,  /  θα σας πολιορκούν κάθε μέρα

Ανοίξτε τις πόρτες σας να περάσει το φως   /  Για να δείτε ότι έτσι όπως πάμε, χανόμαστε

Στις πλατιές στεριές, που λέγεται κόσμος, χανόμαστε  Ένας κόσμος που είναι μπροστά μας,

δίπλα μας, πάνω – κάτω, δώθε – πέρα και μες στην ψυχή μας

Ένας κόσμος που δεν αφήνετε να πέσει η σκιά του πάνω μας και πίσω μας

Για να μπορεί να φέξει των πλατιών στεριών τις ράχες κι ανάπνες

Αυτές τις στεριές, που λεν πως είναι φωτισμένες / Είναι; Ή μένουν στο σκοτάδι;

Αυτό που ένα μέρος του κόσμου σαν κόκκος στην άμμο παράγει;

Μα εσύ, αγωνίσου με όλους μαζί / Κι ο άλλος κι οι άλλοι κι οι δώθε κι οι πέρα

Θα δεις, όλοι θα δούμε, πως κάποια στιγμή / Το λιτό φως μας θ’ αστράψει και θα λάμψει

πέρα ως πέρα…(Δεκέμβρης 2000)

…………………………………………………………

Ε, ‘σεις εκεί πέρα! Αδέλφια, ξαδέλφια και ανίψια, φίλοι και γνωστοί

Θυμηθείτε και ψηφίστε

Πείτε στις νύφες σας, γαμπρούς και συμπεθέρους και δώστε το μήνυμα σε φίλους,

γνωστούς, γειτόνους και χωριανούς / Θυμηθείτε και ψηφίστε εκεί που ανήκετε

Διώξτε τα σκότη να περάσει φως κι αφήστε τη «Νέα Εποχή»

Τα αφτιά τα έχουμε για τους χτύπους της καρδιάς…

Μην αλλάζεται τον ρου της /  Θυμηθείτε και ψηφίστε.

«Prost, Europa! Prost!» Κράτησε τον απόηχο και προσπάθησε να μοιραστείς το κρασί με τους λαούς σου. Μη φτάσεις και γίνεις νοσταλγός…

Greek American News Agency

Πατριωτικές Ιστοσελίδες: Ο Αγώνας τώρα αρχίζει …

Posted by Συντ. Ομάδα On Φεβρουάριος - 15 - 2009

gr

Μέσα στην Ελλάδα της παρακμής και του πολιτικού αχταρμά τα κόμματα γερασμένα και διάτρητα έχουν μετατραπεί σε αντίπαλα στρατόπεδα που με σημαία τους τα πάθη ξεπουλάνε τις ελπίδες των Ελλήνων καλλιεργώντας τον πλέον άκριτο φανατισμό, γιατί δεν έχουν τίποτα άλλο να προσφέρουν. Οι κοσμοπολίτες(κλικ), πιθηκίζοντας, κρύβοντας το μπάσταρδο πρόσωπό τους πίσω από ψευδεπίγραφα ιδεολογήματα, νεοφιλευθερισμός, Democracy, παγκοσμιοποίηση, πολυπολιτισμικότητα.., έχουν κηρύξει τον πόλεμο εναντίον της Ελλάδας και της ελληνικής κοινωνίας. Εφημερίδες, περιοδικά, το χαζοκούτι και τα παρακρατικά τσιράκια τους, τύπου Antifa, αντιεξουCIAστές, κουκουλοφόροι, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, έχουν επιστρατευθεί να τον φέρουν εις πέρας. Τα Πανεπιστήμια και τα σχολεία έχουν αλωθεί από τις καλά οργανωμένες συμμορίες του Νεοταξίτικου παρακράτους(κλικ). Οι συμμορίες των Νεοταξίτων λακέδων καλυμμένες από την φρεναπάτη του «πανεπιστημιακού ασύλου» τρομοκρατούν τον αντίλογο και μηρυκάζουν ένα συνονθύλευμα εντέχνως δομημένων ασυναρτησιών ροκανίζοντας(κλικ) την συλλογική μας ελευθερία. Οι κοκότες πολυτελείας κατασκευάζουν νέες ιδέες και διαφημίζουν ανεξέλεγκτα το πύο της σαπίλας και της προστυχιάς σαν πρότυπα μιας δήθεν «νέας εποχής». Τα προπαγανδιστικά ιερατεία των ΜΜΣ(κοταδισμού) θέλουν τους Έλληνες και τις Ελληνίδες απλούς θεατές των εξελίξεων, αδρανοποιημένους καταναλωτές των μύθων τους, εττικεταρισμένα αντικείμενα, ένα άθροισμα ατομιστών χωρίς ταυτότητα, συνειδησιακά ισοπεδωμένων, ιστορικά στεγνών και ανθρωπολογικά κενών.

Στην Ελλάδα του σήμερα έχει συντελεσθεί μια οργουελικού τύπου αλλοίωση και διαστρέβλωση των εννοιών. Η βία ή τα συγκεκριμένα ποσά βίας(Κλικ) χαρακτηρίζονται «πολιτικό γεγονός» , η κατάληψη και καταστροφή «διαμαρτυρία», η παρανομία «ανυπακοή», το ‘έγκλημα «παράβαση», η εγκληματικότης «παραβατικότητα», ο νόμος «αυθαιρεσία» η νόμιμη εξουσία «αυταρχισμός», η βαρβαρότητα του σκοτεινού Δεκέμβρη 2008 «εξέγερση». Η πατρίδα μας έχει βουλιάξει στο βούρκο ενός παρωχημένου πολιτικού λόγου που παραπέμπει στις σκοτεινότερες εποχές βαρβαρότητας, την πολιτικά μηδενιστική συμπεριφορά, την άσκηση ωμής βίας και συνολικά την καταστροφή της συλλογικής οντότητας των Ελλήνων. Ο Έλληνας άνθρωπος του 21ου αιώνα είναι ένα ηθικό ναυάγιο. Ζει ενστικτωδώς τον «θάνατο του Έθνους», στερείται κάθε αναφορά του βίου και με κοκαλωμένη ψυχή δεν υποψιάζεται τα μεγάλα ερωτήματα και δεν τα θέτει ποτέ στην ψυχή του. Για την αλλοίωση αυτή του Έλληνα ανθρώπου το έδαφος είναι έτοιμο. Η επιχείρηση «καμμένη γη» που προετοίμασαν οι εγκάθετοι των «εθνικών» και πλανητικών νταβατζήδων έχει ολοκληρωθεί. Σήμερα ο κόσμος της Ελλάδας παρουσιάζεται αδειανός και η πίστη στο Έθνος που χαλύβδωσαν οι αγώνες της Φυλής έγινε συντρίμμια.

Αν όμως η πίστη έχει τραγικά υποχωρήσει αφήνοντας ερημωμένες τις συνειδήσεις, η αγάπη προς αυτήν την πατρίδα που είναι υπόθεση και κοινωνική συμπεριφορά παραμένει ισχυρή. «Σε τούτο το λαό, ο δεσμός του αίματος, εξακολουθεί πάντοτε να είναι τρομακτικά ιερός, όπως άλλοτε. Ο οίκος και το γένος δένουν τους ανθρώπους με αλυσίδες βαρύτατες, άλλοτε χρυσές και άλλοτε μολυβένιες»(Μ. Καραγάτση, Η Μεγάλη Χίμαιρα). Δολοφονήθηκε ο νομοθέτης αλλά ο νόμος του παραμένει δρών, ισχυρός και ρυθμίζει όχι πια την συμπεριφορά των ανθρώπων αλλά την στάση απέναντι στην επέλαση της Νέας Τάξης.

Στο σημερινό κόσμο που κινείται σ΄ένα συνεχές ημίφωτο. Κόσμο που ζει στο χθες και το πουθενά, η αίσθηση μιας κοινωνίας χωρίς σκοπό, χωρίς πίστη, που σαν καράβι σέρνεται από θάλασσα σε θάλασσα χωρίς δρομολόγιο, με σπασμένες πυξίδες, εγκαταλειμμένο στα κύματα εκφράζει μία συγκλονιστική απουσία που εκβάλλει κατ ευθείαν στην σπουδαιότητα των Πατριωτικών ιστοσελίδων. Στο ιδεολογικά βασανισμένο και παρηκμασμένο πολιτικό περιβάλλον της Ελλάδας, οι Πατριωτικές ιστοσελίδες είναι το πνεύμα, η ψυχή, το σώμα. Αποκτούν μία σπουδαιότητα εφάμιλλη, αν όχι υπερβολικά μεγαλύτερη από εκείνη του κανονιού που γκρέμισε τον Μεσαίωνα, της τυπογραφίας που διέλυσε την απολυταρχία.

Οι πατριώτες στις ιστοσελίδες τους δεν κατασκευάζουν τον λόγο τους. Σε αντίθεση με τα αναξιοπρεπή μηρυκαστικά της σεσημασμένης δημοσιογραφίας και τους ενδόμυχα θαυμαστές του Κουφοντίνα και του Ξηρού τηλεαστέρες της «ενημέρωσης»(κλικ) που ξεσκονίζουν τις εξουσίες που διαχειρίζονται το σύστημα της σήψης. Σε αντίθεση με τον επιδοτούμενο χυλό των ιστορικών, πανεπιστημιακών, σοφών και φωτιστάδων που εγκλωβισμένοι μέσα στο απόλυτο μηδέν μας οπισθοδρομούν στην βαρβαρότητα, αποδυναμώνουν τον πολιτισμό μας, καταστρέφουν την Πολιτεία μας και την καταστούν ευάλωτη στις θελήσεις των πλανητικών νταβατζήδων. Οι Έλληνες πατριώτες τον λόγο τους τον γεννούν. Πετιέται, κόβεται από μέσα τους, όπως τα μάρμαρα του Παρθενώνα, οι πέτρες των Βυζαντινών Ναών από τα λατομεία. Κινητήρια δύναμης είναι το πάθος για την Ελλάδα σαν τρόπος και σκοπός ζωής. Ενα πάθος μέσα στο οποίο συγχωνεύονται όλα τα πάθη όλες οι φιλοδοξίες για ένα καλύτερο αύριο, για το μέλλον. Τα κείμενα τους δεν είναι πλασμένα με «ψυχραιμία υπολογισμένη» ή «επιμελημένα». Κυριαρχούνται από το δαιμόνιο της φυλής. Επιμένουμε σ’ αυτή τη λεπτομέρεια, γιατί τα κείμενα τους και στο σύνολο τους και στις λεπτομέρειες, και με ό,τι φανερώνουν και σε ό,τι κρύβουν , είναι κείμενα, είναι καρπός αληθινής χειροπιαστής ανιδιοτελούς αγάπης γι αυτήν την ξέρα που κατοικούμε.
Η αφθονία του λόγου , η δύναμη της έκφρασης, η ανοιχτοματιά, η τόλμη είναι τα πιο φανερά δείγματα του περιεχομένου των πατριωτικών ιστοσελίδων . Δίνουν φωνή στους Έλληνες που καταρρέουν. «Όλοι οι φονιάδες της ζωής και οι πνίχτες της αλήθειας» τρέμουν! Οι ιστοσελίδες των Ελλήνων πατριωτών παίρνουν απροσμέτρητες διαστάσεις. Είναι δυνατές γεμάτες πάθος καταλυτικό για τους Έλληνες που ψάχνουν να βρουν την χαμένη τους Ζωή.

Η Ελλάδα στις πατριωτικές ιστοσελίδες είναι το αμετακίνητο κέντρο μίας ολόκληρης ύπαρξής. Αυτή η ανιδιοτελής αγάπη για την πατρίδα που διακλαδώνεται μέσα στα κείμενα τους, ανασηκώνει τους πατριώτες μπλογκερς από το επίπεδο της τυφλής και στενής υποταγής, στα ποικίλα κέντρα εξουσίας, που διακρίνει την πλειονότητα των δημοσιογράφων, δημόσιων διανοούμενων και «πολιτικών αναλυτών». Σε αντίθεση με τους διψασμένους για «ορατότητα» που ρίχνουν στο χαρτί τα σκουπίδια του μεγαλοφυούς μυαλού τους με , απόλυτα «μακντοναλντοποιημένα« άρθρα φασόν, και με τεχνάσματα που χρησιμοποιεί κάθε επιχείρηση που αγωνίζεται για την επιβίωσή της σε μία ιδιαίτερα ανταγωνιστική αγορά, οι Έλληνες πατριώτες, λόγω του ότι δεν γράφουν κατά παραγγελία δεν φοβούνται και μπορούν κατά την περίσταση να είναι τραχύς, ευαίσθητοι οι απόλυτοι. σε ένα ανελέητο πόλεμο με την άσοφη σοφία των «διαβασμένων» του κοσμοπολιτισμού(κλίκ).

Απαλλαγμένοι από εκλεκτικές συγγένειες και το κόστος ζωής που επιβάλουν στις επαγγελματίες πουτάνες της πληροφόρησης τις αγωνιώδεις αναζητήσεις διεξόδων που εξαπατούν. Οι πατριώτες μπλογκερς μας δίνουν όλη τη ζέστα και την ασπαίρουσα αρετήν του «η Ελλάς απαμύνεται την δεσποσύνην «, αλλά και μαζί την ψυχική αγωνία του ανθρώπου που είναι αναγκαστικός κληρονόμος και δια των γενεών μεταδότης και πολλαπλασιαστής του «μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστιν η πατρίς και σεμνώτερον και αγιώτερον και έν μείζονι μοίρα και παρά θεοίς και παρ΄ανθρώποις τοις νούν έχουσι…»

Μέσα στο άγχος και στην μουντάδα μιας χώρας που συνεχώς βομβαρδίζεται από αμετροεπείς λόγους, πρόστυχες πράξεις και πρακτικές ελάχιστες στιγμές ανάτασης, έστω και σύντομης απομένουν. Πρόκειται για στιγμές που ο Ελληνας πατριώτης πληκτρολογεί και ο ήχος των πλήκτρων ρέει, σφηνώνει στις ιστοσελίδες, αντιτάσσεται στα ντεσιμπέλ και στη βρομιά της παρακμής, διαποτίζει συνειδήσεις. Ήχος μεστός και ουσιαστικός που αντιπαραβάλλεται επιτυχώς με τις ιαχές των ημερών μας. Χαρίζει μια νότα αισιοδοξίας και ελπίδας στην ασχήμια της χοντροκομμένης δημοσιογραφίας των εξουσιών. Προτείνει ένα νέο τρόπο παρουσίασης και την βεβαιότητα πως η πολιτική, η ιστορία, τα γεγονότα μας αφορούν ακόμη. Εκεί έξω στην Ελλάδα , στην κυριολεξία , υπάρχει ένας άλλος κόσμος, ίσως όχι αγγελικά πλασμένος αλλά πάντως όμορφος, ένας κόσμος που δίψα για έναν άλλου τύπου αγώνα.

Το γράψιμο ενός κειμένου, για μας τους Ελληνες πατριώτες , δεν είναι πράξη βιοποριστική αλλά σανίδα σωτηρίας που καταφεύγουμε για να γλιτώσουμε από την απελπισία, γιατί αγωνιάμε και πονάμε τον τόπο μας. Βέβαια ο λόγος μας δεν είναι πάντα προσεγμένος όσο θάπρεπε, συμβαίνει να τραυματίζεται, να σκοντάφτει, να αλαφιάζεται αλλά αυτό προέρχεται από την νεανικότητα της ψυχής μας, δείχνει φρεσκάδα, υπάρχει ροδαλότητα. Τι δηλαδή τα φέρετρα της τελειότητας των ιεροφάντων της Νέας Τάξης και του εθνοφοβισμού;

Πηγή:ΤΑΜΠΟΥΡΙ

ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
9-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΤΑ ΕΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
4-Ιούλ-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αντώνης Κανάκης: για το δημοψήφισμα της Κυριακής: «Αυτή είναι η ήττα. Αυτή είναι η πραγματική χρεοκοπία»

Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
15-Ιούν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Προσοχή! Το ευρώ αποτελεί μέρος πολυσυσκευασίας. Δεν κυκλοφορεί ξεχωριστά!

Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
29-Ιαν-2015 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καζάκης:Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΛΕΕΙ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ!

Μήπως… υποτίθεται…;

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
20-Νοέ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μήπως… υποτίθεται…;

Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
30-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Ελλάδα στον γκρεμό: Πώς φτάσαμε ως εδώ….

Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
8-Οκτ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ραχήλ Μακρή: Οι ΑΝΕΛ έχουν ύποπτη στάση (βίντεο)

Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

Άρθρο του Συντ. Ομάδα
13-Σεπ-2014 I Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Βίντεο με την ψηφοφορία στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής, στις 12.9.2013

    Διαφημιζόμενοι


Add new tag CIA Cinema Facebook Αφγανιστάν Βαλκάνια Γερμανία Γεωργία Γκουαντάναμο Γκρουέφσκι ΕΛΛΑΔΑ Επαναστατικός Αγώνας Ευρωπαϊκή Ένωση Ευρώπη ΗΠΑ Ηνωμένες Πολιτείες Ιράκ Ιράν Ισραήλ Κοζάνη Κοσσυφοπέδιο Κύπρος Μακεδονία Μπαράκ Ομπάμα Μόσχα ΝΑΤΟ Νέα Τάξη Νέα τάξη Πραγμάτων Οικολόγων Πράσινων Ομπάμα Ουάσιγκτον Ουκρανία Παγκοσμιοποίηση Πακιστάν Ρωσία Σινεμά Σκόπια Ταλιμπάν Τελευτέα Νέα Τουρκία Χίλαρι Κλίντον γρίπη των χοίρων επίθεση λαθρομετανάστες τρομοκράτες. Higilight (5.782)
Home (28)
Slide (343)
Video (523)
ΑΙΓΑΙΟ (60)
ΑΙΣΧΟΣ (112)
άρθρα και κείμενά μας (19)
Βαλκάνια (98)
Γράφουν… (2.361)
ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ (70)
Διεθνή Νέα (546)
Δικαστικά (112)
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ (1.048)
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ (262)
ΕΛΛΑΔΑ (454)
Ενδιαφέροντα (542)
Επικαιρότητα (692)
Ευρωπαϊκά Νέα (193)
ΗΠΑ (69)
ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ (25)
ΘΡΑΚΗ (11)
ΘΡΗΣΚΕΙΑ (44)
ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ (245)
ΙΣΤΟΡΙΑ (144)
Κοζάνη-Τοπικά Νέα (106)
Κυπριακό (154)
Μακεδονικό (91)
Νέα Τάξη (552)
Ντοκιμαντέρ (21)
Οικονομία (1.183)
Ομογένεια (14)
Πολιτική (2.167)
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ (102)
προβοκάτσιες (53)
Ρωσία (27)
Σκοπιανό (29)
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ (139)
ΤΟΥΡΚΙΑ (85)
υγεία (28)
Ψυχαγωγία (62)

WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck requires Flash Player 9 or better.